Εικόνες: Όταν τα μπαλόνια παίρνουν ζωή…

Published Σεπτεμβρίου 1, 2015 by sofiaathanasiadou

21898448_Balloon9.limghandler

Από: Ζαχαρία Πηνελόπη

Ένας ιάπωνας καλλιτέχνης δημιουργεί εντυπωσιακά ζωάκια από μπαλόνια!

Ο Masayoshi Matsumoto έχει το ταλέντο να δημιουργεί μοναδικά έργα τέχνης, που εντυπωσιάζουν τόσο τους μικρούς όσο και τους μεγάλους, χρησιμοποιώντας απλά χρωματιστά μπαλόνια. Οι πρωτότυπες κατασκευές του επικεντρώνονται κυρίως στα χερσαία ζώα, τα έντομα και τα ζώα της θάλασσας – ανάμεσά τους ψάρια, σαύρες, μέδουσες κι ένα πανέμορφο ροζ φλαμίγκο. Τα σχέδιά του «ζωντανεύουν» απλά και μόνο με την περιστροφή των μπαλονιών μεταξύ τους, χωρίς κανένα άλλο βοηθητικό εργαλείο (π.χ. κόλλα, ταινία κτλ.). Ακόμα και τα τόσο ζωηρά μάτια των ζώων, που φαίνεται να είναι ζωγραφισμένα επιδέξια με μαρκαδόρο, δεν είναι παρά μικροσκοπικά, στριμμένα μπαλόνια. Δεν είναι απίστευτα;

21898436_tumblr_nmc33j16iV1u2mrnjo1_1280.limghandler

21898438_tumblr_nmzs28LvTq1u2mrnjo1_1280.limghandler

21898441_Balloon2.limghandler

21898443_Balloon4.limghandler

21898444_Balloon5.limghandler

21898446_Balloon7.limghandler

21898448_Balloon9.limghandler

21898449_Balloon10.limghandler

21898450_Balloon11.limghandler

21898451_Balloon12.limghandler

21898452_tumblr_neimrx9UA01u2mrnjo1_1280.limghandler

21898453_tumblr_nein4ouFcG1u2mrnjo1_1280.limghandler

21898454_tumblr_nekc3hWlqs1u2mrnjo1_1280.limghandler

21898455_tumblr_nfj6wfniPA1u2mrnjo1_1280.limghandler

21898456_tumblr_ng7f9eAGdb1u2mrnjo1_1280.limghandler

21898457_tumblr_niqbfnK5nm1u2mrnjo1_1280.limghandler

21898458_tumblr_njekdu58AT1u2mrnjo1_1280.limghandler

21898459_tumblr_nkuc3o9BsJ1u2mrnjo1_1280.limghandler

Πηγή:www.imommy.gr

Αυτό το παιδάκι για 0,80 ευρώ δουλεύει καθημερινά 14 ώρες για τα εξαρτήματα των smartphones των παιδιών της Δύσης

Published Σεπτεμβρίου 1, 2015 by sofiaathanasiadou
ssssgf4

Ορυκτά όπως ο κασσίτερος, το βολφράμιο και το κολτάνιο, απαραίτητα για την κατασκευή των smartphones και των υπολογιστών, είναι βαμμένα με το αίμα των εργατών, συχνά ανήλικων παιδιών που εργάζονται σε συνθήκες σκλαβιάς στα ορυχεία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό.

Το Κονγκό είναι, σύμφωνα με έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας, η φτωχότερη χώρα στον κόσμο με κατά κεφαλήν ΑΕΠ 338 ευρώ. ΤΟ 71% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας με μεροκάματο 0,80 ευρώ και ο μέσος μηνιαίος μισθός φτάνει με δυσκολία τα 20 ευρώ.

Ο ορυκτός πλούτος του Κονγκό, όπως αναφέρει σχετικό άρθρο της εφημερίδας το Βήμα, εκτιμάται ότι αξίζει 17.000.000.000 ευρώ και περιλαμβάνει τα μεγαλύτερα αποθέματα χρυσού στον κόσμο, το 5% της παγκόσμιας παραγωγής χαλκού, το 50% κοβαλτίου και 80% κολτανίου.

Εκατοντάδες παράνομα ορυχεία, ανοίγουν κατά δεκάδες στα Ανατολικά της χώρας και ουσιαστικά δεν είναι τίποτα περισσότερο από αυτοσχέδιες τρύπες σε βουνοπλαγιές, όπως αναφέρει η Σοφία Πικς από τη Βρετανική ΜΚΟ «Global Witness» για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Σε αυτές τις επικίνδυνες στοές, καθημερινά δουλεύουν ενήλικες αλλά και μικρά παιδιά, για 12-14 συνεχόμενες ώρες. Σκάβουν για να βγάλουν το χώμα και το κοσκινίζουν για να βρουν τα μέταλλα που θα τους εξασφαλίσουν το μεροκάματο. Αν αρνηθούν να εργαστούν, ή προσπαθήσουν να διαφύγουν, η ποινή κυμαίνεται από μαστίγωμα μέχρι αποκεφαλισμό.

