Αρχείο

All posts for the day 3 Μαρτίου 2013

Τα Dollcake & Babycake Vintage ειναι στην La Petite Boutique!

Published Μαρτίου 3, 2013 by sofiaathanasiadou

644166_429703700438022_2000267778_n

 

Eιναι πλεον γεγονος!

Παραλαβαμε στησαμε και εχουμε ξετρελαθει!

Τα υπεροχα μοναδικα παιδικα ρουχα για τις πριγκηπισσες της ζωης σας ειναι στην

La Petite Boutique

2527_430185117056547_96248938_n

Φυσικα ακομα δεν τα παραλαβαμε και ξεκινησαμε να τα φοραμε και να τα φωτογραφιζουμε!

Και υπαρχει λογος που μιλαω στον πλυθηντικο χιχιχι

Το υπεροχο Angel oφ mine dress μου κανει και φυσικα δεν  χασαμε  χρονο και το φορεσαμε και οι 2!

225451_430184773723248_185775519_n

Η μικρη Αννυ τα λατρεψε και πραγματικα της ταιριαζουν τοσο πολυ…

313725_430185203723205_1580304112_n

Τα Dollcake & Babycake Vintage ειναι ιδανικα για ρουχο βαφτισης και πραγματικα ειναι λες και ξεπηδησαν μεσα απο σελιδες παραμυθιου…

Εαν ονειρευεστε μια  ονειρεμενη  βαφτιση τοτε ειναι ενα απο τα συστατικα της επιτυχιας…

Vintage δαντελες πολυτελη υφασματα και μπολικο ρομαντικο υφος ειναι τα κυρια χαρακτηριστικα  της εταιριας …

H La Petite Boutique μοιαζει σαν την εισοδο για την χωρα  παραμυθιων μεσα στα πετρινα σοκακια της Σαντορινης…

Η σχεδιαστρια Christina Campbell καταφερε να δωσει σαρκα και οστα σε αυτα που ολες οι μαμαδες φανταζονται να ντυνουν τις μικρες τους πριγκηπισσες.

Ρουχα αναλαφρα εντυπωσιακα Chic και με εντυπωσιακες χειροποιητες λεπτομερειες …

Εαν θελετε ακρως εντυπωσιακα κομψα ρουχα για την βαφτιση τον γαμο η τα γενεθλια της κορουλας σας τοτε τα

Dollcake Oh so Girly  & Babycake Vintage

τα παιδικα ρουχα ου θα ικανοποιησουν καθε προσδοκια σας…

Θα χαρω πολυ να σας εξυπηρετησω

Σοφια

τηλ καταστηματος 22860 21818

Eshop: http://www.la-petite-boutique.com/

fb : https://www.facebook.com/La.Petite.Boutique.Greece

Φηρα Σαντορινη

 

Advertisements

«Δίνω ζωή. Δώστε μου την γέννα που αξίζω!» Πανελλαδική Δράση για Μαιευτήρια φιλικά προς Μητέρες και Βρέφη!

Published Μαρτίου 3, 2013 by sofiaathanasiadou

156411_514473691938452_1492333008_n (1)

Την Κυριακή 14 Απριλίου στις 12.00  σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας θα πραγματοποιηθεί Πανελλαδική Δράση για Μαιευτήρια φιλικά προς Μητέρες και Βρέφη. Στα σημεία συνάντησης, μητέρες από το Πανελλαδικό Εθελοντικό Δίκτυο Υποστήριξης Μητρικού Θηλασμού και Μητρότητας θα μοιράσουν ενημερωτικό υλικό για τις προυποθέσεις για ένα μαιευτήριο φιλικό προς μητέρα και βρέφος

 Σκοπός της δράσης είναι η ευαισθητοποίηση των  εγκύων αλλά και της πολιτείας για την αναγκαιότητα της πιστοποίησης όλων των μαιευτηρίων ως φιλικά προς τις μητέρες και τα βρέφη, της γέννας  με σεβασμό προς την επίτοκο και η έναρξη του  θηλασμού από την πρώτη στιγμή. Επίσης, θα γίνει καταγραφή της υπάρχουσας κατάστασης με ιστορίες παραβίασης δικαιωμάτων στην γέννα και τον θηλασμό, που θα συλλεχθούν έως και εκείνη την μέρα, και τα συμπεράσματα τους θα ανακοινωθούν  στην παγκόσμια εβδομαδα σεβασμου στην γεννα (IWRC) την τρίτη εβδομάδα του Μαίου.

