Me, MySelf and I

All posts in the Me, MySelf and I category

1 χρονος ζωης! To blog SuperMomRocks γιορταζει !!!

Published Νοεμβρίου 7, 2012 by sofiaathanasiadou

Για οσους δεν με ξερουν ειμαι η μαμα 2 πανεμορφων ζουζουνιων και μενω με την οικογενεια μου στην Σαντορινη!

Απο μικρη ονειρευομουν ενα διαφορετικο κοσμο …

Ενα κοσμο γεματο αγαπη αλληλεγγυη και ζεστασια…

Μολις εγινα μαμα η αναγκη μου να αγκαλιασω και να βοηθησω οσο περισσοτερα παιδια μπορω εγινε πιο εντονη…

Πως μπορεις να νιωθεις μαμα και να μην αγαπας τα παιδια ολου του κοσμου?

Πως μπορεις να κοιμασαι ησυχη η να αγνοεις την παιδικη δυστηχια?

Πως μπορεις να μην δειχνεις κατανοηση και συμπαρασταση σε αλλες μητερες?

Πιστευω οτι οι γυναικες μπορουμε να αλλαξουμε ολο τον κοσμο…

Εχουμε την δυναμη να συντονισουμε την αλλαγη…

Μια αλλαγη που πρεπει να ξεκινησει απο μεσα μας…

Μαζι με την μητροτητα εισσεβαλλε και η καταθλιψη στην ζωη μου … Ενιωθα τα προβληματα να με πνιγουν και οτι ημουν αδυναμη να παλεψω…

Ενιωθα εγραφα  και σκεφτομουν διαρκως πραγματα …

Ετσι ημουν σε ολη μου την ζωη!

Ενας πολυ καλος μου φιλος σκεφτηκε οτι θα επρεπε να τα γραφω καπου για να μενουν …

-Βαρεθηκα να βλεπω notes στο facebook ειπε χρακτηριστικα…

Ετσι και ξεκινησα να γραφω στο bLog μου SuperMomRocks !

Για  αρχη εγραψα αυτο το κειμενακι ….

Θυμαστε την διαφημιση της τοτε Wind ? Θελω να μιλαω…να μιλαω…να μιλαω… Θυμαστε που μετα μειωσαν τον χρονο ? Ειμαι σιγουρη πως εγω ημουν μια ,απο τις αιτιες που μπηκαν μεσα οι ανθρωποι…

Εδω δεν μου φτανουν 1500 δωρεαν λεπτα….

Ευτυχως που μου αρεσει και να γραφω! Η wordpress δεν χρεωνει τις σελιδες… χο χο χο

Ελπιζω να σας αρεσουν οι φλυαριες μου!  Αν ναι αφηστε ενα σχολιο,αν παλι οχι παλι αφηστε σχολιο μηπως και μπορω να το διορθωσω! Σιγουρα δεν βαζω πολλους τονους και κανω ορθογραφικα…

Γι αυτο δεν μπορω να κανω και πολλα…. Σας ζηταω μονο να με αγαπατε γι αυτο που ειμαι ! Αν παλι θελετε να φλυαρησετε και εσεις μαζι μου στο blogaki  μου μην το σκεφτεστε δευτερη φορα καντε κλικ εδω και στειλτε μου μυνημα! Ανυπομονω να τα πουμε!

Φλυαρω για οτι με απασχολει ,την καθημερινοτητα μου ,αυτα που μου εχουν κανει εντυπωση,τα κατορθωματα των παιδιων μου και αλλα πολλα….

Τις φλυαριες μου τις εχω χωρισει σε κατηγοριες για να μπορειτε να τις βρειτε πιο ευκολα!! Μακιααααααα

Με λιγα λογια ξεκινησε σαν το διαδικτιακο μου ημερολογιο οπου εγραφα τις

καθημερινες μας περιπετειες  και παραλληλα  ανεβαζα αρθρα που πολυ θα ηθελα να βλεπω online αλλα δεν εβρισκα πουθενα!

