Το γενναιο 5χρονο κοριτσακι χωρις ακρα, εχει πια το δικο του ποδηλατο!

Published Ιανουαρίου 11, 2014 by sofiaathanasiadou

b7

Η μικρή Σάρλοτ είναι ένα πολύ γενναίο κοριτσάκι χωρίς άκρα, που έλαβε φέτος το καλύτερο δώρο Χριστουγέννων, ένα ποδήλατο.

Το πεντάχρονο κοριτσάκι, στα τρία του, έχασε όλα της τα άκρα  μετά από ένα σοβαρό ιό. Ένας σοβαρός τύπος μηνιγγίτιδας, ανάγκασε τους γιατρούς να την υποβάλουν σε εγχείριση.

Ένα μήνα πριν το τραγικό συμβάν, είχε δει ένα ποδήλατο που λάτρεψε από την πρώτη ματιά. Το έλαβε ως δώρο Χριστουγέννων από τους γονείς της αλλά δεν κατάφερε ποτέ να το οδηγήσει.

Τώρα, δυο χρόνια μετά, η μικρή Σάρλοτ, έλαβε το πιο αγαπημένο της Χριστουγεννιάτικο δώρο, το ποδήλατο που ονειρευόταν. Σχεδιασμένο ειδικά για εκείνη και στο αγαπημένο της χρώμα, το ροζ, το οδηγεί συνέχεια κάνοντας την χαρούμενη! Κατάφερε επιτέλους να πραγματοποιήσει ένα όνειρο και να κάνει ότι και τα παιδιά της ηλικίας της.

Δείτε το βίντεο:

ΠΗΓΗ : newsitamea

Η ΣΥΝΤΑΓΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ : ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΗ ΚΡΕΑΤΟΠΙΤΑ

Published Ιανουαρίου 11, 2014 by sofiaathanasiadou

αρχείο λήψης

Μια υπέροχη συνταγή από την αγαπημένη μας Κεφαλονιά.Όποιος την έχει δοκιμάσει την έχει λατρέψει χωρίς δεύτερη σκέψη!!!

Συστατικά

- 500g άπαχο αρνί κομμένο σε κύβους

 100ml ελαιόλαδο.

1 κρεμμύδι, τριμμένο.

2 σκελίδες σκόρδο, λιωμένες.

 2 μικρά καρότα ψιλοκομμένα.

1 κουταλιά της σούπας πελτέ ντομάτας.

150ml λευκό κρασί.

20ml νερό (προστίθεται λίγο πριν από το μαγείρεμα ).

Μισό κουταλάκι του γλυκού μοσχοκάρυδο.

1 γεμάτη κουταλιά της σούπας φρέσκο ​​μαϊντανό ψιλοκομμένο.

1 κουταλιά της σούπας  φρέσκο ​​άνηθο, ψιλοκομμένο.

Αλάτι και μαύρο πιπέρι.

100γρ ρύζι

Υλικά για την ζύμη

250g αλεύρι.

Μισό κουταλάκι του γλυκού αλάτι.

Μισή κουταλιά της σούπας ζάχαρη.

40 ml ελαιόλαδο.

40 ml λευκό κρασί.

Εκτέλεση

Προθερμαίνετε το φούρνο στους 180 βαθμούς.

Ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε ένα μεγάλο τηγάνι, ροδίζουμε το κρέας , το καρότο και το κρεμμύδι.

Διαλύουμε τον πελτέ σε λευκό κρασί. Προσθέστε το σκόρδο, το κρασί, τον πελτέ, μαϊντανό, τον άνηθο, το αλάτι και το πιπέρι και ανακατέψτε καλά.

Κατεβάζουμε από τη φωτιά.

Για να προετοιμάσετε τη ζύμη, ανακατέψτε μαζί το αλεύρι, το αλάτι και τη ζάχαρη.

Κάνετε μια τρύπα στο κέντρο και ρίξτε μέσα το λάδι, το λευκό κρασί και το μισό από το νερό. Ανακατέψτε μαζί για να κάνουν μια εύπλαστη ζύμη, προσθέτοντας περισσότερο νερό εάν χρειαστεί.

