Μια μητερα στο μητερα….

Published Δεκέμβριος 21, 2011 by sofiaathanasiadou
 
Mικρη ηθελα να γινω μαμα στα χωρια S.O.S Δεν ηθελα να κανω δικα μου παιδια… Σκεφτομουν τα τοσα ορφανα που υποφεραν και ηξερα οτι μεσα μου εχω πολυ αγαπη να δωσω…Φυσικα δεν συγκρινεται το αισθημα του να εχεις φερει στον κοσμο ενα παιδι φτιαγμενο απο τον ανθρωπο που αγαπας και τον ιδιο σου τον εαυτο… Ειναι ενα κομματι σου που απλα μεγαλωνει ανεξαρτητα,θυμιζοντας σου καθε φορα που το κοιτας την απεριοριστη αγαπη που μπορεις να νιωσεις σαν ανθρωπος, την απεραντη ευθυνη και την καθημερινη αγωνια μην σου παθει τιποτα… Τουλαχιστον εγω ετσι νιωθω… Στη θεα ομως παιδιων που εχουν εγκαταλειφθει λυγιζω… Δεν θα καθισω να ψαξω τους λογους που κατεληξαν εκει… Καμμια φορα ειναι καλυτερα εκει παρα να κακοποιουνται… Δεν με ενδιαφερει να χαρακτηρισω μια μανα ασπλαχνη γιατι δεν μπορω να ξερω ποια απογνωση την οδηγησε εκει… Αν ηταν χρηστης ουσιων πχ? Δεν ειναι χιλιες φορες καλυτερα καπου αλλου ασφαλες ενα μωρο εξαρτημενης μητερας? Κυκλοφορουν ενα καρο αρπακτικα εκει εξω…Υαινες ετοιμες να κατασπαραξουν πλασματα απροστατευτα για να ικανοποιησουν τις αρρωστες ορεξεις τους… Αυτη ειναι η ιστορια μιας μαμας της Ντενης που επισκευτηκε το ιδρυμα Μητερα για να προσφερει κρεμες γιατι υπαρχει ελλειψη δυστηχως… Μανουλες εστω και αν δεν εχετε κατι να προφερετε μια προσευχη για αυτες τις ψυχουλες αρκει… Να πιστευετε στην δυναμη της προσευχης ασχετα με το πια θρησκεια πιστευετε…
Ας διαβασουμε την ιστορια της…
 
Εχτές πήγα με τον 10 χρονο γιο μου Γιάννη, στο Ίδρυμα Βρεφών Μητέρα που είναι κοντά στο σπίτι μας. Πήγαμε να δώσουμε κρέμες και μπλέντερ για τα μωράκια γιατί δεν είχαν. Πάω αρκετά συχνά πράγματα εκεί, αλλά φέτος μου έδωσε και ο γιος μου λεφτά από το χαρτζιλίκι του για την αγορά των πραγμάτων. Ζητήσαμε να δούμε τα μωράκια και μας είπαν ότι δεν γίνεται αυτό. Μας έδειξαν τα παράθυρα από τα δωμάτιά τους και μας είπαν να κοιτάξουμε από εκεί.
ΉΤΑΝ ΣΚΕΤΗ ΤΡΕΛΑ.
Βλέπαμε τα μικροσκοπικά κεφαλάκια τους μέσα από τα παπλώματα και με έπιασε ίλιγγος. Δεν μπορούσα να κρατήσω τα δακρυά μου. Έτρεμα μόνο που τα έβλεπα και που σκεφτόμουν ότι αυτά τα αγγελουδάκια, αυτές οι ψυχούλες, δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από κανέναν.
ΕΥΧΟΜΟΥΝ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΩ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ……. ΕΥΧΟΜΟΥΝ ΝΑ ΔΙΝΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΝ, ΕΥΧΟΜΟΥΝ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΑΥΤΗ Η ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΕΝΑ ΣΠΙΤΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΑ. ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΛΑΙΩ……….
 
Advertisements

2 comments on “Μια μητερα στο μητερα….

