Ο εφιαλτης των πυρετικων σπασμων… Τι να κανετε σε περιπτωση πυρετικων σπασμων σε παιδια η επιληπτικου επεισοδιου… Η δικη μας ιστορια

Published 19 Ιανουαρίου, 2013 by sofiaathanasiadou

s1

Αυτη η γλυκια φατσουλα ειναι το αγορακι μου…

Ειναι ενα απο τα 2 πλασματα στον κοσμο για τα οποια ειναι βεβαιο οτι θα εδινα και την ιδια μου την ζωη για αυτα…

Ειναι το μικρο μου αντρακι που ταλαιπωρηθηκα τοσο πολυ για να το φερω στον κοσμο η αρχη της αλλαγης μεσα μου, τα παντα μου…

Παρουσιασε πρωτη φορα πυρετικους σπασμους σε ηλικια 9 μηνων  απο Η1ν1 μεχρι τοτε δεν ειχε αρρωστησει ποτε το μικρακι μου…

Το επεισοδειο ηταν με 39.5 πυρετο που ανεβηκε ξαφνικα ενω κοιμοταν στην αγκαλιτσα μου…

Τα επεισοδια οπως εχω μαθει απο πρωτο χερι  ποικιλουν και δεν ειναι απαραιτητα παντα τα ιδια..

Δυστηχως μετραμε 17 συνολο με τα 11 μεσα σε 6 μηνες…

Γραφω αυτο το αρθρο για να τονισω τα λαθη που εμεις καναμε και να σας δωσω οποιαδηποτε πληροφορια εχω που θα σας φανει χρησιμη για να αντιμετωπισετε τετοιο περιστατικο!

Για να το γραψω ολοκληρωμενα βρηκα τις απαραιτητες πληροφοριες για τους πυρετικους σπασμους στο site Paidiatros.gr

Σε καμια περιπτωση αυτο το αρθρο δεν αντικαθιστα την ιατρικη γνωματευση !

Καθε παιδι μετα απο επεισοδιο πυρετικων σπασμων πρεπει να μεταφερεται στο νοσοκομειο γιατι υπαρχουν και σοβαρες οιογενεις λοιμωξεις που μπορει να τους προκαλεσουν και χρειαζεστε διαγνωση!

Οι πυρετικοι σπασμοι ειναι στην ουσια επιληπτικές κρίσεις, (δηλαδή παροξυσμικά κλινικά επεισόδια, που προκαλούνται από υπερβολική και συγχρονισμένη μεταβολή της ηλεκτρικής δραστηριότητας μεγάλων ομάδων νευρικών κυττάρων του εγκεφάλου), οι οποίες εμφανίζουν ακούσιες (χωρίς την θέλησή μας) μυϊκές συσπάσεις, διαρκείς (τονικές), διακεκομμένες (κλονικές) ή μικτές (τονικοκλονικές).

Ακομη δεν γνωριζουμε με βεβαιοτητα τι τους προκαλει  και καθε επεισοδιο καταγραφετε λεπτομερως  στα νοσοκομεια και συνηθως ζητουνται λεπτομερειες τοσο για το οικογενειακο ιστορικο οσο και για τον τροπο με τον οποιο γεννησατε  και στις ποσες εβδομαδες …

Πιθανολογείται ότι οφείλονται στην επίδραση του πυρετού από ορισμένους λοιμογόνους παράγοντες, συνήθως ιούς, στον ανώριμο εγκέφαλο του βρέφους και του μικρού παιδιού.

Οι πυρετικοί σπασμοί διακρίνονται σε απλούς (είναι γενικευμένοι τονικοκλονικοί σπασμοί που εμφανίζονται μέσα σε ώρες από την έναρξη του πυρετού, διαρκούν λιγότερο από 15 λεπτά, δεν υποτροπιάζουν στο 24ωρο, δεν συνοδεύονται από εστιακά γνωρίσματα, η νευρολογική εξέταση καθώς και το ηκεκτροεγκεφαλογράφημα μεταξύ των επεισοδίων είναι φυσιολογικά) και σύνθετους (είναι συνήθως εστιακοί, διαρκούν περισσότερο από 15 λεπτά, υποτροπιάζουν στο 24ωρο και μετά το τέλος του επεισοδίου παρατηρείται πάρεση Τοdd ενός μέλους ή ημιμορίου του σώματος για λίγες ώρες).

Στην δικη μας περιπτωση τα εχουμε κανει ολα…

Στο πρωτο επεισοδειο ενω κοιμοταν ανοιξε τα ματακια του εστιασε στο κενο και τεντωσε τα ακρα και «χτυπιοταν σαν το ψαρι» δεν με αναγνωριζε και ενιωθα πως τον εχανα…

Βρισκομασταν σε φιλικο σπιτι και ευτυχως μαζι μια εμπειρη μαμα και μικροβιολογο η οποια με βοηθησε να περιποιηθω το αγορακι μου…

Καναμε χλιαρο ντουζακι στο μωρο αφου συνηλθε και επεσε ο πυρετος …

Φυγαμε για το νοσοκομειο το οποιο εφημερευε και αφου μας εξετασαν και αρχισαν οι ερωτησεις  ξεκινησε και η οικογενειακη μας μαχη…

Οι γιατροι σε αυτες τι περιπτωσεις κρατανε παντα μεσα το παιδι για παρακολουθηση…

Ο Αντωνης μου ομως δεν πιστευε οτι τα πραγματα ειναι σοβαρα  και με ακυρωνε μπροστα στους γιατρους..

Δεν ηταν σπασμοι ηταν ριγος ειναι υπερβολικη  να παμε σπιτι και να ξαναρθουμε αν ειναι κτλπ…

Οι γιατροι παντα εστιαζουν σε αυτον που πιστευουν οτι ειναι πιο ηρεμος που παρακολουθει χωρις να ειναι συναισθηματικα φορτισμενος και δεν ξερω για πιο λογο πιστευουν παντα πως οι μαμαδες ειναι υπερβολικες.

Ετσι μας αφησαν να φυγουμε και να παμε σπιτακι μας με οδηγια αντιπυρετικο καθε 4 ωρες και να το ξαναπαμε αν ο πυρετος επιμενει μετα απο 2 μερες!!!

Ο μικρουλης μας ψηνοταν ο μπαμπας μας ηταν ανενδοτος να ξαναπαμε στο νοσοκομειο και να ακολουθησουμε κατα γραμμα τις οδηγιες των γιατρων ετσι μετα απο 9 ωρες ο μικρος δεν ετρωγε και με το ζορι κρατουσε τα ματια του ανοιχτα…

Φαινοταν να τον κουραζει ακομα και που ανεπνεε…

Βρισκομασταν Θεσσαλονικη για διακοπες στην ουσια μολις ειχαμε φτασει την προηγουμενη ημερα…

Μεναμε στην κουμπαρα και νονα του μικρουλι που και αυτη δεν ειχε ιδεα απο παιδια και πιστευε οτι ημουν υπερβολικα φοβισμενη…

Ομως το ενστικτο μου δεν με αφηνε να συνεχισω να περιμενω να περασουν οι ωρες που συστησαν οι γιατροι…

Εριξα ενα καυγα καλεσαμε ταξι και πηγαμε στο Παπαγεωργιου που εφημερευε…

Δευτερη μαχη με τον Αντωνη μπροστα στους γιατρους μολις αποφασισαν και αυτοι οτι ειμαι υπερβολικη…

Τους ειπα για τους σπασμους… ριγος ηταν ειπε  ο μπαμπας μας…

Τους ειπα οτι ο μικρος δεν τρωει τιποτα μα εφαγε ειπε ο μπαμπας μας…

Μολις ακουσα το ντεπον και σπιτι βγηκα απο τα ρουχα μου…

Αρχισα να τους λεω πως δεν εχω ιδεα πως ειναι οι πυρετικοι σπασμοι αλλα ξερω πως ειναι να εχεις ριγος…