Ζυμώνουμε καλά μαζί.

Χωρίζουμε την ζύμη σε δυο μπαλάκια,τυλίγουμε με μεμβράνη και την αφήνουμε μισή ώρα να ξεκουραστεί.

Λαδώνουμε μία στρογγυλή φόρμα ή ταψί.

Στρώνουμε το ένα κομμάτι της ζύμης αφού το έχουμε ανοίξει με τον πλάστη στο ταψί καλύπτοντας και τα τοιχώματα.

 Τοποθετήστε το μείγμα του κιμά στο ταψί και σκορπίστε το ρύζι από πάνω . Καλύψτε την πίτα με το άλλο κομμάτι της ζύμης και διπλώστε τις άκρες. Χαράξτε τα δύο κομμάτια σταθερά μαζί για να κάνουν σχισμές στο κέντρο.

 Ψήνουμε για 1 ώρα στους 180 βαθμούς μέχρι να ροδίσει.

Καλή επιτυχία!!!

Περιμένουμε τις εντυπώσεις και τις παρατηρήσεις σας…

Εάν σας άρεσε η συνταγή μας πατήστε share και μοιραστείτε την με τους φίλους σας!

Φιλακια στα μουτρακια σας

Σοφια

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΤΕΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΥΤΙΣΤΙΚΟ ΓΙΟ ΤΟΥ

Published Ιανουαρίου 11, 2014 by sofiaathanasiadou

Ο φωτογράφος, Timothy Archibald,προσπαθώντας να βρει μια συναισθηματική γέφυρα ανάμεσα σε αυτόν και το πεντάχρονο αυτιστικό παιδί του,ξεκίνησε να το φωτογραφίζει, ψάχνοντας να βρει  κοινό έδαφος και να κατανοήσει ο ένας τον άλλον.

Το όνομα του φωτογραφικού πρότζεκτ Echolilia» 
Είναι μια εναλλακτική ορθογραφία του  κοινού όρου, «echolalia,» που χρησιμοποιείται στην αυτιστική κοινότητα για να παραπέμψει στη συνήθεια της λεκτικής επανάληψης και αντιγραφής που βρίσκεται συνήθως στη συμπεριφορά των αυτιστικών παιδιών.
Ο Timothy Archibald. λέει συγκεκριμένα
» Μου άρεσε η ιδέα του: η φωτογραφία είναι μια μορφή της αντιγραφής. Τα παιδιά  είναι μια μορφή της επανάληψης. Και κοιτάζοντας το παιδί μου με τη φωτογραφία ,μου επέτρεψε να δω τον εαυτό μου από την αρχή.»
Στις φωτογραφίσεις συνεργάζονται. Εξετάζουν τις εικόνες μαζί στη ψηφιακή κάμερα και   τις επεξεργάζονται.
Δεν ξέρω αν πήρε απαντήσεις,αλλά σίγουρα βρήκε ένα τρόπο να επικοινωνησει με το παιδί του.
Όταν θες πραγματικά βρίσκεις τρόπους! Ετσι δεν είναι?
Δείτε παρακάτω τις συγκλονιστικές φωτογραφίες!!!!
Λένα
πηγη:http://daddycool2403.blogspot.gr

Νευρα, πολλα νευρα!

Published Ιανουαρίου 11, 2014 by sofiaathanasiadou

 

 

 

 Πριν γίνω μαμά, έβλεπα καμιά φορά παιδιά να τσιρίζουν σε δημόσιους χώρους, να πέφτουν κάτω και να χτυπιούνται σε πάρκα, παιδικές χαρές, καταστήματα παιχνιδιών. Γονείς να τα σέρνουν από τα χέρια μέχρι το αυτοκίνητο, φωνές και κλάματα για κάτι που ήθελαν και δεν ικανοποιήθηκε.

Τότε ανυποψίαστη, έλεγα πως, αν ποτέ αποκτούσα παιδιά, δεν θα επέτρεπα τέτοιες συμπεριφορές.