Οι ιδιοκτήτες των ορυχείων είναι συνήθως διεφθαρμένοι στρατιωτικοί και πολιτικοί, η συμμορίες οργανωμένου εγκλήματος, ενώ οι «πελάτες» τους είναι (έστω και εν αγνοία τους) μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες κατασκευής φορητών συσκευών επικοινωνίας

Όπως είναι αναμενόμενο, το προσδόκιμο όριο ζωής στη χώρα δεν υπερβαίνει τα 47 χρόνια για τους άνδρες και τα 51 για τις γυναίκες.

10417481_h18457786_slide-9c8257bde8ab9936134f0b9f3b91296aa80a8ef3-s6-c30
Πηγή:www.stroumfaki.org

Προσαρμογή σε παιδικό σταθμό

Published Σεπτεμβρίου 1, 2015 by sofiaathanasiadou

edc0638bab3e8797f6e26ab82f87fc49_L

Γράφει: 

Σεπτέμβρης είναι ο μήνας επιστροφής των μικρών και μεγάλων μαθητών στα σχολεία, όπως σοφά λέει ο λαός ..κάθε κατεργάρης στον πάγκο του !Μα το ξεκίνημα των μικρών παιδιών που πάνε πρώτη φορά σε παιδικό ή βρεφικό σταθμό είναι ένα σταθμός για την κάθε οικογένεια επειδή συντελείται ο πρώτος «αποχωρισμός» .

Για κάποιους είναι πρωτόγνωρο ,κλαμένα παιδάκια με ακραίες αντιδράσεις ,μαμάδες σε απόγνωση με βουρκωμένα μάτια, δασκάλες με ανοιχτές αγκαλιές να χαϊδεύουν τρεμάμενα «σπουργιτάκια »αλλά για κάποιους απλά η δουλειά τους .

Οδηγίες προς μαμάδες και όχι μόνο:

1)Η σωστή προετοιμασία κάθε παιδιού ανάλογα με την ηλικία του είναι πολύ σημαντική. Με συζήτηση, ανάγνωση παραμυθιών, βόλτα μπροστά από το κτίριο και όποιον άλλο τρόπο σκεφτεί κάθε γονιός προετοιμάζει το παιδί εξηγώντας του ότι θα βρεθεί σε ένα χαρούμενο περιβάλλον ,μαζί με άλλα παιδιά , που οι ίδιοι επιλέξατε για αυτό για να περνά όμορφα όσες ώρες είμαστε στην εργασία μας. Μπορείτε να αγοράσετε μαζί την σχολική του τσάντα, το παγούρι που θα έχει μαζί του για να πίνει νερό και να την γεμίσετε με όσα χρειάζονται για την παραμονή του στο σχολειό.

2)Οι αντιδράσεις των παιδιών ποικίλουν. Άλλα αντιδρούν αμέσως κι άλλα βγάζουν αντίδραση αργότερα. Σε κάθε περίπτωση η προσαρμογή πρέπει να γίνεται σταδιακά και να έχετε εμπιστοσύνη στο εκπαιδευτικό προσωπικό . Οποιαδήποτε αμφιβολία μας, το άγχος ,η δυσαρέσκεια μας και γενικά όλα τα αρνητικά συναισθήματα δυστυχώς μεταφέρονται στο παιδί γι αυτό πρέπει να είσαστε κι εσείς έτοιμοι να τα διαχειριστείτε. Το μυστικό της ομαλής ένταξης είναι η σταθερή συμπεριφορά.

3)Κάποια παιδιά προσαρμόζονται ευκολότερα και κάποια δυσκολότερα. Προσέχετε πως μεταφέρετε το σπουδαίο νέο αυτό για το παιδί σας στα υπόλοιπα μέλη της οικογενείας, δεν το συγκρίνουμε με άλλα παιδιά από τον περίγυρο , δε το κάνουμε να νιώθει ένοχο επειδή κλαίει τα πρωινά κατά την είσοδο του στον παιδικό σταθμό ,έχουμε ανοχή ,υπομονή, κατανόηση και να το επιβραβεύετε συνεχώς για την πρόοδο του μέρα με τη μέρα! Δώστε στο παιδί όσο χρόνο χρειάζεται για να προσαρμοστεί ,είναι απολύτως φυσιολογικό να δυσκολευτεί.

4)Από τη πρώτη μέρα που ξεκινάτε, να συνεργάζεστε με τις παιδαγωγούς, να παραδίνετε το παιδί αφού το αποχαιρετήσετε θερμά και του ευχηθείτε να περάσει όμορφα. Εκείνο μπορεί να αντιδράσει ακραία ,να κλωτσήσει, να γαντζωθεί πάνω σας ,να κάνει εμετό ,να ισχυριστεί ότι πονάει κάπου κλπ. Φυσικά δε θα λυγίσετε ,επιβάλλεται να είσαστε ψύχραιμοι και να του πείτε πόσο το αγαπάτε και ότι σε λίγο θα γυρίσετε να το πάρετε .Τα υπόλοιπα είναι δουλειά των παιδαγωγών ..συνήθως συμβουλεύουμε την μεταφορά του παιδιού προς το σχολείο να την κάνει ο πιο ψύχραιμος γονιός .Επίσης, να είσαστε συνεπείς στην ώρα που θα παραλάβετε το παιδί καθώς κι αυτό το βοηθά πολύ!

