Αρχείο

All posts for the month Μαΐου 2013

Δεν φτανει και δεν του προσφερει τιποτα το γαλα μου! Τωρα τι απαντανε?

Published Μαΐου 31, 2013 by sofiaathanasiadou

IMG_1822

Γεια σας, ειμαι η Ραφαελα εχω ενα γιο 10μηνων και σας στελνω αυτο το μηνυμα επειδη θελω να σας πω ενα μεγαλο ευχαριστω για τις πληροφοριες συμβουλες που δημοσιευετε .

Βρηκα το site σας λιγο πριν γεννησω και 10 μηνες μετα συνεχιζω να σας διαβαζω ,χαρη σε εσας καταφερα να θηλασω αποκλειστικα και ακομα συνεχιζουμε  .

Η γιαγια μου & η μαμα μου δεν θηλασαν γιατι( φυσικα )δεν ειχαν αρκετο γαλα (καταλαβαινετε)  οποτε δεν ηξεραν να μου πουν και πολλα περι θηλασμου.

Δεν ειχα σκεφτει να θηλασω και πιστευα οτι ουτε εγω θα τα καταφερνα.

.Εσεις ησασταν η αρχη για να ψαξω και να ενημερωθω για τον θηλασμο και πραγματικα σας ευχαριστω παρα πολυ.

Πλεον κλεισαμε 10 μηνες θηλασμου.. μετα δοντακια τραβηξαμε λιγο ζορι…τωρα εχουμε 4 που εχουν βγει για τα καλα.

Ειχαμε ενα θεματακι πριν κανα μηνα , με δαγκωνε, αλλα μετα απο καμια εβδομαδα το ξεπερασαμε .

Τωρα ξεχνιετε καμια φορα αλλα αχισε να καταλαβαινει.

θα ηθελα να σας ρωτησω ποσες φορες πρεπει να πινει γαλα τωρα πο τρωει και φαγητο?

O παιδιατρος μου ειπε οτι οσο μπαινουν τα γευματα με φαι στο προγαμμα θα περιοριστει το γαλα σε πρωι και βραδυ. Του εδινα λιγο πριν κοιμηθει μεχρι το πρωι (οσες φορες ζητησει οσο θελει) αλλα μου μειωθηκε το γαλα και του δινω και λιγο πριν το μεσημεριανο υπνο.

Επισης μεχρι ποτε να τον θηλαζω?

Εχουν αρχισει να μου λενε διαφορα ,οτι θα ερχετε να μου τραβαει τα ρουχα και να φωναζει για γαλα οταν βγαινουμε εξω , οτι πλεον δεν του προσφερει τιποτα το γαλα μου κτλ

Σας ευχαριστω πολυ

Ρ.

Advertisements

Οι κανονες του καβγα μπροστα στα παιδια!

Published Μαΐου 31, 2013 by sofiaathanasiadou
 Το ξέρω… το ξέρω… ΔΕΝ πρέπει να καβγαδίζουμε μπροστά στα παιδιά…

Οι ψυχολόγοι λένε… οι ειδικοί συνιστούν… Ωραία τα λένε και δίκιο έχουν!!!
Ξέρω δεν πρέπει αλλά είναι αναπόφευκτο.
Μην μου πείτε δεν καβγαδίζετε μπροστά στο παιδί…Λοιπόν αφού όλοι το κάνουμε… αν είναι να καβγαδίσουμε μπροστά στο παιδί τουλάχιστον να το κάνουμε σωστά! Όχι παίζουμε!

