Μια υπεροχη ιστορια θηλασμου! Γιατι καμια φορα αξιζει να δωσεις την μαχη για τον ισχυρο δεσμο που θα αποκτησεις.

Published Μαΐου 30, 2013 by sofiaathanasiadou

 IMG_1820

Στις  13-05-2012 γέννησα τον Αντωνάκη μου ύστερα από 16 ώρες στο δωμάτιο ωδινών όπου μπήκα να γεννήσω με πρόκληση στις 39+3 ημέρες ! Από την στιγμή που γέννησα και λίγες ώρες αργότερα το στήθος άρχιζε μόνο του να τρέχει πολύ, είχα γίνει μούσκεμα. Αλλά οι μαίες της  κλινικής μου είπαν πως επειδή είμαι κουρασμένη θα μου το φέρουν το πρωί το μωρό για θηλασμό. Εγώ επειδή όντως ήμουν χάλια σωματικά και δεν είχα δυνάμεις τις άκουσα. Όσες μέρες έκατσα στην κλινική τον έφερναν μόνο 3 φορές  τη μέρα και έπινε ξένο γάλα γιατί όπως έλεγαν οι μαίες  και ο παιδίατρος της κλινικής που μας ανέλαβε «δεν είχα γάλα»! Ως άπειρη μανούλα το πίστεψα! Την 3η ημέρα που ήταν να ετοιμαστώ  το  πρωί να φύγω στο σπιτάκι αγκαλίτσα με το μωράκι μου , ο παιδίατρος μας ενημερώνει πως το μωρό έχει υψηλό ίκτερο, κόντεψα να πεθάνω από τη στεναχώρια μου. Γύρισα σε ένα άδειο σπίτι, έβλεπα μόνο τις φωτογραφίες του. Οι μαίες μου είπαν πως θα πρέπει να πηγαίνω να βγάζω γάλα κάθε 3ωρο.Εγώ πονούσα φριχτά και τις είπα πως δεν ήταν εφικτό ανά 3 ώρες να πηγαίνω να βγάζω γάλα. Τις ρώτησα αν θα μπορούσα να βγάζω σπίτι γάλα και να το πηγαίνω μαζεμένο στο μωρό .Η απάντηση τους?? «Απαγορεύεται» .Ως άπειρη πάλι δεν ρώτησα «γιατί?» ! Όμως το στήθος άρχιζε να πρήζεται και να πονά και όταν πήγαινα 2 φορές  την ημέρα στην κλινική για να τον δω ρώτησα την μαία «τώρα τι να κάνω?» και μου είπε πως θα πρέπει να πάρω θήλαστρο για να βγάζω το γάλα μου ανά 3 ώρες τουλάχιστον και να το πετάω εφόσον δεν μπορώ να το μαζεύω για να το φέρνω να το ταΐζουν όσο θα νοσηλεύεται στην αίθουσα νεογνών. Μου σύστησαν από την κλινική να αγοράσω από αυτούς το θήλαστρο το ηλεκτρικό της medela το swing. Και έτσι το αγόρασα και σηκωνόμουν ανα 3 ώρες ακόμη και τα μεσάνυχτα και εγώ να πονάω φριχτά , να κλαίω γιατί δεν είναι το μωράκι μου σπίτι , γιατί το μάζευα και στην ουσία το πετούσα. Όμως σκεφτόμουνα πως όταν θα γυρίσει το μωράκι μου σπίτι θα μπορώ να το έχω αγκαλιά και να το θηλάζω αλλιώς θα κοπεί και έτσι το ξυπνητήρι χτυπούσε ανα 3 ώρες και εγώ σηκωνόμουνα και αντλούσα γαλατάκι . Σταδιακά αυξανόταν η ποσότητα που έβγαζα. Πέρασαν λοιπόν κάπως έτσι οι 3 ημέρες όπου νοσηλευόταν για το ίκτερο . Βγήκε με το καλό από την κλινική και θυμάμαι με πόση χαρά πήγα και το πήρα. Ο παιδίατρος που τον είχε αναλάβει από τη γεννησή του με ρώτησε «πόσο γάλα βγάζεις με το θήλαστρο?» γιατί με έβλεπε και εκεί που έβγαζα γάλα όταν πήγαινα και του λέω «20-30 ml με το θήλαστρο» και μου λέει «τι να του κάνει αυτό? Ακόμη δεν έχεις γάλα. Θα πάρεις μου λέει το γάλα frisolac και θα το ταίζεις ανά 3 ώρες. Εσύ να συνεχίζεις να βγάζεις με το θήλαστρο και να του δίνεις. Και να συμπληρώνεις με ξένο.». ‘Ετσι  έπειδη άκουσα τον ειδικό παιδίατρο ακολούθησα τις οδηγίες του. Όμως επειδή κουράστηκα να αντλώ και να αποστειρώνω πλέον κάθε φορά μπουκάλια και εξαρτήματα θήλαστρου είπα να τον θηλάζω και να συμπληρώνω εάν πεινάει με ξένο. Όμως έβλεπα πως όταν τον θήλαζα δεν έπινε ξένο παρά ελάχιστο. Δηλαδή 20 ml. Eγώ  χαιρόμουν γιατί πίστευα πως χορταίνει.  