Φωτογράφος κάνει τα όνειρα άρρωστων παιδιών πραγματικότητα

Published Μαρτίου 16, 2014 by sofiaathanasiadou

D13A90788B62AD1

Φωτογράφος κάνει τα όνειρα άρρωστων παιδιών πραγματικότητα

O 37χρονος Βαν Νταλ εδώ και σχεδόν δύο χρόνια βοηθά αφιλοκερδώς αγοράκια και κοριτσάκια να πραγματοποιήσουν τις πιο τρελές τους επιθυμίες και δίνει ελπίδα και κουράγιο στους γονείς που τα παιδιά τους δοκιμάζονται – Δείτε φωτογραφίες και βίντεο

Ο Σον Βαν Νταλ κάποτε βοήθησε ένα μικρό αγοράκι να ταξιδεύσει στο διάστημα. Λίγες εβδομάδες αργότερα, ανακήρυξε μια νεαρή κοπέλα βασίλισσα της χώρας των γλυκών… Ο λόγος για έναν φωτογράφο από το Οντάριο, που εδώ και σχεδόν δύο χρόνια, βοηθά αφιλοκερδώς τα παιδιά που είναι άρρωστα και μάχονται για να κρατηθούν στη ζωή να δουν τα όνειρά τους να πραγματοποιούνται.

«Θέλω τα παιδιά και οι οικογένειές τους, που μπορούν να ζήσουν μια στιγμή μικρής ευτυχίας στη ζωή, μέσα από τη μαγεία της παιδικής ηλικίας να δουν ότι όλα είναι δυνατά», είπε ο Βαν Νταλ σχετικά με το έργο του -που του έχει δώσει το όνομα «The Drawing Hope Project»- μιλώντας στην Huffington Post.

Στην επαγγελματική του σταδιοδρομία ο 37χρονος Βαν Νταλ σύστησε ένα μικρό παιδί σε μια καμηλοπάρδαλη, ένα άλλο το έστειλε σε μια περιπέτεια στη θάλασσα και μετέτρεψε ένα μικρό κορίτσι σε πεταλούδα. Αυτά είναι ελάχιστα από τα όσα συναντά κανείς στο πλούσιο βιογραφικό του.

Ο φωτογράφος από το Οντάριο έχει ταξιδεύσει σε ολόκληρο τον Καναδά και στις ΗΠΑ για δώσει ζωή στη φαντασία των παιδιών. Αν το όνειρο ενός παιδιού είναι να κολυμπήσει με μια φάλαινα, εκείνος θα το κάνει πραγματικότητα. Αν το παιδί θα προτιμούσε να πετάξει μακριά με ένα αερόστατο, τότε και αυτό θα το κάνει πραγματικότητα. Όπως και πολλά άλλα που στη λογική των ενηλίκων μοιάζουν αδύνατα…

Μέχρι στιγμής, ο Βαν Νταλ έχει συνεργαστεί με περισσότερα από 30 παιδιά και τις οικογένειές τους. Κάποτε, μάλιστα, ταξίδευσε στο Νιου Τζέρσεϊ, που απέχει 13 ώρες από το σπίτι του, για να κάνει το όνειρο ενός παιδιού να πάρει σάρκα και οστά. Και όλα αυτά χωρίς να ζητάει τίποτα και από κανέναν.

Είναι τέτοια, δε,  η απήχηση του έργου του, που έχει λάβει αιτήσεις από όλο τον κόσμο. «Από τη Βραζιλία έως την Ταϊλάνδη», είπε σχετικά στη HuffPost.

Ο ίδιος, που ό,τι κάνει το κάνει δωρεάν, ελπίζει ότι το έργο του θα ευαισθητοποιήσει τον κόσμο απέναντι στην ασθένεια κάθε παιδιού, και, ενδεχομένως, θα πείσει τους ανθρώπους να γίνουν δωρητές οργάνων. Αλλά κύριος στόχος του είναι να δώσει δύναμη στα παιδιά που παλεύουν και να τους υπενθυμίσει ότι όλα είναι δυνατά.

Αρχικά, σκέφτηκε ότι αυτή η δουλειά θα έκανε καλό μόνο στα παιδιά, αλλά -όπως έδειξε η πορεία- οι φωτογραφίες που φτιάχνει δίνουν άλλο τόσο κουράγιο και στους γονείς.