Μεσω του facebook εγινε πολυ γρηγορα γνωστο και γνωρισα αρκετες φιλες που πλεον τωρα τις βλεπω σαν αδερφες μου…

Σαν μελος πολλων σελιδων με μαμαδες στο facebook εβλεπα καθημερινα μητερες να αναζητουν πραγματα για τα παιδια τους αλλες να χαριζουν και  καθως παντα ειχα σαν στοχο να βοηθησω συλλογους που προστατευουν παιδια ειχα μια ιδεα!

Να  γινοταν ενας συλλογος με μαμαδες που θα βοηθουσαμε η μια την αλλη και ολες μαζι αλλες μαμαδες η συλλογους που θα ειχαν την αναγκη μας…

Ετσι ισως να μην υπεφεραν καθε μερα ολοενα και λιγοτεροι…

Εκανα την προταση μου σε καποιες ομαδες αλλα μου ειπαν εμμεσως πλην σαφως καλη η ιδεα σου αλλα δεν…. θελουμε να το κανουμε … τουλαχιστον οχι μαζι μου…

Στην αρχη απογοητευτηκα λιγακι αλλα μετα πεισμωσα…

Αυτο ηταν ονειρο ζωης και θα το ξεκινουσα παση θυσια…

Εκανα μικρα βηματα και σταθερα και παρατηρησα πως καθε φορα που καταφερνα εστω κατι μικρο στην ζωη μου επεστρεφε το χαμογελο που ειχα χασει εδω και καιρο…

Ετσι και  εστησα την σελιδα supermoms Rock μεσω της οποιας δειλα δειλα καλυπταμε αναγκες μαμαδων που απευθυνοντυσαν σε εμας απο ολη την Ελλαδα καροτσια γαλατα μπανιερες ρουχαλακια και οτι ηθελε καποιος να χαρισει η ειχε αναγκη παραλληλα με αρθρα εθελοντικου χαρακτηρα αλλα και ιδεες συμβουλες για φωτογραφησεις παιδικα παρτυ συνταγες αφιερωσεις προβολη των μαμαδων που φτιαχνουν χειροποιητα και οχι μονο αλλα και οτι αλλο μπορεις να σκεφτεις…

Το blog ειναι σαν και εμενα φλυαρο εχει αποψη για πολλα θεματα και το παρεακι μας ειναι πολυ ζεστο! 

Καταφεραμε αρκετα πραγματα σαν δεμενη ομαδα και προσφεραμε απλοχερα βοηθεια μεσα απο τις καρδιες μας … 

Το ιντερνετ εχει την δυναμη να ενωνει και να μας φερνει πιο κοντα να κανει τον συντονισμο ακομα πιο ευκολο…

Το Blog SuperMomRocks παντα φιγουραρει στις πρωτες θεσεις στην λιστα με τα 100 καλυτερα ελληνικα blogs της wordpress!

Eιναι μεγαλη επιτυχια αυτο για μια μαμα!

Μεχρι σημερα εχουμε πανω απο 1.000.000 αναγνωσεις και μας διαβαζουν μαμαδες και οχι μονο απο ολο τον κοσμο!!!

Σας αγαπω πολυ πολυ και ειλικρινα με συγκινει η αγαπη  και η τεραστια αγκαλια σας!

Σας υποσχομαι οτι παντα θα ειμαι ΕΔΩ παρεα με τα ορθογραφικα μου την ελλειψη τονων αλλα με την γεματη αγαπη καρδια μου…

Σας υποσχομαι να μην εγκαταλειψω το ονειρο που ξεκινησε ως δικο μου αλλα εγινε και δικο σας…

Αλλωστε η  αλληλεγγυη ειναι μεταδοτικη και γεμιζει την ζωη σου ευτυχια !!!

 Στην ζωη χρειαζεται αισιοδοξια και αλληλεγγυη η αλλιως ανθρωπια…

 Μπορουμε να κανουμε καλυτερο τον κοσμο μας και

ειναι στο χερι μας!

