Αρχείο

All posts for the month Ιουνίου 2013

Εθελοντες με την…ωρα

Published Ιουνίου 18, 2013 by sofiaathanasiadou

Εθελοντές με την... ώρα

Βάφουν τους τοίχους παιδικού σταθμού, διαβάζουν παιδιά σε ιδρύματα, παρέχουν γραμματειακή υποστήριξη σε μη κυβερνητικές οργανώσεις. Είναι οι εθελοντές με την… ώρα, δηλαδή αυτοί που δεν έχουν την πολυτέλεια του χρόνου, αλλά προσφέρουν αμισθί τις υπηρεσίες τους ή παίρνουν μέρος σε δράσεις, συγκεκριμένες ώρες ή ημέρες την εβδομάδα.

Κάθε Τετάρτη αφιερώνει τον ελεύθερο χρόνο του για να διδάξει Μαθηματικά σε παιδιά που ζουν στο σπίτι του Χαμόγελου του Παιδιού στο Μαρούσι. Ο χημικός Λευτέρης Αναστασάκης κλείνει φέτος τον τρίτο χρόνο εθελοντικής προσφοράς στον οργανισμό. «Υστερα από μια εκδήλωση του Χαμόγελου, αμέσως προσφέρθηκα να παραδίδω μαθήματα Μαθηματικών στα παιδιά και άρχισα αμέσως. Πλέον, τέσσερις ώρες την εβδομάδα είναι αφιερωμένες στους μαθητές μου. Είναι πάντως απίστευτο το συναίσθημα όταν προσφέρεις. Μάλιστα έχω φτάσει να λέω πως άρχισα για να προσφέρω και τελικά το Χαμόγελο και αυτά τα παιδιά είναι που μου προσφέρουν», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Αναστασάκης, πατέρας δύο παιδιών. Είναι ένας από τους εκατοντάδες εθελοντές του οργανισμού. Οπως λέει η υπεύθυνη για τον τομέα των εθελοντών στο Χαμόγελο του Παιδιού Κυριακή Μπούρχα, το 2012 ο αριθμός των εθελοντών έφτασε τους 1.410 και σε αυτούς προστέθηκαν άλλοι 182 τους πρώτους μήνες του 2013.
«Παλαιότερα είχαμε εθελοντές που πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους σε καθημερινή βάση και για αρκετές ώρες. Κινητοποιούνταν εθελοντικά περισσότερο συνταξιούχοι, οι οποίοι είχαν περισσότερο ελεύθερο χρόνο να διαθέσουν. Πλέον, όμως, νέοι άνθρωποι, φοιτητές, εργαζόμενοι, αφιερώνουν 2 – 3 ώρες την εβδομάδα για τον εθελοντισμό. Μάλιστα, στο οργανισμό μας το 67% των εθελοντών μας είναι μεταξύ 17 και 35 ετών», συμπληρώνει. Αυτή, βέβαια, είναι η εικόνα του εθελοντισμού στις περισσότερες οργανώσεις.
Σπουδάζει Νοσηλευτική και τον τελευταίο ενάμιση χρόνο περνά κάποιες ώρες την εβδομάδα στο Νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία. Η Ανδριανή Καραολή είναι εθελόντρια στο Χαμόγελο του Παιδιού και κάθε Πέμπτη επισκέπτεται το νοσοκομείο για να παίξει επιτραπέζια παιχνίδια ή να ζωγραφίσει με τα παιδιά που νοσηλεύονται. «Ηθελα να κάνω κάτι και επειδή αγαπώ τα παιδιά αποφάσισα να προσφέρω τις υπηρεσίες μου εθελοντικά στο Χαμόγελο. Πλέον από αυτή την επαφή με τα μικρά παιδιά παίρνω πολλά περισσότερα από αυτά που δίνω», λέει η νεαρή εθελόντρια, η οποία προσθέτει πως αυτή την εθελοντική δράση της είναι σίγουρο ότι θα τη συνεχίσει.
Αναλαμβάνουν την καθαριότητα, την εκπαίδευση των 400 παιδιών στα σπίτια της οργάνωσης, την προετοιμασία του γεύματος ή ακόμη και να συνοδεύσουν τα παιδιά στον γιατρό ή στο νοσοκομείο. Αλλοι, πάλι, προσφέρουν υπηρεσίες της ειδικότητάς τους – δικηγόροι, εκπαιδευτικοί, ηθοποιοί, τεχνικοί υπολογιστών. Συνολικά οι εθελοντές στην Κιβωτό του Κόσμου φτάνουν τους 3.000, μεταξύ των οποίων είναι και όσοι δεν μπορούν να διαθέσουν χρόνο και προσφέρουν προϊόντα πρώτης ανάγκης. «Το συνηθέστερο είναι 2 – 3 φορές την εβδομάδα να έρχονται και να κάνουν εθελοντική εργασία. Οι εθελοντές είναι κάθε ηλικίας, ενώ έχουμε και ανέργους οι οποίοι βοηθούν τον οργανισμό επειδή θέλουν να προσφέρουν και παράλληλα να κινητοποιηθούν», λέει η κοινωνική λειτουργός, υπεύθυνη για τον τομέα του εθελοντισμού στην Κιβωτό Αγγελική Κορομηλά.
Μέσα σε ενάμιση χρόνο η μη κερδοσκοπική εταιρεία Μπορούμε που καταπολεμά τη σπατάλη φαγητού, έλαβε περισσότερες από 650 αιτήσεις για εθελοντική εργασία. «Πρόκειται για εθελοντές που έχουν δηλώσει πρόθεση να βοηθήσουν με διάφορους τρόπους, είτε προσφέροντας εργασία στο Σπίτι του Μπορούμε είτε ενημερώνοντας εταιρείες εστίασης για τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να προσφέρουν το περισσευούμενο φαγητό που διαθέτουν σε ιδρύματα, συσσίτια, σχολεία ή σε κοινωνικές υπηρεσίες που το έχουν ανάγκη», λέει το ιδρυτικό μέλος της οργάνωσης Ξένια Παπασταύρου.
Οι εθελοντές που προσφέρουν τη βοήθειά τους σε εβδομαδιαία βάση είναι περίπου 15 – 20 και κάθε εθελοντής ανάλογα με τις δυνατότητες και το πρόγραμμά του αφιερώνει τουλάχιστον 5 ώρες την εβδομάδα, προσθέτει η κ. Παπασταύρου.
Πηγή: www.tanea.gr