  • ΑΝ ΕΙΧΑΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ -ΣΥΝΤΟΜΑ- ΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ ΟΣΕΣ ΘΕΛΑΜΕ ΑΠΟ ΚΕΙ,ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΗΜΕΝΟ ΠΙΑ! ΑΛΛΑ ΠΟΙΟς ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ 2-3 ΧΡΟΝΙΑ ;Ε; ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΧΕΙ ΜΝΗΜΕΣ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΧΤΙΣΤΕΙ.ΟΧΙ ΟΤΙ ΜΕ ΧΑΛΑΕΙ/ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΚΑΠΟΙΕς ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ.ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΑΠΟ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ ΟΠΩς ΛΕΝΕ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ.ΣΕ ΑΥΤΗ ΟΜΩς ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΤΩΝ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ.ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΤΡΑΥΜΑΤΑ

  • Ένας απο τους στοχους του μητερα, με τον οποίο συμφωνώ απόλυτα, είναι τα παιδιά να γυρίσουν πίσω στο οικογενειακο περιβάλλον σύντομα. Ευτυχώς δεν υπάρχει καλύτερο μέρος να επιστρέψει ένα παιδί απο τη μητέρα του. Απο αυτή την άποψη τα περισσότερα παιδιά του μητερα δεν είναι διαθέσιμα για υιοθεσια αλλά φιλοξενούνται σε αυτο το περιβάλλον μέχρι να υπάρχουν οι συνθήκες ώστε να επιστρέψουν στο σπίτι τους. Πρέπει να γνωρίζεται οτι το μεγαλύτερο ποσοστο των παιδιών που φιλοξενούνται εκει πλέον είναι λόγω της οικονομικής ανέχειας και της φτώχιας. Σε αυτό πρέπει όλοι να εστιάσουμε και να αλλάξουμε αυτην την άθλια συνθηκη που σταδιακα θα βρεθούμε όλοι. Να μην έχουμε να φαμε, να μη μπορούμε να επιβιώσουμε, εκει μας εχουν φερει! Επίσης, τα παιδιά που είναι προς υιοθεσια απ το «μητερα» συνήθως είτε είναι μεγαλυτερα σε ηλικία είτε έχουν κάποια ιδιαιτερότητα και έχει παρατηρηθει οι υποψηφιοι «γονείς» να πηγαίνουν για να παρουν ενα παιδί θετοντας συγκεκριμένες προδιαγραφές!Αν θέλεις πραγματικα να υιοθετήσεις ένα παιδι δεν βάζεις ορους!Οταν θέλεις να προσφέρεις απλα το κάνεις!Και τέλος το χειρότερο που έχει συμβει είναι να επιστρέφουν παιδι στο μητέρα έπειτα απο υιοθεσία διοτι πλεον δεν το θέλουν ή συνειδητοποιήσαν πως δεν μπορούν να αναλάβουν αυτο το ρόλο (μη μπω σε λεπτομερειες για τους λόγους διοτι θα ειναι ασχημο). Σκεφτείτε αυτο το παιδί που για δευτερη τουλαχιστον φορα βιωνει τον αποχωρισμό, την απορριψη…
    Συνεπως λοιπον πρεπει να στηριζουμε την οποια «γραφειοκρατική» δυσκολια υπαρχει στο «μητερα» καθως οφειλουν να εξετασουν παρα πολλες φορες αν θα δωσουν και πριν δωσουν ενα παιδι καπου. Δεν ειναι ενα αξιαγαπητο αντικειμενο λατριας ή καλυψης αναγκων του καθενος!Το κρατος οφειλει να εξαλειψει τους λογους που οδηγουν ολα αυτα τα παιδια στα ιδρυματα, τους λογους που ενας γονιος αφηνει το παιδι του εκει πιστεψτε οχι με ελαφρα την καρδια. Μεχρι τοτε ολα τα υπολοιπα ειναι τσιροτα σε ενα τραυμα που αιμορραγει.

  • Σχολιάστε

    Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

    Λογότυπο WordPress.com

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Google

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Twitter

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Facebook

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Σύνδεση με %s