οταν Eνας μπαμπας ταιζει το μωρο του!

Published Νοέμβριος 29, 2011 by sofiaathanasiadou

Βρηκα αυτο το αρθρο !

Το διαβασα και με συγκινησε πολυ!

Με εβαλε κατευθειαν σε σκεψεις…

Οχι πως δεν το ζω καθημερινα με τον Αντωνη μου να φροντιζει εξισου καλα τα παιδια μας…

Τον κοιταζω και λιωνω απο την αστειρευτη τρυφεροτητα και αγαπη που δειχνει στα μωρουλια μας!

Ειναι πολυ ωραιο οταν βλεπεις εναν πατερα να συμμετεχει  ενεργα στο μεγαλωμα των παιδιων και εγω προσωπικα δεν θα μπορουσα να φανταστω την ζωη μου με καποιον που δεν θα ηθελε η θα το αντιμετωπιζε σαν αγγαρεια…

Πανε οι εποχες που ο μπαμπας απλα επαιζε με τα παιδια …

Οι μπαμπαδες αυτης της γενιας  ισως ειναι οι δευτερες μαμαδες…

 

Αυτα ειναι  τα λογια που εγραψε ο Οδυσσεας Ιωαννου!

Ταΐζω ένα μωρό. Ένα ζωικό κουβαράκι τεσσάρων μηνών, μονίμως γελαστό, ένα κουτάκι αγάπης, το δελφινάκι μου. Όταν το φιλάω δεν ξέρω πως κρατιέμαι και δεν του κόβω κομμάτια – ποτέ δεν θα μάθει ότι την αρτιμέλειά του την χρωστάει στη γενναία αυτοσυγκράτησή μου, στα αστείρευτα αποθέματά μου πειθαρχίας και αυτοέλεγχου…

Τα μεσημέρια του Σαββατοκύριακου ξαπλώνει στο κρεββάτι ανάμεσά μας. Ακούω τα πνευμόνια του, ανάσα την ανάσα γυμνάζεται στην ζωή και από γατί γίνεται άνθρωπος. Ένα μωρό είναι σαν το αναμμένο τζάκι, ποτέ δεν είναι ίδιο, ποτέ δεν θα πετύχεις το ίδιο σχήμα φωτιάς.

Ταΐζω ένα μωρό. Κι όλος ο κόσμος γίνεται στόμα. Βγάζει ήχους, σπέρματα λέξεων ωραίων, υγρούς ήχους, γεμίζει σιγά σιγά την θάλασσά του να ‘χει να δελφινοβολτάρει. Έχει και πατούσες. Αμέ! Ο Θεός να τις κάνει… Τα κλειδιά του σπιτιού είναι μεγαλύτερα… Παλεύει να κρατήσει το κεφάλι της όρθιο, κάθε μέρα και καλύτερα. Σκαρφαλώνει πάνω μου σαν σκίουρος που έχει πάρει L.S.D, γελάει συνέχεια. Τι γελάς ρε σαχλαμάρα;

Ταΐζω ένα μωρό. Ξέρω πως ποτέ δεν θα κάνω κάτι σημαντικότερο. Δεν μου ανήκει, δεν του ανήκω, η σχέση είναι καθαρή από την αρχή. Αλλά κάποιος πρέπει να κρατάει το μπιμπερό… Στα σπάνια κλάματά της μια χνουδωτή καμηλοπάρδαλη αποδεικνύεται πιο χρήσιμη από εμένα. Μόνο αυτή μπορεί να σταματήσει το κλάμα. Αρχίζω να έχω θέμα με την καμηλοπάρδαλη. Ή αυτή ή εγώ!

Μακάρι να αγαπήσει την θάλασσα και να θελήσει να της την μάθω. Μακάρι να αγαπήσει και να θελήσει να μου μάθει.
Βέβαια δεν έχω αυταπάτες. Τον βλέπω τον διάλογο να έρχεται
– Καλημέρα λουλούδι μου!
– Δεν μας χέζεις ρε πατέρα πρωί πρωί;
Ταΐζω ένα μωρό. Κι όλος ο κόσμος γίνεται γάλα.

Advertisements

3 comments on “οταν Eνας μπαμπας ταιζει το μωρο του!

  • τι υπεροχο κειμενο!!!! δοξα το Θεο ειμαι πολυ τυχερη σε αυτο το θεμα..και ακομα πιο τυχερος ειναι ο αλητακος μου που εχει αυτον τον μπαμπα!!!..κανει τα παντα…αν μπορουσε να θηλασει θα το εκανε κ αυτο…..αν ειναι εστω και λιγο αρρωστουλης ο μικρος…ο μπαμπας του δεν βαζει μπουκια στο στομα του!..ειναι πραγματικα ο πιο γλυκος μπαμπακας που εχω δει!!!!

  • ε ενταξει ,θεος αυτος ο πατερασ με το απιστευτο χιουμορ του και την αυτογνωσια.δεν μας χεζεισ ρε πατερα……..ωραιος!

  • Γράψτε απάντηση στο rania Ακύρωση απάντησης

    Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

    Λογότυπο WordPress.com

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Google

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Twitter

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Facebook

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Σύνδεση με %s