Αρχείο

All posts for the day 26 Απριλίου 2013

Πώς να φτιάξετε μπισκότα λουλουδομωράκια (Οδηγίες βήμα-βήμα απο το Gk Cookies)

Published Απρίλιος 26, 2013 by sofiaathanasiadou
Ποια μπισκότα σας έρχονται στο μυαλό όταν σκέφτεστε την άνοιξη? Πώς σας φαίνονται  τα μωρά-λουλουδάκια όπως αυτά; Δεν τα βρίσκετε πολύ χαριτωμένα;
Όταν είδα για πρώτη φορά μπισκότα όπως αυτά ενθουσιάστηκα! Η πρωτότυπη αυτή ιδέα ανήκει στην Callye γνωστή και ως SweetSugarBelle. Τα μπισκότα που διακοσμεί είναι φανταστικά! Θα μπορούσα να πω ότι χάρη σε αυτήν μυήθηκα στον κόσμο των μπισκότων! Η αλήθεια είναι ότι έχω περάσει πολλές ώρες διαβάζοντας τα tutorials της. Μπισκοτάκια όπως αυτά παραπάνω είδα στο flickr photostream της cookieartisan η οποία φτιάχνει εκπληκτικά μπισκότα όπως μπορείτε να διαπιστώσετε και μόνοι σας.
Η ευκαιρία που ήθελα μου δόθηκε όταν μία φίλη μου ζήτησε να της φτιάξω μπισκότα που θα μπορούσε να προσφέρει ως κέρασμα για την επικείμενη γέννηση της κορούλας της. Ήθελα να φτιάξω την δική μου εκδοχή, βασισμένη στην αρχική ιδέα αλλά με μικρές διαφορές και … ορίστε το αποτέλεσμα!
Για να φτιάξουμε αυτά τα μπισκοτάκια θα χρειαστούμε:

  • μπισκότα σε σχήμα λουλουδιού (χρησιμοποίησα το μέγεθος 3 3/8-inchαπό αυτό το σετ)
  • στρογγυλό κουπ-πατ (χρησιμοποίησα αυτό με διάμετρο 1 1/2″ από αυτό το σετ)

  • οδοντογλυφίδα ή boo boo stick
  • ανοιχτόχρωμο ροζ RI περιγράμματος
  • 20 second RI στο χρώμα του δέρματος
  • έντονο ροζ αρκετά πυκνό RI
  • λευκό RI για περίγραμμα
  • μαύρο βρώσιμο μαρκαδόρο (χρησιμοποίησα τον μαύρο από αυτό το σετ)
  • σακούλες κορνέ
  • Μύτη κορνέ #2 της PME για το περίγραμμα
  • Μύτη κορνέ #1,5 της PME
  • Μύτη κορνέ #101s της Wilton για το βολάν
  • Μύτη κορνέ #3 της Wilton για το γέμισμα του μπισκότου
  • Αντάπτορες κορνέ
  • Λαστιχάκια ή δαχτυλίδια (bag ties) για τις σακούλες της Wilton
  • Σακούλες κορνέ
  • μικρό πινέλο
  • ροζ βρώσιμη σκόνη (petal dust)

Αφού ψήσουμε τα μπισκότα, τα αφήνουμε να στεγνώσουν για 24-48 ώρες προκειμένου να αποφύγουμε το βούτυρο από τα μπισκότα να περάσει μέσα στο royal icing και να δημιουργήσει αντιαισθητικούς «λεκέδες» πάνω σε αυτό.
Χρησιμοποιούμε το στρογγυλό κουπ-πατ για να σχεδιάσουμε  πάνω στο μπισκότο-λουλούδι, στο κέντρο, έναν κύκλο ο οποίος θα αποτελέσει το πρόσωπο.