«Για λίγες στιγμές μέσα στον χρόνο μας κάνατε να ξεχάσουμε όλα τα φοβερά πράγματα που τα παιδιά μας έχουν περάσει, υπενθυμίζοντάς μας ότι μπορούν να κάνουν το οτιδήποτε και ότι το μέλλον τους θα είναι μαγικό», έγραψε η Σέλι Σέρι στον Βαν Νταλ, που έκανε το όνειρο του άρρωστου παιδιού της πραγματικότητα.

Δείτε βίντεο με τον Βαν Νταλ εν ώρα δράσης:  

ΠΗΓΗ protothema

ΣΥΖΗΤΩΝΤΑΣ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ “ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΜΕΡΕΣ” ΤΟΥ ΜΗΝΑ.

Published Μαρτίου 13, 2014 by sofiaathanasiadou

mother and daughter2

Tελικά, πρέπει να το πάρετε απόφαση!

Κι εσείς κι  εγώ!

Όλες ΟΙ συζητήσεις γίνονται έτσι ξαφνικά, απροετοίμαστα, όταν είσαι φορτωμένος/η με τις τσάντες από το super market, όταν προσπαθείς να καθαρίσεις το λάδι που χύθηκε στη δεξιά εστία της κουζίνας, ενώ στην αριστερή τσιτσιρίζει το χοιρινό στην κατσαρόλα, που πρέπει να το γυρίσεις, γιατί“ΙΙΙΙΙΙ! Θα κολλήσει! Θα καεί”

Ε, εκείνη την ώρα θα προκύψει μία από ΤΙΣ συζητήσεις.

Ξέρετε, ποιές είναι αυτές που έχουν το άρθρο κεφαλαίο μπροστά.

Αυτές που τις περισσότερες φορές δεν ξέρουμε πώς να τις χειριστούμε, είτε γιατί οι ίδιοι οι μεγάλοι-ενήλικες-γονείς νιώθουμε άβολα (και λίγο ενοχικά) π.χ. για το σεξ, είτε γιατίφοβόμαστε κάτι πολύ και νομίζουμε, ότι αποφεύγοντάς να μιλήσουμε γι’αυτό ξορκίζουμε το κακό (που γίνεται ακριβώς το αντίθετο),π.χ. ναρκωτικά, νευρική ανορεξία, είτε γιατί δεν ξέρουμε και οι ίδιοι, τί να απαντήσουμε π.χ. Πίστευε και μη ερεύνα-περί θρησκείας.

Και βέβαια υπάρχουν και αλλα θέματα που συμπεριλαμβάνονται στην “ομπρέλα” ΤΩΝσυζητήσεων, αλλά θα κάνω καταγραφή άλλη φορά. Ή μπορεί και να μην κάνω, γιατί μπορεί να αφήσω κάτι απ’εξω. Ας το κάνουν οι ειδικοί.

Εκεί, λοιπόν, που μπαίνω στο σπίτι ζαλωμένη με ένα σωρό πράγματα και πριν τα αφήσω κάτω….

“Μαμάααα, ξέρεις, ο μπαμπάς μου είπε, ότι η σκυλίτσα μας έβγαλε για πρώτη φορά αιματάκι! Yeaaaaahhhh!! ….E….Μαμά, τί σημαίνει αυτό;”

Έτσι όπως είμαι φορτωμένη και πεινασμένη (με μία αραβική πίτα και μία μπανάνα από το πρωί) μου έρχεται αυθόρμητα να πω:

“Ρώτα τον μπαμπά σου, που στο είπε”, αλλά καταλαβαίνω από το ύφος του ότι……

Αυτό πρέπει να το πει η μαμά!  Αχμ…..

Εντάξει.

Είπα να το πάρω ανάποδα το θέμα και θεώρησα, ότι ήταν μια καλή ευκαιρία να της πω για το θέμα της εμμήνου ρύσεως… Oh, well Τζήζας, της περιόδου (ετσι το λέμε στην καθημερινότητα) στον άνθρωπο.

Πριν αναρωτηθείτε, εάν το είχε ξανακούσει και πώς είναι δυνατόν να μην έχουμε πει κάτι μέχρι τώρα, θα σας προλάβω και θα σας πω, ότι το είχα αναφέρει, όταν είχαμε μιλήσει για τοσεξ και την αναπαραγωγή, αλλά δεν είχε δείξει διάθεση να το συζητήσει-μάθει περισσότερο και δεν επέμεινα.  Γενικά, όπως έχω ξαναπεί, θεωρώ, ότι κάποια θέματα πρέπει να τα συζητάμε με το παιδί, όταν θελει να τα συζητήσει και όταν είναι ανοιχτές οι κεραίες του να δεχτεί τα μηνύματα.

