Ο πνευματικος μου δασκαλος …ενα μαθημα ζωης!

Published 5 Νοεμβρίου, 2011 by sofiaathanasiadou

Πριν  χρονια  ηρθε στον δρομο μου ενας ανθρωπος που του χρωσταω πολλα! Ειναι ο πνευματικος μου δασκαλος… Ναι υπαρχουν και τετοιοι!  Οι ανθρωποι που μας καθοθηγουν πρεπει να μιλανε στην καρδια μας, δηλαδη αυτα που μας λενε να βρισκουν νευρο κ να ακουμε αυτο το καμπανακι  να μας κανει ντιν οπως λεω κ εγω απλοικα! Μερικοι ειναι τυχεροι και αυτοι οι ανθρωποι ειναι οι γονεις τους…εγω δεν ανηκω σε αυτην την κατηγορια…

Μεσα στα 10 χρονια που ξερω τον Δημητρη εχω εξελιχθει πολυ σαν ανθρωπος εχω γνωρισει  εξελιξει και αγαπησει την πραγματικη Σοφια και οχι αυτη που θα ηθελε να ειμαι ο καθενας,για τους δικους του λογους… Ενα μαθημα μου ηταν το πιο δυσκολο να καταλαβω απο ολα οσα μου ελεγε … Οτι η υλη δεν ειναι σημαντικη…

Ημουν μια υπερκαταναλωτρια κατι που δεν με δυσκολευε στην ζωη μου ισα ισα που με εκανε να νιωθω ομορφα απλα για να αποκτω ολα αυτα που ηθελα,επρεπε να δουλευω. Να δουλευω απο 16 ωρες τη μερα 7 μερες τη βδομαδα για 11 μηνες το χρονο! Οχι δεν κουραζομουν ποτε, για μενα η δουλεια ηταν ευτυχια απολαυση και δημιουργια! Αλλα η ουσια ηταν ζω για να δουλευω για να εχω και καπως ετσι ζουσα εως τη μερα που ηρθε το πεπρωμενο να μου δωσει ενα πολυτιμο μαθημα… Eμεινα εγκυος και επαθα αποκολληση και επρεπε να περασω και τους 9 μηνες ξαπλα…και φυσικα στο σπιτι…. Ενιωθα σαν λιονταρι στο κλουβι… να εχεις ενεργεια και να μην κανει να κουνηθεις… δυσκολα πραγματα…αλλα μετα την πρωτη νυχτα το επομενο πρωι ακουσα…

Ακουσα για πρωτη φορα τα πουλακια που κελαηδανε εξω απο το παραθυρο μου ! Ειδα…ειδα για πρωτη φορα το υπεροχο φως του ηλιου μεσα στο σπιτι μου.

Και τοτε συνηδητοποιησα ποσα πραγματα χανω δουλευοντας τοσο πολυ! Φυσικα και εχω κερδισει εμπειρια γιατι εχω ταξιδεψει τοσο πολυ…αλλα τα περισσοτερα μου χρηματα εγιναν αρωματα σκιες ρουχα παπουτσια κ. α πολλα!

Αλλα η μεγαλη και ουσιαστικη μου αλλαγη εγινε οταν επρεπε να αφησω το Σταθη  το 2 μηνων παιδακι μου για να παω για δουλεια… ενιωσα σαν καποιος να μου σφιγγει την καρδια να μου την ξεριζωσει… Σκεφτομουν πως θα μεγαλωσει αυτο το παιδι που θα περναει ολο το χρονο του χωρις εμενα…Θα περναει χρονο με τη γιαγια οπως εγω θα μαθει πως προτεραιοτητα εχει η δουλεια οπως εμαθα και εγω…. Γιατι να αναγκαστει να ψαχνει για εναν ανθρωπο να του διδαξει μαθηματα ζωης οπως εγω… αφου μπορει αυτα τα μαθηματα να του τα διδαξω ΕΓΩ?

Εκει που θελω να καταληξω ειναι πως μια μαμα ξερει  πως να διδαξει  το παιδι της καλυτερα απο τον καθενα…ξερει το τραγουδι της καρδιας του. Η δικη μου λυση στο προβλημα φαινεται πως θα ειναι η σταδιακη αλλαγη επαγγελματος… Αρνουμαι να δουλευω πιο πολυ τις ημερες που τα 2 μου παιδακια πλεον θα εχουν τις σχολικες τους διακοπες ! Αρνουμαι να μην ειμαι εκει.. Δεν εχουν ολοι αυτη την πολυτελεια το ξερω… Αλλα μπορουμε να κοψουμε τα απαραιτητα που στην ουσια δεν αξιζουν τιποτα μπροστα σε μια χαρουμενη αναμνηση στο μελλον των παιδιων μου….

