ΕΛΛΑΔΑ 2013 ΛΙΠΟΘΥΜΗΣΑΝ ΕΦΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΣΤΑ ΘΡΑΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΙΤΙΑ

Published Νοεμβρίου 23, 2013 by sofiaathanasiadou

Ελλάδα 2013: Λιποθύμησαν 7 παιδάκια στα θρανία

Λιποθυμούν πάνω στα θρανία την ώρα του μαθήματος από την πείνα.

Επτά παιδιά μέσα σε λίγες μόλις ημέρες έχουν πέσει θύματα της ασιτίας. Σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων προσπαθούν να βοηθήσουν. Το ίδιο κάνουν και μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί όπως το «Χαμόγελο του Παιδιού» που βοηθάει τον δικό του, πιο διακριτικό και αθόρυβο τρόπο. Με έναν διαφορετικό τρόπο προσφέρει στα παιδιά που πεινούν φαγητό, το ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος».

Συγκλονιστικές έρευνες μαρτυρούν πώς στην Ελλάδα του 2013 υπάρχουν παιδικές ψυχές βασανισμένες από τον πόνο, την κακουχία και την πείνα.
Στο ρεπορτάζ της εφημερίδας NEWSBOMB, τα στοιχεία αυτά έρχονται να επιβεβαιωθούν με συγκλονιστικές μαρτυρίες, πως μαθητές δημοτικών, γυμνασίων και λυκείων λιποθυμούν στα θρανία των σχολείων από την πείνα. Δυστυχώς η σκληρή αλήθεια είναι πώς υπάρχουν χιλιάδες οικογένειες που ζουν σε οριακά σημεία πενίας και ανέχειας και δεν μπορούν να προσφέρουν στα παιδιά τους ούτε τα βασικά, όπως ένα πιάτο φαγητό ή μισό ευρώ για να αγοράσουν ένα κουλούρι. Γονείς χωρίς δουλειά που δεν έχουν ούτε ένα ευρώ να δώσουν ένα κομμάτι ψωμί στα παιδιά τους για να φάνε στο σχολείο και λιποθυμίες στα θρανία αποτελούν την θλιβερή πραγματικότητα του μνημονίου και της κρίσης.

karidakis

«Έχουν λιποθυμήσει 7 παιδιά στα σχολεία του Μενιδίου»

O Πρόεδρος Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Δήμου Αχαρνών, κ. Κώστας Καρυδάκης μίλησε στην NEWSBOMB για το πρόβλημα της ασιτίας στα σχολεία του Δήμου και τα λιποθυμικά περιστατικά που έχουν σημειωθεί τις τελευταίες ημέρες.

«Λιποθυμίες έχουν συμβεί και σε σχολεία του Δήμου μας. Γνωρίζουμε για επτά περιστατικά που έχουν σημειωθεί σε σχολεία της περιοχής τις τελευταίες δέκα ημέρες και υπάρχουν σίγουρα και άλλες περιπτώσεις, τις οποίες δεν γνωρίζουμε. Το πρόβλημα είναι πολύ μεγάλο. Σοβαρό θέμα είναι ακόμα το ότι δεν μπορεί να αποδειχθεί ότι ένα παιδί πεινάει αν δεν λιποθυμήσει. Είναι πολύ λεπτή η ισορροπία και τα παιδιά δύσκολα μιλούν. Αν πρόκειται για παιδί του δημοτικού ίσως είναι πιο εύκολο από την συμπεριφορά του να καταλάβεις πώς το παιδί αυτό πεινάει. Στα παιδιά του γυμνασίου που είναι μεγαλύτερα δεν μπορείς να το καταλάβεις και είναι πολύ λεπτές οι γραμμές, εκτός αν έρθει η ίδια η οικογένεια και πει πώς υπάρχει πρόβλημα. Οι σύλλογοι γονέων και οι εκκλησίες βοηθούν αρκετά σε τέτοιες περιπτώσεις αλλά και οι κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου.»

Το πρόγραμμα του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος

Ο Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Δήμου Αχαρνών αναφέρει μάλιστα πώς πολλά σχολεία της περιοχής του βοηθούνται από το πρόγραμμα «Σίτισης και Προώθησης Υγιεινής Διατροφής» του ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος»που υπάρχει από τον Απρίλιο του 2012, και υλοποιείται από τη μη κερδοσκοπική οργάνωση Prolepsis. «Κάποια δημοτικά του Δήμου μας ήταν στο πρόγραμμα σίτισης και έστελναν κάποια από τα τρόφιμα σε ένα γυμνάσιο που είχε πρόβλημα. Πολλά παιδιά του πεινούσαν», σημειώνει συγκεκριμένα για το μέγεθος του προβλήματος.

Τι κάνει το κράτος

«Υπάρχει ένα πρόγραμμα του υπουργείου Παιδείας για τον υποσιτισμό των μαθητών, το οποίο πέρσι είχε λειτουργήσει πιλοτικά σε δύο σχολεία της περιοχής μας. Λειτούργησε μόνο για 15 ημέρες και στο τέλος της σχολικής χρονιάς. Δηλαδή το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου. Συνεπώς, δεν μας βοήθησε και ιδιαίτερα. Οι πληροφορίες που έχουμε από το υπουργείο είναι πώς θα ξεκινήσει ξανά το συγκεκριμένο πρόγραμμα κάποια στιγμή εντός των επομένων ημερών, πριν τα Χριστούγεννα, πιλοτικά. Το πρόγραμμα σίτισης περιλαμβάνει ένα τοστ ή μια τυρόπιτα και ένα χυμό».

