Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΤΩΝ SUPER ΜΑΜΑΔΩΝ

Published Δεκεμβρίου 28, 2013 by sofiaathanasiadou

αρχείο λήψης

Οι εργαζόμενες μητέρες που προσπαθούν να συνδυάσουν απαιτητική καριέρα και ενεργή οικογενειακή ζωή είναι λιγότερο χαρούμενες από εκείνες που απλά αποδέχονται πως δεν μπορούν να τα έχουν όλα, σύμφωνα με τα πορίσματα πρόσφατης έρευνας.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε 1.600 παντρεμένες γυναίκες, και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι εκείνες που δούλευαν ήταν λιγότερο πιθανό να υποφέρουν από κατάθλιψη σε σχέση με εκείνες που έμεναν στο σπίτι για να φροντίζουν την οικογένεια.

Ανάμεσα, όμως, στις γυναίκες που δούλευαν, πιο χαρούμενες ήταν εκείνες που αποδέχονταν πως δεν μπορούν να τα κάνουν όλα, και έκαναν συμβιβασμούς στην επαγγελματική ή την οικογενειακή ζωή τους. Θυσιάζοντας κάποιους επαγγελματικούς στόχους, ή αναθέτοντας κάποιες γονεϊκές ευθύνες στους συζύγους τους, κατάφερναν να επιτυγχάνουν υγιή ισορροπία δουλειάς-ζωής, με αποτέλεσμα να είναι χαρούμενες.

Αντιθέτως, εκείνες που προσπαθούσαν να ακολουθήσουν λαμπρή καριέρα ενώ ταυτόχρονα εκπλήρωναν τον ρόλο τους ως θεές της οικογενειακής εστίας, απογοητεύονταν όταν δεν κατάφερναν να ανταποκριθούν στο μοντέλο της «σούπερ μαμάς».

αρχείο λήψης (1)

Η Katrina Leupp, μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, ανέλυσε τις απαντήσεις των νεαρών γυναικών στην έρευνα, η οποία επικεντρωνόταν στην επαγγελματική και την οικογενειακή τους ζωή. Στις συμμετέχουσες ζητήθηκε να αξιολογήσουν μία σειρά προτάσεων σχετικά με την ισορροπία δουλειάς και ζωής, όπως «μία γυναίκα που εκπληρώνει τις οικογενειακές της υποχρεώσεις δεν έχει χρόνο για δουλειά εκτός σπιτιού» και «η γυναίκα είναι πιο ευτυχισμένη όταν μένει στο σπίτι με τα παιδιά της», ανάλογα με το πόσο συμφωνούσαν ή διαφωνούσαν.

Εν συνεχεία, η κ. Leupp αξιολόγησε τα επίπεδα κατάθλιψης των γυναικών αυτών, στην ηλικία των 40 ετών. «Οι γυναίκες ακούν από παντού αυτήν την ιστορία, ότι μπορούν να τα κάνουν όλα, αλλά οι περισσότεροι χώροι εργασίας εξακολουθούν να είναι φτιαγμένοι για υπαλλήλους χωρίς γονεϊκές ευθύνες. Μπορείς μια χαρά να συνδυάσεις μητρότητα και καριέρα, αν είσαι διατεθειμένη να αφήσεις ορισμένα πράγματα να πάνε πίσω» δήλωσε η ίδια στην Telegraph.

Η έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι νεαρές γυναίκες που πίστευαν ακράδαντα ότι θα μπορούσαν να συνδυάσουν μητρότητα και καριέρα ήταν πιθανότερο να υποφέρουν από κατάθλιψη αργότερα στη ζωή τους, σε σχέση με εκείνες που ήταν λιγότερο φιλόδοξες. Οι ενοχές που αισθάνονται όταν πρέπει να κάνουν θυσίες στο εργασιακό ή το οικογενειακό περιβάλλον, για να τα προλάβουν όλα, και η αυστηρή κριτική που ασκούν στον εαυτό τους όταν δεν τα καταφέρνουν είναι οι συνηθέστερες αιτίες της κατάθλιψης των «σούπερ μαμάδων», σύμφωνα με την έρευνα, η οποία παρουσιάστηκε στις 20 Αυγούστου στην ετήσια συνάντηση του Αμερικανικού Κοινωνιολογικού Συλλόγου στο Λας Βέγκας. «Η εργασία είναι τελικά ευεργετική για την υγεία των γυναικών.

Οι εργαζόμενες γυναίκες που περίμεναν ότι η ισορροπία ζωής-καριέρας θα ήταν δύσκολη, έχουν μάλλον περισσότερες πιθανότητες να δεχτούν πως δεν μπορούν να τα κάνουν όλα» καταλήγει η κ. Leupp.

ΠΗΓΗ : in2life

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΘΑΥΜΑ ΠΟΥ ΞΕΓΕΛΑΣΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ!

Published Δεκεμβρίου 28, 2013 by sofiaathanasiadou

Το «παιδί-θαύμα» που ξεγέλασε το θάνατο

Γεννήθηκε πρόωρα, έπαθε μηνιγγίτιδα και έμφραγμα αλλά επέζησε

Δεν είναι ούτε ενάμιση έτους, αλλά ο μικρός Κόνορ Αναστασόπουλος έφτασε πολύ κοντά στο θάνατο, αφού γεννήθηκε πρόωρα, νόσησε από μηνιγγίτιδα και υπέστη μέχρι και έμφραγμα.

Το «παιδί-θαύμα» όπως το αποκαλούν -κι όχι άδικα- στη Μελβούρνη όπου ζει με τους γονείς του, είναι ήδη θρύλος στην Αυστραλία, γράφει η Espresso.

Γεννήθηκε στις 24 Οκτωβρίου του 2011, πέντε εβδομάδες νωρίτερα από την προσδοκώμενη ημερομηνία. Μπήκε αμέσως στη θερμοκοιτίδα, αλλά νόσησε από μηνιγγίτιδα λίγες ημέρες μετά, με αποτέλεσμα να επηρεαστούν όλα τα βασικά του όργανα. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, πριν κλείσει δέκα ημέρες ζωής υπέστη και καρδιακή προσβολή.

Οι γιατροί τότε ενημέρωσαν τους γονείς του, Στιβ και Κάθι, ότι δε θα κατάφερνε να επιζήσει και πως είχε μόλις δύο ώρες ζωής μπροστά του.

Ο Κόνορ όμως είχε άλλα σχέδια…

Συντετριμμένοι οι γονείς του πήραν την απόφαση να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους προκειμένου να ζήσει το μωράκι τους. Έδωσαν εντολή να διασωληνωθεί παρότι οι γιατροί ήταν απαισιόδοξοι, ξεκαθαρίζοντάς τους ότι δεν υπήρχε περίπτωση ο μικρός να βγει νικητής από τη μάχη, λέγοντάς τους ότι το μόνο που κάνουν είναι να παρατείνουν τη ζωή του και τα βάσανά του μερικά εικοσιτετράωρα.

Αναζήτησαν βοήθεια εκτός νοσοκομείου και χώρας και τελικά με τη συμβολή επιστημόνων από τη Σουηδία έγινε το θαύμα, προσθέτει το δημοσίευμα.