Πως το μωρο μου το μονο πλασμα που ειχε αξια στην ζωη μου εκεινη την στιγμη δεν ειχε επαφη και χτυπιοταν σαν να ειχε επιληψια και εχω εμπειρια απο τετοια επεισοδεια…

Πως εαν δεν πιστευουν εμενα ισως μια μικροβιολογος και μανα 24 χρονου με εμπειρια στους πυρετικους σπασμους τους πεισει…

Στο τελος ρωτησα αν 30 γραμμαρια γαλα σε 12 ωρες θεωρειτε ικανοποιητικο φαγητο για ενα μωρο 9 μηνων…

Η γιατρος νομιζω πως διεκρινε την διαφορα υπερβολικης ανυσηχιας απο την υπερβολικη χαλαροτητα του μπαμπα μας και αποφασισαν να μας κρατησουν μεσα…

Εκεινη την νυχτα το αγορακι μου παλεψε με τον Χαρο και νικησε γιατι ειμασταν στο νοσοκομειο…

Εκεινη την νυχτα και τις επομενες 3 παλευα και εγω και η μικρη μου που κυοφορουσα να κρατηθει στην ζωη στην εντατικη..

Ειχαμε κολλησει οικογενειακως Η1Ν1

Εαν δεν εδινα μαχη να μεινουμε στο νοσοκομειο δεν ξερω τι θα συνεβαινε..

Εμενα με εξετασαν οταν μετα απο ενα διωρο περιμενοντας εξετασεις με επιασαν πονοι στην κοιλια…

Ημουν στο πρωτο τριμηνο της εγκυμοσυνης και μετα απο το επιχρυσμα που πηραν ηξεραν με βεβαιοτητα τι ειχα..

Το δικο μας λαθος ηταν του μπαμπα μας εδω…

Μην ανυσηχειτε υπερβολικα αλλα μην βγαζετε και δικες σας διαγνωσεις !

Μην ακυρωνεται καποιον γιατι ανυσηχει και ξεψαχνιστε καθε ιατρικη εκδοχη..

Μπορει να ταλαιπωρηθειτε λιγο παραπανω ισως αλλα θα ξερετε και δεν θα κινδυνεψετε να συμβει κατι απο λαθος…

Στην συνεχεια και μεχρι 15 μηνων ο Σταθης εκανε επεισοδια με και χωρις πυρετο επεισοδια που δεν τους εδωσαν την πρεπουσα σημασια και μου απεκρυψαν γιατι ημουν Θεσσαλονικη για 3 μηνες για παρακολουθηση της εγκυμοσυνης της μικρης που παρουσιαζε προβληματα..

Οταν ….. αφου ειχα την μικρη 3 μηνων αγκαλια και θηλαζε ο Σταθης επαθε το μεγαλυτερο και σοβαροτερο  επεισοδιο μεχρι τοτε …

Ενω ηταν ορθιος γυρισαν τα ματακια του αναποδα μελανιασε η περιοχη γυρω και τα χειλακια του και ξαπλωθηκε φαρδυς πλατυς στο πατωμα…

Αψυχος τον επιασα αγκαλια και αρχισε να χτυπιεται σαν το ψαρι με τα ματια παντα αναποδα…

Επιασα το κινητο να παρω τον Αντωνη αλλα μου επεσε κατω…

Σχηματιζα αριθμους επαιρνα αλλα οποιος και να το σηκωνε δεν με ακουγε…

Βγηκα στο μπαλκονι και αρχισα να φωναζω βοηθεια μηπως με ακουσει καποιος…

Δεν υπηρχε κανεις…

Ο Αντωνης καταλαβε πως κατι δεν παει καλα και ευτυχως ηρθε σπιτι …

Ο Σταθης ειχε ηδη αρχισει να συνερχεται και απλα ηταν εξουθενωμενος…

Πηραμε το καραβι για Αθηνα και εφοσων δεν ειχα αποδειξεις μας εστειλαν και παλι σπιτι μετα απο 3 μερες διαμονης στο νοσοκομειο…

Για εμας που ειμαστε απο νησι και δεν εχουμε κανενα νοσοκομειο ειδικα σε αυτην την δυσκολη οικονομικη περιοδο καθε βολτα ειναι επωδυνη…

Ημουν πολυ θυμωμενη για τον αντρα μου που δεν με στηριζε για το οικογενειακο περιβαλλον που μου φεροταν λες και ηθελα το παιδι μου να εχει κατι και τον εφυσηχασμο τους  σε καθε περιστατικο δεν ειναι τιποτα θα περασει  και θυμωμενη με το συστημα υγειας που αν δεν πεθαινει δεν  δικαιουσαι εξετασεις…

Ετσι φτασαμε στα προσφτατα  γεγονοτα της Αθηνας ….

Τιποτα δεν μπορουσε να με προιδεασει για το τι ακριβως θα συνεβαινε αν και η αληθεια ειναι πως ενιωθα μεσα μου πως κατι κακο θα συμβει…

Ειμασταν στον παιδοτοπο οταν παρατηρησα πως τα μαγουλα του ηταν κοκκινα…

Μηπως εχει πυρετο ? Ρωτησα την φιλη μου Χριστινα…

Οχι μωρε επαιζε και κοκκινησαν τα μαγουλα του…

Ο Σταθουλης ηταν λιγο περιεργος και ανασφαλης …

Δεν συνηθιζει να μας θελει αυτοκολλητα του οταν παιζει αλλα αφου ετσι ενιωθε ημουν εκει διπλα τους.

Θα χορευαμε θα χοροπηδουσαμε και θα περναγαμε μια τελεια ημερα!

Ετσι ηθελα να ειναι οι λιγες ημερες μας στην Αθηνα…

Η μικρη ετρεξε στην τραμπαλα εδαφους και ειπα και στον Σταθη να παει μαζι της…

Αποσταση μισο μετρο απο εμενα  .

Ζητησα  ενα μπαλονι γιατι  δωσαμε τα δικα μας σε αλλα παιδακια.

Δεν προλαβαινω να γυρισω το κεφαλι μου απο την αλλη και χανεται ο Σταθης απο το οπτικο μου πεδιο…

Κοιταζω κατω και ειναι χυμενος στο πατωμα ενω το κεφαλακι του ανεβοκατεβαινει με την φορα της  τραμπαλας..

Η κοπελα που τα προσεχει στον κοσμο της..

Τι κανει εκει της λεω? Τι επαθε?

Τιποτα παιζει,….

Αποκλειεται σκεφτηκα  και ετρεξα διπλα του κατευθειαν…

Μου κοπηκε το αιμα τα γονατα ενιωσα πως πεθαινω οταν ειδα τον Σταθη μελανιασμενο με το στοματακι ανοιχτο και τα ματια αναποδα..

