Σταθης και Αννυ σκανταλιες..

All posts in the Σταθης και Αννυ σκανταλιες.. category

Μαμα δεν εισαι Βλαξ … Σε αγαπαω εισαι η μανουλα μου !

Published Σεπτεμβρίου 28, 2013 by sofiaathanasiadou

1376988_517101608364897_1408928343_n

Η μικρη Αννυ που η γλωσσα της παει ροδανι …

Αυτο το μωρακι το γλυκο εχει παρει απο την μαμα του πολλα!

Μπορει εξωτερικα να μην μου μοιαζει οπως και ο Σταθης αλλωστε αλλα απο μυαλο και ψυχη εχουμε πολλα κοινα!

Εντονο ταπεραμεντο αλλα υπερμετρη κατανοηση και ευαισθησια εχει το μωρο μου …

Ειναι ζιζανιο και πλακατζου και της αρεσει να γελαει συνομωτικα …

Σημερα πανω στο παιχνιδι ειπε Μαμα εισαι Βλαξ…

Τωρα γιατι το μωρο μου ειπε αυτην την λεξη να ρωτησουμε τον μπαμπακα μας που το πεταξε πανω σε πειραγμα του σε εμενα…

Μου ειπε χαρακτηριστικα  τι λες βρε βλαξ?

Το περασαμε ετσι χωρις καν να δωσουμε σημασια αλλα μετα το παιχνιδι μας που το λεω” συγκροτημα” και θα σας το ανεβασω πολυ συντομα οπως και το ” τοκ τοκ” για οταν τα παιδακια μας δεν ειναι καλα η εχουν ξεσπασματα θυμου…

Θα τα λατρεψετε και τα 2 ειμαι σιγουρη!

Πισω στο θεμα μας…

Καπου εκει στο ασχετο η μικρουλα μου λεει μαμα εισαι ΒΛΑΞ!

Την κοιταξα και της ειπα αγαπη μου… η μανουλα που σε αγαπαει τοσο? Που σε κραταει αγκαλιτσα?

Ξερεις τι σημαινει αυτο που ειπες? Σημαινει οτι κανω βλακειες …

Ελα να  παρεις αγκαλιτσα την μανουλα που την στεναχωρησες…

Με αγκαλιασε με φιλησε και συνεχισαμε το παιχνιδι μας…

Αφου περασε αρκετη ωρα ντυθηκαμε για να παμε ολοι μαζι μαγαζι…

Ηρθε ενω ετοιμαζομουν και  μου ειπε Μαμαααα δεν εισαι βλαξ… Σε αγαπαω πολυ εισαι η μανουλα μου και σε αγαπαω…

Ακριβως ετσι το μωρο μου…

Ελιωσα και την πηρα αμεσως αγκαλιτσα.

Απο ολο αυτο το συμβαν που σας περιεγραψα ενα πραγμα μου εκανε το κλικ για να το μοιραστω μαζι σας….

Η αγαπη…

Η εικονα που εχουν τα παιδια μας για εμας ειναι αντιστοιχη της εικονας που τους δειχνουμε αντιστοιχη της αγαπης που τους δινουμε…

Τα παιδια δεν μπορεις να τα ξεγελασεις…

Δεν μπορεις να τους λες πως τα αγαπας  και να τα  δερνεις-τιμωρεις…

Δεν μπορεις να τους λες μην λετε ψεμματα μην χτυπατε μην φωναζετε αλλα εσυ να ουρλιαζεις για να συναιτιστουν…

Δεν μπορεις να τους επιβαλλεις να  ζητουν  συγνωμη οταν δεν τους ζητας και εσυ…

Το να εισαι μαμα δεν ειναι καθολου ευκολο…

Το να προσπαθεις ομως για το καλυτερο παντα  ειναι…

Σοφια

Οι φωτογραφιες απο το παρτυ γενεθλιων της Αννυς μας! Παρτυ με θεμα το παγωτο!

Published Σεπτεμβρίου 8, 2013 by sofiaathanasiadou

IMG_2845

Η μικρη μου πριγκηπισσα εγινε 2!

Το μωρο μου το κοριτσακι μου μεγαλωνει καθε μερα και πιο πολυ!