Τότε, λοιπόν, το είχαμε αφήσει το θέμα αυτό.

Τώρα ήταν η ευκαιρία να μιλήσουμε για την περίοδο.

“Ξέρεις, ότι αυτό συμβαίνει στις γυναίκες κάθε μήνα;”, της λέω.

Με κοιτά αποσβολωμένη…“Τί κάθε μήνα; Kάθε μήνα η γυναίκα βγάζει αίμα;”

“Θυμάσαι, που είχαμε πει ότι η γυναίκα έχει ωάρια, που τα γονιμοποιούν τα σπερματοζωάρια και γίνονται μωρά;

E, τα ωάρια αυτά δεν είναι συνέχεια τα ίδια. Κάθε μήνα παράγεται άλλο στο σώμα της γυναίκας. Καινούριο.

Όταν περάσουν κάποιες μέρες και δεν γονιμοποιηθεί από σπερματοζωάρια, πεθαίνει και φεύγει από το σώμα της γυναίκας με το αίμα. “  Δεν μπέρδεψα κάτι , έτσι; Καλά το είπα.Ε;

Κάπου σ’αυτό το σημείο της επισήμανα και κατάλαβε τη χρησιμότητα, που έχουν οι σερβιέτες.

Όταν με ρώτησε πότε γίνεται αυτό για πρώτη φορά,  της εξήγησα, ότι είναι διαφορετική η στιγμή που θα συμβεί για κάθε γυναίκα και ότι ανάλογα με τον οργανισμό μπορεί να συμβεί ακόμη και από το Δημοτικό.

Τότε πήρα την απάντηση “ΟΟΟΟΟΧΙΙΙΙ! ΔΕΝ ΘΕΕΕΕΛΩ!” (και χαμογέλασα, γιατί κάτι μου θύμησε….).

Στη συνέχεια με ρώτησε, εάν υπάρχουν σερβιέτες για παιδιά και ξελιγώθηκε στο γέλιο.

Είπαμε και για το πότε σταματάει  κλπ και μετά άλλαξε θέμα και πήγε να δει ICarly στο Nickelodeon.

Αυτή την αλλαγή θέματος-παραστάσεων-σκέψεων-συναισθημάτων στα παιδιά τη θαυμάζω.

Μεταξύ μας…η συζήτηση έγινε στα πλαίσια της σοβαρότητας που της αρμόζει, αλλά είχε και πολύ γέλιο, να παρακολουθείς τις αντιδράσεις της και την έκφραση του προσώπου.

mother and daughter2

 Θυμάμαι τη δική μου εμπειρία.

Δεν ήθελα να αδιαθετήσω! Δεν ήθελα! Άκουγα φίλες μου και συμμαθήτριες, που περίμεναν πως και πως, γιατί θα γινόντουσαν γυναίκες κι εγώ δεν ήθελα! ΜΕ ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ!

Μια Κυριακή, λοιπόν, το καλοκαίρι μετά την Α’Γυμνασίου είμαστε στο εξοχικό μας.

Μεσημέρι. Όλοι κοιμούνται κι εγώ -κλασσικά-ακούω μουσική και διαβάζω.

Μόλις θα ξυπνούσαν οι γονείς, θα ετοιμαζόμασταν για επιστροφή στην πόλη.

Νιώθω κάτι περίεργο και πάω τουαλέτα.

Ο.M.G.! Δεν μπορεί! Όχι! Θα σταματήσει.

Ξαναπάω. Συνεχίζει….Να πάρει!

Δεν το λέω σε κανέναν.

Μέχρι να ξεκινήσουμε έχω πάει στην τουαλέτα δεκάδες φορές.

Τίποτα. Επιμένει. Ντάμιτ!

Έχω θυμώσει. Είμαι κακόκεφη!….Μα, γιατί μου συνέβη εμένα αυτό; Δεν ή-θε-λα!

Όλο το βράδυ πήγαινα στην τουαλέτα και προσευχόμουν να σταματήσει.