Αψυχος…

Τον πηρα αγκαλια και ακουσα που πνιγοταν με την γλωσσα του…

Προσπαθησα να κρατησω ανοιχτο το στομα του για να βοηθσω μην πνιγει …

Το στομα σφραγισε και ο Σταθης χτυπιοταν σαν το ψαρι …

Προσπαθησε να το ανοιξει ο Αντωνης μεσα στον πανικο του και βοηθησε και ενας ακομα φιλος μας αλλα ματαιο…

Πλεον πνιγοταν και δεν μπορουσαμε να κανουμε τιποτα …

Τουλαχιστον ετσι νομιζαμε εμεις…

Οταν ακουσα οτι πνιγεται με τον εμετο του  τοτε και μονο τοτε τον γυρισαν μπρουμητα και ευτυχως ανοιξε και το σαγονι  και εβγαλε τα υγρα που τον επνιγαν…

Καπου εκει αρχισε να συνερχεται…

Εξουθενωμενος χωρις να εχει δυναμη καθολου ουτε να κουνηθει ουτε να μιλησει…

Καλεσαμε ασθενοφορο…

Απο ολους τους παρευρισκομενους ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ Η ΤΙ ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ και για αυτο το λογο οφειλουμε ολοι να ενημερωθουμε…

Ο Σταθης συνηλθε πληρως την επομενη μερα το επεισοδιο ηταν δυνατο και ακολουθησε αλλο 1 οσο καναμε την εισαγωγη…

Αυτην την φορα ο Αντωνης καταλαβε την διαφορα και την ενταση απο το πρωτο επεισοδιο που ειχε δει και ηταν σιγουρος οτι κατι δεν παει καλα…

Καποιοι απο εσας διαβαζοντας μεχρι εδω εχετε ηδη καταλαβει τα  λαθη μας  αλλα καποιοι οχι…

Ξερω απο πρωτο χερι πως νιωθεις οταν φοβασαι μην χασεις το παιδι σου αλλα οταν κατι τοσο σοβαρο συμβαινει οφειλουμε σαν γονεις να ειμαστε προετοιμασμενοι!

Ψαχνοντας στο ιντερνετ βρηκα και αλλα λαθη που ισως κανουμε ενω δεν ξερουμε…

Οταν το παιδι μας η ενα παιδι παθαινει μια τετοια κριση ΠΟΤΕ δεν το παιρνουμε αγκαλια  και ΠΟΤΕ δεν το αφηνουμε ξαπλωμενο στην πλατη του…

Το γυριζουμε στο πλαι.

Η γλωσσα ειναι μυς ο οποιος χαλαρωνει και πεφτει προς τα πισω πνιγοντας ετσι το παιδι μας …

Ειναι ΜΥΘΟΣ πως η γλωσσα γυριζει και δεν πρεπει να βαζετε το χερι/δαχτυλο σας η κουταλι …

Εαν το παιδι ειναι ανασκελα κινδυνευει και απο αναρροφηση.

Μην βρεχετε το παιδι για να συνελθει…

Μην το τρανταζετε μην το φυσατε και μην του δινετε να μυρισει αρωματα

Μιληστε του αργα χαιδευοντας του την πλατη και καθυσηχαστε το .

Καλεστε ασθενοφορο η μεταφερετε το παιδι ΑΜΕΣΩΣ στο νοσοκομειο…

Καντε ολες τις απαραιτητες εξετασεις και εαν χρειαστει θα παρετε αγωγη…

Αν υπάρχει θετικό οικογενειακό ιστορικό   πυρετικών   σπασμών, προληπτικά      παρακολουθούμε τη θερμοκρασία του παιδιού, όταν είναι άρρωστο, και φροντίζουμε να διατηρούμε τον πυρετό σε χαμηλά επίπεδα δινοντας αντιπυρετικο απο 37,5C

Βάζουμε αντιπυρετικό υπόθετο για να βοηθήσουμε την πτώση του πυρετού, όχι τους σπασμούς.

Αν το παιδί έχει κάνει και άλλα επεισόδια πυρετικών σπασμών, εφαρμόζουμε τις οδηγίες που μας έχει δώσει ο παιδίατρος.

Στην δικη μας περιπτωση πρεπει οπου παει να εχουμε παντα σε περιπτωση αναγκης το φαρμακακι του…

Ξερω πως ειναι πολυ δυσκολο αλλα πρεπει να κρατησετε την ψυχραιμια σας …

Τουλαχιστον να ακολουθησετε αυτες τις οδηγιες…

Δεν ειχε τυχει ποτε να δω μπροστα μου κατι για τους πυρετικους σπασμους…

Ειμαι σιγουρη οτι εαν εχετε προετοιμαστει εαν ξερετε τι πρεπει να αποφυγετε και τι να κανετε ολα θα ειναι καλυτερα…

Κανονικα θα επρεπε σαν γονεις το κρατος να μας διδασκει πρωτες βοηθειες …

Αλλα τι ονειρευομαι τωρα εδω δεν κανει αλλα και αλλα….

Οι πυρετικοι σπασμοι ειναι εφιαλτικοι…

Ειναι πολυ δυσκολο να το περνας και να βλεπεις το παιδι σου να σβηνει και εσυ να εισαι αδυναμη να κανεις κατι…

Τουλαχιστον τωρα θα ξερουμε πως να το αντιμετωπισουμε καλυτερα …

Ξερω πως σε πολλες αυτο το αρθρο θα ξυπνησει αγωνιες και αναμνησεις αλλα  και πως θα βοηθησει αλλες τοσες…

Η γνωση σε αυτην την περιπτωση ειναι δυναμη μανουλες μου…

Φιλακια στα μουτρακια σας

Σοφια

46 comments on “Ο εφιαλτης των πυρετικων σπασμων… Τι να κανετε σε περιπτωση πυρετικων σπασμων σε παιδια η επιληπτικου επεισοδιου… Η δικη μας ιστορια

  • αχ βρε σοφακι!!! τι μου θυμησες!!! :( :( το παθαμε κ εμεις το καλοκαιρι με τον κουκι (θυμασαι) τα χα παιξει…νομιζα οτι εχασα το παιδι μου :( ΕΥΤΥΧΩΣ δεν μας εχει ξανακανει τιποτα απο τοτε…αλλα εγω…εχω μια ανησυχια ΠΑΝΤΑ…ΦΟΒΑΜΑΙ….δεν ξερω γιατι.
    καθε φορα που τον βλεπω καπως…αρχιζω τις υπερβολες…»ΤΙ ΕΧΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ? ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ…ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΠΙΑΣΕΙ ΚΑΤΙ??» :( πφφφφφφφ….δεν ξερω αν ποτε μου φυγουν αυτες οι ανησυχιες (δεν το πολυκοβω να φευγουν βεβαια…λεμε τωρα) ελπιζω ομως κι ευχομαι ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΠΙΑΣΟΥΝ ΠΟΤΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ!!! ειναι πολυ οδυνηρο!!!!

  • λυπαμαι που ημουν διπλα σου-σας αλλα δεν μπορουσα να σας βοηθησω ομως χαιρομαι τοσο πολυ που ο αγγελος σου ειναι καλα χαιρομαι που τον βλεπω σε φωτογραφιες να χαμογελαει και να παιζει ξανα….τρομαξα τοσο πολυ και ενιωσα τι θα πει να εισαι ανημπορος!!!!!θα προσπαθησω να ειμαι ψυχρεμη αν καποτε ξανασυμβει κατι τετοιο να κανω το σωστο!!!!!!!!!!

  • Και αποδεικνύεται περίτρανα ότι το μητρικό ένστικτο είναι αλάνθαστο.
    Πολύ κατατοπιστικές οι πληροφορίες σου.Πιστεύω ότι θα βοηθηθούν πολλές μανούλες.

  • Οσο διαβαζα το ενδιαφερον αρθρο σου ,τα γονατα μου κοβοντουσαν , η καρδια μου χτπαγε γρηγορα και ενιωθα να μου οβεται η ανασα, μονο με την ιδεα οτι μπορω να βρεθω αντιμετωπη με αυτο που βρεθηκες εσυ.
    Ευτυχως ολα πηγανε καλα για εσας!
    Ευχαριστω πολυ για την αναλυτικη ενημερωση για πρωτες βοηθειες! Και ευχομαι ολοψυχα ,τετοιο πραγμα να ξανα αντιμετωπιστε ποτε!!!!!