Ο Κόνορ επέζησε, αφήνοντας άναυδους όλους όσοι παρακολουθούσαν την περίπτωσή του.

Ο μικρός έμεινε τους τέσσερις πρώτους μήνες της ζωής του στο νοσοκομείο Παίδων της Μελβούρνης και οι γονείς του, αναγνωρίζοντας το σπουδαίο ρόλο των γιατρών, αποφάσισαν να συγκεντρώσουν χρήματα για να ενισχύσουν τον έρανο του νοσοκομείου.

Ο Κόνορ λαμβάνει ακόμη θεραπευτική αγωγή, όμως οι γιατροί πλέον αναφέρουν ότι η υγεία του εξελίσσεται θαυμάσια.

ΠΗΓΗ : newsbeast

Ήταν Άνθρωπος

Published Δεκεμβρίου 28, 2013 by sofiaathanasiadou

Με την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα. Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μη θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι δεν σταματούν όταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα.

Ένα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα και δεν πρόσεξαν τη γριούλα. Μια μητέρα με δυο παιδιά βιάζονταν να πάνε στο σπίτι της γιαγιάς. Δεν έδωσαν προσοχή. Ένας παπάς είχε το νου του σε ουράνια θέματα και δεν την πρόσεξε.

Αν πρόσεχαν όλοι αυτοί, θα έβλεπαν ότι η γριά δεν φορούσε παπούτσια. Περπατούσε ξυπόλητη στον πάγο και το χιόνι. Με τα δυο της χέρια η γριούλα μάζεψε το χωρίς κουμπιά παλτό της στο λαιμό. Φορούσε ένα χρωματιστό φουλάρι στο κεφάλι· σταμάτησε στη στάση σκυφτή και περίμενε το λεωφορείο. Ένας κύριος που κρατούσε μια σοβαρή τσάντα περίμενε κι αυτός στη στάση, αλλά κρατούσε μια απόσταση. Μια κοπέλα περίμενε κι αυτή, κοίταξε πολλές φορές τα πόδια τής γριούλας, δεν μίλησε.

Ήρθε το λεωφορείο και η γριούλα ανέβηκε αργά και με δυσκολία. Κάθησε στο πλαϊνό κάθισμα, αμέσως πίσω από τον οδηγό. Ο κύριος και η κοπέλα πήγαν βιαστικά προς τα πίσω καθίσματα. Ο άντρας που καθόταν δίπλα στη γριούλα στριφογύριζε στο κάθισμα κι έπαιζε με τα δάχτυλά του. «Γεροντική άνοια», σκέφτηκε. Ο οδηγός είδε τα γυμνά πόδια και σκέφτηκε: «Αυτή η γειτονιά βυθίζεται όλο και πιο πολύ στη φτώχεια. Καλύτερα να με βάλουν στην άλλη γραμμή, της λεωφόρου». Ένα αγοράκι έδειξε τη γριά. «Κοίταξε, μαμά, αυτή η γριούλα είναι ξυπόλυτη». Η μαμά ταράχτηκε και του χτύπησε το χέρι. «Μη δείχνεις τους ανθρώπους, Αντρέα! Δεν είναι ευγενικό να δείχνεις». «Αυτή θα έχει μεγάλα παιδιά», είπε μια κυρία που φορούσε γούνα. «Τα παιδιά της πρέπει να ντρέπονται». Αισθάνθηκε ανώτερη, αφού αυτή φρόντισε τη μητέρα της.

Μια δασκάλα στη μέση του λεωφορείου στερέωσε τα δώρα που είχε στα πόδια της. «Δεν πληρώνουμε αρκετούς φόρους, για να αντιμετωπίζονται καταστάσεις σαν αυτές;» είπε σε μια φίλη της που ήταν δίπλα της. «Φταίνε οι δεξιοί», απάντησε η φίλη της. «Παίρνουν από τους φτωχούς και δίνουν στους πλούσιους». «Όχι, φταίνε οι άλλοι», μπήκε στη συζήτηση ένας ασπρομάλλης. Με τα προγράμματα πρόνοιας κάνουν τους πολίτες τεμπέληδες και φτωχούς». «Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να αποταμιεύουν», είπε ένας άλλος που έμοιαζε μορφωμένος. «Αν αυτή η γριά αποταμίευε όταν ήταν νέα, δεν θα υπέφερε σήμερα». Και όλοι αυτοί ήταν ικανοποιημένοι για την οξύνοιά τους που έβγαλε τέτοια βαθιά ανάλυση.

Αλλος ένας έμπορος αισθάνθηκε προσβολή από τις εξ αποστάσεως μουρμούρες των συμπολιτών του. Έβγαλε το πορτοφόλι του και τράβηξε ένα εικοσάρι. Περπάτησε στο διάδρομο και το έβαλε στο τρεμάμενο χέρι της γριούλας. «Πάρε, κυρία, να αγοράσεις παπούτσια». Η γριούλα τον ευχαρίστησε κι εκείνος γύρισε στη θέση του ευχαριστημένος, που ήταν άνθρωπος της δράσης.

Μια καλοντυμένη κυρία τα πρόσεξε όλα αυτά και άρχισε να προσεύχεται από μέσα της. «Κύριε, δεν έχω χρήματα. Αλλά μπορώ νΌ απευθυνθώ σε σένα. Εσύ έχεις μια λύση για όλα. Όπως κάποτε έριξες το μάννα εξ ουρανού, και τώρα μπορείς να δώσεις ό,τι χρειάζεται η κυρούλα αυτή για τα Χριστούγεννα».

Στην επόμενη στάση ένα παληκάρι μπήκε στο λεωφορείο. Φορούσε ένα χοντρό μπουφάν, είχε ένα καφέ φουλάρι και ένα μάλλινο καπέλο που κάλυπτε και τα αυτιά του. Ένα καλώδιο συνέδεε το αυτί του με μια συσκευή μουσική. Ο νέος κουνούσε το σώμα του με τη μουσική που άκουε. Πήγε και κάθισε απέναντι στη γριούλα. Όταν είδε τα ξυπόλυτα πόδια της, το κούνημα σταμάτησε. Πάγωσε. Τα μάτια του πήγαν από τα πόδια της γιαγιάς στα δικά του. Φορούσε ακριβά ολοκαίνουργια παπούτσια. Μάζευε λεφτά αρκετό καιρό για να τα αγοράσει και να κάνει εντύπωση στην παρέα. Το παληκάρι έσκυψε και άρχισε να λύνει τα παπούτσια του. Έβγαλε τα εντυπωσιακά παπούτσια και τις κάλτσες. Γονάτισε μπροστά στη γριούλα. «Γιαγιά, είπε, βλέπω ότι δεν έχεις παπούτσια. Εγώ έχω κι άλλα». Προσεκτικά κι απαλά σήκωσε τα παγωμένα πόδια και της φόρεσε πρώτα τις κάλτσες κι ύστερα τα παπούτσια του. Η γριούλα τον ευχαρίστησε συγκινημένη.

