Αρχείο

All posts for the day 2 Φεβρουαρίου 2012

To μεγαλειο της μανας

Published 2 Φεβρουαρίου, 2012 by sofiaathanasiadou

Στη Σαντορινη γινονται πολλοι σεισμοι τον τελευταιο καιρο… Εγω βεβαια λειπω αλλα εχω αφησει το παιδακι μου πισω με τη γιαγια και τον παππου. Αρθρα εκαναν τον γυρο του Facebook που ελεγαν πως σε 6 μερες θα ανατιναζοταν το ηφαιστειο… Επαθα αμοκ.. Το μονο που σκεφτομουν ειναι να μη φοβαται το παιδακι μου… Αν συμβει κατι θελω να ειμαι εκει… Να το κραταω αγκαλια να του ψιθυρισω στο αυτι μην φοβασαι , ολα θα πανε καλα… Και ας ειναι το τελευταιο πραγμα που θα κανω…
Αυτη την ιστορια την δημοσιευσε η Θεοφανια Καλογιαννη και με συγκλονησε…

Επειδή στην ΕΛΛΑΔΑ του σήμερα , έπαψαν (εδώ και χρόνια) να υπάρχουν πρόσωπα εκτυφλωτικά (μέσα απο το δημόσιο βίο ή την τηλεόραση) που να χαρίζουν ΕΜΠΝΕΥΣΗ και να αποτελούν ΠΡΟΤΥΠΑ ζωής , σας χαρίζω μια εικόνα που δείχνει ΑΝΩΝΥΜΟΥΣ ανθρώπους (υπάρχουν ολόγυρα μας , κρυμμένοι) και συγκεκριμένα μια μητέρα που αποτελούν πραγματικά ΕΚΤΥΦΛΩΤΙΚΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΖΩΗΣ , ΕΛΠΙΔΑΣ και ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ !
Η ιστορία είναι ΑΛΗΘΙΝΗ και έχει ως εξής :
Κατα τη διάρκεια του τελευταίου μεγάλου σεισμού στην Ιαπωνία :
… μόλις ο σεισμός καταλάγιασε και έφθασαν τα σωστικά συνεργεία ,
οι διασώστες κατάφεραν να εντοπίσουν το ακίνητο σώμα μιας γυναίκας κοιτώντας πολύ αμυδρά μέσα απο τα ερείπια ,
το χώμα και τα χαλάσματα , βαθιά μέσα στη γή …..
Η στάση του κορμού της , ήταν όμως (όπως διαπίστωσε ο διασώστης) κάπως παράξενη , καθώς μέσα σε μια τέτοια κατάσταση είχε μια θέση «κατα τρόπο» γονατιστή , σα να προσευχόταν στο θεό ….
το κορμί της ήταν γερμένο εμπρός και τα χέρια της σαν να στηρίζονταν από κάποιο αντικείμενο ….
Το γκρεμισμένο σπίτι είχε συνθλίψει ένα μικρό κομμάτι απο το κρανίο της
και τη σπονδυλική της στήλη !
Υπο εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες , ο διασώστης κατάφερε μέσα απο μια σχισμή να αγγίξει το σώμα της γυναίκας …. Ήλπιζε πως ήταν ακόμη ΖΩΝΤΑΝΗ … Δυστυχώς , το παγωμένο κορμί κορμί και η ακαμψία που αυτό εμφανίζει κατα το θάνατο , τον έπεισαν ότι ΣΙΓΟΥΡΑ ήταν ΝΕΚΡΗ ! Αμέσως , αυτός και η υπόλοιπη ομάδα του εγκατέλειψαν τα ερείπια του σπιτιού και πήγαν σε κάποια γειτονικά οικοδομήματα εξίσου γκρεμισμένα …. Για κάποιο λόγο μετα απο λίγες ώρες , ο αρχηγός των διασωστών , οδηγούμενος απο ένα ανεξήγητο προαίσθημα , επέστρεψε στο γκρεμισμένο σπίτι με τη νεκρή γυναίκα .
Γονάτισε και άπλωσε τα χέρια του μέσα στη γη προσπαθώντας να εξερευνήσει όσο μπορούσε το κενό χώρο κάτω απο τη κοιλιά της γυναίκας …..
Και ξαφνικά άρχισε να ουρλιάζει ….» Ένα παιδί … Υπάρχει ένα παιδί … »
Αμέσως ήρθαν όλοι , γύρω του και άρχισαν να σκάβουν με πολύ μεγάλη προσοχή για πολλές ώρες , απομακρύνοντας τα ερείπια και τα τσιμέντα , γύρω απο το άψυχο σώμα ….
Ένα μωράκι 3μηνών ξεπρόβαλε κάτω από το παγωμένο κορμί της γυναίκας , τυλιγμένο μέσα σε μια κουβέρτα …..
Ο γιατρός το εξέτασε επι τόπου … διαπίστωσε ότι απλά κοιμόταν γαλήνια ….
Μέσα στην κουβέρτα βρέθηκε και ένα κινητό τηλέφωνο ….
Στην οθόνη του υπήρχε γραμμένο ένα SMS μήνυμα :
«…. Αν καταφέρεις και επιζήσεις από όλο αυτό …. μη ξεχάσεις ποτέ … Σ’ΑΓΑΠΩ .»

