Me, MySelf and I

All posts in the Me, MySelf and I category

Παντα υπαρχει φως… Αρκει να κοιτας στο σωστο μερος

Published Οκτωβρίου 29, 2012 by sofiaathanasiadou

Η Χρυσα μου εστειλε αυτο το βιντεο…

Ειναι απο τον Nick που σας εχω ξαναμιλησει παλιοτερα σε αυτο το αρθρο…

Kαντε ενα κοπο να το διαβασετε ,ειλικρινα αξιζει…

Βλεποντας το ξυπνησαν αναμνησεις απο τον καιρο που ημουν στο πατωμα…

Βυθισμενη στο σκοταδι…

Τοτε που πιστευα οτι δεν υπηρχε λογος να ζω…

Εαν νιωθεις οτι αγγιξες πατο…
Εαν νιωθεις οτι δεν υπαρχει τιποτε αλλο που να αξιζει στην ζωη σου…
Εαν αδυνατεις να δεις την θετικη πλευρα και το ποσα δωρα σου εχει κανει η ζωη…
Θελω να ξερεις πως υπαρχει και κατι αλλο…

Θελω να σε διαβεβαιωσω και να σου εγγυηθω πως ολοι ειμαστε ξεχωριστοι και αξιζουμε να ζουμε ευτυχισμενοι…

Θελω να σε βοηθησω να δεις καθαρα με ποση ευλογια ειναι «κεντημενη» η Ζωη σου!
Καποτε κινδυνεψα να πεθανω, ηθελα να μην επιζησω Πιστεψα πως δεν αξιζω πιστεψα πως τιποτα ομορφο δεν υπαρχει στην ζωη μου και τιποτα ομορφο δεν θα ερθει ποτε…
Ποσο μα ποσο μεγαλο λαθος εκανα?
Always look at the bright side και θα δεις οτι το φωτεινο κομματι θα δυναμωνει καθημερινα και θα καλυψει το σκοταδι…
Υπαρχει ελπιδα Υπαρχει αλλαγη και Υπαρχει απεραντη αγαπη…
Φτανει να κοιτας στο σωστο μερος
Σοφια

Απολογισμος 34 χρονων…

Published Οκτωβρίου 27, 2012 by sofiaathanasiadou

Οχι δεν θα γκρινιαξω …

Πλησιαζουν τα γενεθλια μου…

Ειμαι 34 ετων   και ειλικρινα δεν προβληματιζομαι σχεδον καθολου για την εμφανιση μου…

Δεν ειμαι τελεια και σαφεστατα το σωμα μου εχει υποστει και θα υποστει μεγαλες αλλαγες ακομα…

Οσο σκεφτομαι ποσο πολυ προσεχα το σωμα και την διατροφη μου ποσο περηφανη ημουν για καθε σημειο επανω μου ,απορω πως δεν με επιασε καταθλιψη…

Εχω «μακρυ» καταλογο ατελειων αλλα ειλικρινα το εχω στο πλαι… βαζοντας πρωτο μελημα μου την ευτυχια…

Το ταξιδι που εχω ξεκινησει χρονια τωρα εκανα τον παραδρομο μου ,επεσα ματωσα τα γονατα αλλα βγηκα παλι στην σωστη πορεια…

Περυσι σας ειχα ανεβασει ενα γουρι για την πρωτοχρονια που γραφεις την λιστα με τους στοχους σου και επιτρεπετε να το ανοιξεις μονο παραμονη του χρονου…

Θα δειτε πως να το κανετε εδω

Ο χρονος που φευγει περασε δυσκολα …

Περασα η μαλλον περνουσα 2,5 χρονια καταθλιψη απο την στιγμη της πρωτης μου εγκυμοσυνης…

Σας το ορκιζομαι  δεν εχω νιωσει λιγοτερη η πιο ασχημα στην ζωη μου…

Ενιωσα οτι αγγιξα πατο…

Η δυναμη που επαιρνα απο τα πλασματακια μου να συνεχισω και απο τον περιγυρο μου ηταν πραγματικα  υπεραρκετη για να καταφερω να συνελθω…