Δημιουργούμε το περίγραμμα των πετάλων και του εσωτερικού κύκλου με το ανοιχτό ροζ RI πυκνότητας περιγράμματος χρησιμοποιώντας την μύτη κορνέ #2.
Γεμίζουμε με το ανοιχτό ροζ RI γεμίσματος και την μύτη κορνέ #3 το μπισκότο μας αφήνοντας το άνοιγμα για το πρόσωπο.
Αφήνουμε να στεγνώσει για 1-2 ώρες.
Γεμίζουμε το πρόσωπο με το RI γεμίσματος στο χρώμα του δέρματος και την μύτη κορνέ #3 κι αφήνουμε να στεγνώσει κατά προτίμηση όλο το βράδυ (περίπου 8 ώρες).
Δημιουργούμε το περίγραμμα το προσώπου με λευκό RI περιγράμματος και την μύτη κορνέ #1,5 κι αφήνουμε για λίγο να στεγνώσει.
Στη συνέχεια δημιουργούμε το βολάν με την μύτη κορνέ #101s και το πυκνό έντονο ροζ RI. Για το σκοπό αυτό κρατάμε το μπισκότο και το περιστρέφουμε ενώ παράλληλα δημιουργούμε το βολάν. Κατόπιν, σχηματίζουμε τον φιόγκο.
Έπειτα «ζωγραφίζουμε» την μύτη και τα χείλη με την μύτη κορνέ #1,5 και το RI στο χρώμα του δέρματος ενώ περνάμε την οδοντογλυφίδα μέσα στη μύτη και τα χείλη όσο είναι ακόμα νωπή για να μην δημιουργηθεί τρυπούλα όταν στεγνώσει. Επίσης, με την οδοντογλυφίδα ή το boo boo stick βοηθάμε στη δημιουργία των γωνιών στα χείλη όσο το RI είναι νωπό. Αφήνουμε να στεγνώσει το RI.
Στη συνέχεια με το πινέλο και τη βρώσιμη ροζ σκόνη βάφουμε τα μαγουλάκια…
και τέλος με τον μαύρο βρώσιμο μαρκαδόρο ζωγραφίζουμε τα ματάκια!
Τα λουλουδομωράκια είναι έτοιμα!
Αυτός είναι ο τρόπος που ακολούθησα για τη διακόσμηση αυτών των μπισκότων! Ελπίζω να σας βοηθήσει να βρείτε τον τρόπο που θα είναι ο καλύτερος για εσάς!
πηγη: Gk Cookies

Advertisements

Μανα, ενα ντοκιμαντερ που αξιζει να υποστηριξουμε

Published Απρίλιος 26, 2013 by sofiaathanasiadou

Mana documentary

Μάνα γεννιέσαι ή γίνεσαι; Προσωπικά πιστεύω ότι οι εννέα μήνες που το παιδί βρίσκεται στην κοιλιά σου δεν σε κάνουν αυτομάτως μητέρα.

Ναι, οι ορμόνες παίζουν το ρόλο τους, το μητρικό φίλτρο αποτελεί ένα πολύ δυνατό συναίσθημα, όμως το μεγάλωμα και η ανατροφή ενός παιδιού είναι αυτά τελικά που σου δίνουν τον χαρακτηρισμό της μάνας, της μητέρας, της μαμάς.

Και σας παροτρύνω να θυμηθούμε τρεις έννοιες: αλληλεγγύη, αυταπάρνηση. φιλευσπλαχνία.

Τρεις πανίσχυρες έννοιες που κάποιες γυναίκες δεν τις αφήνουν ανούσιες να σκονίζονται στις σελίδες των λεξικών, αλλά τις κάνουν πράξη.

Αυτή η ανάρτηση βασίζεται σε μια αληθινή ιστορία και παρουσιάζει ένα φιλόδοξο πρότζεκτ που αξίζει να στηρίξουμε.

Ήταν τη δεκαετία του 1960 όταν έξι κορίτσια αποφάσισαν να το σκάσουν από τα σπίτια τους για  να αφιερωθούν στον Θεό.

Άφησαν ένα σημείωμα στους δικούς τους λέγοντας τους ότι θα πάνε να κλειστούν σε μοναστήρι όμως κανένας δεν μπορούσε να τις πιστέψει ότι ήταν ικανές για ένα τέτοιο βήμα. Μάλιστα η μεγάλη φυγή συνέπεσε με την Πρωταπριλιά, οπότε οι οικογένειες πίστεψαν ότι επρόκειτο για κάποιου είδους αστείο.

Βλέποντας όμως ότι τα κορίτσια δεν επέστρεφαν κάλεσαν την αστυνομία.

Τρεις φορές τις βρήκε και τις γύρισε πίσω κι άλλες τόσες αυτές επέστρεψαν. Ήταν αποφασισμένες.

Mana documentary 2

Το όνειρο τους ήταν να βοηθήσουν ορφανά και εγκαταλελειμμένα παιδιά αντί να δημιουργήσουν τις δικές τους οικογένειες.

