Εφυγα απο το σπιτι μου γιατι δεν αντεχα…Αλλα ακομα και τωρα θα ηθελα να μπορω να μιλαω με την μαμα μου…

Published Νοέμβριος 18, 2012 by sofiaathanasiadou

Ξερω απο πρωτο χερι πως ειναι να μην ξεπερνας την κακη σχεση που εχεις με τους γονεις σου …

Ξερω πως νιωθεις οταν κατι σου συμβαινει και θα ηθελες απλα να το μοιραστεις με την μαμα σου…

Θελει πολλα χρονια δουλειας να γιατρευετει η πληγη που μονο μια μαμα μπορει να καταφερει…

Η μαμα σου ειναι τα παντα ειναι ο κοσμος ολος…

Οταν αυτη ειναι αυτη που σε πληγωνει οταν αυτη δεν σου λεει οτι αξιζεις ειναι σαν να σε αδειαζει ο Θεος…

Λιγη προσοχη στο γραμμα της Β…Ιστοριες σαν και αυτες ειναι οδηγιες αποφυγης…

Η Β..μας ρωταει τι να κανει… Δεν ξερει πως να καταπολεμησει και να διαχειριστει το κενο της μαμας της…

Καποτε ο τροπος τυ ξυλου και της σωματικης και ψυχολογικης βιας θεωρειτο ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ!

Προσοχη Μανουλες τα ορια ξεπερνιουνται χωρις να το καταλαβει κανεις…

Μπορειτε να σχολιασετε και θα τα διαβασει

Σας ευχαριστω Σοφια

Eιμαι 22 χρονων σχεδον …εδω & δυο χρονια σχεδον μενω μονιμα στο εξωτερικο….

Mεχρι να ερθω εδω να μεινω με τον αντρα μου δεν ειχα καθολου ευκολη ζωη,ο πατερας μου αλκοολικος,η μητερα μου πολυ καταπιεστικη (δεν ξερω αν με αυτο προσπαθουσε να καλυψει την ανασφαλεια της για τα οικονομικα προβληματα που ειχαμε συνχα και για την πολυ κακη σχεση με τον πατερα μου,ζουσαν μαζι μονο κ μονο για εμας)

Δεν ειμαι ρατσιστρια,δεν με νοιαζει αν ο αλλος ειναι ελληνας,αλβανος η αμερικανος που λεμε…

Ο αντρας μου δεν ειναι ελληνας….

Οταν ημουν 15 χρονων,εκανα παρεα ειμασταν κολλητοι με 2 παιδια απο την Αλβανια….

Μολις το εμαθε η μητερα μου με χτυπουσε,και με εκλεισε στο σπιτι για 5 μηνες περιπου,μονο στο σχολειο πηγαινα και ΠΟΥΘΕΝΑ αλλου….

Μην  φανταστειτε δεν εκανα τιποτα κακο παρεα μονο,και ισα ισα που τα παιδια ηταν λογικα & καθολου αλητες….

Εκτος απο το ξυλο και τα λογια τυπου «ξερω εγω τι ειναι το καλο σου» με εβαλε να δουλεω,γιατι συμφωνα με αυτο θα «εβαζα μυαλο για αυτο που εκανα,παρεα με «αλβανους»»

Δουλευα  4-5 ωρες για 4 η 5 ευρω…..που στο κατω κατω σαν εφηβη κοπελα δεν μπορουσα να τα χαλασω γιατι ημουν κλειδωμενη σπιτι…

.Μεχρι να συνελθω απο ολο αυτο,να νιωσω ψυχολογικα καλυτερα και να βρω φιλες πραγματικες να με καταλαβαινουν εφτασα σχεδον 17….

Παλι συνεχιζα την δουλεια για ψωρολεφτα,και οι βρισιες….το ξυλο που και που,τα καθημερινα μαλωματα η μητερα μου με τον πατερα μου κ οι τσιριδες,ο πατερας μου πιωμενος σχεδον καθημερινα,κ ειχαμε να βγουμε σαν οικογενεια ολι μαζι γυρω στα 5 χρονια,γιατι συμφωνα με τα λεγομενα του πατερα μου «ποιος αντρας βγαζει τη γυναικα του και τα παιδια του εξω???»

Δεν ειμαι καθολου υπερβολικη….

Μετα με οοοολα τα παραπανω μα συμβαινουν σχεδον καθημερινα,εφτασα 18….19….20…. να βγαινω για ποτο μια φορα το μηνα,και η μητερα μου να ειναι «μεχρι αυτη την ωρα πχ 12 θα βγεις και 3 να εισαι εδω» αν ερχομουν αργοτερα εκανα μα ξαναβγω κανα μηνα και θα ειχαμε μαλωματα κ μαλλον ξυλο καθε μερα….λες κ εβγαινα καθε μερα κ εκανε ετσι,η λες και ζητουσα λεφτα….οχι τα δικα μου ειχα αλλα μου φεροταν παντα σαν 15 χρονων…..