Οταν ο μπαμπας λυγιζει…

Published Ιουνίου 16, 2013 by sofiaathanasiadou

Ερχονται στιγμές που και οι πιο ώριμοι και συνειδητοί γονείς νιώθουν να λυγίζουν κάτω από το βάρος της δυσκολίας και της ευθύνης. Τα  συναίσθημα του αδιεξόδου και της απόγνωσης είναι ακόμα πιο έντονο για έναν νέο γονιό, που μπορεί να βρέθηκε “τυχαία” (αν και τίποτα δεν είναι τυχαίο τελικά) στη θέση τού να μεγαλώνει μόνος ένα παιδί. Η συζήτηση που ακολουθεί ανάμεσα σε δυο μπαμπάδες είναι πολύ ενδιαφέρουσα και δίνει απαντήσεις ουσίας σε όλους τους γονείς. Με αφορμή τη Γιορτή του Πατέρα στις 19 Ιουνίου, την αφιερώνω  με πολύ αγάπη στους μπαμπάδες της νέας εποχής, που έχουν υπερβεί  το στερεότυπο του απόμακρου και αυστηρού πατέρα και συμμετέχουν ενεργά με ζήλο και συναισθηματική γενναιοδωρία στην ανατροφή των παιδιών τους!

Πριν από πέντε χρόνια, για να κάνω το “σωστό”, παντρεύτηκα τη φίλη μου που ήταν έγκυος. Μετά από δυο χρόνια πήραμε διαζύγιο. Εκείνη άφησε το γιο μας σε μένα και σηκώθηκε κι έφυγε. Αγαπάω το γιο μου, αλλά στην πραγματικότητα θα προτιμούσα να μην είμαι πατέρας. Νιώθω δυστυχισμένος και μπερδεμένος και δεν μπορώ να αγνοώ άλλο τα συναισθήματά μου. Η εναλλακτική λύση να τον στείλω στη μητέρα του δεν υπάρχει. Δεν αντέχω άλλο. Τι πρέπει να κάνω;

Ισως ο δικός σου πατέρας να μην ήταν και πολύ σπουδαίο πατρικό πρότυπο. Ισως να αμφιβάλεις για την ικανότητά σου να είσαι καλός πατέρας (και ποιος πατέρας δεν έχει νιώσει αμφιβολίες;) Ελάχιστοι νεαροί γονείς νιώθουν ευτυχισμένοι όταν ανατρέφουν μόνοι τους ένα παιδί. Ομως, η ζωή με σκοπό δεν αφορά το τι αισθάνεσαι, αλλά το τι κάνεις. Ακου τη συμβουλή του Τζορτζ Μπέρναρ Σω: “Ασε το τι σ΄αρέσει και τι δεν σ΄αρέσει, δεν έχει σημασία. Απλώς κάνε ό,τι πρέπει να γίνει. Αυτό μπορεί να μην είναι ευτυχία, είναι όμως μεγαλείο“.

Το αν προτιμάς ή όχι να αναθρέψεις το παιδί σου, δεν έχει σημασία. Είτε με δική σου επιλογή είτε τυχαία, η ζωή σε ευλόγησε με ένα γιο. Μεγαλώνοντάς τον, αναλαμβάνεις μαι από τις πιο σημαντικές, πιο δημιουργικές και πιο απαιτητικές πνευματικές πρακτικές που προσφέρει η ζωή.

Αν θέλεις, πάνω απ΄όλα, να διατηρείς τη ζωή σου “εύκολη” και “ευτυχισμένη”, τότε μην παντρεύεσαι και μην κάνεις παιδιά, μην αναλαμβάνεις μεγάλες υποχρεώσεις. Ζήσε φτηνά και δούλευε ελάχιστα, τότε θα έχεις χρόνο να κάνεις ό,τι θελήσεις, οποτεδήποτε το θελήσεις. Εχω ζήσει έτσι – είχα μπόλικο προσωπικό χώρο και χρόνο για χαλάρωση, τηλεόραση, παιχνίδι. Περίπου εκείνη την εποχή, καθώς άρχισα να αναρωτιέμαι για το σκοπό της ζωής μου , έτυχε να δω μια γελοιογραφία που μου πρόσφερε μια γλυκόπικρη υπενθύμιση σχετικά με τις χαμένες ευκαιρίες. Η εικόνα έδειχνε έναν άντρα καθισμένο μόνο του σ΄ένα σκοτεινό δωμάτιο, καμπουριασμένο, ενώ η λεζάντα έλεγε: “Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ξέχασα να κάνω παιδιά!

Δεν επιθυμούν όλοι να παντρευτούν και να κάνουν παιδιά. Ισως να τα επιθυμούν και τα δύο, αλλά σε κάποια πιο βολική εποχή. Ε, λοιπόν, τα παιδιά δεν είναι ποτέ βολικά. Δε λειτουργεί έτσι η ζωή. Ζωή είναι αυτό που συμβαίνει όταν εμείς κάνουμε άλλα σχέδια. Και παρά τις προσωπικές σου αμφιβολίες, για τον γιο σου είσαι ο “μπαμπάκας” του. Είσαι ιερό πρόσωπο στη ζωή του, ο κρίκος που τον συνδέει  με την κοινωνία, με την ασφάλεια, με τη σιγουριά, με την αγάπη.

 

Οσο περισσότερο από το χρόνο και την προσοχή σου του δίνεις – του διαβάζεις τα βράδια, του αφιερώνεις χρόνο για παιχνίδι , δημιουργείς γι΄αυτόν μια καλύτερη παιδική ηλικία από εκείνη που είχες εσύ – τόσο περισσότερο εκείνος θα ανθίζει μέσα από τη στοργική σου φροντίδα και καθοδήγηση. Και θα ανθίζεις κι εσύ, επίσης. Δεν είναι οι ώριμοι ενήλικες που διαπλάθουν τα παιδιά, είναι τα παιδιά που διαπλάθουν τους ενήλικες.