 

Σοφια

 

Το μαγευτικο ταξιδι του Θηλασμου…

Published Νοεμβρίου 4, 2012 by sofiaathanasiadou

Ακομα δεν μπορω να πιστεψω πως το κοριτσι που δεν ηθελε να του αγγιζουν το στηθος  καταφερε να θηλασει και θηλαζει με επιτυχια 16 μηνες …

Ημουν απο τα κοριτσια  που ακουγαν για θηλασμο και ενιωθαν αποστροφη και «αηδια»…

Ημουν το κοριτσι που βλεποντας μια μαμα να θηλαζει ειπα…

Μα καλα τι κανει μπροστα σε ολους?

Δεν ειχα καλη σχεση με το σωμα μου παροτι μου αρεσε…

Ποτε δεν σκεφτηκα μηπως χαλασει το στηθος μου η αλλα τετοια «χαζα»…

Ο τροπος που αντιλαμβανεσαι τα πραγματα ειναι αποτελεσμα οσων εχεις ζησει οσων σου εχουν «φυτεψει» στο κεφαλι…

Ποτε δεν ειδα την μαμα μου να θηλαζει … Δεν ηξερε, δεν της εδειξε κανεις, δεν της ειπε κανεις πως ηταν απαραιτητο…

Παντα ειχα την εικονα του γυναικειου στηθους διπλα απο την λεξη ΝΤΡΟΠΗ!

Οταν οι ασχημες εμπειριες ,τα βιωματα συνδυαστουν με καταθλιψη , «κακους συμβουλους»  (κοινως απο ασχετους κυριως γιατρους), η επιτηδειους  του κλαδου τοτε η μαχη  δυστηχως χανεται…

Οταν εχεις χασει την μαχη μια φορα ομως πεισμωνεις!

Αυτο συνεβει και σε μενα…

Ηξερα οτι θα μου ειναι τρομερα δυσκολο και πως θα πρεπει να παλεψω …

Ηξερα πως εχω πραγματα να ξεπερασω και να βαλω τα δυνατα μου…

Ειπα 1 μικρο βημα καθε φορα…

Οι πρωτοι 6 μηνες αποκλειστικου θηλασμου !

Παλευοντας μαζι με την καταθλιψη αλλα εχοντας ολη την βοηθεια του κοσμου απο την οικογενεια μου τα καταφερα!

Ηταν πολυ δυσκολο αλλα και πιο ευκολο μαζι…

Ηταν η πρωτη φορα που ενιωσα περηφανη και η πρωτη φορα που εβλεπα φως μεσα στην μαυριλα…

Συνεχισαμε και καθε μηνας που περνουσε το εκανε και πιο ευκολο…

Εχω ζησει ως τωρα στιγμες μαγικες στιγμες …

Στιγμες που ζεσταινουν την καρδια μου οποτε τις θυμαμαι…

Στιγμες αγαπης ευτυχιας που εχουν χαραχτει στην μνημη μου και θα μεινουν εκει για παντα!

Καθε φορα που ερχεται με λαχταρα στην αγκαλια μου,  καθε φορα που με αγκαλιαζει και μου λεει αυτο…

Καθε φορα που μου λεει το αλλο και τραβαει την μπλουζα μου…

Καθε φορα που με ψαχνει νιαουριζοντας μες τον υπνο της και καθε φορα που με ψαχουλευει…

Καθε μα καθε φορα νιωθω ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ!

Σας ευχομαι καλη επιτυχια καλη συνεχεια και καλη αρχη στο δικο σας μαγικο ταξιδι του θηλασμου…

Δεν ξερω αν για εσας θα ειναι ιδια η διαδρομη  με το δικο μου , αν θα ειναι το ιδιο δυσκολο η  ευκολο…

Εμαθα κατι πολυ σημαντικο ομως …

Αξιζει να το προσπαθησετε…

Ενημερωθειτε σωστα, ψαχτειτε και μην αφησετε κανεναν να σας το στερησει!