Η δράση είναι μια πρωτοβουλία του Πανελλαδικού Εθελοντικού Δικτύου Υποστήριξης Μητρικού θηλασμού και Μητρότητας με την συνεργασία του Ελληνικού Δικτύου για τον Σεβασμό στην Γέννα ENCA Hellas και την υποστήριξη του Δικτύου για την Βρεφική Διατροφή IBFAN.

Θα ενημερωθειτε συντομα για τις πολεις που θα συμμετεχουν και τα σημεια συναντησης !

Email επικοινωνιας  patrasbfmums@hotmail.gr

&

μεσω Facebook με προσωπικο μυνημα στην Ρενα πατωντας εδω 

«Μια ευκαιρία να δούμε το κεφάλαιο «δουλειά» από μία άλλη οπτική»

Published Μαρτίου 3, 2013 by sofiaathanasiadou

LifeSmiles

Γεια σας !

Είμαι μαμά τριών αγοριών 11, 9 και 5 χρονών. Όπως όλες μας έτσι κι εγώ κάνω το καλύτερο που μπορώ για να καταφέρω να περάσω σαν μήνυμα στα παιδιά μου ότι η οικονομική κρίση, ή οποιαδήποτε άλλη κρίση που μπορεί να συναντήσουν μεγαλώνοντας, είναι μέσα στα ανθρώπινα πλαίσια, και είμαστε ευλογημένοι που ζούμε για να το παλέψουμε και να τους δώσουμε τη σκυτάλη να κάνουν κι αυτά το ίδιο αργότερο με τις ζωές τους.

Εδώ και κάποιες μέρες λοιπόν σκεφτόμουν ότι μέσα σε όλη αυτή την τρέλλα που όλοι μας ζούμε καθημερινά και την αβεβαιότητα που κάποιοι θέλουν μας επιβάλλουν πρέπει να βρούμε τρόπους να αντισταθούμε και να μπορέσουμε να συμπαρασύρουμε κι άλλους προς την αισιόδοξη πλευρά της ζωής. Ετσι λοιπόν αποφάσισα να επικοινωνήσω μέσα απο το blog της Σοφίας ένα κομμάτι της δουλειάς μου που προσωπικά μ’ενθουσιάζει για πολλούς και διαφορετικούς λόγους.

Ηρθα για πρώτη σε επαφή μ’αυτή την ιδέα πριν από 2 χρόνια όταν κι εγώ, μετά από το κλείσιμο του καταστήματός μου λόγω οικονομικών δυσχερειών, έψαχνα μία εναλλακτική πηγή εισοδήματος. Αυτό λοιπόν που μου παρουσίασαν ήταν περίπου το εξής: Ανεξάρτητη συνεργασία με πολυεθνική εταιρεία η οποία μας δίνει τη δυνατότητα είτε να προωθούμε και να κερδίζουμε το εμπορικό κέρδος από τα εξαιρετικά προϊόντα της, είτε να έχουμε εισόδημα εκπαιδεύοντας νέους συνεργάτες, φιλόδοξους σαν εμάς, να πετύχουν τα όνειρά τους.  Ισως αυτό το μοντέλο δουλειάς για κάποιους να είναι γνωστό, για κάποιους άλλους όχι. Είναι αυτό που ονομάζουμε πολυεπίπεδο marketing και σύμφωνα με τον Rod Cook ο οποίος θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ερευνητές αυτής της αγοράς, ίσως να είναι και το «τελευταίο οχυρό της οικονομικής σας ζωής, που αντιστέκεται στην οικονομική ύφεση».

