Αρχείο

All posts for the day 22 Δεκεμβρίου 2012

Ο επικηδειος λογος μιας μανας.. Ενα Συγκλονιστικο κειμενο που σου σκιζει την καρδια!

Published Δεκέμβριος 22, 2012 by sofiaathanasiadou

Αδυνατω να πιστεψω στα νεα …

Πυροβολισμοι τετοιες αγιες μερες θυματα παιδια…

Ποσες μανουλες υποφερουν ?

Μπηκα να διαβασω τα νεα της αγαπημενης μου σελιδας Μαμα..δες Μπαμπα…δες και επεσα πανω σε αυτο που μου κομματιασε την καρδια….

Ο λόγος μιας μάνας στην κηδεία του παιδιού της…

Είναι δύσκολο να συλλάβει κάποιος τον πόνο μιας μάνας που χάνει το παιδί της. Και ακόμη πιο δύσκολο, πως μια μητέρα άντεξε και έβγαλε έναν τέτοιο επικήδειο λόγο για το παιδί της…. Η Veronique Pozner είναι μητέρας ενός από τα θύματα του σχολείου στο Κοννέκτικατ… Ο γιος της Noah ήταν μόλις 6 ετών:

The sky is crying, and the flags are at half-mast. It is a sad, sad day. But it is also your day, Noah, my little man. I will miss your forceful and purposeful little steps stomping through our house. I will miss your perpetual smile, the twinkle in your dark blue eyes, framed by eyelashes that would be the envy of any lady in this room.

Ο ουρανός κλαίει και οι σημαίες είναι μεσίστιες. Είναι μια λυπηρή, λυπηρή μέρα. Αλλά επίσης είναι η δικιά σου ημέρα, Νώε, μικρό μου άνθρωπάκι. Θα μου λείψει τα γεμάτα δύναμη και αποφασιστικότητα μικρά σου βαριά βήματα με΄σα στο σπίτι. Θα μου λείψει το ασταμάτητο χαμόγελό σου, το λαμπύρισμα των σκούρων μπλε ματιών σου, καδραρισμένο από βλεφαρίδες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν την ζήλεια κάθε γυναίκας σε αυτό το δωμάτιο.

Most of all, I will miss your visions of your future. You wanted to be a doctor, a soldier, a taco factory manager. It was your favorite food, and no doubt you wanted to ensure that the world kept producing tacos.

Μα περισσότερο θα μου λείψουν τα οράματά σου για το μέλλον. Ήθελες να γίνεις γιατρός, στρατιώτης, μάνατζερ σε εργοστάσιο παραγωγής Taco. Ήταν το αγαπημένο σου φαγητό και χωρίς αμφιβολία ήθελες να εγγυηθείς ότι ο κόσμος θα συνέχιζε να παράγει tacos.

You were a little boy whose life force had all the gravitational pull of a celestial body. You were light and love, mischief and pranks. You adored your family with every fiber of your 6-year-old being. We are all of us elevated in our humanity by having known you. A little maverick, who didn’t always want to do his schoolwork or clean up his toys, when practicing his ninja moves or Super Mario on the Wii seemed far more important.

Ήσουν ένα μικρό αγόρι του οποίου η δύναμη της ζωής είχε όλη την έλξη ενός θεϊκού κορμιού. Ήσουν φως και αγάπη, σκανδαλιά και φάρσες. Λάτρευες την οικογένεια σου με κάθε εκατοστό της 6χρονης υπαρξής σου. Είμαστε όλοι από εμάς σε ανεβασμένο επίπεδο στην ανθρωπότητά μας έχοντας γνωρίσει εσένα. Ένας μικρός ατίθασος, που δεν ήθελε πάντα να κάνει τα μαθήματα για το σχολείο ή να συμμαζέψει τα παιχνίδια του όταν η εξάσκηση σε κινήσεις Ninja ή Super Mario στο Wii φαινόταν μακράν πιο σημαντική.