Δεν ήθελαν να εισέλθουν στην κοινωνία. Επέλεξαν να γίνουν “ανύπαντρες μητέρες”.

Ριζοσπαστικό και κάποιος θα έλεγε με ισχυρές δόσεις φεμινισμού το όραμα τους. Κι όπως ήταν φυσικό συνάντησε πολλές δυσκολίες έως ότου να πραγματοποιηθεί.

Η Βαλερί Κοντάκος, Αυστραλή σκηνοθέτης, αποφάσισε να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ γι’ αυτές τις καλόγριες οι οποίες δεν ασχολούνται με δημόσιες σχέσεις, δεν προβάλλουν το έργο τους, δεν ασχολούνται με διαφημιστικές προωθήσεις και μάρκετινγκ για να βρουν χορηγούς, απλά κάνουν όλη τη σκληρή δουλειά που συνεπάγεται η διατήρηση και η λειτουργία ενός παιδικού χωριού.

Η ομάδα της Βαλερί Κοντάκος κινηματογραφεί, παίρνει λήψεις και πλάνα τα τελευταία δύο χρόνια, όμως αυτό το φιλόδοξο πρότζεκτ χρειάζεται χρήματα για να ολοκληρωθεί. Γι’ αυτό έβαλαν την προσπάθεια τους στο kickstarter, ένα σάιτ συγκέντρωσης χρημάτων για κάποιο σκοπό.

Οι αδελφές Μαρία, Δωροθέα, Παρθενία και Καλλινίκη διαχειρίζονται το παιδικό χωριό Λύρειο για πάνω από σαράντα χρόνια, προσφέροντας καταφύγιο σε κακοποιημένα και ανεπιθύμητα παιδιά, που όλα αποκαλούν τις ηλικιωμένες καλόγριες “Μάνες”.

Αυτές γνώρισαν ως μητέρες, αυτές αγαπούν και θεωρούν μάνες τους.

Το χωριό Λύρειο είναι διαφορετικό από τα άλλα χωριά διότι τα παιδιά δεν χρειάζεται να φύγουν από τη στιγμή που ενηλικιωθούν.

Μπορούν να μείνουν εκεί μέχρι να μπορέσουν να ανεξαρτητοποιηθούν, κι όταν το κάνουν, διατηρούν επαφή και βοηθούν τις καλόγριες να μεγαλώσει την επόμενη γενιά.

Βρίσκεται σε ορεινό μέρος, τριάντα χιλιόμετρα από την Αθήνα και περιλαμβάνει πέντε “σπίτια” που φιλοξενούν 65 παιδιά.

Οι καλόγριες καλλιεργούν τα δικά τους κηπευτικά, τα παιδιά διδάσκονται από εθελοντές και υπάρχει ακόμα ένας ψυχολόγος που έρχεται σε τακτική βάση έτσι ώστε οι έφηβοι να συζητούν μαζί του θέματα που δεν μπορούν να συζητήσουν με τις καλόγριες.

Από το 1967, το παιδικό χωριό Λύρειο είναι ένα από τα παλαιοτέρα ιδρύματα για εγκαταλελειμμένα παιδιά στην Ελλάδα.

Γιατί όμως χρειάζεται να γίνει αυτό το ντοκιμαντέρ; Όπως προανέφερα αυτές οι γυναίκες δεν ενδιαφέρονται για δημόσιες σχέσεις και δεν βγαίνουν στην τηλεόραση, κάνουν απλά τη δουλειά.

Επίσης, το χωριό Λύρειο δεν χρηματοδοτείται από το κράτος ή την εκκλησία. Κατάφερε να επιβιώσει μόνο μέσω αυτοθυσίας και σκληρής δουλειάς.

Αν θέλετε λοιπόν κι εσείς αυτή η προσπάθεια να πετύχει το στόχο της, ρίξτε μια ματιά στην καμπάνια της ταινίας στο Kickstarter, ενισχύστε την και μοιραστείτε αυτό το όμορφο πρότζεκτ με όσους ενδιαφέρονται για τα γυναικεία δικαιώματα, για τα παιδιά και για την αόρατη ζωή της Ελλάδας, αυτή που δεν φτάνει ποτέ στα πρωτοσέλιδα: www.kickstarter.com/projects/1290581015/mana-a-documentary-about-6-nuns-and-60-children

Αν η καμπάνια φτάσει το στόχο που έχει θέσει (45.000 δολάρια) μέχρι τις 4 Μαΐου, τότε η παραγωγή της ανεξάρτητης αυτής ταινίας θα μπορέσει να αξιοποιήσει τα έσοδα προκειμένου να ολοκληρωθεί το φιλμ. Αν όχι, τα χρήματα που έχουν καταβάλει οι ευγενικοί άγνωστοι, θα επιστρέψουν στις τσέπες τους.