Εφτασε η στιγμη που αρχισα να εχω σχεση με τον αντρα μου….φυσικα δεν τους ειπα τιποτα γιατι θα φρικαραν επειδη ο αντρας μου δεν ειναι ελληνας,ειναι απο μια χωρα της ευρωπης,πολυ λογικος και με καλη δουλεια…

Κρατησα τη σχεση μου κρυφη….οποτε ερχοταν ο αντρας μου να με δει ελεγα οτι θα παω σε φιλες…..μεχρι που της ειπα στα  οτι θελω να φυγω εξωτερικο,αλλα ποιος ειδε τον θεο και δεν τον φοβηθηκε…

» Οχι δεν εχεις να πας πουθενα,εδω μαζι μου θα κατσεις και μην την συνεχιζεις την κουβεντα γιατι θα εχουμε ασχημα ξπερδεματα εμεις οι δυο» λιγες μερες αργοτερα η αδερφη μου που ειναι 26 χρονων ειχε μια διαφωνεια με τη μητερα μου και φυσικα η μητερα μου θεωρησε σωστο να την πλακωσει στο ξυλο….ευτυχως ημουν εκει και μπηκα στη μεση…..μετα απο αυτο το περιστατικο δεν αντεξα και κανονισα να φυγω να ερθω στον αντρα μου στο εξωτερικο….

Ετσι στα κρυφα….ενα βραδυ που κοιμοταν το εσκασα απο το σπιτι….

Ειλικρινα δεν αντεχα αλλο

Εφτασα εξωτερικο (εντομεταξυ ειμαι πολυ αγαπημενη με τον αντρα μου παντρευτηκαμε πριν λιγο καιρο & εχουμε & ενα νινι 1 ετους  αλλα στον αντρα μου δεν του εχω πει τιποτα οσα εχω τραβηξει στη ζωη μου, ντρεπομουνα να του αναφερω τετοια γεγονοτα,αφου & τωρα που τα γραφω μτρεπομαι»

Βασικα στη μητερα μου δεν μιλαω τωρα,πολυ σπανια κ δεν της εχω πει τιποτα για τη ζωη μου εδω δεν την θελω στη ζωη μου) ενω στον αντρα μου εχω πει οτι απλα δεν θελω κ πολλα με την οικογενεια μου….

Βαθια μεσα μου ομως θελω πολυ να της πω καποια πραγματα….

Οοοολα αυτα που νιωθω….να ξερει οτι δεν εχει φερθει σωστα….αλλα & για το οτι εχει ενα υπεροχο εγγονακι….αλλα μεχρι κ τοοοοοσο μακρυα ΦΟΒΑΜΑΙ να της μιλησω …

Μετα απο ολα οσα εχω τραβηξει…. ακομα και  απο αποσταση με εχει κανει να τη φοβαμαι….

Δεν ξερω τι να κανω….& νιωθω πολυ χαλια μερικες φορες…

Β.Χ

Advertisements

7 comments on “Εφυγα απο το σπιτι μου γιατι δεν αντεχα…Αλλα ακομα και τωρα θα ηθελα να μπορω να μιλαω με την μαμα μου…

  • Αγαπητή φίλη,ειναι πολυ ευχαριστο που έκανες την ζωη σου και προχωρησες μπροστα!!! και μπράβο σου για το θάρρος σου.Σε καταλαβαίνω,εγω έχω να μιλησω στον πατερα μου 18 χρόνια,τωρα είμαι 34 χρονων και ξερω ποσο πονάει.Αλλα ήταν επιλογη του..Πιστεθω πως πρεπει να μιλησεις με τον άντρα σου και να του τα πεις όλα,θα ειναι μια μερικη ανακουφιση και λυτρωση αν το μοιραστεις με τον άνθρωπο σου,εφοσον σε αγαπαει θα σου συμπαρασταθει! τιποτα δεν ειναι ντροπη,εσυ δεν εχεις κατι να ντρεπεσαι,δεν φταις σε κάτι.όσο για την μαμά σου θα μπορουσες να της γραψεις ενα γραμμα για να της πεις οσα αισθανεσαι,αν δεν δεις ανταποκριση..τοτε μην ξαναμπεις στον κόπο (γνωμη μου).