Noah, you will not pass through this way again. I can only believe that you were planted on Earth to bloom in heaven. Take flight, my boy. Soar. You now have the wings you always wanted. Go to that peaceful valley that we will all one day come to know. I will join you someday. Not today. I still have lots of mommy love to give to Danielle, Michael, Sophia and Arielle.

Νώε, δεν θα διαβείς ξανά αυτό το δρόμο. Το μόνο που μπορώ να πιστεύω είναι ότι προσγειώθηκες στην γη για να ανθίσεις στον παράδεισο. Πάρε την πτήση, αγόρι μου. Πέτα ψηλά. Τώρα έχεις τα φτερά που πάντα ζητούσες. Πήγαινε σε εκείνη την ειρηνική κοιλάδα την οποία όλοι μια μέρα θα γνωρίσουμε. Θα σμίξω μαζί σου και γω μια μέρα. Όχι σημερα. Έχω ακόμη πολύ αγάπη μαμάς να δώσω στον Ντάνιελ, τον Μιχαήλ, την Σοφία και την Αριελ.

Until then, your melody will linger in our hearts forever. Momma loves you, little man.

Μέχρι τότε, η μελωδία σου θα παραμένει στις καρδιές μας για πάντα. Η μαμά σε αγαπάει, μικρέ άνδρα.

To κείμενο και η φωτογραφία του μικρού Νώε δημοσιεύτηκαν στην Huff.Post Parents

Τo σκίτσο είναι του Jeff Stahler

Ζητάμε συγνώμη για τυχόν μη σωστή απόδοση της μετάφρασης για αυτό άλλωστε αφήσαμε και το πρωτότυπο κείμενο στα αγγλικά.

Advertisements

Κερδισαμε τον πιο τιμητικο τιτλο της Χρονιας Βραβειο Γυναικες που μας ενεπνευσαν σε ολες τις SuperMoms!

Published Δεκέμβριος 22, 2012 by sofiaathanasiadou

563088_181028645354027_787607090_n

Πριν λιγο καιρο μας ανακοινωσαν την υποψηφιοτητα του blog για εναν τοσο τιμητικο τιτλο και σημερα μας ανακοινωσαν οτι κερδισαμε!

Τα γυναικεια ιστολογια Greek blogs By women μας ανακοινωσαν τα αποτελεσματα!

And the winner is… Η νικήτρια του διαγωνισμού είναι η Σοφία Aθανασιάδου, ιδιοκτήτρια του ιστολογίου supermomrocks.

H γνωστή σε όλους μας Σοφία έχει έντονη φιλανθρωπική δράση μέσω του group της , έχει συμμετάσχει ενεργά στο tedx athens και στο project mamamila  με επιτυχία.

Συγχαρητήρια Σοφία, σε προσκαλούμε ανοιχτά να μας δώσεις την πρώτη συνέντευξη του 2013!

Συγχαρητήρια..

Ειμαι ειλικρινα πολυ συγκινημενη και σας χρωσταω ενα μεγαλο ευχαριστω για ολα…

Πιστευω οτι αυτο το βραβειο αξιζει σε ολες σας!

Πιστευω οτι δεν ειναι δικο μου αλλα ΔΙΚΟ ΜΑΣ!

Θα ηταν τελειως αδικο να πω οτι ολο αυτο ειναι μονο δικο μου κατορθωμα …

Εβαλα απλα την ιδεα ειπα ισως αυτα που επρεπε αλλα η δικη σας αγαπη ειναι αυτη που εχει ανθισει αυτην την σελιδα που εχει χαρισει τοσα χαμογελα και που εχει σηκωσει τα μανικια και το εχει ριξει στην δουλεια!
Σημερα κλαιω και παλι αλλα αυτην την φορα ειναι δακρυα συγκινησης ….
Συγχαρητηρια SuperMoms ΠΑΝΤΑ ΑΞΙΕΣ!

