ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΟΥ…ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΓΡΑΜΜΑ ΜΙΑΣ ΔΑΣΚΑΛΑΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΜΑΘΗΤΕΣ

Published Ιανουαρίου 13, 2014 by sofiaathanasiadou

teacher-linux

Ένα υπέροχο γράμμα απο μία δασκάλα ”πρότυπο”…Γράφει στους μαθητές της και τους γεμίζει θάρρος  και αγάπη!!!

Αγαπημένα μου παιδιά,
Είναι καιρός τώρα που θέλω να σας γράψω. Είναι τόσα πολλά που θέλω να σας πω. Για πράγματα  που ξεφεύγουν από τα διδασκαλικά στερεότυπα. Που όμως κάποια από αυτά τα έχουμε συζητήσει έστω και λίγο. Λίγο γιατί η ύλη τρέχει και μαζί της τρέχουμε και εμείς. Προσπερνώντας κάποιες φορές τα μαθήματα ζωής.
Θα ήθελα ξεκινώντας να σας ευχηθώ η καινούργια χρονιά να εκπληρώσει όλους τους στόχους σας. Αλλά κυρίως να σας επιτρέψει να ονειρεύεστε. Να σας επιτρέψει να κάνετε σχέδια για το μέλλον. Γιατί πια, ακόμα και τα όνειρα  εμφανίζονται σπάνια. Θυμάμαι τον εαυτό μου στην ηλικία σας. Να ονειρεύεται , να σχεδιάζει, να παλεύει. Και όσο και αν σας φαίνεται παράξενο ακόμα προσπαθώ να σκεφτώ με όμορφα χρώματα το μέλλον.
Κάποια στιγμή ένας από εσάς όταν του έδειξα τα θέματα των πανελληνίων του 1993 αντί να σχολιάσει την δυσκολία τους μου είπε ” Α , αυτά έδιναν αυτοί που είναι τώρα άνεργοι ε;” Αυτή η φράση χαράχτηκε βαθιά μέσα μου. Πρώτον γιατί κάπου τότε έδωσα και εγώ εξετάσεις. Τότε έδινε η γενιά μου. Οι φίλοι μου. Εκείνα τα χρόνια.  Και 20 χρόνια μετά στα μάτια σας είμαστε οι άνεργοι, οι κακομοιρηδες. Δεν θα πω αποτυχημένοι. Γιατί δεν αισθάνομαι πια έτσι. Πέρασαν στιγμές που αισθάνθηκα έτσι αλλά όσο και αν χτυπήθηκα και εγώ και οι υπόλοιποι τριαντάρηδες το ξεπέρασα. Τώρα πια πιστεύω ότι πέτυχα πολλά στην ζωή μου. Δεν ξέρω αν θα καταφέρω να πετύχω περισσότερα όμως ξέρω ότι δεν θα πάψω να προσπαθώ. Γιατί αλλιώς θα πάψω να υπάρχω.
Η φράση αυτή όμως με προβλημάτισε κιόλας. Τι πρότυπα μπορεί να έχει ένας έφηβος σήμερα βλέποντας εμάς που έχουμε πτυχία , γνώσεις, εμπειρία ξαφνικά στην ανεργία. Τι μπορεί να οραματίζεται ένας νέος όταν βλέπει να ξεκινά ένα νέο κύμα μετανάστευσης; Δυστυχώς κάποιοι από σας  επιβεβαιώσατε τους φόβους μου. Άλλοι πήρατε την απόφαση να τα παρατήσετε αφού όπως είπατε και να σπουδάζετε δεν θα βρίσκατε δουλειά ή άλλοι δεν παλέψατε αρκετά αφού δεν το πιστέψατε.
Πως μπορείτε να σκέφτεστε ότι δεν αξίζει τον κόπο; Πως μπορείτε να σκέφτεστε μόνο το τώρα; Έχετε 50 χρόνια επαγγελματικής σταδιοδρομίας μπροστά σας. Είναι δυνατόν να παραμείνουν τα πράγματα για τόσο μεγάλο διάστημα σε αυτήν την κατάσταση. Δείτε την ζωή των παππούδων σας πόσα στάδια πέρασε. Καλά και άσχημα. Εύκολα και δύσκολα. Όταν γυρίσει ο τροχός τι εφόδια θα θέλατε να έχετε;.
Και αν ακόμα δεν σταθείτε τυχεροί. Και βρεθείτε στην δύσκολη θέση να αφήσετε την χώρα σας για ένα καλύτερο μέλλον, τι δουλειά θα επιλέγατε να κάνετε εκεί; Τον εργάτη στα μεγάλα εργοστάσια όπως το 1950; Πολλοί φίλοι μου αναγκάστηκαν να φύγουν ήδη για το εξωτερικό. Αλλά κανένας  τους δεν είναι εργάτης. Είναι καθηγητές πανεπιστημίου, στελέχη τραπεζών, δάσκαλοι , υπάλληλοι.  Τελικά τα πάντα είναι θέμα επιλογής και αυτή βρίσκετε στα χέρια σας.
Μην αφήσετε κανέναν να σταθεί εμπόδιο στην μόρφωσή σας. Γιατί μέσα από την γνώση μπορούμε να χτίσουμε το μέλλον. Και δεν υποτιμώ τους ανθρώπους που έμαθαν μία τέχνη. Αλλά αυτούς που αποφάσισαν να μην καλλιεργήσουν την ψυχή τους. Η μόρφωση δεν κρύβεται μόνο στα σχολικά βιβλία αλλά και δεν παραμένει μόνο εκεί.
Και κάτι τελευταίο για να μην σας κουράσω άλλο. Θα σας ζητήσω μόνο μία χάρη. Ότι και αν επιλέξετε στην ζωή σας να είστε πάντα ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Να αγαπάτε τους άλλους και να τους σέβεστε. Να εκτιμάτε τον μόχθο και να κατανοείτε τις δυσκολίες που περνούν. Να συμπαραστέκεστε σε όσους έχουν την ανάγκη σας και να είστε δίκαιοι. Να είστε ευγενικοί και να χαρίζειε την ευτυχία.
Και να θυμάστε ακόμα και όταν θα τελειώσει το σχολείο και τα όνειρά σας  αρχίσουν να πραγματοποιούνται εγώ θα είμαι εδώ να σας καμαρώνω.
Με αγάπη,
Η δασκάλα σας.

ΠΗΓΗ : parentsland

ΠΩΣ ΜΕΤΑΒΑΛΛΕΤΑΙ Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ?

Published Ιανουαρίου 13, 2014 by sofiaathanasiadou
Πως μεταβάλλεται η ευτυχία με την ηλικία;

Είμαι σχεδόν 40 ετών. Περνώ τα περισσότερα βράδια του Σαββάτου στο σπίτι κάνοντας γυμναστική, ξαναδιαβάζοντας τα αγαπημένα μου μυθιστορήματα , βλέποντας παλιές ταινίες, ή παίζοντας Monopoly Τζούνιορ με τη επτάχρονη κόρη μου. (Αν νομίζετε ότι η Monopoly είναι βαρετή , τότε δεν έχετε δοκιμάσει τη Monopoly Τζούνιορ)

Αυτός ο τρόπος να περνώ τα Σαββατόβραδα με κάνει ευτυχισμένη. Αν μπορούσατε να πάτε πίσω το χρόνο και να πείτε στον 20-χρονο εαυτό μου για το πως θα περνάει στο μέλλον ένα τυπικό απόγευμα, θα θεωρούσε ότι η ζωή μου έχει καταστραφεί γιατί θα είναι πολύ πληκτική. Κι όμως αυτό το Σάββατο βράδυ το πέρασα διαβάζοντας απλώς ένα βιβλίο – ούτε καν ένα καινούργιο βιβλίο – και παρόλα αυτά θεωρώ ότι πέρασα πολύ ωραία .

