Αρχείο

All posts for the month Νοέμβριος 2012

Γνωριζετε πως μπορειτε να παρετε απαντηση απο τον Αγ.Βασιλη; Εαν θελετε τα παιδακια σας να πιστεψουν στην μαγεια των Χριστουγεννων τοτε www.grammaaivasili.gr! Γιατι εαν πιστευεις ολα ειναι πιθανα!

Published Νοέμβριος 27, 2012 by sofiaathanasiadou

Η ιδέα αυτή ξεκίνησε εντελώς τυχαία..
Εδώ και πολλά χρόνια έστελνα κάθε χρόνο ένα γράμμα από τον Αι-Βασίλη στις μικρές μου ανιψιές που τώρα πια έχουν μεγαλώσει αρκετά… έτσι λοιπόν αποφάσισα να φτιάξω κάτι, γνωστό στο κοινό, ώστε να έχουν την δυνατότητα πολλά παιδιά να λαμβάνουν το δικό τους γράμμα από τον Αι-Βασίλη.
Να περιμένουν γλυκά, και να ονειρεύονται πως θα ήταν, αν κατάφερναν να έβλεπαν τον αγαπημένο τους Αι-Βασίλη την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.
Να τα κάνει να θέλουν να εκφράσουν τις επιθυμίες τους, τις προσδοκίες τους και όλη τους την αγάπη μέσα από ένα γράμμα, να ανταποκριθεί στα γράμματά τους ο Αγιος Βασίλης.
Αυτό που ελπίζουμε είναι να καταφέρουμε το καλύτερο και να δώσουμε χαρά στα μικρά μας αγγελούδια.
Όσοι επιθυμούν να μάθουν λεπτομέρειες για τον τρόπο αποστολής και την διαδικασία μπορούν να επικοινωνούν με μήνυμα στις σελίδες μας, στο facebook εδω και στο διαδίκτυο, www.grammaaivasili.gr.
Μέχρι και τις 16 Δεκεμβρίου θα δεχόμαστε στοιχεία για τα γράμματα από τον Αι-Βασίλη, για να μπορέσουν να φτάσουν εγκαίρως, ταχυδρομικά, σε όλους τους παραλήπτες.

Σας περιμένουμε…
Η ομάδα του Γράμμα Από τον Αϊ -Βασίλη

Advertisements

Εσεις ξερετε τι να κανετε σε περιπτωση αιμοραγιας? Οδηγιες για να κουραρετε το παιδι σας σε περιπτωση αιμοραγιας απο την Μαρια Καραθωμα.

Published Νοέμβριος 20, 2012 by sofiaathanasiadou

Ένα πολύ σύνηθες φαινόμενο στους παιδικούς σταθμούς αλλά και πολύ συχνά στο σπίτι είναι οι αιμορραγίες.

Ο φόβος και ο τρόμος των μαμάδων είναι να δούν το παιδάκι τους να χτυπάει τόσο ώστε να αιμορραγήσει.

Σήμερα θα σας γράψω λίγα πράγματα για τις αιμορραγίες και πως τις αντιμετωπίζουμε.

Οι αιμορραγίες χωρίζονται σε 6 είδη:αρτιριακή,φλεβική,τριχοειδική,μικτή,εξωτερική και εσωτερικη.

Πρώτες βοήθειες εξωτερικών αιμορραγιών:

-Αρχικά πιέζουμε το σημείο για 5-10 λεπτά,αν δούμε οτι σταματάει δεν χρειάζεται να πιέσουμε άλλο.

-Ανυψώνουμε το μέλος που αιμορραγεί πάνω απο το επίπεδο της καρδιάς.

-Αν δουμε οτι υπάρχει πολλαπλη αιμορραγία και δε μπορούμε να ασκήσουμε πίεση τότε πιέζουμε την υπεύθυνη αρτηρία για 15 λεπτά ουτως ώστε να ελλατώσουμε τη ροή του αίματος.

Για παράδειγμα αν υπάρχει πολλαπλή αιμορραγία στο πόδι τότε θα πιέσουμε τη μηριαία αρτηρία.

Αν η αιμορραγία δε σταματήσει τότε καλούμε ασθενοφόρο και κάνουμε περίδεση του σημείου λίγο πιο πάνω απο το σήμείο που αιμορραγεί ελέγχοντας συχνά αν αιματώνεται το μέλος.