  • Δεν σου κρύβω Σοφια οτι εκείνο το βράδυ που συνέβη το περιστατικό στην Αθήνα με τον Στάθη σου επειδή στεναχωρηθηκα και φοβήθηκα πολυ έμπαινα παντού να ψάξω για πρώτες βοήθειες και γενικά για οτι έπρεπε να γνωρίζω σχετικά με τους πυρετικους σπασμους. Πολυ σημαντικό να γνωρίζουμε όλες μας!

  • Σοφια μου δεν θα ξεχασω ποτε εσενα και τον Σταθη στο νοσοκομειο..να κοιμαστε αγκαλιτσα..Σας χαζευα και ελεγα..ειναι ενα..Η Σοφια και ο Σταθης ειναι ενα..δεν μπορει να παθει κατι αυτο το φωτεινο πλαματακι,και να μην ειναι μαζι με την Σοφια!!Εχω την εικονα σας μπροστα μου..Εσυ χλωμη..κουρασμενη..αλλα με γκριματσες,αστεια εκανες τον Σταθη να γελαει,να ξεκαρδιζεται σε ενα..κρεββατι νοσοκομειου!!Σας κοιτουσα και απορουσα..πως μπορει αυτη μανα μετα απο αυτο που εζησε,μετα απο κατι τοσο φριχτο.. να..κρυβει τον πονο της και να κανει χαρουμενο το παιδακι της στο δωματιο ενος νοσοκομειου?Τον ταιζες μανταρινακι και τρωγατε μαζι..και του παρουσιαζες το μανταρινακι.. σαν κατι φανταστικο,μαγικο!!! Εβλεπα δυο χαρουμενα παιδακια,που επαιζαν σαν να ηταν σε μια παιδικη χαρα!!!Μετα εβγαινες για λιγο στον διαδρομο, εβγαζες τον πονο σου..και μετα..ξανα χαρες,χαμογελα και γκριματσες στον Σταθουλη!!Εισαι υπεροχη μητερα..εκανες το καλυτερο για το παιδι σου!!Εισαι δυνατη!!Σταθηκες βραχος διπλα στο παιδι σου!!Σε ευχαριστω που εγραψες αυτο το κειμενο γιατι πρεπει ολες μας να γνωριζουμε τι πρεπει να κανουμε αν μας συμβει αυτο!!Μεσα απο την καρδια μου ευχομαι να ειναι παντα καλα ο Σταθης σου και ολα τα παιδακια που παλευουν..και δινουν μαχες.. καθημερινα σε ενα νοσοκομειο!!

  • μονο περαστικα να σς πω! να χαιρεσαι τα παιδακια σου και να σας εχει ολους καλα ο Θεος~! τις καλυτερες ευχες μου !!!!

  • Να πω πως δεν δακρυσα θα σου πω ψεματα. φοβαμαι παραπολυ μη συμβει κατι στα παιδακι μου και να μη μπορω να κανω τιποτα. Πρωτες βοηθειες ειχα κανει στην σχολη αλλα για πυρετικων σπασμων δεν μας ενημερωσαν καθολου.

  • εγω σοφια μου ανηκω στην κατηγορια που εχω ζησει κατι αναλογο.ειχα 1 μηνα περιπου που ειχα αποβαλει και η κορη μου τοτε ηταν 2 χρονων και 3 μηνων περιπου.ηταν σαββατο 14 μαρτιου.ειχε φαει το μεσημερι ψαροσουπα.ξυπναει τις 5 και κρυωνε της βαζω θερμομετρο 38,5 και της δινω ponstan και μου το κανει εμετο.μαλλια ρουχα τα παντα με ψαροσουπα και την κανουμε μπανιο που δεν επρεπε τελικα.αφου την ντυνω την παιρνω αγκαλια στα ζεστα. καταλαβαινω να αφηνεται τελειως στην αγκαλια μου τα ματια της κλειστα και την ενιωθα να χανεται ουρλιαζα μου την πηραν απτα χερια μου η μαμα μου και ο αντρας μου που ηταν εκεινη την ωρα σπιτι.εγω χωρις να ξερω τι κανω πιανω το κινητο και περνω την γιατρο της τηλ η οποια μου ειπε να ηρεμησω και να την παω νοσοκομειο,.η οποια γιατρος σημειωτεον δεν με πηρε ξανα τηλ ποτε να μαθει τι εγινε!!!!!!!η μικρη μια συνερχοταν μια χανοταν στο μεταξυ και μπαινουμε σταυτοκινητο για να παμε στο νοσοκομειο το οποιο απεχει 2 λεπτα απτο σπιτι μου.αφου εξηγησαμε μας βγαλανε εξω και εγω θυμαμαι τον εαυτο μου να σκιζω τα ρουχα μου και να ουρλιαζω.μειναμε μεσα 3 μερες μεχρι να περασει η ιωση.μετα εμαθα απτους δικους μου οτι ειχα παθει το ιδια σταυτην την ηλικια.με πραγματικους σπασμους ομως και οχι σαν λοποθυμικο επεισοδιο η ατυπους σπασμους οπως μου τους ειπαν..η κορη μου εχει κλεισει τα 6 πλεον και εχει περασει ο κινδυνος να το ξαναπαθει αλλα καθε φορα που σηκωνει πυρετο χανω την γη κατω απτα ποδια μου…….
    επισης ειμαι ατομο που εχω βοηθησει 2 παιδια που εχουν λιποθυμησει στα σχολεια που εχω παει και εχω κανει τις σωστες κινησεις γιατι εχω αδερφη γιατρο που μου πει καποια πραγματα για τις πρωτες αναγκες..το θεμα ειναι οτι οταν παθαινει το παιδι μας κατι απλα τα χανουμε και δεν μπορουμε να σκεφτουμε και να πραψουμε σωστα…ελπιζω να μην ξαναπαθει κανενα αλλο παιδακι κατι αναλογο….