Σοφια

Φθινοπωριασε καρδια μου…

Published Νοεμβρίου 2, 2012 by sofiaathanasiadou

Σημερα νιωθω καπως ετσι…
Δυσκολευομαι να μετριασω την ευτυχια με την θλιψη…
Σημερα νιωθω φθινοπωρο…
Κρυο πεσμενα θλιμμενα φυλλα και μοναξια …
Ανοιξα τα παραθυρα της ψυχης μου να μπει φως αλλα αυτη η σκουρα κουρτινα δεν το αφηνει να

 περασει…
Οση δυναμη ψυχης και να εχεις υπαρχουν στιγμες που λυγιζεις…
Οσο και να προσπαθεις να μην σε αγγιζουν καποια πραγματα η να μην τα αφηνεις να σε πονανε … ειναι μερικες φορες αδυνατο…
Ειναι απο εκεινες τις φορες που χρειαζεται να βυθιστεις στο σκοταδι να κλεισεις τα ματια και να περιμενεις να περασει…
Καποιες φορες ειναι η μονη λυση να περιμενεις για να ανατειλει και παλι ο ηλιος…
Και μονο που ξερω πως παντα ερχεται μια καινουργια ανατολη αρκει….
Αυριο θα ειναι μια καλυτερη μερα….

Μην επαναπαυεστε … Για την αγαπη δεν πρεπει να σταματας ποτε να δουλευεις

Published Οκτωβρίου 30, 2012 by sofiaathanasiadou

Δεν υπαρχει τιποτε πιο σημαντικο απο μια ευτυχισμενη οικογενεια !
Καθε μερα πρεπει να παλευουμε για ολα αυτα που πραγματικα θελουμε στην ζωη μας…
Το χαμογελο την χαρα την αγαπη….
Καθε μερα πρεπει να χτιζουμε τις ευτυχισμενες μας στιγμες…
Δεν χρειαζονται χρηματα χρειαζετε επικεντρωση στον σκοπο…

Τιποτα δεν χανεται οριστικα εκτος και αν δεν σε ενδιαφερει να το εχεις…
Να εχετε οσο πιο πολυ γινεται στο πισω μερος του μυαλου σας τι να κανω σημερα?
Οπως οταν ειμασταν παιδια που παντα σκεφτομασταν τι σκανταλια τι καινουργιο να κανουμε…
Τι καινουργιο να κανω σημερα για την αγαπη μας…Την οικογενεια μας?
Δεν ειναι αναγκη να εχουμε επετειο γενεθλια η οτιδηποτε αλλο…
Μια σκεψη ειναι η αφορμη αλλωστε ο Ερωτας και η Αγαπη γιορταζονται καθε μερα…
Ετσι δεν ειναι?
Ειχα μια υπεροχη σκεψη αυτες τις ημερες…
Να κανω μια εκπληξη στον αντρουλι μου …
Καντε και εσεις το ιδιο…
Αναπαντεχα εκει που δεν το περιμενει…
Σοφια

Παντα υπαρχει φως… Αρκει να κοιτας στο σωστο μερος

Published Οκτωβρίου 29, 2012 by sofiaathanasiadou

Η Χρυσα μου εστειλε αυτο το βιντεο…

Ειναι απο τον Nick που σας εχω ξαναμιλησει παλιοτερα σε αυτο το αρθρο…

Kαντε ενα κοπο να το διαβασετε ,ειλικρινα αξιζει…

Βλεποντας το ξυπνησαν αναμνησεις απο τον καιρο που ημουν στο πατωμα…

Βυθισμενη στο σκοταδι…

Τοτε που πιστευα οτι δεν υπηρχε λογος να ζω…

Εαν νιωθεις οτι αγγιξες πατο…
Εαν νιωθεις οτι δεν υπαρχει τιποτε αλλο που να αξιζει στην ζωη σου…
Εαν αδυνατεις να δεις την θετικη πλευρα και το ποσα δωρα σου εχει κανει η ζωη…
Θελω να ξερεις πως υπαρχει και κατι αλλο…