Ήμουν σίγουρη πως τα παιδιά μου, δεν θα τα μεγάλωνα «έτσι» και πως σε κάθε περίπτωση, θα ήξερα κάθε φορά, πως να αντιμετωπίσω μια τέτοια κατάσταση, γιατί θα ήξερα μάλλον κάτι περισσότερο από τις υπόλοιπες μαμάδες. 

Μέχρι που απέκτησα παιδιά και μάλιστα αγόρια.
Και είναι ο ένας δύο ετών και ο άλλος 3,5(η μικρή ακόμα είναι πολύ μικρή για τέτοια και είναι και κορίτσι-ίσως τη γλυτώσουμε από κει).

Η τακτική μου είναι σχεδόν πάντα η ίδια, αδιαφορία και συζήτηση αργότερα, αφού θα έχουν ηρεμήσει. Έχω παρατηρήσει ότι, την ώρα του θυμού τους οι κουβέντες και οι συμβουλές μάλλον ρίχνουν λάδι στη φωτιά.

Αν δε, χάσεις την ψυχραιμία σου και αρχίσεις και εσύ τις φωνές, τότε είναι που θα γίνουν όλα χειρότερα.

 Πόση όμως αδιαφορία μπορείς να δείξεις όταν αρνείται να κατέβει από το αμάξι και εσύ έχεις του κόσμου τις δουλειές? Πόση αδιαφορία μπορείς να δείξεις αν κάτσει πεισματικά και τσιρίζει στην άκρη του δρόμου ή και στο πεζοδρόμιο? Πόση αδιαφορία μπορείς να δείξεις αν είσαι στην ουρά της τράπεζας ή προσπαθείς να του κρατήσεις το χέρι μέσα στη λαϊκή για να μην χαθείτε; Η ασφάλειά τους σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να διακυβεύεται.

Διατηρήστε την ψυχραιμία σας
Διατηρήστε την ψυχραιμία
Διατηρήστε την ψυχραιμία σας
Διατηρήστε την ψυχραιμία σας

Έχω καταλήξει πάντως με σιγουριά πως όταν τα παιδιά ξεσπούν, τις περισσότερες φορές (όλες μάλλον, αλλά ας μην είμαι απόλυτη), φταίμε εμείς, οι γονείς. Μην σας φαίνεται παράξενο. Ό,τι πάει και ό,τι δεν πάει καλά σε μια μέρα, όλα ξεκινάνε από εμάς. Κάτι δεν θα κάναμε καλά. Προσέξτε πως τις μέρες που τα παιδιά μας δεν είναι καλά και έχουν μια γενικότερη γκρίνια, είμαστε εμείς ή λίγο άρρωστες, ή λίγο αγχωμένες, ή ο χρόνος μας πιέζει λίγο για να προλάβουμε κάτι ή έχουμε τα νεύρα μας, ή αποφασίσαμε να τους βγάλουμε έξω μαζί μας για δουλειές, ενώ ξέρουμε ότι είναι η ώρα του ύπνου ή του φαγητού τους.
Αν έπρεπε να καταλήξω παρόλα αυτά, σε κάποια σημεία προσοχής και αντιμετώπισης τέτοιων καταστάσεων θα έλεγα τα εξής:
  

  • Ψυχραιμία

 Παιδιά είναι, ας ξεσπάσουν και αυτά μια στο τόσο. Εμείς δηλαδή είμαστε καλύτερες που ξεσπάμε στο κομμωτήριο ή στα μαγαζιά ή όταν βγαίνουμε μια βόλτα χωρίς τα παιδιά «έτσι για να ξεσκάσουμε λίγο»; Αυτά δεν το έχουν ανάγκη; Ας μπούμε λίγο στη θέση τους και να σκεφτούμε πώς είναι να σε πηγαίνουν κάπου που δεν θες όταν είσαι κουρασμένος, όταν θέλεις κάτι να φας και απλά προτιμούσες να μείνεις στο σπίτι για παιδικό ή να πας στον φίλο σου τον Γιώργο για παιχνίδι. Τι να κάνουμε τώρα, η τράπεζα δεν είναι και στις πρώτες σου επιλογές.