-Δεν βοηθάς καθόλου στο σπίτι
-Όλα εγώ τα κάνω
-Χάλασες πολλά λεφτά
-Μα καλά πήγες σουπερ μάρκετ και δεν πήρες …
-Σήκωσε το τηλέφωνο εσύ όλο εγώ το σηκώνω (χαχαχαχα αυτό το κάνουμε συνέχεια!)
-Πόσες φορές θα σου πω να σηκώνεις το καπάκι;
-Το παιδί!!!Έπεσε, δεν είδες ότι εγω κάνω άλλη δουλειά;
μπλα μπλα μπλα
Και πόσοι άλλοι τέτοιοι μικροκαβγάδες.
Οι αντιπαραθέσεις μεταξύ των γονιών μπροστά στα παιδιά καλό είναι να αποφεύγονται. Ωστόσο επειδή αυτό δεν είναι πάντα εφικτό, υπάρχουν κάποια πράγματα που οι γονείς πρέπει να έχουν υπόψη τους όταν τους παρακολουθούν τα παιδιά. Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει:
Καβγαδίστε με σεβασμό! Οι γονείς αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση για τα παιδιά τους ακόμα και στον τρόπο που καβγαδίζουν και λύνουν τις διαφορές τους. Αυτό σημαίνει ότι όταν καβγαδίζετε μπροστά στα παιδιά σας αποκλείστε χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, σκληρότητα, απρεπείς χαρακτηρισμούς, σαρκασμό, επιθετικότητα που να εκφράζεται με κινήσεις ή εκφράσεις απειλητικές και κυρίως απειλές ή εκφοβισμό του ενός από τον άλλον.
  • Μην κλείνετε την πόρτα κάθε φορά που καβγαδίζετε μεταξύ σας. Ο καβγάς και η διαφωνία κάποιες στιγμές είναι μια υγιής έκφραση μιας υγιούς σχέσης και τα παιδιά πρέπει να λαμβάνουν το μήνυμα ότι δεν είναι όλα βγαλμένα από κάποιο ροζ συννεφάκι των καρτούν.

  • Εάν αισθάνεσαι ότι οδηγείσαι από τη διαφωνία στο να πεις κάτι για το οποίο θα μετανιώσεις ή δεν το εννοείς, πάρε μια βαθιά ανάσα, μέτρα μέχρι το 10 ώσπου να καταλαγιάσεις, γράψε κάπου το πώς αισθάνεσαι και σε κάποια ήρεμη στιγμή συζήτησε με τη σύντροφό σου για αυτά τα αισθήματα.

  • Απαγορεύεται να λέτε μεταξύ σας ότι θα χωρίσετε, ότι δεν πάει άλλο, «αυτό ήταν ως εδώ» και άλλες παρόμοιες εκφράσεις που εκστομίζετε πάνω στην ένταση αλλά μετά ενδεχομένως εσείς τις ξεχνάτε, στα παιδιά σας όμως μένουν χαραγμένες μέσα στη σκέψη τους και τους δημιουργούν ανασφάλεια.
  • Αντί για «εσύ» χρησιμοποίησε το «εγώ». Συνήθως στους καβγάδες έχουμε την τάση να κατηγορούμε τον σύντροφό μας και να ακούγεται η αντωνυμία «εσύ» («Εσύ δεν με ακούς!» «Εσύ φταις» κ.ο.κ.). Προσπαθήστε να αλλάξετε σαν γονείς αυτή την τακτική ειδικά όταν σας ακούνε τα παιδιά. Προτίμησε να πεις κάτι του τύπου «Είμαι θυμωμένος αυτή τη στιγμή, ασε με να ηρεμήσω λίγο και το συζητάμε. «. Αυτό θα δείξει στα παιδιά σου ότι προσπαθείς να διαχειριστείς τα αισθήματά σου και ότι χρειάζεσαι χρόνο για να τα επεξεργαστείς. Επίσης δίνεις το μήνυμα στη σύντροφό σου ότι δεν αποφεύγεις τον καβγά και ότι το πρόβλημα θα λυθεί όταν και οι δύο είστε ήρεμοι ή δεν ακούν τα παιδιά.
  • Είναι πολύ σημαντικό να δείξετε στα παιδιά ότι η κατάληξη ενός καβγά είναι η συμφιλίωση και η επίλυση των διαφορών. Έτσι καταλαγιάζουν τα αισθήματα ανησυχίας ότι η μαμά και ο μπαμπάς έχουν πρόβλημα. Γι’ αυτό κάθε καβγάς πρέπει να καταλήγει σε συγχώρεση, αγκαλιές και φιλί ώστε να καθησυχαστούν τα παιδιά από τυχόν απορίες ή φόβους που τους δημιουργήθηκαν. Μη ξεχνάτε ότι τους δίνετε μαθήματα για τον τρόπο διαχείρισης της σχέσης με τους φίλους τους.
Τι ωραία που θα ήταν όμως να μην καβγαδίζαμε καθόλου. Ε;
Πηγή: mikroimegaloi.gr