Τότε το λεωφορείο έκανε πάλι στάση. Ο νέος κατέβηκε και προχώρησε ξυπόλυτος στο χιόνι. Οι επιβάτες μαζεύτηκαν στα παράθυρα και τον έβλεπαν καθώς βάδιζε προς το σπίτι του. «Ποιος είναι;», ρώτησε ένας. «Πρέπει να είναι άγιος», είπε κάποιος. «Πρέπει να είναι άγγελος», είπε ένας άλλος. «Κοίτα! Έχει φωτοστέφανο στο κεφάλι!» φώναξε κάποιος. «Είναι ο Χριστός!» είπε η ευσεβής κυρία. Αλλά το αγοράκι, που είχε δείξει με το δάχτυλο τη γιαγιά, είπε: Όχι, μαμά τον είδα πολύ καλά. Ήταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ».

(Από την Ξένια Σώντερς)

πηγη:http://antikleidi.com

Οι ιδιαιτεροτητες της παιδικης ψυχης και τα καλοπροαιρετα λαθη των γονιων

Published Δεκεμβρίου 28, 2013 by sofiaathanasiadou

α

Piaget: Τι κάνει τον αέρα να φυσά?
Julia (5 ετών): Τα δέντρα.
Piaget: Πως το ξέρεις?
Julia: Τα είδα να κουνάνε τα κλαδιά τους.
Piaget: Και πως γίνεται ο αέρας?
Julia: Να έτσι (κουνώντας το χέρι της μπροστά στο πρόσωπο του Piajet). Μόνο που τα κλαδιά είναι μεγαλύτερα. Και υπάρχουν πολλά δέντρα.
Piaget: Και τι κάνει τον αέρα να φυσά στη θάλασσα;
Julia: Από τη στεριά έρχεται εκεί ο αέρας. … Όχι από τα κύματα.

Ο ψυχικός κόσμος του μικρού παιδιού.

Το μικρό παιδί ζει σε ένα δικό του παιδικό κόσμο. Σκέπτεται, αντιλαμβάνεται και ερμηνεύει όλα όσα συμβαίνουν με διαφορετικό τρόπο από ότι οι μεγάλοι. Δίνει ένα ιδιότυπο-παιδικό νόημα στην πραγματικότητα που το περιβάλλει.
Για να μπορέσουμε να επικοινωνήσουμε δημιουργικά με το παιδί οφείλουμε να καταλάβουμε όσο μας είναι δυνατόν τον τρόπο που σκέπτεται και αισθάνεται τον κόσμο. Να δούμε με τα δικά του μάτια και να ακούσουμε με τα δικά του αυτιά.
Στην προσπάθειά μας αυτή μπορούν να μας βοηθήσουν σημαντικά κάποιες επιστημονικές μελέτες που προσεγγίζουν τα εξελικτικά στάδια της νοητικής και ψυχοσυναισθηματικής ανάπτυξης του παιδιού.

 - Ο Jean Piajet μελέτησε πειραματικά και περιέγραψε αναλυτικά τα στα στάδια της νοητικής ανάπτυξης του παιδιού. Τα συγγράμματά του μας βοηθούν να κατανοήσουμε τον τρόπο που σκέπτεται το παιδί ανάλογα με την ηλικία του.
Νεογέννητο:
Τους πρώτες μήνες της ζωής του το βρέφος μαθαίνει ότι:
Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον εαυτό του και τον κόσμο.
Τα αντικείμενα είναι ξεχωριστά από το χώρο στον οποίο βρίσκονται.
Τα αντικείμενα υπάρχουν ακόμα και όταν δεν τα βλέπει ή δεν τα αγγίζει. Τα αντικείμενα μένουν ίδια ακόμη και όταν αλλάζουν τόπο ή κατεύθυνση.
4-12 μηνών: 
Καταλαβαίνει τις σχέσεις αιτίας αποτελέσματος. Αν χτυπήσω το τούμπανο θα ακούσω μπουμ.
Μετά τον πρώτο χρόνο: 
Επεκτείνει την εμπειρία του και πειραματίζεται χτυπώντας όλα τα αντικείμενα επίτηδες για να ακούσει το θόρυβο που θα κάνουν.
Μετά από τον δεύτερο χρόνο:
Σκέπτεται με σύμβολα. Το πιρούνι γίνεται αεροπλάνο ή αυτοκίνητο. Αρχίζει να καταλαβαίνει την έννοια του χρόνου. Τι σημαίνει παρελθόν και μέλλον. Καταλαβαίνει τι σημαίνει η μαμά θα γυρίσει σε λίγο.
Μέχρι τα επτά περίπου χρόνια το παιδί είναι τελείως εγωκεντρικό. Τα βλέπει όλα από τη δική του σκοπιά δεν μπορεί να πάρει υπόψη του κάτι διαφορετικό από αυτό που το ίδιο μπορεί να βλέπει ή να αισθάνεται. Για παράδειγμα το παιδί κοιτώντας ένα κάντρο που εσύ δεν μπορείς να δεις από τη θέση που βρίσκεσαι μπορεί να σε ρωτήσει αν σου αρέσει πιστεύοντας ότι και εσύ βλέπεις αυτό που εκείνο βλέπει.
Ακόμη εστιάζει σε ένα πράγμα κάθε φορά και δεν μπορεί να παίρνει υπόψη του ταυτόχρονα δύο όψεις ενός γεγονότος ή μιας κατάστασης. Για παράδειγμα το παιδί μπορεί να πει δεν ζω στην Κρήτη αλλά στα Χανιά ή αν του δείξεις ένα ρόφημα σοκολάτα σε ψηλό ποτήρι και ένα ρόφημα σε χαμηλό ποτήρι αλλά πλατύ με μεγαλύτερη χωρητικότητα το παιδί θα προτιμήσει το ψηλό ποτήρι.

 - Ο ψυχαναλυτής Eric Erikson περιγράφει τα στάδια της ψυχολογικής ανάπτυξης του ανθρώπου και συσχετίζει αυτό που πρέπει να πετύχει το παιδί σε κάθε συγκεκριμένο στάδιο της ανάπτυξής του με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά της μετέπειτα προσωπικότητας του.