  • Καμία ντροπή

Αν το παιδί σου χτυπιέται στην παιδική χαρά ή στο λούνα παρκ, μην αρχίσεις να σκέφτεσαι πως σε κοιτάνε όλοι σαν την πιο αποτυχημένη μάνα, πως είσαι η μόνη που δεν μπορείς να ελέγξεις την κατάσταση, πώς γίνεσαι ρεζίλι και άλλα συναφή. Αυτή είσαι και αυτό εκεί που χτυπιέται είναι το παιδί σου και σε έχει ανάγκη εκείνη τη στιγμή. Αγκάλιασέ το αν μπορείς, προστάτεψέ το αν κινδυνεύει να χτυπήσει και αν είναι δυνατό απομάκρυνέ το από βλέμματα τρίτων. Θα νιώσει καλύτερα, θα ηρεμήσει γρηγορότερα και θα του δώσετε την σωστή εικόνα πως ότι και να κάνει, εσείς είστε μια ομάδα. Όλοι οι υπόλοιποι είναι αδιάφοροι και να κοιτάνε την δουλειά τους.

  • Πρόγραμμα, πρόγραμμα, πρόγραμμα
Τα παιδιά χρειάζονται πρόγραμμα. Αν δεν μπορείς να το αποφύγεις και πρέπει να τους χαλάσεις το πρόγραμμα, βρες τρόπους για να το περάσουν ομαλά. Πάρε μαζί σου ένα σνακ για να το φάνε μέσα στο αμάξι, να έχεις σίγουρα μαζί σου νερό και κάτι γλυκό, αν πρέπει να ταλαιπωρηθούν αρκετή ώρα. Μια γκοφρέτα ή μία σοκολάτα με έχει βοηθήσει εμένα πολλλές φορές. Ετοίμασε ένα μικρό τσαντάκι που θα έχει μέσα παιχνίδια, μπλοκ ζωγραφικής, μολύβια και ό,τι άλλο σκεφτείς που μπορεί να τους απασχολήσει. Βρες τρόπο λίγο να κοιμηθούν αν θελήσουν, όπου και αν βρίσκεσαι. Δεν πειράζει αν σου βγει η μέση μετά για να τους κουβαλήσεις στο αμάξι.
  • Διάλεξε αν θα δώσεις τη μάχη ή όχι
Κάποιες μάχες πρέπει να τις αποφεύγουμε, για χάρη της οικογενειακής γαλήνης και ηρεμίας. Για παράδειγμα, δεν είναι και υψίστης σημασίας το ότι επιμένει να φορέσει το κόκκινο μπουφάν ενώ το μανίκι της φτάνει μέχρι τον αγκώνα, ούτε το ότι θέλει να φορέσει εξ αρχής το μπουφάν ενώ έξω σκάει ο τζίτζικας. Ας το φορέσει. Πού θα πάει, θα σκάσει και θα το βγάλει. Άσε που και εμείς θα πούμε και μια κουβέντα με τον γείτονα και λίγο θα γελάσουμε για την μικρή αστοχία του παιδιού μας.
. Αναγνωρίστε την αιτία
  • Μην ενδώσεις, ΠΟΤΕ
Ό,τι και να γίνει, όση ώρα και να χρειαστεί για να ηρεμήσει, μην ενδώσετε σε παράλογες απαιτήσεις του παιδιού σας. Έχετε χάσει το παιχνίδι και έχετε να περιμένετε ακόμα πολλά ξεσπάσματα θυμού και απαιτήσεων. Κρατήστε την ψυχραιμία σας και περιμένετε να ηρεμήσει. Μιλήστε μετά στο σπίτι που θα είναι όλοι ήρεμοι και εξηγήστε ότι είναι φυσιολογικό να θυμώνουμε μερικές φορές απλά ο τρόπος που εκφραζόμαστε πρέπει να έχει κάποια όρια, ειδικότερα αν είμαστε κάπου έξω.
  • Παιχνίδι
Μην το υποτιμάτε καθόλου! Βάλτε στο καθημερινό σας πρόγραμμα κάποια ώρα παιχνιδιού που να περιλαμβάνει τρέξιμο, κυνηγητό, φωνές και γέλια. Κάντε μια βόλτα μέχρι την παιδική χαρά ή την πλατεία, κάντε ποδήλατο ή παίξτε λίγη μπάλα. Αν είναι καταχείμωνο, μας κάνει και το σαλόνι για λίγο κυνηγητό, οι ντουλάπες για κρυφτό και τα μαξιλάρια για λίγο πόλεμο. Αν έχετε μεγαλύτερα παιδιά, η δυνατή μουσική και το τραγούδι τύπου ποιος θα ακουστεί πιο πολύ από όλους στο σπίτι, είναι θαυματουργά. Όλοι κάπου πρέπει να ξεδίνουμε.
 