Εχω ενα καλο …

Οταν υποσχομαι δεν θελω να αθετω τις υποσχεσεις μου και οταν υπαρχουν ατομα  τα οποια επενδυουν σε μενα η με εμπιστευονται το θεωρω χρεος μου να μην τους απογοητευσω…

Γι αυτο το λογο σηκωθηκα στα ποδια μου και ανασκουμπωθηκα…

Πρεπει και οφειλω να παλεψω για τα παιδια μου και για τους ανθρωπους που με αγαπανε…

Εαν ειχα 34 ευχες να κανω αποψε αυτες θα ηταν για ολους…

Να υπαρχει ευτυχια γυρω μου να αλλαξει ο κοσμος…

Να προσπαθουμε για το καλυτερο και να μοιραζουμε απλοχερα αγαπη…

Υγεια για ολους …

Αλληλεγγυη…

Να αποκτησουν μωρακια ολες οι μαμαδες που προσπαθουν και το αξιζουν…

Να υπαρχουν χαμογελα…

Δεν υπαρχει τιποτε πιο σημαντικο απο την ευτυχια …

Ουτε τα σπιτια ουτε τα αυτοκινητα ουτε κανενα αλλο υλικο αγαθο…

Τιποτα δεν αξιζει την ηρεμια μας…

Ακουγομαι ρομαντικη αλλα αυτη ειμαι…

Καταφερα πολλα μεσα σε αυτον τον χρονο που πιστεψα οτι αγγιξα τον ολοκληρωτικο χαμο…

Καταφερα να παρω 2 πτυχια και να ασχοληθω με οτι πραγματικα μου αρεσει…

Δεν υπαρχει μεγαλυτερη ευτυχια απο το να κανεις την δουλεια των ονειρων σου…

Ετσι δεν ειναι?

Eκανα τον απολογισμο μου κοιτωντας διπλα μου τι πραγματικα αξιζει ποιοι ανθρωποι με περιτρυγιριζουν και πιστεψτε με αξιζουν χρυσο…

Φυσικα ειχαμε και τις απωλειες αλλα αυτες ειναι αναγκαιες στην ζωη…

Παντα διπλα σου μενει οτι σου αξιζει …

Τα υπολοιπα πηγαινουν οπου αξιζουν…

Νιωθω απιστευτα ευλογημενη απιστευτα τυχερη και απεραντη αγαπη!

Επαναπροσδιορισα πολλες λεξεις στην ζωη μου…

Λεξεις οπως την ευτυχια…

Ευτυχια ειναι να ξυπνας με παιδικες αγκαλιτσες …
Να πινεις «φανταστικο» καφε που σου εχουν σερβιρει μαζι τους και καπου εκει πεταγεται η μικρη και φωναζει i love you stathi … και ο Σταθης γελαει ευτυχισμενος….
Να τρεχουν μεσα στο σπιτι και να συννενοουνται για τις σκανταλιες τους… Annie come to see round and round (το πλυντηριο που πλενει)….

Ευτυχια ειναι να συννενοουνται και να κανουν jump στην κουνια μεχρι τελικης πτωσεως…