- Σύμφωνα με τον Erikson στα πρώτα δύο χρόνια της ζωής του το παιδί που δέχεται τη φροντίδα και την αγάπη των γονιών του αναπτύσσει αισθήματα εμπιστοσύνης, ασφάλειας και αισιοδοξίας που θα το συνοδεύουν σε ολόκληρη τη ζωή του. Αν δεν πάρει αρκετή αγάπη, προσοχή και ερεθίσματα το παιδί δεν θα εμπιστεύεται τον εαυτό του και τους άλλους και αντί να ενεργεί δυναμικά θα αποσύρεται νοιώθοντας αβεβαιότητα.
Από δύο μέχρι τριάμισι χρονών το παιδί μαθαίνει να κάνει κάποια πράγματα από μόνο του χωρίς να πρέπει να εξαρτάται πάντοτε από τους άλλους. Αναπτύσσει ένα είδος πεισματάρικης ανεξαρτησίας. Επιμένει να γίνει το δικό του, εκδηλώνει νευρικά ξεσπάσματα και αρνητισμό. Από αυτό το στάδιο της ανάπτυξής του θα εξαρτηθεί το αν θα μπορέσει να γίνει αυτόνομο αναπτύσσοντας την αυτοεκτίμησή του ή αν μεγαλώνοντας θα αισθάνεται ανασφάλεια και ντροπή. Αν οι γονείς δεν επιτρέψουν στο παιδί να ενεργεί ελεύθερα ώστε να μαθαίνει μέσα από τις αποτυχίες του τότε το παιδί θα αμφιβάλλει για τις ικανότητές του και ως ενήλικας είναι πολύ πιθανόν να θέλει πάντα να στηρίζεται σε κάποιον άλλο και να αναζητά σχέσεις εξάρτησης.
-Από τα 3,5 μέχρι την πρώτη τάξη του δημοτικού το παιδί αναπτύσσει τη φαντασία του, μαθαίνει να συνεργάζεται με τους γύρω του, να παίρνει πρωτοβουλίες, να καθοδηγεί αλλά και να καθοδηγείται από τους άλλους. Αν όμως κυριαρχεί μέσα του η ενοχή περιθωριοποιείται, εξαρτάται υπερβολικά από τους ενήλικες, αισθάνεται φόβο και δεν αναπτύσσει επαρκώς την ικανότητά του για παιχνίδι και τη φαντασία του. Όταν ένα παιδί προσχολικής ηλικίας ακούει από το περιβάλλον του ή αισθάνεται ότι αυτό που κάνει είναι κακό αναπτύσσει μέσα του ενοχικά συναισθήματα που θα το συνοδεύουν στη μετέπειτα ζωή του.


Τα συνηθισμένα λάθη των γονιών.

Οι περισσότεροι γονείς αγνοούν τις ιδιαιτερότητες της παιδικής ψυχής και κάτω από την πίεση του άγχους που τραυματίζει την καθημερινότητά τους συμπεριφέρονται με τρόπους που δεν βοηθούν την ομαλή, ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού.

Πάρ’ το μέσα δεν αντέχω άλλο. 
Το παιδί δεν έχει τη δυνατότητα να μπει στη θέση σου, να νοιώσει τα αισθήματά σου και να σε καταλάβει. Περιμένει από εσένα να ικανοποιήσεις τις δικές του ανάγκες. Αν είσαι κουρασμένος, εξαντλημένος ή νευριασμένος το παιδί δεν μπορεί να σε βοηθήσει. Προσπάθησε να οργανώσεις με τέτοιο τρόπο τις δουλειές σου ώστε να έχεις το χρόνο και τη διάθεση να παίξεις μαζί του. Αφιέρωσέ του ποιοτικό χρόνο. Δείχνε του αγάπη, άγγιζέ το, παίξε μαζί του. Αν δεν κουραστείς βοηθώντας το να παίξει δημιουργικά θα εκνευριστείς από την φασαρία και την αταξία του. Η αδιαφορία όπως και η υπερπροστασία των μεγάλων ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για τις αταξίες και την επιθετική συμπεριφορά των παιδιών.

Δε με νοιάζει τι κάνουν τα άλλα παιδάκια εσύ θα είσαι στην αγκαλίτσα μου.
Άστο να ζήσει, να είναι ο εαυτός του, να πειραματιστεί. Όταν βγάλεις το παιδί βόλτα σε ένα χώρο για παιχνίδι επέτρεψέ του να κινηθεί ελεύθερα και να αυτενεργήσει. Αν δεν κινδυνέψει δεν θα μάθει. Εξήγησε στο παιδί ότι είναι καλό να απομακρύνεται από κοντά σου και ότι είναι αναπόφευκτο να πέφτει ή να χτυπά ή να συγκρούεται με τα άλλα παιδάκια. Πρόσεχε το από απόσταση και μην επεμβαίνεις συνέχεια για να το προστατεύεις από τους επικείμενους κινδύνους. Το παιδί που αναγκαστικά κάθεται ήσυχα δεν ωφελείται και δεν ωριμάζει. Παρότρυνέ το να ασχολείται όσο περισσότερο γίνεται με δημιουργικές δραστηριότητες.

Δεν πειράζει ας’ το να το χαλάσει. 
Το παιδί χρειάζεται σταθερά όρια. Όπως του βάζεις όρια για να διαφυλάξεις τη σωματική του ακεραιότητα το παιδί χρειάζεται όρια στη συμπεριφορά για να μπορέσει να προσαρμοσθεί στην κοινωνική ζωή. Αν δεν μάθει να συντονίζεται στις απαιτήσεις του περιβάλλοντος θα έχει πάντοτε στη μετέπειτα ζωή του δυσκολίες προσαρμογής. Χρειάζεται σταθερότητα στα όρια αρκεί η επιβολή των κανόνων να μη φθείρει τη σχέση αγάπης μέσα από συνεχείς συγκρούσεις.

Μου έτυχε δουλειά ρε παιδάκι μου δε μπορώ. 
Να είσαι συνεπής με τις υποσχέσεις σου. Το παιδί έχει μεγάλη ανάγκη να διαπιστώνει ότι υπάρχει μια τάξη στο περιβάλλον του και ότι μπορεί να εμπιστεύεται τους άλλους. Αν δεν τηρείς το λόγο σου το παιδί ζει σε ένα άτακτο περιβάλλον που δεν μπορεί να εμπιστευτεί. Δημιουργούνται μέσα του αισθήματα ανασφάλειας και επιπλέον μαθαίνει να είναι το ίδιο ανεύθυνο.

Γιαννάκη ο μπαμπάς με απατάει με τη Νονά. 
Μην φορτώνεις το παιδί με τα δικά σου προβλήματα. Το παιδί δεν είναι φίλος σου παρά το ότι είναι σημαντικό να έχεις φιλικές σχέσεις μαζί του. Το παιδί δεν ωφελείται με το να μαθαίνει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζεις στις διαπροσωπικές σου σχέσεις και τις επαγγελματικές σου δραστηριότητες. Το κριτήριο για το αν είναι σωστό να πεις κάτι στο παιδί δεν είναι το να ξελαφρώσεις εξωτερικεύοντας αυτό που συμβαίνει μέσα σου αλλά το να ωφεληθεί το παιδί από την επικοινωνία σας.

Όχι έτσι ρε βλάκα…κοίτα πως το κάνει το κοριτσάκι.
Μη ξεχνάς ότι δεν θα σου άρεσε να συγκρίνουν τις επιδόσεις σου με τις επιδόσεις των άλλων και μάλιστα για να σου υπογραμμίσουν ότι δεν τα καταφέρνεις όσο οι άλλοι. Το παιδί δεν θα βελτιώσει τη συμπεριφορά του μέσα από την σύγκριση, απλά θα μειώσει την εμπιστοσύνη που έχει στον εαυτό του. Μη ξεχνάς ότι κάθε άνθρωπος έχει τα δικά του χαρίσματα και αξιοποιεί τις δυνατότητές του στο βαθμό που μπορεί. Αντί να συγκρίνω το παιδί μου με άλλα παιδιά είναι προτιμότερο να ενισχύω κάθε φορά αυτό που μπορεί να πετύχει. Στηρίζω τις προσπάθειες του παιδιού χωρίς να περιμένω να ικανοποιήσει τις προσδοκίες μου.