    • ΑΚΟΜΗ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΑΙ ΠΑΘΑΙΝΩ ΣΟΚ.Η ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ 8 ΧΡΟΝΩΝ ΑΛΛΑ ΜΟΛΙΣ ΑΝΕΒΑΣΕΙ ΠΥΡΕΤΟ ΧΑΝΩ ΤΗ ΓΗ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ.ΗΤΑΝ 13 ΜΗΝΩΝ ΟΤΑΝ ΕΠΑΘΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΠΥΡΕΤΙΚΩΝ ΣΠΑΣΜΩΝ ΝΑ ΤΡΕΜΕΙ ΤΑ ΜΑΤΑΚΙΑ ΤΗΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΓΥΡΙΣΕΙ ΑΝΑΠΟΔΑ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΑΣ.ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΣΩ ΕΓΩ 20 ΕΚΕΙΝΟΣ 24 ΚΑΝΕΙΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΤΙ ΓΙΝΟΤΑΝ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΙΜΕΤΟΠΙΣΕΙ,ΤΗ ΒΑΛΑΜΕ ΣΤΟ ΜΠΑΝΙΟ ΜΕ ΚΡΥΟ ΝΕΡΟ ΠΟΥ ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΔΕΙΧΤΗΚΕ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΤΗΣ ΚΑΝΟΥΜΕ.ΜΕ 2-3 ΜΑΛΑΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ Η ΜΙΚΡΗ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΑΝΑΚΤΑ ΤΗΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΗΓΑΜΕ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ,ΜΕΛΑΝΙΑΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΑ ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΗΝ ΠΗΡΑΝ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΕΞΩ ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΑΚΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΚΛΑΙΕΙ ΗΜΑΣΤΑΝ ΚΑΠΩΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΤΡΥΠΑΝ ΕΠΙΜΟΝΑ ΕΠΙ ΔΥΟ ΩΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΣ ΚΑΝΟΥΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΣ ΒΑΛΟΥΝ ΤΟΝ ΟΡΟ ΛΥΓΙΣΑ,,,,,,,,,ΜΑΘΑΜΕ ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΙΜΕΤΟΠΙΖΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΔΕΝ ΞΕΡΑΜΕ ΟΤΙ ΤΟ ΕΙΧΕ ΠΑΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΑΣ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΙΠΕ Η ΓΙΑΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΟΤΙ ΤΟ ΕΙΧΕ ΠΑΘΕΙ Η ΠΕΘΕΡΑ ΜΟΥ.ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΑΙ ΤΡΙΤΟ ΕΠΕΙΣΟΣΙΟ ΑΠΕΙΧΑΝ 15 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ Η ΜΙΚΡΗ 20 ΜΗΝΩΝ ΤΗΝ ΠΗΓΑΜΕ ΣΕ ΣΤΟ ΠΑΔΩΝ ΣΤΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΟΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΤΟ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΜΑΣ ΜΙΛΗΣΕ ΑΡΚΕΤΗ ΩΡΑ ΜΑΣ ΕΞΗΓΗΣΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΙΠΕ ΠΩΣ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΥΝΗΘΩΣ ΣΤΑΜΑΤΟΥΝ ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ 3 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΣΠΑΝΙΑ ΣΤΑ 6.ΕΜΕΙΣ ΑΝΗΚΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΣΠΑΝΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΚΑΙ Η ΜΙΚΡΗ ΕΠΑΘΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 3,5 ΧΡΟΝΩΝ.ΤΩΡΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑ ΜΩΡΑΚΙ 5 ΜΗΝΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΠΥΡΕΤΙΚΟΙ ΣΠΑΣΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΙ ΧΑΝΩ ΤΗ ΓΗ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ.ΤΡΕΛΕΝΟΜΑΙ ΣΤΗΝ ΙΔΕΑ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ ΤΑ ΙΔΙΑ ΞΑΝΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΤΩΡΑ ΞΕΡΩ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ.

      • Βασω μου σε καταλαβαινω απολυτα ! Ενα ειναι το σιγουρο οτι απο αυτο βγηκες πιο δυνατη! Περαστικα και αγυριστα ματακια μου

  • ποσο μα ποσο χρησιμα ολα αυτα που εγραψες…δεν ειχε παει ποτε ο νους μου ,οτι μπορει ενας πυρετος να κανει ολα αυτα..τι εχεις περασει..παντα να εισαι δυνατη..ευχομαι να ειναι ολα περαστικα και να ειναι παντα καλα τα παιδακια σου

  • δεν ξερω αν θα μπορουσα να αντιδρασω σε τετοιες , μονο στη σκεψη οτι μπορει να παθει κατι το παιδι και δεν θα ξερω τι να κανω νιωθω αβοηθητη. ευτυχως το καταλαβατε εγκαιρα.

  • Σε συγχαιρω πραγματικα και για την δημοσιευση σου και για τον τροπο συνταξης σου…
    Πραγματικα με συγκινησες,γιατι ειμαι και γω μανουλα 4 παιδιων και δουλευω σε ιδρυμα
    για παιδια με ειδικες αναγκες…κατανοω την καθε λεξη που γραφεις γιατι μεσω της δουλειας μου,τα ζω καθημερινα…
    τραβας τον δικο σου γολγοθα και πιστεψε με…Ο ΘΕΟΣ θα στο ανταπωδωσει…ξερει αυτος!!!
    Να εισαι γερη και δυνατη και να εχεις τη δυναμη και το κουραγιο να ανταπεξελθεις σε ολες τις δυσκολιες της ζωης,και να εισαι σιγουρη οτι θα βγεις κερδισμενη…
    και κερδισμενοι βγαινουμε μονο απο τις δοκιμασιες που μας δινει ο Θεος..
    Πραγματικα σε συγχαιρω…να εισαι καλα εσυ και τα παιδακια σου!!!
    φιλια πολλα…

  • Σοφία μου ακόμη κλαίω… Ακόμη δεν βρήκα τον απαραίτητο χρόνο να σε πάρω τηλέφωνο, γιατί δεν θέλω ένα πεντάλεπτο μαζί σου αλλά όσο χρόνο χρειαστεί! Χαίρομαι που ανάρτησες όλο το επεισόδιο, τις συμβουλές και τις πρώτες βοήθειες… Εγώ δεν έχω δει κάποιο μικράκι να παθαίνει κάτι τέτοιο αλλά έχω ανάλογη εμπειρία από την μαμά μου.
    Ποτέ έως το 2000 δεν είχε ανάλογο περιστατικό, όπως μας λέει η ίδια. Ξαφνικά, ένα καλοκαιρινό απόγευμα, δεν μας αναγνώριζε, κοιτούσε στο κενό και θυμόταν ποια ήταν και ποιοι εμείς. Νοσηλεύτηκε αλλά δεν βρέθηκε τίποτα. Η πίεσή της είναι, αποφάνθηκαν οι γιατροί. Μετά από ένα χρόνο περίπου, βράδυ σηκώθηκε από το κρεβάτι και έπεσε δίπλα στο κρεβάτι, με τα μάτια γυρισμένα προς τα επάνω, με βίαιους σπασμούς και την γλώσσα της γυρισμένη προς τα πίσω, να κλείνει το στόμα της και να μην μπορούμε να το ανοίξουμε, να γίνεται μωβ στο πρόσωπο και να νοιώθω ότι πεθαίνει!
    Ο πατέρας μου ανήμπορος προσπαθήσαμε να γυρίσουμε προς τα έξω την γλώσσα με ένα κουτάλι, της σπάσαμε 2 δόντια, αλλά το ασθενοφόρο που έφτασε μας είπε ότι υπαρχει κάποιο »κουμπί» εκεί που τελειώνει η γνάθος και πατώντας με δύναμη με τα δάκτυλα μας ανοίγει το στόμα και η γλώσσα επανέρχεται. Εμείς που να το ξέρουμε; Μας έχει κάνει κανείς μαθήματα πρώτης ανάγκης; Τελικά η μαμά μου νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο Λαμίας, μετά σε νοσοκομείο Αθηνών και αυτό που απόφανθηκαν ήταν ότι είναι κρίση επιληψίας (και της έδωσαν επιληπτικά χάπια!). Μα η επιληψία εμφανίζεται στα 55; Τελευταία σε μια μαγνητική βρέθηκαν 2 ογκίδια σε μέγεθος φακής που ίσως δικαιολογούν τις κρίσεις με σπασμούς! Αλλά κανείς γιατρός δεν μπορεί ακόμη να μας πει με σιγουριά, πως γίνεται να είναι επιληψία σε μεγάλη ηλικία, σπασμοί χωρίς πυρετό, ή τι είναι τελικά αυτό που δημιουργεί τους σπασμούς χωρίς πυρετό;
    Και θεωρώ ότι ένα μέρος της θεραπείας είναι η σωστή αντιμετώπιση! Γιατί αν μπορείς να μείνεις ψύχραιμος και να δώσεις τις πρώτες βοήθειες τότε ναι, μπορούν να αναλάβουν τα υπόλοιπα οι γιατροί, αλλά αν δεν γνωρίζεις τι να κάνεις… η άγνοια είναι φοβερό πράγμα…

    Και ναι σε περίπτωση σπασμών: όχι αγκαλιά, πάντοτε γυρίζουμε τον ασθενή στο πλάι! Είναι το ΠΙΟ σωστό και καλό που μπορούμε να του προσφέρουμε. Σοφία μου σ’ ευχαριστώ για τις πληροφορίες!

