Το κολπο της μαμας!

Published Απρίλιος 29, 2013 by sofiaathanasiadou

248169_520039701375816_267398878_n

Ξυπνησα κουρασμενη ενιωθα πως θελω διακοπες…
Ειμαι καταβεβλημενη κιτρινη και ο γιατρος εχει θορυβηθει πολυ.

Υπερκοπωση σε συνδυασμο με την ασθενεια που με «εριξε» για τα καλα.

Κατι τετοιες μερες ειναι που σε πιανουν ολα μαζι…

Η γκρινια, δεν αντεχω δεν μπορω πως θα βγαλω την ημερα αρχιζε να κερδιζει εδαφος…

Μετα σκεφτεσαι τους λογους που δεν μπορεις να κανεις διακοπες τα κωλοχρεη τα χαρατσια τους λογους που εφτασες ως εδω και ο κατηφορος δεν εχει σταματημο.
Αρνητιλα…

 Ειναι κατι που η κουραση μπορει ευκολα να καταφερει αν την αφησεις.
Εχετε παρατηρησει πως πηδας απο το ενα αρνητικο στο αλλο με απιστευτη ταχυτητα ;
Ειναι σαν να πεφτεις χωρις αλεξιπτωτο στο κενο , και μην γελιεστε φιλες μου ειναι ακριβως το ιδιο.

Κανεις το ιδιο κακο στον εαυτο σου με το να αυτοκτονεις αργα αλλα καταστροφικα. Σκοτωνεις εσενα την ψυχη σου.

Νοσταλγεις μοιραια την πιο ευκολη ζωη που ειχες πριν παθεις τα οικονομικα δεινα και σκεφτεσαι ενα μασαζ ενα ταξιδακι μια ωρα χαλαρωσης οπουδηποτε.
Σε καποιο παραλληλο συμπαν ισως να ηταν εφικτο….

Τωρα τι κανουμε ομως αυτο ειναι το θεμα.

Θα επιτρεψουμε να σκοτωνουμε τον ιδιο μας τον εαυτο αργα και βασανιστικα?

Οχι βεβαια…

Θα σας πω το κολπο μου το φαρμακο μου την λογικη μου.

Γιατι ολα αυτα ειναι μικρες κουκιδες μπροστα σε οτι ζουμε φιλες μου.

Απλα η κουραση προσπαθει να κερδισει και αλλο εδαφος.

Παρτε μια βαθια ανασα οπου και να ειστε τωρα δεν εχει σημασια…

Ναι ακομα και οταν διαβαζεις με το κινητο στο ενα χερι και χτυπας τα λαχανικα στο μπλεντερ με το αλλο…

Παρε μια βαθια ανασα ΤΩΡΑ.

Ακομα μια βαθια ανασα να φυγουν μακρια ολα οσα θελω αλλα δεν μπορω να κανω…

Ακομα μια…
Νιωθω σιγα σιγα την γκρινια να «την κανει» με ελαφρα..
Αυτο ειναι το κολπο…

Μηπως αρχισες να σκεφτεσαι διαφορετικα?
Νιωθω την ευγνωμοσυνη να με πλυμμηριζει…
Σκεφτομαι τα παιδακια μου τι γλυκα που ειναι?
Η Αγαπη κυλαει στις φλεβες μου…
Ευφορια μαζι με σκεψεις που εγιναν αμεσως εικονες ο Σταθης αγκαλιαζει την Αννυ που κλαιει γιατι επεσε και χτυπησε το γονατο της…
Πονας μωρο μου?
Νομιζω πως τα ματια μου υγραινονται τωρα μα ειναι δακρυα χαρας…

Τι ανεπαναληπτες στιγμες ζουμε?

Παιζουν μαζι στην αμμο , ο Σταθης σκαβει και η Αννυ κουβαλαει νερο και αδειαζει στην λακουβα τους.

Φερε και αλλο Αννυ…

Και αλλο ρωταει η σουρλουλου…

Ποιος νοιαζεται πια για τα δανεια και τους λογαριασμους της Δεη?

Νομιζω πως ουτε κουρασμενη νιωθω…

Χαμογελαω…

Μα ποσο τυχερη ειμαι?

Κανω την δουλεια αλλα και οσα παντα ονειρευομουν.

Ζω στο μερος του δικου μου παραμυθιου…

Τι να λεει που νιωθω καπως πεσμενη?