Πρωί-πρωί σηκώθηκα και πήγα στην κολλητή μου, που είχε αδιαθετήσει στην ΣΤ’Δημοτικού και ήταν μία από αυτές που το ήθελαν πολύ.
Όταν της το είπα, πανηγύρισε και αυτό με νευρίασε αφάνταστα.
Με έπεισε, ότι έπρεπε να το πω στη μαμά μου και ότι τώρα που ξεκίνησε….δεν θα σταματήσει.

Και έτσι με “τα αυτιά κάτω” γύρισα στο σπίτι, για να το ανακοινώσω στη μητέρα μου.

Θυμάμαι, ότι ξεκίνησα να της το λέω και με πήραν τα κλάματα.

Με πήρε αγκαλιά και μου είπε, ότι το είχε καταλάβει (εμ! Τόσο πηγαιν-έλα στην τουαλέτα…) και μου μίλησε αρκετή ώρα.

Προσπάθησε να νιώσει, γιατί ένιωθα έτσι και να μου δώσει να καταλάβω, ότι είναι κάτι υπέροχο για μένα, αλλά δεν κατάφερε να με πείσει εκείνη τη στιγμή.

Επειδή το ανέλυσα αρκετά τότε, ο λόγος που δεν τον συμπαθούσα (πέρα από το” Ίουυυυυ” του θέματος) ήταν ότι ένιωθα, πως θα με περιόριζε σε πολλά και δεν ήθελα.

Ήμουν και αγοροκόριτσο στο παιχνίδι μου. Ούτε που μπορούσα να διανοηθώ, πώς έκανα ποδήλατο, θα έτρεχα κλπ φορώντας “βάρκες” (καταλαβαίνετε….).

Αυτό που με “κατέστρεψε” και με έκανε να θέλω να ανοίξει η γη να με καταπιεί, ήταν η αντίδραση της γιαγιάς μου και της θείας μου, όπου όταν το έμαθαν ήρθαν στο σπίτι και έστησαν μία mini γιορτή για καφέ με άλλες  θείες  φέρνοντάς μου τηγανίτες, πετσέτες, σεντονάκια, σεμεδάκια κλπ για προικιά! ΧΡΙΘΤΟΥΛΗ ΜΟΥ!!!

Θυμάμαι, να κάθονται στην αυλή του σπιτιού και εγώ είχα κρυφτεί μέσα στο δωμάτιό μου ψάχνοντας τρύπα να χωθώ.

Το ξεπεράσαμε όμως και όλα καλά.

Και βέβαια η γιαγιά ήταν εντυπωσιακή στις αντιδράσεις της από τότε που ήταν μαμά.

Μου διηγήθηκε η μαμά μου τη δική της εμπειρία.

Όταν η μαμά μου αδιαθέτησε δεν ήξερε καν τί ήταν αυτό.

Δεν της είχε πει κανένας τίποτα. Άλλες εποχές, άλλα μυαλά.

Όταν λοιπόν είδε αίμα, τρόμαξε και πήγε στη γιαγιά μου να της το πει και η γιαγιά μου, τί λέτε ότι έκανε;

Χαστούκισε τη μαμά μου. Τί απορείτε; Ήταν το έθιμο, για να είναι κόκκινα και τα μάγουλα.

Και η μάνα μου προσπαθούσε να καταλάβει, τί είχε κάνει και τη χτύπησε η μαμά της.

Ω, ναι!

Έγινε, λοιπόν και αυτή Η συζήτηση.

Πάμε για άλλα…. :)

Αναζητώντας διάφορα σχετικά με το θέμα στο διαδίκτυο, ανακάλυψα ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο της παιδοψυχολόγου κυρίας Αλεξάνδρας Καπάτου, στο οποίο αξίζει να αφιερώσετε λίγο χρόνο και να το διαβάσετε :

“Η έμμηνος ρύση – Αλεξάνδρα Καπάτου (Ψυχολόγος -Παιδοψυχολόγος)”

πηγη kidscloud.gr

Εσεις γνωριζετε τι ειναι η επιλεκτικη αλαλια? Μαθετε να αναγνωριζετε τα σημαδια της διαταραχης στα παιδια σας!

Published Μαρτίου 12, 2014 by sofiaathanasiadou

bampw-beautiful-black-and-white-children-cute-and-fun-face-Favim.com-62365_large

Η επιλεκτική αλαλία είναι μια διαταραχή κατά την οποία ένα παιδί, το οποίο ενώ μιλά κανονικά, παρουσιάζει πλήρη έλλειψη ομιλίας σε συγκεκριμένες καταστάσεις, συγκεκριμένα περιβάλλοντα ή μεταξύ συγκεκριμένων ανθρώπων.