Η πρότασή μου για όσες / όσους θα ήθελαν να βελτιώσουν τις συνθήκες ζωής τους, ή απλώς να τις αλλάξουν, είναι να μας γνωρίσουν, και μέσα από μας να γνωρίσουν και το πολυεπίπεδο marketing σ’ενα σεμινάριο που οργανώνουμε την Τετάρτη 6/3/2013 στις 19:00 το απογευμα σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας.

Δηλώστε συμμετοχή στέλνοντάς μου μήνυμα στο elinastavropoulou@gmail.com με το όνομα και το τηλέφωνό σας.

Βοηθηστε τον μικρο Δημητρακη!

Published Μαρτίου 3, 2013 by sofiaathanasiadou
380988_622095657806878_546990498_n

 

Μια παρακληση για ενα αγγελουδι… τον Δημητρακη που παλευει για την ζωη του…ΙΩΑΝΝΗΣ ΛΟΤΣΑΡΗΣ (μπαμπάς): Φίλοι μου γειά σας,
Πριν περίπου έξι μήνες ο μικρός μας Δημητράκης 18μηνών , μετά από συμπτώματα αραιών εμετών και ραιβοκράνου, διαγνώστηκε ότι πάσχει από μυελοβλάστωμα ένα πολύ επιθετικό όγκο εγκεφάλου και υψηλής κακοήθειας . Η κατάσταση ήταν επείγουσα, καθώς είχε τρεις όγκους με τον μεγαλύτερο να έχει διαστάσεις 7*7, σαν ένα μικρό πορτοκάλι όπως χαρακτηριστικά είπε ο γιατρός και απειλούσαν την ζωή του. Υποβλήθηκε σε δύο επιτυχημένες επεμβάσεις στις 11 Μαρτίου & 6 Απριλίου. Άμεσα ξεκίνησε χημειοθεραπείες, καθώς η ηλικία του δεν επιτρέπει ακτινοθεραπείες. Μετά από πέντε μήνες θεραπείας στο Ελπίδα (Παίδων Αγλαϊα Κυριακού) , μετά από μια ελαφριά αστάθεια, έφτασε σε χειρότερη κατάσταση από την πρώτη αφού ο καρκίνος έκανε υποτροπή και οι όγκοι ξαναδημιουργήθηκαν. Ξανά ο ήρωας μας στο χειρουργείο για άλλες δυο φορές στις 28 του Σεπτέμβρη και στις 5 του Οκτώβρη. Σαν να μην έφτανε αυτό, έχει και λεπτομηνιγγική διασπορά στον εγκέφαλο και στην σπονδυλική στήλη.
Η λύση στο πρόβλημα του μικρού μας Δημητράκη δυστυχώς είναι μακριά. Πιο συγκεκριμένα στην Γαλλία, στο εξειδικευμένο και ερευνητικό κέντρο Gustave Roussy στο Παρίσι. Η θεραπεία που πρόκειται να υποβληθεί είναι διάρκειας 6-8 μηνών. Θα περιλαμβάνει ισχυρές χημειοθεραπείες και πολλαπλές μεταμοσχεύεις μυελού των οστών καθώς και ακτινοβολίες αργότερα, προσπαθώντας να κερδίσουμε έστω και λίγους μήνες μιας και η ηλικία του είναι απαγορευτική λόγω των σοβαρότατων επιπλοκών της ακτινοβολίας. Διαδικασία εξαιρετικά επώδυνη και επικίνδυνη και φυσικά πολύ δαπανηρή. Δεν θα στρεφόμασταν στην βοήθεια σας φίλοι μου αν δεν ήταν πολύ μεγάλη ανάγκη. Ο χρόνος που έχει το αγγελούδι μας για να ξεκινήσει θεραπείες είναι ελάχιστος και το κόστος τεράστιο μιας και το κράτος γυρνάει για άλλη μια φορά την πλάτη του όταν είναι να δώσει χρήματα για να σωθεί η ζωή ενός μωρού. Πιστεύουμε ειλικρινά στην βοήθεια σας φίλοι μου. Σας ευχαριστώ όλους μέσα από την καρδιά μου!!!!