Φωτογραφος βοηθαει αγορι σε αναπηρικο καροτσακι να ζησει τα ονειρα του

Published Μαΐου 31, 2013 by sofiaathanasiadou

O 12χρονος Luka έχει μυική δυστροφία που τον έχει καθηλώσει σε αναπηρικό καροτσάκι. Ο φωτογράφος Peljhan όμως, με τη δημιουργική του σκέψη, κατάφερε να βοηθήσει τον Luka να ζήσει τα όνειρά του: να παίξει μπάσκετ, να κάνει σκέιτμπορντ, να κάνει κατάδυση.
Τελικά… τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα! 

Πηγή: mikroimegaloi.gr

Βγηκε απο το νοσοκομειο το μωρο που πεταξαν στον υπονομο

Published Μαΐου 31, 2013 by sofiaathanasiadou

Το νεογέννητο που διασώθηκε ζωντανό αφού έμεινε για πολλές ώρες σφηνωμένο σε σωλήνα αποχέτευσης «τούρκικης» τουαλέτας μιας πολυκατοικίας στην Κίνα, βγήκε από το νοσοκομείο και βρίσκεται τώρα στη φροντίδα της οικογένειάς του, ανακοινώθηκε σήμερα από το νοσοκομείο.

«Ήρθαν να το πάρουν χθες» δήλωσε προς το Γαλλικό Πρακτορείο ο Βου Σινχόνγκ, διευθυντής του νοσοκομείου, σχετικά με το μωρό αυτό, η τύχη του οποίου συγκίνησε δεκάδες χιλιάδες Κινέζους καθώς και πάρα πολλούς ανθρώπους έξω από την Κίνα.

«Το παιδί βγήκε από το νοσοκομείο το βράδυ της Τετάρτης, το πήρε η οικογένειά του» επιβεβαίωσε το πρακτορείο ειδήσεων Νέα Κίνα. Θα ασχοληθούν μαζί του η μητέρα του, ο παππούς και η γιαγιά του και ο φερόμενος ως πατέρας του, διευκρίνισε το ειδησεογραφικό πρακτορείο.

Σήμερα πολλοί χρήστες του Ίντερνετ υποστήριζαν πως είναι λυπηρό το γεγονός ότι η μητέρα είναι αυτή που αναλαμβάνει τώρα να φροντίσει το νεογέννητο, δεδομένης της συμπεριφοράς της αμέσως μετά τον τοκετό.

Σύμφωνα με την αστυνομία, το περασμένο Σάββατο η γυναίκα, όταν αισθάνθηκε πόνους στην κοιλιά, έσπευσε στην τουαλέτα, όπου έφερε στον κόσμο το παιδί. Αυτό φέρεται ότι της ξέφυγε από τα χέρια και έπεσε στην τρύπα της λεκάνης. Η μητέρα φέρεται τότε ότι σήμανε συναγερμό και ζήτησε βοήθεια.

Όμως πολλοί Κινέζοι είναι αντιθέτως πεπεισμένοι ότι η μητέρα επιχείρησε να απαλλαγεί από το νεογέννητο πνίγοντάς το στην τουαλέτα. Η εγκατάλειψη μωρών δεν είναι κάτι σπάνιο στην Κίνα, όπου εφαρμόζεται συχνά με βάναυσο τρόπο η πολιτική του ενός παιδιού.

Η μητέρα του μωρού, ηλικίας 22 ετών και ανύπανδρη, είχε κρύψει την εγκυμοσύνη της στους γείτονές της, σύμφωνα με την αστυνομία της πόλης Τζινχούα, στην ανατολική επαρχία Ζετζιάνγκ, όπου συνέβη το γεγονός.

Η διάσωση πήρε δραματικές διαστάσεις και είχε παγκόσμια απήχηση μετά τη δημοσιοποίηση ενός βίντεο όπου βλέπει κανείς τους πυροσβέστες να πριονίζουν το σωλήνα της αποχέτευσης της «τούρκικης» τουαλέτας όπου βρισκόταν σφηνωμένο το βάρους 2,3 κιλών μωρό.