Ένας τρόπος για να το δούμε αυτό π.χ σε μιααιμορραγία χεριού-ποδιού είναι να πιέσουμε τα νύχια αν ξαναγίνουν ροζ τότε το μέλος αιματώνεται αν μείνει άσπρο τότε δεν αιματώνεται και θα πρέπει να χαλαρώσουμε τη περίδεση.

Πρώτες βοήθειες εσωτερικής αιμορραγίας.

Μια πολύ συχνή εσωτερική αιμορραγία στα παιδιά είναι η ρινορραγία ,κοινώς το άνοιγμα της μύτης.

-Σε αυτή τη περίπτωση βάζουμε το παιδί να σκύψει το κεφάλι του ελαφρώς ΜΠΡΟΣΤΑ και όχι πίσω όπως συνηθιζόταν παλιότερα γιατί υπάρχει κίνδυνος να αναγουλιάσει και να πνιγεί.

-Ασκούμε πίεση στα μαλακά μόρια της μύτης (χαμηλά μπροστά) για 5-10 λεπτά.

– Αν δε σταματήσει η αιμορραγία τότε συνεχίζουμε τη πίεση για 10 λεπτά ακόμα.

-Αν δε σταματήσει κάνουμε πρόσθιο επιπωματισμό, πέρνουμε μια αποστειρώμενη γάζα τη τυλίγουμε και τη βάζουμε στη μύτη.

Αυτή η γάζα θα πρέπει να παραμείνει στο σημείο τουλάχιστον για μια ώρα και να αφαιρεθεί σε λιγότερο απο 24 ώρες.

-Αν έχοντας κάνει όλα τα παραπάνω η ρινορραγία επιμένει τότε θα πρέπει να πάτε στο νοσοκομείο.Όταν σταματήσει,το παιδί για τις πρώτες ώρες δε θα πρέπει να φυσήξει τη μύτη του ή να σκύψει γιατί υπάρχει κίνδυνος ναξανα αιμορραγήσει.

Πάνω απολα ψυχραιμία μαμάδες!

Μαρια Καραθωμα

Μια συμβουλη με αγαπη για την Παγκοσμια ημερα δικαιωματων του παιδιου απο την Σμαρω Κονσολακη

Published Νοέμβριος 20, 2012 by sofiaathanasiadou

Σήμερα είναι η Παγκόσμια ημέρα δικαιωμάτων του παιδιού και θελω να πω κατι για ολες τις νεες μαμαδες!

Μια φορα στη ζωη μας μας δινεται η ευκαιρια να μεγαλωσουμε τα παιδια μας!

Γιαυτο πρεπει να σκεφτειτε και να πραξετε το καλυτερο γιαυτα!

Τα χρονια περνανε παρα πολυ γρηγορα & σιγουρα δε θα θελησετε να ερθει καποια στιγμη που θα μετανιωσετε για κατι που ισως δεν κανατε ή ισως δεν προσπαθησατε αρκετα ετσι ωστε να το πετυχετε

!Μη σκεφτεστε να παρετε τα μωρα σας αγκαλια επειδη μπορει να τα κακομαθετε!

Οταν θα ερθει η στιγμη που θα μεγαλωσουν θα σας λειπει αυτη η αγκαλια!

Μην παρατατε την προσπαθεια να θηλασετε βρισκοντας δικαιολογιες επειδη απλα κουραστηκατε ή μη σκεφτεστε οτι ειναι πολυ μεγαλο για να θηλαζει ακομα!απλα καντε οτι περισσοτερο & οτι καλυτερο μπορειτε γιαυτα γιατι τα χρονια περνανε κ δε γυρνανε πισω ετσι ωστε να διορθωσουμε τα λαθη μας!καλυτερα να μετανιωσεις για κατι που εκανες παρα για κατι που δεν εκανες!