Ευτυχια ειναι να τρεχουν στην αγκαλια σου μολις μπεις στο σπιτι…

34 και νιωθω την τυχη και την ευλογια να λεγεσαι «μαμα»
Συνειδητοποιησα οτι δεν παραιτουμε ευκολα και δινω μαχη για την σχεση μου & την οικογενεια μου…
Συνειδητοποιησα και κατανοησα πληρως την εννοια του στα ευκολα & στα δυσκολα…
Νιωθω περηφανη που τελικα δεν ειμαι μονο στα ευκολα….
Σαν σημερα το 2005 ο Αντωνης μου με αποπλανησε ριχνοντας μου το πρωτο φιλακι στο Ημεροβιγλη…
Απο τοτε ειμαστε αχωριστοι ….
Καρδουλα μου Πριγκηπα μου σε ευχαριστω που εδωσες νοημα στην ζωη μου…
Σε ευχαριστω που πηρες τα σκορπισμενα θρυψαλλα της καρδουλας μου και τους εδωσες ξανα ζωη…
Σε ευχαριστω για τα 2 υπεροχα πλασματακια και τις αμετρητες στιγμες χαρας που μου εχεις προσφερει…
Σε ευχαριστω που ανεχτηκες (και ανεχεσαι ) τα καπριτσια μου…
Μα πανω απο ολα σε ευχαριστω που πιστεψες σε εμενα και που με αγαπας ….
Πιστευω φιλες μου οτι το σημαντικοτερο στην ζωη μας, οταν κανουμε τον απολογισμο μας ειναι να ξερουμε οτι εχουμε δωσει ολο μας το ειναι την ψυχη μας σε οτι καναμε…
Εαν ειναι να κανεις κατι με μιση καρδια μην το κανεις καλυτερα καθολου…
Εδωσα ψυχη μεχρι σημερα ακομα και σε καποιους που ισως δεν το αξιζαν…
Δεν με «χαλαει» ομως γιατι η Σοφια ειναι αυτη και δεν μπορει να αλλαξει για κανεναν..,
Ακομα και για αυτους που δεν το αξιζουν...
Ειναι τεραστια επιτυχια να μπορεις να κοιτιεσαι στον καθρεφτη και να μην ντρεπεσαι…
Ειναι τεραστια επιτυχια να κοιμασαι με ησυχη συνειδηση και με ονειρα για το αυριο …
34 μια ηλικια που ποτε δεν με φανταστηκα να εχω φτασει…
Μια χρονια που μπορω να πω με βεβαιοτητα πια οτι ηταν η καλυτερη της ζωης μου…
Σας ευχαριστω πολυ για ολα…
Ξερετε εσεις…
Σοφια

Μανα οποιου εχει αναγκη…

Published Οκτωβρίου 18, 2012 by sofiaathanasiadou

Μολις εδωσα νεα φτερα σε εναν τσακισμενο αγγελο….
Ελαμψαν τα ματακια του και με εκανε να νιωσω τοσο ομορφα που τα καταφερα♥
Λυπαμαι τους γονεις που δεν καταφεραν να αγαπησουν….
Ανοιξτε τις φτερουγες σας μανουλες και καλυψτε απο κατω οποιο παιδακι εχει αναγκη…
Πληγωμενα παιδια ισον θυμωμενοι και απογοητευμενοι ενηλικες με τσακισμενα ονειρα….
Σε κανεναν δεν αξιζει αυτο..

Ηρθε απογοητευμενος εχοντας δεχτει την ηττα του …

Προερχεται απο προβληματικη οικογενεια ο πατερας ακομα και τωρα εξαφανισμενος …

Φανταρος …

Ολοι καταλαβαινεται με τι εξισωνεται αυτο…

Τι σκεφτεσαι να κανεις οταν τελειωσεις ρωτησα σε μια προσπαθεια να του εξηγησω οτι υπαρχει μελλον…

Δεν ξερω μου λεει σουπερ μαρκετ σεκιουριτι οπου βρω να με παρουν…

Δεν ξερω τι με επιασε …

Δεν κρινω κανενος ανθρωπου την δουλεια ποσο μαλλον οταν ειναι τιμια και θα του εξασφαλιζει προς το ζειν..

Ισως να ηταν ο τονος της ηττας στην φωνη του…

Μιλαμε για ενα παλλικαρι 2 μετρα που μιλαει ισπανικα εκ γεννητης με απειρες δυνατοτητες καθοτι 19 χρονων…

Δεν μπορω να το κρατησω κλειστο και να μην του πω πως στην θεση του ημουν…

Πως εχει καθε δικαιωμα να ονειρευεται την δουλεια των ονειρων του και οχι οτι βρει…

Δεν μπορεσα να μην του πω με ποιο τροπο να προστατεψει τον εαυτο του απο τον κυκεωνα των παιχνιδιων και του ψυχολογικου πολεμου που δεχεται απο την οικογενεια του…

Δεν μπορεσα να μην τον δω σαν παιδι μου…

Εαν εχουμε δυνατοτητα 1 χιλιομετρο και παραιτουμαστε στο μετρο τι σκατα κανουμε?

Σαμποταρουμε τον ιδιο μας τον εαυτο..