Δεν υπαρχουν λογια να περιγραψω ποσο την αγαπω ποσο με συγκινει και ολα τα συναισθηματα που ζω μαζι της…

Ειναι η γλυκητατη αδερφουλα του Σταθουλη μας το μικρο κοριτσακι του… η αβερφουλα του…

Την λατρευει και ειναι ο μονος που μπορει να την ηρεμησει οταν ολοι μαζι δεν μπορουμε…

Ειναι η μικρη σουρλουλου κορη του μπαμπα της και οπως χαρακτηριστικα μου αντιγυριζει καμια φορα ο μπαμπας μου ειναι δικος μου…

Αυτο το πλασμα λατρευει τα γλυκισματα και καθε μερα αν μπορουσε θα ετρωγε παγωτο!

Το λατρευει πασαλειυετε και το εχει συνδεσει με την επισκεψη στο μαγαζι της μαμας!

Οποτε δεν υπηρχε ντιμπαιιτ στο θεμα μας ….

Το θεμα του φετινου μας παρτυ αλλα και ολα τα απαραιτητα απο στολισμο, γλυκακια , τουρτες αλλα και μεχρι την παραμικρη λεπτομερεια τα ανελαβε για ακομα μια φορα η Θεα των βαπτισεων και των παιδικων παρτυ Πεννυ απο την σελιδα

Bubblicious events& styling 

Για ακομα μια φορα ειχε φροντισει την παραμικρη λεπτομερεια και μου ειχε κανει και σχεδιαγραμμα πως να τα στησω!

IMG_2741

943635_559343940794654_681103845_n

Μας ειχε φτιαξει ενα υπεροχο περιπτερο για να ποζαρουν τα μικρα και να παιξουν με αυτο το οποιο και μας εχει μεινει για παιχνιδια στο σπιτι!!!

Τελειοοοοοοοοοοο?

Για τα γενεθλια της διαλεξα ενα εντυπωσιακο φορεμα με φτερα απο την La Petite Boutique και πιστευω πως ηταν η καλυτερη επιλογη!

Η μικρη το λατρεψε ξετρελαθηκε και παροτι φρουφρουδενιο δεν την εμποδισε να τρεξει και να παιξει με τα φιλαρακια της!

IMG_2755

Κυλιστηκε επαιξε ετρεξε και μας πηρε τα μυαλα με τα ναζια της!

IMG_2751Για μενα το πιο σημαντικο σε ενα παρτυ ειναι να το ευχαριστηθουν τα παιδια και οι αναμνησεις που θα μεινουν πισω να ειναι μοναδικες!

Γιατι αλλωστε μια φορα γινεσαι 2 ετσι δεν ειναι?

χιχιχι

IMG_2794

Τα υπεροχα γλυκακια μας ηταν ολα φτιαγμενα απο τα χερακια της Πεννυς μας!

Πεντανοστιμα υπεροχα και μμμμμμμμμμμ μου τρεχουν τα σαλια και μονο που τα σκεφτομαι…

IMG_2399

Ζαχαρωτα καραμελες m&ms κερασια ζελεδακια και καθε ειδους  στολισμα για το παγωτο μας ηταν διαθεσιμο !

Φυσικα ειχαμε και πολυ παγωτοοοοο στο παρτυ μας!

Τα υπεροχα μπωλακια τα στικερακια τα δωροσακουλακια  αλλα και τα πομ πομ μας και ολα ηταν κατασκευες της Πεννυς και πραγματικα εκλεψαν την παρασταση !

IMG_2392

Δεν ειναι ολα πραγματικα καταπληκτικα?

IMG_2370

Ετσι στο ιδιο concept φτιαξαμε και τα μπισκοτινια μας σαν παγωτινια!

IMG_2375

Θηκες για τα παγωτινια με δεμενο κουταλακι ντυμενα στο υφος του παρτυ…

IMG_2372

…αλλα και υπεροχα  μπουκαλακια για τους χυμους με τα πιο σεταρισμενα καλαμακια ever!

IMG_2359

Κατι πραγματικα πρωτοτυπο και νεο ηταν τα Cake pops που ηταν σε σχεδιο παγωτου!

Πραγματικα λαχταριστα μπερδεψαν τους καλεσμενους μας που δεν ηξεραν τι ετρωγαν!