Κι αν έχετε ακόμα αμφιβολίες, αξίζει να αναφέρουμε ότι το Sheffield Doc/Fest, ένα από τα σημαντικότερα φεστιβάλ ντοκιμαντέρ στον κόσμο, επέλεξε το «Μάνα» ως ένα από τα αγαπημένα του πρότζεκτ στο Kickstarter, ενώ το Pitching Forum του φεστιβάλ DocsBarcelona επέλεξε το «Μάνα» ανάμεσα σε 253 πρότζεκτ από 37 χώρες για να παρουσιαστεί ενώπιον τηλεοπτικών αγοραστών και διεθνών διανομέων για πιθανή χρηματοδότηση.

Valerie Kontakos

Πηγή: poseginamana.gr

Εκπληξη στα γενεθλια τους

Published Απρίλιος 26, 2013 by sofiaathanasiadou

Έκπληξη στα γενέθλιά τους

Ένα πάρτι και μια τούρτα είναι μάλλον αναμενόμενα! Υπάρχουν όμως κι άλλοι τρόποι να φέρετε λίγη μαγεία στα γενέθλια του παιδιού σας. Μερικές απλές, οικονομικές και έξυπνες ιδέες!

ΣΧΕΔΙΟ… ΔΑΠΕΔΟΥ: Αν το παιδί σας κλείνει τα 4+ χρόνια, το βράδυ πριν από τα γενέθλιά του, ενώ κοιμάται, γεμίστε το πάτωμα του δωματίου του με μπαλόνια.

ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ: Ψάξτε στην αποθήκη για κάποιο παλιό, αγαπημένο παιχνίδι του. Έτσι, ένα κομμάτι ιστορίας μετατρέπεται σε ένα δώρο με νόημα.

ΚΥΝΗΓΙ ΘΗΣΑΥΡΟΥ: Κρύψτε τα δώρα του και αφήστε παντού στοιχεία ώστε να μπορέσει να τα βρει.

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ: Όταν θα πλησιάζει η ώρα που γεννήθηκε, διηγηθείτε τι συνέβη εκείνη την ημέρα. Πού ήσασταν όταν σας έπιασαν οι πόνοι, τι έκανε ο μπαμπάς του κ.λπ. Τραγουδήστε το Ηappy Birthday και φάτε ένα γλυκό για να σηματοδοτήσετε την ιδιαίτερη στιγμή.

ΠΡΟΣΦΟΡΑ: Μάθετέ του να δίνει σε εκείνους που είναι λιγότερο τυχεροί ενθαρρύνοντάς το να μαζεύει λεφτά όλο το χρόνο ώστε να προσφέρει ένα πάρτι γενεθλίων σε ένα παιδάκι που δεν έχει τη δυνατότητα αυτή. Ή μπορεί να κάνει μια φιλανθρωπική δωρεά τη μέρα των γενεθλίων του.

Πηγή: myprincess

Σχολικος εκφοβισμος: Μια πολυ ενδιαφερουσα συζητηση

Published Απρίλιος 26, 2013 by sofiaathanasiadou

σχολικός εκφοβισμός

Σήμερα στο 13ο Νηπιαγωγείο της Αγίας Παρασκευής είχαμε τη χαρά και την τύχη να συζητήσουμε με την ψυχολόγο Δώρα Ζώτα για το θέμα του σχολικού εκφοβισμού. 