πηγη:http://diplamoumama.blogspot.gr

Ο νυχτερινoς τρoμος στο παιδι!

Published Ιανουαρίου 10, 2014 by sofiaathanasiadou

Wikimedia

Ο γιος μας πηγαίνει στην 6η τάξη του δημοτικού και συχνά πετάγεται τρομαγμένος από το κρεβάτι του φωνάζοντας, όντας κοιμισμένος. Παρά τις προσπάθειές μας αδυνατούμε να τον ηρεμήσουμε.

Οι νυχτερινοί τρόμοι αποτελούν μια παροδική δυσλειτουργία του ύπνου στα παιδιά ηλικίας 3-12 ετών, που καταλαγιάζει όσο το παιδί αναπτύσσεται. Υπολογίζεται ότι 1% έως 6% των παιδιών παθαίνει περιστασιακά επεισόδια νυχτερινών τρόμων, που εμφανίζονται μέσα σε μία ώρα αφότου το παιδί έχει αποκοιμηθεί.

Είναι χαρακτηριστική η αιφνίδια κραυγή του παιδιού κατά τη διάρκεια ενός νυχτερινού τρόμου και το έντονο συναίσθημα φόβου που το κατακλύζει, καθώς και συμπτώματα ταχυκαρδίας, ταχύπνοιας, εφίδρωσης και γενικευμένης κατάστασης σύγχυσης. Ένα μέρος του εγκεφάλου δίνει την εντολή να γίνει η μετάβαση από βαθύ σε ελαφρύ στάδιο του ύπνου, ενώ παράλληλα δίνεται η εντολή να συνεχίσει ο ύπνος λόγω κούρασης.

Επειδή το παιδί βρίσκεται στη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στον ύπνο και τον ξύπνιο, αδυνατεί να αναγνωρίσει την παρουσία του γονιού που προσπαθεί να το καθησυχάσει.

Σε αντίθεση με τους εφιάλτες που αποτελούν τρομακτικά όνειρα από τα οποία το παιδί ξυπνάει φοβισμένο, δυσκολεύεται να ξανακοιμηθεί αλλά μπορεί να ανακαλέσει το περιεχόμενό τους την επόμενη ημέρα, στους νυχτερινούς τρόμους το παιδί συνεχίζει να κοιμάται και το επόμενο πρωί δεν θυμάται τι συνέβη.

Το άγχος, η κούραση, η στεναχώρια και η έλλειψη ύπνου διατηρούν τους νυχτερινούς τρόμους. Προσπαθήστε να παροτρύνετε το παιδί σας να κοιμάται 10-11 ώρες καθημερινά και να το αποφορτίζετε από καθημερινά αρνητικά συναισθήματα που αδυνατεί να επεξεργαστεί μόνο του. Φροντίστε για την ασφάλειά του απομακρύνοντας επικίνδυνα αντικείμενα από το δωμάτιό του.

Εφόσον εντοπίσετε την ώρα που λαμβάνουν χώρα τα επεισόδια, δοκιμάστε να το ξυπνήστε 15 λεπτά πριν την αναμενόμενη έναρξη για να τα αποτρέψετε.