Θελω να σε διαβεβαιωσω και να σου εγγυηθω πως ολοι ειμαστε ξεχωριστοι και αξιζουμε να ζουμε ευτυχισμενοι…

Θελω να σε βοηθησω να δεις καθαρα με ποση ευλογια ειναι «κεντημενη» η Ζωη σου!
Καποτε κινδυνεψα να πεθανω, ηθελα να μην επιζησω Πιστεψα πως δεν αξιζω πιστεψα πως τιποτα ομορφο δεν υπαρχει στην ζωη μου και τιποτα ομορφο δεν θα ερθει ποτε…
Ποσο μα ποσο μεγαλο λαθος εκανα?
Always look at the bright side και θα δεις οτι το φωτεινο κομματι θα δυναμωνει καθημερινα και θα καλυψει το σκοταδι…
Υπαρχει ελπιδα Υπαρχει αλλαγη και Υπαρχει απεραντη αγαπη…
Φτανει να κοιτας στο σωστο μερος
Σοφια

Απολογισμος 34 χρονων…

Published Οκτωβρίου 27, 2012 by sofiaathanasiadou

Οχι δεν θα γκρινιαξω …

Πλησιαζουν τα γενεθλια μου…

Ειμαι 34 ετων   και ειλικρινα δεν προβληματιζομαι σχεδον καθολου για την εμφανιση μου…

Δεν ειμαι τελεια και σαφεστατα το σωμα μου εχει υποστει και θα υποστει μεγαλες αλλαγες ακομα…

Οσο σκεφτομαι ποσο πολυ προσεχα το σωμα και την διατροφη μου ποσο περηφανη ημουν για καθε σημειο επανω μου ,απορω πως δεν με επιασε καταθλιψη…

Εχω «μακρυ» καταλογο ατελειων αλλα ειλικρινα το εχω στο πλαι… βαζοντας πρωτο μελημα μου την ευτυχια…

Το ταξιδι που εχω ξεκινησει χρονια τωρα εκανα τον παραδρομο μου ,επεσα ματωσα τα γονατα αλλα βγηκα παλι στην σωστη πορεια…

Περυσι σας ειχα ανεβασει ενα γουρι για την πρωτοχρονια που γραφεις την λιστα με τους στοχους σου και επιτρεπετε να το ανοιξεις μονο παραμονη του χρονου…

Θα δειτε πως να το κανετε εδω

Ο χρονος που φευγει περασε δυσκολα …

Περασα η μαλλον περνουσα 2,5 χρονια καταθλιψη απο την στιγμη της πρωτης μου εγκυμοσυνης…

Σας το ορκιζομαι  δεν εχω νιωσει λιγοτερη η πιο ασχημα στην ζωη μου…

Ενιωσα οτι αγγιξα πατο…

Η δυναμη που επαιρνα απο τα πλασματακια μου να συνεχισω και απο τον περιγυρο μου ηταν πραγματικα  υπεραρκετη για να καταφερω να συνελθω…

Εχω ενα καλο …

Οταν υποσχομαι δεν θελω να αθετω τις υποσχεσεις μου και οταν υπαρχουν ατομα  τα οποια επενδυουν σε μενα η με εμπιστευονται το θεωρω χρεος μου να μην τους απογοητευσω…

Γι αυτο το λογο σηκωθηκα στα ποδια μου και ανασκουμπωθηκα…

Πρεπει και οφειλω να παλεψω για τα παιδια μου και για τους ανθρωπους που με αγαπανε…

Εαν ειχα 34 ευχες να κανω αποψε αυτες θα ηταν για ολους…

Να υπαρχει ευτυχια γυρω μου να αλλαξει ο κοσμος…

Να προσπαθουμε για το καλυτερο και να μοιραζουμε απλοχερα αγαπη…

Υγεια για ολους …

Αλληλεγγυη…

Να αποκτησουν μωρακια ολες οι μαμαδες που προσπαθουν και το αξιζουν…

Να υπαρχουν χαμογελα…

Δεν υπαρχει τιποτε πιο σημαντικο απο την ευτυχια …

Ουτε τα σπιτια ουτε τα αυτοκινητα ουτε κανενα αλλο υλικο αγαθο…

Τιποτα δεν αξιζει την ηρεμια μας…

Ακουγομαι ρομαντικη αλλα αυτη ειμαι…

Καταφερα πολλα μεσα σε αυτον τον χρονο που πιστεψα οτι αγγιξα τον ολοκληρωτικο χαμο…