Ειδικότερα, ενώ το παιδί είναι ικανό να μιλήσει και μιλάει σε χώρους που νιώθει άνετα ή με άτομα που εμπιστεύεται, αρνείται να μιλήσει και παραμένει σιωπηλό, όταν καλείται να επικοινωνήσει με άλλα άτομα ή σε άλλους χώρους, όπως π.χ. το σχολείο.

Η επιλεκτική αλαλία εμφανίζεται στην προσχολική ηλικία και δεν συνδέεται με κάποια άλλη διαταραχή, όπως ο αυτισμός, αλλά αντίθετα οφείλεται κυρίως στο άγχος.

Τα παιδιά με επιλεκτική αλαλία νιώθουν έντονο άγχος, κοινωνική φοβία, είναι πολύ συνεσταλμένα, ενώ όταν στρεσάρονται μπορεί εκτός από την έλλειψη ομιλίας να εμφανίσουν πάγωμα, τρέμουλο και να διακόψουν την βλεμματική επαφή.

Είναι συχνό φαινόμενο για ένα μικρό παιδί να μην μιλάει, όταν για παράδειγμα γνωρίζει ένα καινούριο πρόσωπο ή όταν πηγαίνει για πρώτη φορά σε ένα καινούριο χώρο, όπως το σχολείο.

Σε αυτές τις περιπτώσεις λέμε ότι το παιδί είναι ντροπαλό και χρειάζεται τον χρόνο του.

Αν όμως μετά από ένα σημαντικό διάστημα, μεγαλύτερο από ένα μήνα, το παιδί συνεχίζει να αρνείται πεισματικά να μιλήσει στο σχολείο, τότε μάλλον πρόκειται για επιλεκτική αλαλία και θα πρέπει εξεταστεί από ειδικό.

Αν το παιδί διαγνωστεί με επιλεκτική αλαλία, θα πρέπει να ξεκινήσει κάποια θεραπευτική παρέμβαση με λογοθεραπευτή και ψυχολόγο, οι οποίοι μέσα από ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα θα προσπαθήσουν να μειώσουν το άγχος του παιδιού και να ενθαρρύνουν την αλληλεπίδραση και την επικοινωνία. Ωστόσο, υπάρχουν αρκετά πράγματα, που μπορούν να κάνουν και οι ίδιοι οι γονείς:

  •     Μην πιέζετε το παιδί να μιλήσει.
  •     Ενημερώστε τους γνωστούς σας και το σχολείο για την εκλεκτική αλαλία.
  •     Δώστε έμφαση σε δραστηριότητες και εργασίες που δεν απαιτούν τη χρήση λόγου, όπως η ζωγραφική.
  •     Μάθετε να ξεχωρίζετε τις καταστάσεις στις οποίες το παιδί αισθάνεται άνετα μιλήσει και εκείνες που νιώθει άβολα.
  •     Προσπαθήστε να μειώσετε το άγχος του και να ενισχύσετε την αυτοεκτίμηση του.
  •     Να το επαινείτε σε κάθε προσπάθεια του μιλήσει.
  •     Ενθαρρύνετε τις κοινωνικές συναναστροφές και φροντίστε ώστε το παιδί να μην απομονώνεται.

 Πηγη :Govastileto.gr

Η κορη μου εχει συμπτωματα Επιλεκτικης αλαλιας! Χρειαζομαι τις συμβουλες σας!

Published Μαρτίου 12, 2014 by sofiaathanasiadou

epilektikialalia

Η μεγάλη μου κόρη 4ρων εχει συμπτώματα » επιλεκτικης αλαλιας», εχω μιλήσει με κάποιον παιδοψυχολογο & μου το ανέφερε με μια περιγραφή της συμπεριφοράς του παιδιού μου!!

Δεν μιλάει στις δασκάλες της στο νηπιαγωγείο δεν συμμετέχει σε καμία εργασία, μιλάει μονο σε ένα δυο κοριτσάκια κ εκείνο ψιθυριστά όπως έχω παρατήρησει!!

Σε γνωστούς μας μιλάει σε πολυ λίγους κ σε άγνωστους καθολου!!