 Μυρσίνη Κωστοπούλου  διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας-ψυχοθεραπεύτρια 

ΠΗΓΗ : newsitamea

Η ιστορια του πιο ξεχωριστου δασκαλου της Πτολεμαιδας

Published Ιανουαρίου 10, 2014 by sofiaathanasiadou

Magnify Image

Λένε πως τα παραμύθια που σέβονται τον εαυτό τους έχουν πάντα έναν δράκο και ένα αισιόδοξο φινάλε. Ο Μιχάλης Σίσιος τα έζησε από κοντά και τα δύο. Ο προσωπικός του δράκος γεννήθηκε μαζί του πριν 30 χρόνια, προσθέτοντας στα γενέθλια δώρα και ένα καροτσάκι για τις μετακινήσεις του. Σε αυτό τον γνώρισα στο δημοτικό. Τότε που σε μία χριστουγεννιάτικη γιορτή είχε ανακοινώσει το όνειρό του να γίνει δάσκαλος. Μερικά χρόνια μετά περιμένει να τελειώσουν οι διακοπές των Χριστουγέννων για το πρώτο κουδούνι της χρονιάς. Για να δει τους μαθητές του. Ο κύριος Μιχάλης του Α2.

«Ο ρόλος των γονιών σε αυτές τις περιπτώσεις είναι το Α και το Ω. Από εδώ αρχίζουν όλα. Στη δική μου περίπτωση ήμουν ευλογημένος γιατί είχα δύο γονείς που στάθηκαν από την πρώτη στιγμή στο πλευρό μου. Όπως και η αδερφή μου και ο αγαπημένος μου παππούς. Δεν είναι όλα τόσο ρόδινα πάντα. Υπάρχουν οικογένειες που επειδή το παιδί τους έχει κάποια αναπηρία το κρατούν στο σπίτι, το κλειδώνουν, δεν το βγάζουν έξω. Ντρέπονται! Ντρέπονται να λέει ο κόσμος ότι έχουν ένα ανάπηρο! Κι όλα αυτά το 2014!

Εγώ, αν με ρωτάς, δε γνώρισα ρατσισμό. Δε με χλεύασε κανένας και το κυριότερο κανένας δεν έδειξε οίκτο μπροστά μου. Έμαθα να διεκδικώ αυτά που μου ανήκουν. Να είμαι και να δείχνω ίσος. Όταν δε δίνεις δικαίωμα ούτε σε λυπούνται ούτε σε κοροϊδεύουν. Είναι μεγάλο ζήτημα να έχει αξιοπρέπεια ο άνθρωπος και να θυμάται πάντα ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο σε αυτή τη ζωή.

Όταν ήμουν στο δημοτικό και αντιμετώπιζα τα πρώτα προβλήματα στη μετακίνηση ή τη διαφορετικότητα της τάξης η μητέρα μου κάθε βράδυ μου μιλούσε με τις ώρες. «Μιχάλη δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δεν θέλω. Ποτέ μην το βάλεις κάτω»».

Magnify Image

Ο ίδιος στα 15 του χρόνια γνωρίζει τον αθλητισμό. Το φλερτ μετατρέπεται σε έρωτα και τα πανελλήνια ρεκόρ έρχονται το ένα μετά το άλλο.

«Στο γυμνάσιο άρχισα να ασχολούμαι με τις ρίψεις και συγκεκριμένα με την κορίνα και το δίσκο. Έκανα πρωταθλητισμό για δώδεκα χρόνια. Ήταν η διέξοδός μου. Στο σπίτι έχω περισσότερα από δέκα μετάλλια, ενώ έχω σπάσει δέκα συνεχόμενες φορές το πανελλήνιο ρεκόρ στην κορίνα. Αυτό είναι το νόημα της ζωής. Κάθε φορά και ένα βήμα παραπέρα, ένα βήμα παραπάνω. Αυτό μου δίδαξε η προπονήτριά μου, Λίζα Καλταβαρίδου και την ευχαριστώ για αυτό. Μαζί ξεκινήσαμε το ταξίδι του αθλητισμού, μαζί ταξιδέψαμε, μαζί παλέψαμε.