Δεν είσαι θύμα των περιστάσεων, έχεις επιλογές. Μπορείς να αποφασίσεις να βρεις κάποιους συγγενείς πρόθυμους να βοηθήσουν ή να τον δώσεις για υιοθεσία, ώστε να μπορέσει να μεγαλώσει με ασφάλεια  σ΄ένα σπίτι όπου εκτιμούν την παρουσία του. Μπορείς να επιλέξεις τελικά να μεγαλώσεις εσύ το γιο σου, παρά τις δυσκολίες. Ενώ προβληματίζεσαι, άντλησε από μέσα σου ό,τι καλύτερο έχεις. Να θυμάσαι ότι η ζωή αναπτύσσει αυτό που απαιτεί: Ο πιο δύσκολος δρόμος δημιουργεί τον καλύτερο πολεμιστή. Μην προσεύχεσαι για πιο ελαφρύ φορτίο, αλλά για δυνατότερους ώμους.

Αν τελικά επιλέξεις να μεγαλώσεις το γιο σου, να θυμάσαι ότι τον έχεις μόνο για ένα σύντομο διάστημα, μέχρι την εφηβεία, όταν εκείνος θα μπει στο δικό του κόσμο και θα γίνει απόμακρος, όταν οι παρέες του θα γίνουν οι έμπιστοι φίλοι του και η ζωή σου θα αλλάξει ξανά. Μπορεί τότε να κοιτάς πίσω και να αναρωτιέσαι πώς ήταν δυνατόν, έστω και για μια στιγμή, να σου έχει περάσει από το νου να τον δώσεις. Σου μιλάω απ΄την καρδιά μου, ως πατέρας σε πατέρα: τα χρόνια περνούν σαν αστραπή. Απόλαυσέ τα όσο μπορείς.

Το διαβάσαμε: newagemama.com

Πηγή: Dan Millman, Living on purpose. Straight answers to universal questions (New world library, 2000  ). Στα ελληνικά: Ποιος είναι ο σκοπός σου, σε μετάφραση Ρένας Καρακατσάνη, από τις εκδόσεις “Δυναμική της επιτυχίας”.

Φρενο στις εικονες μωρων στις συσκευασιες βρεφικου γαλακτος βαζει η ΕΕ

Published Ιουνίου 14, 2013 by sofiaathanasiadou

Θα αποκλειστούν από όλες τις συσκευασίες με βρεφικό γάλα σε σκόνη (φόρμουλα) οι φωτογραφίες μωρών μετά από πρόσφατη απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου που υιοθέτησε νέους περιορισμούς κυκλοφορίας και μάρκετινγκ, σε μια προσπάθεια να σταματήσει την υπονόμευση του θηλασμού!


Ο Καρλ Σλίτερ, ευρωβουλευτής των Πρασίνων, είπε❝Ο θηλασμός είναι η υγιέστερη επιλογή για τα βρέφη και οι κατασκευαστές βρεφικού γάλακτος σε σκόνη δεν πρέπει να χρησιμοποιούν το μάρκετινγκ για να προσπαθούν να πείσουν τους γονείς ότι δεν είναι έτσι!❞.

Ενώ υπάρχουν ήδη αυστηροί περιορισμοί σχετικά με την εμπορία βρεφικής φόρμουλας που αποσκοπεί στα νεογνά και τα πολύ μικρά μωρά, οι κατασκευαστές έχουν χρησιμοποιήσει το πιο χαλαρό καθεστώς που ισχύει για την προώθηση των προϊόντων τους και των εμπορικών σημάτων τους.

Τέλος στα χαμογελαστά μωρά

Πλέον, η ΕΕ ενθαρρύνοντας τον θηλασμό βάζει φρένο στην σκληρή πώληση όλων των ειδών γάλακτος που αποσκοπούν σε μωρά μεταξύ έξι και 12 μηνών και απαγορεύει από τις ετικέτες κείμενα, εικόνες μωρών ή άλλες εικόνες που εξιδανικεύουν τη χρήση τους.

Η Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων της Ιρλανδίας (FSAI) χαιρέτισε την επέκταση των περιορισμών για τα βρεφικά γάλατα και είπε ότι λάμβανε πάρα πολλά παράπονα από τους καταναλωτές για το πώς προωθούνταν μέχρι στιγμής η φόρμουλα στην αγορά.

Μάλιστα εκπρόσωπος της FSAI είπε ότι η Αρχή είναι 100% υπέρ της υποστήριξης του μητρικού θηλασμού ως η καλύτερη επιλογή για τα μωρά και τόνισε ότι οι περιορισμοί κυκλοφορίας απαιτούνται και επιβάλλονται για να σταματήσει το τάισμα με μπιμπερό που παρουσιάζεται ως μια πιο ελκυστική επιλογή.
Η Sue Jameson, εκπρόσωπος της υποστηρικτικής ομάδας γονεϊκότητας Cuidiu, καλοσώρισε την κίνηση λέγοντας πως ήταν σημαντικό να αποφευχθεί το τάισμα με μπιμπερό που γίνεται να μοιάζει ως η καλύτερη επιλογή για τα μωρά. «Πολλά από αυτά τα γάλατα χρησιμοποιούν εικόνες πολύ μικρών βρεφών και το 90% των γυναικών που τα βλέπουν δεν κάνουν τη διάκριση μεταξύ φόρμουλας για βρέφη ή άλλου γάλακτος…», είπε.

Ενώ η ευρωβουλευτής Nessa Childers δήλωσε ότι οι νέοι περιορισμοί που ψήφισε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα βοηθήσουν τους γονείς να παίρνουν περισσότερες αξιόπιστες πληροφορίες όταν αγοράζουν τρόφιμα για τα μωρά τους και τόνισε:❝Η υγεία των μωρών είναι πολύ σημαντική για να αφεθεί στα χέρια του τμήματος μάρκετινγκ μιας πολυεθνικής εταιρείας…❞.

Τα γάλατα που απευθύνονται σε παιδιά μεταξύ ενός και τριών ετών δεν περιλαμβάνονται στις νέες ειδικές ρυθμίσεις υγείας που συμφωνήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ωστόσο, η Επιτροπή θα πραγματοποιήσει μια έκθεση γι’ αυτά τα γαλακτοκομικά προϊόντα για να διαπιστωθεί αν υπάρχει οποιαδήποτε διατροφικό πλεονέκτημα για τα μικρά παιδιά που τα καταναλώνουν.