Στο σπίτι ειναι ένα φυσιολογικότατο παιδι με πλούσιο λεξιλόγιο χαρούμενο,ζωγραφίζει ολη μερα παίζει!

Το θέμα μου ειναι οταν βγαίνουμε εκτός σπιτιού!

Δεν εχει πει ποτε καλημέρα ούτε φυσικα να απαντήσει στην ερώτηση πως σε λένε!

Θέλω να με βοηθήσουν οι μανούλες κ να μου πουν αν έχουν ζήσει ανάλογη εμπειρία με το παιδι τους!

Πως το αντιμετώπισαν..

Ακολούθησαν κάποια θεραπεία; Φαρμακευτική;( κάτι τέτοιο άκουσα πως ισως χρειαστεί) κ αν μπορούν να μου συστήσουν κάποιο καλο παιδοψυχολογο!

Νομιζω πως δεν πρέπει να κάτσω με σταυρωμένα χέρια κ να κάνω κάτι τωρα που εινΑι νωρίς!!

Σας ευχαριστω πολυ!!

Μαμα Λ.

Τα πιο συνηθισμενα καπριτσια (και πως να τα αντιμετωπισετε)

Published Μαρτίου 11, 2014 by sofiaathanasiadou
Τα πιο συνηθισμένα καπρίτσια (και πώς να τα αντιμετωπίσετε)

Από το ξέσπασμα στη μέση του διαδρόμου του σουπερμάρκετ μέχρι την άρνηση να φορέσει οτιδήποτε άλλο, εκτός από την αποκριάτικη στολή του, τα καπρίτσια των παιδιών μας θέλουν απλά τον κατάλληλο χειρισμό.

Στο σουπερμάρκετ
Ηλικία αιχμής: 
2 ετών
Το παιδί κάθεται στο καροτσάκι και προσπαθεί να κατεβάσει από τα ράφια οτιδήποτε μπορεί να φτάσει. Κάποια στιγμή βαριέται και προσπαθεί να κατέβει. Εσείς επισπεύδετε τα ψώνια σας, αλλά στο ταμείο δεν αντέχει άλλο και ξεσπά σε φωνές και κλάματα.
Τι να κάνετε: Είναι σημαντικό τα ψώνια να γίνονται σε ώρα που το παιδί δεν είναι πολύ κουρασμένο. Το σουπερμάρκετ δημιουργεί στα μικρά παιδιά υπερδιέργεση, λόγω της πληθώρας των ερεθισμάτων. Aξιοποιήστε πιθανές ευκολίες που σας παρέχονται (όπως παιδότοποι ή παιδικές γωνιές για λίγη ξεκούραση) και τη στιγμή της «κρίσης» απομακρυνθείτε όσο πιο γρήγορα μπορείτε, χωρίς να αισθάνεστε ντροπή. Δεν είστε οι μόνες που το αντιμετωπίζετε.

Στο λούνα παρκ
Ηλικία αιχμής: 
2-3 ετών
Είστε ήδη αρκετή ώρα, έχετε ξοδέψει μια μικρή περιουσία, έχει ανέβει σε ό,τι αυτοκινητάκι και αεροπλανάκι υπάρχει, αλλά ήρθε η ώρα να φύγετε. Δυστυχώς, το πιτσιρίκι σας δεν έχει την ίδια γνώμη.
Τι να κάνετε: Περιγράφετε από πριν με μεγάλη σαφήνεια πόσα παιχνίδια θα παίξει το παιδί και ποιο θα είναι γενικά το πρόγραμμα της βόλτας σας. Φανείτε ευέλικτες, μην αφήνετε την κατάσταση να φτάσει στο απροχώρητο, επιτρέψτε του ένα παιχνίδι ακόμα και απομακρυνθείτε τραβώντας το ενδιαφέρον του παιδιού στη συνέχεια της βόλτας, όπως την έχετε προσχεδιάσει. Για τα παιδιά αυτής της ηλικίας, σημασία έχει να αισθάνονται ότι υπάρχει συνέχεια και όχι ότι θα φύγετε από το λούνα παρκ.