“Τι συμβαίνει με μένα;” αναρωτιέμαι. Πολλοί άνθρωποι αισθάνονται έτσι όταν σκέφτονται τα νιάτα τους και συνειδητοποιούν πόσο έχουν αλλάξει. Η απάντηση είναι ότι όλοι μεγαλώνουν – και για τους περισσότερους το να είναι “ευτυχείς” εξελίσσεται σιγά-σιγά σε κάτι εντελώς διαφορετικό .

Η ευτυχία συνδέεται όλο και λιγότερο με δραστηριότητες υψηλής ενέργειας και με εμπειρίες εφηβικών πάρτι όταν οι γονείς μας έλειπαν σε κάποιο ταξίδι. Σχετίζεται πια περισσότερο με ήρεμες, χαλαρωτικές εμπειρίες μιας καταπονημένης μαμάς που ονειρεύεται όλη την ημέρα ένα ζεστό μπάνιο. Η “ευτυχία” δεν είναι μικρότερη στην δεύτερη περίπτωση, απλώς είναι ένας διαφορετικός τρόπος θεώρησης του τι είναι ευτυχία.

Οι ψυχολόγοι περιγράφουν την αλλαγή αυτή ως συνέπεια της σταδιακής μετατόπισης μας από τη δημιουργία κινήτρων προώθησης – δηλαδή να θέτουμε στόχους σε σχέση με το τι μπορούμε να κερδίσουμε, ή πώς μπορούμε να βελτιώσουμε τη θέση μας – , σε κίνητρα πρόληψης – να θέτουμε στόχους που έχουν ως προτεραιότητα την αποφυγή απώλειας των κεκτημένων καθώς και την ομαλή λειτουργία της ζωής μας. Ασφαλώς όλοι μας έχουμε και τους δύο τύπους κινήτρων. Όμως, η βαρύτητα που δίνουμε, διαφέρει από άτομο σε άτομο και μπορεί να αλλάζει καθώς μεγαλώνουμε.

Έρευνα που έγινε από το πανεπιστήμιο Northwestern και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Psychology and Aging” έδειξε ότι τα κίνητρα προώθησης είναι πιο ισχυρά στους νέους, επειδή η νεότητα είναι μια περίοδος κατά την οποία εστιάζουμε τις ελπίδες μας στο μέλλον, και σε αυτό που ιδανικά θέλουμε να κάνουμε. Δεν έχουμε ακόμα πολλές υποχρεώσεις, και εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι μπορούμε να πετύχουμε ό, τι έχουμε στο μυαλό μας. Επιπλέον έχουμε την αίσθηση της αθανασίας.

Καθώς μεγαλώνουμε, εξαφανίζονται οι αυταπάτες της αθανασίας. Υπάρχει πιθανώς ένα δάνειο που πρέπει να πληρώνεται κάθε μήνα, ένα σπίτι που πρέπει να διατηρηθεί, και παιδιά που χρειάζονται φροντίδα. Με το πέρασμα των χρόνων, όλο και περισσότερο θέλουμε να διατηρήσουμε αυτά που ήδη έχουμε – τα πράγματα που έχουμε εργαστεί σκληρά για να επιτύχουμε. Έχουμε μεγαλύτερη εμπειρία με τον πόνο και την απώλεια, έχουμε συναντήσει μεγάλες δυσκολίες και έχουμε πάρει αρκετά σκληρά μαθήματα από την ίδια τη ζωή.

Σε μια πρόσφατη σειρά μελετών, οι ψυχολόγοι Cassie Mogliner, Sepandar Kamvar και Jennifer Aaker, αναζήτησαν στοιχεία σ? εκατομμύρια προσωπικά blogs για το πώς αλλάζει η αίσθηση μας για την ευτυχία όσο μεγαλώνουμε. Συγκεκριμένα, μελέτησαν τι είδους συναισθήματα ανέφεραν οι bloggers, όταν μιλούσαν για πως είναι να αισθάνονται “ευτυχείς”.

Διαπίστωσαν ότι οι νεότεροι bloggers περιέγραφαν το συναίσθημα της ευτυχίας ως ενθουσιασμό και έκσταση – αυτό που νιώθεις όταν σκέφτεσαι τις χαρές που θα φέρει το μέλλον – όπως το να ερωτευτείς ή να πάρει προαγωγή στην δουλειά .

Οι bloggers μεγαλύτερης ηλικίας συνέδεαν περισσότερο τις ευχάριστες εμπειρίες με στιγμές ηρεμίας, χαλαρότητας και ανακούφισης- ότι αισθάνεται κάποιος όταν βρίσκεται μαζί με το σύζυγό του , όταν είναι υγιής ή μπορεί να πληρώνει τις οικονομικές του υποχρεώσεις. Αυτό το είδος τηςευτυχίας έχει να κάνει λιγότερο με το τι αναμένουμε στο μέλλον, και περισσότερο με την τρέχουσα κατάστασή μας .

(Αυτές οι ηλικιακές διαφορές στα κίνητρα αντανακλώνται συνήθως και στο χώρο εργασίας, όπου οι μεγαλύτεροι εργαζόμενοι έχουν περισσότερα κίνητρα πρόληψης – όπως είναι η εργασιακή ασφάλεια και το ευέλικτο ωράριο εργασίας, ενώ οι άνθρωποι κάτω των τριάντα έχουν περισσότερα κίνητρα προώθησης – όπως οι δυνατότητες για την ανάπτυξη επιπλέον δεξιοτήτων)

Αν είστε σαν κι εμένα, και διαπιστώνετε ότι στη ζωή σας επιδιώκετε περισσότερο της ηρεμία και την χαλάρωση, παρά την έκσταση και τον ενθουσιασμό, να ξέρετε ότι δεν σας λείπει η ευτυχία. Απλώς η ευτυχία σας έχει μετεξελιχθεί, ακριβώς όπως και εσείς. Όμως ακόμα κι αν αυτή η εκδοχή της ευτυχίας φαίνεται να είναι λιγότερο διασκεδαστική με βάση τα πρότυπα του νεότερου εαυτού μας , αυτό δεν σημαίνει ότι είναι λιγότερο καλή.

Της Heidi Grant Halvorson, κοινωνική ψυχολόγος και αναπληρωτής διευθύντρια του Κέντρου Προώθησης Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κολούμπια. Είναι συγγραφέας τριών βιβλίων και τακτικός συνεργάτης στο Harvard Business Review, WSJ.com και 99u.

Πηγή: psixologikosfaros.gr

ΗΘΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ-ΤΟ ΕΠΙΚΤΗΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ

Published Ιανουαρίου 13, 2014 by sofiaathanasiadou
Ηθική νοημοσύνη - Το επίκτητο χάρισμα

Ηθική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να ξεχωρίζεις το καλό απ’ το κακό, αλλά και να σέβεσαι τις αξίες των άλλων. Με άλλα λόγια, το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε σ ένα παιδί. Υπάρχουν πολλοί και διάφοροι τύποι νοημοσύνης. Κάποιοι άνθρωποι έχουν το χάρισμα της μαθηματικής και φιλοσοφικής σκέψης, όπως ο Άλμπερτ Αϊνστάιν ή ο Μπιλ Γκέιτζ.

