Αρχείο

All posts for the day 2 Ιουνίου 2013

Οταν κοιμαστε …

Published Ιουνίου 2, 2013 by sofiaathanasiadou

941940_528386393874480_1062251878_n (1)

Οταν κοιμαστε καθομαι και σας χαζευω…

Με τις ωρες το βλεμμα μου πεφτει πανω σε στιγμες σε εικονες  και το μυαλο μου τις φωτογραφιζει και τις κραταει εκει …

Ειναι τοσο εντονα τα συναισθηματα και οι σκεψεις…

Για εμενα εκεινη η ωρα ειναι αυτη που ειναι αποκλειστικα και μονο δικη σας…

Ειναι εκεινη η ωρα που δεν ειμαι στην δουλεια δεν μιλαω στο τηλεφωνο και δεν ειμαι online.

Eιναι η ωρα που το μυαλο μου χαλαρωνει ηρεμει και ποσο ευλογημενη ειμαι?

Εχει να δω τα καλυτερα…

Κοιταζω διπλα μου και βλεπω αγαπη …
Ειναι εκει ολη συγκετρωμενη ,ξαπλωμενη κουρασμενη απο το πολυ παιχνιδι τα γαργαρα γελια…
Κουρνιασμενη αναμεσα σε παιδικα σεντονακια χουχουλιαρικες κουβερτουλες…
Ειναι εκει και μπορεις να την αγγιξεις στα χερακια και τα πατουσακια τους … Την ακους αναμεσα στο πιπιλισμα της πιπιλας και στην ανασα τους…
Δεν υπαρχει μεγαλυτερη αληθεια απο αυτην..
Οτι δημιουργηθηκε απο αγαπη ειναι η ιδια η αγαπη…

Μικρα παιδικα χερακια με κανουν αγκαλιτσες  γουργουριζοντας ε ευχαριστηση διπλα μου…

Που και που ο Σταθης σηκωνει το χερι ψηλα και κανει δηλωσεις παραμιλλλωντας …

Αγορακι μου γλυκο….

Σε κανω τοσες αγκαλιες την νυχτα σου δινω αμετρητες φορες φιλια και σε χαιδευω…

Σςςς κοιμησου η μαμα ειναι εδω ελα ξαπλωσε ,σου λεω αν πεταχτεις στον υπνο σου.

Υπαρχει αραγε μεγαλυτερη ευτυχια απο το να ξερεις οτι η παρουσια σου και μονο τα καθυσηχαζει?

Καμια φορα καθομαι και σε παρατηρω …

Ποσο  μεγαλωσες τι ομορφα μαλλια που εχεις αν εισαι ηρεμος…

Σκυβω σου δινω ενα φιλακι  και σου λεω η μαμα ειναι εδω σε αγαπω…

Θελω να το θυμασαι το πρωι που θα ξυπνησεις και γω θα λειπω μικρε μου…

Ποσο σας αγαπαω?

943691_533477180032068_650644643_n

Δεν χορταινω να ακουω τις ανασουλες σας ρυθμικα …

Ποσο πολυ τυχερη νιωθω?

Γυριζω στο πλαι να πιασω την μικρουλα που ψαχνει να θηλασει με κραταει με το ενα της χερακι και με το αλλο με χαιδευει…

Τρωει και μολις χορτασει με αφηνει γυρνωντας αναποδα…

Ποζαρακια μουρμουριζει και της χαιδευω τις γαμπουλες να νανουριστει και εκεινη την ωρα μου ψιθυριζει…

-Socks  off

Χαμογελαω σου βγαζω τις καλτσουλες και συνεχιζω να σου χαιδευω τα ποδαρακια μεχρι να νανουριστεις … και να κοιμηθεις.