Απο εξω σαν παγωτο αλλα μεσα σοκολατενιο γευστικοτατο κεικ…

Ενα σας λεω…

Εαν δεν δοκιμασατε δεν μπορειτε να διανοηθειτε για τι πραγμα μιλαμε!!!

IMG_2391

Και καπου εδω θα σας αφησω να απολαυσετε το βιντεο απο το παρτυ μας!

Σας ευχαριστω πολυ για τις ευχες σας ηταν οτι πιο γλυκο εχω νιωσει!

Τα φιλια μου και να χαιρομαστε τα ζουζουνια μας μανουλες μου!

Σοφια

 

Η δυναμη της αγαπης

Published Αυγούστου 24, 2013 by sofiaathanasiadou

1001107_501833503225041_745419331_n

Ειστε ο  λογος που σηκωνομαι το πρωι και βρισκω κουραγιο και δυναμη να κανω τα παντα!

Για αυτα τα χαμογελα για αυτα τα ματακια για αυτες τις 2 ψυχουλες τα πλασματα μου…
Τα μωρουλια μου …
Η μανουλα σας αγαπαει τοσο πολυ… που θα εδινα και την ιδια μου την ζωη χωρις δευτερη σκεψη….
Δεν ξερω τι θα προκυψει στην πορεια της ζωης σας…
Δεν ξερω αν σαν εφηβοι θα νομιζετε οτι δεν με αγαπατε αν θα μου κρατατε μουτρα…
Θελω ομως να μην αμφισβητησετε ποτε την δυναμη με την οποια σας αγαπω… πως οτιδηποτε ειμαι , κανω, το κανω μονο για εσας…

Ειστε το σημειο εκκινησης στην ζωη μου το κεντρο ολου του κοσμου και οτι πιο σημαντικο εχω…

Πως να κοιταζω τον εαυτο μου πρωτα?

Πως να  μην υπολογιζω το καλο σας , πως να μην σκεφτομαι τις επιδρασεις το αντικτυπο των πραξεων μου στην δικη σας ζωη στην δικη σας καρδουλα?

Πως θα μπορω να σας κοιταζω στα ματια και να σας λεω σας αγαπω αν δεν σκεφτομαι πρωτα το καλο σας?

Μωρα μου γλυκα μου μωρα….

Δεν φανταζομουν ποτε στην ζωη μου πως θα τραγουδαω το ενα μικρο καραβι  παλι…

Πως θα χοροπηδαω σε τραμπολινο θα κατεβαινω τσουληθρες πως θα ανασαινω ελευθερη πως θα εκτιμαω την αληθεια της ζωης ωσπου ηρθατε εσεις στην ζωη μου…

Θελω μια χαρη να σας ζητησω ψυχες μου…

Μην με αδικησετε ποτε…

Δεν θα μου αξιζει…

Καθε χτυπος της καρδιας μου,,,καθε ανασα που παιρνω… καθε δακρυ που κυλαει καθε στροφη που παιρνει το μυαλο μου υπαρχει ενα και μονο πραγμα…

Εσεις οι δυο…

Η μανουλα

Σταθης και μαμα βολτα για ψωνια!

Published Αυγούστου 17, 2013 by sofiaathanasiadou

1174736_10201650351362608_2095502215_n

Ηρθε ο Σταθης  μου απο το μαγαζι… Με εψαχνε γιατι χθες “ειχαμε διαφωνιες” και χωρισαμε μουτρωμενοι…

Δεν τον προλαβα ξυπνιο το βραδυ αλλα καθως κοιμοταν τον φιλησα και του ειπα η μαμα σε αγαπαει πολυ μωρο μου….
Μπηκε στο μαγαζι και δεν με ειδε γιατι ημουν στο απεναντι καφε…
Ανυπομονουσε τοσο πολυ που μολις καταλαβε οτι δεν ειμαι μεσα εβαλε τα κλαμματα…
Μαμα… μαμα μου….
Εδω ειμαι βρε παραπονιαρη!!!
Τον εσφιξα στην αγκαλια μου και αγκαλιασμενοι πηγαμε την δικη μας βολτα…
Ημουν αποκλειστικα δικη του εστω για λιγα λεπτα…
Ετσι φορτωμενο στην αγκαλιτσα μου τον πηγα βολτιτσα και του πηρα το πρωτο του τζελ για τα μαλλια , ενα αρωμα και ενα αφρολουτρο Τoy story …

Μαμα να παρουμε και στην Αννυ αφολουτρο!

