Αρχείο

All posts for the day 19 Απριλίου 2012

Γιατρε τι ειναι οι συσπάσεις Braxton Hicks? Απανταει ο Νικος Παπανικολαου

Published Απρίλιος 19, 2012 by sofiaathanasiadou

Αλλο ενα πολυ ενδιαφερον αρθρο του γυναικολογου μαιευτηρα κ.Παπανικολαου! Τον Κ.Παπανικολαου μπορειτε να τον βρειτε και στην σελιδα του στο Facebook για οποιαδηποτε διευκρiνηση!

Dr. Papanikolaou Gynaecology & Obstetrics

Επισης μπορειτε να γινεται μελη στο γκρουπ του

Γυναικα – Υγεία – facebook

Ενα εντελώς φυσιολογικό φαινόμενο που παρερμηνεύεται για πρώωρο τοκετό.Δεν ειναι κατι καινουριο..περιγραφτηκαν πρωτη φορα το 1870 απο τον ομωνυμο Αγγλο ιατρο. Προκειται για προπαρασκευαστηκες συσπασεις που συμβαινουν κατα την διαρκεια της εγκυμοσυνης. Οι συσπασεις αυτες ειναι :
– ΠΛΗΡΩΣ φυσιολογικες και ΑΝΩΔΥΝΕΣ..
– Συμβαινουν κυριως μετα τις 26 εβδομαδες.
– Η μητρα πετρωνει για 30-60 δευτερολεπτα και μπορει να φτασει 1-2 λεπτα.
– Οι συσπάσεις Braxton Hicks δεν ειναι ρυθμικες, ειναι ασυνταχτες, ΔΕΝ αυξανουν σε συχνοτητα ή ενταση.

Τι τις προκαλει: Καποια εντονη κινητικοτητα της μητερας ή του εμβρυου, οταν η ουροδοχος κυστη ειναι γεματη, μετα απο σεξουαλικη επαφη, ή με σχετικη αφυδατωση..
Δυστυχως χωρις κλινικη εμπειρια απο τον ιατρο η φυσιολογικη αυτη δραστηριοτητα της μητρας παρερμηνευεται ως προωρος τοκετος με αποτελεσμα να ακολουθουνται διαφορες προσεγγισεις οπως οδηγιες για κατακλιση και ακινητοποιηση – χαπια μαγνησιου – χαπια προγεστερονης (κανενα απο τα παραπανω δεν εχει αποδειχτει επιστημονικα οτι βελτιωνει τα συμπτωματα- ακριβως γιατι οι συσπασεις Braxton Hicks ειναι απολυτα φυσιολογικες και υποχωρουν απο μονες τους, και επιπλεον εαν ξεκινησουν επωδυνες ρυθμικες συσπασεις τοκετου τοτε δεν υπαρχει τιποτα που να μπορει να τις σταματησει περαν των 48 ωρων..

Advertisements

Απο σημερα γυμναστηριο!

Published Απρίλιος 19, 2012 by sofiaathanasiadou

Αυτο ηταν!

Απο σημερα ξεκιναω δεν μπορω να το αναβαλλω αλλο…

Καλοκαιρι πλησιαζει και δεν εχω σκοπο να την βγαλω με κελεμπιες !

Με θελω πισω και θελω να μπαινω και στα ρουχα μου…

Ασε που δεν  ειναι καιροι για shopping για να παρω καινουργια!

Οποτε πιο οικονομικα και πιο υγειινα ειναι να αδυνατισω παρα να βγω για ψωνια και να ρημαξω την αγορα ….

Ξεκινησα λοιπον και πηγα στις 5:30 με τα γοβακια μου και το φορεμα που φορουσα!

Βλεπεις ξεχασα να παρω και φορμες αλλα και αθλητικα!

Το μυαλο μου και μια λιρα σας λεω…

Ευτυχως ο Αντωνης με εβγαλε απο την δυσκολη θεση και μου εφερε μια φορμουλα και καλτσες!