ΙΩΑΝΝΗΣ ΛΟΤΣΑΡΗΣ THΛ: 6932339138(μπαμπάς)
ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΦΕΡΑΔΟΥΡΟΥ THΛ: 6977415440(μαμά)
ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΕΡΑΔΟΥΡΟΣ THΛ: 6977507649(θείος)

Μπειτε στο γκρουπ του παιδιου

Βοηθηστε τον μικρο Δημητρακη

Όταν το μωρό σας είναι προσκολλημένο. By Rita Brhel μεταφραση Ευτυχια Πολυχρονακη!

Published Μαρτίου 3, 2013 by sofiaathanasiadou

palin-nj-newborn-photographer-0011

Το ειδα   στην

Ομάδα Εθελοντών και Υποστηρικτών Μητρικού Θηλασμού και Μητρότητας Πάτρας

και

μου γυρισε το ματι!

Δεν ειναι δυνατον ο χαρακτηρισμος αυτος να απευθυνεται σε μωρα…

Σε παιδια…

Πως θα πεις σε ενα παιδι που εχει αναγκη να γεμισει η καρδουλα του με αγκαλιες με μυρωδια μανουλας …

Ξεκολλα?

Δεν μιλαμε για ανεξαρτοποιηση ….

Η ανεξαρτοποιηση ειναι επακολουθο της σιγουριας της εμπιστοσυνης της αγαπης…

Συμβαινει απο μονο του επειδη εχεις χορτασει  και οχι γιατι σε αφησαν μονο να μαθεις να επιβιωνεις…

Σαν παιδι σαν εφηβη ημουν μονη…

Ναι εγινα ανεξαρτητη ναι εμαθα να επηζω εμαθα να παλευω να μην το βαζω κατω…

Ισως καποιοι απο εσας να πειτε οτι ισα ισα μου βγηκε σε καλο…

Ρωτηστε εμενα ποσο πονο εχει η ψυχη μου ποσα δακρυα εχουν χυθει ποσα γιατι εμειναν αναπαντητα και ποσα χρονια μου πηρε να ξεπερασω την ελλειψη αγαπης ποσα χρονια και ποσα  περασα και ανεχτηκα λογω αυτων…

Ειμαι τυχερη ομως και επεζησα και καταφερα και εγινα ολα οσα ειμαι …

Πειτε μου ομως οσες απο εσας αφηνετε στην τυχη το μεγαλωμα του παιδιου σας?

Το κειμενο ειναι γραμμενο απο την Rita Brhel  και η μεταφραση εχει γινει αο την  Ευτυχια Πολυχρονακη!

Με μεγαλη μου ανακουφιση ειδα οτι συμφωνει μαζι μου…

Απολαυστε το

Πρέπει πραγματικά να είμαστε προσεκτικοί με τους όρους που χρησιμοποιούμε όταν αναφερόμαστε στα παιδιά μας.

Ακόμα και αν δεν τους εκφέρουμε δυνατά, οι ετικέτες που βάζουμε στο μυαλό μας για τα παιδιά μας, μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο που αλληλεπιδρούμε μαζί τους και, κατά συνέπεια, το πώς θα βλέπουν τον εαυτό τους μεγαλώνοντας.

Πρόσφατα, μια γυναίκα μου είπε ότι είναι ευτυχής που κρατούσε τα μωρά της όταν ήταν μικρότερα και κοιμόταν μαζί τους και τα θήλαζε κατ’ απαίτηση τους παρόλο που ήταν προσκολλημένα, καθώς επρόκειτο για ένα σύντομο χρονικό διάστημα που παραμένουν μικρά και θέλουν να είναι κοντά στη μαμά όλο το εικοσιτετράωρο. Μια άλλη γυναίκα στη θέση μου θα μπορούσε να χαμογελάσει και να κουνήσει το κεφάλι συγκαταβατικά ή αν διαφωνούσε, θα μπορούσε να γουρλώσει τα μάτια της. Αντ’ αυτού, χαμογέλασα και της είπα ότι τα μωρά της, δεν ήταν προσκολλημένα: Ήταν φυσιολογικά!