Παμε να βρουμε κι αλλα φωναζε ενθουσιασμενος μεσα στους διαδρομους του Hondos…
Ψυχη μου … τοσα λιγα λεπτα τοσες μικρες λεπτομερειες σε κανουν να πετας!
Εδειχνες με τοσο ενθουσιασμο τα νεα σου αποκτηματα και εβαλες κατευθειαν ζελε στα μαλλια ..

Μπαμπα κοιτα σαν το δικο σου εχω και γω για τα μαλλια!

Εχω και γω αρωμα!
Μπαμπα η μαμα μου τα βρηκε ολα!!
Ηρθε η ωρα να φυγει απο το μαγαζι και εφευγε με μιση καρδια …

Θα παμε βολτα Καμαρι μαμα?

Δεν θελω να φυγω….

Θα παμε αστερι μου… θα ρθω σε λιγο …

Εφυγε και καθως απομακρυνοταν ετρεξα πισω του….

Ενα τελευταιο φιλακι θελω …

Γυρισε και ελαμπε ολοκληρος…

Τον φιλησα και γυρισα στο μαγαζι…

Δεν προλαβα να κανω 5 βηματα και ακουω μια φωνη να φωναζει μανουλα ενα τελευταιο φιλακι θελω….

Αγαπη μου θελω να ξερεις ποσο πολυ σε αγαπω ποσο πολυ σε σκεφτομαι και ποσο πολυ θελω να ειμαι δικαιη και με τους δυο σας…

Υποσχομαι να μην σε αδικησω ποτε και αν ποτε νιωσεις ετσι αθελα μου να φροντισω να επανορθωσω…

Κανεις δεν ειναι τελειος ψυχη μου ολοι κανουν λαθη αλλα στο τελος αυτο που μενει ειναι το ποσο σε νοιαζει να μην το επαναλαβεις και να επανορθωσεις….

Εχω μαθει πως τα παιδια δεν χρειαζονται πολλα για να ειναι χαρουμενα…

Ο Σταθης δεν χαρηκε γιατι του αγορασα κατι…

Χαρηκε που τον πηρα απο το χερακι …

Χαρηκε που ετρεξα ξοπισω του εκει που δεν το περιμενε …

Χαρηκε που τον κρατουσα αγκαλια σαν μωρο…

Χαρηκε που ειχε για λιγο την μαμα ολη δικη του οπως παλια…

Ο χρονος μου με τα παιδια μου ειναι πολυτιμος σαν τα πιο σπανια διαμαντια…

Κλεβω ωρες λεπτα ακομα και δευτερολεπτα για να εχω εστω μια μικρη στιγμη παραπανω καταγεγραμμενη.

Τα αγαπαω και θελω να χορταινω αγκαλιες φιλια και να ειμαι εκει οσο αυτο ειναι ανθρωπινως δυνατο….

Ειναι απο εκεινες τις φορες που λες σε αγαπαω παραπανω και απο τον εαυτο μου και ξερεις πως δεν υπαρχει τιποτα και κανεις να σε αμφισβητησει…

Σοφια

Αγαπη ειναι….

Published Αυγούστου 14, 2013 by sofiaathanasiadou

IMG_8223

Η μικρη μου μπαλαρινα κελαηδουσε πρωι πρωι …
Ακουγα την φωνουλα της ενω την ετοιμαζε ο μπαμπας μας για το σχολειο…
Ατι την μπουζα ατα τα παπουτσσιααα & να παρω το Baby μαζι μου..
Καπου εκει με ξαναπηρε ο υπνος…
Ξυπνησα και ειχα ακομα την φωνουλα της να τριγυριζει στο μυαλο μου…

