Αρχείο

All posts for the day 16 Οκτωβρίου 2012

Ο Σταθης και η μανουλα…

Published Οκτώβριος 16, 2012 by sofiaathanasiadou

 

 

Εδω θα ειμαι παντα γιε μου…

Διπλα σου ,στην αγκαλια σου …παντα…

Φρουρος στα ονειρα σου, φανταστικα και υπαρκτα…

Εδω θα ειμαι να προσφερω παντα το χερι μου οποτε το χρειαστεις…

Να σε στηριξω και να σε διδαξω…

Να σου μαθω αγαπη…

Ημουν εκει οταν εκανες τα πρωτα σου βηματα , εκει οταν εριξες το πρωτο χαμογελο, οταν εκανες την πρωτη σκανταλια…

Εδω θα ειμαι παντα δεν θα σε προδωσω ποτε…

Σε αγαπω με οση δυναμη εχει η καρδια μου και θα σε αγαπω για παντα…

Η μανουλα

Αγαπη ειναι… και μερικες σκορπιες σκεψεις… Απανταει η Εμμα 6 ετων…

Published Οκτώβριος 16, 2012 by sofiaathanasiadou

 

Αγαπη για την Εμμα 6 χρονων ειναι …
Οταν σου εχουν πεσει καποια δοντια …
Αλλα δεν φοβασαι να χαμογελασεις γιατι ξερεις οτι οι φιλοι σου θα βλεπουν εσενα χωρις να λειπει κατι…..

Οσο μεγαλωνουμε περιπλεκουμε καταστασεις που ειναι τοσο απλες …

Αγαπη…

Εχουν αναπτυχθει τοσες κοσμοθεωρειες απο ειδικους… μη ειδικους φιλοσοφους και απο ολους…

Αγαπη ειναι να δινεις να παιρνεις να πονας…

Αυτα και αλλα τοσα πολλα εχω ακουσει…

Καποιοι λενε απο μικρο και απο τρελο μαθαινεις την αληθεια…

Ετσι ακριβως ειναι…

Η αγαπη δεν μπαινει σε καλουπια και καθε ενας την βιωνει μοναδικα…

Αλλοι αγαπανε πολυ αλλοι λιγο αλλοι παλι νομιζουν οτι αγαπανε αλλοι δεν αγαπανε καθολου…

Για τα μικρα παιδια ομως ολα ειναι απλα και μεταφραζονται ακομα πιο απλα οταν νιωθουν να τα αγαπουν…

Γι αυτο που ειναι,  οχι για αυτο που δειχνουν …

Για αυτα που μπορουν, οχι για αυτα που θα γινουν οταν μεγαλωσουν…

Για αυτα που ονειρευονται και οχι για τις δυνατοτητες τους…

Για την μοναδικη προσωπικοτητα και οχι για τα γονιδια τους…

Αγαπηστε τα αγνα χωρις απαιτησεις και θα τα δειτε να ανθιζουν …

Σοφια

Η ιστορια της Μαριας Ανδρεακη… Το μικρο αγγελουδι που χαρισε την καρδουλα του αλλου.. Η μικροτερη Ελληνιδα δωρητρια οργανων.

Published Οκτώβριος 16, 2012 by sofiaathanasiadou

Το μικρο αυτο αγγελουδι χαρισε ζωη!
Μεγαλειο ψυχης και μεγαλη δυναμη εδειξαν αυτοι οι γονεις οταν παραμερισαν την θλιψη τους πριν χαθει πολυτιμος χρονος …
Η μικρη Μαρια ειναι η μικροτερη Ελληνιδα δωρητρια οργανων…
Δεν υπαρχουν λογια για αυτην την οικογενεια και η λεξη συλληπητηρια μου φαινεται πολυ λιγη μπροστα στον πονο τους…
Η μικρη Μαρια ομως καταφερε σε τοσο μικρη ηλικια κατι πολυ σημαντικο να δωσει ζωη οχι απλα σε ενα αλλο  κοριτσακι αλλα και σε ολη την οικογενεια του…
Η μεγαλόψυχη απόφαση των γονιών του για τη δωρεά οργάνων αποδείχθηκε σωτήρια για ένα άλλο κοριτσάκι, ηλικίας 17 μηνών, στο Μιλάνο της Ιταλίας, το οποίο χρειαζόταν επειγόντως μόσχευμα καρδιάς, για να μπορέσει να επιβιώσει.
Πώς οι γονείς της μικρής Μαρίας αποφάσισαν να δώσουν τα όργανα της κορούλας τους για μεταμόσχευση.
Τα δάκρυα και η χαρά για την καρδούλα της που εξακολουθεί να χτυπά..

Για τα υπόλοιπα όργανα, δυστυχώς, δεν βρέθηκαν συμβατοί λήπτες.

Η γέφυρα ζωής ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ιταλία συντονίστηκε με επιτυχία από τον ΕΟΜ, σε συνεργασία με τους γιατρούς της ΜΕΘ του νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία» και την ομάδα των χειρουργών, που προσήλθε με ιδιωτική πτήση από το Μιλάνο

Στην Ιταλία χτυπάει η καρδιά της Μαρίας Ανδρεάκη, της μικρότερης δότριας στην Ελλάδα, με τους γονείς της να δακρύζουν όταν έμαθαν πως η μεταμόσχευση πέτυχε και η καρδούλα που άκουγαν από τον πρώτο υπέροχο χτυπά ξανά μέσα στο στήθος ενός 17 μηνών κοριτσιού στην Ιταλία.

Το μικρό αγγελούδι, που κατέληξε στις 24 Σεπτεμβρίου μετά από μεγάλη μάχη ενάντια στον θάνατο, έκανε ένα τεράστιο δώρο ζωής  σε ένα άλλο κοριτσάκι, μόλις 17 μηνών στην Ιταλία.