Οι δάσκαλοι πληρώνουν το κυλικείο

«Πολλές φορές και οι ίδιοι οι δάσκαλοι πληρώνουν στο κυλικείο τα τρόφιμα για να μπορέσουν να τα δίνουν στα παιδιά. Οι σύλλογοι γονέων κάνουν επίσης πολύ σκληρή προσπάθεια για λυθεί το πρόβλημα», αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Καρυδάκης.

GIAN

«Στηρίζουμε τα παιδιά που πεινάνε»

Ο Πρόεδρος Συλλόγου «Το Χαμόγελου του Παιδιού», κ. Κωνσταντίνος Γιαννόπουλος, μας μίλησε για τα παιδιά που πεινούν αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει ο οργανισμός το πρόβλημα.

«Δυστυχώς, υπήρχαν περιπτώσεις και πριν την κρίση να λιποθυμούν παιδιά στα σχολεία. Είναι γεγονός ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα σε πολλές οικογένειες της χώρας. Εμείς, ως «Χαμόγελο του Παιδιού» προσπαθούμε να κρατήσουμε την αξιοπρέπεια των ανθρώπων αυτών και να έχουν τα παιδιά τους αυτό που πρέπει χωρίς να ζητιανεύουν μέσα από τα κέντρα στήριξης. Πιστεύουμε στην αξιοπρέπεια, ότι δεν πρέπει να ντρέπεται όταν πηγαίνει στο σχολείο τα άλλα τα παιδάκια. Δυνατότητες υπάρχουν για να έχουν όλα τα παιδιά στην Ελλάδα το φαγητό τους χωρίς να γίνονται φιλανθρωπίες. Είμαστε υποχρεωμένοι ως κοινωνία να στηρίζουμε τα παιδιά που πεινάνε αλλά όχι να το δείχνουμε αυτό. Το «Χαμόγελο του Παιδιού» καλύπτει όλες τις ανάγκες του παιδιού και θέλει όλοι μας να σταθούμε διακριτικά δίπλα του. Το να κρατάμε σε αυτές τις δύσκολες εποχές την αξιοπρέπεια των παιδιών και των οικογενειών είναι προτεραιότητά μας και το πραγματοποιούμε μέσω των κέντρων στήριξης».

Το «Χαμόγελο» πρόσφερε σχολικά είδη σε 10.000 παιδιά

«Οι άνθρωποι μας με ραντεβού βλέπουν τις οικογένειες και έτσι δεν ξέρει κανένας ποιος είναι ποιος. Στα κέντρα στήριξης προσφέρουμε τα βασικά και στηρίζουμε γύρω στις 10.000 παιδιά. Προσφέρουμε τρόφιμα, σχολικά είδη, παιχνίδια, ρούχα, παπούτσια και καλύπτουμε και τις ιατρικές τους ανάγκες. Προτεραιότητες, είναι η υγεία, η επιβίωση και η κακοποίηση και οτιδήποτε άλλο έχουν ανάγκη τα παιδιά. Μέσα από το 1056 μπορούν οι γονείς που έχουν ανάγκη να έρθουν σε επαφή με «Το Χαμόγελο του Παιδιού» και βοηθηθούν από τους ειδικούς».

Πηγή: εφημερίδα NEWSBOMB

ΦΤΙΑΧΝΩ ΝΙΦΑΔΕΣ ΧΙΟΝΙΟΥ

Published Νοεμβρίου 23, 2013 by sofiaathanasiadou

 

Την ιδέα την είδα σ’ ένα ξένο blog και ξετρελάθηκα καθώς μου φάνηκε τόσο εύκολη,πανέξυπνη και πολύ πολύ όμορφη!
Έκανα μερικές δικές μου παρεμβάσεις και με χαρά σας την παρουσιάζω!
Θα χρειαστούμε: κόλλα ζεστής σιλικόνης,ένα κομμάτι αντικολλητικό χαρτί,ατλακόλ και χρυσόσκονη ή χρυσόκολλα.
Αν είμαστε καλοί στο σχέδιο θα ζωγραφίσουμε μ’ έναν μαρκαδόρο μια χιονονιφάδα ,όχι πολύπλοκη,καλύτερα την πιο απλή για να μην έχει πολλές λεπτομέρειες.
Αν δεν τα καταφέρνουμε μόνες μας,θα εκτυπώσουμε μία εικόνα χιονονιφάδας που θα βρούμε πολύ εύκολα στο ίντερνετ και σε άπειρα σχέδια.
Θ’ακουμπήσουμε στον πάγκο μας την εικόνα  και από πάνω το αντικολλητικό χαρτί.
Με προσοχή τώρα  θα ξεσηκώσουμε την χιονονιφάδα μας με την σιλικόνη.

Θα περιμένουμε λίγο να κρυώσει εντελώς και μετά προσεκτικά ξεκολλάμε την “σιλικονάτη” χιονονιφάδα μας από την λαδόκολλα.

Στην πρώτη εκτέλεση,η δημιουργός είχε περάσει με κόλλα την χιονονιφάδα και την βούτηξε στην χρυσόσκονη.Είναι ακόμα πιο γρήγορη η διαδικασία έτσι.
Εγώ την πέρασα με ατλακόλ και μετά  την βούτηξα σε χοντρό αλάτι για να δείχνει πιο “παγωμένη”!!

Αν κάνετε αυτό το βήμα,μετά θα πρέπει να την αφήσετε να στεγνώσει καλά,θέλει λίγες ώρες μέχρι να κοκαλώσει εντελώς.
Στο τέλος θα χρησιμοποιήσουμε γκλίτερ σε σωληνάριο(ρευστό)και με το δάχτυλο θα το απλώσουμε να πάει παντού.

Οι φωτογραφίες μου δεν δείχνουν και πολύ καθαρά το αποτέλεσμα ,όσο κι αν προσπάθησα…
Καλή επιτυχία !