Καταφερα να παρω 2 πτυχια και να ασχοληθω με οτι πραγματικα μου αρεσει…

Δεν υπαρχει μεγαλυτερη ευτυχια απο το να κανεις την δουλεια των ονειρων σου…

Ετσι δεν ειναι?

Eκανα τον απολογισμο μου κοιτωντας διπλα μου τι πραγματικα αξιζει ποιοι ανθρωποι με περιτρυγιριζουν και πιστεψτε με αξιζουν χρυσο…

Φυσικα ειχαμε και τις απωλειες αλλα αυτες ειναι αναγκαιες στην ζωη…

Παντα διπλα σου μενει οτι σου αξιζει …

Τα υπολοιπα πηγαινουν οπου αξιζουν…

Νιωθω απιστευτα ευλογημενη απιστευτα τυχερη και απεραντη αγαπη!

Επαναπροσδιορισα πολλες λεξεις στην ζωη μου…

Λεξεις οπως την ευτυχια…

Ευτυχια ειναι να ξυπνας με παιδικες αγκαλιτσες …
Να πινεις «φανταστικο» καφε που σου εχουν σερβιρει μαζι τους και καπου εκει πεταγεται η μικρη και φωναζει i love you stathi … και ο Σταθης γελαει ευτυχισμενος….
Να τρεχουν μεσα στο σπιτι και να συννενοουνται για τις σκανταλιες τους… Annie come to see round and round (το πλυντηριο που πλενει)….

Ευτυχια ειναι να συννενοουνται και να κανουν jump στην κουνια μεχρι τελικης πτωσεως…

Ευτυχια ειναι να τρεχουν στην αγκαλια σου μολις μπεις στο σπιτι…

34 και νιωθω την τυχη και την ευλογια να λεγεσαι «μαμα»
Συνειδητοποιησα οτι δεν παραιτουμε ευκολα και δινω μαχη για την σχεση μου & την οικογενεια μου…
Συνειδητοποιησα και κατανοησα πληρως την εννοια του στα ευκολα & στα δυσκολα…
Νιωθω περηφανη που τελικα δεν ειμαι μονο στα ευκολα….
Σαν σημερα το 2005 ο Αντωνης μου με αποπλανησε ριχνοντας μου το πρωτο φιλακι στο Ημεροβιγλη…
Απο τοτε ειμαστε αχωριστοι ….
Καρδουλα μου Πριγκηπα μου σε ευχαριστω που εδωσες νοημα στην ζωη μου…
Σε ευχαριστω που πηρες τα σκορπισμενα θρυψαλλα της καρδουλας μου και τους εδωσες ξανα ζωη…
Σε ευχαριστω για τα 2 υπεροχα πλασματακια και τις αμετρητες στιγμες χαρας που μου εχεις προσφερει…
Σε ευχαριστω που ανεχτηκες (και ανεχεσαι ) τα καπριτσια μου…
Μα πανω απο ολα σε ευχαριστω που πιστεψες σε εμενα και που με αγαπας ….
Πιστευω φιλες μου οτι το σημαντικοτερο στην ζωη μας, οταν κανουμε τον απολογισμο μας ειναι να ξερουμε οτι εχουμε δωσει ολο μας το ειναι την ψυχη μας σε οτι καναμε…
Εαν ειναι να κανεις κατι με μιση καρδια μην το κανεις καλυτερα καθολου…
Εδωσα ψυχη μεχρι σημερα ακομα και σε καποιους που ισως δεν το αξιζαν…
Δεν με «χαλαει» ομως γιατι η Σοφια ειναι αυτη και δεν μπορει να αλλαξει για κανεναν..,
Ακομα και για αυτους που δεν το αξιζουν...
Ειναι τεραστια επιτυχια να μπορεις να κοιτιεσαι στον καθρεφτη και να μην ντρεπεσαι…
Ειναι τεραστια επιτυχια να κοιμασαι με ησυχη συνειδηση και με ονειρα για το αυριο …
34 μια ηλικια που ποτε δεν με φανταστηκα να εχω φτασει…
Μια χρονια που μπορω να πω με βεβαιοτητα πια οτι ηταν η καλυτερη της ζωης μου…
Σας ευχαριστω πολυ για ολα…
Ξερετε εσεις…
Σοφια