  • Σας ευχαριστω κοριτσακια μου μια μια ξεχωριστα … Γλυκια μου Χρυσα σε ευχαριστω που ησουν εκει για μενα αλλη μια φορα …
    Σας ευχαριστω για τις ευχες σας ευχομαι ολοψυχα να ειναι καλα τα παιδακια ολου του κοσμου

  • Καλησπέρα σε όλες τις μαμάδες, Νομίζω είναι απαραίτητο για όλες τις μαμάδες κ ως άνθρωποι να παρακολουθήσουμε μαθήματα πρώτων βοηθειών για ώρα αχρείαστης ανάγκης! Ο ερυθρός σταυρός, νοσοκομεία, ιδιωτικές πρωτοβουλίες θα μπορούσαν να προσφέρουν κάτι τέτοιο, Οφείλουμε να είμαστε ενήμεροι να ξέρουμε τις βασικές αντιδράσεις κ να προσφέρουμε βοήθεια ως μάνα με ….πολλές φορές ούτε οι γιατροί μπορεί να μην αναγνωρίζουν τί έπαθε ο Στάθης, που εύχομαι να μην ξαναπάθει, όπως κανένα άλλο παιδί!!!Μακάρι να έχουμε ψυχραιμία κ λιγότερο φόβο σε τέτοιες στιγμές…να μην έρχονται καθόλου!

  • Γειά σου Σοφία!Δεν είχα ιδέα για την ένταση και την εκδήλωση των πυρετικών σπασμών. Το ποστ σου ήταν κάτι παραπάνω απο χρήσιμο για μένα. Να είσαι καλά και ναι όλοι πρέπει να ξέρουμε πρώτες βοήθειες, ειδικά απο τη στιγμή που γινόμαστε γονείς.

  • to perasa to ezisa kai sto 2 episodio moni mou entelos ..einai duskolo poli den thelw n a perigrapsw .allanai pote aggalia plagia thesi prostatevouem kefali kai den pirazoume thn glossa kai kati akomi an exoume fusika psixremia kratame xrono. den thelw na pokati allo i panagi ana ta filaei

  • Δυστυχώς το πέρασα το καλοκαίρι που μας πέρασε από το πουθενά! Δεν έχω ιστορικό, δεν είχα ίωση & δεν είχε προηγηθεί κάτι εκτός από μερικά λιποθυμικά επεισόδια παλιότερα! Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που τρόμαξα με τον εαυτό μου! Τελευταία μέρα διακοπών, έχουμε γυρίσει απο την θάλασσα, εγώ ετοιμάζω μεσημεριανό για να ντυθούμε & να φύγουμε & το ταίρι μου έχει πάει να βοηθήσει ένα γείτονα! Ένιωθα λίγο περίεργα αλλά τίποτα το ανησυχητικό! Βάζω το φαγητό στο τραπέζι, έρχεται & το ταίρι μου εκείνη την ώρα & πριν ακουμπήσω την καρέκλα του λέω δεν νιώθω καλά, πάω να ξαπλώσω λίγο. . . Επί 20 λεπτά ξαπλωμένη πήγαινα σαν το ψάρι με 39,8!!! Δεν μπορούσα ούτε καν να μιλήσω! Προσπαθούσα να πάρω τη μαμά μου ή κάποιον δικό μου & να μην το σηκώνει κανένας! Πανικός! Το ταίρι μου σε κατάσταση σοκ αλλά αρκετά ψύχραιμος, ευτυχώς δεν πανικοβαλλόμαστε εύκολα, για να μπορέσει να με βοηθήσει! ξάπλωσε δίπλα μου, με πήρε αγκαλιά & με έτριβε σε όλο το σώμα για να με κρατήσει ζεστή με 42 βαθμούς έξω!!! Για πρώτη φορά στη ζωή μου είχα φύγει απο το σπίτι χωρίς βιβλιάριο, είχαν κόψει ένα δρομολόγιο του πλοίου & έτσι έπρεπε να περιμένουμε 3 ώρες να γυρίσουμε Αθήνα & εγώ είχα μόνο καλοκαιρινά κ έπρεπε να κάνουμε κάποια χιλιόμετρα με το μηχανάκι για να φτάσουμε στο πλοίο & τα έβαλα σχεδόν όλα επάνω μου!!! Κ φυσικά επειδή είμαι πολύ «τυχερός» άνθρωπος, μπλέχτηκε η άγκυρα του πλοίου με ένα διπλανό & καθυστερήσαμε & 2 ώρες μέσα στο πλοίο συνολικά 5 μετά τον πυρετό!!! Δεν ξέρω από τι μπορεί να ήταν! Δεν το έψαξα μετέπειτα!!! Ας είναι περαστικά λοιπόν & όλα θα πάνε καλά!!! Ειδικά εσένα δεν σε φοβάμαι!!! <3

  • Κι εμενα η μικρη μου επαθε συνθετους πυρετικους σπασμους. Ηταν μεγαλο το σοκ την πρωτη φορα. Νομιζα οτι την εχασα, Τις επομενες φορες ομως ηξερα τι επρεπε να κανω, και πάντα έχω στην τσαντα μου το υπόθετο. Απορώ όμως πώς και όλες αυτές οι οδηγίες δε σας δόθηκαν από την πρώτη στιγμή από τους γιατρούς. Ευχαριστούμε που μοιραστηκες αυτη την ιστορια. Πρεπει οι μανουλες να ξέρουν πως να αντιδρασουν και να παραμεινουν ηρεμες (οσο γινεται)!

  • κοπελα μου σ ευχαριστω που μοιραστηκες μαζι μας αυτη την εμπειρια . ευχομαι τα παιδακια σου να ειναι παντα υγιεί απο δω κ περα κ ο Σταθουλης σου να μην ταλαιπωρηθεί ετσι η ψυχη μου. ………………….»Ημουν πολυ θυμωμενη για τον αντρα μου που δεν με στηριζε για το οικογενειακο περιβαλλον που μου φεροταν λες και ηθελα το παιδι μου να εχει κατι και τον εφυσηχασμο τους σε καθε περιστατικο δεν ειναι τιποτα θα περασει» οταν διαβασα αυτο ηταν λες κ τ γραφα εγω.

    το παιδι μου 2 ημερων ειχε ικτερο τ ελεγα σ ολους κ μου λεγαν οι γιατροι οχι δεν εχει το καναμε εξετασεις,τελικα επεμεινα κ τ ξανακαναν κ ειχε ικτερο 18 κ μοηκε στην μενν

    15 ημερων αρχισε ν εχει βηχακι κ μου λεγαν ολοι ελα δεν ειναι κατι τελικα μετα παο 2 μερες εισαγωγη στο παιδων μ βρογχιολιτιδα…………………………………

    πιστευω οτι οι μαναδες ξερουν καλυτερα απο τον καθενα τ παιδια τους κ μπορουν ν καταλαβουν οταν κατι αλλαξει στην συμπεριφορα του

  • Μου ξύπνησες αναμνήσεις που θάβω βαθειά μέσα μου…σας να θέλω να διαγράψω πολλά πράγματα απο το μυαλό μου…εμείς πάθαμε ένα επεισόδιο 20 μηνών (ι1n1) τώρα ο μικρός είναι 3,5 και δεν έχει ξανασυμβεί…η αγωνεία καθέ φορά που κάνει πυρετό είναι η ίδια…αντιπυρετικά και κομπρεσούλες πάντα στο πρόγραμμα…καμιά φορά αν και έχω πεί σε κάποιους τι έχουμε περάσει δεν λένε να καταλάβουν…αρχίζουν τα «έλα ένας πυρετός είναι» «ο πυρετός είναι καλή αντίδραση του οργανισμού» «μην δίνεις αντιπυρετικό κάτω απο 38,5» πόσο ευκολο είναι να λέμε κάτι χωρίς πρώτα να το σκεφτούμε…το καταλαβαίνω και εύχομαι πότε καμιά μανούλα να μην ζήσει κάτι παρόμοιο…και εγώ εδώ πάντα θα ανησυχώ…κι ας έχουν περάσει 2 σχεδόν χρόνια…και ας πλησιάζουμε στα 5 που φεύγει ο μεγάλος κίνδυνος να ξανασυμβεί…ξέρω πως η αγωνία πάντα θα είναι η ίδια…πάντα ο πυρετός θα μου ξυπνάει μνήμες και πάντα θα με κάνει πιό δυνατή…