Οχι αθλητικα δεν χρειαζομουν καθως θα εκανα power plate.

Eiναι πλατφορμα δονησεων που γυμναζει ταυτοχρονα ολους τους μυες και για να γυμναστεις χρειαζεσαι μονο 15 λεπτα.

Οτι πρεπει για τις εργαζομενες μαμαδες και μη!

Ο γυμναστης και πολυ καλος μας φιλος Παυλος ομως μου εβαλε «χερι» ….

Να φερεις αθλητικα και να ανεβαινεις και επανω στον διαδρομο αν θελεις να δεις γρηγορα αποτελεσματα…

Χμμμ τι λετε να το κανω?

Ραντεβου παλι αυριο…

Καλα καλα μην βαρατε θα παρω και αθλητικα!

Φιλακια στα μουτρακια σας

Σοφια

Up! Στα συννεφα ψηλα ενα ιπταμενο σπιτι με την βοηθεια μπαλονιων! Οταν τα κινουμενα σχεδια εμπνεουν την αληθινη ζωη…

Published Απρίλιος 19, 2012 by sofiaathanasiadou

 

Αληθεια εσεις το πιστευατε πως θα ηταν ποτε δυνατον να συμβει?

Ποσοι απο εσας δεν εχετε ονειρευτει στα αληθεια να μπορουσατε να πεταξετε με την βοηθεια των μπαλονιων?

Το cartoon Up (inthe air)απο την Pixar ενεπνευσε μια ομαδα επιστημονων που δεν θα ησυχαζαν αν δεν καταφερναν να κανουν αναπαρασταση το ονειρο!

Να καταφερουν να κανουν ενα σπιτι να πεταξει με την βοηθεια μπαλονιων!

Eτσι εχτισαν ενα σπιτακι 40x40x60 και με την βοηθεια 300 τεραστιων μπαλονιων μπηκαν στο ρεκορ γκινες!

Καθε ενα μπαλονι χρειαστηκε 1 τεραστια  φιαλη ηλιο για να γεμισει και οι επιστημονες ηταν πολυ αγχωμενοι για το αν θα σηκωνοταν το σπιτι τελικα στον αερα.

Τελικα καταφερε να διασχισει πανω απο 10000 εκταρια  στην ερημο του Λος Αντζελες!

Καθολου ασχημα ετσι?

Σαν φιλος σου το λεω! Τελικα πρεπει να λεμε χυμα την γνωμη μας η να χαιδευουμε τα αυτια του αλλου?

Published Απρίλιος 19, 2012 by sofiaathanasiadou

Πόσο πολύ αγαπώ του φίλους μου!Έχω την τύχη και την ευτυχία να έχω πολλούς!
Και ναι, θα το πω!Σας αγαπώ όλους πολύ!Όσο μακριά ή κοντά και αν είστε, πάντα σας έχω στην καρδιά μου.
Μια δεύτερη οικογένειά μου είστε όλοι!(Καλά φτάνει τωρα, θα μας πάρουν τα ζουμιά!!)
Σήμερα, λοιπόν, έκανα ένα μικρό γκάλοπ σχετικά με το τι περιμένουμε απο τους φίλους μας.
Πρέπει ένας φίλος να μας στηρίζει σε όλες μας τις επιλογές ακόμα και αν πιστεύει οτι είναι λάθος
ή να μας λέει την άσχημη πλευρά των πραγμάτων για να μας κρατάει προσγειωμένους;
Οι περισσότερες απαντήσεις που πήρα, προς πολύ μεγάλη μου έκπληξη, υποστήριζαν το δεύτερο.
Και η έκπληξή μου ίσως ήταν τόσο μεγάλη γιατί είναι κάτι που δεν κάνω.
Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω… Υπάρχει λόγος να κρατήσεις τον άλλον προσγειωμένο;
Μάλλον είναι λογικό να σκεφτόμαστε οτι σε κάποια φάση της ζωή μας
θα θέλαμε να μας πει καποιος οτι αυτό που πάμε να κάνουμε είναι βλακεία,
για να γλιτώσουμε μια δυσάρεστη κατάσταση.
Και ίσως αυό μας παρακινεί πολλές φορές να γινόμαστε τόσο προστατευτικοί απέναντι στους φίλους μας.
Αλλά τελικά αυτή είναι η δουλειά μας; Εγώ πιστεύω πως όχι.
Υπήρξε κάποια στιγμή που τόλμησα να πω σε κάποια φίλη, χωρίς να ζητήσει τη γνώμη μου,
ενώ μου έλεγε πως σκεφτεται να χωρίσει “Εγώ στη θέση σου θα χώριζα.”
Ηταν η μόνη και τελευταία φορά που έκανα κάτι τέτοιο γιατί αυτό που ακολούθησε δεν περιγράφεται.