Μας είχε πει σε 2 ημέρες να ξαναπάμε να τον εξετάσει και για ίκτερο και επίσης εμείς είχαμε παρατηρήσει τρελλό κλάμα από το νεογνό μας.Ανεξήγητο. Αφού το ταίζαμε όποτε πεινούσε, το φροντίζαμε γενικά σε ότι χρειάζεται. Έτσι λοιπόν το ζυγίζει και είχε χάσει 200γρ. Θυμάμαι με ρωτάει «πόσο τρώει?» Τον είπα ότι το θηλάζω και δίνω ελάχιστο ξένο γιατί δεν τρώει άλλο έπειτα από το θηλασμό. Και η απάντηση του ΔΗΘΕΝ ειδικού????? «αφού το έχεις στη πείνα το μωρό τι θέλεις να κάνει??? Κουράζεται στο στήθος για να πιεί ,δεν βρίσκει τίποτα, αποκοιμιέται και έπειτα δεν θέλει ξένο» . Αυτό όλο με έκανε κομμάτια, σχεδόν κρατήθηκα να μην κλάψω. Τόσο σκληρά λόγια και εγώ είπα πλέον να ακολουθήσω τη συμβουλή του. Ίδια με αυτή που μου έδωσε στην αρχή. Δεν το ΘΗΛΑΖΑ ΚΑΘΟΛΟΥ. Νόμιζα πως του κάνω κακό με το θηλασμό. Πως δεν τρώει γιατί κουράζεται στο στήθος. Πλέον του έδινα μόνο με το θήλαστρο όσο έβγαζα, κατάφερνα να βγάζω μόνο 20-30 άντε 50ml και το μωρό αύξανε τα ml Του ξένου γάλακτος. Όμως το κλάμα συνεχιζόταν, όποτε το αλλάζαμε ειδικά τρελλενόταν στο κλάμα. Έκανε σαν τρελλό. Τον παίρναμε τηλέφωνο και μας έδωσε τυφλά μέχρι και σταγόνες για κολικούς. Μας είπε περιμένετε να πάει τουλάχιστον 20 Ημερών και φέρτε το να το εξετάσω. Δεν ξέραμε τι είχε. Δεν κοιμόμασταν λεπτό. Έτσι λοιπόν όταν έφτασε 21 ημερών το απόγευμα τον πήγαμε να το εξετάσει. Το ζυγίζει και είχε πάρει ελάχιστα .Το εξετάζει ολόκληρο και βλέπει ένα πρησμένο γονοτάκι. Αρκετά πρησμένο. Το είχαμε δει πριν 2 ημέρες. Αλλά επειδή βιαζόμασταν να το αλλάξουμε γιατί τρελλενόταν στο κλάμα δεν το είχαμε συγκρίνει με το άλλο ποδαράκι λεπτομερώς. Μας είπε θα πάτε στο ιπποκράτειο. Του ρωτάμε «τι έχει?» , δεν απαντούσε, «θα πρέπει να γίνουν εξετάσεις». Έτσι λοιπόν 21 ημερών βρεφάκι για άλλη μία φορά το αποχωρίζομε και το αφήνω στο ιπποκράτειο με ορούς και τριπλές αντιβιώσεις , και ένα πόδι που πρηζόταν . Ρώτησα τις νοσοκόμες τι να κάνω με το θηλασμό και μου είπαν να βγάζεις γαλατάκι και να φέρνεις μπιμπερό. Για άλλη μία φορά γύρισα ΜΟΝΗ στο σπίτι και δεν ήξερα τι είχε το μωρό μου. Για άλλη μία φορά το θήλαστρο έγινε το δεξί μου χέρι ανα 3 ώρες το ξυπνητήρι να χτυπά και εγώ να αποστειρώνω μπουκάλια και θήλαστρα για να μαζέψω το γάλα μου και το πρωί να το πάω στο μωρό μου. Επιτρεπόταν μόνο μία επίσκεψη την ημέρα στις 10 η ώρα το πρωί. Κατάφερνα να μαζεύω όλη την ημέρα 300-350 ml γάλα και πήγαινα 2 μπουκαλάκια να το ταίζουν. Φυσικά όμως έπινε και ξένο. Δεν του έφτανε. 5 ημέρες περάσαν εκεί ώσπου έσκασε η βόμβα πάνω από το κεφάλι μας.