Κάποιοι άλλοι είναι συναισθηματικά προικισμένοι, για παράδειγμα οι μεγάλοι συγγραφείς, όπως ο Τζον Στάινμπεκ και η Άιρις Μέρντοχ, άνθρωποι δηλαδή που μπορούν να αποτυπώσουν ή να μεταφέρουν το συναίσθημά τους στο ευρύ κοινό. Επίσης, υπάρχει η πρακτική νοημοσύνη. Είναι οι άνθρωποι που δίνουν λύσεις σε προβλήματα, μπορούν να φτιάξουν ένα αυτοκίνητο, να δώσουν λύση όταν πλημμυρίσει το υπόγειο ή να λύσουν εύκολα μια εξίσωση.

Επιπλέον, υπάρχει και η αισθητική νοημοσύνη, αυτή που διαθέτουν οι καλλιτέχνες, οι ζωγράφοι και οι μουσικοί. Κάποιες φορές, ιδιαίτερα στους μουσικούς και στους συνθέτες, η ευφυΐα αυτή συνδυάζεται με μαθηματική ευφυΐα. Τέλος, υπάρχει κι ένα άλλο είδος ευφυΐας, ίσως το λιγότερο γνωστό, η λεγόμενη ηθική νοημοσύνη. Πρόκειται για το είδος εκείνο της εξυπνάδας που συνδυάζει τη δύναμη του χαρακτήρα με την ορθή κρίση, δύο προσόντα που συνήθως απαξιώνουμε γιατί δεν τα θεωρούμε και τόσο σημαντικά. Είναι η αρετή που μας μαθαίνει να κάνουμε όλα αυτά που οφείλουμε και όχι αυτά που μας αρέσει να κάνουμε.

Τι είναι η ηθική νοημοσύνη;

Ο καθηγητής του Χάρβαρντ Robert Coles στο βιβλίο του The Moral Intelligence Of Children (Η ηθική νοημοσύνη των παιδιών) διατυπώνει την άποψη ότι τα παιδιά χρειάζονται κάτι περισσότερο από επιτυχία στις σπουδές τους και από την ικανότητα να τα πηγαίνουν καλά με τους άλλους για μια ικανοποιητική ζωή. Χρειάζονται συνείδηση, δηλαδή την ικανότητα να ερμηνεύουν αυτά που νιώθουν και να είναι σίγουρα γι’ αυτά που ξέρουν. Τα παιδιά με αναπτυγμένη την ηθική νοημοσύνη βιώνουν συναισθηματική ασφάλεια επειδή εμπιστεύονται την εσωτερική αίσθηση που διαθέτουν για να διακρίνουν το σωστό απ’ το λάθος, το καλό απ’ το κακό. Αυτό είναι που τα βοηθάει να αισθάνονται ισχυρούς δεσμούς με τους άλλους ανθρώπους, όπως με την οικογένεια, τους φίλους ή τους συμμαθητές τους.

Οι επτά βασικές αρετές της ηθικής νοημοσύνης

Στο βιβλίο Building Moral Intelligence (Χτίζοντας την Ηθική Νοημοσύνη) ο καθηγητής Dr Michele Borba και συγγραφέας του βιβλίου δίνει ένα σαφές πλάνο για το πώς μπορούμε να διδάξουμε στα παιδιά τις αρετές της ηθικής νοημοσύνης. Αυτές λοιπόν είναι επτά και καθεμία μπορεί να διδαχτεί με συγκεκριμένους τρόπους.

Ενσυναίσθηση: Είναι η ικανότητα να μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματα και τις ανάγκες των άλλων.

Για να την αποκτήσει το παιδί θα πρέπει να το βοηθήσουμε να καλλιεργήσει την ευαισθησία του, να εμπλουτίσει το λεξιλόγιό του, αλλά και να του δείξουμε τον τρόπο να αναγνωρίζει τα συναισθήματα των άλλων.

Συνείδηση: Είναι η ικανότητα να αναγνωρίζεις το σωστό και να μπορείς να το κάνεις.

Πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για ηθική ανάπτυξη στην οικογένεια, να διδάξουμε στο παιδί να ξεχωρίζει το καλό απ’ το κακό και να ενισχύσουμε την ηθική του ανάπτυξη (να βοηθάει, για παράδειγμα, όσους έχουν ανάγκη).

Αυτοέλεγχος: Είναι η ικανότητα να ελέγχουμε τις σκέψεις και τις πράξεις μας και να λειτουργούμε με τον τρόπο που έχουμε μάθει πως είναι ο σωστός.

Καλό είναι να διδάξουμε ως προτεραιότητα την αρετή της αυτοπειθαρχίας. Επίσης, να μάθουμε στο παιδί να θέτει στόχους και να βάζει τα δυνατά του για να τους πραγματοποιήσει.

Σεβασμός: Είναι το να δείχνεις πως εκτιμάς τους άλλους φροντίζοντάς τους, αλλά και μιλώντας τους με πολιτισμένο τρόπο.

Για να βοηθήσουμε το παιδί θα πρέπει να του διδάξουμε το σεβασμό αφού πρώτα το… σεβαστούμε. Πρέπει επίσης να του μάθουμε την αρετή της ευγένειας δίνοντας έμφαση στους καλούς τρόπους. Είναι ένα εφόδιο που θα έχει για όλη του τη ζωή.

Καλοσύνη: Το να νοιάζεσαι για την ευημερία και τα αισθήματα των άλλων.

Διδάσκοντας στα παιδιά την αξία της καλοσύνης, αλλά και μαθαίνοντάς τα να επαναστατούν στη φτώχεια και στη μιζέρια τα εισάγουμε στη δύσκολη αξία της καλοσύνης.

Ανεκτικότητα: Το να σέβεσαι τις αξίες και τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων ακόμη κι αν διαφωνείς με τα πιστεύω τους.

Από πολύ νωρίς τα μικρά παιδιά πρέπει να μάθουν και να τους γίνει συνείδηση πως όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, ανεξαρτήτως χρώματος, καταγωγής, θρησκείας ή εμφάνισης.

Δικαιοσύνη: Το να διαλέγεις την ανοιχτόμυαλη συμπεριφορά και να συμπεριφέρεσαι δίκαια στους άλλους.

Μάθετε στο παιδί σας τι είναι δικαιοσύνη, διδάξτε του να συμπεριφέρεται δίκαια καθώς και τους τρόπους να αντιδρά στο άδικο.

Πώς θα χτίσετε την ηθική νοημοσύνη του παιδιού

Μια άλλη επίσης ενδιαφέρουσα άποψη για την ηθική νοημοσύνη είναι αυτή της αμερικανίδας ψυχολόγου και ειδικής σε θέματα ανατροφής Mimi Doe. «Η διανοητική και η συναισθηματική αντίληψη είναι σημαντικές», λέει η ψυχολόγος «στην ερώτηση όμως για το τι μετράει περισσότερο, το μυαλό ή η καρδιά, συνήθως ξεχνάμε την ψυχή. Και αυτή είναι που έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στη διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός παιδιού». Μέσω της ιστοσελίδας της για την πνευματική ανατροφή των παιδιών, η Ντο παρέχει συμβουλές και υποστήριξη στους γονείς που θέλουν να αναθρέψουν ηθικά τα παιδιά τους.