5)Τις πρώτες μέρες του νέου αυτού ξεκινήματος μην επιμείνετε να μάθετε πως περνά το παιδί ,είναι πολύ μικρά για να διαχειριστούν και να μεταφέρουν όσα θέλετε να μάθετε.Το αφήνουμε να εκφραστεί ελεύθερα και παρατηρούμε πως συμπεριφέρεται .Οποιαδήποτε απορία μας τη συζητάμε με τη δασκάλα προς όφελος του παιδιού…

6)Τέλος, να σημειωθεί ότι πρέπει να φοράει το παιδί απλά εύκολα ρούχα για να το διευκολύνουμε να παίζει και να αυτοεξυπηρετείται, χωρίς ζώνες ,κουμπιά ,όχι παπούτσια με κορδόνια. Να έχετε στην τσάντα του μια αλλαξιά ρούχα ή και παραπάνω. Ενημερώνουμε τη δασκάλα για θέματα υγείας ή ψυχολογίας αν τυχόν απασχολούν το παιδί Χρησιμοποιείστε κάποια προληπτική λοσιόν για τις ψείρες.

ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ

Πηγή:www.ivfforums.gr

Deco: Παιδικά γραφεία με στυλ

Published Σεπτεμβρίου 1, 2015 by sofiaathanasiadou

22695955_kids_desk_1.limghandler

Από: Νινέττα Φαφούτη

Τα σχολεία σε λίγες μέρες ανοίγουν και  οι μικροί μαθητές θα πρέπει να έχουν ένα χώρο στον οποίο θα συγκεντρώνονται απερίσπαστα για να διαβάσουν τα μαθήματά τους.
Ο χώρος αυτός θα πρέπει να είναι σε ένα ήσυχο σημείο του σπιτιού, πρέπει να έχει επαρκή φωτισμό, την σωστή καρέκλα και γραφείο.  «Παίξτε» με τα φωτεινά χρώματα για να γίνει ακόμα πιο ευχάριστο για το παιδί. Φροντίστε να είναι αρκετά μεγάλο ώστε να χωράει τα τετράδια, τα βιβλία και ό,τι άλλο χρησιμοποιεί το παιδί όταν διαβάζει. Καλό θα ήταν να υπάρχουν συρτάρια, κουτιά και θήκες για την καλύτερη οργάνωση του γραφείου.
Εμείς βρήκαμε μερικές ιδέες -εμπνευσμένες από το Σκανδιναβικό design- τις οποίες και σας παρουσιάζουμε με εύχρηστα και ευφάνταστα παιδικά γραφεία. Εσείς βάλτε την φαντασία και το γούστο σας και σύμφωνα με τον χώρο του σπιτιού σας, δημιουργείτε τον κατάλληλο χώρο μελέτης, για να ξεκινήσει με κέφι η νέα σχολική χρονιά.
22695956_kids_desk_2.limghandler
22695957_kids_desk_3.limghandler (1)
  22695958_kids_desk_4.limghandler
22695959_kids_desk_5.limghandler
22695960_kids_desk_6.limghandler
22695961_kids_desk_7.limghandler
22695962_kids_desk_8.limghandler
22695963_kids_desk_9.limghandler
22695964_kids_desk_10.limghandler
22695965_kids_desk_11.limghandler
22695966_kids_desk_12.limghandler
22695967_kids_desk_13.limghandler
22695968_kids_desk_14.limghandler
22695969_kids_desk_15.limghandler
22695970_kids_desk_16.limghandler
22695972_kids_desk_17.limghandler
22695973_kids_desk_18.limghandler
22695974_kids_desk_19.limghandler
22695977_kids_desk_21.limghandler
22695978_kids_desk_22.limghandler
22695980_kids_desk_23.limghandler
22695981_kids_desk_24.limghandler
22695982_kids_desk_25.limghandler
22695984_kids_desk_26.limghandler
22695985_kids_desk_27.limghandler 22695986_kids_desk_28.limghandler
22695987_kids_desk_29.limghandler
22695989_kids_desk_30.limghandler
22695990_kids_desk_31.limghandler
22695991_kids_desk_32.limghandler
22695992_kids_desk_33.limghandler
22695994_kids_desk_34.limghandler
22695995_kids_desk_35.limghandler
22696684_kids_desk_20.limghandler

Πηγή:www.imommy.gr

Τα 10 μεγαλύτερα λάθη που κάνουμε οι άντρες στις σχέσεις μας!

Published Αυγούστου 31, 2015 by sofiaathanasiadou

antras-5

Μια γενικότερη φιλοσοφία που ακολουθώ στη ζωή μου, είναι αυτή της αυτοκριτικής. Μ’ αρέσει πολύ να καταγράφω αυτά που (δεν) κάνω και στη συνέχεια να τα αναλύω όσο περισσότερο γίνεται. Δεν ξέρω αν ισχύει ή όχι, πάντως δημιουργώ στον εαυτό την εντύπωση της αυτοβελτίωσης και διόρθωσης των κακώς κειμένων όσον αφορά τις πράξεις και τις διαδρομές που επιλέγω.