  • Η περιγραφή σου με έκανε και ανατρίχιασα…κάπου στα μισά έβαλα τα κλάματα…η αντιμετώπιση του άντρα σου μου θύμισε το δικό μου! Εύχομαι να μη χρειαστεί καμία μανούλα να περάσει τέτοιο Γολγοθά και σου δίνω τις ευχές μου να μη το ξαναζήσεις ποτέ! Είμαι φρέσκια μητέρα διδύμων που από χτες εχουν βήχα και νομίζω ότι τα έχουν δει όλα με την ταλαιπωρία! Η γιατρός που τα ακροάστηκε δεν βρήκε τίποτα και με έδιωξε…η μικρή μου όμως ούτε τρώει ούτε γελάει ούτε τίποτα…και εγώ απλά είμαι υπερβολική…Να σαι καλά και εσύ και τα παιδάκια σου!!!

    • Κοριτσακι μου ολοψυχα περαστικα σας! Αγκαλιασε την μιλησε της πες της γιατι δεν γελας αστερι μου? Κανε ενα χαμογελακι να χαρει η μανουλα θα δεις θα το προσπαθησει … Μην αγχωνεσαι πολυ γιατι την φοβιζεις ολα τα αντιλαμβανονται… Να σαι καλα και να σου ζησουν αγαπη μου!

      • Γεια σου Σοφια!!
        Δυσκολες καταστασεις ειδικα για μια ανιδεη μαμα που δεν εχει ξαναδει κατι παρομοιο!

        Μπραβο σου που το μοιραστηκες ελπιζοντας να πεσει στο ματι της επομενης «ανιδεης» μανουλας!

        Ολα αυτα που περιεγραψες τα περασα πριν απο ενα μηνα με το μωρο μου (22 μηνων) ηταν το πρωτο επησοδειο και ελπιζω τελευταιο!!!
        Αυτο που προσεξα στην περιπτωση ολλων μας κοριτσια οτι ειχαμε ολες το ιδιο αισθημα » οτι χαναμε το παιδι μας» και δεν μπορουσαμε να το βοηθησουμε ! Ετσι κ εγω με τον αντρα μου νιωσαμε οτι μας πεθανε το παιδι στα χερια και δεν ξεραμε πως, τι, γιατι,

        Τραγικη πραμα !
        Θελω να σε ρωτησω κατι Σοφια στο περιστατικο που περιγραφεις με τη ντραμπαλα τους σπασμους τους εκανε χωρις καν μα εχει πυρετο;; Ετσι στα καλα καθουμενα;

      • Δεν ειχε πιο πριν ανεβασε αποτομα ! Ειχα παρατηρησει κοκκινα μαγουλα ειχα αισθηση οτι κατι τρεχει αλλα δεν ειχε πυρετο…
        Να μην το ξαναζησει καμια μανουλα

  • το παθαμε κι εμεις περυσι, απο τον ιδιο ιο, με τη μονη διαφορα οτι ο γιος μου ειχε δεκατα κι οχι πυρετο, περαστικα κοριτσια κι υπομονη, η παιδιατρος μου ειπε οτι μπορει να συμβει μεχρι το εκτο ετος της ηλικιας τους.

  • Η ιστορία μας με τους πυρετικούς σπασμού; κράτησε πέντε χρόνια. Μέσα σ’ αυτό το διάστημα τα περάσαμε όλα από απλό πάγωμα βλέμματος και λιποθυμίες μέχρι γενικευμένους τονικοκλονικούς και το αποκορύφωμα ήταν και ένα επεισόδιο status epilepticus που κράτησε 35 λεπτά αφού είχα χορηγήσει 2 κλυσματάκια και δεν εννοούσε να περάσει. Κάποια στιγμή μετά από 10ήμερη νοσηλεία στην εντατική για μια πνευμονία όταν συνήλθε από την καταστολή μάθαμε και τους εστιακούς σπασμούς. Κάθε φορά το απόλυτο συναίσθημα ήταν ένα ο τρόμος ωστόσο πάντοτε κατάφερνα να αντιδράσω σωστά και να κάνω αυτό που έπρεπε και μετά κατέρεα. Οι νοσηλείες έδιναν και έπαιρναν όπως και οι εξετάσεις χωρίς ευτυχώς να βρεθεί τίποτε. Ολα τα επεισόδια μαζί με τα παγώματα και τις λιποθυμίες ήταν πάνω απο 15 κυρίως στο διάστημα από 12 μηνών εώς 3 ετών. Υπήρχε και η απαραίτητη ποικιλία, εισαγωγικοί σπασμοί δηλαδή πρώτα έβλεπες τους σπασμούς και μετά ανέβαινε ο πυρετός , μέσα στο πρώτο 24ωρο, σπασμοί στο πρώτο 24ωρο και δεύτερο επεισόδιο μετά από 2 ημέρες και πολλά άλλα. Το τελευταίο επεισόδιο το έκανε σε ηλικία 6 ετών, τώρα πια ο αντρούλης μου είναι 9 ετών και θέλω να πιστεύω οτι το έχουμε ξεπεράσει οριστικά ωστόσο πάντοτε όταν κάνει πυρετό σφίγγεται η ψυχή μου και δεν κοιμάμαι ούτε ένα λεπτό τα βράδια,

  • τρομερές εμπειρίες … αν προσπαθήσει κανείς να το δει από απόσταση, όλα αυτά τα δυσάρεστα είναι κατά μια έννοια «μπολιάσματα» για εμάς τους γονείς … μας κάνουν πιο δυνατούς και πιο ψύχραιμους.
    Μπράβο για τη σκέψη σου να μοιραστείς τόσο σημαντικές πληροφορίες. Πρέπει να ενημερωνόμαστε, να διαβάζουμε, να έχουμε μάτια και αυτιά ανοιχτά.
    Το κράτος θα έπρεπε να μας διδάσκει πρώτες βοήθειες … αχ, ας μάθουμε πρώτα πολύ καλά όλες τις ημερομηνίες από όλες τις μάχες και όλα τα ονόματα στρατηγών και μη και μετά βλέπουμε …
    Δυστυχώς ο πολιτισμός μιας χώρας κρίνεται και σε αυτό το σημείο …
    Σε φιλώ