Η ΜΙΣ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ

Published Νοεμβρίου 23, 2013 by sofiaathanasiadou
Η Μις Κοριτσάκι

“Τι θέλει το κοριτσάκι?” ρωτούσε ο κύριος ψιλικατζής ή ο κύριος μανάβης ή ο κύριος χασάπης το μικρό κορίτσι, όταν πήγαινε το Σάββατο το πρωί, να ψωνίσει αυτά που η μαμά της είχε ζητήσει.

Χαρτάκι με σημειώσεις για τα ψώνια δεν είχε ποτέ… Τα αποστήθιζε όπως το «Τυρί, ρύζι, καφέ, γάλα, Καμπά» της διαφήμισης της εποχής της (βλέπε προπολεμικά).

Και τότε το κοριτσάκι κορδωνόταν και πήγαινε μπροστά μια και το εξυπηρετούσαν πρώτο και έλεγε τι επιθυμούσε.

Μεγαλώνοντας, η έκφραση «το κοριτσάκι» συνεχίστηκε. Ίσως το έλεγαν χαϊδευτικά, ίσως το έλεγαν χαριτωμένα, ίσως πάλι εκείνοι να την έβλεπαν κοριτσάκι…

Για τους γονείς της ήταν πάντα το κοριτσάκι τους παρόλο ένα χρόνο μεγαλύτερη από τον αδερφό της καθώς και για τις γιαγιάδες και τους λοιπούς συγγενείς… Έτσι μεσουρανούσε ως «Μις Κοριτσάκι» για πολλά χρόνια…
Στη συνέχεια λογικό ήταν να γίνει και το κοριτσάκι των διάφορων φλερτ όπου πλέον η «Μις Κοριτσάκι» είχε πάρει και στέμμα και μακριά μπέρτα και κρατούσε και ραβδάκι όπως στα κανονικά καλλιστεία.

Μέχρι που μια μέρα, όταν η Μις Κοριτσάκι κοίταξε τον καθρέφτη και τον ρώτησε αν είναι ακόμα κοριτσάκι, αυτός πολύ βαριεστημένα γύρισε πλευρό και συνέχισε τον ύπνο του. Την ίδια μέρα μάλιστα ο νεαρός στο video club με το φουλ στο τζελ απογειωμένο μαλλί την αποκάλεσε «Κυρία»!!!

Κυρία? Άκου «κυρία»…
Ποια είπες κυρία? Εμένα? Εμένα που είμαι η «Μις Κοριτσάκι 70′s-80′s-90′s»? Μα ποια χρονιά έχουμε τώρα? Είναι μόνο 2013! Έτσι ξεχνάνε τις δόξες και τις τιμές? Και το στέμμα στο κεφάλι μου δεν το βλέπεις? Και κοτζάμ μπέρτα! Εγώ και ο Superman ένα πράμα…

Φεύγοντας σταμάτησε στο βιβλιοπωλείο να αγοράσει κλασέρ, μελάνι για τον εκτυπωτή και μαρκαδόρους. Μπαίνοντας την έπιασε πονοκέφαλος από την βαβούρα. Ήταν καμιά δεκαριά μαθήτριες γυμνασίου που φώναζαν και διάλεγαν στυλό ανάμεσα σε σχόλια για το πώς πέρασαν το προηγούμενο βράδυ στον κινηματογράφο ή πώς είδαν τον Χ κούκλο στο «ταχυφαγείο» της πλατείας ή πώς βρήκαν το τέλειο skinny τζιν στο Zara. Μα γιατί κάνουν τόση φασαρία?

Ζήτησε το κόκκινο κλασέρ με τις λευκές μαργαρίτες όταν πίσω της άκουσε φωνή να λέει «Κόκκινο θέλω κι εγώ να μου δώσετε, σαν αυτό που πήρε η κυρία». Γύρισε και κοίταξε πίσω της και είδε την μία εκ των μαθητριών με μακρύ μαλλί μέσα στα μάτια, σκισμένο τζιν και μποτάκια να μασάει τσίχλα κάνοντας φούσκες…
“Φέρτε μου το κλασέρ να το βάλω στο κεφάλι μου, το μελάνι του εκτυπωτή να βαφτώ με φούμο και τους μαρκαδόρους να σβήσω τα κόκκινα από ντροπή μάγουλα!!!”, σκέφτηκε.

Βγαίνοντας από το βιβλιοπωλείο αποφάσισε να μην στρίψει από το στενό του Γυμνασίου και να πάει να πάρει την μικρή της από τον παιδικό σταθμό μέσω άλλου δρόμου. Θα περπατούσε λίγο παραπάνω αλλά θα της έκανε καλό. Πρέπει να εντάξει λίγο περισσότερο περπάτημα στη μέρα της… Και εκείνη την πρωινή τυρόπιτα τι την ήθελε? Κι αυτός ο καπουτσίνο με το έξτρα γάλα? Για το ταψί της πίτσας που χθες αποτελείωσε στο σκοτάδι τη νύχτα τρώγοντας και το πιο μικρό ψιχουλάκι ας μην αναφέρουμε. Αμφιβάλει αν μπορούσε ξανά να χωρέσει σε skinny τζιν, κάτι σε tsouvali τζιν ή κελεμπία μάλλον θα της ταίριαζε στην παρούσα φάση… Και το μαλλί… Λίγες ανταύγειες θα φώτιζαν λίγο το πρόσωπό της. Και ένα ελαφρύ μακιγιάζ θα την κολάκευε ή ίσως λίγο ρουζ και λίγη μάσκαρα.
Άλλωστε ήταν η Μις Κοριτσάκι 70′s-80′s-90′s! Έπρεπε να είναι περιποιημένη…Μα πώς άφησε έτσι τον εαυτό της?