Στο τηλέφωνο
Ηλικία αιχμής: 2-3 ετών
Με το που σηκώνετε το ακουστικό, το παιδί -ενώ έπαιζε μόνο του ήσυχα-, τρέχει πάνω-κάτω στο δωμάτιο φωνάζοντας, για να τραβήξει την προσοχή σας. Προσπαθεί να σας πάρει το ακουστικό και σας χτυπά όταν δεν του το δίνετε.
Τι να κάνετε: Διατηρείτε την ψυχραιμία σας, σταματάτε την επίθεση του παιδιού, κρατώντας τα χέρια του με σταθερότητα και ηρεμία, και συντομεύετε το τηλεφώνημα. Μετά, του εξηγείτε ότι, όταν μιλάτε στο τηλέφωνο, δεν μπορείτε να ασχοληθείτε και μαζί του.

Η ώρα του ύπνου
Ηλικία αιχμής: 4-6 ετών
Πολλές φορές τα παιδιά αγανακτούν, επειδή νιώθουν ότι τους επιβάλλουμε να κοιμηθούν, ενώ όλοι οι υπόλοιποι μένουν ξύπνιοι.
Τι να κάνετε: Καθιερώστε ρουτίνα ύπνου, γιατί αυτό ανακουφίζει τα παιδιά και βοηθά στη σταδιακή μείωση της έντασης που έχουν (μπανάκι, πλύσιμο δοντιών, γάλα κλπ.). Αυτή η διαδικασία της προετοιμασίας για ύπνο καλό είναι να αρχίζει μισή ώρα πριν το βάλετε στο κρεβάτι. Φροντίστε να είστε κι εσείς χαλαροί, γιατί τότε η διαδικασία ύπνου κυλάει καλύτερα. Προσπαθήστε να ακολουθείτε αυτή τη ρουτίνα σε κάθε περίπτωση.

Στην κουζίνα
Ηλικία αιχμής: 1-3 ετών
Για κάποιο λόγο, τα μικρά έλκονται από τα «απαγορευμένα» αντικείμενα που βρίσκονται στην κουζίνα. Παίρνουν το καρεκλάκι, σκαρφαλώνουν, ανοίγουν και αδειάζουν τα συρτάρια. Τα μαχαίρια, οι διακόπτες της ηλεκτρικής κουζίνας και οι καφετιέρες φαντάζουν στα μάτια τους σαν αντικείμενα που πρέπει να εξερευνήσουν.
Τι να κάνετε: Τοποθετήστε όσο πιο ψηλά γίνεται τα επικίνδυνα αντικείμενα ή κλείστε με ειδικά σφάλιστρα κάποια ντουλάπια και συρτάρια. Βάλτε σε χαμηλά σημεία τα κουζινικά με τα οποία το παιδί μπορεί να παίξει με ασφάλεια και να σας συντροφεύσει όσο είστε στην κουζίνα. Αν έχετε διάθεση, κάντε τα παιδιά μικρούς μάγειρες ή βοηθούς, καθώς μαγειρεύετε. Σε καμία περίπτωση, όμως, μην τα αφήνετε χωρίς επίβλεψη στην κουζίνα.

Στο ντύσιμο
Ηλικία αιχμής: 4-6 ετών
Μέχρι πριν από λίγο καιρό, δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Το παιδί σας, χωρίς πολλές κουβέντες, φορούσε ό,τι αποφασίζατε εσείς. Τώρα, όμως, έχει άποψη, που τις περισσότερες φορές δεν συμφωνεί με τη δική σας.
Τι να κάνετε: Σε αυτή την ηλικία, έχουμε συχνές διαφωνίες για το ντύσιμο, καθώς συντελείται η ψυχική διαδικασία ταύτισης με το φύλο μας και υπάρχουν ανταγωνισμοί με το γονέα του ίδιου φύλου. Φροντίστε να συμφωνήσετε από το βράδυ ή νωρίτερα για τα ρούχα που θα φορέσει. Ακολουθήστε μόνο γενικούς κανόνες για τη σωματική του υγεία (εποχή, θερμοκρασία) και την ασφάλειά του (π.χ. παπούτσια που δεν γλιστρούν). Οι προσωπικές σας απόψεις για την αισθητική και την ευπρέπεια (καλά ρούχα σε επίσκεψη) δεν είναι τόσο σημαντικές που αξίζει να έρθετε σε αντιπαράθεση με το παιδί.