Τι έχει το μωρό ??? ΣΤΑΦΥΛΟΚΚΟΚΟ!! Πως κόλλησε???? Πολλές οι απαντήσεις. Δεν θέλω να αναλύσω τα ιατρικά. Το μωρό έπρεπε ΞΑΦΝΙΚΑ και εσπευσμένα να μεταφερθεί στο Γεννηματά για χειρουργείο στο γονατάκι του. Και λοιπόν  27 ημερών μωρό έκανε τη πρώτη του εγχείριση. ΤΙ ΕΙΧΕ ΤΟ ΜΩΡΟ ΤΕΛΙΚΑ??? ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑ ΚΑΙ ΒΑΡΙΑ ΣΗΨΑΙΜΙΑ. Ο γιατρός με προειδοποίησε πως είναι ένα δύσκολο χειρουργείο και έπρεπε να υπογράψουμε χαρτιά πως δεν φέρει καμία ευθύνη η αναισθησιολόγος για την έκβαση του χειρουργείου. Η ερωτησή μου: «τι σημαίνει αυτό? Θα πεθάνει?» Η απαντησή της «Δεν ξέρουμε .Είναι 50-50.» . Εγώ να μην πιστεύω στα αυτιά μου και να φωνάζω με λυγμούς «μα τώρα το γέννησα.» Έπρεπε όμως να υπογράψω. Μηχανικά και ούτε καν θυμάμαι πως υπέγραψα!!! 1,5 ώρα που μου φάνηκε αιώνας το βρεφάκι μου έδινε μάχη με το θάνατο. Εγώ να έχω την εικόνα της Παναγίας στο χέρι μου και να προσεύχομαι. Ένα αναπάντητο «ΓΙΑΤΙ?» έχω και είχα μέσα στο μυαλό μου. Ευτυχώς ο Θεός μας βοήθησε και όλα πήγαν καλά. Ο γιατρός μας ενημέρωσε πως πλέον σπίτι μας θα γίνει το νοσοκομείο. Θα κοιμόμασταν εκεί και θα το φροντίζαμε το μωρό μας. Μου είπε να το θηλάσω αμέσως μόλις το πάνε στο δωμάτιο. Θυμάμαι να κατευθύνομαι προς το δωμάτιο και να ακούω ένα αδύναμο κλαματάκι και τόσο σπαραχτικό σα να φώναζε «μανούλα τι έγινε??που είσαι??» . Ήθελα τόσο πολύ να το πάρω αγκαλιά και να το θηλάσω όμως δεν γινόταν. Είχε γύψο στο ποδαράκι του και ορό στο χεράκι του και καθετήρα για να μετράν τα ούρα του. Η νοσοκόμα μου είπε «Σκύψε από πάνω του και θήλαστον». ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΑΜΕΣΩΣ. Θυμάμαι έσκυψα από πάνω του  ενώ ήταν ξαπλωμένο στο τόσο μεγάλο κρεβάτι του νοσοκομείου για αυτόν.ΈΠΙΑΣΕ ΑΜΕΣΩΣ ΤΟ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ ΜΟΥ! Έτρωγε με μανία, σαν να ήθελε να ρουφήξει αγάπη. ‘Ετσι τον θήλαζα για 1 ολόκληρη εβδομάδα εώς ότου βγήκε  και ο καθετήρας. Και έπειτα τον έπαιρνα και αγκαλίτσα για να τον θηλάσω. Βέβαια συνεχίζονταν το ξένο γάλα  γιατί έφευγα για 2-3 ώρες για 1 μπάνιο και έπρεπε να το ταίζουν οι γιαγιάδες. Σαραντίσαμε στα νοσοκομεία. 21 ημερες και νύχτες τις περάσαμε σε ένα δωμάτιο του νοσοκομείου. Ο μήνας Ιούνιος που για άλλους ήταν μήνας διακοπών για εμάς ήταν μήνας μαρτυρίων. Έπειτα αφού σαραντίσαμε στα νοσοκομεία βγήκαμε. Και αμέσως μόλις πήγαμε σπίτι πέταξα το θήλαστρο και τον θήλαζα συνέχεια. Βέβαια δεν χόρταινε και έψαξα βοήθεια στο facebook και στις ομάδες θηλασμού και πήγα και σε σύμβουλο θηλασμού και έτσι κατάφερνα σταδιακά να μειώνω την ποσότητα του ξένου γάλακτος και να το γυρίσω σε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΘΗΛΑΣΜΟ όταν το μωράκι μου ήταν 2 μηνών. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΚΑΤΟΡΘΩΤΟ ΟΤΑΝ ΤΟ ΘΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ!