Λίγα λεπτά αργότερα περπατούσε κρατώντας από το χέρι την κόρη της η οποία χοροπηδούσε και έτρεχε μπροστά. Ζήτησε σοκοφρέτα. Δεν θα της χαλούσε το χατίρι. Ήταν καλό παιδί και φρόνιμο. Το περίπτερο ήταν στα 50 μέτρα και δεν θα έβγαιναν και από το δρόμο τους… Με την ευκαιρία θα έπαιρνε και το αγαπημένο της περιοδικό και θα χάζευε και τι “δώρα” έχουν τα υπόλοιπα. Η φίλη της είπε ότι αυτό το μήνα στο περιοδικό που εκείνη αγοράζει θα είχαν δώρο μικρά μεγέθη επώνυμων καλλυντικών. Θα διάλεγε ένα με concealer για τα μάτια. Το δικό της έχει να το ανοίξει τόσο καιρό που ξεράθηκε σαν την στέπα της ερήμου. Παλιότερα που δούλευε και βαφόταν καθημερινά έβαζε εκείνο το επώνυμο concealer και η ματιά της ήταν πιο έντονη και καθαρή… Ναι, θα το αγόραζε. Μπορεί τα οικονομικά της να μην της επέτρεπαν πλέον να αγοράσει τα ακριβά αλλά και αυτό θα ήταν ευκαιρία. Ευχόταν μονάχα να ταιριάζει με την απόχρωση του δέρματός της… Ίσως να έβλεπε αν έβρισκε και ένα φωτεινό φούξια κραγιόν κάπου…

Τις σκέψεις της διέκοψε η τραχιά φωνή του περιπτερά της γειτονιάς… Τον βλέπει καθημερινά πηγαίνοντας για ψώνια. Είναι σχεδόν όλη μέρα ανοιχτός και όλο τακτοποιεί περιοδικά, εφημερίδες και σακουλάκια με γαριδάκια και λοιπά εις –άκια.

«Τι θέλει το κοριτσάκι?». Χωρίς να πάρει τα μάτια της από το εξώφυλλο του περιοδικού που έδειχνε την Σακίρα αγκαλιά με το μωρό της ενώ έψαχνε να βρει ποιο τεύχος έχει το concealer που διακαώς ήθελε, άνοιξε το στόμα της να πει ποιο περιοδικό ήθελε και την σοκοφρέτα. Ο 60άρης ευτραφής κύριος είχε σκύψει και ρωτούσε την 3χρονη κόρη της τι ήθελε να πάρει και όχι εκείνη.

Πλήρωσε μία σοκοφρέτα, τρία ίδια περιοδικά με διαφορετικά καλλυντικά (ρουζ, σκιά ματιών, βερνίκι νυχιών), ένα περιοδικό για υγιεινή διατροφή που είχε δώρο ένα dvd με ασκήσεις γυμναστικής, ένα κουτάκι τσίχλες με άρωμα κανέλας και ένα χρωματιστό φωσφοριζέ μπαλάκι και απομακρύνθηκε με την κόρη της ενώ σκεφτόταν ακόμα ποιο χρώμα concealer θα ταίριαζε στην θαμπή επιδερμίδα της…

Η Μις Κοριτσάκι είχε μόλις παραδώσει τον τίτλο και το στέμμα. Κράτησε την κορδέλα ενθύμιο βαθιά στην καρδιά της. Τη μακριά της μπέρτα την έκρυψε μέσα στα φαρδουλά της ρούχα. Περασμένα μεγαλεία αλλά τώρα πια μεγαλώνει το δικό της Μις Κοριτσάκι.

Τι να τους κάνεις τους τίτλους “ομορφιάς” αν έχεις τον πιο γλυκό τίτλο ζωής…

Η Μις Μαμά, θα άκουγε αυτή τη λέξη για την υπόλοιπη ζωή της κι αυτό τον τίτλο δεν θα της τον έπαιρνε ποτέ κανείς!

ΠΗΓΗ:http://www.brightsideofmom.gr

ΠΩΣ ΝΑ ΦΕΡΕΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΓΑΠΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ

Published Νοεμβρίου 23, 2013 by sofiaathanasiadou
Πώς Να Φέρεις Περισσότερη Αγάπη στη Ζωή σου

Δεν είναι δυνατόν να ζήσουμε χωρίς αγάπη. Την λαχταρούμε και την ποθούμε για να φέρει στη ζωή μας πληρότητα, ομορφιά κι ευτυχία. Η αγάπη έχει πάμπολλες μορφές και είναι μια αλήθεια διαρκής που την βλέπεις παντού και πάντα. Η γονεική αγάπη, η ρομαντική αγάπη, η αγάπη μεταξύ αδερφών και φίλων, η αγάπη απέναντι σ’ ένα ζώο, η αγάπη μεταξύ συνανθρώπων. Κι ενώ μοιάζει σα να είναι αναπόσπαστο κομμάτι από το ανθρώπινο είναι, πολλοί από εμάςπαραπονιούνται για την έλλειψή της ή αμφισβητούν πόσο πραγματική είναι η αγάπη που έχουν στη ζωή τους.