Στα παραπάνω πλαίσια, έχω αναρωτηθεί αρκετές φορές τι δεν έκανα ή δεν κάνω σωστά στις εκάστοτε σχέσεις μου και νομίζω πως τα έχω καθορίσει πλήρως μέχρι σήμερα.

Ταυτόχρονα, συγκρίνοντας τα δικά μου λάθη με εκείνα των φίλων μου, παρατηρώ πως ο μεγαλύτερος όγκος αυτών είναι κοινός. Τι μας δείχνει αυτό; Πως οι άντρες πέφτουμε στις ίδιες παγίδες όσον αφορά των ερωτικό μας τομέα και συνεπώς απομακρύνουμε από δίπλα μας γυναίκες που άξιζαν σίγουρα σωστότερη διαχείριση.

Ακολουθεί μια λίστα με τα 10 μεγαλύτερα λάθη που έχω εντοπίσει εγώ προσωπικά και νομίζω θα ταυτιστείτε σε μεγάλο βαθμό. Τι λάθη κάνουμε με την κάθε κοπέλα μας λοιπόν;

1. Δεν της δείχνουμε πόσο αισθητή είναι η παρουσία της

Είναι η φύση των γυναικών τέτοια, που επιθυμούν η παρουσία και η γενικότερη ύπαρξή τους να αποτελεί συνεχώς σημείο αναφοράς. Ειδικά από τον φίλο της, μία κοπέλα περιμένει να είναι διαρκώς το κέντρο του ενδιαφέροντός του. Δε νοείται να δίνει περισσότερη σημασία σε κάποιον ή κάποια άλλον/η από τη στιγμή που εκείνη βρίσκεται στο χώρο.

Εμείς οι άντρες από την πλευρά μας, είμαστε περισσότερο επιφανειακοί. Κάνουμε αυτό που μας βγαίνει αυθόρμητα εκείνη τη στιγμή. Κι επειδή την κοπέλα μας την έχουμε σε καθημερινή βάση, πολλές φορές πέφτουμε στην παγίδα να εστιάσουμε την προσοχή μας κάπου αλλού. Κι όταν αυτό αρχίζει να γίνεται συνήθεια, το πρόβλημα μεγαλώνει σημαντικα…

2. Δεν την καταλαβαίνουμε (ή έστω δεν προσποιούμαστε)

Από τη στιγμή που είσαι άντρας είναι εκ φύσεως αδύνατο να καταλάβεις πλήρως μια γυναίκα και δη, αυτήν που έχεις δίπλα σου κι απαιτεί περισσότερη κατανόηση από εσένα. Από την άλλη όμως, θα έπρεπε να προσπαθούμε λίγο περισσότερο σε αυτόν τον τομέα. Πολλές φορές μάλιστα, αρκεί και η εντύπωση πως νιώθουμε και μοιραζόμαστε τις ανησυχίες της χωρίς καν αυτό να ισχύει.

Πρέπει να προσπαθήσουμε λίγο περισσότερο λοιπόν. Άλλωστε αρκεί ένας απλός παραλληλισμός. Όπως εμείς γουστάρουμε ποδόσφαιρο και Champions League, εκείνες τρελαίνονται για ψώνια και Sex and the City. Χαλάλι τους…

3. Της επιτρέπουμε να μας «καβαλήσει»

Ένας από τους στόχους που έχει μια γυναίκα μπαίνοντας σε σχέση είναι να «καβαλήσει» το αγόρι της. Και δεν το εννοώ σε καμία περίπτωση πονηρά. Αναφέρομαι στην ιεραρχία αυτής της σχέσης. Προσέξτε κάτι όμως. Άπαξ και το πετύχει αυτό μία γυναίκα, κατά 99% την έχασες.

Πολύ απλά διότι δεν της αρέσει να είναι από πάνω και να κινεί τα νήματα. Αυτό που της αρέσει είναι η προσπάθεια να φτάσει εκείνη από πάνω. Συνεπώς, αν θέλεις να την ιντριγκάρεις και να αυξήσεις το ενδιαφέρον της για σένα αντιστάσου με όλες σου τις δυνάμεις. Αν πάλι, επιθυμείς να τη χάσεις τότε απλά υπέκυψε με συνοπτικές διαδικασίες.

4. Της δείχνουμε πως κάποιος/α ή κάτι είναι σημαντικότερος/η/ο από εκείνη

Μοιάζει αρκετά με το #1 αλλά εδώ έχουμε μια πιο ξεκάθαρη περίπτωση όπου κάτι συγκεκριμένο απασχολεί το μυαλό και το σώμα μας αφήνοντας εκείνη σε δεύτερη μοίρα. Οι περισσότεροι θα σκεφτείτε «Α, μια άλλη γυναίκα ας πούμε». Σίγουρα αυτή είναι μία εκδοχή του πράγματος αλλά δεν είναι η μοναδική. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι η δουλειά και τα όνειρά μας για καριέρα εκείνα που παίζουν το ρόλο της «παράλληλης γκόμενας». Σίγουρα όμως, δείχνοντας περισσότερο πάθος σε κάτι άλλο απομακρυνόμαστε από την κοπέλα μας και η ρήξη φαντάζει αναπόφευκτη.

