Ο καθρέφτης μου με ξεγέλασε… ! Η μαχη της Ποπης με την νευρικη ανορεξια…

Published 23 Απριλίου, 2012 by sofiaathanasiadou

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήμουν ένα κοριτσάκι με καμπύλες… Στην εφηβεία μου κατέφευγα στο ψυγείο… Στην χαρά μου ή στην λύπη μου… Πολύ αργότερα έμαθα ότι αυτό που έκανα ονομάζεται διατροφική διαταραχή…

Κι αφού λοιπόν γέννησα τον υπέροχο γιό μου αποφασίσαμε με το σύζυγο να τον βαπτίσουμε νωρίς νωρίς… 2 μηνών και 2 ημερών για την ακρίβεια… Έτσι πριν καλά καλά σαραντίσω βγήκα στην αγορά για ρούχα…. Δεν είχα χάσει κιλά, ούτε είχα ξεπρηστεί… Φόρεμα βρήκα… Και ήμουν μια κούκλα στην βάπτιση… Πια μαμά άλλωστε δεν λάμπει στη βάπτιση του παιδιού της… Εγώ όμως δεν ένιωθα και πολύ καλά με μένα… Είχε έρθει η ώρα να κάνω κάτι… Όχι για τους άλλους, αλλά για μένα… Βρήκα έναν εξαίρετο διατροφολόγο, ο οποίος δεν με συμβούλευε απλά σε θέματα διατροφής, δεν μου έβγαζε απλά διατροφολόγιο, ήταν ο συμπαραστάτης και συνοδοιπόρος μου στο ταξίδι… Κοινός μου έκανε και λίγο ψυχανάλυση…

Εκείνο το διάστημα εργαζόμουν ως υποδιευθύντρια σε υποκατάστημα γνωστής αλυσίδας σουπερ μάρκετ… Οι απαιτήσεις μεγάλες… Και η αναζήτηση τροφής για να πνίξω το άγχος εμμονή… Δεν θα ξεχάσω μια φορά που πήγα στην καθιερωμένη εβδομαδιαία συνάντηση μας…. Ο διάλογος είχε ως εξής… Περίπου…

-Για πες πως τα πήγαμε αυτή την εβδομάδα; Πες μου τώρα πριν σε ζηγίσω… (γέλια και από τους δυο)

– Θανάση…. (παύση… ξεροκαταπίνω… παίρνω μια ανάσα και ομολογώ) έφαγα μια πίτσα…

-Εντάξει πόση πίτσα 2 … 3 κομμάτια… Ε, για μια φορά μετά από τόσους μήνες δεν πειράζει

– Όχι Θανάση δεν κατάλαβες… Έφαγα μία ολόκληρη οικογενειακή πίτσα….

– Τιιιιιιιιι ( εξωφρενών ο Θανάσης)! Πλάκα μου κάνεις…;

– Ήταν ελαφριά η πίτσα γι’ αυτό την «κατάφερα».

– Καμία πίτσα εκτός από αυτή που φτιάχνεις εσύ στο σπίτι δεν είναι υγιεινή και ελαφριά..  Για να μην τα πολύ λέω εκείνη την εβδομάδα έχασα μόνο 600γρ…. Αλλά έχασα…

Ξεκίνησα Νοέμβριο και τον Μάιο είχα καταφέρει να φτάσω από 87 στα 65 κιλά… Κοιταζόμουν στον καθρέφτη και πραγματικά με θαύμαζα… Κάθε πρωί που ξύπναγα έπιανα τη λεκάνη μου για να πιάσω τα κόκκαλα μου… Και χαμογέλαγα που έπιανα μόνο αυτά…  Μου είχε γίνει εμμονή το να γίνω πολύ αδύνατη… Αγόραζα ρούχα χωρίς να τα δοκιμάζω καν… Ήμουν σίγουρη ότι μου έκαναν… Δήλωνα μάλιστα σε γνωστούς και φίλους ότι το να χάσει κιλά κάποιος είναι θέμα απόφασης… Ναι, ακόμη το πιστεύω… Γενικά στη ζωή μου… όταν θέλουμε κάτι πραγματικά, το κατακτάμε… Αρκεί να το πάρουμε απόφαση…

Αυτό που δεν υπολόγιζα ήταν η αλαζονεία μου…

 Στα 65 κιλά ο Θανάσης  μου είπε: «φτάνει ως εδώ καλά ήμαστε»… Γνώριζα πλέον πως πρέπει να τρώω υγιεινά… Πριν φύγω από την τελευταία μας συνάντηση μου είπε «έκανες τόσο κόπο για να φτάσεις μέχρι εδώ, μην τα ξαναβάλεις». Εγώ όμως ήθελα να χάσω κι άλλο… Και συνέχισα μόνη μου… Μέχρι να χάσω τον έλεγχο…  Συνέχισα να χάνω και ο Θανάσης, σε μια τυχαία επίσκεψή μου στο γραφείο του, μου είπε να ξεκινήσω να τρώω  και να σταματήσω αυτό που έκανα… Ήταν αργά, όμως….