Χαμογελασα παρα την νυστα μου …και ενιωσα ευγνωμων για τα δωρα του Θεου στην ζωη μου…
Δεν ημουν πολυ καλα αυτες τις μερες…

s24
Ζοριστηκα πολυ εγνοιες πολλες αγχη προβληματα οπως ολοι μας… Καπου εκει στον πανικο του κατηφορου ομως υπαρχουν 2 ψυχουλες που περιμενουν σαν τα πουλακια στην φωλια να τα ταισει η μαμα στο στομα αγαπη…

s30
Ετσι τα βλεπω με τα ματια της ψυχης μου…
Τα πουλακια μου …και νιωθω τοσο ενοχη οταν πεφτω χωρις σταματημο και σκεφτομαι “αχαριστα” για την ζωη μου που ναι  ισως καποια πραγματα να μην ειναι ευκολα ισως καποια πραγματα να μην ειναι οπως τα φανταζομουν αλλα τα πλασματα μου ειναι οτι πιο υπεροχο μου εχει συμβει… και το θεωρω μεγαλη ασεβεια να τα συγκρινω με οτιδηποτε μικρο και ανουσιο μου χαλαει την ημερα…
Γιατι αυτη η ευτυχια αυτη η ολοκληρωση δεν συγκρινεται με τιποτε στον κοσμο…

s28
Νιωθω σαν να μου εμπιστευτηκε ο Θεος 2 αγγελους να τους προσεχω ….
Οταν αυτα τα χειλακια με φιλανε οταν αυτα τα χερακια με αγκαλιαζουν οταν αυτα τα στοματακια τιτιβιζουν μαμα μαμα ακομα και οταν το κεφαλι μου παει να σπασει απο την αυπνια το αγχος και την κουραση ειναι η πιο γλυκια μελωδια στον κοσμο…

Σας αγαπαω και νιωθω σαν ερωτοχτυπημενη για πρωτη φορα οπως τοτε που τιποτε αλλο δεν σκεφτομουν , οπως τοτε που η κοιλια μου εκανε πεταλουδες… Που με εκλεβαν οι σκεψεις χωρις να το καταλαβω και πετουσα στις στιγμες μας μαζι…
Ξεχειλιζει η καρδια μου αγαπη και νιωθω πραγματικα γεματη, πραγματικα ευτυχισμενη…

s22
Στο μυαλο μου “παιζει” και ξαναπαιζει η σκηνη που πεφτετε τρεχοντας στην αγκαλια μου οταν γυρναω σπιτι απο την δουλεια…
Μουδιαζω απο ευτυχια μουδιαζω απο αγαπη…

Tιποτε αλλο δεν υπαρχει που να αξιζει καθε ανασα που παιρνω καθε λεπτο χρονου που σβηνει , χανεται απο την κλεψυδρα της ζωης μου….

Το μυαλο μου τρεχει και σταματαει στην μικρη μας αποδραση στην θαλασσα…
Ο Σταθης κλαμμενος με την πιπιλα στο στομα νιωθει προδομενος…
Θελω να ειμαι μονος με την μαμα μου…
Ελα αγαπη μου ελα εδω μωρο μου …
Τον πηρα αγκαλιτσα με εσφιξε τοσο δυνατα που ενιωθα ποσο πολυ αναγκη ειχε εστω 1 λεπτου αποκλειστικοτητα…

Τον πηγα πιο κατω και μειναμε οι δυο μας αγκαλιασμενοι σφιχτα μπροστα στο κυμα…

Με κρατουσε τοσο σφιχτα στην αγκαλιτσα του και ψιθυρισε μανουλα μου σε αγαπω τοσο πολυ..

Αυτες ειναι οι στιγμες που με εχουν σημαδεψει για παντα…
Αυτες ειναι οι στιγμες που γραφτηκαν διαγραφοντας μια για παντα σημαδια μιας αλλης ζωης….
Γιατι στην δικη μου ιστορια οταν εγινα μαμα ξαναγεννηθηκα…

Συγκοινωνουντα δοχεια!

Published Αυγούστου 11, 2013 by sofiaathanasiadou

IMG_2386

Δεν μπορω να περιγραψω με λογια ικανα να συλλαβουν το ποσο αγαπω τα παιδια μου…

Δεν υπαρχουν λεξεις να αγκαλιασουν ολα αυτα που θελω να τους προσφερω…

Επιδιωκω και προσφερω την αγαπη μου απλοχερα χωρις να τσιγκουνευομαι τιποτα.

Θεωρω ακρως φυσιολογικο να δινεις τα παντα και οταν απλα καπου υστερεις ,γιατι δεν εχεις κατι να δωσεις ειτε αυτο ειναι υλικο η ψυχικο αποθεμα , τοτε μαγικα αυτα το κατανοουν πληρως.