Εάν θέλεις να φέρεις περισσότερη αγάπη στη ζωή σου:

1. Δώσε

“Η αγάπη μεγαλώνει με το να δίνεις. Η αγάπη που δίνουμε, είναι η μοναδική αγάπη που κρατάμε. Ο μόνος τρόπος για να διατηρήσεις την αγάπη είναι να την δώσεις.” E. Hubbard

Τι νόημα έχει το ν’αγαπάμε χωρίς να είμαστε γενναιόδωροι; Όσο πιο πολύ εκφράζουμε και δινόμαστε με αγάπη, τόσο εκείνη γίνεται πιο πραγματική και για εμάς και για τον άλλο. Συνήθεις αμφιβολίες που μπορεί να έχουμε είναι πως όσο περισσότερο δινόμαστε, τόσο πιο πολύ διακινδυνεύουμε να εκτεθούμε. Σωστά. Όμως θα μπορούσε να ισχύει και το εξής: όσο περισσότερο φοβόμαστε να δώσουμε όταν αγαπάμε, τόσο πιο πολύ στερούμε τον εαυτό μας από το να βιώσει την αγάπη.

2. Συμφιλιώσου με το φόβο σου

“Η καρδιά φτιάχτηκε για να σπάσει” – Oscar Wilde

Μπορεί να φοβόμαστε ν’αγαπήσουμε ή ν’αφήσουμε τους άλλους να μας αγαπήσουν. Ίσως με το να βάζουμε περιορισμούς στην αγάπη, να νομίζουμε ότι προστατεύουμε τον εαυτό μας από τον πόνο. Ίσως ενδόμυχα να φοβόμαστε ότι δεν αξίζουμε την αγάπη. Το δίλημμα τελικά είναι τι διαλέγουμε, τον φόβο ή την αγάπη;

3. Άρχισε με τον εαυτό σου

“Δεν εμπιστεύομαι ανθρώπους που δεν αγαπούν τους εαυτούς τους κι όμως μου λένε Σ’αγαπώ. Υπάρχει μια αφρικάνικη παροιμία που λέει : Πρόσεχε όταν ένας γυμνός άνθρωπος σου προσφέρει το πουκάμισο του”.― Maya Angelou

Τι σημαίνει “αγαπώ τον εαυτό μου”; Για τον καθένα από εμάς, η αγάπη προς τον εαυτό εκφράζεται διαφορετικά. Ο αυτοσεβασμός, η αυτοεκτίμηση, η μη κριτικότητα, η διάθεση για βελτίωση, η συγχώρεση του εαυτού μας, η προσωπική φροντίδα (ο σωστός ύπνος, διατροφή) είναι διαστάσεις της αγάπης προς τον εαυτό του.

4. Αποδέξου τους άλλους με τις ατέλειες και τα λάθη τους

“Η μεγαλύτερη ευτυχία της ζωής είναι η πεποίθηση ότι αγαπιόμαστε. Ότι αγαπιόμαστε γι’αυτό που είμαστε ή παρά αυτό που είμαστε”. – Victor Hugo

Η ομορφιά των ανθρώπων βρίσκεται όχι μόνο στα χαρίσματά τους αλλά και στις αδυναμίες τους. Όχι μόνο δεν γίνεται να είμαστε τέλειοι, δεν χρειάζεται να είμαστε γιατί η πραγματική αγάπη δεν γίνεται ν’αγαπά την τελειότητα, που είναι κάτι άπιαστο. Αγαπώ σημαίνει αποδέχομαι και τις λαμπρές και τις σκοτεινές πλευρές του άλλου, κι όσο πιο πολύ αποδέχομαι, τόσο πιο πολύ μαλακώνει η κριτικότητα μέσα μου, τόσο περισσότερο ανοίγει η καρδιά μου, τόσο περισσότερο αγαπώ.

5. Πίστεψε ότι αξίζεις την αγάπη

“Αποδεχόμαστε την αγάπη που νομίζουμε ότι αξίζουμε”. ― Stephen Chbosky

Πιστεύεις ότι αξίζεις την αγάπη των άλλων; Διεκδικείς ν’αγαπηθείς; Δέχεσαι βοήθεια όταν σου προσφέρεται; Ίσως να αμφιβάλλεις για το αν αξίζεις την αγάπη κάποιες φορές. Μέσα μας υπάρχει συχνά το ερώτημα “είμαι αρκετά καλός για να μ’αγαπούν;”. Η απάντηση είναι ναι, όποιος και να είσαι, όπως και να είσαι, αξίζεις την αγάπη. Όπως είδαμε και παραπάνω, η ομορφιά που έχουμε ως άνθρωποι βρίσκεται στην ατέλειά μας.

6. Συμπόνεσε

“Ένα άνθρωπινο ον είναι μέρος ενός όλου, το οποίο ονομάζουμε σύμπαν, ένα μέρος που περιορίζεται από το χρόνο και το χώρο. Βιώνει τον εαυτό του, τις σκέψεις του και τα συναισθήματά του σαν κάτι ξέχωρο από τους υπόλοιπους, ένα είδος οπτικής ψευδαίσθησης της συνειδητότητάς του. Αυτή η ψευδαίσθηση είναι κάτι σαν φυλακή για εμάς, που μας περιορίζει στις προσωπικές μας επιθυμίες και τη στοργή για λίγους ανθρώπους γύρω μας. Το καθήκον μας είναι να ελευθερώσουμε τους εαυτούς μας από αυτή τη φυλακή ευρύνοντας τον κύκλο της συμπόνιας μας για ν’αγκαλιάσουμε όλα τα ζώντα όντα και τη φύση”. — Albert Einstein

Όλα στη φύση συνδέονται μ’εναν δεσμό, αόρατο στο γυμνό μάτι, αλλά ορατό στα μάτια της αγάπης. Ανεξάρτητα από ποια χώρα προερχόμαστε, το μορφωτικό μας επίπεδο, την οικονομική μας κατάσταση, η βασική έκφραση των συναισθημάτων είναι κοινή για όλους τους ανθρώπους. Όλοι μας λυπόμαστε, χαιρόμαστε, θυμώνουμε, πονάμε, αγαπάμε. Η εμπειρία που ζεις εσύ σήμερα μπορεί αύριο να συμβεί στο διπλανό σου. Είμαστε όλοι συνδεδεμένοι, φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό. Όταν καταλάβουμε πόσο συνδεδεμένοι είμαστε ο ένας με τον άλλο, νιώθουμε λιγότερο μόνοι, συμπονάμε τον άλλο κι αγαπάμε βαθύτερα.