Η ΕΕ υποστήριξε επίσης νέες κινήσεις για τη βελτίωση της επισήμανσης σε διαιτητικά τρόφιμα και σε εκείνα που απευθύνονται σε άτομα με ειδικές ιατρικές παθήσεις, όπως ασθενείς με κοιλιοκάκη, όμως αυτές οι νέες ρυθμίσεις δεν θα εφαρμοστούν μέχρι το 2016 ώστε να δοθεί χρόνος στη βιομηχανία για να προσαρμοστεί.

Πηγή: www.mitrikosthilasmos.com

Οι παιδικες σειρες της ΕΡΤ που ολοι αγαπησαμε

Published Ιουνίου 14, 2013 by sofiaathanasiadou

Article_show_%ce%9d%ce%b9%ce%bb%cf%82_%ce%a7%cf%8c%ce%bb%ce%b3%ce%ba%ce%b5%cf%81%cf%83%ce%bf%ce%bd

Με την ΕΡΤ να έχει πλέον σιγήσει, δεν θα μπορούσαμε κι εμείς να μην κάνουμε τη δική μας αναφορά. Δεν θα ασχοληθούμε με την πολιτική και τις κυβερνητικές αποφάσεις. Εκμεταλλευόμαστε, όμως, την ευκαιρία για να θυμηθούμε με μελαγχολία τις παιδικές σειρές που εμείς αγαπήσαμε. Τις παιδικές σειρές της δεκαετίας του 1980 που ακόμη και τώρα αναπολούμε. Ένα μικρό flash back, για να νιώσουμε και πάλι παιδιά και να θυμηθούμε πως ήταν κάποτε η κρατική τηλεόραση στην Ελλάδα.

Η ΕΡΤ έκανε δικές της παραγωγές, επέλεγε προσεκτικά τις ξένες παιδικές σειρές που πρόβαλε και μετέφερε καλά βιβλία στη μικρή οθόνη, όπως «Το Θησαυρό της Βαγίας», «τον Κήπο με τα Αγάλματα», κ.α.

Με την αβάν γκαρντ εκπομπή Τα Παραμύθια Της Κούκλας» (με τη φωνή της Όλιας Λαζαρίδου) βλέπαμε πώς, χωρίς budget αλλά αρκετή φαντασία, μπορούσε να δημιουργήσει κανείς αριστουργήματα με σεβασμό στην παιδική διαπαιδαγώγηση. Τα παραδείγματα στην παλιά εποχή της ΕΡΤ είναι πολλά, όπως ο «Παραμυθάς» και αργότερα η «Φρουτοπία». Επίσης, πολλά από τα κινούμενα σχέδια ήταν ευρωπαϊκά κι όχι απαραίτητα αμερικάνικα, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται. Τα Στρουμφς, ο Νιλς Χόλγκερσον, τα Κινέζικα Παραμύθια και πολλά άλλα που μας γυρίζουν στην παιδική μας ηλικία…

CANDY CANDY

Ένα πανέμορφο κορίτσι με δακρυσμένα μάτια, που όλοι αγαπούσαν για την καλή της καρδιά, ένα ορφανοτροφείο και, βέβαια, ο γλυκός Antony. «Πριν από πολλά πολλά χρόνια κοντά στη λίμνη Μίσιγκαν…» πολλά κοριτσάκια καρδιοχτυπούσαν βλέποντας Candy Candy

ΣΤΡΟΥΜΦΑΚΙΑ

Η φανταστική κοινότητα των μικρών γαλάζιων πλασμάτων κατέκτησε τα ‘80s, κάνοντας όλα τα πιτσιρίκια να ξυπνούν για να δουν τον Παπαστρούμφ, τη Στρουμφίτα, τον Δρακουμέλ με την Ψιψινέλ (η Άννα Παναγιωτοπούλου ήταν η πρώτη «φωνή» που την υποδύθηκε) και τις αθώες, αλλά πολύ διασκεδαστικές, περιπέτειές τους.

ΤΟΥ ΚΟΥΤΙΟΥ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

Η μικρή Παρασκευούλα, που κάθε βράδυ άκουγε τα παραμύθια του Ρούχλα, της Μελιάς, του Σεβαστιανού και του Φιόγκου, είναι μία από τις πιο γλυκές παιδικές μας αναμνήσεις.

ΦΡΟΥΤΟΠΙΑ

Η εξαιρετική μεταφορά της Φρουτοπίας των Τριβιζά-Μαρουλάκη στη μικρή οθόνη. Ακόμη και σήμερα, τα παιδιά μεγαλώνουν διαβάζοντας Φρουτοπία. Τότε, όμως, είχαμε την τύχη να δούμε με μαριονέτες όσα συνέβησαν στην μυστηριώδη γειτονιά των λαχανικών, όταν εξαφανίστηκε ο Μανόλης ο μανάβης.

FLINTSTONES

Από τα πιο επιτυχημένα animated δημιουργήματα των τελευταίων δεκαετιών. Η παρέα του Φρεντ, της Βίλμα και της πρωτόγονης παρέας τους, μας κρατούσαν συχνά παρέα. Αγαπημένες λεπτομέρειες, το… ποδοκίνητο, οι συσκευές-ζώα και το κόκαλο στα μαλλιά της μικρής Σταλίτσας.

Νιλς Χόλγκερσον

Παιδική σειρά βασισμένη σε αριστουργηματικό βιβλίο και μάλιστα του 1907! Ο Νιλς είναι ένα 14χρονο αγόρι που ζει στην φάρμα της οικογένειάς του και είναι …κάπως άτακτος. Οι υπέροχες περιπέτειές του αρχίζουν όταν ένα μυθικό πλάσμα παγιδεύεται και του κάνει μια πρόταση με αντάλλαγμα να το ελευθερώσει. Κάπως έτσι, ο Νιλς βρίσκεται… να πετά στον αέρα.

Μικρό μου πόνι

Τα Μικρά Πόνυ κάνουν το σπίτι τους στο Παραδεισένιο Κτήμα, ζουν μια ήσυχη ζωή, γεμάτη τραγούδι και παιχνίδια. Κι εμείς παρακολουθούσαμε μαγεμένοι στις οθόνες μας ροζ άλογα σε μια χαρούμενη ζωή.