Οι γονείς της, ο 33χρονος Κώστας Ανδρεάκης και η 29χρονη σύζυγος του, Νατάσα Ρέντα, παρά τον Γολγοθά τους αποφάσισαν να πουν το «ναι» στη δωρεά οργάνων της νεκρής κορούλας τους.

Ήταν, σύμφωνα με «Τα Νέα», το πρώτο τους παιδί, και το περίμεναν πώς και πώς. Η Μαρία γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου και το πρόβλημα της υγείας της εμφανίστηκε μετά από πέντε μήνες

«Όλα έως και το πρώτο πεντάμηνο πήγαιναν μια χαρά, το παιδί δεν εμφάνιζε κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα υγείας. Μόνο βάρος δεν έβαζε, έφτασε ως και τα 7 κιλά, αλλά παραπάνω δεν έπαιρνε.

Τότε ο γιατρός μας έστειλε για μια σειρά εξετάσεων, που δεν έδειξαν τίποτα. Στα τέλη Αυγούστου, στον έβδομο μήνα, το μωρό μας ταλαιπωρήθηκε από ίωση και γαστρεντερίτιδα.

Το πήγαμε στο Παίδων Πεντέλης, όπου, συμπτωματικά η παιδίατρος παρατήρησε ότι το παιδί δεν μπορούσε να κάτσει μόνο του στον καναπέ, για αυτό και μας παρέπεμψε σε νευρολόγο», λέει η μητέρα της μικρής, που εξηγεί ότι στο διάστημα που ακολούθησε η μικρή Μαρία συνήλθε από την ίωση και έδειχνε φυσιολογική.

Πέντε ημέρες μετά την πήγαν για εξετάσεις και ο υπέρηχος έδειξε μια σκιά αρκετά μεγάλη, 5-7 εκατοστών, δίπλα από τον εγκέφαλο του.

Το παιδί μεταφέρθηκε στο Παίδων «Αγία Σοφία», όπου ο διευθυντής της Νευροχειρουργικής είδε τις εξετάσεις.

Ήταν πλέον ξεκάθαρο. Η μικρή Μαρία είχε έναν μεγάλο σφαιρικό όγκο. Υποβλήθηκε σε επέμβαση, όμως παρόλο που αφαιρέθηκε ο όγκος είχε, όπως είπαν οι γιατροί, «τρομακτική αιμορραγία».

«Την έβλεπα στην ΜΕΘ και πίστευα ότι θα τα καταφέρει να ζήσει. Εκεί μέσα θέλεις να ελπίζεις ως την τελευταία ώρα.

Στις 24 Σεπτεμβρίου ωστόσο διαψεύστηκα, όταν οι γιατροί μας ενημέρωσαν ότι το παιδί μου δεν αντιδρά καθόλου στα τεστ, στα οποία το υπέβαλλαν, και ο εγκέφαλος του δεν έδινε πλέον καμία εντολή», λέει η μητέρα του.

«Από σήμερα μην περιμένετε πλέον ούτε το θαύμα» θυμάται να τους λένε οι γιατροί. «Μας δήλωσαν και επίσημα πως το μωρό μας ήταν εγκεφαλικά νεκρό», σημειώνει η νεαρή μητέρα.

Η γενναία απόφαση

Εκείνες τις στιγμές ήταν που τους προτάθηκε να σκεφτούν την ιδέα της δωρεάς οργάνων προτού χαθεί πολύτιμος χρόνος.

«Παρά την κατάστασή μας, ήδη το είχαμε στην πίσω άκρη του μυαλού μας. Το ίδιο βράδυ το πήραμε και απόφαση. Την κόρη μας εμείς τη χάσαμε, δεν ξαναγυρίζει. Το μόνο που θέλαμε ήταν να ζήσουν άλλα άρρωστα παιδάκια, έστω και ένα», επισημαίνει ο 33χρονος πατέρας.

«Εδώ τελείωσαν όλα για εμάς. Είναι εγωιστικό να λες «εγώ θέλω το παιδί μου» από τη στιγμή που δεν μπορείς να το έχεις, ενώ έξω υπάρχει και άλλος κόσμος με μεγάλη ανάγκη για βοήθεια» συμπληρώνει η σύζυγός του.

Το μόνο που ζήτησε το ζευγάρι από τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων ήταν να μάθει αν τελικά το μόσχευμα του παιδιού του έπιασε τόπο. Όπως κι έγινε, αφού η καρδιά της Μαρίας χτυπά πλέον στο στήθος ενός άλλου μικρού κοριτσιού, ηλικίας 17 μηνών, που κινδύνευε άμεσα στο Μιλάνο, στην Ιταλία.

«Κλάψαμε και γι’ αυτό, μόλις μάθαμε πως η μεταμόσχευσή του πέτυχε. Μες στη θλίψη μας, χαρήκαμε που αυτή η καρδούλα που ακούγαμε από τον πρώτο υπέρηχο χτυπά ακόμα», καταλήγει ο Κώστας Ανδρεάκης.

Παγκοσμίως είναι λιγοστές οι μεταμοσχεύσεις σε βρεφική ηλικία, λόγω της σπανιότητας των τόσο μικρών μοσχευμάτων και των εξειδικευμένων χειρουργικών τεχνικών.

Όπως λέει μάλιστα στα «Νέα» ο πρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων Αναστάσιος Χατζής, διευθυντής στη ΜΕΘ του Παίδων Αγία Σοφία, όπου και έδωσε τη μάχη της η μικρή Μαρία, αυτή η μεταμόσχευση ήταν η πρώτη δωρεά καρδιάς στην Ελλάδα από τόσο μικρό δότη