Είναι όμορφο να κάνεις πάντα πράγματα που αγαπάς. Προσωπικά έχω μία καλή σχέση και με τον Θεό. Πιστεύω. Πριν λίγα χρόνια χειροτονήθηκα Αναγνώστης. Μου αρέσει. Με ηρεμεί. Έχω κάνει και Βυζαντινή μουσική. Μου επέτρεψε να ξεφεύγω».

Τα απογεύματα προπόνηση και ρίψεις. Το πρωί ιστορία, έκθεση και λατινικά. Ο Μιχάλης λατρεύει τα θεωρητικά μαθήματα και περνάει με πανελλήνιες στο Παιδαγωγικό Τμήμα της Φλώρινας. Το όνειρο αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά.

«Ήταν ένα όνειρο να σπουδάσω αυτό που αγαπώ κόντρα σε όλους και σε όλα. Δεν σου λέω ότι ήταν εύκολα. Πηγαινοερχόμουν με ειδικό αυτοκίνητο. Κάθε μέρα. Πτολεμαΐδα – Φλώρινα και πίσω. Μου άρεσε η σχολή μου. Η εξελικτική ψυχολογία, η προσέγγιση των θρησκευτικών, η μουσική. Πράγματα που διευρύνουν τον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι τα πράγματα».

Magnify Image

Και μετά τη σχολή η ορκωμοσία και ο διορισμός. «Στην ορκωμοσία ανάγκασα όλη την Πτολεμαΐδα να… μετακομίσει στη Φλώρινα. Ήταν όλοι εκεί. Φίλοι, συγγενείς και στην άκρη ο παππούς μου. Πιστεύω το χάρηκε πιο πολύ από εμένα. Ξέρεις, όταν ήμασταν μικρά και το χιόνι έφτανε το μισό μέτρο σηκωνόταν δύο ώρες νωρίτερα από το σχολείο και άνοιγε τον δρόμο για να με πάει με το καρότσι.

Τον Σεπτέμβριο του 2007 έκανα προπόνηση όταν με πήραν οι γονείς μου και μου είπαν ότι με ψάχνουν από το γραφείο της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Επιστρέφω σπίτι και τους τηλεφωνώ. Μου ζητούν την επόμενη να περάσω από εκεί και να ετοιμαστώ για να παρουσιαστώ στους μαθητές μου. Τρελάθηκα».

Τη φετινή χρονιά ο Μιχάλης συμπληρώνει εφτά χρόνια ως δάσκαλος στο ειδικό Δημοτικό. «Αποφοίτησα από το τμήμα κανονική αγωγής αλλά προτίμησα να ασχοληθώ με την ειδική αγωγή. Να δώσω το ζωντανό παράδειγμα στους γονείς αυτών των παιδιών ότι κάποιος μπορεί να φτάσει εκεί που θέλει. Όλα αυτά τα χρόνια είχα τη χαρά να έχω πολλούς και αξιόλογους μαθητές. Παιδιά με σύνδρομο Down, με νοητική υστέρηση, με σύνδρομο Γουίλι, με σύνδρομο Σαν Φιλίππο κτλ. Φέτος έχω μαθητές με αυτισμό.

Το πρώτο κουδούνι χτυπάει στις 08:10 και σχολάμε στις 12:30, περνώντας ένα παραγωγικό 5ωρο με τα παιδιά κάθε ημέρα. Σε αυτές τις ώρες το βασικότερο που πρέπει να τους διδάξουμε είναι η αυτοεξυπηρέτηση. Να μάθουν να πλένονται, να τρέφονται, να διαβάζουν μία ταμπέλα, να μπορούν ανά πάσα στιγμή να ικανοποιούν τις ανάγκες του. Όλα αυτά γίνονται μέσα από επιτραπέζια, κάρτες, βιβλία αλλά και ipad, όπου τα παιδιά παίζουν διάφορα παιχνίδια (ταύτισης, αντίθεσης, ρόλων κτλ) σαν προσομοίωση της ζωής.