7. Πίστεψε στη δύναμη της αγάπης

“‘Οταν απελπίζομαι, θυμάμαι ότι κατά τη διάρκεια της ιστορίας ο δρόμος της αλήθειας και της αγάπης πάντα νικούσε. Πάντα υπήρχαν τύραννοι και δολοφόνοι, και για κάποια στιγμή, ίσως μοιάζουν αήτηττοι, αλλά στο τέλος πάντα χάνουν. Σκεφτείτε το. Πάντα. — Mahatma Gandhi

Μερικές φορές πιστεύουμε ότι η σκληρότητα ή η ψυχρή λογική μπορεί να μας δώσει περισσότερη δύναμη απ’ότι μια συμπεριφορά αγάπης και δοτικότητας. Θεωρούμε ίσως ότι η ψυχρότητα ή η αδιαφορία μάς δίνει μεγαλύτερη αυτοκυριαρχία. Η αλήθεια είναι όμως πως το μίσος μπορεί να δημιουργήσει μόνο περισσότερο μίσος. Η ψυχρότητα μόνο περισσότερη ψυχρότητα. Μόνο η αγάπη μπορεί να μεταμορφώσει όλα τα προηγούμενα, όπως μiα δροσερή βροχή μεταμορφώνει τα κουρασμένα φυτά ενός κήπου.

8. Συγχώρεσε

“Η συγχώρεση είναι η υψηλότερη, ομορφότερη μορφή αγάπης. Σε αντάλλαγμα, θα πάρεις ανείπωτη γαλήνη κι ευτυχία” –Robert Muller

Η συγχώρεση είναι μια πράξη αγάπης, κατανόησης κι άφεσης. Η συγχώρεση μπορεί να μας απελευθερώσει από τον πόνο του θυμού και να βοηθήσει στην επούλωση των πληγών μας. Δεν γίνεται ν’αγαπάμε χωρίς να συγχωρούμεγιατί η αγάπη μας δε θα είναι πλήρης, κι ίσως να είναι πιο επώδυνη παρά λυτρωτική.

9. Έχε υπομονή και επιμονή στο να την δημιουργήσεις

“Χάνουμε το χρόνο μας ψάχνοντας τον τέλειο εραστή αντί να δημιουργούμε την τέλεια αγάπη”. - Tom Robbins

Η αγάπη είναι πέρα απ’όλα τ’άλλα μια συμπεριφορά αφοσίωσης. Η αγάπη δεν είναι πάντα στην πιο τέλεια μορφή της και συχνά χρειάζεται να την δουλέψουμε, να την χτίσουμε, να την δημιουργήσουμε. Η αγάπη δεν είναι πάντα εύκολη και ίσως κάποιες φορές να χρειάζεται να προσπαθήσουμε για εκείνην. Ίσως να χρειάζεται να προσπαθήσουμε για τον άνθρωπο δίπλα μας. Αξίζει όμως τον κόπο.

ΠΗΓΗ:http://mikroimegaloi.gr

ΜΑΙΡΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΑ 2013

Published Νοεμβρίου 22, 2013 by sofiaathanasiadou

 

disgruntled-housewife-600x480

Τα παλιά τα χρόνια, άκουγα την Αφροδίτη Μάνου να τραγουδάει μέσα στο κέφι την τραγωδία της Μαίρης Παναγιωταρά, και θεωρούσα ότι το άσμα είναι χιουμοριστικό και έχει έντονα στοιχεία υπερβολής. Σήμερα, εν έτει 2013, καταθέτω με το χέρι στο πρησμένο μου συκώτι, ότι η Μαιρούλα ήταν πολύ λίγη!

Πριν δύο εβδομάδες με ματιάσανε, λόγω εκπάγλου καλλονής, και χρειάστηκε να κάνω ένα χειρουργείο, που θα έπαιρνε από πάνω μου το κακό το μάτι και μια χολή παραλία βοτσαλάκι όνειρο. Στο διάστημα της σύντομης ανάρρωσής μου ο σύντροφος και συναγωνιστής, το στεφάνι μου σε απλά ελληνικά, ήρθε και βγήκε εκτός εαυτού με τις διαρκείς απαιτήσεις των παιδιών και κάποια απλά θεματάκια του σπιτιού. Ετόλμησα η χειρουργημένη να πω τη φράση της ντροπής «τώρα βλέπεις τι ωραία που περνάω» και συναισθανόμενος το δράμα μου με αποστόμωσε λέγοντας χωρίς αιδώ, «σιγά μωρέ και εσύ, ένα φαγητό κάνεις».

Η αλήθεια είναι ότι ένα φαγητό το κάνω. Δεν είμαι βέβαια το «Βαρούλκο» να βγάζω μενού, αλλά ένα μοριακό πουρέ τζίντερ με ψήγματα μπανάνας, τον φτιάχνω. Το θέμα είναι όμως ότι ήρθα και μουλάρωσα η ασθενής και, αν και ανάρρωνα με τεράστια επιτυχία, αποφάσισα να ασχοληθώ μόνο με αυτό το ένα που έκανα ως ακαμάτρα κόρη.