5. Δεν ανταποκρινόμαστε στα συναισθήματά της

«Οι γυναίκες είναι περισσότερο συναισθηματικές από τους άντρες». Ακούμε την ίδια, κλισέ ατάκα από το δημοτικό. Δεν έχω καταλάβει ακόμη τι ισχύει στην πραγματικότητα, είμαι βέβαιος όμως πως οι γυναίκες είναι σε θέση να εξωτερικεύσουν τα συναισθήματά τους πολύ πιο εύκολα από εμάς.

Χωρίς αυτό να τις κάνει και πιο ευαίσθητες ή συναισθηματικές. Στο θέμα μας όμως, αν η εξωτερίκευση αυτή δε βρει ανταπόδοση από τη δική μας τη μεριά τότε αρχίζει να στραβώνει το πράγμα. Μη φοβάστε. Αν το νιώθετε, πείτε της ελεύθερα «Σ’ αγαπω»! Αν δεν το νιώθετε τότε ξανασκεφτείτε κάποια πράγματα. Και ξέρετε πολύ καλά τι εννοώ…

6. Χάνουμε (ή δεν κερδίζουμε ποτέ) την εμπιστοσύνη της

Η εμπιστοσύνη, όσο δύσκολα κατακτάται άλλο τόσο εύκολα γκρεμίζεται. Η πιο απλή (λάθος) πράξη από μέρους μας είναι σε θέση να ισοπεδώσει όλο αυτό που παλεύαμε να χτίσουμε τόσο καιρό. Αν το καταφέρεις λοιπόν, φρόντισε να συνεχίσεις σωστά κι όπως πρέπει. Διαφορετικά, προετοιμάσου να αποδεχτείς τις συνέπειες!

7. Είμαστε ιδιαίτερα …μαλθακοί

Πως εμείς οι άντρες περιμένουμε από μια γυναίκα να είναι ταυτόχρονα καλή κοπέλα και …«πουτάνα» εκεί που πρέπει; Ε, κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με εκείνες μόνο που αλλάζουν οι ρόλοι.

Στη δική τους περίπτωση μας περιμένουν ταυτόχρονα συναισθηματικούς, ευαίσθητους, προσιτούς κι «αγκαλίτσες» αλλά δεν παύουν να μας θέλουν μπρουτάλ, δυνατούς και σκληρούς, ικανούς με πιο απλά λόγια να τους δημιουργήσουμε το αίσθημα ασφάλειας και σιγουριάς δίπλα μας. Μην το ψάχνετε για λύση. Η φάση είναι …άλυτη εξίσωση!

8. Είμαστε υπερβολικά εγωιστές

Είναι περισσότερο χαρακτηριστικό του καθενός παρά λάθος που κάνουμε με τις γυναίκες. Από την άλλη, είμαστε τόσοι πολλοί αυτοί που επικεντρωνόμαστε στον εαυτό μας και τα δικά μας θέλω, που θεώρησα σωστό να το συμπεριλάβω.

Η σχέση είναι ένα ομαδικό παιχνίδι που απαιτεί τη συνεργασία και των δύο για την επίτευξη ενός κοινού στόχου όπως στόχος σε κάθε σχέση είναι διαφορετικό πράγμα. Αν πάντως, εσένα το μόνο που σε ενδιαφέρει είναι η προσωπική σου ικανοποίηση και τίποτα περισσότερο τότε μία είναι η λύση. Άφησε τα ομαδικά και πιάσε το …τένις!

9. Δεν έχουμε ιδέα τι ζητάμε από εκείνη και τη σχέση μας

Αυτό το λάθος είναι ένα από τα πλέον συνηθισμένα, όσον αφορά τις μεγαλύτερες ηλικίες. Εννοώντας 25+. Εκεί όπου σιγά σιγά μπαίνουν και οι απώτεροι στόχοι (στα 20 σου δυσκολεύεσαι ακόμη και να μιλήσεις για γάμο) και δημιουργούν νέους τριγμούς. Είναι πολύ δυσάρεστο να βρίσκεσαι σε έναν δεσμό όπου ο ένας είναι ευχαριστημένος με την υπάρχουσα κατάσταση κι ο άλλος ζητά παραπάνω.

Πολλά παραπάνω. Αν υποπτευτείς έστω ότι είσαι σε μια τέτοια φάση τότε μην κωλυσιεργείς. Μίλησε στην κοπέλα σου κι εξήγησέ της τα θέλω και τις προτεραιότητές σου. Αν συμβαδίζεται καλώς. Αν όχι, θα γλιτώσετε από πολύ πιο δυσάρεστα περιστατικά. Θάρρος και μια βαθιά ανάσα θέλει!

10. Μας θεωρεί δεδομένο!

Προφανώς και θα κλείσω με το μεγαλύτερο λάθος που κάνουμε εμείς οι άντρες κυρίως στις νεαρές ηλικίες (25-). Σε αυτή τη φάση της ζωής μας, όλοι «παίζουμε» και δοκιμάζουμε πράγματα για να κατασταλάξουμε σε συνήθειες και προτιμήσεις. Αν το παιχνίδι (όποιο κι αν είναι αυτό) χάσει το ενδιαφέρον του τότε προφανώς και προχωράμε στο επόμενο. Μια 20χρονη κοπέλα λοιπόν, το τελευταίο πράγμα που επιθυμεί είναι να σε θεωρήσει δεδομένο.