Εφυγα απο το σπιτι μου γιατι δεν αντεχα…Αλλα ακομα και τωρα θα ηθελα να μπορω να μιλαω με την μαμα μου…

Published Νοέμβριος 18, 2012 by sofiaathanasiadou

Ξερω απο πρωτο χερι πως ειναι να μην ξεπερνας την κακη σχεση που εχεις με τους γονεις σου …

Ξερω πως νιωθεις οταν κατι σου συμβαινει και θα ηθελες απλα να το μοιραστεις με την μαμα σου…

Θελει πολλα χρονια δουλειας να γιατρευετει η πληγη που μονο μια μαμα μπορει να καταφερει…

Η μαμα σου ειναι τα παντα ειναι ο κοσμος ολος…

Οταν αυτη ειναι αυτη που σε πληγωνει οταν αυτη δεν σου λεει οτι αξιζεις ειναι σαν να σε αδειαζει ο Θεος…

Λιγη προσοχη στο γραμμα της Β…Ιστοριες σαν και αυτες ειναι οδηγιες αποφυγης…

Η Β..μας ρωταει τι να κανει… Δεν ξερει πως να καταπολεμησει και να διαχειριστει το κενο της μαμας της…

Καποτε ο τροπος τυ ξυλου και της σωματικης και ψυχολογικης βιας θεωρειτο ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ!

Προσοχη Μανουλες τα ορια ξεπερνιουνται χωρις να το καταλαβει κανεις…

Μπορειτε να σχολιασετε και θα τα διαβασει

Σας ευχαριστω Σοφια

Eιμαι 22 χρονων σχεδον …εδω & δυο χρονια σχεδον μενω μονιμα στο εξωτερικο….

Mεχρι να ερθω εδω να μεινω με τον αντρα μου δεν ειχα καθολου ευκολη ζωη,ο πατερας μου αλκοολικος,η μητερα μου πολυ καταπιεστικη (δεν ξερω αν με αυτο προσπαθουσε να καλυψει την ανασφαλεια της για τα οικονομικα προβληματα που ειχαμε συνχα και για την πολυ κακη σχεση με τον πατερα μου,ζουσαν μαζι μονο κ μονο για εμας)

Δεν ειμαι ρατσιστρια,δεν με νοιαζει αν ο αλλος ειναι ελληνας,αλβανος η αμερικανος που λεμε…

Ο αντρας μου δεν ειναι ελληνας….

Οταν ημουν 15 χρονων,εκανα παρεα ειμασταν κολλητοι με 2 παιδια απο την Αλβανια….

Μολις το εμαθε η μητερα μου με χτυπουσε,και με εκλεισε στο σπιτι για 5 μηνες περιπου,μονο στο σχολειο πηγαινα και ΠΟΥΘΕΝΑ αλλου….

Μην  φανταστειτε δεν εκανα τιποτα κακο παρεα μονο,και ισα ισα που τα παιδια ηταν λογικα & καθολου αλητες….

Εκτος απο το ξυλο και τα λογια τυπου «ξερω εγω τι ειναι το καλο σου» με εβαλε να δουλεω,γιατι συμφωνα με αυτο θα «εβαζα μυαλο για αυτο που εκανα,παρεα με «αλβανους»»

Δουλευα  4-5 ωρες για 4 η 5 ευρω…..που στο κατω κατω σαν εφηβη κοπελα δεν μπορουσα να τα χαλασω γιατι ημουν κλειδωμενη σπιτι…

.Μεχρι να συνελθω απο ολο αυτο,να νιωσω ψυχολογικα καλυτερα και να βρω φιλες πραγματικες να με καταλαβαινουν εφτασα σχεδον 17….

Παλι συνεχιζα την δουλεια για ψωρολεφτα,και οι βρισιες….το ξυλο που και που,τα καθημερινα μαλωματα η μητερα μου με τον πατερα μου κ οι τσιριδες,ο πατερας μου πιωμενος σχεδον καθημερινα,κ ειχαμε να βγουμε σαν οικογενεια ολι μαζι γυρω στα 5 χρονια,γιατι συμφωνα με τα λεγομενα του πατερα μου «ποιος αντρας βγαζει τη γυναικα του και τα παιδια του εξω???»

Δεν ειμαι καθολου υπερβολικη….

Μετα με οοοολα τα παραπανω μα συμβαινουν σχεδον καθημερινα,εφτασα 18….19….20…. να βγαινω για ποτο μια φορα το μηνα,και η μητερα μου να ειναι «μεχρι αυτη την ωρα πχ 12 θα βγεις και 3 να εισαι εδω» αν ερχομουν αργοτερα εκανα μα ξαναβγω κανα μηνα και θα ειχαμε μαλωματα κ μαλλον ξυλο καθε μερα….λες κ εβγαινα καθε μερα κ εκανε ετσι,η λες και ζητουσα λεφτα….οχι τα δικα μου ειχα αλλα μου φεροταν παντα σαν 15 χρονων…..