12 comments on “Ο πνευματικος μου δασκαλος …ενα μαθημα ζωης!

  • καλή αρχή Σοφάκι!!! το μπλογκ είναι μεγάλη ψυχοθεραπεία. εύχομαι να έχεις το χρόνο να γράφεις και ανυπομονώ να διαβάζω ότι καινούργιο έχεις να μας πεις. Φιλιά

  • Η ιστορία μας είναι λίγο πολύ ίδια…και το ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ και η ΣΠΟΥΔΕΣ…κ εγώ πολλά χρόνια δουλειάς με διακοπές για να είμαι κοντά τους όσο είναι μωρά…συμφωνώ απόλυτα μ όσα λες…έχω αλλάξει ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ εδώ και έξι χρόνια
    Ξεκίνησα να διδάσκω για λίγες ώρες , για να μη λείπω καθόλου στα παιδιά…λίγη δουλειά και επιλεκτική!
    και σαν εφεδρεία υπάρχει πάντα το δικτυακό μάρκετινγκ,δεν θέλει πολύ χρόνο και μ αρέσει πολύ !
    Εσύ τι ακριβώς σκέφτεσαι να κάνεις;

  • εγω σοφακι τον πνευματικο μου δασκαλο τον ειχα αλλα τον εχασα και μαζι της πηρε μεγαλο κομματι ολου μου του ειναι..ευτυχως λιγα χρονια περιπου 4-5 χρονια πριν φυγει απο την ζωη μπηκα στην διαδικασια να την γνωρισω ως φιλη περα απο τους δεσμους αιματος που μας ενωνουν και εγινε κυριολεκτικα ο ανθρωπος μου που με βοηθησε να γινω αυτο που ειμαι σημερα και ως ανθρωπος αλλα και ως μητερα τωρα πλεον..μου εμαθε να μην χανω την ουσια της ζωης μου και να μην αναλωνομαι σε πραγματα ανουσια και προσκαιρα και ν’απολαμβανω την καθε μου στιγμη.. και δεν ειναι αλλη απο την μαμα μου!και αν τωρα που το γραφω μ’εχει πιασει ταχυκαρδια και μουδιασα ολοκληρη ειναι γιατι το παραδεχομαι 1η φορα μετα απο 2χρ που εφυγε απο την ζωη…….

    • Ξενια μου είσαι πολυ τυχερη που είχες μια τέτοια Μαμα!!! Κρίμα π την εχασες τόσο νωρίς αλλα οι άνθρωποι είναι ενέργεια κ η ενέργεια μπορει ν αλλάζει μορφή αλλα δεν χάνεται ποτε! Η μανούλα σου είναι μαζί σου <3

  • Σοφία γεία σου,
    σε ειδα πρωτη φορά στις ΜΑΜΑΔΕΣ και γιναμε «φιλες»στο fb.Απο τότε σε παρακολουθώ συχνά και οι πρώτες σκέψεις που έκανα ήταν»μα καλά,έχει ενα παιδάκι 20 μηνών κι ενα νεογεννητο,εχει μαγαζί συν όλες τις καθημερινές δουλειές.ΠΩΣ ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ ΟΛΑ και είναι και ενεργό μέλος της σελίδας Ελληνιδες Μαμάδες?».Αυτή σου η προσπάθεια μου έδωσε όλες τις απαντησεις.Μου άρεσε πολύ.Θα σε παρακολουθώ συχνότερα στο εξής.Συνέχισε με την ίδια δύναμη,σίγουρα θα γίνεις παράδειγμα για τα παιδάκια σου!
    Φιλάκια πολλά!

    • Έλενα σ ευχαριστω πολυ! Πραγματικα υπάρχουν στιγμές π τ καταφέρω Όλα αλλα ειναι πολλές περισσότερες οι φορές π δεν τα προλαβαίνω… Το μυστικό είναι να μην αγχωνεσαι κάτι π προσπαθω ακόμα ν τ καταφέρω ! Ευτυχώς έχω βοήθεια αλλιώς…

  • Σχολιάστε

    Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

    Λογότυπο WordPress.com

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Google

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Twitter

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Facebook

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Σύνδεση με %s