Το αποτέλεσμα ήταν ένα σπίτι, που θα ήταν σε καλύτερη κατάσταση αν μας την είχαν πέσει Κοσσοβάροι. Διαθέταμε έναν μαθητή που πηγαινοερχόταν μοντέλο γιατί ουδείς να γνώριζε τι έκανε και απέφευγα περίτεχνα όποια έκκληση για βοήθεια, και δύο τυπάκια που απείχαν όλων των εξωσχολικών δραστηριοτήτων – ένεκα της λευκής απεργίας της γράφουσας μαχμουρλούς.

Το ψυγείο μας έδειξε, επιτέλους, όλη τη χωρητικότητά του, με δύο μοναχούλια και θλιμμένα Βιτάμ, κάπου στο βάθος, ενώ η επονομαζόμενη τροφοθήκη θα μπορούσε κάλλιστα να ζητήσει τη βοήθεια του κοινού ή του κοινωνικού παντοπωλείου, διαθέτοντας μια κονσέρβα τόνο και κάτι ρύζια σουπέ.

Τα καλάθια με τα άπλυτα ξεχείλιζαν από ζωή απηυδισμένα και πλούσια σε πουκάμισα και φόρμες, ενώ τοπλυντήριο των ρούχων έστεκε ράθυμο και μέσα στη θλίψη, αφού δεν του απεύθυνε κανένας το λόγο.

Την ύστατη στιγμή που τα συρτάρια ένιωθαν την έλλειψη ρούχων και εγώ πρότεινα την αγορά χάρτινων σλιπακίων μιας χρήσης, το πάνελ άρχισε να με κοιτάζει περίεργα.

Το υγειονομικό δεν μας επισκέφθηκε, και κρίμα γιατί θα χαιρόταν από το θέαμα μιας κουζίνας με κάθε είδους τζιμπράγκαλο εν πλήρη παρατάξει, κάτι σε “Cook Shop”, αλλά στο πιο λιγδιασμένο. Ενώ το πλυντήριο των πιάτωνέκανε διακοπές πλήρες, όχι ημερών, αλλά πιατικών που ήταν έτοιμα να αποκτήσουν μοναδική χλωρίδα και πανίδα, κάνοντας το σπίτι μας ένα νέο Αττικό Πάρκο.

Ο κόμπος έφτασε στο χτένι, όταν αποθρασύνθηκα πλήρως και αγνόησα την έλλειψη χαρτιού στην τουαλέτα, προτείνοντας τη χρήση εφημερίδας που θα προσέφερε και ωραιότατη ενημέρωση σε μέρη πρωτόγνωρα. Σκληρές και αδυσώπητες αποδείχθηκαν οι πετσέτες μπάνιου που έστεκαν άγρυπνοι φρουροί κόκκαλο από τη χρήση και με μια εσανς κομματάκι βαρβατιλέ.

Κατηγορήθηκα για αμέλεια, ενώ εγώ ήμουν απλά ανέμελη και γαϊδάρα, αφού δεν πήγα τον λεβέντη στον οφθαλμίατρο, καθώς αυτό δεν ενέπιπτε στις μαγειρικές μου δραστηριότητες, εκτός και αν ήθελε να του φτιάξω ωραιότατα αυγά… μάτια. Η αμέλεια απογειώθηκε όταν διευκρίνισα ότι λόγω συγκεκριμένης ενασχόλησης δεν θα πήγαινα προς άγραν βιβλίου για τα γερμανικά και του βιβλίου που ζήτησε η «κυρία» για λογοτεχνική παιδεία, προωθώντας την αυτενέργεια στη μάθηση (τρέμε Montessori).

Και όταν έληξε το εμπάργκο – γιατί φοβόμουν μη μας την πέσει το Χαμόγελο του παιδιού – επιδόθηκα με ζήλο στην αποκατάσταση του ολέθρου επαναφέροντας την έννομο τάξη, και όλα έγιναν ήρεμα και ωραία, όπως πριν.

Εγώ, δηλαδή, γύριζα από τη δουλειά με κέφι μπρίο και τρελή διάθεση για πάστρα. Σόλαρα με γκουρμέ δημιουργίες, μάζευα τον αμάζευτο και άκουγα με λατρεία τον ήχο από το PS στα βάθη του σαλονιού με το κοινό έξαλλο γιατί ο virtual διαιτητής έδινε φάουλ από το πουθενά.

Θα πρέπει στο κρίσιμο αυτό σημείο να επισημάνω ότι υπάρχει μια διάχυτη εντύπωση, ότι τα πράγματα είναι πιο ωραία για τις γυναίκες που τη γλίτωσαν και δεν εργάζονται. Έχοντας όμως στο μυαλό μου τη μανού Ανθού, καταθέτω ότι το οχτάωρο για εκείνη ήταν επί δύο, χωρίς ένσημα, χωρίς μισθούς και τις περισσότερες φορές χωρίς αναγνώριση. Η χαρούμενη μέρα ξεκινούσε από το πρωί με τα γνωστά γάλατα για τα τέκνα. Συνέχιζε με μαγειρική διακοπτόμενη από συγύρισμα, καθάρισμα, super market και άλλα ποταπά. Περνούσε στο σερβίρισμα άμα τη εμφανίσει των μελών της οικογένειας -που συνήθως κατέφθαναν κατά κύματα- και τελείωνε το βράδυ με μια ποικιλία ενδιάμεσων δραστηριοτήτων, που δεν περιλάμβαναν ούτε καφέ, ούτε spa, ούτε shopping.

Κάθε μέρα συνειδητοποιώ όλο και περισσότερο ότι έχω μπλέξει πολύ άσχημα και η συμπαράσταση δεν βλέπω να έρχεται ούτε από τις αριστερές προοδευτικές δυνάμεις, ούτε από τις κεντρώες οπισθοδρομικές.