Να σκέφτεστε θετικά

Τα παιδιά ανταποκρίνονται πάντα στις υψηλές ή χαμηλές προσδοκίες των γονιών τους, γι’ αυτό τοποθετήστε τον πήχη ψηλά. Να εμπιστεύεστε τις επιλογές του παιδιού σας. Προτιμήστε να πιστεύετε ότι θα κάνει το σωστό και όχι το λάθος. Και περιμένετε από αυτό να δείχνει σεβασμό σε σας, στους άλλους και στον εαυτό του. Πάνω απ’ όλα, όμως, να πιστεύετε ότι θα έχει μια ευτυχισμένη ζωή. Αποφεύγετε να διαβάζετε δυσάρεστες έρευνες και να φοβάστε διαρκώς για το μέλλον του. Στην εποχή του υλισμού και της «τοξικής παιδικής ηλικίας» είναι εύκολο να μας κατακλύσει ο φόβος ότι οι ζωές των παιδιών μας πήγαν στραβά με κάποιον τρόπο. Κι όμως, η παιδική ηλικία μπορεί να είναι ακόμα μια περίοδος διασκέδασης και αθωότητας και να έχει πολλά ηλιόλουστα απογεύματα με παιχνίδια στην πλατεία.

Μάθετε να ζείτε τη στιγμή

«Τα παιδιά το καταλαβαίνουν όταν δεν είστε πραγματικά συγκεντρωμένοι σε αυτά», μας λέει η Ντο. Η αφηρημάδα και η συνεχής έγνοια για άλλα πράγματα εκλαμβάνεται από εκείνα ως αδιαφορία. Όπως χαρακτηριστικά είπε ένα τετράχρονο παιδί: «Μαμά, μπορείς να με ακούσεις με το μπροστινό μέρος του προσώπου σου;» Το πιο σημαντικό πράγμα λοιπόν που μπορείτε να διαθέσετε στο παιδί σας είναι ο χρόνος σας. Και αν αφιερώσετε χρόνο, θα μπορέσετε να χαλαρώσετε και να απολαύσετε τη στιγμή. Πολύ συχνά, πολύτιμες στιγμές μάς προσπερνούν γιατί είμαστε πολύ απασχολημένοι για να τις διακρίνουμε ή ανησυχούμε για κάτι που έχει ήδη περάσει ή μας απασχολεί κάτι άλλο που μπορεί να συμβεί ή και να μη συμβεί. Αντ’ αυτού, δοκιμάστε να αφιερώσετε όλη σας την προσοχή στο παρόν.

Κατεβάστε ταχύτητα

Αυτό είναι πολύ σημαντικό αν θέλετε να απολαύσετε τις ώρες που περνάτε με τα παιδιά σας. Αναπτύξτε δομές και υιοθετήστε συνήθειες στη ζωή σας που να δίνουν και σε σας και σε εκείνα χώρο να αναπνεύσετε. Για παράδειγμα, ξεκινήστε δέκα λεπτά νωρίτερα για το ραντεβού με το γιατρό, για να μπορέσετε να περπατήσετε με το παιδί στο πάρκο που βρίσκεται στο δρόμο για το ιατρείο και να σταματήσετε για να μυρίσετε τα λουλούδια. Αυτά τα μικρά πράγματα είναι που βοηθούν τα παιδιά να καλλιεργήσουν τον ψυχισμό τους και τα κάνει να αισθάνονται ότι ζουν σε έναν θαυμαστό κόσμο.

Να επιβραβεύετε και τη συλλογική προσπάθεια

Παρακολουθείτε το παιδί σας που παίζει ποδόσφαιρο. Στο τέλος του αγώνα τρέχει προς το μέρος σας ζητώντας την επιβράβευση. Εσείς του λέτε: (α) «Ουάου! Ήσουν με διαφορά ο καλύτερος παίκτης στο γήπεδο. Είσαι πραγματικά εκπληκτικός» ή (β) «Τι καταπληκτική ομάδα που έχετε, όλοι σας δουλέψατε έξοχα. Ήταν ένα συναρπαστικό παιχνίδι». Όλοι μπαίνουμε στον πειρασμό να υιοθετήσουμε την πρώτη επιλογή επειδή τα παιδιά λατρεύουν τους επαίνους και διψούν για την αποδοχή των γονιών τους. Καλύτερα όμως να επιλέξετε τη δεύτερη. «Υπενθυμίζοντας στο παιδί ότι είναι μέρος ενός συνόλου -σε αυτή την περίπτωση μιας ποδοσφαιρικής ομάδας- αποκτά την αίσθηση ότι συνυπάρχει δημιουργικά και σε σχέσεις εξάρτησης με τους άλλους ανθρώπους. Αυτό είναι στοιχείο-κλειδί για την ανάπτυξη μιας υγιούς συνείδησης», λέει η ψυχολόγος.

Γίνετε χαρούμενοι

Πριν αρχίσετε να ανησυχείτε για την ευτυχία του παιδιού σας, χρειάζεται πρώτα να αναζητήσετε τη δική σας. Τα παιδιά μπορούν να δουν πέρα από τα ψεύτικα χαμόγελα. Αν εκτιμάτε τον εαυτό σας, το παιδί σας θα το νιώσει και αυτό θα είναι ένα από τα πιο πολύτιμα μαθήματα ζωής. Η Μίμι Ντο μιλά για ένα δίλημμα που αντιμετώπισε κάποιο Σάββατο πρωί, όταν δεν μπορούσε να αποφασίσει αν θα πήγαινε στο μάθημα της γιόγκα (η «εγωιστική» επιλογή) ή αν θα έμενε στο σπίτι για να περάσει λίγο ποιοτικό χρόνο παρέα με τα παιδιά της (η επιλογή της «καλής μητέρας»). Τελικά, αποφάσισε η μικρή της κόρη για εκείνη: «Μου είπε να πάω επειδή μετά το μάθημα της γιόγκα είμαι καλύτερος άνθρωπος και πιο καλή παρέα», θυμάται η Ντο. Όταν είστε χαρούμενοι και χαλαροί, αντανακλάτε θετική ενέργεια. Είναι μεταδοτική. Μην προσποιείστε ότι είστε οι τέλειοι γονείς, απλώς να είστε χαρούμενοι. Τόσο απλά.

Βρείτε την ψυχή σας

Δεν χρειάζεστε την επίσημη θρησκεία για να έρθετε σε επαφή με την ψυχή σας. «Λαμβάνω συνεχώς γράμματα από γονείς που λένε ότι έχουν ανάγκη και πραγματικά διψάνε να μεγαλώσουν τα παιδιά τους σε ένα πνευματικό σπίτι, αλλά δεν ξέρουν πώς να το κάνουν, επειδή έχουν απομακρυνθεί από την οργανωμένη θρησκεία», εξηγεί η Ντο. «Ωστόσο, η πνευματικότητα έρχεται από μέσα μας. Είναι το να έρθουμε σε επαφή με την εσώτερη αίσθηση του θαυμασμού και της χαράς και με το τι σημαίνει να είμαστε σε επαφή με τους άλλους ανθρώπους».

Κάνετε τα πιστεύω σας πράξεις

«Τα παιδιά είναι άγρυπνοι φρουροί της ηθικής των μεγάλων –ή της έλλειψής της», επισημαίνει ο καθηγητής Ρόμπερτ Κόουλς. «Ένα παιδί θα ψάξει για ενδείξεις σχετικά με το πώς πρέπει να συμπεριφέρεται και σίγουρα θα βρει πολλές από τον τρόπο με τον οποίο εμείς οι γονείς ζούμε τη ζωή μας». Με άλλα λόγια, μη μένετε στα λόγια. Κάνετε τα πιστεύω σας πράξη.