Μου τη δίνει να το βγάζω βόλτα.
Φρόντισε να παίζει πολύ κάθε μέρα. Δώσε ραντεβού με γονείς που έχουν παιδιά στην ίδια ηλικία με το δικό σου ώστε να συναντηθείτε για να παίξουν. Μην τρέχεις συνεχώς πίσω από το παιδί για να το προσέχεις. Η υπερπροστατευτική σου διάθεση σε κουράζει περισσότερο από τις αταξίες του παιδιού. Πήγαινε το παιδί να παίξει σε χώρους που του παρέχουν κάποια στοιχειώδη ασφάλεια και είναι ειδικά διαμορφωμένοι για παιχνίδι. Αν πας με το παιδί σε κάποιο χώρο που αρέσει μόνο σ’ εσένα το πιθανότερο είναι να περάσεις άσχημα. Αν το παιδί δεν μπορέσει να βρει κάποια ενδιαφέρουσα απασχόληση θα σε βασανίσει με τη γκρίνια και τις αταξίες του.

Ρίξ’ του για να μάθει. 
Το ξύλο δεν βγήκε από τον παράδεισο. Το ξύλο εκφράζει τη δική μας κόλαση. Συνήθως δεν χτυπάμε για να παιδαγωγήσουμε αλλά για να εκφράσουμε την αναστάτωση και το θυμό μας. Κανείς δεν γίνεται καλύτερος με τη βία. Το ξύλο δεν εμπνέει σεβασμό αλλά φόβο. Ακόμη και όταν είναι αποτελεσματικό έχει πολλές παρενέργειες. Τραυματίζει την αυτοπεποίθηση, διαταράσσει τις προσωπικές σχέσεις, διδάσκει τη βία και όχι τον αυτοέλεγχο. Όταν χτυπήσεις το παιδί προσπάθησε να αποδεχτείς ειρηνικά το λάθος σου. Συγχώρεσε τον εαυτό σου και προσπάθησε να βρεις τρόπους εκφόρτισης και χαλάρωσης. Αν σου έχει γίνει συνήθεια να χτυπάς το παιδί σου και νοιώθεις να μην ελέγχεις τα νεύρα σου αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνουν βαθύτερες αλλαγές στις συνθήκες διαβίωσής σου.

Δεν είμαι σωστή μάνα (πατέρας). 
Πως είναι δυνατόν να φέρομαι με τόσο άσκημο τρόπο στο παιδί μου ενώ το αγαπώ τόσο πολύ;
Αν συμπεριφέρεσαι με άσχημο τρόπο στο παιδί και δεν μπορείς να συγκρατήσεις τα νεύρα σου. Αν του μιλάς άσχημα, είσαι συνεχώς εκνευρισμένος και έχεις βίαιες εκρήξεις θυμού μη προσπαθείς να αλλάξεις με το ζόρι τη συμπεριφορά σου. Η προσπάθειες σου να συγκρατηθείς θα αποτύχουν και νοιώσεις περισσότερες ενοχές. Για να μην θυμώνεις πρέπει να μπορείς να διαμορφώσεις μια πιο όμορφη καθημερινότητα. Αντί να κατηγορείς τον εαυτό σου χρειάζεται να προσπαθήσεις να αλλάξεις τον τρόπο της ζωής σου. Ίσως χρειάζεται να ξεκουράζεσαι περισσότερο, να βρεις ελεύθερο χρόνο, να βελτιώσεις την επικοινωνία με τον (την) σύζυγο ή να αναζητήσεις νόημα ζωής σε δημιουργικές δραστηριότητες έξω από το σπίτι. Οι ατομικές μας προσπάθειες δεν μπορούν να φέρουν αποτέλεσμα κάτω από δυσβάσταχτες συνθήκες. Όταν δεν είμαστε ευχαριστημένοι από τη ζωή μας είναι δύσκολο να εφαρμόζουμε τους σωστούς κανόνες της παιδαγωγικής που θα θέλαμε.

Βάλτου πιπέρι στο στόμα.

Το παιδί βρίζει για να προκαλέσει το ενδιαφέρον σου ή γιατί έμαθε να εκφράζει με άσχημες λέξεις τα αρνητικά του αισθήματα. Προσπάθησε να διατηρήσεις την ψυχραιμία σου. Αν κάποτε γέλασες με τη βρισιά που είπε τώρα δεν ωφελεί να θυμώνεις. Μάθε του να χρησιμοποιεί εναλλακτικές λέξεις με ουδέτερο φορτίο ως βρισιές. (π.χ. το λαγό σου, πίσω Κίτσο). Οι βρισιές δεν βλάπτουν τόσο το παιδί όσο οι συνεχείς και έντονες επιπλήξεις.

Όλο ψέματα λες. 
Όταν είναι πολύ μικρό δεν λέει ψέματα με τον τρόπο που το κάνει κάποιος μεγάλος απλά καλλιεργεί τη φαντασία του. Το μικρό παιδί δεν έχει την πρόθεση να αποκρύψει την αλήθεια για να εξαπατήσει τους άλλους. Απλά δυσκολεύεται ακόμη να διαχωρίσει το φανταστικό από το πραγματικό. Έτσι συχνά δεν λέει τα πράγματα έτσι όπως είναι αλλά έτσι όπως θα ήθελε να είναι ή όπως θα φοβόταν ότι θα μπορούσε να είναι. Εξήγησέ του ευγενικά ότι όταν λέει “ψέματα” οι άλλοι δεν θα το πιστεύουν ακόμη και όταν λέει αλήθεια και δεν θα το εμπιστεύονται. Επιβράβευσέ το όταν λέει την αλήθεια και μην δίνεις προσοχή και ενδιαφέρον στα ψέματα.

Φύγε θα το χαλάσεις. Άσε να το φτιάξω εγώ.

Μη ζητάς από το παιδί να κάνει τα πράγματα όπως εσύ. Χρειάζονται πολλές δοκιμές και πολλά λάθη για να μάθει το παιδί να κάνει κάτι σωστά. Επιβράβευσε την προσπάθεια του παιδιού ακόμα και όταν αποτυγχάνει. Απόφευγε να του λες μη, σταμάτα, όχι, δεν μπορείς, δεν ξέρεις. Ενίσχυσε τις πρωτοβουλίες του. Είναι προτιμότερο να κάνει κάτι με λάθος τρόπο παρά να μην τολμά να δοκιμάσει τις ικανότητές του. Ενώ είναι πιο εύκολο και πιο ασφαλές να κάνεις κάτι από μόνο σου είναι προτιμότερο να ζητήσεις από το παιδί να σε βοηθήσει για να μπορέσεις να το ενισχύσεις.