Τα ονειρα δεν κοστιζουν…

Τα εμποδια ειναι για να τα ξεπερναμε…

Οικογενεια ειναι οσοι μας αγαπανε…

Ειδα την λαμψη στα ματια του…

Ξαφνικα οι προοπτικες ανοιξαν διαπλατα  και ειχε τοσες επιλογες αξιολογες και ωραιες…

Συμφωνησα να τον διδαξω αγγλικα με το που απολυθει…

Θα στο ξεπληρωσω μου ειπε…

Διδασκωντας τα παιδια μου Ισπανικα του ειπα…

Και τοτε με τσακισε….

-Τελικα υπαρχει Θεος ειπε με αγκαλιασε  και εφυγε σχεδον πετωντας …

Υπαρχει ψυχη μου να εισαι σιγουρος ….

Σοφια

Η αδερφη μου…

Published Οκτωβρίου 12, 2012 by sofiaathanasiadou

Ο ορος «αγαπημενες αδερφουλες» δεν μπορω να πω οτι ειναι ο ιδανικος…

Μεγαλωσαμε με μπολικο αλατοπιπερο αλλωστε…

Ισως να ενιωθα οτι μου πηρε κατι που ποτε δεν θυμαμαι να εζησα ..την αγαπη της μαμας μου την αποκλειστικοτητα…

Μερα με τηνημερα ομως καθως κανω ενα συντομο ταξιδακι στις αναμνησεις μου θυμαμαι ισαξια «κομματια» αγαπης οσο και μαλλιοτραβηγματος …

Ημουν παντα εκει να την καλυπτω ακομα και αν παντα ηταν ενας μικρος Ιουδας…(ακομα στο χρωσταω για την σακουλα γελιου χιχιχ)

Ημουν παντα εκει να την προστατεψω και το ιδιο εκανε και αυτη…

Καθως ανατρεχω σε αυτα που μας εκαναν να κραταμε μια πικρια συνειδητοποιω οτι δεν ηταν καθαρη δικη της ευθυνη…

Ζησαμε μαζι πολλα και θα ζησουμε ακομα περισσοτερα…

Μερα με την ημερα χτιζετε η σχεση αγαπης και καθε μερα νιωθω τοσο τυχερη που σε εχω αδερφη μου ♥

Σε ευχαριστω για ολα…

Μου λειπεις πολυ

Σοφια

ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ….

Published Οκτωβρίου 6, 2012 by sofiaathanasiadou

Μην σας ξεγελαει ο  τιτλος…

Δεν «την ειδα» ξαφνικα….

Παντα στην ζωη μου προσπαθουσα  να κραταω χαμηλα το καλαμι μου…

Οσο ημουν μικρουλα με βοηθουσε το περιβαλλον μου να μην το υψωνω αλλωστε…

Ημουν ασχημη..χωρις αξια χωρις μαμα γυφτακι ανηψια του τρελου δεν ειχα…

Ημουν χαζη αυτη που δεν τα επαιρνε τοσο  ευκολα οσο το παιδι της ταδε…δεν ημουν αρκετη ποτε…

Ολα αυτα μπορει τοτε να με πονεσαν αλλα με εκαναν αυτο που ειμαι…

Αυτα και αλλα τοσα εχω να σας πω αλλα κραταω παντα τα κομματια που με «σημαδεψαν’ μονο για εκεινους που θα καταλαβουν…

Εκεινους που δεν θα τρομαξουν που δεν θα τα χρησιμοποιησουν για να ξεσκισουν την ψυχη μου…

Το ΕΓΩ μου το εχτισα μονη μου…

Αρχισα πριν πολυ καιρο να γνωριζω εμενα και να με αγαπαω…

Να καταλαβαινω τι αξιζω και να θετω στοχους…

Το μακρυ μονοπατι της Σοφιας πηρα και αρχισα να απολαμβανω τον αργο περιπατο για να με γνωρισω…

Ορκιστηκα στον εαυτο μου οτι θα παταω γερα στα ποδια μου και δεν θα επιτρεπω σε ανθρωπαρια να με πληγωνουν …

Μην γελιομαστε δεν γινεται καθε φορα να μενεις ανεπαφος…

Καποιες φορες η μικροτητα ,η αθλιοτητα θα σε αγγιξει…

Στο χερι σου ειναι ομως αν θα την αφησεις να σε λεκιασει η θα την τιναξεις απο πανω σου …

Εαν θα αφησεις να γινεις ενα με αυτην σε σημειο που θα ξεχασεις ποια εισαι…

Αλλωστε και εαν πληγωθει ο ανθρωπος μαζευει τα κομματια του και συνεχιζει…

Οτι εγινε εγινε…Μιζεριαζοντας και μοιρολογωντας χανεις πολυτιμο χρονο!