Οι διασώστες χρειάσθηκαν στη συνέχεια σχεδόν μια ώρα για να κόψουν το τμήμα αυτού του διαμέτρου 10 εκατοστών σωλήνα και χρησιμοποίησαν πριόνια και λαβίδες για να βγάλουν απ’ αυτό το νεογέννητο.

Πηγή: the-zed-blog.blogspot.gr

Το κοριτσακι μου διαγνωστηκε με συνδρομο Duane. Ψαχνω για οικογενειες με αναλογο προβλημα.

Published Μαΐου 30, 2013 by sofiaathanasiadou

images (2)

Η Μαρια ειναι μια γλυκια μανουλα  και θα ηθελα να την βοηθησουμε ολες μαζι να βρει και αλλες οικογενειες που να εχουν τα παιδακια τους το ιδιο συνδρομο…

Σκεφτομαι πως μπορει να ενιωσε με την ανακοινωση του γιατρου για το μοναδικο πλασματακι που εχει στην αγκαλιτσα της.

Σαν να τρακαρεις μετωπικα με τοιχο που δεν εχεις ιδεα πως ξεφυτρωσε μπροστα σου…

Ειναι τοσο τρομακτικο να μην ξερεις κανενα και νιωθεις τοσο απομονωμενη μην γνωριζοντας σε ποιον να εμπιστευτεις την ιστορια σου…

Για αυτο σας παρακαλω να κοινοποιησουμε την ιστορια της και να την στηριξουμε οσο μπορουμε με οποιαδηποτε πληροφορια εχουμε..

Σας ευχαριστω πολυ προκαταβολικα

Σοφια

Είμαι η μαμά Μαρία και έχω ένα αστεράκι 11 μηνών, το κοριτσάκι μου..

Είναι όλη μου η ζωή, ο λόγος που υπάρχω..Ο μπαμπάς της και εγώ την λατρεύουμε ,την περιμέναμε καιρό και η γέννηση της ήταν για μας το μεγαλύτερο θαύμα ..

Ζούσαμε σε ένα όνειρο τους τέσσερις πρώτους μήνες της ζωής της, όλα έμοιαζαν υπέροχα ώσπου μια περίεργη κίνηση που έκανε με το ματάκι της μας οδήγησε στον παιδοοφθαλμίατρο …

Συνδρομο Duane η διάγνωση..

Ένα νεύρο από το αριστερό ματάκι της δεν λειτούργει με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κινηθεί προς το αυτί και το δεξί ματάκι, το «καλό» στρέφεται προς τη μύτη και στραβίζει στην προσπάθεια της να κοιτάξει προς τα αριστερά. Αυτό που με τρομοκράτησε πραγματικά ήταν όταν ο γιατρός μου είπε πως δεν θεραπεύεται , δεν χειρουργείται και σε κάποιες περιπτώσεις συνδέεται με κάποια άλλα προβλήματα νευρολογικής φύσεως , όπως προβλήματα στην ακοή ,στην κίνηση ,στο περπάτημα , αυτισμό ,προβλήματα λόγου και άλλα που δεν συγκράτησα τότε.

Μας είπε πως όταν γίνουμε 1 έτους θα κάνουμε μαγνητική τομογραφία , εγκεφαλογράφημα και κάποιες άλλες εξετάσεις.
Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου, έψαχνα μανιωδώς στο ιντερνετ να βρω πληροφορίες ,όμως αυτά που κατάφερα να συλλέξω είναι πολύ περιορισμένα.

Από τότε με βασανίζει ένα γιατί ,τι πήγε στραβά ,μήπως έκανα εγώ κάτι ,δεν πρόσεξα στη εγκυμοσύνη και συνέβη αυτό ;;;Κάνεις δεν ξέρει να μου απαντήσει, κανένας γιατρός δεν μπορεί να μου πει από πού προήλθε.
Από τότε πέρασαν 7 μήνες ,το κοριτσάκι μου μεγαλώνει και ως τώρα τα πράγματα πάνε καλά όσον αφορά την ανάπτυξη της ,διανοητικά και σωματικά-κινητικά ακολουθεί τα παιδάκια της ηλικίας της και αυτό είναι μια ανακούφιση για μένα.