Η Μικρή Λουλού

Αρχικά γνωστή ως Μαρτζ, η μικρή Λουλού έφτασε στις οθόνες μας, για να μας παρουσιάσει όχι μόνο τις καθημερινές της πλάκες με τους φίλους της, αλλά και να αφηγηθεί αστείες ιστορίες – κάτι σαν stand up comedy – στο ενδιάμεσο.

Χελωνονιντζάκια

Οι χελώνες-ήρωες με τα αναγεννησιακά ονόματα, ο Σρέντερ, οι σατανικοί αντίπαλοι και οι σκοτεινοί υπόνομοι ήταν σίγουρα το πιο «σκοτεινό», νουάρ παιδικό που παρακολουθούσαμε μικροί.

Ο Σερίφης του διαστήματος

Στο μακρινό μέλλον, η ανθρωπότητα έχει επεκταθεί και πέρα από τη Γη, γι’ αυτό και ένας ολόκληρος στρατός αναλαμβάνει να προστατεύσει τα νέα σπίτια των Γήινων.

Ο Ροζ Πάνθηρας

Η αγαπημένη και ευρηματική ροζ φιγούρα του Blake Edwards. Δεν μιλούσε  αλλά προσέφερε γέλιο και διασκέδαση  – γι’ αυτό και διατηρήθηκε στις κορυφαίες προτιμήσεις του ανήλικου τηλεοπτικού κοινού για πολλές δεκαετίες.

Scooby Doo

Ξεκίνησε να προβάλλεται το 1969, αλλά συνεχίζει να διεκδικεί μέρος του παιδικού κοινού ακόμη και σήμερα. Ο Σκούμπι Ντου, το κατοικίδιο του Σάγκι Ρότζερς, παρά το ιδιόρρυθμο του χαρακτήρα του, μπλέκει σε μυστηριώδεις αναζητήσεις, όπου πάντα καταφέρνει να βρίσκει τον ένοχο.

Sport Billy

«Είσαι ήρωας απ’ άλλο πλανήτη…»! Πόσοι και πόσοι δεν έχουμε τραγουδήσει το εισαγωγικό σήμα της αγαπημένης παιδικής σειράς. Πόσοι δεν παριστάναμε ότι βγάζαμε κι εμείς από τη μαγική μας τσάντα ένα τρένο ή ένα αεροπλάνο; Και πόσοι δεν καταραστήκαμε την κακιά Βάντα…

Ντένις ο Τρομερός

Αυτός ο άτακτος μικρός, που άθελά του ταλαιπωρεί συνέχεια τον γκρινιάρη κύριο Γουίλσον, λατρεύεται ακόμη και στις μέρες μας, με πολλές κινηματογραφικές μεταφορές. Το Up, η ταινία animation της Pixar, βασίστηκε στο αγαπημένο δίδυμο των παιδικών μας χρόνων.

Τεν Τεν

Ο Τεντεν είναι ένας βέλγος δημοσιογράφος, γνωστός για δύο πράγματα: Το χαρακτηριστικό του τσουλούφι και την ικανότητά του να μπλέκει – και να διαλευκάνει – παράξενες περιπέτειες, πάντα με την βοήθεια του πιστού του σκύλου, Μιλού. Ο Τεντέν γεννήθηκε από τον Ερζέ το 1929 ως ένθετο εφημερίδας, εξελίχθηκε σε τηλεοπτική σειρά, και πριν δύο χρόνια μεταφέρθηκε στην μεγάλη οθόνη σε τρισδιάστατη μορφή από τον Στίβεν Σπίλμπεργκ.

Αστυνόμος Σαϊνης

«Εμπρός καλό μου χέρι». Ο επιθεωρητής Σαΐνης έκρυβε κάτω από το καπέλο και την καπαρντίνα του διάφορα βιονικά εξαρτήματα ενσωματωμένα στο σώμα του, που ωστόσο δεν τον εμπόδιζαν να κάνει ένα σωρό γκάφες. Εμπρός καλό μου χέρι!

Χάιντι

Η ορφανή Χάιντι πηγαίνει να μείνει με τον βλοσυρό παππού της στις Άλπεις, και καταφέρνει να γίνει ο πρώτος άνθρωπος που συμπαθεί ο γεράκος, τον οποίο φοβάται όλο το χωριό.

Μάγια η Μέλισσα

Η σειρά ξεκίνησε να προβάλλεται από την ΕΡΤ το 1979, κάθε Κυριακή, Δευτέρα και Πέμπτη, και όλα τα παιδιά έσπευδαν για να ακούσουν την φωνή της Βάσιας Τριφύλλη να δίνει ζωή στην μικρή, αυθάδη και έξυπνη μέλισσα Μάγια.

Το διαβάσαμε: mikroimegaloi.gr

Πηγή: www.letsfamily.gr

Η μεσογειακη διατροφη στη παιδικη ηλικια

Published Ιουνίου 14, 2013 by sofiaathanasiadou

2377

Η διατροφή στην παιδική ηλικία είναι ιδιαίτερη κρίσιμη και σημαντική για τη φυσιολογική ανάπτυξη και τη διατήρηση της καλής υγείας του παιδιού.

Πάγιος στόχος είναι μια σωστή και υγιεινή διατροφή, η οποία καλύπτει τις ιδιαίτερες διατροφικές τους ανάγκες και χαρακτηρίζεται από μέτρο, ισορροπία και ποικιλία. Ακριβώς αυτό εξασφαλίζει η υιοθέτηση και η εφαρμογή των αρχών της μεσογειακής διατροφής οι οποίες είναι:

– Καθημερινά, μεγάλες ποσότητες σε φυτικές ίνες από φρούτα, λαχανικά, ψωμί/δημητριακά, πατάτες, όσπρια.

– Καθημερινά, ελάχιστη κατανάλωση σε επεξεργασμένα προϊόντα.

– Καθημερινά, μικρές έως μέτριες ποσότητες σε γαλακτοκομικά προϊόντα (γάλα, τυρί και γιαούρτι).

– Κατανάλωση ψαριών και πουλερικών, σε μικρές έως μέτριες ποσότητες, εβδομαδιαίως.

– Κατανάλωση κόκκινου κρέατος, 2-3 φορές το μήνα

– Καθημερινή κατανάλωση ελαιολάδου ως κύρια πηγή λιπαρών.