Ναγια και Κλεονικα

Published 2 Φεβρουαρίου, 2012 by sofiaathanasiadou

Μια Φωτογράφιση..βγαλμένη από Άλλη Εποχή..

Τότε που όλα ήταν νοσταλγικά..και οι κινήσεις με χάρη, βγαλμένες από παραμύθι..

Θυμάμαι τις καρτ-ποστάλ της εποχής της γιαγιάς μου..ή μάλλον της πρό-γιαγιάς μου..Πάντα έμενα με τις ώρες να τις χαζεύω..και σε κάθε μου ταξίδι στο πατρικό μου, ανοίγω τα συρτάρια του «σερβάν» με μεγάλη λαχτάρα, και ψάχνω τα κουτιά, όπου τις έχω συγκεντρώσει.. και ξεφιλίζω τα άλμπουμ, να ρουφήξω αυτό το άρωμα του παλιού χαρτιού..αυτό το μαγικό άρωμα της τότε εποχής!!!..

Η προ-γιαγιά μου Άρτεμις, καθισμένη σε μιά ξύλινη καρέκλα..και στην «ποδιά» της το μικρότερο από τα έξι της παιδιά..!!..Η όψη της αυστηρή και αγέρωχη..και τα παιδιά αγέλαστα,-αυτή ήταν η «τάση» στις φωτογραφίες της εποχής εκείνης-, να την πλαισιώνουν δεξιά και αριστερά!!..Η γιαγιά μου δεξιά της, με καρέ μαλλάκια, περτσέ, και έναν μεγάλο λευκό φιόγκο στο κεφάλι…..!

Ξεφιλίζω με προσοχή μεγάλη..να προστατεύσω τα δεσίματα του άλμπουμ..να χαιδέψω και να προστατεύσω τη μνήμη και την ιστορία των ανθρώπων, που αποτυπώνονται στις φωτογραφίες..!

Άλλα πρόσωπα τα αναγνωρίζω..από εξιστορήσεις της γιαγιάς μου..άλλα πάλι όχι..δεν έχει σημασία όμως..είναι εκεί!!..Με μεγάλη συγκίνηση, σεβασμό και αγάπη, φρόντισα οι άνθρωποι αυτών των φωτογραφιών να συνεχίσουν το ταξίδι τους στο χρόνο..και να ασκήσουν «επιρροή» και σε γενιές μετά από τη δική μου!!!..

Πρόλαβα να χαρώ το χάδι τριών προ-γιαγιάδων μου!!!..
Η κορούλα μου ακόμη βιώνει τη λατρεία της μιας μου πολυαγαπημένης γιαγιάς..!!!
Τι μαγικό να υπάρχουν αυτές οι στιγμές αποτυπωμένες, και να συνεχίσουν να ζουν και στα παιδιά και στα εγγόνια της δικής μου κορούλας??!..

Στιγμές – Θησαυρός..Θησαυρός ανεκτίμητος!!!..

«Mommy and Me»..τρεις λέξεις, με «βάρος» τεράστιο!!!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ το αγγελούδι μου..το κοριτσάκι μου, την Κλεόνικά μου..που ήρθε στη Ζωή μου, και μου δίδαξε τι σημαίνει Ζωή..!!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ την φωτογράφο Irini Kolovou, που αντιλήφθηκε τον ψυχισμό μου, και μέσα στον φακό της «αιχμαλώτισε» όλα αυτά τα υπέροχα και μοναδικά συναισθήματα «Μαμάς και Κόρης»!! Την ευχαριστώ τόσο, που τα αποτύπωσε με αυτό τον εξαιρετικό τρόπο..ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ…!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τη Μaria Ghika, που εμπνεύστηκε από τη διάθεσή μας και το όραμά μας, και δημιούργησε αποκλειστικά για εμάς αυτά τα πανέμορφα φορέματα και αξεσουάρ που φοράμε Μαμά και Κόρη..όλα, φτιαγμένα από τα ταλαντούχα χεράκια της!!!..Την ευχαριστώ που φρόντισε τα πάντα γύρω μας με την παραμικρή λεπτομέρεια!!!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ το Mario Stavropoulo, που επιμελήθηκε το χτένισμά μου, και με την τέχνη του έδωσε την πινελιά που χρειαζόταν, για να λάμψει το χαμόγελό μου ακόμη περισσότερο!!!