Μανα οποιου εχει αναγκη…

Published Οκτωβρίου 18, 2012 by sofiaathanasiadou

Μολις εδωσα νεα φτερα σε εναν τσακισμενο αγγελο….
Ελαμψαν τα ματακια του και με εκανε να νιωσω τοσο ομορφα που τα καταφερα♥
Λυπαμαι τους γονεις που δεν καταφεραν να αγαπησουν….
Ανοιξτε τις φτερουγες σας μανουλες και καλυψτε απο κατω οποιο παιδακι εχει αναγκη…
Πληγωμενα παιδια ισον θυμωμενοι και απογοητευμενοι ενηλικες με τσακισμενα ονειρα….
Σε κανεναν δεν αξιζει αυτο..

Ηρθε απογοητευμενος εχοντας δεχτει την ηττα του …

Προερχεται απο προβληματικη οικογενεια ο πατερας ακομα και τωρα εξαφανισμενος …

Φανταρος …

Ολοι καταλαβαινεται με τι εξισωνεται αυτο…

Τι σκεφτεσαι να κανεις οταν τελειωσεις ρωτησα σε μια προσπαθεια να του εξηγησω οτι υπαρχει μελλον…

Δεν ξερω μου λεει σουπερ μαρκετ σεκιουριτι οπου βρω να με παρουν…

Δεν ξερω τι με επιασε …

Δεν κρινω κανενος ανθρωπου την δουλεια ποσο μαλλον οταν ειναι τιμια και θα του εξασφαλιζει προς το ζειν..

Ισως να ηταν ο τονος της ηττας στην φωνη του…

Μιλαμε για ενα παλλικαρι 2 μετρα που μιλαει ισπανικα εκ γεννητης με απειρες δυνατοτητες καθοτι 19 χρονων…

Δεν μπορω να το κρατησω κλειστο και να μην του πω πως στην θεση του ημουν…

Πως εχει καθε δικαιωμα να ονειρευεται την δουλεια των ονειρων του και οχι οτι βρει…

Δεν μπορεσα να μην του πω με ποιο τροπο να προστατεψει τον εαυτο του απο τον κυκεωνα των παιχνιδιων και του ψυχολογικου πολεμου που δεχεται απο την οικογενεια του…

Δεν μπορεσα να μην τον δω σαν παιδι μου…

Εαν εχουμε δυνατοτητα 1 χιλιομετρο και παραιτουμαστε στο μετρο τι σκατα κανουμε?

Σαμποταρουμε τον ιδιο μας τον εαυτο..

Τα ονειρα δεν κοστιζουν…

Τα εμποδια ειναι για να τα ξεπερναμε…

Οικογενεια ειναι οσοι μας αγαπανε…

Ειδα την λαμψη στα ματια του…

Ξαφνικα οι προοπτικες ανοιξαν διαπλατα  και ειχε τοσες επιλογες αξιολογες και ωραιες…

Συμφωνησα να τον διδαξω αγγλικα με το που απολυθει…

Θα στο ξεπληρωσω μου ειπε…

Διδασκωντας τα παιδια μου Ισπανικα του ειπα…

Και τοτε με τσακισε….

-Τελικα υπαρχει Θεος ειπε με αγκαλιασε  και εφυγε σχεδον πετωντας …

Υπαρχει ψυχη μου να εισαι σιγουρος ….

Σοφια

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 939 other followers