Δεν ξερω αν συμβαινει και σε εσας αλλα δεν θα χρειαστει να πω κατι δευτερη φορα ακομα και αν εχουν δει μπροστα τους το πιο σουπερ γουαο παιχνιδι των εποχων!

Τα παιδια εχουν μια ικανοτητα να μυριζονται τα παντα στον αερα…

Εαν δεν εισαι καλα το ξερουν, εαν φοβασαι το νιωθουν εαν εισαι ευτυχισμενη η αν παρατραβανε το σχοινι το βλεπουν.

Θυμαμαι μια μερα που πηραμε για πρωτη φορα με την Αννυ το τελεφερικ.

Μπηκαμε μεσα και για πρωτη φορα ενιωθα ανεξηγητα πως φοβαμαι.

IMG_7690

Να σημειωσω πως δεν φοβομουν τα υψη ποτε , ανετα θα εκανα Bungie jumping και οσο εμενα στην Θεσσαλονικη προσπαθουσα να κανω ελευθερη πτωση αλλα δεν μου εβγαινε το οικονομικο με τα μαθηματα…

Ισως για τον φοβο μου να  εφταιγε οτι το καλοκαιρι το τελεφερικ το  “τρεχουν¨” πιο γρηγορα για να προλαβουν τους τουριστες ισως το οτι φυσουσε και κουνουσε , το αποτελεσμα ηταν να φοβηθω και η Αννυ να το καταλαβει…

Ειναι σχεδον μαγικο το δεσιμο αναμεσα σε μια μαμα και τα παιδια της…

Ειναι σαν συγκοινωνουντα δοχεια τα συναισθηματα και ας λενε οτι θελουν ορισμενοι.

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΟΛΑ.

Δεν παει εσυ να το παιζεις οτι η επικοινωνια με τον συντροφο σου ειναι σουπερ τελεια?

Μονο τον εαυτο σου κοροιδευεις και κανεναν αλλο.

Εχω προσεξει πως οταν υπαρχει ενταση αναμεσα σε εμενα και τον Αντωνη ο Σταθης σιωπα…

Δεν μιλαει  μονο καθεται και κοιταζει τριγυρω αμηχανα.

Μετα απο λιγο με ρωταει …

Μαμα μου γιατι δεν εισαι καλα?

Και ας μην εχω δωσει ουτε ενα δικαιωμα  συννεφιας στο προσωπο μου.

Οταν αμφιταλαντευομαι τι να απαντησω στις ερωτησεις τους οποιες και να ειναι αυτες μια ειναι η απαντηση  που αναβοσβηνει σαν φωτεινη επιγραφη στο μυαλο μου…

Η ΑΛΗΘΕΙΑ!

Στην ζωη οτι δινεις παιρνεις, οτι σπειρεις θα θερισεις!

Και δεν θα ηθελα να με “ταιζουν” λευκα ψεμματα…

Το ιδιο σημαντικα ειναι τα συναισθηματα μας …

Οταν λοιπον το παιδακι σου κλαιει και οδειρετε για τον οποιονδηποτε λογο  και εσυ δεν τρεχεις να το παρεις αμεσα αγκαλια και του λες αγαπη μου μισο λεπτο να τελειωσω τα πιατα…

Τοτε φυτευεις για παντα μεσα του τον σπορο του πιο εχει περισσοτερο σημασια …

Οχι το οτι κλαιει οχι το να τα παρηγορησεις αλλα τα πιατα…

Τρεξε να τα αγκαλιασεις οταν μπαινεις στο σπιτι και ας εχεις δουλεψει και 15 ωρες σερι…

Θα το καταλαβουν και αυτο και θα βαλουν την αγαπη τους για σενα ακομα πιο ψηλα….

Και η αγαπη ειναι οτι πιο σημαντικο στην ζωη ειναι η κινητηριος δυναμη για να αποκτησεις κατανοηση υπομονη και μια  αληθινα ευτυχισμενη ζωη…

Ο αγαπημενος μου Σαββοπουλος  τραγουδησε πως να κρυφτεις απ τα παιδια ετσι και αλλιως τα ξερουν ολα….

Σοφια

H καλοκαρδη πριγκηπισσα μου εγινε 2!