Ποτέ δεν είναι αργά για να ξεκινήσετε…

Τα μικρά παιδιά είναι πνευματικά από τη φύση τους. Δεν χρειάζεται να τους μάθετε να βιώνουν το θαυμασμό και τη χαρά. Επίσης, έχουν έναν φυσικό δεσμό με τους άλλους ανθρώπους και με το σύμπαν, αλλά η κουλτούρα μας τον καταστρέφει. Όταν γίνεστε γονείς, έχετε μια καλή ευκαιρία να επανεκτιμήσετε τις αξίες σας και να επανασυνδεθείτε με τον δικό σας πνευματικό εαυτό. «Η εγκυμοσύνη είναι το σημείο εκκίνησης για τόσες πολλές μητέρες», λέει η Ντο. «Είναι η περίοδος κατά την οποία επανασυνδέονται με την πνευματικότητά τους. Τι θα μπορούσε να είναι πιο πνευματικό από μια νέα ζωή που μεγαλώνει μέσα μας;» Το κλειδί είναι να διατηρήσουμε αυτό το συναίσθημα σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της ανατροφής του παιδιού. «Πολύ συχνά η φυσική πνευματικότητα των παιδιών συνθλίβεται από καλοπροαίρετους γονείς που ενδιαφέρονται να δουν αποτελέσματα και από ένα ανταγωνιστικό σχολικό σύστημα», προειδοποιεί η Ντο. «Ό,τι κι αν συμβεί, όμως, μην αφήσετε την αίσθηση θαυμασμού του παιδιού σας να μαραθεί και να σβήσει».

…και ποτέ δεν είναι αργά

Όλοι οι γονείς τα θαλασσώνουν μερικές φορές, μην ανησυχείτε. Μάθετε να λέτε συγγνώμη και να προχωράτε. Είναι πάντα χρήσιμη μια δεύτερη ευκαιρία τόσο για τον εαυτό σας όσο και για τα παιδιά. Με αυτό τον τρόπο τους δείχνετε και πώς να αντιμετωπίζουν τα δικά τους λάθη.

Ηθική νοημοσύνη για μια πιο έξυπνη κοινωνία

Το χτίσιμο της ηθικής νοημοσύνης δεν είναι βοηθητικό μόνο για το παιδί, αλλά και για όλη την κοινωνία. Με άλλα λόγια, η ηθική εξυπνάδα είναι το αντίδοτο στη μιζέρια και στην απώλεια της ελπίδας. Ένα ηθικά εκπαιδευμένο άτομο μπορεί να κυριαρχήσει στον άκρατο αυθορμητισμό του, να πολεμήσει τη βία και την κατάθλιψη. Είναι αντίδοτο στη βίαιη συμπεριφορά και μπορεί να δώσει υπόσταση σε μια άδεια ζωή. Η ηθική νοημοσύνη είναι ίσως η πιο ανθρωποκεντρική απ’ όλες και σίγουρα εκείνη που μπορεί να συμβάλλει στο χτίσιμο μιας πιο δίκαιης και ευτυχισμένης κοινωνίας.

Πηγή: kids.in.gr

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ: Γιατροι σωζουν ετοιμοθανατο κοριτσακι χορηγωντας του τον ιο του HIV

Published Ιανουαρίου 12, 2014 by sofiaathanasiadou

Βρέφος μολύνθηκε με τον ιό HIV μετά από μετάγγιση αίματος

Μην έχοντας άλλα μέσα για να σώσουν το κοριτσάκι, πήραν μια γενναία απόφαση που έμελλε να σώσει την ζωή της. Δείτε το συγκλονιστικό βίντεο..

ΠΗΓΗ : news

Ο έρωτας στα χρόνια…του Alzheimer

Published Ιανουαρίου 12, 2014 by sofiaathanasiadou
Ο έρωτας στα χρόνια…του Alzheimer

Οι ασθενείς μαθαίνουν να έχουν οικειότητα με ανθρώπους που βρίσκονται κοντά και αισθάνονται πιο άνετα. Τέτοιο συναισθηματικό ταξίδι είναι συχνό μεταξύ των φροντιστών των ασθενών, οι οποίοι είναι αντιμέτωποι με μια τέτοια κατάσταση. Ακόμα και όταν η νόσος του Alzheimer τους στερήσει τη ζωή που κάποτε ήξεραν, ορισμένοι άνθρωποι μπορούν να βρουν αγάπη ανάμεσα στα “συντρίμμια”.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο σύζυγος ή τα παιδιά του ανθρώπου που νοσεί αρχίζουν να δέχονται και να καταλαβαίνουν τη νέα σχέση, σημειώνουν ειδικοί.

Ένα από τα παραδείγματα, είναι εβδομηνταεφτάχρονος άντρας στις ΗΠΑ που βρήκε συντροφιά σε μια γυναίκα στο γηροκομείο. Περνούσαν τον χρόνο τους μαζί, κρατώντας το χέρι ο ένας του άλλου μπροστά στους συγγενείς τους.

Το θέμα αυτό αποτελεί και θέμα ταινιών. Σε πρόσφατη αμερικανική ταινία, η γυναίκα που πάσχει από τη νόσο σταδιακά ξεχνάει τον σύζυγό της και δημιουργεί σχέση με άλλον άντρα που γνωρίζει στο ίδρυμα όπου φιλοξενείται. Ο σύζυγος, με τον καιρό, αρχίζει να αποδέχεται τη σχέση, κατανοώντας ότι δίνει στη σύζυγό του ασφάλεια και σταθερότητα μέσα στη σύγχυση που μπορεί να φέρει η νόσος.

Στις ΗΠΑ, οι περισσότεροι σύζυγοι ή τα παιδιά έχουν αναταποκριθεί θετικά σε αυτές τις νέες σχέσεις που δεν είναι σπάνιες, δηλώνει η Dr.Schemp. Eιδικοί δηλώνουν ότι πολλοί εκπλήσσονται όταν μαθαίνουν ότι οι ασθενείς μπορεί να έχουν πλούσια συναισθηματική ζωή.

Οι επιπτώσεις της νόσου δεν περιορίζουν την ανάγκη για κοινωνική επαφή του ασθενούς ούτε την επιθυμία του για αξιοπρέπεια και νόημα. Η νόσος συνήθως οδηγεί τον ασθενή στο να ξεχάσει όλους εκτός από όσους βρίσκονται κοντά του τακτικά, σημειώνει ο ειδικός Peter Redd.
Έτσι, οι ασθενείς μαθαίνουν να έχουν οικειότητα με ανθρώπους που βρίσκονται κοντά και αισθάνονται πιο άνετα.

Τέτοιο συναισθηματικό ταξίδι είναι συχνό μεταξύ των φροντιστών των ασθενών οι οποίοι είναι αντιμέτωποι με μια τέτοια κατάσταση, σημειώνει η Donna Schempp, εκπρόσωπος ιδρύματος φροντίδας ασθενών με Alzheimer.

Τα συναισθήματα συχνά μπορεί να εκφράζονται περισσότερο, καθώς προχωρά η νόσος και οι άνθρωποι γίνονται λιγότερο διστακτικοί να εκφράσουν τρυφερότητα. Όπως εξηγεί ο Dr.Kennedy, σε ορισμένες περιπτώσεις η έκφραση των συναισθημάτων μπορεί να αυξηθεί από τη νόσο-δηλαδή οι αναστολές να υποχωρήσουν.

Στην εικόνα μπορεί να προστεθεί και η σεξουαλικότητα και τότε είναι που γίνεται περισσότερο πολύπλοκη η κατάσταση.

Ανάλογα με τον άνθρωπο, υπάρχει ηθικό θέμα σχετικά με το αν κάποιος ασθενής πρέπει να δημιουργήσει νέα σχέση. Στις ΗΠΑ ορισμένα ιδρύματα δεν το επιτρέπουν, ενώ άλλα δεν είναι αντίθετα.