       

  ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ 

Σαν άνθρωποι, σαν γονείς, σαν εκπαιδευτικοί καθημερινά βιώνουμε μορφές βίας, επιθετικότητας. Άλλοτε πιο έντονες και πιο ισχυρές και άλλοτε πάλι πιο ήπιες έως αδιάφορες
Στο χώρο της σχολικής κοινότητας η επιθετικότητα αυτή επιμερίζεται σε σχολικό εκφοβισμό και σε σχολική θυματοποίηση ή όπως προκύπτει και από τη διεθνή βιβλιογραφία, bullying.
Ο όρος bullying  παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από τον Dan Olweus (1978, 1984) με σκοπό να περιγράψει τις διαδικασίες εκφοβισμού, παρενόχλησης και συστηματικής θυματοποίησης παιδιών από συνομηλίκους τους.
Οι βασικές προϋποθέσεις για να χρησιμοποιήσουμε τον όρο είναι οι εξής δύο:

  1.  η επανάληψη των ενεργειών αυτών με σταθερή συχνότητα
  2.  η μεθόδευσή τους προς τους πιο αδύναμους μαθητές (Olweus, 1984, Smith &Sharp, 1994)

Άρα, ως σχολικός εκφοβισμός και σχολική επιθετικότητα χαρακτηρίζεται ό,τι προξενεί πόνο ψυχικό και σωματικό, εξευτελισμό, παρενόχληση, επιβολή σε ένα ή πολλά παιδιά από ένα ή πολλά παιδιά κατ’ εξακολούθηση στο χώρο του σχολείου κυρίως και υπάρχει εξ’ αρχής πρόθεση.
Σε τέτοιου είδους συμβάντα τα παιδιά ακούσια και ασυνείδητα παίρνουν ρόλους και πράττουν με βάση αυτούς.
Ένα παράδειγμα που θα μας βοηθούσε να κατανοήσουμε τα παραπάνω είναι το εξής:
Παιδί, ηλικίας 10 ετών που φορά στο στόμα του ορθοδοντικό μηχανισμό (σιδεράκια) και γυαλιά μυωπίας αρκετών βαθμών επιστρέφει στο σπίτι του και αρνείται την επόμενη ημέρα να πάει στο σχολείο. Ο λόγος είναι ο εκφοβισμός που δέχθηκε.
Σε αυτή τη συνθήκη αυτόματα το παιδί αυτό είναι το παιδί- θύμα, αυτοί ή αυτός που το εκφόβισε ή θυματοποίησε είναι ο θύτης και ενδεχομένως να υπάρχουν και κάποιοι που παρακολούθησαν το γεγονός οι οποίοι μένουν παθητικοί σε όλο αυτό και λέγονται παρατηρητές.
Συνοψίζοντας, σε ένα συμβάν σχολικού εκφοβισμού εμπλέκονται το θύμα, ο θύτης και ίσως και οι παρατηρητές. Για τον κάθε ένα αυτούς τους ρόλους έχει σχηματιστεί και το ανάλογο προφίλ.
Τα παιδιά – θύτες είναι συνήθως αγόρια, με σωματική δύναμη και απέχθεια προς τη σχολική δραστηριότητα. Διακατέχονται από οξυθυμία, νευρικότητα, συναισθηματική ανεπάρκεια, κόμπλεξ κατωτερότητας και ανασφάλειες. Έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και είναι πεπεισμένα ότι οι διαφορές λύνονται με επιβολή και κυριαρχία.
Το παιδί θύμα από την άλλη μπορεί να είναι και αγόρι και κορίτσι συνήθως με ισχνή σωματική διάπλαση για την ηλικία του. Μπορεί επίσης να έχει εμφανή αποκλίνοντα χαρακτηριστικά , π.χ αναπηρία, παχυσαρκία, τραυλισμό. Ίσως είναι παιδί με διαφορετικές φυλετικές καταβολές, διαφορετικής θρησκευτικο-κοινωνικο- οικονομικής κουλτούρας. Στερείται κοινωνικών δεξιοτήτων, όπως η συνεργατικότητα και η ικανότητα ανάπτυξης φιλικών σχέσεων και την αίσθηση του χιούμορ. Έχει μειωμένη αυτοεκτίμηση που σε βάθος χρόνου και όσο παραμένει στωικά στον ίδιο ρόλο οδηγείται σε καταθλιπτικά επεισόδια προχωρώντας σε άλλου είδους καταστάσεις μετά. (Ανδρέου, 2000)