Εφτασε η στιγμη που αρχισα να εχω σχεση με τον αντρα μου….φυσικα δεν τους ειπα τιποτα γιατι θα φρικαραν επειδη ο αντρας μου δεν ειναι ελληνας,ειναι απο μια χωρα της ευρωπης,πολυ λογικος και με καλη δουλεια…

Κρατησα τη σχεση μου κρυφη….οποτε ερχοταν ο αντρας μου να με δει ελεγα οτι θα παω σε φιλες…..μεχρι που της ειπα στα  οτι θελω να φυγω εξωτερικο,αλλα ποιος ειδε τον θεο και δεν τον φοβηθηκε…

» Οχι δεν εχεις να πας πουθενα,εδω μαζι μου θα κατσεις και μην την συνεχιζεις την κουβεντα γιατι θα εχουμε ασχημα ξπερδεματα εμεις οι δυο» λιγες μερες αργοτερα η αδερφη μου που ειναι 26 χρονων ειχε μια διαφωνεια με τη μητερα μου και φυσικα η μητερα μου θεωρησε σωστο να την πλακωσει στο ξυλο….ευτυχως ημουν εκει και μπηκα στη μεση…..μετα απο αυτο το περιστατικο δεν αντεξα και κανονισα να φυγω να ερθω στον αντρα μου στο εξωτερικο….

Ετσι στα κρυφα….ενα βραδυ που κοιμοταν το εσκασα απο το σπιτι….

Ειλικρινα δεν αντεχα αλλο

Εφτασα εξωτερικο (εντομεταξυ ειμαι πολυ αγαπημενη με τον αντρα μου παντρευτηκαμε πριν λιγο καιρο & εχουμε & ενα νινι 1 ετους  αλλα στον αντρα μου δεν του εχω πει τιποτα οσα εχω τραβηξει στη ζωη μου, ντρεπομουνα να του αναφερω τετοια γεγονοτα,αφου & τωρα που τα γραφω μτρεπομαι»

Βασικα στη μητερα μου δεν μιλαω τωρα,πολυ σπανια κ δεν της εχω πει τιποτα για τη ζωη μου εδω δεν την θελω στη ζωη μου) ενω στον αντρα μου εχω πει οτι απλα δεν θελω κ πολλα με την οικογενεια μου….

Βαθια μεσα μου ομως θελω πολυ να της πω καποια πραγματα….

Οοοολα αυτα που νιωθω….να ξερει οτι δεν εχει φερθει σωστα….αλλα & για το οτι εχει ενα υπεροχο εγγονακι….αλλα μεχρι κ τοοοοοσο μακρυα ΦΟΒΑΜΑΙ να της μιλησω …

Μετα απο ολα οσα εχω τραβηξει…. ακομα και  απο αποσταση με εχει κανει να τη φοβαμαι….

Δεν ξερω τι να κανω….& νιωθω πολυ χαλια μερικες φορες…

Β.Χ

Συλλογικη προσπαθεια κατοικων Φολεγανδρου! Ολα ξεκινησαν απο μια SuperMom!

Published Νοέμβριος 16, 2012 by sofiaathanasiadou

Σας εχω πει ποσο πολυ χαιρομαι να μαθαινω τα νεα σας…

Να μαθαινω οτι οι προσπαθεια μας να ξεκουνησουμε τον κοσμο λειτουργει!

Να μεταδιδουμε την αναγκη για αλληλεγγυη…

Για την προσπαθεια της Χαρας γνωριζω καιρο αλλα περιμεναμε μεχρι να σας το παρουσιασουμε την καταλληλη στιγμη!

Την στιγμη που ολα θα εμπαιναν σε μια  ροη!

Η Χαρα τα καταφερε μαζι με ολους τους κατοικους του νησιου να συγκεντρωσουν και να ξεσηκωσουν ολο το νησι!

Συγκεντρωνονται ειδη καθημερινης χρησης και πρωτης αναγκης για να βοηθηθουν πολλοι συλλογοι οπως Κιβωτος , και αλλοι…

Χρειαζεται ενας που να πιστεψει πως μπορει και μετα εμφανιζονται ολοι οσοι θελουν!