Εκείνο το Καλοκαίρι ήταν το Καλοκαίρι της ενηλικίωσης μου… Σταμάτησα να πηγαίνω στο Θανάση, όπως σταμάτησα και να τρώω σταδιακά…  Πόναγε συνέχεια το στομάχι μου και σιγά σιγά άρχισα να αφαιρώ τροφές με τη δικαιολογία ότι με πειράζουν στο στομάχι… Οι εμετοί και οι διάρροιες είχαν αρχίσει να γίνονται όλο και πιο συχνοί….  Επισκέφτηκα γαστρεντερολόγο με την προτροπή της αδερφής μου… Αφού έκανα μια σειρά από εξετάσεις μου είπε πως οι πόνοι στο στομάχι μου ήταν αποτέλεσμα ψυχολογικής πίεσης… Το στομάχι έκανε συσπάσεις κι εγώ  ή που δεν έτρωγα ή που ότι κι αν έτρωγα το έβγαζα…  Μου είπε ότι δεν είχε κάποιο φάρμακο να μου δώσει παρά μόνο αγχολυτικά… Α, ναι…. κι ότι η ζωή είναι ωραία…

Η ζωή μου λοιπόν δεν ήταν και τόσο ιδανική…   Κι ας ζύγιζα 30 ολόκληρα κιλά λιγότερα…

Ενάμιση μήνα μετά τη συνάντηση με τον γαστρεντερολόγο, οι πόνοι ξαναήρθαν κι εγώ, ενώ είχα πάρει λίγο τα πάνω μου όσο ήμουν στη μανούλα μου με άδεια, είχα αρχίσει να ξανακυλάω… Σε αυτή λοιπόν τη φάση κατάλαβα ότι κάτι έπρεπε να κάνω…

Μια Πέμπτη πρωί με βρίσκει στο γραφείο του ψυχίατρου του κέντρου ψυχικής υγείας του νησιού όπου κατοικούσα… (Ο σύζυγός μου είναι στρατιωτικός…)

«Γεια σας, ήρθα να μου δώσετε κάτι για να σταματήσει να πονάει το στομάχι μου… όχι όχι δεν είμαι τρελή ούτε έχω ψυχολογικά προβλήματα…». Μία πολύ καλή κυρία μου πήρε το ιστορικό το έδωσε στον ψυχίατρο κι εκείνος με τη σειρά του έβγαλε το πόρισμα…  Αρχές νευρογενούς ανορεξίας, χρόνια κατάθλιψη με διαταραχές ύπνου… Ένα μήνα αντικαταθλιπτικά και ηρεμιστικά για να κοιμάμαι… Δεν έφταιγε η διατροφή που έκανα ,το μυαλό μου ήθελε ξεκούραση…

Δεν τα πήρα… Άφησα τη δουλειά μου, πήρα το γιό μου και με τη σύμφωνη γνώμη του άντρα μου έφυγα πίσω στον τόπο μου, στη μαμά μου… Έμεινα περίπου 8 μήνες στο σύνολο… Έκανα ψυχανάλυση για περίπου 3 μήνες, πήρα το ecdl σε χρόνο ρεκόρ και ανακάλυψα πόσο πολύ αγαπάω το χορό… Τον πρώτο καιρό ήταν δύσκολα… Θυμάμαι τον γιο μου να με ταΐζει στο στόμα μακαρόνια σκέτα… Η αγάπη μου η γλυκιά, με φρόντιζε… Σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου… Την Πόπη που είχα χάσει… Το πραγματικό νόημα της ζωής μου… Αλλά αυτό που με έσωσε είναι η ενδομητρίωση… Ώ ναι, είχα ξεχάσει να κάνω υπέρηχο ενάμιση ολόκληρο χρόνο… Πήγα λοιπόν στο γιατρό και μου έδωσε θεραπεία με ορμόνες… Χάπια που μου άνοιξαν και πάλι την όρεξη…

Από τότε μέχρι τώρα πήρα κάποια κιλά πάλι πίσω… Κάθε φορά που είπα ότι θα κάνω από αύριο δίαιτα, την επόμενη μέρα ξύπναγα με πόνους στο στομάχι… Το σώμα έχει μνήμη τελικά…

Ο δικός μου ο καθρέφτης με ξεγέλασε…. Η ευτυχία είναι πολύ πιο βαθιά μέσα μας και ο καθρέφτης μας μπορεί να μας την δείξει μόνο αν κοιτάξουμε λίγο πιο ψηλά από την περιφέρεια μας… στα μάτια μας… Εκείνα δεν κρύβουν ποτέ την αλήθεια…

Όποια απόφαση κι αν πάρετε σχετικά με το σώμα 

σας να θυμάστε ένα πράγμα… Να το αγαπάτε και να το σέβεστε…

Σε αυτό το κείμενο δεν αναφέρω τους λόγους που με οδήγησαν σε λάθος μονοπάτια, είναι πολλοί οι λόγοι και κάποια στιγμή ίσως να μου δοθεί η ευκαιρία να σας τα γράψω…

Να περνάτε καλά… Πόπη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s