Το μόνο που μπορώ να κάνω, είναι να προσφέρω στην άτιμη την κενωνία δύο άνδρες, που θα αντιλαμβάνονται πότε πρέπει να βοηθήσουν, χωρίς να γίνεται πρωτοκολλημένη αίτηση και με δυνατότητες να πραγματοποιήσουν πάνω από τρεις εργασίες, γιατί έχω παρατηρήσει ότι το σύστημα των παλαιών αναγνωρίζει μόνο δύο εντολές. Στην τρίτη στομώνει.

(Τα παραπάνω είναι αποτέλεσμα αχαλίνωτης φαντασίας και οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικές καταστάσεις… δεν είναι σύμπτωση)

| η Αλεξία Μπακοπούλου γράφει στο Kiss My GRass |

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΟ:http://www.brightsideofmom.gr

ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ 4 ΕΤΩΝ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ

Published Νοεμβρίου 22, 2013 by sofiaathanasiadou

Όταν ένα 4 ετών κοριτσάκι ζωγραφίζει

Η μητέρα αφήνει την 4 ετών κόρη της να τελειώσει τις ζωγραφιές της.. Ποτέ δεν φαντάστηκε τί θα ακολουθούσε..

Στην αρχή, η καλλιτέχνης Mica Angela Hendricks δεν ήθελε την 4 ετών κόρη της κοντά στο νέο της βιβλίο με τα σκίτσα. Ήξερε καλά πως η μικρή της Myla θα ήθελε να μουτζουρώσει όλες τις σελίδες του μα όταν πρόκειται για την τέχνη της σοβαρεύουν τα πράγματα!

mikri zografos1

mikri zografos2

Και τότε η κόρη της είπε τα λόγια που άλλαξαν τα πάντα: ” αν δεν μπορείς να το μοιραστείς, τότε θα πρέπει να το πάρουμε εντελώς!

Στην πραγματικότητα, είχε χρησιμοποιήσει τα λόγια της μητέρας της εναντίον της και τώρα η Mica δεν είχε άλλη επιλογή από το να της το δώσει.. Τότε άφησε την κόρη της να τελειώσει ένα από τα σκίτσα της και πολύ σύντομα, είχαν μια ολόκληρη συλλογή από τη συνεργασία τους.

mikri zografos3

Η επόμενη μέρα βρήκε την Myla να ρωτάει τη μητέρα της ”έχεις κεφάλια για μένα σήμερα;” κουνώντας το βιβλίο με τα σκίτσα της.

mikri zografos4

mikri zografos5

Αφού τελείωσε το περίγραμμα του σκίτσου της η μικρή μας ζωγράφος, η μητέρα Mica βάζει την τελευταία πινελιά χρώματος στο έργο τέχνης.

mikri zografos6
Η Mica ισχυρίζεται ότι οι καταπληκτικές καλλιτεχνικές εμπειρίες με την κόρη της, της δίδαξαν πολλά, όπως για το τί σημαίνει να είσαι καλλιτέχνης και για το ότι πρέπει να αφήνεις χώρο για να συμβαίνουν υπέροχα πράγματα.

mikri zografos7

mikri zografos8

mikri zografos 9

mikri zografos 10

mikri zografos11

mikri zografos12

 

ΠΗΓΗ:http://www.thessalonikiartsandculture.gr

H συγκλονιστικη ιστορια ενος προωρου!

Published Νοεμβρίου 22, 2013 by sofiaathanasiadou

article-2510987-198D416800000578-424_634x419 (1)

 

Γεννηθηκε 3, 5 μηνες νωριτερα  αυτο ομως δεν σταθηκε εμποδιο …

Παλεψε και με την ισχυρη του θεληση για ζωη σε συνδυασμο με την αγαπη της οικογενειας του αλλα και την αφοσιωση του νοσηλευτικου προσωπικου τα καταφερε!

Ο μικρος ward miles ειναι γεννημενος μαχητης  και εμαθε να ξεπερναει τις δυσκολιες απο τις πρωτες ωρες ζωης του.

article-2510987-198D464400000578-95_634x363

Ο μπαμπας του Benjamin Scot κινηματογραφουσε καθε στιγμη και λεπτο τον μικρο του θησαυρο.

Η πρωτη φορα που τον κρατησε η μαμα του Lyndsey  στην αγκαλια της ,μου εφερε δακρυα στα ματια…

Ποσο μοναδικο ειναι που ολες οι μαμαδες μπαινουμε στη  θεση καθε μανουλας που αγωνια?

Για 107 μερες παλευε για να κρατηθει στην ζωη και οι προβλεψεις δεν ηταν παντα οι καλυτερες.

Οι γονεις του δεν σταματησαν να προσευχονται λεπτο και ο μπαμπας του μιλαει για την απογοητευση που ολοι οι γονεις σε αυτην την κατασταση νιωθουν…

article-2510987-198D572D00000578-935_634x441

Χαρακτηριστικα ειπε…

Κανεις δεν μπορει να κανει κατι για να το διορθωσει και το χειροτερο ειναι πως ο μικρουλης δεν ευθυνεται για αυτο.

Ειναι ψυχοφθορο να σκεφτεσαι οτι το παιδι σου μπορει να μεινει παραλυτο να μην μπορει να μιλησει και χιλιες αλλες δυο δυσοιωνες προβλεψεις…

Αποφασισε να κανει δωρο στην γυναικα του για τα γενεθλια της το καταπληκτικο βιντεο  με τις στιγμες απο την γεννηση εως τα πρωτα γενεθλια του ward

article-2510987-198D594100000578-503_634x537

Το βιντεο ειναι καταπληκτικο και ειμαι σιγουρη πως θα σας κανει να δακρυσετε.

πηγη: dailymail

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 872 other followers