Βιολογικά, τα φυσιολογικά μωρά – τα μωρά δηλαδή που είναι αναπτυξιακά στο σωστό δρόμο-, θέλουν να τα κρατούν συνεχώς, θέλουν να τα θηλάζουν κατ’ απαίτηση, θέλουν να κοιμούνται στο δωμάτιο της μαμάς το βράδυ, θέλουν να μάθουν τον κόσμο μέσα από τη σωματική και συναισθηματική ασφάλεια που τους παρέχει η μαμά. Ο όρος προσκολλημένος, χρησιμοποιείται μόνο για τα μωρά που η φυσιολογική ανάπτυξη τους δεν λαμβάνεται υπόψη.

Ένα μωρό δεν μπορεί να είναι προσκολλημένο.

Τα μωρά που δεν φαίνεται να χρειάζονται πολλή προσοχή – αυτά που κοιμούνται κατά τη διάρκεια της νύχτας από μόνα τους, σε άλλο δωμάτιο, από πολύ νεαρή ηλικία, εκείνα που μπορούν να διασκεδάσουν μόνα όλη την ημέρα στο πάρκο, εκείνα που έχουν συνηθίσει στην προγραμματισμένη τροφοδοσία από ένα μπουκάλι- συχνά αναφέρονται ως «καλά μωρά.» Στην πραγματικότητα, αυτά είναι τα μωρά που θα πρέπει να μας ανησυχούν. Δεν αναπτύσσονται στο σωστό δρόμο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε παιδί που υπάγεται στην κατηγορία «καλό παιδί» δεν αναπτύσσει τις ατομικές ανάγκες του, απλά ότι τα μωρά που έχουν «εκπαιδευτεί» να αγνοούν τις βιολογικά φυσιολογικές τους ανάγκες, δεν βρίσκονται σε καλύτερη θέση από τα άλλα. Οι βιολογικές ανάγκες υπάρχουν για κάποιο λόγο – μπορεί πλέον να μην είμαστε κυνηγοί σε μια κοινωνία που θα πρέπει να προστατεύεται από τις επιδρομές των τίγρεων- αλλά τα μωρά μας δεν έχουν σχεδιαστεί με τον τρόπο που έχουν σχεδιαστεί, μόνο για λόγους επιβίωσης.

Ο εγκέφαλος αναπτύσσεται ταχύτερα στην πρώιμη παιδική ηλικία. Ο εγκέφαλος διαμορφώνεται λειτουργεί φυσιολογικά, ανάλογα με το περιβάλλον μέσα στο οποίο το μωρό τοποθετείται, αναπτύσσεται και μαθαίνει. Βεβαίως υπάρχουν κάποιες γενετικές προδιαθέσεις, αλλά το περιβάλλον είναι πολύ μεγάλη επιρροή για το πώς αναπτύσσεται ένα παιδί. Τα μωρά γεννιούνται με την ανάγκη για φυσική και συναισθηματική εγγύτητα στη μαμά, αν η ανάγκη τους για την παρουσία της δεν ικανοποιείται, ο εγκέφαλος τους αλλάζει τον τρόπο που αναπτύσσεται. Δεν είναι ότι αυτές οι ανάγκες παύουν να υφίστανται-αυτό που συμβαίνει είναι ότι το μωρό μαθαίνει να ανταπεξέρχεται χωρίς οι ανάγκες του αυτές να πληρούνται, και οι τρόποι με τους οποίους το μωρό μαθαίνει να ανταπεξέρχεται στήνει τις βάσεις για το πώς θα διαχειρίζεται το άγχος στη ζωή του.