Μωρα μου ανασες μου σας λατρευω και νιωθω τοσο τυχερη που  σας εχω εκεινη την ωρα αποκλειστικα δικα μου…

Η μανουλα…

Advertisements

Θα γερασουμε μαζι…

Published Ιουνίου 2, 2013 by sofiaathanasiadou

969061_629465253732418_551792309_n

Ξερεις καμια φορα η μαλλον καλυτερα συχνα περναει απο το μυαλο μου αυτη η σκεψη…

Δεν ειναι οτι περναει παντα  σε καλες και ηρεμες στιγμες αλλα ειναι σιγουρα αυτο που θα δεσει  «το γλυκο» μετα απο χειμαρρο αρνητικων σκεψεων μετα απο καυγα…

Εχετε παρατηρησει πως οταν «μας την δινουν» για τα καλα οι αντρες μας  περνανε ολα τα σεναρια πιθανης εξελιξης απο το μυαλο μας ?

Δεν μπορω να ξερω για εσας αλλα συνηθως οταν με βγαζει απο τα ρουχα μου σκεφτομαι πως τον σουβλιζω  και  καμια φορα πως τα μαζευω και παω στο φεγγαρι να κατοικισω για να μην τον ξαναδω.

Ειναι ο μοναδικος ανθρωπος στον κοσμο που μπορει να με εκνευρισει τοσο πολυ αλλα παραλληλα και ο μοναδικος ανθρωπος που με εχει αγαπησει τοσο πολυ .

Ειναι αυτος που θα ξεχασει να παρει ζαχαρη που θα ξεχασει να βγαλει τα σκουπιδια εξω που ενω εχουμε συζητησει για την διατροφη των παιδιων θα κανει τα δικα του και ουουυυυυουυυυυ εχω λιστα ολακερη σας λεω…

Συνηθως ολες μας οι αντιπαραθεσεις εχουν να κανουν με τα παιδια… και ολες οι υπολοιπες με αυτα που τους φορτωνουμε να κανουν…

Ε οκ δεν τους φορτωνουμε γιατι και εμεις εχουμε το δικο μας κομματι αλλα αυτοι ετσι το βλεπουν.

Προσπαθουμε ολοι να γινουμε καλυτεροι να κανουμε το καλυτερο να τα μεγαλωσουμε οσο πιο γλυκα ομορφα γινεται.

Καπου θα γινουν και ελαφρα λαθη η θα «ξεχασουν» να τα κανουν με τον τροπο που εμεις θεωρουμε σωστο.

Χμμμ…

Με πιανετε?

Γκιρ γκιρ γκιρ και χανουμε το κυριως θεμα.

Εμεις αγαπιομαστε…

Εμεις ειμασταν τελειοι μαζι…

Οταν γνωριστηκαμε ηξερα απο την πρωτη στιγμη οτι αυτος ειναι ο ανθρωπος μου.

Δεν ξερω γιατι ημουν σιγουρη ενω εμφανησιακα δεν μου αρεσε…

Αλλα ποτέ πραγματικα  δεν ημουν αυτη που κοιτουσα το απεξω.

Το ειδα στα ματια του…

Αυτη η ειλικρινης καλοσυνη…

Το ειδα στις κινησεις του και στην αγωνια του να ξερει πως ειμαι καλα πως δεν πειναω πως δεν τρωω ονο απεξω…

Ειναι κατι που δεν σας το εχω πει ποτε.

Τον ετρεξα αυτον τον ανθρωπο…

Τον ετρεχα για τουλαχιστον 1 χρονο γιατι φοβομουν να ανοιχτω.

Φοβομουν μην με πληγωσει και αυτος και ετρωγε συνεχεια πορτα.

Ενα βραδυ στα γενεθλια μου με γυρισε σπιτι για να σιγουρευτει οτι δεν θα οδηγουσα μετα απο αρκετα ποτα.

Εκει εξω απο την πορτα του σπιτιου μου με φιλησε για πρωτη φορα…

Εκει κρατωντας με αγκαλια  κατω απο το φως των αστεριων,,

Τι ομορφη βραδια θεε μου…

Την επομενη μερα παροτι δεν τον αφησα να κοιμηθει σπιτι μου οταν ανοιξα βρηκα πρωινη μπουγατσα και Milko κρεμασμενα στην πορτα μου…

Εκεινη την στιγμη καταλαβα πως τον ενοιαζε να ειμαι καλα ασχετως που οδηγουσε η «σχεση» μας.