Magnify Image

Φέτος στη χριστουγεννιάτικη γιορτή μας κάναμε ένα θεατρικό σκετσάκι όπου αναπαριστούσαμε τη ζωή των παλιών χρόνων, όπου η σύζυγος είναι νοικοκυρά και καλύπτει τις ανάγκες του σπιτιού, οι άνδρες εργάζονται, κόβουν τα ξύλα, τα παιδιά λένε τα κάλαντα κτλ. Πρέπει το παιδί να αντιληφθεί από μικρή ηλικία μερικά πράγματα και σταδιακά να μάθει να αυτοεξυπηρετείται. Όλοι νομίζουν ότι οι γονείς μας θα είναι πάντα δίπλα μας να μας τα παρέχουν όλα. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει, οπότε πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε κάθε κατάσταση».

Ποια είναι όμως η μεγαλύτερη «αναπηρία» του ελληνικού κράτους; «Η παιδεία. Δεν υπάρχει παιδεία. Τελειώνω το σχολείο, προσπαθώ να πάω να πιω έναν καφέ ή να βγω το βράδυ να δω τον αγαπημένο μου Ολυμπιακό και βρίσκω συνέχεια αυτοκίνητα και μηχανές πάνω σε ράμπες, περάσματα και θέσεις αναπήρων. Αυτό για εμένα είναι η μεγαλύτερη αναπηρία».

ΠΗΓΗ : lifo

ΠΩΣ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΤΕ ΜΟΥΣΤΑΚΙΑ ΓΛΥΦΙΤΖΟΥΡΙ

Published Ιανουαρίου 10, 2014 by sofiaathanasiadou

20130206-151933

Τι σας βρήκα?

Μια τέλεια ιδέα για κεράσματα για πάρτυ,παιδικό μπουφέ, ακόμα και για τον γάμο ή την βάφτιση που διοργανώνετε …

Έχει μεγάλη απήχηση στο εξωτερικό και έχει κερδίσει τις καρδιές σας. Θεωρείται το πιο ψαγμένο γλυκάκι αναμφίβολα.

Λόγω της πρωτοτυπίας του ξεφεύγει από τα συνηθισμένα και »πολυφορεμένα».

Είμαι σίγουρη ότι θα ξετρελαθείτε με την ιδέα,θα το τολμήσετε και θα κερδίσετε χωρίς αμφιβολία τις εντυπώσεις…

Πάμε λοιπόν να δούμε στο παρακάτω βιντεάκι πώς θα φτιάξετε γλυφιτζούρια μουστάκια!!!!!!!!!!!

Τις φόρμες για να κάνετε μουστάκια γλυφιτζούρια θα τις βρείτε εδώ

Μπορείτε επίσης να αυτοσχεδιάσετε και να φτιάξετε και άλλα σχέδια με φόρμες σιλικόνης όπως πεταλούδες,καρδούλες και ότι άλλο σκεφτείτε…

20130206-152134

Δεν έχετε παρά να λιώσετε την λευκή σοκολάτα, & να προσθέσετε χρώμα ζαχαροπλαστικής της αρεσκείας σας , να την τοποθετήσετε μέσα στις φόρμες στερεώνοντας  το ειδικό ξυλάκι για γλυφιτζούρια και να το αφήσετε να παγώσει…

‘Ενας ακόμα πιο εντυπωσιακος τροπος για την εμφανιση τους  είναι να τοποθετησετε πριν  την σοκολάτα χρωματιστά marshmallows  η τρουφα!

Περιμένουμε σχόλια με τις εντυπώσεις σας αλλα & τις ιδεες σας!

Εαν σας αρεσε η συνταγη  κλικ share και μοιραστειτε το με τους φιλους σας!

Εαν τα φτιαξετε μην ξεχασετε να ανεβασετε μια φωτογραφια στο γκρουπ η στην σελιδα μας!

Φιλακια στα μουτρακια σας

Σοφια

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 950 other followers