Πείτε ότι ένα μωρό αφήνεται να κλαίει μόνο του για να κοιμηθεί, οπότε δεν θέλει τη μαμά τη νύχτα, και στη συνέχεια του εφαρμόζεται προγραμματισμένη σίτιση, καταλήγει να ψάχνει τη μαμά σύμφωνα με δικό της χρονοδιάγραμμα και όχι το δικό του. Στη συνέχεια αφήνεται να διασκεδάσει μόνο του τον εαυτό του στην κούνια ή το πάρκο ή το κουνιστό κάθισμα, απορροφάται στον κόσμο των παιχνιδιών του και της τηλεόρασης, μη ανακαλύπτοντας τον κόσμο μέσω της μαμάς του-αυτό το μωρό θα μεγαλώσει μαθαίνοντας να είναι αυτάρκης και ανεξάρτητος από πολύ νεαρότερη ηλικία από ό, τι είναι βιολογικά φυσιολογικό. Είναι αυτό καλό;

Όχι αφού τελικά το παιδί θα πρέπει να ενταχθεί σε ένα κοινωνικό περιβάλλον – στο σχολείο με συμμαθητές που θα θέλουν να γίνουν φίλοι, στη δική του οικογένεια που μεγαλώνει και θα τον θέλει να αλληλεπιδρά μαζί τους, στον χώρο εργασίας του, και τελικά στη σύζυγό του και τα παιδιά του. Αυτό το παιδί που διδάσκεται στα πιο κρίσιμα χρόνια της ζωής του να αρνείται τις βιολογικές ανάγκες του και στη συνέχεια να είναι ανεξάρτητο, δεν θα προσαρμοστεί τόσο εύκολα σε ένα περιβάλλον όπου η κοινωνικοποίηση, η ομαδική εργασία, η εταιρική σχέση, η οικειότητα προσδοκόνται. Ο εγκέφαλος του δεν αναπτύχθηκε για αυτά τα είδη των περιβαλλόντων. Ο εγκέφαλός του αναπτύχθηκε μέσω της «εκπαίδευσης βρέφους» να επιβιώνει σε έναν κόσμο κοινωνικά απομονωμένο.

Δεν θα πρέπει να απορεί κανείς γιατί το ποσοστό διαζυγίων είναι τόσο υψηλό, γιατί φαίνεται να αυξάνεται ο εκφοβισμός, γιατί η κατάχρηση ουσιών εξακολουθεί να είναι ένα πρόβλημα, γιατί το άγχος και η κατάθλιψη είναι ένας τόσο διαδεδομένος μηχανισμός αντίδρασης, γιατί υπάρχουν κοινωνικά δεινά. Πολλά από αυτά που βλέπουμε ως προβλήματα στην κοινωνία μας, έχουν αρχικά τις ρίζες τους στον τρόπο που μεγαλώσαμε τα παιδιά μας, στο πώς αγνοήσαμε τις βιολογικά φυσιολογικές ανάγκες των παιδιών μας – τις αναγκαίες για την ανάπτυξή τους- από τη στιγμή που γεννήθηκαν.

Τι να κάνετε όταν το μωρό σας είναι προσκολλημένο; Κατ ‘αρχάς, να σταματήσετε να σκέφτεστε το μωρό σας, ως προσκολλημένο. Το μωρό σας είναι φυσιολογικό! Δεύτερον, να δίνετε κανονικά στο μωρό σας ό, τι χρειάζεται: Εσάς! Κρατήστε το, αγαπήστε το, θηλάστε το, κοιμηθείτε μαζί του. Κάντε ό, τι το φυσιολογικό σας μωρό ζητά από εσάς, διότι το περιβάλλον στο οποίο το μεγαλώνετε, είναι αυτό μέσα στο οποίο θα λειτουργεί για πάντα. Έτσι, αν οδηγήσετε την ανάπτυξη του εγκεφάλου του μέσα σε ένα περιβάλλον με αγάπη, εμπιστοσύνη, ενσυναίσθηση, χαρά, ανθρωποκεντρικό προσανατολισμό, θα είναι πολύ πιο προετοιμασμένο για μια κοινωνία ανθρωποκεντρική σε σχέση με τα πολλά «καλά μωρά» των οποίων οι κοινωνικές ανάγκες είχαν καταπατηθεί.

Δεν υπάρχουν προσκολλημένα μωρά.

Πηγή:http://blogs.psychcentral.com/attachment/2013/03/when-your-baby-is-clingy/?utm_source=dlvr.it&utm_medium=facebook

Μετάφραση: Ευτυχία Πολυχρονάκη