Μπροστα τους , μπροστα στα χαμογελα και τα ναζια τους τιποτε αλλο δεν ειναι αξιο αναφορας…

Σκεφτομαι τον Σταθη που καθε βραδυ κανει αποδρασεις απο την κουνια του για να ερθει να χωθει στην κατω μερια του κρεβατιου.

Δεν χορταινω να τον φιλαω τις νυχτες …

Σκεφτομαι την Αννυ να λεει οχι στον μπαμπα της και να χτυπαει κατω το ποδαρακι της…

Χριστε μου … Νιωθω σαν την τυφλη που βρηκε το φως της.

Νιωθω πως εγινα καλα..

Βρηκα δυναμη κουραγιο αλλα και φαρμακο να συνεχισω…

Ανοιξτε τα ματακια σας και δειτε και εσεις ποσο τυχερες ειστε και διωξτε  τα αρνητικα απο την ζωη σας…

Ειναι σαν τα παλιορουχα που πιανουν χωρο στις ντουλαπες…

Δεν επιτρεπουν στα ωραια να φαινονται.

Φιλακια στα μουτρακια σας

Σοφια

Advertisements

16 comments on “Το κολπο της μαμας!

  • βρε Σοφακι μου τι θα γινει με την παρτη σου???καθε μερα σκεφτομαι κατι κ το βλεπω γραμμενο απο σενα κ κατευθειαν καταλαβαινω οτι ναι κ παλι σ αυτο δεν ειμαι η μονη που το περναω…με κανεις να νιωθω καλα..να φευγει ενα βαρος απο μεσα μου…σ΄ευχαριστω κουκλιτσα μου που μου θυμιζεις οτι το πιο σημαντικο στη ζωη μου το εχω κ ειναι η μπεμπουλα μου κ ολα τα αλλα προβληματα ερχοντε σε δευτερη μοιρα! <3

    • Αχ Χαρα μου την ωρα που το εγραφα σκεφτομουν το κοριτσακι (γιατι ετσι την εβλεπα χιχιχ) με την μπεμπουλα απο τις ψηφιακες γειτονιες… Με ρωτησε πως εδιωξα την καταθλιψη και εβλεπα στα ματακια της την δυσκολια το πελαγωμα που ενιωθε … Ηθελα να την παρω να βγω εξω..να την αγκαλιασω να της πω ανοιξε τα ματια σου αλλα ηταν αβολο εκεινη την ωρα…
      Συνειδητοποιηση αυτων που εχεις και ποσο αξιζουν..
      Αυτο ειναι το κολπο το κλειδι να απωθησεις την καταθλιψη και οχι μονο οι στοχοι… Γιατι οσους στοχους και αν θεσεις αν δεν ξερεις γιατι παλευεις δεν καταφερεις να δωσεις την πρεπων σημασια…
      Ειμαστε ολες η μια διπλα στην αλλη τοσο ξενες αλλα και τοσο γνωστες… ζουμε παραλληλες ζωες αλλα το κλειδι ειναι η συμπαρασταση…
      Να σαι καλα σε φιλω γλυκα!

  • Μπράβο Σοφία! Αυτό είναι το «κόλπο», να κοιτάμε την πραγματικότητα, να κοιτάμε λίγο γύρω μας και να αναρωτιόμαστε σε πόσο πραγματικά δύσκολη θέση βρίσκονται άλλοι άνθρωποι … και τι δεν θα έδιναν κάποιοι να είχαν τα δικά μας «προβλήματα» τη στιγμή που τα δικά τους δεν ξεπερνιούνται όσες ανάσες και αν πάρουν … Σε φιλώ

  • ΟΥΦ….ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ ΑΙΣΘΑΝΟΜΟΥΝ ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΜΕ ΑΛΛΑ ΤΟΣΑ…ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΓΙΑΤΙ ΠΡΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΗ…ΥΠΕΘΥΝΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ…ΕΓΩ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΝΙΩΘΩ ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ ΑΓΚΑΛΙΕΣ….ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙΑ ΠΑΝΩ ΜΟΥ….»ΣΑΝΤΟΥΙΤΣ» ΤΟ ΛΕΜΕ…ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑΙ..ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ…ΝΙΩΘΩ ΤΥΧΕΡΗ…ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΥΧΕΡΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ «ΚΑΠΩΣ» ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΤΟ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΑΥΤΟ….