Μεσα σε ενα χρονο εχουμε καταφερει τοσα πολλα …

Αποδειξαμε και δειξαμε ποσο απλα ειναι τα πραγματα πως δεν χρειαζεται σκεψη αλλα δραση!

Δειξαμε ποσο δεμενη ομαδα ειμαστε και πως οι μαμαδες εχουν την δυναμη να αλλαξουν τον κοσμο!

ΡΙΖΙΚΑ!

Μην το βαζετε κατω δευτερολεπτο σκεφτειτε θετικα και με αγαπη απο εδω και περα ξερετε πως καμια σας δεν ειναι μονη…

Σημερα επιβραβευτηκε η ανθρωπια και η αγαπη.

Εσεις ειστε οι γυναικες που εμπνεετε τον κοσμο και σε εσας πιστευω και γω !

Σας ευχαριστω που εισαστε διπλα μου σε καθε εγχειρημα που πιστεψατε σε εμενα και που μεταμορφωσατε  την ιδεα μου σε πραξη!

Σας ευγνωμωνω μεσα απο την καρδια μου

Σοφια

Καρδια μυαλο ψυχη σε αναμονη… Η κληση σας προωθειτε…

Published Δεκέμβριος 22, 2012 by sofiaathanasiadou

12893_138879316260291_2134893573_n

Aυτες τις ημερες ανεβοκατεβηκα ψυχολογικα ολους τους οροφους  ουρανοξυστη…

Απο τα ουρανια χιλιους οροφους κατω απο την γη…

Εφτασα απο την απολυτη οργανωση στην κατασταση πανικου ανημπορη να μπορεσω να εκτελεσω απλα πραγματα…

Χαθηκα και ακομη προσπαθω να ηρεμησω…

Δυσκολευομαι να «παιξω θεατρο» καθε φορα που το μικρο μου με ρωταει μαμα γιατι ηρθε το ambulance?

Ξεκινησαμε με τοσο χαρα το ταξιδι μας στην Αθηνα ειχαμε τοσα πολλα ομορφα πραγματα να κανουμε που πετουσα…

Τωρα?

Τωρα εχω χασει τον υπνο μου το μυαλο μου την ηρεμια μου…

Φοραω τα ρουχα μου αναποδα απανταω και δεν θυμαμαι τιποτα…

Δεν μπορουσα να φροντισω το παιδι μου…

Ειλικρινα κοντινοι μου ανθρωποι φοβηθηκαν πως δεν θα το αντεξω ολο αυτο και ακομα πιο ειλικρινα θα σας απαντησω πως ειχαν δικιο…

Εχασα τον εαυτο μου την καρδια μου την ψυχη μου ολα…

Χθες βραδυ πηραμε εξιτηριο απο το ιατρικο και καναμε εισαγωγη παλι στο παιδων…

Συνεχιζουμε εξετασεις και ειμαστε σε αναμονη των αποτελεσματων…

Νιωθω λες και εχει μπει σε αναμονη η χαρα μου το χαμογελο μου η ζωη μου…

Εχει μπει στην αναμονη το αιμα που κυλαει στις φλεβες μου και η καρδια μου περιμενει να ζεσταθει…

Περιμενω τον πριγηπα μου στην αγκαλιτσα μου να κανουμε ολοι μαζι Χριστουγεννα εστω και μακρια απο το σπιτακι μας…

Ποσο ανημπορη θα ημουν χωρις τους ανθρωπους που μας στηριξαν ολες αυτες τις ημερες?

Ποσο ευγνωμων ειμαι που ο Θεος μας εστειλε στην Αθηνα και εστειλε τους φυλακες αγγελους μου να μας συμπαρασταθουν?

Ποσο αγαπη εισεπραξε η ψυχουλα μου και ποσο μας βοηθησαν οι προσευχες σας?

Συγχωρεστε με που δυσκολευομαι να λειτουργησω ακομα …

Σας αγαπω πολυ

Σοφια