Στη συνέχεια παραθέτουμε τις βασικές συστάσεις της «οικολογικής διατροφής»…

– Μείωση κατανάλωσης του κρέατος και των λοιπών ζωικών προϊόντων.

– Μείωση κατανάλωσης πολύ επεξεργασμένων τροφίμων που είναι πλούσια σε ζάχαρη, λίπος και αλάτι.

– Αυξημένη κατανάλωση τοπικών και εποχικών φρούτων και λαχανικών.

– Μικρότερο ποσοστό φαγητού στα απορρίμματα

Οι ομοιότητες είναι εμφανείς σε όλα σχεδόν τα επίπεδα σύγκρισης. Πιο συγκεκριμένα:

Η παιδική διατροφή στα πρότυπα της μεσογειακής διατροφής στηρίζεται περισσότερο σε φυτικά προϊόντα, χωρίς να αποκλείει τις ζωικές τροφές, γεγονός που συμφωνεί με τα χαρακτηριστικά της οικολογικής διατροφής. Αν μάλιστα τα φρούτα, τα λαχανικά, τα όσπρια, τα λοιπά φυτικά προϊόντα ακόμη και τα γαλακτοκομικά παράγονται και καταναλώνονται ανάλογα με την εποχή αλλά και σε τοπικό επίπεδο, τότε η οικολογική επιβάρυνση είναι πραγματικά πολύ μικρή.

Είναι εμφανές, ότι προτείνεται η μειωμένη κατανάλωση κόκκινου κρέατος και των προϊόντων του, και ορίζεται σε 2-3 φορές μηνιαίως. Μια άλλη εναλλακτική πρόταση είναι η μη κατανάλωση κόκκινου κρέατος ως κυρίου πιάτου αλλά ως συνοδευτικού μερικές φορές την εβδομάδα ή η εναλλαγή του με ψάρια (πληθυσμών όχι υπό εξαφάνιση) ή πουλερικά τοπικής εκτροφής.

Παρόμοια οφέλη για το περιβάλλον αλλά και την υγεία του παιδιού (αποφυγή της παιδικής παχυσαρκίας) προκύπτουν από τη μειωμένη κατανάλωση επεξεργασμένων τροφίμων, που είναι πλούσια σε ζάχαρη, λίπος και αλάτι.

Συνεχίζοντας, η προτεινόμενη καθημερινή και ευεργετική χρήση του ελαιολάδου, ενός φυτικού προϊόντος ως κύρια πηγή λίπους και η αποφυγή αντίστοιχων ζωικών προϊόντων, π.χ. βουτύρου, προσφέρει και αυτή με τη σειρά της, εκτός της ευεργετικής δράσης για την υγεία, σημαντική προστασία για το περιβάλλον.

Δεν θα παραλείψουμε, τέλος, να αναφέρουμε τα τεράστια οφέλη (30%) από την προσπάθεια για ελάττωση των τροφίμων, που μπορούν να καταναλωθούν από τα παιδιά, αλλά καταλήγουν στα απορρίμματα.

Γίνεται σαφές, λοιπόν, ότι η ισορροπημένη παιδική διατροφή χαρίζει καλύτερη γνωστική και κριτική επίδοση, ενώ με λίγη προσπάθεια και επιμονή μπορεί να είναι ταυτόχρονα και «οικοφιλική».

Το διαβάσαμε: iatrognosi.gr

Πηγή: mednutrition.gr

Οταν πιστεψα πως εχασα τον πριγκηπα μου…

Published Ιουνίου 13, 2013 by sofiaathanasiadou

a_bad_dream_by_inessa_emilia

Νιωθω φριχτα αυτες τις μερες..

Ενιωθα την μαυριλα να ποτιζει τα κοκκαλα μου…

Ενιωθα μια αρνητικουρα απιστευτη…

Δεν ξερω για εσας αλλα πιστευω πολυ στην αρνητικη ενεργεια και ακομα περισσοτερο στα ονειρα …

Παλια πιστευα πως οφειλονται ολα αυτα στην διατροφη πριν τον υπνο…

Πληρωσα και εμαθα ομως να εμπιστευομαι την διαισθηση και το υποσεινηδητο που προσπαθει να μας μιλησει απο εκει…

Εκεινη την νυχτα κοιμηθηκα καλα..

Ειμαι πολυ πιεσμενη ολο αυτον τον καιρο σε τραγικο σημειο…

Ειλικρινα πιστευω πως δεν αντεχει ενας ανθρωπος και μονο ολο αυτον τον κυκεωνα  αλλα μια μαμα αντεχει τα παντα!

Θυμαμαι  τα παντα σκοτεινα  και γω ξαφνικα βρεθηκα χωρις καθολου δοντια…

Ενιωθα τρομερο αγχος αλλα ακομα και στον υπνο μου εψαχνα να βρω αμεση λυση.

Ειναι αστειο αλλα αυτος ειναι ο μηχανισμος μου ετσι λειτουργω παντα και για αυτο ισως δεν πνιγομαι στα προβληματα…

Παντα λεω τωρα τι κανουμε?

Και συνεχιζω…

Ετσι λοιπον και στο ονειρο  μου βρηκα την λυση θα εκανα εμφυτευση…

Πηγαινοντας στον οδοντριατρο ειδα κοσμο μαζεμενο γυρω απο ενα παιδακι που ηταν ξαπλωμενο καταγης..

Ηταν ο γιος μου…

Τι εγινε φωναζα, τι επαθε ο Σταθης?

Ενιωθα να σβηνω να χανομαι…

Αυτο δεν μπορουσα να το αντεξω..

Θυμαμαι την τελευταια φορα που τον ειδα ετσι ειχα σκεφτει να πεσω απο το μπαλκονι…

Μην ανυσηχεις μου ειπε ενα πολυ φωτεινο παιδακι που στεκοταν διπλα του…

Ειμαστε εδω και τον προσεχουμε…

Επαθε μια κριση αλλα εκανα ολα οσα μας ειπες και απλα περιμενουμε να συνελθει…

Η καρδια μου εσπασε σε χιλια κομματια και ξυπνησα  πολυ στρεσσαρισμενη…

Ημουν σαν να ειδα φαντασμα η καρδια μου χτυπουσε σαν να ετρεχα σε μαραθωνιο…

Πεταχτηκα πανω και ετρεξα να δω που ειναι τα παιδια…

Στο σπιτι κανεις…

Πηρα τον Αντωνη και τα ακουσα απο μεσα να γελανε μαμα τρωμε παγωτο ειμαστε κουνιες…

Παναγια μου ηταν ενα ονειρο…

Το χειροτερο ολων οσων εχω δει μεχρι τωρα…

Ολα θα πανε καλα τιποτε δεν θα συμβει…

Μην το σκεφτεσαι  απλα κακοκοιμηθηκες…

Αυτα και τοσα αλλα σκεφτομουν για να ηρεμησω…

Ανεβασα το περιστατικο στο γκρουπ και τα κοριτσια προσπαθησαν να με ηρεμησουν !