Δεν είναι καταπληκτικό το καινούργιο μας μωράκι;
Ένα νέο μωρό στην οικογένεια είναι πάντα μια απειλή για το μεγαλύτερο παιδί διότι το εκθρονίζει και γίνεται αυτό το κέντρο της προσοχής των μεγάλων. Σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχουμε όλο τον απαραίτητο χρόνο για να καλλιεργήσουμε στο μεγαλύτερο παιδί αισθήματα αγάπης και συμπάθειας για το μωρό που πρόκειται να γεννηθεί. Μετά τη γέννηση του μωρού είναι καλύτερα να αποφεύγουμε τα πολλά καλά λόγια για το μικρό μπροστά στο μεγάλο. Είναι σημαντικό να υπογραμμίζουμε συχνά την αγάπη και την εκτίμησή μας στο μεγαλύτερο παιδί και να το παροτρύνουμε ευγενικά να συμβάλλει ενεργά στην φροντίδα του μωρού. Τέλος θα μας βοηθήσει να έχουμε πάντοτε υπόψη μας ότι το μεγαλύτερο παιδί είναι μεν μεγαλύτερο αλλά δεν προϋποθέτει την ωριμότητα του ενήλικα συνεπώς δεν έχει αυτό την ευθύνη για κάθε σύγκρουση ή αταξία που αφορά και στα δύο παιδιά.

Σταμάτα να χτυπιέσαι. 
Μην το αφήνεις να χτυπιέται δείχνοντας αδιαφορία. Μην το δέρνεις. Μην του κάνεις το χατίρι. Μη ζητάς τη λύση μέσα από επίμονο διάλογο. Μείνε ήρεμος, πάρε το αγκαλιά, πήγαινε το σε ένα ήσυχο μέρος και με αγάπη εξήγησέ του ότι μόλις νιώσει καλύτερα μπορεί να σηκωθεί. Προσπάθησε να καταλάβεις τι έγινε. Εξήγησέ του αργότερα ότι αυτός δεν ήταν ο καλύτερος τρόπος για να διαμαρτύρεται και πως αν επαναληφθεί θα έχει συνέπειες.

Που έχεις το μυαλό σου;
Το παιδί δεν μπορεί να είναι προσεκτικό όποτε εμείς θέλουμε και στο βαθμό που το θέλουμε. Όταν το αναγκάζουμε να κάνει πράγματα που δεν το ενδιαφέρουν είναι φυσικό να μη προσέχει και να αφαιρείται. Συχνά αυτό που είναι σημαντικό για το παιδί είναι ασήμαντο για τους μεγάλους και αυτό που είναι σημαντικό για τους μεγάλους είναι ασήμαντο για το παιδί.

Σταμάτα τα κλάματα. 
Είναι φυσικό ένα μικρό παιδί να χρησιμοποιεί το κλάμα σαν όπλο για να πετύχει το στόχο του. Επέτρεψε στο παιδί να κλάψει όσο θέλει. Μην επιμένεις να σταματήσει αμέσως το κλάμα του. Βεβαίωσε το παιδί ότι το αγαπάς. Εξήγησέ του με σαφήνεια ότι δεν πρόκειται να γίνει αυτό που θέλει. Προσπάθησε να του αποσπάσεις την προσοχή με κάτι άλλο που το ενδιαφέρει. Θύμισέ του ότι ενώ είναι αλήθεια ότι το αγαπάς δεν πρόκειται να υποχωρήσεις.

Κάτσε σε ένα μέρος επιτέλους.
Ένα άτακτο παιδί είναι εξίσου καλό με ένα ήσυχο παιδί. Μερικά φυσιολογικά παιδιά αισθάνονται την ανάγκη να είναι συνεχώς σε κίνηση. Δεν επιλέγουν επίτηδες αυτή τη συμπεριφορά αλλά συγκεκριμένες νευρο-ορμονικές λειτουργίες του σώματος σε συνδυασμό με καταπιεστικές συνθήκες του περιβάλλοντος τα εξωθούν στην υπερκινητικότητα. Τα παιδιά αυτά που διαθέτουν περισσή ενεργητικότητα χρειάζονται κατάλληλο χώρο και άφθονο χρόνο για να εκτονωθούν. Είναι μάταιο και ανώφελο να απαιτούμαι από ένα παιδί γεμάτο ζωτικότητα να παραμένει ήσυχο μέσα στο διαμέρισμα. Ενώ συνήθως πιστεύουμε ότι μια έως δύο ώρες παιχνίδι σε ανοιχτό χώρο είναι αρκετό για το παιδί στην πραγματικότητα μια έως δύο ώρες μέσα στο διαμέρισμα, ιδιαίτερα όταν ο καιρός είναι καλός, είναι ήδη πολύ για το παιδί. Το φυσικό περιβάλλον για τον άνθρωπο είναι η φύση και όχι οι στενοί χώροι των διαμερισμάτων.

του Νικήτα Καυκιού

Σημειώσεις από ομιλία στον παιδικό σταθμό Ζαβολάκια
Χανιά , Ιούνιος 2003

 

Πηγή: www.psyche.gr/

10 ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΒΑΣΙΛΗ

Published Δεκεμβρίου 27, 2013 by sofiaathanasiadou

10 λόγοι που είναι καλό για τα παιδιά να πιστεύουν στον Αϊ-Βασίλη

Κάποιοι γονείς θεωρούν ότι δεν πρέπει να αμφισβητήσουν ποτέ την ύπαρξη του Αϊ-Βασίλη, ενώ κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι πρέπει να δώσουν μια ξεκάθαρη απάντηση στην αιωρούμενη απορία των παιδιών. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι δεν υπάρχει «πρέπει» ή «δεν πρέπει» στην περίπτωση αυτή, αφού ο Αϊ-Βασίλης είναι ένα δώρο από μόνος του… ένα αναπόσπαστο κομμάτι της υπέροχης παιδικής ηλικίας. Πώς είναι δυνατόν να θέλουμε να στερήσουμε από τα παιδιά μας αυτή τη μαγεία;

1. Η ύπαρξη του Αϊ-Βασίλη ενισχύει τη φαντασία

Ο παχουλός γεράκος με την άσπρη γενειάδα και την κόκκινη στολή, ο σάκος με τα δώρα, το έλκηθρο που σέρνουν οι τάρανδοι, ο ήχος από τις καμπανούλες στον ουρανό και καθετί που είναι πασπαλισμένο με τη μαγική νεραϊδόσκονη επιτρέπουν στο παιδί να πιστέψει ότι τα πάντα είναι δυνατά, επιτρέποντάς το να ταξιδέψει σε φανταστικούς κόσμους. Αν υπάρχει, λοιπόν, οτιδήποτε που μπορεί να γαλουχήσει αυτή την τόσο ευφάνταστη και δημιουργική του πλευρά, δικαιούται να το ζήσει.

2. Το βοηθάει να πιστέψει σε κάτι ανώτερο

Είναι σημαντικό για τα παιδιά να αισθάνονται ότι υπάρχει κάτι πιο πάνω από τον εαυτό τους – μια κοινότητα, ένα σύμπαν, μια πανταχού παρούσα παρουσία. Σε όποια θρησκεία κι αν ανήκετε, ο μύθος του Αϊ-Βασίλη δίνει στα παιδιά ένα λόγο παραπάνω να κοιτούν στον ουρανό και να νιώθουν ότι εκεί πάνω υπάρχει κάτι ανώτερο από τον άνθρωπο.