Θα ήθελα όμως πολύ να βρω μαμάδες που έχουν παιδάκια με το ίδιο πρόβλημα ,να συζητήσουμε ,να μου πουν πως θα είναι η ζωή μας στο μέλλον ,στο σχολείο κλπ.

Mε απασχολει φυσικα και η αντιμετωπιση της απο αλλα παιδακια..
Αν γνωρίζετε κάποια μαμά ή έχετε κάποιο παιδάκι με αντίστοιχο πρόβλημα ,θα χαρώ πολύ αν επικοινωνήσετε μαζί μου στο e-mail: louigi85@windowslive.com

Η ιστορία πίσω από τη φωτογραφία που ενέπνευσε χιλιάδες ανθρώπους! Συνδρομο Duane

Published Μαΐου 30, 2013 by sofiaathanasiadou

o-MICHELLE-NAGLE-570

Όταν η Michelle Nagle πόσταρε αυτή τη φωτογραφία της κόρης της στο Instagram, το κείμενο που είχε «ανεβάσει» ήταν το εξής: «Πρόοδος. Ορισμένα πράγματα είναι εύκολα για εκείνη αλλά όχι το περπάτημα. Έχει προχωρήσει όμως, πολύ. Από εκεί που δεν μπορούσε να καθίσει, σιγά σιγά άρχισε να κάνει μικρά βήματα με το βοηθητικό καρότσι. Είναι το πιο δυνατό μικρό ανθρωπάκι που ξέρω.»

Η διάδοση στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης ήταν άμεση. Χιλιάδες άνθρωποι είδαν τη φωτογραφία και εκατοντάδες τη σχολίασαν. «Τι υπέροχο πράγμα» έγραψε η 31χρονη μητέρα. «Το μικρό μου κοριτσάκι έχει τόσους πολλούς ανθρώπους να την εμψυχώνουν και δεν το ξέρει καν». Στη συνέχεια η Nagle, που είναι επαγγελματίας φωτογράφος, παρέθεσε την ιστορία της 4χρονης Eden και την ιστορία πίσω από τη φωτογραφία που ενέπνευσε εκατοντάδες ανθρώπους.

Όταν η Eden άρχισε να μεγαλώνει, όταν έγινε 4, 5 ή 6 μηνών, άρχισα να βλέπω κάποια πράγματα. Δεν μπορούσε να καθίσει σωστά. Δεν προσπαθούσε να καθίσει, ούτε να μπουσουλήσει. Πήγαμε στο γιατρό και μας είπε «έχει πολύ χαμηλό μυϊκό τόνο». Την πήγαμε σε ένα εργαστήριο γενετικής και εκεί παρατήρησαν ότι υπάρχει έλλειμμα στο πρώτο της χρωμόσωμα. Αυτό μας είπαν μόνο. Ήταν ευγενικοί, αλλά κατάλαβα ότι προσπάθησαν να μας προετοιμάσουν για τα χειρότερα. Είπαν: «Μπορεί να μην τα καταφέρει να περπατήσει, μπορεί να έχει κάποια αναπτυξιακή καθυστέρηση». Αρχίσαμε φυσιοθεραπεία, υδροθεραπεία. Ξεκίνησε σε ηλικία μόλις 8 μηνών και συνεχίζει έκτοτε.

Τώρα, άρχισε να κάνει τα πρώτα της βήματα. Έκανε τα πρώτα τρία βήματα μόνη της το Σεπτέμβριο του 2012, μία ημέρα μετά τα γενέθλιά μου. Βήματα πολύ άτσαλα, αλλά τόσο εντυπωσιακά. Τα πόδια της στηρίζονται σε σίδερα μέχρι τον αστράγαλο. Ξεκίνησε να προσπαθεί με αυτό το μηχάνημα εδώ και καιρό και τώρα άρχισε να τα καταφέρνει. Μπορεί να κάνει βόλτες στην αυλή με αυτό το πράγμα και το λατρεύει.