Το αποτέλεσμα ονειρεμένο..η συγκίνηση μου κόβει την ανάσα..!!!

Δειτε το βιντεο εδω

Η Yellow Bee κοδελα μας!!!

Published 2 Φεβρουαρίου, 2012 by sofiaathanasiadou

Σας αρεσει? Εγω εχω ξετρελαθει!!!

Μακαρι να ειχα καλυτερη αναλυση στην φωτογραφια αλλα ειπαμε μου λειπει μια καλη φωτογραφικη…

Την κορδελα μας την εφτιαξε η φανταστικη μαμα Γιουλη ειδικα για την μικρη μου πριγκηπισσα ! Την φορεσαμε και την εχουμε λατρεψει! Ειναι κορωνα και ειναι ελαφρως στραβα γιατι εχει αποψη! Αλλωστε λατρευω την ασσυμετρια! Τις κορδελες της μαμας Γιουλης θα τις βρειτε στην σελιδα της στο facebook The yellow bee και θα τις λατρεψετε ολες!!! Την ευχαριστω πολυ και για το κλιπ κοκκαλακι που μας εκανε δωρο με το ονομα της μικρης μου!!!Μα δεν ειναι τελειο?

Μπορειτε να μπειτε στο site της Γιουλης και να δειτε συγκεντρωμενη την δουλεια της  πατωντας εδω

Τα Choco chip Cookies της μαμας Κελλυ !

Published 2 Φεβρουαρίου, 2012 by sofiaathanasiadou

Η γλυκια μαμα Κελλυ Καπετανου μου εστειλε την αγαπημενη της συνταγη για κουλουρακια και ειμαι σιγουρη πως θα την λατρεψετε!!! Πιανουν τα χερακια της σε ολα χιχιχ! Να τα φτιαξετε γιατι ειναι φανταστικα και η συνταγη ευκολη και νοστιμη! Περιμενω εντυπωσεις και ισως κανα κουλουρακι? χιχιχιχι

Υλικα

2 ¼ κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κ.γλ. σόδα μαγειρικής
1/2 κ.γλ. αλάτι
225 γρ. βούτυρο
100 γρ. ζάχαρη (μισή κούπα)
150 γρ. μαύρη ζάχαρη (3/4 της κούπας)
2 κ. γλ. εκχύλισμα βανίλιας ή 3 συσκευασίες βανίλια
2 αυγά
2 κούπες σταγόνες σοκολάτας

Πάμε να τα φτιάξουμε!!!!!!!!!!!

• Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 C στον αέρα. Στρώνουμε λαδόκολλα σε λαμαρίνα.
• Κοσκινίζουμε σε μπολ το αλεύρι, τη σόδα και το αλάτι.
• Χτυπάμε το βούτυρο με τα δύο είδη ζάχαρης και τη βανίλια, να λιώσει καλά η ζάχαρη.
• Προσθέτουμε τα αυγά πάντα χτυπώντας να ενωθούν τα υλικά μας και να γίνει σαν κρέμα.
• Με τη βοήθεια μιας σπάτουλας ρίχνουμε λίγο λίγο το αλεύρι κι ανακατεύουμε.
• Τέλος προσθέτουμε τα κομμάτια της σοκολάτας.
• Με ένα κουτάλι αφήνουμε κουταλιά, κουταλιά από το μείγμα στη λαδόκολλα, αφήνοντας 3-4 εκ. κενό ανάμεσα (απλώνουν στο ψήσιμο). Ψήνουμε για περίπου 15’ μέχρι να ροδίσουν οι άκρες αλλά η μέση να παραμείνει μαλακή.
• Εάν κάνετε μικρά μπισκοτάκια με το κουταλάκι του γλυκού θέλουν το πολύ 9’.
• Αφού ψηθούν (πρέπει να είναι ακόμη μαλακά) τα μεταφέρουμε σε σχάρα για να κρυώσουν και να σταθεροποιηθούν.