3. Το βοηθάει να πιστέψει χωρίς χειροπιαστές αποδείξεις

Ο Αϊ-Βασίλης μαθαίνει στα παιδιά να έχουν πίστη σε κάτι χωρίς να χρειάζεται να το δουν ή να το αγγίξουν – κι αυτό είναι σπουδαίο για τη ζωή τους. Είναι κάτι σαν δάσκαλος, που καταφέρνει να φτάσει σε όλα τα παιδιά, ακόμα και στο πιο απομακρυσμένο μέρος του κόσμου, ταξιδεύοντας μέσα από τις καρδιές των ανθρώπων που είναι γεμάτες με αγάπη, χαρά, ελπίδα κι ευτυχία!

4. Οξύνει την κριτική του σκέψη

Η ύπαρξη του Αϊ-Βασίλη αποτελεί ένα μάθημα αξιολόγησης για τα παιδιά, έναν τρόπο για να σκεφτούν και να αξιολογήσουν τα δεδομένα, να οξύνουν την κριτική τους ικανότητα και να καταλήξουν στα δικά τους συμπεράσματα.

5. Δημιουργεί παιδικές αναμνήσεις

Τι μπορεί να συγκριθεί με τη γλυκιά αγωνία που νιώθει ένα παιδί όταν κοιτάζει έξω από το παράθυρό του, ψάχνοντας στον ουρανό το έλκηθρο του Αϊ-Βασίλη; Και την επόμενη μέρα να ξυπνάει μέσα στη μαγεία των δώρων που του άφησε κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο; Γιατί είναι όντως μαγικό! Ο Αϊ-Βασίλης μπορεί να μην είναι αληθινός, αλλά αυτές οι αξέχαστες παιδικές αναμνήσεις δεν θα μπορούσαν να είναι πιο αληθινές! Ίσως, τελικά, ένα ακόμα μάθημά του είναι να μας διδάξει να αναγνωρίζουμε τη «μαγεία» και το «μυστήριο» όχι επειδή θα τα δούμε μπροστά μας, αλλά επειδή απλά θα τα νιώσουμε!

6. Του μαθαίνει να είναι δοτικό

Πέρα από την υλιστική μορφή που οι γιορτές έχουν αποκτήσει στη σύγχρονη κοινωνία, όταν μιλάμε για το Πνεύμα των Χριστουγέννων αναφερόμαστε στη δοτικότητα, την προσφορά, τη βοήθεια που μπορεί να προσφέρει ο καθένας μας στο συνάνθρωπό του. Κι ο ρόλος του Αϊ-Βασίλη κάνει αυτό ακριβώς: Αποδεικνύει ότι, προκειμένου να χαρίσει την αγάπη του στα παιδιά, περνάει μια ολόκληρη νύχτα ταξιδεύοντας σε όλο τον κόσμο ενώ όλοι οι υπόλοιποι κοιμούνται… απλά και μόνο για να προσφέρει χαρά!

  

7. Ο Αϊ-Βασίλης «είναι» αυτός που λέμε ότι είναι

Είναι ένας ευγενικός άνθρωπος, που αναγνωρίζει την καλοσύνη στα παιδιά και ξέρει καλά ότι, όταν κάποιος κάνει κάτι κακό μία φορά, δεν σημαίνει ότι είναι και κακός γενικότερα. Επίσης, συνεργάζεται με τη μαμά και τον μπαμπά κάθε χρόνο για να τηρούνται όλοι οι κανόνες των Χριστουγέννων, συμπεριλαμβανομένων και των δώρων που θα φέρει στους μικρούς του φίλους. Κι επειδή τα παιδιά παίρνουν πολλά δώρο όλο το χρόνο, στο σάκο του κρύβει ένα μόνο δώρο για τον καθένα, σωστά;

8. Ενισχύει το χαρούμενο κλίμα των γιορτών

Το να πιστεύουν τα παιδιά στην ύπαρξη του Αϊ-Βασίλη δεν κάνει κακό σε κανέναν. Μπορεί σ’ εμάς τους μεγάλους να φαντάζει κάπως αφελές, αλλά για εκείνα είναι σημαντικό: Αθωότητα + Μαγεία = Ευτυχία! Πώς θα μπορούσε ένα μικρό παιδί να διαχειριστεί μια τέτοια αλήθεια και να απαιτήσουμε να επιδείξει υπευθυνότητα προκειμένου να κρατήσει κρυφό ένα τέτοιο μυστικό από όλους τους άλλους;

9. Δεν είναι κάτι που θα κρατήσει για πάντα…

Όσο κι αν πιστεύει ένα παιδάκι στον Αϊ-Βασίλη, αργά ή γρήγορα θα το ξεχάσει, δεν του μένουν και πολλά χρόνια. Η εποχή της αθωότητας περνάει σαν νερό… Οπότε αναρωτιέται κανείς: «Ποιος ο λόγος να του στερήσουμε αυτές τις ελάχιστες μαγικές στιγμές;». Θα έρθει η ώρα που θα ξυπνήσει ένα χριστουγεννιάτικο πρωινό και θα ξέρει την αλήθεια. Τα ξωτικά, οι τάρανδοι, το έλκηθρο – όλα στη φαντασία. Επομένως, γιατί να μην απολαμβάνει τη μαγεία όσο ακόμα υπάρχει;

10. Επειδή πιστεύουμε στον Αϊ-Βασίλη κι εμείς, οι γονείς…

… μιας και είναι ο μοναδικός τρόπος να νιώσουμε και πάλι παιδιά, έστω και για λίγο στη ζωή μας!

ΠΗΓΗ : imommy

LOVE STORY ΣΤΑ ΣΥΣΣΙΤΙΑ!

Published Δεκεμβρίου 27, 2013 by sofiaathanasiadou

Ο έρωτας στα χρόνια του Μνημονίου «γεννιέται» ακόμη και στις ουρές των συσσιτίων!

Δύο άνθρωποι που ένιωσαν στο πετσί τους τις κακουχίες της ζωής, κατάφεραν να βρουν την αγάπη την ώρα που μοιράζονταν τις μερίδες που προσφέρει ο Δήμος Καλαμάτας σε άπορους δημότες.

«Τον ερωτεύτηκα…» λέει με καμάρι εκείνη, ενώ εκείνος λέει ότι την ξεχώρισε «για την ψυχούλα της, την καλή καρδιά της».

Τώρα σκοπεύουν να ανέβουν τα σκαλιά της εκκλησίας για να μοιραστούν τα βάσανα, αλλά και τις χαρές της φτωχικής τους ζωής.