Η παθολογία του Alzheimer αρχίζει στα κέντρα μνήμης και μάθησης του εγκεφάλου και ύστερα εξαπλώνεται. Η έκταση και η κατεύθυνση της εξάπλωσης ποικίλλει σημαντικά από άνθρωπο σε άνθρωπο. Σε ορισμένους, η σκέψη και η μνήμη έχουν εξαφανιστεί σε μεγάλο βαθμό, αλλά η έκφραση των συναισθημάτων παραμένει σχετικά άθικτη.

Σύμφωνα με την εμπειρία της Shempp, τα ενήλικα παιδιά ασθενών είναι πιο δύσκολο να δεχτούν τη νέα σχέση του γονιού. Μοιάζει με εγκατάλειψη και αυτά αισθάνονται δεσμευμένα απέναντι και στους δυο γονείς. Έτσι, πολύτιμη καθίσταται η ενημέρωση για την πρόοδο της νόσου.

Χρειάζεται πολλή πληροφόρηση για να καταλάβει κάποιος πώς μπορεί να φροντίσει ασθενή μεAlzheimer, καταλήγουν οι ειδικοί.

Πηγή: iatronet.gr

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟΝ ΘΥΜΟ ΜΟΥ?

Published Ιανουαρίου 12, 2014 by sofiaathanasiadou
Πώς μπορώ να διαχειρίζομαι καλύτερα τον θυμό μου;

Ο θυμός είναι ένα απόλυτα φυσιολογικό, ανθρωπινο συναίσθημα. Σαν όλα τα συναισθήματα έχει μια λειτουργικότητα: μας δείχνει ότι κάτι σημαντικό συμβαίνει, κάτι που αξίζει την προσοχή μας(Pickhardt, 2013). Καμιά φορά όμως, νιώθουμε πως όταν είμαστε θυμωμένοι χάνουμε τον έλεγχο και τότε δημιουργούνται προβλήματα στο σπίτι μας, τη δουλειά μας, τις σχέσεις μας.

Παρόλο που νιώθουμε ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε τον θυμό μας, αυτό δεν συμβαίνει στα αλήθεια. Έχουμε την επιλογή να δράσουμε διαφορετικά, καθώς και την ευθύνη για το τι κάνουμε με τα συναισθήματά μας. Απλώς ο θυμός μας δίνει και μερικά πλεονεκτήματα, τα οποία πολλές φορές παρεμποδίζουν το να αλλάξουμε τη στάση μας.

Ποια είναι αυτά;

Πρώτον, ο θυμός μας δίνει μια αίσθηση ανωτερότητας σε σχέση με όποιον ή ό,τι μας θύμωσε.

Δεύτερον, μπορεί να μας βοηθήσει να κρύψουμε ένα αίσθημα άγχους ή ευαλωτότητας, που μπορεί να νιώθουμε.

Τρίτον, μας δίνει μια στιγμιαία αίσθηση ελέγχου (αλλά μετά ξαφνικά νιώθουμε εκτός ελέγχου) και φυσικά, όντας θυμωμένοι πολλές φορές “τρομάζουμε” τους άλλους για να “περάσει το δικό μας” (Seltzer, 2012).

Πρέπει λοιπόν να θέλω πραγματικά να αντιδράσω διαφορετικά την επόμενη φορά που θα θυμώσω, καθώς όλα τα παραπάνω μπαίνουν κάποιες φορές στην μέση.

Ο θυμός φυσικά και έχει την αξία του και σε καμία περίπτωση δεν είναι το ζητούμενο να μην θυμώνουμε ποτέ. Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν επιθυμητό, άλλωστε. Τι μπορώ να κάνω όμως στις περιπτώσεις που νιώθω ότι “το χάνω”;

Ο θυμός δεν είναι καλος ή κακός, είναι απλώς κάτι που νιώθουμε και όπως όλα τα συναισθήματα αξίζει την προσοχή και τον σεβασμό μας. Το ότι θυμώνω όμως, δε σημαίνει απαραίτητα ότι πρέπει να δράσω αυτομάτως. Εκεί, καλό είναι να βάλω ένα “φίλτρο”, να δώσω λίγο χρόνο στον εαυτό μου να σκεφτεί τα εξής:

- Τι είναι αυτό που με έχει θυμώσει πραγματικά;

- Ποιο είναι ακριβώς το πρόβλημα και τι μπορώ να κάνω για να το λύσω;

- Πώς μπορώ να εκφράσω τον θυμό μου με τέτοιο τρόπο ώστε να μη νιώθω μετά αδύναμος και μετανιωμένος;

- Πώς μπορώ να εκφράσω την θέση μου χωρίς να επιτεθώ στο άλλο πρόσωπο;

- Τι μπορεί να χάσω αν αντιδράσω πολύ θυμωμένα και απερίσκεπτα;

Αυτές οι ερωτήσεις δεν αποσκοπούν στο να ξεφορτωθώ τον θυμό μου ή να τον αμφισβητήσω, αλλά έχουν στόχο το να δω πιο καθαρά τελικά τι είναι αυτό που με θυμώνει και πώς μπορώ να δράσω πιο αποτελεσματικά για αυτό που θέλω να πετύχω ή να επικοινωνήσω (Lerner, 2013).

H Suzan Heitler (2012), λέει πως είναι σημαντικό να δούμε τον θυμό σαν το σήμα του STOP όταν οδηγάμε.

Τι κάνουμε λοιπόν όταν δούμε ένα STOP; Σταματάμε και κοιτάμε προσεκτικά! Και όταν πρόκειται για την ανθρώπινη επικοινωνία, ακούμε κιόλας.

Πρώτα λοιπόν, λέει, όταν στην επικοινωνία μας με τον άλλο κάτι μας θυμώσει, πριν αντιδράσουμε βρίζοντας, φωνάζοντας κλπ, καλό είναι να σταματήσουμε λίγο, να κάνουμε μια παύση σιωπής, ώστε να αναπνεύσουμε καλύτερα – ή να κάνουμε ό,τι άλλο μας αποφορτίζει.

Μετά, λέει, αντί να επικεντρωθούμε στο τι κάνει ο άλλος λάθος και μας τσαντίζει, καλό είναι να γυρίσουμε την εστίαση προς εμάς και να δούμε τι είναι αυτό που εμείς θέλουμε, τι μπορούμε εμείς να κάνουμε διαφορετικά, τι κάνουμε εμείς λάθος, και όχι απλώς να κρίνουμε τον άλλο.

Εδώ, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε λοιπόν τον λόγο μας, ώστε να επικοινωνήσουμε με τον άλλο, μιλώντας πάντα όμως με βάση εμάς.

Το τελευταίο, και πιο δύσκολο, είναι να ακούσουμε. Να ακούσουμε πραγματικά τι λέει ο άλλος, τι τον ανησυχεί, τι μπορεί να εννοεί, ποια η δική του οπτική. Να προσπαθήσουμε όντως να ακούσουμε, όχι απλά να πούμε στον άλλο πόσο άδικο έχει στο πώς βλέπει τα πράγματα.

Όταν είμαστε θυμωμένοι είναι πραγματικά δύσκολο να καταφέρουμε να ακούσουμε ενεργητικά τον άλλο, αν όμως το καταφέρουμε, τότε μαζί, θα φτάσουμε σε μια πιο εποικοδομητική λύση και για τους δυο μας.

Άλλο ένα πράγμα που βοηθάει είναι να θυμόμαστε ότι συνήθως δεν θυμώνουμε αν δεν νοιαζόμαστε πραγματικά για κάτι. Οπότε, όταν πάμε να μιλήσουμε για αυτό που μας θυμώνει, ίσως να βοηθήσει να αλλάξουμε την εστίασή μας στο τι πραγματικά μας νοιάζει και να προσπαθήσουμε να επικοινωνήσουμε αυτό στον άλλο (Pickhardt, 2013).