  • ανεξαρτητου συμπεριφορας στα παιδια τους ολες οι μαναδες εχουν δικαιωμα να μαθουν οτι ειναι γιαγιαδες!πες της το και αν θελει να το δει θα εισαι και συ εκει! εμενα η δικια μου η μαμα δε θελει να τη φωναζει η κορη μου γιαγια αλλα εχουν καλη σχεση! λογω καποιων προβληματων που ειχαμε και λογω του οτι δε γνωριζονται πολυ(μας χωριζει αποσταση 300 χιλιομετρων) δε την αφηνω ουτε δευτερολεπτο μονη μαζι της! μπορει να γλυκανει με το εγγονι!!!!!!!!

  • κούκλα μου μπράβο σου που συνεχισες τη ζωή σου μακρυά απο την στα χαρτιά οικογένεια σου! Τώρα που είσαι μαμά να προσέξεις το παιδάκι σου και να του δώσεις όση αγάπη δεν πήρες.Με την αδελφή σου δεν έχεις επικοινωνία?μήπως πρέπει να τη βοηθήσεις και εκείνη?Στον ‘αντρα σου εννοείτε να του μιλήσεις οσο εσυ θα νιώθεις άνετα και πιστεψέ με θα καταλάβει και θα σε σεβαστεί, γιατί σε αγαπάει γιαυτό που είσαι. Στη
    «μαμά» σου να γράψεις ένα γράμμα και να την πάρεις και τηλ., δεν πρέπει να φοβάσαι τίποτα ! πρ’οσεξε όμως γιατι μπορεί η αντίδρασή της να σε πληγώσει περισσότερο, μη μασάς κάντο δε χάνεις τίποτα!!! Συνέχισε να χτίζεις την δική σου οικογένεια με την αγάπη σας. Σου εύχομαι η καινούργια σου ζωή να είναι στρωμένη με υγεία, ροδοπέτα αγάπης και άπειρη ευτυχία, να χαίρεσαι την οικογένεια σου.

  • Αγαπημένη Β έχω βιώσει παρόμοιες καταστάσεις και απο πολύ μικρή ηλικία μέχρι και τα 18 μου έτρωγα ασσύλληπτα πολύ ξύλο και είχα δεχτεί τρελή κακοποίηση συναισθηματική παράλληλα …σε νιώθω ….συμφωνώ με την Στεφανία σε αυτά που σου γράφει το μόνο που θέλω να προσθέσω είναι ότι πρέπει να σκεφτείς και να αποφασίσεις με τι στόχο θα μιλήσεις στη μαμά σου ….δηλαδή απλά και μόνο για να ξεφορτωθείς όλη αυτή την πίκρα ? για να την ξαναβάλεις στη ζωή σου? πρέπει να είσαι συγκεκριμένη νομίζω με τέτοιους ανθρώπους, ώστε να αποφύγεις να στενοχωρηθείς με τις αντιδράσεις τους αργότερα …χαίρομαι που η ζωή σου προχώρησε αλλά λύσε αυτό που σε βαραίνει από το παρελθόν για να έχεις υγιέστερη σχέση με το παιδάκι σου αργότερα…καλή τύχη

  • Αγαπητή Β. ,
    Αν μου επιτρέπεις μερικές σκέψεις πάνω σε αυτά που μας εμπιστεύτηκες:
    Δεν σου λείπει η μαμά σου. Σου λείπει η έννοια «μαμά». Η καλή μαμά που θα ήθελες να έχεις. Σε αυτήν θέλεις να μιλήσεις, να μοιραστείς αυτά που σου συμβαίνουν, να της εξηγήσεις τι έκανε λάθος και αυτή να σε ακούσει με ενδιαφέρον και να καταλάβει και να μετανιώσει και να σε αγκαλιάσει με αγάπη.
    Δυστυχώς καλή μου Β. αυτή η γυναίκα δεν υπάρχει. Η μαμά σου δεν πρόκειται να σε ακούσει ΟΤΙ και να της πεις, δεν πρόκειται να καταλάβει όσο και να της εξηγήσεις, δεν πρόκειται να μαλακώσει η καρδιά της όσα παιδιά και να της πας (αφού δεν μαλάκωσε η καρδιά της για τα δικά της παιδιά γιατί πιστεύεις ότι θα μαλακώσει με το δικό σου;)
    Με τέτοιου είδους σκέψεις μεταθέτεις την ευθύνη πάλι στον εαυτό σου: «Αν είχα πει τα σωστά πράγματα ίσως η μαμά μου άλλαζε». ΟΧΙ. Δεν πρόκειται να αλλάξει γιατί ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ και όχι γιατί έκανες κάτι λάθος εσύ ή δεν έκανες αρκετά ή πάλι «δεν τα κατάφερες». Μίλησε της ανοιχτά για όλα αυτά που νιώθεις μόνο για να τα βγάλεις από μέσα σου και για να είσαι συνεπής με τον εαυτό σου αλλά μην ελπίζεις σε τίποτα.
    Πέτα επιτέλους την ευθύνη από πάνω σου. Δεν είναι δικό σου λάθος αυτό που είναι η μαμά σου και ότι και να κάνεις δεν πρόκειται να αλλάξει. Και ο άρχοντας του σύμπαντος να γίνεις το ίδιο θα σου φέρεται και το ίδιο θα νιώθει για σένα. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβεις και σταματήσεις να ελπίζεις τόσο πιο γρήγορα θα ελευθερωθείς και θα βουτήξεις με τα μούτρα στην υπέροχη ζωή που έφτιαξες για τον εαυτό σου.
    Και μίλησε στον άντρα σου. Δεν έχεις τίποτα για να ντρέπεσαι. Δεν φταις για τίποτα. Τίποτα δεν ήταν δικό σου λάθος. Ήσουν το θύμα. Και κατάφερες να ξεφύγεις. Λίγοι άνθρωποι το καταφέρνουν αυτό. Είμαι σίγουρη ότι ο άντρας σου θα νιώσει πολύ περήφανος για σένα! Όπως θα έπρεπε να νιώθεις κι εσύ για τον εαυτό σου.
    Σε ευχαριστώ .