Τον αγαπησα αποκτησαμε μαζι 2 παιδια  και περναμε καλα μαζι, οταν δεν γκρινιαζω για τα σκουπιδια χιχιχιχ.

Και σκεφτομαι…

Πως θα ειναι με τον ανθρωπο μου… οταν ο χρονος θα περασει..

Οταν θα ειμαι η γριουλα του και θα πηγαινουμε κρουαζιερες σε ολο τον κοσμο…

Οταν θα μου κραταει το χερι για να κατεβω τα σκαλια…

Οταν θα μου χαιδευει τα μαλλια και θα με λεει γριουλα μου η γιατι οχι κοριτσακι μου…

Τοτε ολα αυτα που ξεχασε να κανει μου φαινονται μηδαμινα…

Εκεινη ακριβως την στιγμη ξερω πως θα γερασουμε μαζι…

Και δεν υπαρχει πιο ομορφη εικονα στο μυαλο μου απο αυτη για εμας…

Σοφια

Ματια μου …δεν ηθελα να σε κανω να κλαψεις…

Published Ιουνίου 2, 2013 by sofiaathanasiadou

971686_459809354093559_1301966560_n

Μάτια μου…

δεν ήθελα να σε κάνω να κλάψεις…
απλά δε σκέφτηκα ότι όταν σου λέω με ευκολία πως «είσαι κακό παιδί», εσύ φοβάσαι πως δε σ’αγαπώ…
δε σκέφτηκα πως όταν σου λέω…»έλα, άσε τις ανοησίες, η βασούλα είναι φίλη σου»…εσύ φοβάσαι πως δεν σε καταλαβαίνω και πως υποτιμώ τα συναισθήματά σου…
δε σκέφτηκα πως όταν σε πιέζω να μοιραστείς, χωρίς να σεβαστώ την διάθεσή σου… εσύ αισθάνεσαι πως δε σε υπολογίζω και υποτιμώ το δικαίωμά σου να έχεις γνώμη και άποψη για τα πράγματά σου…
δε σκέφτηκα πως όταν σε σέρνω μαζί μου σε χίλιες δουλειές και στο τέλος σε μαλώνω γιατί αρχίζεις να έχεις εκνευρισμό…σε κάνω να αισθάνεσαι πως δεν υπολογίζω την κούρασή σου και υποτιμώ την προσπάθεια που έχεις καταβάλει ολόκληρη ημέρα για να είσαι αυτό που νομίζεις ότι θα ήθελα…

παιδί μου…δεν ήθελα να σε κάνω να κλάψεις…απλά καμία φορά…ξεχνάω πως μοιάζουμε πολύ μικροί και μεγάλοι…

πως όπως εγώ δεν αντέχω τα άσχημα λόγια από αυτούς που αγαπάω…έτσι μπορείς να νιώθεις και εσύ…
πως όπως εγώ θυμώνω με αυτούς που αγαπάω, έτσι μπορείς να νιώθεις και εσύ…
πως όπως εγώ δεν θέλω να μου πάρουν κάτι χωρίς να με ρωτήσουν, έτσι μπορείς να νιώθεις και εσύ…
πως όπως εγώ δεν έχω πάντοτε διάθεση να μιλήσω, να μοιραστώ να αλληλεπιδράσω…έτσι μπορείς να νιώθεις και εσύ…
πως όπως και εγώ κουράζομαι και ταλαιπωρούμαι όταν έχω προσπαθήσει όλη την ημέρα να ανταποκριθώ επιτυχώς κοινωνικά σε όλες τις καταστάσεις…έτσι μπορείς να νιώθεις και εσύ…

Παιδί μου…συγγνώμη που περιμένω τόσα πολλά από εσένα…όσα δεν προσδοκώ από τον ίδιο μου τον εαυτό…

Κωστάκου Κωνσταντίνα
Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια
Υπ.Διδ.Ιατρικής Σχολής Αθηνών
Msc Κοινωνικής-Προληπτικής Ιατρικής
Ειδ.Αναπτυξιακής Ψυχοπαθολογίας Παιδιού και Εφήβου

Πηγή: Κέντρο Συμβουλευτικής & Ψυχοθεραπείας-Πειραιάς