Την κάνεις να χάσει το ενδιαφέρον της για το παιχνίδι. Δεν υπάρχουν νέες πίστες να περάσει. Δεν υπάρχουν νέοι εχθροί να κερδίσει. Ίσως στα 50-60 της που θα οδεύει προς τη σύνταξη να περιμένει κάτι τέτοιο από τον σύντροφο της ζωής της. Τώρα όμως όχι. Σίγουρα όχι…

του Νότη Κουτσούκου από το neopolis.gr

Πηγή:www.tilestwra.com

«Γιατί δεν σε αγαπώ όπως παλιά»: Μια μαμά γράφει στον άντρα της

Published Αυγούστου 31, 2015 by sofiaathanasiadou

babas-agapi_590_b

από Έλενα Μπούλια

Μια μαμά γράφει στον άντρα της το πιο αληθινό και τρυφερό γράμμα που θα μπορούσε να γράψει ποτέ μια γυναίκα στον άνθρωπο με τον οποίον είναι ζευγάρι εδώ και 16 χρόνια, εξηγώντας τους λόγους που η αγάπη της, όσο περνούν τα χρόνια δεν είναι πια η ίδια. Είμαστε βέβαιοι ότι θα σας αγγίξει και θα σας συγκινήσει βαθιά…

«Κάποτε με τρέλαινε. Ήμασταν νιόπαντροι και ο καθένας είχε να δώσει τη συμβουλή του. Κάποιοι άνθρωποι πίστευαν ότι απλά το να είναι παντρεμένοι σήμαινε ότι είχαν γίνει ειδικοί στον γάμο, και δεν μπορούσαν να μην μοιραστούν μαζί μας τη σοφία τους. Σχεδόν ό,τι κι αν μας είπαν ήταν άχρηστο. Υπήρξε, όμως, μία εξαίρεση.

Τους γνωρίσαμε στον μήνα του μέλιτος. Κοιτάζοντας πίσω, η συνάντησή μας μοιάζει καρμική. Λες και μας είδαν και ήξεραν αμέσως το μέλλον μας. Συναντηθήκαμε τυχαία, ένα απόγευμα ενώ πίναμε κοκτέιλ. Εκείνη τη στιγμή σκέφτηκα ότι ήταν ένα μίζερο, ηλικιωμένο ζευγάρι με μία τρομερά καταθλιπτική συμβουλή. Στην πραγματικότητα, δεν είμαι σίγουρη αν επρόκειτο καν για συμβουλή ή απλά για μία δήλωση. Χαμογελώντας γλυκά στην εδώ και 50 χρόνια σύζυγό του, ο άντρας μας είπε «δεν ξέρω πόσο νομίζετε ότι αγαπάτε ο ένας τον άλλον, όμως απλά περιμένετε. Κάποτε θα αναπολείτε το παρελθόν και θα συνειδητοποιείτε ότι δεν αγαπάτε πια ο ένας τον άλλον όπως παλιά.» Στη συνέχεια μας συνεχάρησαν και έφυγαν.

holding_hands_istock

Καθώς απομακρύνονταν εσύ γέλασες και μου είπες «Τι βλακεία συμβουλή ήταν αυτή;». Συμφωνήσαμε ότι ερχόταν πρώτη στη λίστα των πιο αλλόκοτων και άχρηστων συμβουλών περί γάμου. Τουλάχιστον, αυτό πιστεύαμε εκείνη τη στιγμή. Κάνοντας μια ανασκόπηση, συνειδητοποιώ ότι ήταν παραπάνω από συμβουλή. Ήταν μία υπέροχα αληθινή δήλωση αναφορικά με την πορεία του γάμου. Αλλά ήμασταν νέοι, τρελά ερωτευμένοι και νιόπαντροι. Δεν ξέραμε πόσο δίκιο είχαν. Και όπως περνούσαν τα χρόνια και ερχόταν η ζωή, άρχισα να συνειδητοποιώ ότι εκείνη ήταν η πιο προφητική δήλωση περί σχέσεων που μας έχει δώσει ποτέ οποιοσδήποτε.

Καθώς καθόμαστε στα επείγοντα του νοσοκομείου, και σε κοιτάζω να κρατάς το χέρι του γιου μας, έρχεται στο μυαλό μου εκείνη η κουβέντα. Αυτή την εβδομάδα έχουμε επέτειο και αναπόφευκτα ανατρέχω στη δεκαετία που πέρασε. Κοιτώντας σε να κρατάς το άρρωστο αγοράκι μας, επιτέλους καταλαβαίνω.

Έχει διπλώσει το έντερό του και πονάει τρομερά. Έχει ακουμπήσει το κεφάλι του στο στήθος σου και τα χέρια σου είναι τυλιγμένα γύρω του. Σε ακούω να του τραγουδάς χαμηλόφωνα του τραγούδι από τη «Λέσχη του Μίκυ Μάους», προσπαθώντας να ελαφρύνεις κάπως το κλίμα. Αν δεν ήταν ο ορός και το νοσοκομειακό κρεβάτι, κανείς δεν θα καταλάβαινε ότι είμαστε στα επείγοντα. Αγκαλιασμένοι και οι δύο, περιμένοντας τον γιατρό, δείχνετε τόσο ήρεμοι, τόσο φυσιολογικοί που είναι αδύνατο να πιστέψω ότι ο γιος μας έχει κάποιο πρόβλημα υγείας. Αυτή τη στιγμή, καταλαβαίνω τι προσπαθούσε να μας πει εκείνο το ηλικιωμένο ζευγάρι… δεν σε αγαπώ πια όπως παλιά.