  • Έκανες πολύ σοφά που έφυγες. Το έκανα κι εγώ για άλλους λόγους. Σήμερα ειμαι 43 χρονών (είχα φύγει 17 χρονών και 11 μηνών με μια καβάτζα οικονομική στην άκρη που θα έπαιρνα στα 18). Το δικό σου ‘φευγιό’ ειναι απείρως καλυτερο! Έφτιαξες μια οικογένεια απ’ όσα λες σχεδόν επιτυχημένη. Βάζω το σχεδόν γιατί οι σχέσεις για να ειναι ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΕΣ πρέπει να βασίζονται στην ειλικρίνεια. Πρέπει να μιλήσεις στον άντρα σου ΧΘΕΣ! Δεν έχεις τίποτα να ντραπείς! Πρέπει να του μιλήσεις για να μπορεί να καταλάβει στο μέλλον κάποια πράγματα καλύτερα! Θα βγουν… θα είναι εκεί… θα σε καίνε! Και αν δεν μιλήσεις στον άνθρωπό σου γι’ αυτά… σε ποιον θα μιλήσεις;

    Όσο για τη «μητέρα» σου (και σχώρνα με για τα εισαγωγικά γιατί μπορεί πραγματικά αυτή να πίστευε ότι ό,τι κάνει το κάνει για το καλό σου) γράψτης! Γράψτης ένα γράμμα και πες όσα θα ήθελες να της πεις. Γράψτης για το εγγόνι και την οικογένειά ΣΟΥ και βάλε σαφείς ΟΡΟΥΣ και ας επιλέξει η ίδια αν μπορεί να συνυπάρξει με αυτούς τους ΟΡΟΥΣ που αφορούν πλέον όχι μόνο εσένα αλλά και την ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ που οφείλεις να προστατέψεις. Είναι δύσκολο…. το ξέρω από πρώτο χέρι… θα θέλεις να της ουρλιάξεις κάποια πράγματα για να τα ΝΙΩΣΕΙ… δεν είναι λύση όμως…. Σου λέω γράψτης για να της δώσεις το χρόνο να επεξεργαστεί ΤΙ γράφεις, ΓΙΑΤΙ το γράφεις… Μην αφήσεις μόνο να πατήσει στην ‘ανάγκη’ σου να υπάρχει στη ζωή σου. Να θυμάσαι πως οι άνθρωποι δεν αλλάζουν αλλά υπάρχουν και εξαιρέσεις και αυτή την ελπίδα δεν μπορεί να στην πάρει κανένας άλλος εκτός… από την ΙΔΙΑ…

    Καλή τύχη κορίτσι και μην χτίσεις τη ζωή σου πάνω στα λάθη της μαμάς σου. Μπορείς πάντα να κάνεις τα δικά σου οπότε μην πέσεις στην παγίδα ‘δεν θα γίνω σαν τη μαμά μου’ ;)

  • καιγω πιστευω οτι η μητερα σου τι κ να τησ πεισ δ προκειται να αλλαξει γιατι δυστηχωσ ο ανθρωποσ γεννιεται λεμε δ γινεται… δ φταισ απολυτωσ πουθενα.. κοιτα να χαρεισ την ζωη σου με τον αντρα σου πυ σαγαπαει κ να κανεισ πολλα παιδια ….. εγω λεω οτι τετοιεσ καταστασεισ η’ που σε κανουν πολυ καλυτερο ανθρωπο η» πολυ χειροτερο… στην δικη σου περιπτωση ισχυει το πρωτο… καλη τυχη ναχεισ…..

  • Σχολιάστε

    Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

    Λογότυπο WordPress.com

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Google

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Twitter

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Facebook

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Σύνδεση με %s