Το περπάτημα όμως, για εκείνη είναι μία πραγματική πρόκληση. Η Eden γνωρίζει ότι το πιο πιθανό είναι να πέσει. Ο σύζυγός μου κι εγώ είμαστε το fun club της. Ζητωκραυγάζουμε κάθε φορά σαν να κερδίσαμε το πρωτοχρονιάτικο λαχείο. Και το λατρεύει. «Περπατάω… περπαταάααω!!!» μας λέει. Είναι, όμως, φανερό ότι φοβάται. Ξέρει τι έχει να αντιμετωπίσει. «Χρειάζομαι βοήθεια. Θα με βοηθήσεις; Θέλω να κρατήσω το χέρι σου» ρωτάει.

«Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις αν πέσεις;» τη ρωτάμε και εκείνη μας απαντά: «Να προσπαθήσω ξανά».

Βλέπουμε τον ειδικό γενετιστή κάθε χρόνο. Έχει κάτι που το λένε Σύνδρομο Duane, που περιορίζει την περιφερειακή της όραση. Έτσι πηγαίνει και σε παιδοφθλαμίατρο. Έχει κάνει μαγνητικές τομογραφίες, χιλιάδες εξετάσεις αίματος, αμέτρητες εξετάσεις στον ωρυλά, αλλά κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς είναι.

Είμαστε τόσο χαρούμενοι με την Eden. Την κοιτάζουμε και λέμε «Είμαστε τόσο τυχεροί που την έχουμε». Στην αρχή, όταν όλα ακόμη μας ήταν τόσο άγνωστα, ο Tim ήταν λίγο περισσότερο αποθαρρυμένος. Τώρα που η Eden έχει γίνει ένα μικρό ανθρωπάκι, έχει τόση πλάκα… Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν προκλήσεις, αλλά και χαρά. Χορεύουμε μαζί. Χορέψαμε και σήμερα το πρωί, όταν άρπαξε το ψεύτικο μικρόφωνο και τραγουδούσε.

Έχουμε στόχους στην καρδιά μας για τη μικρή μας. Όχι στόχους που θέλουμε να της επιβάλουμε. Ελπίζουμε όμως, να μπορέσει κάποια στιγμή να τρέξει. Αυτό θα ήταν σπουδαίο. Όσο όμως, είναι χαρούμενη – και είναι τόσο χαρούμενη – τότε όλα είναι καλά. Δεν θα τελειώσει και ο κόσμος επειδή η κόρη μας δεν μπορεί να περπατήσει.

Πάντα λέω ότι η Eden είναι το πιο δυνατό μικρό ανθρωπάκι που ξέρω. Πρέπει να δουλέψει τόσο σκληρά για να περπατήσει. Και μας το θυμίζει συνέχεια: Ό,τι κι αν γίνει, εάν πέσεις, σκούπισε τα γόνατά σου και συνέχισε να περπατάς»

Πηγή: The Huffington Post

Το βρηκαμε απο το Blog Μικροι μεγαλοι

Φοβερη ιδεα για να μαθουν να δενουν τα κορδονια μονα τους!

Published Μαΐου 30, 2013 by sofiaathanasiadou

2

Η Αγάπη Κανταρτζή μας έστειλε αυτή τη φοβερή ιδέα!

Ένας πολύ ωραίος τρόπος για να κάνουμε εξάσκηση και να δένουμε τα κορδόνια μόνοι μας!

(Όχι εμείς, τα μικρά παιδάκια )

Σχεδιάκια για αγοράκια, κοριτσάκια και λευκά για να κάνουν τα παιδάκια τις δικές τους ζωγραφιές!

Τα κολλάμε σε χοντρό χαρτονάκι, κάνουμε τρυπίτσες για να περάσουν εύκολα τα κορδονάκια.

Μπορείτε να χρησιμοποιήσουμε και κορδελίτσα, απλά στις ακρούλες πρέπει να δέσουμε σελοτέιπ για να γίνει σκληρή η άκρη και να διευκολίνει το μικρό μας να τα περνάει από τις τρυπίτσες!

Κατεβάστε από το eshop δωρεάν τα αρχεία.

http://love2partyblog.wordpress.com/2013/05/27/325/#more-325