  • Σοφία καλησπέρα,

    συγκινήθηκα πάρα πολύ από το άρθρο σου και καταλαβαίνω απόλυτα πως έχεις νιώσει. Εμένα ο Γιαννάκης έχει κάνει 4 φορές πυρετικούς σπασμούς και κάθε φορά νιώθω όπως την πρώτη. Είναι τόσο έντονα τα συναισθήματα μου αυτή την στιγμή που μου είναι πολύ δύσκολο να εκφραστώ. ο μικρούλης μου είναι τριών χρονών και επτά μηνών. Βγήκαμε από τον νοσοκομείο την Παρασκευή γιατί την Τετάρτη ο μικρός μου έκανε πάλι πυρετικούς σπασμούς μέσα σε ένα τέταρτο ανέβασε πυρετό και έκανε και σπασμούς,( αφού του έκανα μπάνιο με χλιαρό νερό όπως μου έχουν πει στο νοσοκομείο να κάνω για να ρίξουμε τον πυρετό ) διάρκειας περίπου 7 λεπτών παρόλο που το χορήγησα το αντίστοιχο φάρμακο για να σταματήσουν οι σπασμοί. Τις μέρες λοιπόν που μείναμε στο νοσοκομείο ζήτησα να δει το μικρο μου νευρολόγος και μου το αρνηθήκανε λέγοντας μου πως το παιδί δεν χρίζει νευρολογικής εξέτασης. είμαι όμως τόσο ανήσυχη γιατί ο παιδίατρος μου επιμένει πως πρέπει να διερευνηθεί παραπάνω και πως πρέπει να γίνει εγκεφαλογράφημα.δεν ξέρω τι να κάνω.Ο νευρολόγος που τελικά μας είδε μετά από μεγάλη επιμονή και παρακάλια μου είπε το ίδιο που είπαν και οι παιδίατροι στο νοσοκομείο και προσέθεσε πως το νοσοκομείο δεν είναι σουπερμάρκετ για να παραγγείλουμε γιατρούς και εξετάσεις για να καλύψουν τις ανασφάλειες και τους φόβους των μαμάδων. Εσείς έχετε κάνει παρεμφερείς εξετάσεις? Πρέπει η δεν πρέπει τελικά να κάνω μπάνιο τον αντράκο μου όταν έχει ανεβάσει πυρετό?

    Εύχομαι τα καλύτερα και να μην ξαναπεράσετε ποτέ αυτό το μαρτύριο

    • Θα σου πω κατι που μου εχει πει μια αλλη μαμα και με βοηθησε πολυ! ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΔΡΟΜΟΥ με τον πυρετο ειναι η εσυ η αυτος… Μολις παρατηρησεις οτι εχει πυρετο τοτε θα κανεις ντουζακι χρλυαρο θα δωσεις αντυπυρετικο και δνε θα βγεις απο το μπανιο αν δεν πεσει… μετα ακολουθεις αυστηρα το ωραριο του αντιπυρετικου και αν δεις οτι στο ενδιαμεσο ανεβαζει ξανα στο μπανιο και ξανα και ξανα… οσες φορες χρειαστει… Καναμε εγκεφαλογραφηματα 2 και μαγνητικες ..πηγαμε μεχρι αμερικη τις εξετασεις και τελικα παιρνουμε φαρμακο αγαπη μου καθεμερα για 2 χρονια που θα μεινει χωρις επισοδιο… Πλεον ομως καθε φορα που ανεβαζει πυρετο εστω και λιγο ειμαστε ολοι εκει απο πανω του και ειδικα εγω που ξερω και ειμαι σε επιφυλακη μονιμη .εχουμε κανει 15 επεισοδια βρηκαμε ενα λευκο υγρο στον εγκεφαλο του το οποιο και παρακολουθουμε… αν εχεις χρηματα καντα ιδιωτικα οπως εμεις… και σε εμας τα ιδια ελεγαν και κωλυσιεργουσαν… και τρεχαμε 2 χρονια πανω κατω με τα καραβια και πεταγαμε τα λεφτα μας για να μας διωξουν απο το δημοσιο… δυστηχως το κρατος εχει ελλειψεις που τις πληρωνουν τα παιδια μας. αυτο με κανει να σιχαινομαι το συστημα..Οτι χρειαστεις ειμαι εδω αγαπη μου 22860 21818 να με παρεις . Σε φιλω να προσεχετε

  • Καλησπέρα θα ήθελα να ρωτήσω κάτι. Οι πυρετικοί σπασμοί από που προέρχονται? Από τον πυρετό ή από κάποια άλλη πάθηση όπως επιληψία? Επίσης, εάν ένα παιδάκι έχει πυρετικούς σπασμούς τότε αυτό μπορεί να σημαίνει ότι έχει κάποια μορφή επιληψίας? Τέλος μπορεί ειναι οι σπασμοί & ο πυρετός η αιτια ή το αποτέλεσμα μιας τέτοιας πάθησης? Ευχαριστώ πολύ και εύχομαι να ειναι καλά όλα τα παιδάκια σας & όλα τα παιδάκια του κόσμου.

    • Σαμ ακομα δεν εχει εξακριβωθει απο που προερχονται . Δεν ειναι απαραιτητο να εχει επιληψια το παιδακι αλλα πολλες φορες συνδεεται αμεσα με την επιληψια .
      Μετα τους πυρετικους σπασμους κανετε καποιες εξετασεις για να δωθουν απαντησεις.

  • Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση. Δεν μας έχει τύχει αλλά ρώτησα για ενημέρωση καθώς έχω 2 μικρά παιδάκια.

    Υπάρχει ενδεχόμενο ο πυρετός να οδηγήσει σε σπασμούς και στην συνέχεια σε αρχή επιληψίας (με το να υπάρχει καποια προδιάθεση βέβαια)

    Φίλη μου σε ενα ταξίδι της στο εξωτερικό με πολύ άσχημο κλίμα είχε πρώτη κρίση στα 30 της….

    Ρωταω μήπως έχουμε πολλοί μια προδιάθεση (μικρότερη ή μεγαλύτερη) και με τον πυρετό «ξυπνάμε» την ασθένεια?

    Ευχαριστώ και πάλι και εύχομαι κάθε υγεία και ευτυχία στην ομορφη οικογενειά σας!

  • Καλημέρα Σοφια…
    Σε καταλαβαίνω το τοοοσο πολυ τα ίδια έχω περάσει λέγω με την μικρη μου, τώρα είναι 4 ετών αλλα κ εμείς τραβιομασταν απο 9μηνων όπως κι εσείς…!Τα επεισόδια είναι ένας εφιάλτης βλέπεται το παιδι σου να σβήνει,να χάνεται κ δεν ξέρεις τι να κανείς για να βοηθήσεις είναι ένας εφιάλτης.Κ εμάς εχει κανει 4 σε σύνολο επεισόδια στο πρώτο κ στο δεύτερο που ζητούσα περαιτέρω εξετάσεις( εγκεφαλογραφημα κλπ) μου έλεγαν ότι απο το τρίτο επεισόδιο κ μετα το ψάχνουν πιο πολυ…κ στο τρίτο το έχαναν.Την πρώτη κρίση την έκανε με 37,3 πυρετό το ίδιο κ την επόμενη αλλα τα αλλα δυο που έκανε είχε πυρετο πριν 24 ώρες εκείνη τη στιγμή δεν είχε,τέλος πάντων με τις απαραίτητες εξετάσει μας είπαν ότι εχει έναν τύπο ελαφριάς επιληψιας,μας έδωσαν αγωγή που την κάναμε για 2,5 χρόνια χωρίς κάποια κρίση κ τώρα έχουμε 2-3 μήνες που δεν πίνουμε φάρμακο αλλα παρακολουθούμε πως παει.(τελευταία κανει κάτι περίεργα,ζαλίσει,παραπαταει) κ θα κάνουμε πάλι ένα εγκεφαλογραφημα να δούμε τι γίνεται. Ο γιατρός είπε ότι υπάρχει μεγάλο ποσοστό να το ξεπεράσει στην ηλικία των 10 ετών,αυτο ευχόμαστε!!!! Ελπίζω κ το δικό σου παιδάκι να είναι μια χαρα…όλα τα παιδάκια του κόσμου να έχουν υγεία Παναγία μου κ όλα να είναι περαστικα!!!!

  • Σχολιάστε

    Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

    Λογότυπο WordPress.com

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Google

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Twitter

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Facebook

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Σύνδεση με %s