Ορκιστηκα στον εαυτο μου και κατι πιο σημαντικο…

Ορκιστηκα λοιπον να μην ξεχασω ποτε ποια ειμαι και να ειμαι αληθινη…

Δεν ειμαι σταρ…

Δεν ειμαι η πιο super μανα απο ολες…

Δεν ειμαι η μητερα Τερεζα αν και ειναι η γυναικα που θαυμαζω πιο πολυ απο ολες…

Ειμαι απλα μια μαμα που θεωρω χρεος μου να βαλω ενα λιθαρακι στον κοσμο που ζω…

Να βοηθησω οποιον με χρειαστει γιατι αυτη ειναι η δευτερη φυση μου…

Η Aλληλεγγυη  ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ…

ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΛΥΣΙΜΟ ΤΩΝ ΔΟΝΤΙΩΝ ….

Ορκιστηκα ποτε να μην κρινω ποτε να μην λασπολογω να μην κανω κακο σε συνανθρωπους μου …

Να μεινω ΕΓΩ…

Ακουσα χαρακτηρισμους οπως ηγετης αγελης  και εαν θελαμε να κανουμε φιλανθρωπικο να πηγαιναμε απο 1 πακετο ρυζι  χωρις να το διατυμπανισουμε…

Ακουσα πολλα για την οικογενεια μου και για αυτα που νιωθω…

Ειναι ψευτικα τα κανω για να δειχτω…

Θα σας απαντησω και θα ειναι η τελευταια φορα σας…

Μακαρι αυριο το πρωι να ξυπνησετε και να ξεπερασετε το υπερμετρο ΕΓΩ σας να ανοιξετε τα ματια σας και να ξεκουνηθειτε λιγο απο τον καναπε σας…

Λυπαμαι δεν θα σας κανω την χαρη να αλλαξω για να σας ικανοποιησω…

Οσο και να προσπαθησω δεν μπορω να γινω ΕΣΥ!

Ναι καλα καταλαβες δεν μπορωνα φτασω  το τεραστιο  ΕΓΩ ΣΟΥ…

Η σιωπη πολλες φορες ειναι χρυσος λενε…

ΕΓΩ προτιμω να μιλαω οταν μου επιτιθονται και μου πετανε λασπη…

Οταν προσπαθουνε να μειωσουν αυτα που κανουμε και να διαστρευλωσουν την προσφορα μας ως τωρα…

Μιλαω και ΜΙΛΑΩ ΜΕ ΠΡΑΞΕΙΣ.

Αληθεια αναρωτιεμαι εσυ τι κανεις?

Σοφια

Θεσσαλονικη μεγαλη μου αγαπη…

Published Σεπτεμβρίου 22, 2012 by sofiaathanasiadou
Αγαπημενη πολη που παντα θα εχει μια θεση στην καρδια μου…
Εζησα τοσα πολλα εκει…
Βιβλιο ολοκληρο μπορω να γραψω…
Αναμνησεις σε καθε γωνια …
Την Θεσσαλονικη πολυ την αγαπω…
Τα αρωματα της ο αερας της και οι ανθρωποι της γεματοι τοση ζεστασια που ισοφαριζει το κρυο του χειμωνα…
Βρεθηκα τυχαια στο δρομο με την Αλικη που την ξερω μονο μεσω fb
Μας γνωρισε κατευθειαν ..
Ειμαστε loud οικογενεια εμεις κανουμε σαματα …