Συγχαρητηρια Χαρα και Συγχαρητηρια σε ολους τους κατοικους της Φολεγανδρου που βοηθανε για να γινει αυτη η κινηση!

Γεια σας Ειμαι η Χαρα Φολεγανδρος!

Ειμαι μελος των Supermoms Rock.

Η ιδιοκτηκτρια της ομαδας,η Σοφια Αθανασιαδου,πηρε την πρωτοβουλια να βοηθησει καποιους βασικους φιλανθρωπικους φορεις,με ρουχα και τροφιμα.

Εγινε μια συγκεντρωση μαμαδων στην Θεσσαλονικη και μια στην Αθηνα με μεγαλη συμμετοχη και επιτυχια!
Θελησα κι εγω να προσφερω κατι,ομως το να στειλω ενα κουτακι,δεν αξιζε τον κοπο.

Κι ετσι το συζητησα με τις φιλες μου,προτεινοντας τες να κανουμε μια συλλογικη προσπαθεια.

Ηταν ολες μεσα!

Τελικα επειδη υπηρχε ενθουσιασμος,πηρα την πρωτοβουλια να φτασω εως και στον Δημαρχο Φολεγανδρου,ο οποιος χαρηκε και προσφερθηκε να βοηθησει,δινοντας μας τον χωρο συγκεντρωσης των πραγματων και τυπωνοντας μας μια ανακοινωση,για να μαθευτει η προσπαθεια μας σε ολο το νησι.
Εδω και 10 μερες,εχει αρχισει η συγκεντρωση απο ρουχα,τροφιμα,ειδη ατομικης υγιεινης και παιχνιδια με μεγαλη επιτυχια!

Λιγη καλοσυνη δεν βλαπτει…

Published Νοέμβριος 16, 2012 by sofiaathanasiadou

Καποτε ειχα διαβασει ενα αρθρο για τις 2 πλευρες μεσα μας…

Η ιστορια παρομοιαζε το καλο και το κακο μεσα μας σαν 2 λυκους…

Ελεγε πως εναι στην κριση μας ποιον   λυκο αναμεσα στον καλο η τον κακο επιτρεπουμε να γινει δυνατος…

Καθε ανθρωπος δεχεται επιθεση στο οικογενειακο  ειτε στο κοινωνικο του περιβαλλον…

Δεν θα καθισω να σταθω στην αιτια …

Ζηλια Φθονος η απλη καχυποψια…

Εχουμε δικαιωμα να σχηματιζουμε αποψη για τα παντα…

Εχουμε δικαιωμα να την εμπιστευθουμε στις φιλες μας η να την πουμε και δημοσια…

Οι ανθρωποι δεν εχουν μονο δικαιωματα ομως …

Πρεπει να μαθουμε επιτελους ποτε ξεπερναμε τα ορια…

Ποτε να αναγνωριζουμε οτι η γνωμη που εχουμε σχηματισει βασιζεται σε αποδειξεις και οχι στο αν τον συμπαθω η οχι…

Αν ταιριαζουν τα χνωτα μας…η αν αναβουν τα λαμπακια μας οταν βλεπουμε καποιον γιατι εχουμε απλα εμπαθεια…

Ποτε ξεπερναμε τα ορια της ευπρεπειας και μιλαμε  χειροτερα και απο την Τρουμπα…

Ποτε η αποψη μας περναει τα ορια της προσωπικης αποψης και ειναι κριτικη … ταμπελακι cyber bullying…

Δεν ειμαστε πλεον 4 ετων που παρασυρομαστε απο τον περιγυρο και ουτε επικροτουμε καποιον τυφλα…

Ειμαστε ενηλικες σκεπτομενοι και πρεπει ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να αποφασισουμε να σκεφτομαστε και να πραττουμε αναλογα…

Απο τοτε που θυμαμαι τον εαυτο μου σκεφτομουν ετσι και ας μεγαλωσα δυσκολα…

Και ας μου ελεγε η αγαπημενη δασκαλα μου Ειρηνη Τσαβαλα  οτι ειμαι ονειροπωλα και δεν θα καταφερω να σωσω τον κοσμο…

Δεν ειμαι ουτοπιστρια Δεν θεωρω πως θα σωσω ολο τον κοσμο…

Αυτο που δεν μπορω να κανω ομως ειναι τα στραβα ματια…

Δεν μπορω να μην προσπαθω γνωριζοντας οτι οσοι περισσοτεροι τοσο μεγαλυτερη η διαφορα…