Ετσι, λοιπόν, ένα περιστατικό  bullying για τους ενήλικες μπορεί να φαίνεται απλό και ασήμαντο για τα παιδιά όμως φαντάζει πελώριο και απροσπέλαστο.
Με ποιον τρόπο εκδηλώνεται ο σχολικός εκφοβισμός;
Οι μορφές που μπορεί να έχει εκδηλώνονται είτε άμεσα είτε έμμεσα.
Άμεσα ο εκφοβισμός και η θυματοποίηση λαμβάνουν τη μορφή σωματικής κακοποίησης (σπρωξίματα, χτυπήματα, φτυσίματα, τραβήγματα) και λεκτικής κακοποίησης (κοροϊδία, ειρωνεία, φημολογίες, χειρονομίες μαζί με υβριστικά λόγια, ρατσιστικά σχόλια)
ΕΝΩ
Έμμεσο bullying πραγματοποιείται με κοινωνικής ή ψυχολογικής μορφής παρενόχληση που επηρεάζει περισσότερο το συναίσθημα, δηλαδή απομόνωση, αποκλεισμός από την ομάδα, βανδαλισμός και καταστροφή προσωπικών αντικειμένων, εκβιαστικές συζητήσεις και εξαναγκασμοί.
Μία άλλη μορφή bullying που λαμβάνει χώρα τα τελευταία χρόνια είναι αυτή που σχετίζεται με την τεχνολογία και λέγεται cyber bullying. To     cyber bullying  ή αλλιώς ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός περιλαμβάνει αποστολή sms, e-mail με απειλητικό, υβριστικό περιεχόμενο, πιθανή μαγνητοφώνηση, κινηματογράφηση και φωτογράφηση του παιδιού χωρίς την έγκρισή του)
Τέλος, η πιο ακραία μορφή του εκφοβισμού είναι και η πιο άσχημη προέκτασή του και πρόκειται για τοbullycide  που είναι ο θάνατος (φόνος ή αυτοκτονία εξαιτίας του εκφοβισμού)
Αίτια
Τα αίτια του εκφοβισμού μπορεί να είναι είτε βιολογικά, δηλαδή έμφυτο ένστικτο που πρέπει να εκδηλωθεί είτε περιβαλλοντικά και πρόκειται δηλαδή για τη ματαίωση  και διάψευση των προσδοκιών του ατόμου.
Πιο αναλυτικά μπορεί ένα παιδί να
   1.      είναι εκτεθειμένο στη βία είτε γιατί το τιμωρούν είτε γιατί ζει συνεχώς συγκρουσιακές καταστάσεις μέσα στο σπίτι του
     2.       κάνει ανεξέλεγκτη χρήση πολυμέσων, μίμηση προτύπων
     3.       έχει ανάγκη να αποδεικνύει τη δύναμή του
     4.       έχει ψυχολογικές ιδιαιτερότητες
     5.       σοβαρή ανάγκη οριοθέτησης
Παράγοντες που συντελούν στην ανάπτυξη του σχολικού εκφοβισμού
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ 
Οι σχέσεις: Γονείς προς παιδιά  – Παιδιά προς γονείς  – Μεταξύ συζύγων  – Ανάμεσα στα
αδέρφια, είναι αμφίδρομες, αναπτύσσονται στα μέλη της ίδιας οικογένειας κάτω από κοινωνικο  –
ψυχολογικές, κοινωνικο – οικονομικές, πολιτισμικές συνθήκες και δημιουργούν επιθετικότητα.
ΣΧΟΛΕΙΟ Δάσκαλος προς μαθητές Μαθητές προς δάσκαλο  Δάσκαλος προς δάσκαλο Μαθητής προς μαθητή
ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ομάδες των ομηλίκων
ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ  (ΜΜΕ)