  • πόσο δύσκολο είνια όλο αυτό Σοφία.και πόσο εύκολα μπορεί να σε ρουφήξει.Κι εγώ προσπαθώ σκληρά…καμιά φορά νικάω εγώ, καμιά φορά ο φόβος μου….είμαι εδώ όμως και νιώθω τυχερή.Εχεις τόσο δίκιο! Το φίλησες βρε το μικρό ποδαράκι;

    • Κατερινακι μου γλυκο τα δυσκολα ερχνται για να αποδεικνυουμε πως μπορουμε να τα ξεπερασουμε. Στην ζωη μου εχω φαει πολλα κερασια χιιχχι (δικο μου αλλα καταλαβαινεις) Με την θετικη σκεψη ολα διορθωνονται και χτιζετε ενα καλυτερο μελλον ειναι μαθημα ζωης. Μπορει καμια φορα να ακουγομαι τρελη αλλα παντα πιανει αγαπημενη μου <3 . ο φοβος ειναι σκοταδι και το σκοταδι δεν υπερτερει του φωτος. Οσο για το ποδαρακι να ταν μονο αυτο που φιλησα… ολα τα χερακια τα πατουσακια ολαααα <3

  • Καλημέρα…. Τι όμορφο blog…. είναι η πρώτη μου φορά που σε διαβάζω και θα πω ουάου!!!Πόσο δίκιο έχεις… Πόσο πρέπει να παλέψουμε τις κακές μας σκέψεις και στιγμές… Υπάρχουν τόσα ΄΄ομορφα πράγματα γύρω μας και δε πρέπει να τα προσπερνάμε!!! Σκεφτόμαστε θετικά… (εγώ πάντως τις αναπνοούλες μου τις έκανα και το κόλπο έπιασε!!!

    • Γεωργια μου σε ευχαριστω πλυ για τα καλα σου λογια! Σκουπα φαρασι και εξω απο την πορτα με τις θετικες σκεψεις ολα ομορφαινουν μαγικα και Guess what…Ξαφνικα ειμαι ΠΕΡΔΙΚΙ!!!

  • σοφια καλημερα και απο μενα..χαρα*(ψηφιακες γειτονιες) για να με θυμασαι..η ζωη θελει αισιοδοξια σοφια μου.και εμενα ο ανδρας μου ειναι ανεργος και προσπαθουμε να καλυψουμε τις υποχρεωσεις μας.καποιες φορες πεφτεις.δεν το θελεις αλλα πεφτεις.το θεμα ειναι να εχουμε τις αντοχες για να ξανασηκωθουμε και να μπορεσουμε να κανουμε βηματα παραπερα…και εγω κοιταζω το κοριτσακι μου και βλεπω ολη την ομορφια του κοσμου και ολη την χαρα της ζωης…κουραγιο σε ολους μας γιατι οι εποχες ειναι δυσκολες αλλα το εχουμε καταλαβει αυτο και πρεπει να κανουμε την υπερβαση μας..να δωσουμε ο ενας στον αλλο χερι βοηθειας και ειμαι σιγουρη οτι τα παιδια μας θα ζησουν καλυτερα χρονια.φιλια στα μουτρακια και θα στο ξαναγραψω…χαρηκα τοσο μα τοσο που σε γνωρισα απο κοντα και ας ειπαμε μονο λιγες κουβεντες…

    • λες να κανουμε και εμεις αποκεντρωση!!!!η αληθεια ειναι οτι εγω εζησα σε επαρχια καποια χρονια και δεν μπορω να πω οτι μου αρεσε…αλλο βεβαια η σαντορινη…καλο πασχα να εχεις κοριτσακι

      • Ναι αν ερθεις συνηδητοποιημενα θα περνας και τελεια… θα απορεις πως αντεχες να ζεις μακρια απο την θαλασσα… Διακοπες 5 λεπτα απο το σπιτι? Μεγα προνομιο~!

  • το παθαίνω συχνά και αυτό που κάνω και εγώ είναι κλείνω μάτια παίρνω βαθιές ανάσες και σκέφτομαι το αντράκι μου, το λόγο για τον οποίο πρέπει να είμαι καλά. τελικά δεν είμαι μόνη.πολύ δύσκολο γιατί κάποιες φορές δεν το νικάω αλλά προσπαθώ, πεισμώνω, δεν μπορώ να το αφήσω να βγεί πιο πάνω από το αντράκι μου. θα πω λοιπόν αυτό που λέει «ζε σέλω, τάνει!!!!!!!»
    φιλάκια και μπράβο φοφούλα (έτσι το λέει ο ζούζουνος).

  • Γράψτε απάντηση στο sofiaathanasiadou Ακύρωση απάντησης

    Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

    Λογότυπο WordPress.com

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Google

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Twitter

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Facebook

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Σύνδεση με %s