Κοίτα, όμως, ποιο είναι το θέμα: Παρανόησα. Δεν είπαν ποτέ «θα αγαπάτε ο ένας τον άλλον λιγότερο» ούτε «το ίδιο», είπαν «όπως παλιά». Δηλαδή «όπως κάποτε», «όπως συνηθίζατε», «όπως είχατε μάθει». Το ότι τώρα μαθαίνουμε σε κάτι άλλο, δεν είναι λιγότερο σπουδαίο. Η αγάπη αλλάζει με τον χρόνο, γιατί αλλάζει η ζωή και αλλάζουν οι συνθήκες. Όταν αγαπάς κάποιον για όλη σου τη ζωή, η αγάπη σου αναπόφευκτα θα προσαρμοστεί και θα αλλάξει, αλλιώς κινδυνεύει να σβήσει. Παράδειγμα, τα 16 χρόνια που έχουμε περάσει μαζί. Έχουμε αλλάξει. Η αγάπη μας έχει αλλάξει. Οι συνθήκες της ζωής μας οδήγησαν σε αυτή την αλλαγή.

Πρέπει να ξέρεις ότι σε αγαπώ εξίσου σήμερα όσο σε αγαπούσα και τη μέρα που παντρευτήκαμε. Αλλά τώρα σε αγαπώ για διαφορετικούς λόγους από αυτούς που σε αγαπούσα τότε. Λόγους που δεν θα μπορούσα να έχω προβλέψει μία δεκαετία πριν, πολύ πριν εμφανιστούν τα προβλήματα (που έχουν οι περισσότεροι ενήλικες), άρρωστα μωρά και καριέρες γεμάτες στρες. Πράγματα που κάποτε με τρέλαιναν είναι σήμερα τα αγαπημένα μου χαρακτηριστικά σου και πράγματα που κάποτε έβρισκα αστεία και αξιολάτρευτα… δεν τα βρίσκω πια.

Καθώς σε βλέπω αγκαλιά με το παιδί μας, ζουληγμένοι και οι δύο σε ένα φορείο, καμία αλλαγή στο πώς σε αγαπάω δεν είναι πιο προφανής από το πώς νιώθω για την ψύχραιμη, ήρεμη, λογική σου συμπεριφορά. Θεέ μου, πόσο με τρέλαινε κάποτε η ηρεμία σου! Μπορούσα να σου λέω ότι το σπίτι καίγεται και εσύ απλά θα ετοίμαζες σύντομα και ήσυχα μια αποτελεσματική στρατηγική τάχιστης απόδρασης, περιλαμβάνοντας τα απολύτως απαραίτητα που θα έπρεπε να πάρουμε. Δεν θα έδειχνες κανένα συναίσθημα, παρά μόνο θα έσφιγγες λίγο το σαγόνι και τους ώμους σου. Αν ερχόμουν σπίτι και σου έλεγα «κερδίσαμε το λαχείο!», εσύ θα χαμογελούσες και θα έλεγες «α, ωραία!». Δεν θα χοροπηδούσες πάνω-κάτω, ούτε θα ούρλιαζες. Όχι, αυτά τα κάνω εγώ. Εγώ είμαι η ενθουσιώδης. Η φασαριόζα. Η χαζοχαρούμενη. Η συναισθηματική. Στην πραγματικότητα, είμαι ό,τι αισθάνομαι την κάθε στιγμή. Δεν χρειάζεται ποτέ να με ρωτήσεις πώς αισθάνομαι. Είναι προφανές κοιτάζοντάς με.

Πάντα ευχόμουν να είσαι πιο εκφραστικός. Πάντα προσπαθούσα να σε ξεσηκώσω και να σε χαλαρώσω. Αλλά οι προσπάθειές μου ήταν μάταιες. Δεν είσαι τέτοιος άνθρωπος. Είσαι -και πάντα θα είσαι- εκνευριστικά ήρεμος, ψύχραιμος και συγκεντρωμένος. Σήμερα, δεν μπορώ να πιστέψω ότι κάποτε αυτό με θύμωνε. Δεν είμαι σίγουρη πότε ακριβώς, κατά τα 16 χρόνια μας μαζί, άλλαξε αυτό, όμως άλλαξε και πλέον είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μου χαρακτηριστικά σου.