         Τεχνολογία (Ηλεκτρονικοί υπολογιστές, κινητή τηλεφωνία)

Πρόληψη και αντιμετώπιση
Τα πιο πρόσφατα ερευνητικά δεδομένα κάνουν απαραίτητη πια την πρόληψη και αντιμετώπιση του φαινομένου.
Με ποιο τρόπο θα επιτευχθεί αυτό;
Στην οικογένεια 
Το καλύτερο αντίδοτο, για την μακροπρόθεσμη αποφυγή της επιθετικής συμπεριφοράς του παιδιού είναι ένα στοργικό και ανεκτικό οικογενειακό περιβάλλον (Γκονέλα)
  1. Κανόνες της οικογένειας.
  2. Να υπάρχει κλίμα αμοιβαίου σεβασμού, αυτοπροσδιορισμού και δυνατότητα αυτοέκφρασης.
  3. Συναισθηματική καθαρότητα και όχι σύγχυση.
  4. Ευκαιρίες στο παιδί για να ηρεμήσει.
  5. Η μη επιθετική συμπεριφορά να ανταμείβεται και η επιθετική να τιμωρείται άμεσα και με συγκεκριμένο τρόπο.
  6. Να αποφεύγονται: ειρωνεία, αγνόηση, φόβος,  που υποθάλπουν θυμό και απαξίωση.
  1. Όχι αυξημένες απαιτήσεις, προσδοκίες ανάλογες των ικανοτήτων του παιδιού.
Στο σχολείο
Το σχολείο πρέπει να καλλιεργήσει στα παιδιά την ικανότητα της διαχείρισης των
συγκρούσεων και την ενδυνάμωση του αυτοελέγχου.
Οι εκπαιδευτικοί είναι αυτοί που πρέπει να δείχνουν τον τρόπο για να γίνεται αυτό εφικτό.
Τι είμαστε λοιπόν, υποχρεωμένοι να κάνουμε, παρά την ελλειπή μας ενημέρωση;
  1. Συζητούμε το φαινόμενο της επιθετικότητας σε κανονικές συζητήσεις μέσα στην τάξη, όταν
δεν είμαστε συγκινησιακά φορτισμένοι από κάποιο περιστατικό.
  1. Μεταχειριζόμαστε το επιθετικό παιδί σαν κοινωνικά ίσο μας, συζητάμε μαζί του και το
ακούμε προσεκτικά.
  1. Συνδυάζουμε την καλοσύνη και την αυστηρότητα, δηλαδή το παιδί πρέπει να μας νιώθει δίπλα του,  αλλά και να καταλάβει, ότι δεν πρόκειται να ανεχθούμε ορισμένα είδη συμπεριφοράς του.
  1. Χρησιμοποιούμε τα λογικά συμπεράσματα, αντί για την παραδοσιακή τιμωρία.
  1. Μαθαίνουμε στο παιδί, πώς να δέχεται την ευθύνη για την προσωπική του συμπεριφορά, αναδιαμορφώνοντας έτσι την εσφαλμένη του συμπεριφορά.
  1. Αποδίδουμε ενθάρρυνση και έπαινο σε κάθε στάδιο που το παιδί αποδίδει. Επαινούμε, όπου και όταν χρειάζεται.
  1. Διοχετεύουμε στο παιδί υπευθυνότητες.
  1. Περιορίζουμε και αποτρέπουμε τυχόν αντιδικίες, διαπληκτισμούς και απογοητεύσεις και λύνουμε τις διαφορές διαλλακτικά, ειρηνικά και ήρεμα.
  1. Βοηθούμε στην κοινωνικοποίηση του παιδιού και στην αποδοχή των κανόνων του σχολείου, της τάξης και της ομάδας των συμμαθητών του.
  1. Σε περίπτωση θερμού επεισοδίου, απομακρύνουμε το παιδί από το ακροατήριό του, για να φύγει από την εστία της έντασης   και να ηρεμήσει. Προσπαθούμε, όταν ηρεμήσει, με κατανόηση να του πούμε ποιες συνέπειες  θα υποστεί π.χ. να χάσει την αγάπη των φίλων του, των συμμαθητών του και του εξηγούμε τις συνέπειες και τις βλάβες που θα έχουν οι άλλοι από τις πράξεις του.
Ήδη σε χώρες του εξωτερικού λειτουργούν προγράμματα anti-bullying και τα αποτελέσματα είναι θαυμαστά αφού κάνουν λόγο για ένα σχολείο με έμφαση στη δημιουργικότητα, την ευρηματικότητα,  το πνεύμα συνεργασίας, την ενεργό συμμετοχή και καλλιέργεια όλων των επί μέρους ικανοτήτων κάθε μαθητή αλλά και την ομαδο- συνεργατικότητα της σχολικής τάξης.
Για τη χώρα μας υπάρχουν ευοίωνες προβλέψεις αφού έχουν αρχίσει  δυναμικά κάποιοι φορείς να ασχολούνται με το θέμα αυτό.
Η ευαισθητοποίηση και η διάθεση όλων μας είθε να γίνει το μέσο που θα μας φτάσει στο σκοπό τούτο:
 κανένας θύτης- κανένα θύμα!
Πηγή: mikroimegaloi.gr