Η μαμα Κελλυ Καπετανου δημιουργει πρωτοτυπα βιβλια ευχων με αγαπη…

Published 2 Φεβρουαρίου, 2012 by sofiaathanasiadou

Την δουλεια της μαμας Κελλυ την ανακαλυψα και εμεινα με το στομα ανοιχτο! Τα πιο πρωτοτυπα τα πιο φανταστικα βιβλια ευχων που εχω δει! Ειναι πολυ σημαντικο να να βαζεις την ψυχη σου σε οτι κανεις και κοιτωντας την δουλεια της Κελλυς μπορεις να καταλαβεις γιατι! Η μαμα Κελλυ δημιουργει με βαση την δικη σας ιστορια ,με σκοπο να ολοκληρωσει το δικο σας ονειρο… Αυτο που εσεις θελετε και εχετε φανταστει για το δικο σας παιδακι… Το βιβλιο ευχων δεν ειναι απαραιτητα μονο για την βαφτιση του μικρου σας . Ειναι ενα βιβλιο -ημερολογιο που εσεις, οι  δικοι του ανθρωποι θα καταγραφετε ολες σας τις σκεψεις ευχες αφιερωσεις και θα το ακολουθουν για μια ζωη… Ενα κομματι σταθμος στη ζωη του, που θα περιμενει παντα να διαβαστει για να θυμισει ολα τα συναισθηματα που μας γεννησε η καθε στιγμη της ζωης του….

Γειά σας Super Mums!

Είμαι η Κέλλυ από το Kelly’s Creations, μανούλα του 3χρονου Στάθη!

Η ιστορία μου με τα βιβλία ευχών ξεκίνησε πριν από 2 χρόνια όταν αποφάσισα να φτιάξω εγώ η ίδια τα βιβλία ευχών για τον γάμο μου και την βάπτιση του μικρούλι μου… Από τότε πολλές μανούλες μου έχουν κάνει την τιμή να με εμπιστευτούν με την κατασκευή του βιβλίου ευχών για την δική τους βάπτιση!

Η βάπτιση ενός μωρού είναι μια από τις σημαντικότερες στιγμές της ζωής του. Το βιβλίο ευχών είναι ένα ενθύμιο με τις ευχές των καλεσμένων που θα αποτελέσει το τέλειο αναμνηστικό της βάπτισης!!!

Κάθε βιβλίο ευχών είναι φτιαγμένο σύμφωνα με το θέμα και τα χρώματα της βάπτισης και είναι μοναδικό. Το σχήμα του μπορεί να είναι οτιδήποτε έχετε φανταστεί από κορώνες, φορέματα, αυτοκινητάκια, καράβια μέχρι μελισσούλες, κουκουβάγιες, κάστρα!

Εκτός από βιβλία ευχών αναλαμβάνω να φτιάξω και καμβάδες με συνθέσεις με τις φωτογραφίες των αγγέλων σας, ιδιαίτερα προσκλητήρια καθώς επίσης και χειροποίητα δωράκια για τα παιδικά σας πάρτυ…

Θα χαρώ πολύ να συμμετέχω και εγώ, με τον τρόπο μου, στην πραγματοποίηση της βάπτισης των ονείρων σας!

Φοβαμαι το σκοταδι…

Published 2 Φεβρουαρίου, 2012 by sofiaathanasiadou

Ειναι μια ανεξηγητη φοβια μου οχι πως δεν μπορω να εξηγησω πως ξεκινησε αλλα αυτο που φοβαμαι δεν ειναι υπαρκτο….

Φοβαμαι αυτο που δεν βλεπω και ισως υπαρχει σε μια αλλη διασταση…

Στην ουσια ισως και να μην υπαρχει καθολου αλλα εγω φοβαμαι και δεν εχω καταφερει να το ξεπερασω μεχρι τωρα….

Δεν κοιμαμαι ποτε μονη σπιτι  και παντα αφηνω ενα φως ανοιχτο…

Απο τοτε που εγινα μαμα εχει συμβει κατι μαγικο…

Οταν ειμαι πχ με το Σταθη και πεσει ο γενικος η κοπει το ρευμα, κατι που δεν ειναι πολυ συχνο στη Σαντορινη αλλα συμβαινει, δεν ξερω πως αλλα ο φοβος μου εξαφανιζεται και ειμαι εγω αυτη που με την ψυχραιμια μου θα ηρεμησω τον Σταθη και θα βρω λυση ….

Υπαρχουν τερατα και τα δημιουργουμε εμεις….

Published 2 Φεβρουαρίου, 2012 by sofiaathanasiadou

Αυτο το κινουμενο σχεδιο δημιουργησε ο Jonathan Button για να απαντησει στην ερωτηση αν υπαρχουν τερατα που τρομαζουν τα παιδια το βραδυ…

Τερατα που τα τρομαζουν και χαλανε τα βραδια τους η καταδυναστευουν την ζωη τους υπαρχουν…. Και τα δημιουργουν οι μεγαλοι… Και στην χειροτερη περιπτωση τα μεταδισουν στα παιδια τους σαν μεταδοτικη ασθενεια…..