Εαν επιτρεψουμε στην καρδια μας να φωλιαζει φθονος μισος κακια συντομα ολα αυτα θα χαρακτηριζουν εμας…

Θελει κοτσια να συγχωρεις και πολλες φορες ειναι δυσκολο …

Το ιδιο δυσκολο για ολους…

Αλλα μονο ετσι προχωρας μονο ετσι συνεχιζεις…

Το να προσφερεις απλοχερα αγαπη βοηθεια καλοσυνη ειναι τροπος ζωης για μενα και  εαν το καναμε ολοι θα ηταν πολυ καλυτερος ο κοσμος μας…

Γνωριζω απο πρωτο χερι ποση δυναμη χρειαζεται να δικαιολογησεις να συγχωρεσεις να βοηθησεις ακομα και καποιον που σε πληγωνει επανηλλειμενα …

Αλλα εχουμε ολοι αυτην την δυναμη μεσα μας…

Υπαρχει καπου εκει μεσα μας και χρειαζεται να την τροφοδοτησουμε.. να την κανουμε να λαμψει…

Αντι λοιπον να καθομαστε να κρινουμε οποιον κανει κατι ας ξεκουνησουμε τον ποπο μας απο την θεση του…

Ας αναλογιστουμε εμεις τι προσφερουμε για να καλυτερεψουμε τον κοσμο μας?

Η φιλανθρωπια η αλληλεγγυη η προσφορα βοηθειας σε οποιον την χρειαζεται χωρις να περιμενεις ανταλλαγμα  ειναι σταση ζωης…

Για να βοηθησεις εναν ανθρωπο δεν χρειαζεται να φτασει στο σημειο να μην μπορει να παρει τα ποδια του απο την πεινα…

Αρα δεν ειναι μια συγκεκριμενη κατηγορια ανθρωπων που οφειλουμε να βοηθησουμε αλλα ολο τον κοσμο γυρω μας…

Οσο και οπως μπορουμε ακομα και εαν μοιραστουμε μαζι του καποια ιδεα που μπορει να τον βοηθησει…ΑΡΚΕΙ..

Πολλοι ισως σκεφτεστε πολυ δουλεια και μηδεν κερδος…

Δεν ειναι ετσι …

Κερδιζεις …

Κερδιζεις αγαπη κερδιζεις για την ψυχη σου για το καρμα σου και πληρωνεσαι…

Πληρωνεσαι με χαμογελα , αγαπη και απο το συμπαν ολοκληρο για την σκληρη σου αυτη δουλεια…

To καλο παντα σου ερχετε πισω οταν το κανεις μεσα απο την καρδια σου..

Σημερα στεναχωρεθηκα πολυ…

Κατηγορηθηκα και στηθηκα στον τοιχο για αλλη μια φορα…

Πονεσα γιατι καποια απο αυτα τα ατομα ισως τα ενιωθα δικα μου..

Τα ειχα σε υποληψη…

Απορησα και σκεφτηκα αμεσως που εκανα λαθος  πως ειναι δυνατον να σκεφτονται ετσι , εαν εδωσα καποιο δικαιωμα…

Λυπαμαι …

Λυπαμαι ειλικρινα που εχετε τετοια αποψη αλλα σας προκαλω να ριξετε μια ματια μεσα σας και να δειτε απο που πηγαζει ολο αυτο και μεχρι που φτανει το δικαιωμα της γνωμης σας…

Στο σημειο εκεινο που η αποψη γινεται κριτικη και λασπη…

Αγγελικουλα ζαχαρη , Αγγελικουλα μελι…

Published Νοέμβριος 14, 2012 by sofiaathanasiadou

Κάθε χρόνο, καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, μια γλυκιά μελαγχολία με πλημμυρίζει ….

Τέτοιες μέρες ήτανε, όταν η αγαπημένη μου γιαγιά , η γκούτζω μου όπως συνήθιζα να την φωνάζω, αποφάσισε πως ήρθε η ώρα να φύγει….