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΠΟΥ ΑΝΤΛΗΣΑ ΤΟΣΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΝΑ ΘΗΛΑΣΩ? ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ, ΤΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΟΥ!

ΑΠΟ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ. ΔΩΣΤΕ ΣΤΟ ΜΩΡΟ ΣΑΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΙΟ ΔΩΡΟ ΠΟΥ ΣΑΣ ΧΑΡΙΖΕΤΕ!

ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΣΤΕ 12,5 ΜΗΝΩΝ ΚΑΙ ΘΗΛΑΖΟΥΜΕ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΟΜΑΣΤΕ!ΜΗΝ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΤΕ ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΟΤΑΝ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ.

ΦΙΛΙΚΑ ,

ΜΑΜΑ ΜΑΡΙΝΑ.

Advertisements

9 comments on “Μια υπεροχη ιστορια θηλασμου! Γιατι καμια φορα αξιζει να δωσεις την μαχη για τον ισχυρο δεσμο που θα αποκτησεις.

  • Μπράβο! Σε θαυμάζω για τη δύναμη της ψυχή σου! Εύχομαι μέσα απ´ την κατδιά μου το μωράκι σου να ναι πάντα υγιές και δυνατό!

  • Μαρίνα μπράβο για την αξιεπαίνη αντοχή σου.
    Να είσαι πάντα δυνατή και να ευχαριστιέσαι το θηλασμό σου.

    ο θηλασμός με έκανε να κλαίω από χαρά στα παιδιά μου και στα παιδιά της κόρης μου.
    με αγάπη Αναστασία.

  • Σχολιάστε

    Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

    Λογότυπο WordPress.com

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Google

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Twitter

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Facebook

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Σύνδεση με %s