Επειδή είμαστε πάντα σε αλληλεπίδραση με τον κόσμο, όταν είμαστε θυμωμένοι δεν επηρεάζει μόνο εμάς, αλλά και όλους τους γύρω μας. Είναι σημαντικό να μάθουμε να εκφράζουμε σωστά τον θυμό μας, γιατί το να μην τον εκφράζουμε καθόλου μπορεί να δημιουργήσει ένα “μπλοκάρισμα” στην οικειότητα που νιώθουμε με τους ανθρώπους που σχετιζόμαστε.

Από την άλλη όμως, δεν είναι πάντα η σωστή ώρα για να δράσουμε επί του θυμού μας. Καλό είναι να μάθουμε να “διαλέγουμε τις μάχες μας”, γιατί όντως καμιά φορά το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι το να μην πούμε τίποτα. Οι συγκρούσεις μπορεί να είναι εξαντλητικές, οπότε είναι επιτακτική ανάγκη να αξιολογούμε τι πραγματικά αξίζει τον χρόνο και την ενέργειά μας, αντί να τσακωνόμαστε για το κάθε τι.

Γράφει η ψυχολόγος – υπαρξιακή ψυχοθεραπεύτρια, Δήμητρα Αθανασάκου

Πηγή: ourlife.gr

ΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΟΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΕΣ ΜΑΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ?

Published Ιανουαρίου 12, 2014 by sofiaathanasiadou
Τι αποκαλύπτουν οι σεξουαλικές μας επιθυμίες;

Επτά απορίες για το σεξ – που διστάζουμε να εκφράσουμε – βρίσκουν τις απαντήσεις τους. Για να βγούμε από την άβολη θέση στην οποία συχνά μας φέρνει μια συζήτηση γύρω από το σεξ ή ακόμη και αυτό το ίδιο το σεξ, θα χρειαστεί να επανεξετάσουμε όρους όπως η επιθυμία, ο γάμος και οι φαντασιώσεις. Η αλήθεια είναι ότι η σεξουαλικότητα παραμένει για πολλούς ένα σκοτεινό και μυστηριώδες κομμάτι της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Ωστόσο, διαβάζοντας το παρακάτω κείμενο, θα βρούμε απαντήσεις σε ερωτήματα που μας έχουν απασχολήσει, αλλά θα διστάζαμε να συζητήσουμε με τον σύντροφό μας ή ακόμη και να ομολογήσουμε στον ίδιο τον εαυτό μας.

Γιατί δυσκολευόμαστε να μιλήσουμε για σεξ;
Ή με άλλα λόγια: Γιατί δυσκολευόμαστε να συζητήσουμε τις ανάγκες μας με τον σύντροφό μας; Οι αιτίες φαίνεται να είναι διαφορετικές για τις γυναίκες και τους άνδρες. Πολλές γυναίκες δεν έχουν εξοικειωθεί με το σώμα τους και άρα με τις πτυχές της σεξουαλικότητάς τους, με αποτέλεσμα να μένουν ανικανοποίητες στη σεξουαλική τους ζωή, χωρίς να γνωρίζουν τον λόγο. Είναι πιθανό να νιώθουν ντροπή, να έχουν αναστολές ή να μην αισθάνονται αποδεκτές από τον σύντροφό τους. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι οι ίδιες που απέχουν από τη σεξουαλικότητά τους.

Από την άλλη πλευρά, οι άνδρες είναι πιθανό να ντρέπονται για ένα συγκεκριμένο πρόβλημα (π.χ. στύσης ή πρόωρης εκσπερμάτισης), το οποίο θεωρούν πλήγμα στον ανδρισμό τους, και μπροστά στην άρνηση να το συνειδητοποιήσουν, να το αποδεχτούν και να το αντιμετωπίσουν, προτιμούν να μη μιλάνε καθόλου γι’ αυτό. Η δυσκολία μας, πάντως, να μιλήσουμε ανοιχτά για σεξουαλικά ζητήματα προέρχεται και από κοινωνικές επιταγές. Το σεξ είναι το πιο απλό και όμορφο πράγμα του κόσμου, μπορεί όμως να γίνει δύσκολο, ακόμα και επώδυνο.

Ο καταιγισμός ερωτικών μηνυμάτων της σύγχρονης καταναλωτικής κοινωνίας, τα άπειρα «πρέπει» στο σεξ, τα σεξουαλικά πρότυπα που μας επιβάλλουν να ακολουθούμε, κατέληξαν να διαλύσουν τον πηγαίο και ενστικτώδη χαρακτήρα της ερωτικής συνεύρεσης δύο ατόμων. Έτσι, το σεξ γίνεται όλο και πιο δύσκολο και εμείς μπορεί ως αντίδραση του σώματος και του ψυχισμού μας να δείχνουμε άρνηση και αδιαφορία γι’ αυτό.

Γιατί δεν αποκαλύπτουμε τις φαντασιώσεις μας;
Η φαντασίωση είναι ένα φανταστικό σενάριο, άρρηκτα συνδεδεμένο με τη σεξουαλικότητα και βασισμένο στο υποσυνείδητό μας, το οποίο περιέχει τις ασυνείδητες ή απωθημένες επιθυμίες μας. Στο πλαίσιο αυτό, συντελείται ένας συμβιβασμός μεταξύ ενορμήσεων και ηθικών απαγορεύσεων που εμφανίζεται με συμβολικό τρόπο και χρειάζεται αποκωδικοποίηση (όπως συμβαίνει και με τα όνειρα). Οι φαντασιώσεις συνήθως λειτουργούν διεγερτικά, εμπλουτίζοντας την ερωτική μας ζωή, εξηγούν οι ειδικοί. Τότε, γιατί διστάζουμε να μιλήσουμε γι’ αυτές στον σύντροφό μας;

Για αρκετούς από εμάς, οι φαντασιώσεις συνοδεύονται από ντροπή, ενοχή και μυστικότητα, ενώ συχνά τις θεωρούμε προθάλαμο ερωτικής απιστίας. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι ακίνδυνες. Άλλωστε, τα πρόσωπα που πιθανώς εναλλάσσονται στο σενάριο, όπως και οι ρόλοι τους, είναι συμβολικά και λειτουργούν διεγερτικά. Επιπλέον, επειδή δεν έχουμε όλοι την ίδια εξοικείωση με τη σεξουαλικότητά μας και συχνά την αντιμετωπίζουμε με δισταγμό και αναστολές, η φαντασίωση μας βοηθά να πειραματιστούμε με ασφάλεια, χωρίς να καταπιεζόμαστε ή να κινδυνεύουμε να εκτεθούμε, οπότε σταδιακά αυτό μπορεί να αυξήσει την ερωτική μας επιθυμία και να μας «δέσει» συναισθηματικά με τον σύντροφό μας.

Γιατί μας διεγείρει η στολή;
Έχει να κάνει με τη φαντασίωση, με τον ρόλο που εξυπηρετεί κάθε στολή (π.χ. ρόλος κυριαρχίας ή υποταγής). Μέσω μιας συγκεκριμένης ένδυσης, μπορούμε να μπούμε σε έναν διαφορετικό ρόλο, να γίνουμε κάποιοι άλλοι και το σεξ να είναι (ή τουλάχιστον να προσπαθήσουμε να γίνει) όπως ακριβώς το έχουμε φανταστεί. Η στολή θεωρούνταν ανέκαθεν ένα «φετίχ», το οποίο διεγείρει γιατί παραπέμπει σε συγκεκριμένες προσλαμβάνουσες που έχει ο καθένας από εμάς, όπως είναι η πειθαρχία, η επιβολή ή η υποταγή, και οι οποίες -έως έναν βαθμό- προσθέτουν ενδιαφέρον και επομένως παραπάνω ερωτισμό στο σεξουαλικό παιχνίδι.