Η γκούτζω μου λοιπόν, ή αλλιώς κυρά Αγγελικώ ήταν μια γιαγιά βγαλμένη από παραμύθι!
Με τα μακριά της άσπρα μαλλάκια, πλεγμένα και γυρισμένα σαλιγκαράκι στο πίσω μέρος του κεφαλιού της
. Τα χέρια της ροζιασμένα από τις δουλειές του χωριού και το πρόσωπό της με τις πιο όμορφες ρυτίδες που εχω αντικρύσει.
Τα μάγουλά της κόκκινα και τα μάτια της….αχ, αυτά τα καταγάλανα μάτια τα τόσο φωτεινά.
Εκεί δίπλα στο τζάκι, να μου λέει παραμύθια και τραγούδια.
Εχω τόσα πολλά να θυμηθώ…
Η γκούτζω μου ήταν ανθρωπος παιδεμένος μα εξω καρδιά.
Οταν πήγαινα σπίτι της, μεσα σε λίγα λεπτά είχε σκαρώσει τα αγαπημένα μου ζυμωτά μακαρόνια και περίμενε υπομονετικά να φάω για να καθίσω να της διαβάσω τα νέα της τοπικής εφημερίδας.
Οχι πως δεν ήξερε να διαβάζει, μα της άρεσε να της διαβάζω με στόμφο και να κρυφογελάει μαζί μου!
Παιδάκι τότε εγώ του δημοτικού, όλο και κάτι μου ξεφευγε και να σου η κυρα Αγγελικώ να κρυφογελάει…
Γλυκιά μου γκούτζω!
Μα το καλύτερο ήταν όταν της τσάκιζα τα σοκολατάκια που είχε κρυμμένα στο σερβάν!
Κρυμμένη εγώ κάτω από το κρεβάτι του παππού να τσακίζω τα σοκολατάκια και εκείνη να προσπαθεί να με φτάσει με το σκουπόξυλο και να μου λέει: Τον βρήκα τον ποντικό που τσακίζει τα σοκολατάκια!
Οταν αρρώστησε, αρρώστησα και εγώ μαζί της!
Δεκαετία του 80, εγώ γύρω στα 8
. Εκκλήσεις από το ραδιόφωνο για αίμα, 40 μέρες στην εντατική μετά από εγχείριση καρδιάς.
Το ξεπέρασε…
Αυτό όμως που την πίκρανε πιο πολύ απ`όλα ήταν που της πήραν την δύναμή της, της εκοψαν τα μαλλάκια της.
Και εγώ… πήγαινα κάθε μέρα να την δω και να της πω:
Γιαγιάκα μου κοίτα, σήμερα είναι πιο μακριά τα μαλλάκια σου!
Περασαν τα χρόνια και η Βαγγελίτσα (ετσι με έλεγε η γιαγιά μου) μεγάλωσε
. Παντρεύτηκε κοπελίτσα μικρή και χαρισε στην γιαγιά της δύο δισσέγγονα! Και πάλι η γιαγιά εφτιαχνε μακαρόνια ζυμωτά για τα δισσέγγονα αυτή την φορά!»Το βυζαίνεις το παιδί;» θυμάμαι με είχε ρωτήσει όταν της είχα πάει πρώτη φορά τον Βαγγέλη.»Ναι γιαγιάκα μου» της απάντησα. Και ενα χαμόγελο ευτυχίας γέμισε το πρόσωπό της.
Αγαπησε τα δισέγγονά της τόσο πολύ που εβγαλε και τα σοκολατάκια από το σερβάν. Και τότε ήρθε η δική μου σειρά να κρυφογελάσω….
Οταν αποφάσισε πως ήρθε η ώρα να φύγει,πριν 7 χρόνια, περνούσα την πιο δύσκολη φάση της ζωής μου.Δεν μπόρεσα να πάω να την αποχαιρετήσω και αυτό το φέρω βαρέως. Οσο κι αν φαίνεται περίεργο, δεν είχα καν τα εισιτήρια για το λεωφορείο. Πέρασα πολλές μέρες ξαπλώμένη στο κρεβάτι σε ένα σκοτεινό δωμάτιο μέχρι την στιγμή που ήρθε, κάθισε δίπλα μου, μου χαϊδεψε τα μαλλια και μου είπε: Εφυγα μα είμαι εδώ. Δίπλα σου….»
Γιαγιά μου σ`αγαπώ… Δεν μου λείπεις γιατί είσαι δίπλα μου, είσαι παντού, στην σκέψη μου, στον τρόπο που μιλάω, στον τρόπο που μαγειρεύω τα ζυμωτά σου μακαρόνια…..