Για να είμαι ειλικρινής, μάλλον άρχισε να αλλάζει με τη γέννηση του πρώτου παιδιού μας. Ήξερα ότι το παιδί μας ήταν άρρωστο και υπέφερε και ήμουν τρομοκρατημένη. Εκεί που εγώ ήμουν πανικόβλητη και έκλαιγα, εσύ ήσουν σταθερός και συγκροτημένος. Έψαχνες να βρεις τους κατάλληλους γιατρούς. Ενώ εγώ προσπαθούσα να μην φρικάρω με τις μη φυσιολογικές εξετάσεις, εσύ ήσουν προετοιμασμένος, στωικός και έκανες ερωτήσεις. Δεν φοβόσουν να προκαλέσεις το σύστημα και φρόντιζες να εξετάσουν οι γιατροί κάθε ενδεχόμενο. Όταν τα μικρά αγοράκια μας ούρλιαζαν από τους πόνους και όλοι γύρω μας ήταν παγωμένοι, μη ξέροντας τι να κάνουν, εσύ ήσυχα εκτιμούσες την κατάσταση και ήξερες τι έπρεπε να γίνει. Όταν νιώθω καταβεβλημένη και στα πρόθυρα της κατάρρευσης, εσύ πάντα ξέρεις πώς να με ηρεμείς και να με επαναφέρεις.

Τώρα, καθώς προσπαθώ να συγκεντρώσω το μυαλό μου, περπατώντας πάνω-κάτω στα επείγοντα, δεν θα μπορούσε να μου είναι πιο σαφές το πόσο εκτιμώ αυτό το χάρισμά σου. Χρειάστηκε να «πάω για νερό» για να μη με δει ο γιος μας να κλαίω. Ο σωματικός του πόνος και ο φόβος του με έκαναν να καταρρεύσω. Διαισθανόταν πώς ένιωθα και αυτό δεν τον βοηθούσε. Αλλά με την ήρεμη παρουσία σου έκρυβες απόλυτα τον δικό σου φόβο. Μπορούσε να διαισθανθεί την ενέργειά σου και αυτό τον ηρεμούσε, απομάκρυνε τον φόβο του και τον γαλήνευε.

loving-parents-1

Παρόλο που κάποτε ευχόμουν να είσαι πιο ενθουσιώδης, πλέον είμαι παραπάνω από ευγνώμων που δεν είσαι. Είσαι ο βράχος της οικογένειάς μας. Η σταθερότητά μας. Το ήρεμο καταφύγιό μας εν μέσω καταιγίδας. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι κάποτε ευχόμουν να είσαι περισσότερο σαν εμένα. Παρέχεις ισορροπία στην εξαντλητική, τρελή και γεμάτη στρες ζωή μας.

Δύο παιδιά με μία σπάνια διαταραχή ήταν αρκετά για να μας αλλάξουν. Ή, τουλάχιστον, για να αλλάξουν τον τρόπο που μας βλέπω. Τον τρόπο που βλέπω τον κόσμο. Όλα αυτά που εκτιμώ και που χρειάζομαι. Αυτό που δεν έχει αλλάξει είναι ότι σε αγαπάω. Είμαι τόσο ευγνώμων που είσαι αυτός που είσαι. Είμαι ευγνώμων που είμαι εγώ αυτή που χρειάζεται να ηρεμείς.

Ανυπομονώ να ανακαλύψω ακόμα πιο υπέροχα χαρακτηριστικά σου που ποτέ δεν είχα προσέξει ή εκτιμήσει. Πράγματα που ήμουν υπερβολικά πολυάσχολη ή εκνευρισμένη για να καταλάβω τη σημασία τους. Πράγματα που μπορεί να μου πήραν μέρες, χρόνια ή δεκαετίες για να δω και να αγαπήσω. Όμως, μέχρι τότε, ξέρω πως μάλλον δεν θα σε αγαπώ όπως σε αγαπώ τώρα. Γιατί τότε θα είναι διαφορετικά. Τα παιδιά μας θα είναι μεγαλύτερα. Η ζωή μας θα έχει εξελιχθεί. Μέχρι τότε δεν θα σε αγαπώ όπως συνήθιζα και… πραγματικά ανυπομονώ!»

Πηγή: scarymommy.com

Διαβάστηκε στο:www.mama365.gr

Μπαμπάς καταγράφει καρέ-καρέ το μαγικό ταξίδι της εγκυμοσύνης της γυναίκας του

Published Αυγούστου 31, 2015 by sofiaathanasiadou

neoi-goneis-_590_b

Ο Sean Klitzner, Αμερικάνος κωμικός, αποφάσισε να βιντεοσκοπήσει κάθε στιγμή του εννιάμηνου ταξιδιού της εγκυμοσύνης της γυναίκας του, αρχής γενομένης από τη στιγμή που κάνει τεστ κυήσεως! Το πολύ συγκινητικό βίντεο που έφτιαξε αυτός ο τρυφερός σύζυγος, δείχνει την πορεία μιας γυναίκας προς τη μητρότητα κι ενός ζευγαριού προς την «ενηλικίωση»…

Το βίντεο αρχίζει και τελειώνει με δάκρυα χαράς. Στην αρχή η μέλλουσα μαμά ανακαλύπτει ότι είναι έγκυος και στο τέλος, το ζευγάρι αγκαλιάζει συγκινημένο το νέο μέλος της μικρής τους οικογένειας. Αυτός ο μπαμπάς έκανε ένα απ΄τα ομορφότερα δώρα στη γυναίκα και το παιδί του! Δεν συμφωνείτε;

Πηγή:www.mama365.gr

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 939 ακόμα followers