Αγχος ειναι , σταυρουδακια καρδουλες μην σκας ολα καλα θα πανε…

Δεν μπορουσα να πιστεψω κανενα μονο να παρακαλεσω τον θεο μπορουσα να μην ειναι αληθεια να μην βγει αληθινο…

Μετα απο 2 3 μερες ουτε που θυμαμαι  ημουν στο μαγαζι μετα απο μια πολυ κουραστικη ψυχολογικα μερα και πολυωρη ταλαιπωρια στο τμημα μετα απο μια αναιτια επιθεση ενος περαστικου (Κρατιεμαι με το ζορι να μην «στολισω») εις βαρους μου.

Εκεινη ακριβως την στιγμη που ο «κυριος» ερχοταν καταπανω μου με τις εκφρασεις που χρησιμοποιουσε ενιωσα σαν να εχω απεναντι μου τον εξωαποδω…

Ενα συναισθημα που ακουγεται τρελο αλλα το βλεμμα το μισος με το οποιο με κοιτουσε αλλα και αυτα που ξεστομιζε μονο αποκοσμα φαινονταν…

Συγνωμη αν ακουγομαι σαν παλαβη αλλα θα συμφωνησουν και οσοι ηταν μπροστα…

Οση ωρα ημουν στο τμημα εμαθα οτι ο Σταθης ανεβασε πυρετο…

Μου κοπηκαν τα ποδια τρελαθηκα..

Δεν ειναι δυνατον ποσα μαζι?

Εφτασα μαγαζι αργα και αποφασισα να κλεισω  αμεσως  αφου ο Σταθουλης δεν ηταν πολυ καλα και μετα αποο ολα οσα τραβηξα στο τμημα το μυαλο μου ηταν «αλλου» κυριολεκτικα!

Πηρα τον Αντωνη..

Κοιμηθηκαν?

Οχι μολις φευγουμε απο την μαμα μου…

Περαστε να με παρετε και μενα θα κλεισω….

Τα λεπτα περνουσαν το τηλεφωνο δεν χτυπουσε και ο Αντωνης πουθενα…

Ενιωθα απαισια φοβομουν μην μου παθει κατι ο μικρος μου λογω της ευαισθησιας που εχει καθε φορα με τον πυρετο…

Σκεφτηκα να τον παρω αλλα παραλληλα χτυπησε το τηλεφωνο μου…

Σοφια τρεχα νοσοκομειο ερχομαστε σε 2 λεπτα…

Δεν θυμαμαι πως εκλεισα και για ποτε βρεθηκα εκει…

Ετρεχα σαν την τρελη με τα ματια θολωμενα απο το κλαμμα…

Εφτασα την ωρα που παρκαραν για να δω ενα γειτονα που κρατουσε τον Σταθη σαν αψυχη κουκλα στα χερια του…

Αναπνεει?

Ουρλιαζα πες μου αν αναπνει…

Ο Αντωνης σαν το φαντασμα εδινε λεπτομερειες του περιστατικου στους γιατρους …

Αναπνεει?

Ξαναρωτησα ετοιμη να πεθανω εκει επι τοπου.

Αναπνεει και τον εβαλαν αμεσως στο οξυγονο.

Εκανα οτι μου ειχες πει ψελλισε ο Αντωνης…

Τον βαλαμε στο πλαι εκανε και δευτερο εδωσα 2 δοσεις και ξαναεκανε …

Ηταν το χειροτερο επεισοδιο ολων ειπε και εκει ειδα ποσο τρομαγμενος ηταν…

Ο Σταθης εκανε το επεισοδιο μεσα στο αυτοκινητο ενω ηταν δεμενος στο καρεκλακι του..

Ο Αντωνης  πηγε ως το σπιτι γιατι εκει εχουμε το φαρμακο του για τις επειγουσες καταστασεις.

Φωναξε στους γειτονες να βγουν να τον βοηθησουν ενω η Αννυ ουρλιαζε στο καρεκλακι της.

Ο Σταθουλης χτυπιοταν σαν το ψαρι για τουλαχιστον 6 λεπτα σε καθε επεισοδιο..

Και η αδερφουλα του εκλαιγε γιατι δεν καταλαβαινε …

Εμεινε μονη στο αμαξι ενω ο Αντωνης ετρεχε να ανεβει τις σκαλες αγκαλια με τον Σταθη..

Οι γειτονες εβγαλαν την μικρη απ το αμαξι και προσπαθουσαν  να βοηθησουν τον Αντωνη να δωσει τις πρωτες βοηθειες..

Ο μικρος δεν συνερχοταν με τιποτε…

Η Αννυ ειχε ξαπλωσει στο πατωμα διπλα και του μιλουσε….Σταθη αγαπη μου Σταθη μου Σταθη μου τι εχεις?

Ενα δυο τρια φουυυυυυ να περασει…(παιχνιδακι που κανουμε οταν χτυπανε )

Εκεινο το βραδυ ενιωσα πως χανω τα λογικα μου…

Εκεινο το βραδυ μετα απο ακομα ενα επεισοδιο στο κεντρο υγειας και  5 ωρες τουλαχιστον που το παιδακι μου δεν ειχε επαφη με το περιβαλλον ενιωσα τον απολυτο τρομο .

Εκλαψα προσευχηθηκα  και ενιωσα πιο απαισια απο ποτε…

Δεν ημουν μαζι του δεν ημουν εκει…

Θα συνελθει?

Καταστολη απο τα φαρμακα θα συνελθει μολις περασει η επηρρεια μην ανυσηχεις μου ειπε η νοσοκομα…

Πως να μην ανυσηχω οταν το μονο που εχει σημασια στη ζωη μου ειναι να ειναι καλα αυτα?