Κατά παρόμοιο τρόπο λειτουργεί στην ερωτική μας διάθεση και η επιλογή του μέρους που θέλουμε να κάνουμε σεξ. Μέρη όπως η τουαλέτα του εστιατορίου ή του αεροπλάνου προκαλούν διέγερση επειδή ενέχουν το φαντασιωσικό στοιχείο, το κρυφό, το παράνομο, το άγχος ότι κάποιος θα μας δει, στοιχεία δηλαδή που ενδεχομένως δημιουργούν ενδιαφέρον στην ερωτική συνεύρεση.

Σκοτώνει ο γάμος το σεξ;
Ο γάμος έχει δαιμονοποιηθεί ως δολοφόνος της σεξουαλικής επιθυμίας. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν είναι ο γάμος που απομακρύνει ερωτικά τους συντρόφους, αλλά οι συμπεριφορές που εμείς οι ίδιοι μπορεί να έχουμε κατά τη διάρκεια του γάμου, οι οποίες ενδεχομένως να προκαλέσουν προβλήματα στο σεξ. Στα παντρεμένα ζευγάρια υπάρχει, για παράδειγμα, συχνά η αίσθηση ότι ο ένας σύντροφος είναι κτήμα του άλλου, λόγω του «συμβολαίου» που έχουν υπογράψει, και επομένως παύουν να προσπαθούν για τη σχέση. Οι άνθρωποι, όμως, δεν «κατοχυρώνονται», ούτε «ανήκουν».

Πρόκειται για μια επίπλαστη αίσθηση που δεν έχει να κάνει με τον γάμο, αλλά με το πώς εμείς οι ίδιοι λειτουργούμε ως παντρεμένοι, πώς μεταφράζουμε και ίσως παρερμηνεύουμε την έννοια «εις γάμου κοινωνίαν». Βέβαια, πρέπει να σημειώσουμε ότι όταν υπάρχουν παιδιά στην οικογένεια, τότε εκ των πραγμάτων αλλάζουν οι συνθήκες της συμβίωσης του ζευγαριού και συχνά το παιχνίδι της σεξουαλικής επιθυμίας και του ερωτισμού μπορεί να χαθεί, εκτός και αν το ζευγάρι φροντίσει να προστατεύσει και να διαφυλάξει την ερωτική του ζωή.

Γιατί μας αρέσει η πορνογραφία;
Στην ερωτική ζωή των ζευγαριών η πορνογραφία μπορεί να λειτουργήσει ως ερέθισμα που αυξάνει τη σεξουαλική διέγερση, ως ερωτικό παιχνίδι ή ως πηγή από όπου γεννιούνται καινούργιες ιδέες για τους δύο συντρόφους, με σκοπό τον πειραματισμό και την ανανέωση των σεξουαλικών τους πρακτικών. Αυτό που μας ελκύει στην πορνογραφία είναι ίσως το διαφορετικό, το καινούργιο, η «ζωντανή» αποτύπωση των φαντασιώσεών μας.

Άλλωστε, η σχέση του ανθρώπου με την πορνογραφία έχει τις ρίζες της βαθιά στους αιώνες, ενώ οι επιστήμονες έχουν αποδείξει και τη βιολογική της εξήγηση, κατά την οποία η διέγερση προκαλείται στον άνθρωπο από την οπτική επαφή με το πορνογραφικό υλικό, που ενεργοποιεί συγκεκριμένους νευρώνες του εγκεφάλου. Το πορνό, λοιπόν, μπορεί να συμβάλλει στην ερωτική μας ζωή, αρκεί να μην περάσουμε στο άλλο άκρο και το θεωρήσουμε απαραίτητη προϋπόθεση διέγερσης και σεξουαλικής επαφής.

Τι μας γοητεύει στο ξενοδοχείο;
Ειδικά στο πλαίσιο μιας μακροχρόνιας σχέσης, το σεξ καταλήγει, λόγω καθημερινότητας, να γίνεται σε συγκεκριμένο χώρο, που συνήθως είναι η κρεβατοκάμαρα. Το ίδιο το σεξ (δηλαδή την ικανοποίηση της κορύφωσης) μπορεί να μην το βαριόμαστε, όταν όμως μια πρακτική επαναλαμβάνεται συνεχώς με τον ίδιο τρόπο, χάνει το ενδιαφέρον της. Συνήθως αυτό δεν έχει να κάνει με το πώς αισθανόμαστε με τον σύντροφό μας, αλλά με την κατάσταση μέσα στην οποία λαμβάνει χώρα η ερωτική πράξη στην καθημερινότητά μας.

Χρειάζονται, λοιπόν, εναλλαγές που προσθέτουν ενδιαφέρον, αν θέλουμε να συνεχίσουμε να επιζητούμε το σεξ με την ίδια συχνότητα. Η επιλογή του ξενοδοχείου είναι ένας χώρος διαφορετικός, ο οποίος παραπέμπει ταυτόχρονα σε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά τα οποία δημιουργούν παραπάνω διέγερση (π.χ. είναι ταυτισμένο με τα παράνομα ζευγάρια). Επιπλέον, δίνει τη δυνατότητα της «συνάντησης» και της «προσμονής», που μας φέρνει πίσω στα πρώτα χρόνια της σχέσης και μας υπενθυμίζει ότι, πέρα από τους υπόλοιπους ρόλους μας, είμαστε και εραστές.

Γιατί τα ψίχουλα στην κουζίνα επηρεάζουν το σεξ;
Λίγα ψίχουλα στο τραπέζι της κουζίνας, ένα άδειο μπουκάλι νερό στο ψυγείο ή ένα ξέστρωτο κρεβάτι μπορεί να αποτελούν ικανές αιτίες καβγά με τον σύντροφό μας. Πράγματα που δεν έχουν σημασία παίρνουν υπόσταση, γιατί εκείνη τη στιγμή προσπαθούμε να πούμε κάτι άλλο. Θυμώνουμε με τον σύντροφό μας για τις δουλειές του σπιτιού, ενώ αυτό που θα θέλαμε στην πραγματικότητα να του πούμε είναι: «Δεν με προσέχεις, με αγνοείς, δεν με καταλαβαίνεις, αδιαφορείς για τις ανάγκες μου».

Αντίστοιχα, ο σύντροφός μας ενδεχομένως να νιώθει αδικημένος ή και κουρασμένος από την προσπάθεια αποκρυπτογράφησης της συμπεριφοράς μας, με αποτέλεσμα να συνεχίζει με τη σειρά του μια λανθασμένη στάση και αντί να αναρωτηθεί τι κρύβεται πίσω από τα λόγια μας, να περιορίζεται στην εύκολη λύση, στο να χρησιμοποιεί χαρακτηρισμούς όπως γκρινιάρα, απαιτητική, οξύθυμη, καταπιεστική. Έτσι, μπαίνουμε σε έναν φαύλο κύκλο που γεμίζει και τους δυο μας με αισθήματα θυμού και απογοήτευσης, τραυματίζει τη σεξουαλική μας ζωή και τελικά δεν μας επιτρέπει να δούμε τι πραγματικά συμβαίνει και πώς να το αντιμετωπίσουμε.

 

 Πηγή: vita.gr

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 921 other followers