Τελικά χώρισε και αρχισαμε να δέχομαστε e-mail απο τον πρώην φίλο της και οι δυο που με κατηγορούσε πως φταίω εγώ.
Έτσι αποφάσισα πως καλά θα κάνω απο δω και πέρα να δίνω κάποια συμβουλή ΜΟΝΟ οταν μου τη ζητάνε και όχι αυθαίρετα.
Και το κράτησα.
Μου φάνηκε λοιπόν πολύ περίεργο αυτό που μου συνέβη πριν λίγες μέρες:
Αποφάσισα να πάω σε μια συνάντηση που έκανε μια μεγάλη αεροπορική και ζητουσε αεροσυνοδούς.
Εντάξει, το ξέρω οτι δεν είμαι μοντέλο και ξέρω οτι θα έπρεπε να έχω πολλά προσόντα για να με επιλέξουν που απ’ο,τι φαίνεται υστερώ.
Όταν λοιπόν το ανέφερα σε κάποιο φίλο μου είπε “Δε θελω να σε στεναχωρησω,αλλά…
(παντα πίστευα πως ότι ειπώνεται πριν απο τη λέξη “αλλά” ακυρώνεται αυτόματα!) τζάμπα θα χάσεις το χρόνο σου…
Αυτοί ζητάνε… μπλα-μπλα μπλα…” Εκεί πάγωσα.
Ημουν ενθουσιασμένη που μετά απο τόσο καιρό αδράνειας παρουσιάστηκε μια ευκαιρία για δουλειά και με μια φράση έσβησαν όλα.
Αφού άκουσα ο,τι είχε να μου πει, του ειπα “Αμαν ρε φιλε… Με στεναχώρησες τώρα…”
“Συγνώμη κορίτσι μου, μου λεει, αλλά για το καλό σου τα λέω αυτά.”
Δεν το κατηγορώ φυσικά το παιδί, γιατί στο όνομα της φιλίας μας ,τόσων χρόνων φιλία, θεώρησε πως αυτό είχε υποχρέωση να κάνει.
Αλλά γιατί τόσος αρνητισμός; Δε μας φτάνει όλος αυτός που υπάρχει γύρω μας;
Στην τελική δεν είναι όλοι φίλοι μας! Υπάρχουν και εχθροί για να μας τα λένε αυτά!
Σε αυτό το δύσκολο καιρό που περνάμε δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα απο το να ακούς ένα “Κουράγιο…”
ή ένα “Δεν πειράζει…” ή “Θα τα καταφέρεις μια μερα, είμαι σίγουρος/η”. Μόνο αυτό.
Γι’αυτό σκεφτείτε ξανά πριν προσπαθήσετε να προστατέψετε ένα φίλο απο κάτι, το χρειάζεται στ’αλήθεια;
‘Η απλά θέλει μια αγκαλιά;

Αφροδίτη!

(Υ.Γ. Τελικά πήγα στη συνάντηση και δε με πήραν λόγω tattoo, αλλά τουλάχιστον προσπάθησα!!)