Σφουγγαρισαμε τα πατωματα των ζαρα baby και ριξαμε κλεφτες ματιες με αλλες κοπελες…
Βλεμματα καπου σε ξερω ε?
Εισαι δεν εισαι…
Τελικα πηρα και ενα ομορφο μυνημα απο μια κοπελα…
Σε ειδα μου λεει ….
Ποση αγαπη γεμισα …
Σας ευχαριστω πολυ για την αγαπη που δεχομαι καθημερινα απο ολες εσας Τιμη μου να με εχετε στην καρδια σας …
Οποιος ειπε πως το fb ειναι απροσωπο εκανε μεγαλο λαθος…
Αυτην την στιγμη ετοιμαζομαστε μια χουφτα μαμαδες να βοηθησουμε οπως μπορουμε μια χουφτα παιδια ακομα…
Γεμισε η καρδια μου με ανυπομονησια και δακρυα χαρας 
Σας ευχαριστω πολυ 
θα τα πουμε συντομα 
Σοφια
 
 

Τα παιδια μας δεν ειναι παιδια μας… Να το θυμασαι μαμα…

Published Σεπτεμβρίου 10, 2012 by sofiaathanasiadou

Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας για ζωή και ανηκουν στους εαυτους τους.
Έρχονται μέσα από μας, αλλά όχι για εμάς,
Ακομα και αν είναι μαζί σας δεν ανήκουν σε εσάς.

Τα παιδιά σας είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας για ζωής..
Μπορείτε να τους δώσετε την αγάπη σας, αλλά όχι τις σκέψεις σας,
Για να έχουν τις δικές τους σκέψεις.

Μπορείτε να στεγάσετε το σώμα τους, αλλά όχι τις ψυχές τους,
Γιατι η ψυχή τους κατοικεί στο σπίτι του αύριο,
τα οποία δεν μπορείτε να επισκεφθείτε, ούτε στα όνειρά σας.

Μπορεί να προσπαθούν να είναι σαν κι εσας,
αλλά μην επιδιωξετε να τα κανετε σαν και εσας …
Γιατι η ζωή δεν πηγαίνει προς τα πίσω και δεν συμβαδιζει με το χτες

© Χαλίλ Γκιμπράν

Με θυμαμαι μια ολοκληρη ζωη να προσπαθω να παρω επιβεβαιωση να κερδισω ενα μπραβο μια αγκαλια…

Με θυμαμαι να προσπαθω να ικανοποιησω την μαμα μου…

Αδικα ομως..

Τελικα κατεληξα να της πω σχετικα προσφατα …

Συγνωμη που ειχες την ατυχια να με φερεις στον κοσμο…

Συγνωμη που σου ετυχα εγω για κορη…

Αλλα ηθελα να σπουδασω αλλα πιστευε οτι επρεπε να κανω η μαμα…

Ηθελα να ασχοληθω με την δημοσιογραφια με το σχεδιο μοδας τα αγγλικα…

Αδικος κοπος ομως αφου η μαμα μου πιστευε οτι αυτες οι δουλειες δεν εχουν μελλον…

Ετσι με εστειλαν λογιστικα…

Τι και αν οι καθηγητες μου τις ελεγαν οτι χρειαζομαι ενισχυση γιατι γραφω καλες εκθεσεις και εχω ελπιδες να περασω ?

Τι και αν τα αξεσουαρ και τα ρουχα που εφτιαχνα «πουλουσαν» σαν τρελα?

Τι και αν στα αγγλικα ειχα υποτροφια?

Η μαμα ειχε αποφασισει…

Στην ζωη μπορουμε να καταφερουμε οτι και αν θελησουμε…

Οι γονεις ειναι εκει για να μας δωσουν τα καταλληλα οπλα τις γνωσεις …

Δεν τρεχει και κατι αν δεν τα βρεις ετοιμα…

Εαν το θελεις πραγματικα μπορεις να το καταφερεις…

Απλα σου μενει η πικρα σαν κομπος στο λαιμο…

Μπορει να το ξεχνας καποιες φορες αλλα σε ποναει για παντα…

Σας παρακαλω μην σκεφτεστε τι θελετε εσεις…

Μην τα υποχρεωνετε να ακολουθουν τα δικα σας ονειρα…

Σοφια

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 941 ακόμα followers