Το μεσήλικο ζευγάρι αποτελεί τρανή απόδειξη ότι ο έρωτας και η αγάπη μπορούν να ανθίζουν παντού και κάθε στιγμή…

Ανεργοι

Ο 55χρονος Βασίλης Τσαφαράς και η 57χρονη Αγγελική Παναγιωτοπούλου, χτυπημένοι από την οικονομική κρίση, βρέθηκαν στα συσσίτια που προσφέρει ο Δήμος Καλαμάτας προκειμένου να φάνε ένα πιάτο φαγητό. Ανεργοι και οι δύο, δεν μπορούσαν να εξασφαλίσουν για τον εαυτό τους ούτε τα προς το ζην. Και εκεί, στην ουρά του συσσιτίου, ο φτερωτός θεός του έρωτα τους έριξε τα βέλη του!

Πριν από μερικές ημέρες το ζευγάρι που γνωρίστηκε στο δημοτικό συσσίτιο πέρασε βέρες.

Με κουμπάρα την αντιδήμαρχο Κοινωνικής Πολιτικής του Δήμου Καλαμάτας Μαρία Οικονομάκου έγιναν οι αρραβώνες στον χώρο του Α’ ΚΑΠΗ Μεσσηνίας.

Καλεσμένοι στην ευτυχισμένη στιγμή της ζωής τους ήταν και αρκετοί φίλοι τους από το συσσίτιο, οι οποίοι τους ευχήθηκαν γρήγορα να βγουν από το οικονομικό αδιέξοδο και να ζήσουν μια ζωή γεμάτη χαρές.

Φανερά συγκινημένη, η Αγγελική δεν μπορούσε να πάρει τα μάτια της από τον αγαπημένο της.

Πάνε για γάμο

«Τον ερωτεύτηκα και θέλω να περάσω την υπόλοιπη ζωή μου μαζί του» είπε, ενώ ο Βασίλης αποκάλυψε πως τον κέρδισε με την αγάπη της. «Η ψυχούλα της είναι μοναδική» είπε.

«Πρόκειται για δύο υπέροχους ανθρώπους που γνωρίστηκαν και αγαπήθηκαν στο συσσίτιό μας. Εμείς είμαστε δίπλα τους από την πρώτη στιγμή.

Ετσι, όταν μου ανακοίνωσαν ότι θέλουν να παντρευτούν, αποφάσισα να γίνω κουμπάρα τους» ανέφερε στην «Espresso» η Μαρία Οικονομάκου και πρόσθεσε:

«Πλέον μένουν μαζί και σκοπεύουν σύντομα να παντρευτούν. Εγώ πάντως είμαι έτοιμη για τον γάμο!».

Σύμφωνα με την ίδια, «και οι δύο είναι αξιόλογοι. Εδώ και περίπου δύο χρόνια που έχει ξεκινήσει το συσσίτιο έρχονταν και έπαιρναν ό,τι τους δίναμε.

Δεν ζήτησαν ποτέ τίποτα… Και παρά τα προβλήματά τους, ήταν πάντα χαμογελαστοί» τόνισε και πρόσθεσε:

«Χτυπήθηκαν, όπως και αρκετοί συμπολίτες μας, από την οικονομική κρίση, αλλά δεν το βάζουν κάτω. Αναζητούν δουλειά και εμείς προσπαθούμε να τους βοηθήσουμε».

Ψάχνουν δουλειά για ένα νέο ξεκίνημα

Ο 55χρονος Βασίλης Τσαφαράς επί πολλά χρόνια εργαζόταν ως οδηγός σε φορτηγά. Ομως εδώ και λίγα χρόνια είναι άνεργος. Οσο και αν προσπάθησε να βρει δουλειά, δεν τα κατάφερε.

Η 57χρονη σύντροφός του Αγγελική χώρισε από τον σύζυγό της και ξαφνικά βρέθηκε μόνη, χωρίς δουλειά. Με τη βοήθεια της κυρίας Οικονομάκου ο Βασίλης εργάζεται πλέον ως εργάτης στο μάζεμα των ελιών.

«Βρήκε μια προσωρινή εργασία, αλλά δεν επαναπαυόμαστε, μέχρι να βρει κάτι σίγουρο» σημείωσε η αντιδήμαρχος και κατέληξε:

«Πρέπει να εργαστεί και η Αγγελική για να τα καταφέρουν. Και είμαστε σίγουροι ότι με τη βοήθεια όλων σας θα τα καταφέρουν».

ΠΗΓΗ : espressonews

ΠΑΛΙΕΣ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ…ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ

Published Δεκεμβρίου 27, 2013 by sofiaathanasiadou

perierga.gr - Παλιές διαφημίσεις που σήμερα θα είχαν απαγορευτεί!

Η διαφήμιση είναι μια ισχυρή δύναμη που έχει διαμορφώσει τη στάση και τη συμπεριφορά μας από τις αρχές του 20ού αιώνα, όταν εμφανίστηκαν στο ραδιόφωνο, και από τα τέλη της δεκαετίας του 1940 στην τηλεόραση. Με τη μεγάλη δύναμη όμως της διαφήμισης έρχεται και η μεγάλη της ευθύνη στον τρόπο που θα παρουσιαστεί ένα προϊόν έτσι ώστε να μην θίγεται ο καταναλωτής, να είναι σεβαστά ήθη και έθιμα και να μην υπάρχει ίχνος ρατσισμού σε χρώμα, φύλο, οικονομική, πολιτική, κοινωνική θέση… Σε κάποιες άλλες εποχές όμως οι διαφημίσεις δεν ήταν ακριβώς έτσι. Σε εποχές που η θέση της γυναίκας κάθε άλλο παρά ισότιμη ήταν στην κοινωνία οι διαφημίσεις ήταν κάπως έτσι…

1. Όσο πιο σκληρά εργάζεται μια γυναίκα τόσο πιο γλυκιά δείχνει!

perierga.gr - Παλιές διαφημίσεις που σήμερα θα είχαν απαγορευτεί!

2. Κρατήστε την εκεί που ανήκει…

perierga.gr - Παλιές διαφημίσεις που σήμερα θα είχαν απαγορευτεί!

3. Δείξ’ της ότι ο κόσμος ανήκει στους άντρες!

perierga.gr - Παλιές διαφημίσεις που σήμερα θα είχαν απαγορευτεί!

4. Το μίξερ Chef κάνει τα πάντα, εκτός από το να μαγειρεύει. Αλλά γι’ αυτό είναι οι σύζυγοι!

perierga.gr - Παλιές διαφημίσεις που σήμερα θα είχαν απαγορευτεί!

5. Οι άντρες είναι καλύτεροι από τις γυναίκες…

perierga.gr - Παλιές διαφημίσεις που σήμερα θα είχαν απαγορευτεί!

6. Αν ο άντρας σου το καταλάβει…

perierga.gr - Παλιές διαφημίσεις που σήμερα θα είχαν απαγορευτεί!

7. Φύσα στο πρόσωπό της τον καπνό και θα σε ακολουθεί παντού!

perierga.gr - Παλιές διαφημίσεις που σήμερα θα είχαν απαγορευτεί!

8. Είναι ωραίο να έχεις μια γυναίκα στο σπίτι…

perierga.gr - Παλιές διαφημίσεις που σήμερα θα είχαν απαγορευτεί!

ΠΗΓΗ : perierga

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 895 other followers