Οταν συνηλθε δεν μπορουσε να μιλησει να κουνηθει τον ανασηκωσα και του ειπα να μην φοβαται …

Το μονο που εβγαζε ηταν κραυγες στην προσπαθεια του να μιλησει δεν καταλαβαινε που ηταν τι συνεβαινε και ηταν  πολυ φοβισμενος…

Ηρεμησε αγαπη μου μην φοβασαι ειναι το φαρμακο που δεν μπορεις να μιλησεις σε λιγο θα εισαι καλα…

Τον κρατουσα αγκαλια μεχρι να ηρεμησει του μιλουσα του τραγουδουσα…

1 ωρα μετα καναμε βολτες με το αν. καροτσακι μεσα στο αδειο κεντρο υγειας …

Μαμα και αλλο….

Ειδα τα ματακια του να χαμογελουν κυριολεκτικα..

Ποσο απλα γινονται τα παιδια μας ευτυχισμενα?

Με το τιποτα …

Με τρομαξες Σταθη…

Σε αγαπω μαμα μου…

Τοοοοσο πολυ και ανοιξε τα χερακια του διαπλατα.

Αυτη η μερα δεν ηταν απλα η τρομακτικοτερη της ζωης μου…

Ηταν και η μερα που συνειδητοποιησα για ακομα μια φορα ποσο ευθραυστα ειναι ολα γυρω μας.

Η ζωη οι στιγμες αυτα που νομιζεις πως εχεις δεδομενα.

Αυτα που νομιζεις πως ειναι δικα σου μπορουν να χαθουν μεσα σε ενα λεπτο.

Οχι δεν θα ειμαι δικαιη αν πω πως ειχα αναγκη απο ακομα ενα φροντιστηριο γιατι εχω καιρο που εχω επιγνωση.

Ισως ηταν μια αφορμη να το ξαναθυμισω στους γυρω μου…

Καθε φορα κλαιω καθε φορα φοβαμαι…

Καθε φορα παρακαλαω να μην το ξαναζησω…

Καθε φορα  ξερω πως πρεπει να σφιξω τα δοντια μου  να παρω μια ανασα και να συνεχισω.

Ξερω πως πηρα δυναμη απο τον μικρο μου που με ειχε αναγκη …

Εμαθα πως το να εισαι μαμα σημαινει αυτοματα να εχεις υπερδυναμεις για να αντεχεις τα παντα…

Σε ευχαριστω θεε μου που ολα αυτα ηταν απλα ενα κακο ονειρο…

Σοφια

Παρτε τη θλιψη και καντε τη γνωση

Published Ιουνίου 13, 2013 by sofiaathanasiadou

knowledge

Πριν απο καιρό έχασα τη δουλειά που αγαπούσα πολύ. Είχα παλέψει με νύχια και με δόντια για να την πάρω, εργάστηκα εθελοντικά, έψαχνα, δούλευα όπου έβρισκα. Ώσπου ξαφνικά, έρχεται αυτή η μεγάλη ευκαιρία.

Ετοιμαζόμουν για όλο αυτο με πολλή χαρά, ώσπου με παίρνουν ξαφνικά και μου λένε πως όλα ακυρώνονται γιατι η κυβέρνηση είπε πως βρισκόμαστε σε κρίση και δεν γίνονται προσλήψεις. Έπαθα σοκ μεγάλο, βρισκόμουν σε άρνηση για πάρα πολύ καιρό. Παρακολουθούσα ειδήσεις, κάθε μέρα περίμενα πως τα πράγματα θ’ αλλάξουν και ότι όλ’ αυτά συμβαίνουν στη φαντασία μου.

Πέρασε καιρός, δεν είχα διάθεση να ψάξω για τίποτα να απασχοληθώ. Είχα κουραστεί τόσο πολύ ψυχολογικά με όλες αυτες τις περιστασιακές δουλειές, με τα ανεγκέφαλα αφεντικά, με την έλλειψη παιδείας στις διαδικασίες του Δημοσίου και τον τρόπο αντιμετώπισης, ένα σύστημα σαν πολτός, σαν ρουφήχτρα υπομονής και ενέργειας – άσε που δεν υπηρχε τίποτα.

Είπα να διαδηλώσω. Πήγα, φώναξα, είδα κι άλλους συνανθρώπους στην ίδια κατάσταση. Όλοι μαζί, το ίδιο και σε άλλες χώρες. Είπα ότι αυτο δεν φτάνει. Δεν μπορεί, λέω, δεν μπορεί, κάτι συμβαίνει, δεν μπορεί να μην αφήνουν ποτέ τους λαούς σε ησυχία.

Έψαξα πολύ. Τι κρύβεται πίσω απ’ όλα αυτα; Κάποιοι τα ήξεραν πολύ νωρίτερα απο εμένα. Όλος αυτός ο πόνος με οδήγησε στην αλήθεια, που είναι πολυτιμότερη απ’ όλες τις δουλειές του κόσμου. Δεν είναι εύκολη η καθημερινότητα καθόλου. Αλλα αν δεν αλλάξει ο καθένας μέσα του προς το καλύτερο, πάντα τα ίδια θα γίνονται.

Πώς να υπερασπιστώ τα δικαιώματά μου και τα δικά σου, όταν δεν ξέρω τι σημαίνει σεβασμός, κατανόηση, αγάπη, συμπόνοια…

Πάρτε τη θλίψη αυτή και το θυμό, και κάντε τη δίψα για μάθηση, γνώση του τι συμβαίνει. Ακόμα κι αν ο φόβος μάς κυριεύει. Αυτό είναι αντίσταση! Αυτό φοβούνται περισσότερο. Μακριά απο κόμματα, αυτά που φέρουν δήθεν τη δική μας βούληση.

Είμαστε πολλοί. Είμαστε δυνατοί! Ξέρουμε να ελπίζουμε. Κάθε μέρα, για ν’ αντέξω αυτη την καθημερινότητα προσεύχομαι στο Θεό. Διαβάζω τις ιστορίες σας και νιώθω πως είμαστε όλοι μαζί. Θάρρος,υπομονή και ελπίδα στο Χριστό, φίλοι μου. Ότι χρώμα κι αν έχουμε, είμαστε ολοι ΕΝΑ.

Πηγή: www.imerologioanergou.gr