Με τα παιχνίδια του
Ηλικία αιχμής: 2-4 ετών
Εκνευρίζεστε κάθε φορά που βλέπετε το παιδί σας να μη δίνει σε άλλα παιδάκια πράγματα ή παιχνίδια που μερικές φορές μπορεί να μην είναι καν δικά του. Μπορεί να κρατάει κάτι τόσο σφιχτά και να αρνείται να το δώσει, ακόμα κι αν το τραβήξετε για να του το πάρετε.
Τι να κάνετε: Το «μοίρασμα» είναι μια διαδικασία που μαθαίνεται, απαιτεί πολύ χρόνο, εξαρτάται από την προσωπικότητα κάθε παιδιού και επηρεάζεται από θέματα ζήλιας για κάποιο αδερφάκι. Η βασική ιδέα, που μπορείτε να επαναλαμβάνετε στο παιδί σας, είναι η εξής: «Όταν μοιραζόμαστε τα παιχνίδια μας, περνάμε καλύτερα με τους φίλους μας». Μην επιμένετε υπερβολικά εκείνη τη στιγμή και μην του αποσπάτε βίαια το παιχνίδι. Ειδικά αν είναι δικό του, δεν θα έχετε κανένα αποτέλεσμα.

Με τη συνεργασία της Ζέτας Κωνσταντινίδου (ψυχολόγος, ειδικευμένη στη Σχολική Ψυχολογία).

http://www.imommy.gr/

Επιτελους ενα τραγουδι που εξηγει τον πραγματικο λογο που οι μαμαδες θηλαζουν δημοσια! (παρωδια)

Published Μαρτίου 10, 2014 by sofiaathanasiadou

images

Γιατι θηλαζουν αυτες οι ξετσιπωτες εξω ?

Γιατι θηλαζουν μπροστα μας?

Γιατι μας χαλανε την ημερα θηλαζοντας τα παιδια τους ενω εμεις πινουμε τον καφε μας?

Την απαντηση ηρθε να δωσει ενα τραγουδι παρωδια με τιτλο Ruin your day απο  ενα συγκροτημα απο την Αυστραλια, τουςSparrow Folk ναι ναι καλα ακουσατε οι ξετσιπωτες τα πετανε εξω και εκει :p

Oπως καταλαβατε περαν της πλακας ο δημοσιος θηλασμος ειναι ταμπου σε ολα τα «πολιτισμενα» μερη του κοσμου και πολλοι ειναι αυτοι που προσβαλλοντε στην θεα μιας θηλαζουσας μαμας η μωρου.

Το τραγουδι λεει επιτελους εγινα μαμα για να μπορω να δειξω τα προσοντα μου κατι που να στε σιγουροι δεν σκεφτονται σε καμια των περιπτωσεων οι θηλαζουσες!

Το τραγουδι γελοιποποιει ολους τους ισχυρισμους για το ποσο σιχαμενο ειναι να βλεπεις ενα μωρο να θηλαζει αλλα  και το πως δεν ειναι δυνατον να αηδιαζουν γυναικες στη θεα του στηθους γιατι αλλωστε εχουν και αυτες!!!

Eαν σας αρεσε η παρωδια κλικ share και κοινοποιηστε το!

Φιλακια στα μουτρακια σας

Σοφια

Προταση χτενισματος απο μπαμπα …με τη χρηση ηλεκτρικης σκουπας….

Published Μαρτίου 10, 2014 by sofiaathanasiadou

18halrytnuihipng

οκ…

Αυτος ο μπαμπας εχει βρει την ιδανικη πατεντα…

Οχι σσσστττ μην βιαστεις να πεις για την σκονη της βρωμιες και οτι αλλο μπορει να εχει ρουφηξει αυτη  η σκουπα γιατι μπορει λεω αλλα δεν ορκιζομαι πως ισως την εχει καθαρισει…. χιχιχι

Κατευθειαν να παει το μυαλο σας στην  κριτικη αντι να σκεφτειτε ποσο πρακτικο  και σωτηριο ειναι !!!

Tα βηματα ειναι απλα τοποθετηστε ενα λαστιχακι στο ακρο της σκουπας και αφου ρουφηξετε ολα τα μαλλια τοτε κατεβαζετε το κοκκαλακι και τα ασφαλιζετε!

Τελειο?

αχχαχαχα

Η μαλλον καλυτερα μονο ενας μπαμπας θα το σκεφτοταν αυτο σωστα?

Εαν σας αρεσε κλικ share και μοιραστειτε το με τους φιλους σας

Υ.γ  To Blog SuperMomRocks δεν αναλαμβανει KAMIA ΕΥΘΥΝΗ axxaxaxax :p

Φιλακια στα μουτρακια σας

Σοφια

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 951 ακόμα followers