Published Ιουλίου 15, 2013 by sofiaathanasiadou
IMG_5231
Ημερα γιορτης για το σπιτι μας σημερα!
Το πλασματακι μου το γλυκο εχει γενεθλια σημερα…
Πριν απο 2 χρονια και 6 ωρες περιπου μετα απο ωωωρες αναμονης με εβαλαν στο χειρουργειο..
Ανυπομονουσα να την πιασω στα χερια μου να δω το προσωπακι της.. Αραγε πως θα εμοιαζε? Θα ηταν οπως την ειχα ονειρευτει? Παντα οταν ονειρευομουν τον εαυτο μου μαμα ηθελα να εχω μια κορουλα… Να ηταν ξανθουλα με μπουκλες και με μυτουλα γαλλικη…
Σας το εχω ξαναπει ποσο πολυ φοβομουν πως δεν θα την αγαπαω?
Πως θα μοιραζα την καρδουλα μου στα δυο? Πως αφου ειχα αγαπησει τοσο πολυ τον Σταθουλη? Καπου εκει χαμενη αναμεσα στις σκεψεις ακουσα ενα πολυ βραχνο κλαμμα…
Ακουγοταν σχεδον τσατισμενη νευριασμενη που της χαλασαν το χουζουρι ειμαι σιγουρη…
Ειναι καλα αραγε ? Πως ειναι?
Μου την εφεραν διπλα και ειδα το πιο κατσουφιασμενο ζαρωμενο και νευριασμενο πλασματακι …τοσο μικρη τοσο απαιτητικη και τοσο μα τοσο πολυ εθραυστη..
Περασαμε 2 χρονια μαζι αγκαλια γεματα με καθε ειδους αναμνηση αλλα ενα συναισθημα υπερισχυει ολων… Η τοση μεγαλη αγαπη που ενιωσα μαζι της… Η αγαπη που δεν μοιραστηκε στα 2 αλλα μεγαλωσε ..Η καρδια που χωρεσε τα παντα … Η μικρη μου σουρλουλου μου εχει παρει το μυαλο H ευγενικη καλοκαρδη πριγκηπισσα μου… Το πλασματακι που με το χαμογελο και τα ναζια της σου κλεβει την καρδια με την πρωτη ματια. Που δεν θελει να της χαλανε το χατηρι αλλα εχει τοση κατανοηση που ειναι αδιανοητο να το πιστεψεις για την ηλικια της… Που τρεχει να με αγκαλιασει χοροπηδωντας φωναζοντας ηρθε ηρθε ηρθε η μανουλα…
IMG_4940
Σημερα ειναι ακομα αρρωστουλα..εχει ταλαιπωρηθει αρκετα αυτες της ημερες αλλα το χαμογελο της λαμπει… Χρονια πολλα μωρο μου αγαπημενη μου κορουλα συνεχεια μου…
Σε αγαπαμε ολοι τοσο πολυ 

 Μαμα Τατης και μπαμπας

Ειμαι η μαμα σου..

Published Ιουλίου 7, 2013 by sofiaathanasiadou

972118_528019510577835_483136817_n

Ειμαι η μαμα σου…

Ορκισμενη να σε αγαπω διχως ορια και ορους…

Ναι υπαρχουν καποιες φορες που πεισμωνω και γω σαν παιδι αλλα η αγαπη μου δεν λιγοστευει για σενα …

Ειμαι η μαμα σου και ειμαι αυτη που υποχωρω και ψαχνω τροπους να σε κραταω ηρεμο…

Δεν μου αρεσει να αντιδρας αλλα πισω απο καθε σου αντιδραση κρυβεται ενα παραπονο , μια πληγη που σιγουρα δημιουργηθηκε αθελα μου…

Την ωρα που δεν εδινα αρκετη προσοχη σε αυτο που εσυ βλεπεις μεσα απο αυτα που κανω…

Σε αγαπω με καθε χτυπο της καρδιας μου και εισαι το ιδιο ξεχωριστος, πολυτιμος και μοναδικος οπως και η αδερφη σου…

Ειμαι η μαμα σου και ειναι το δικο μου χρεος απεναντι στο Θεο  να προσπαθω με ολο μου το ειναι καθημερινα να στο αποδυκνειω…

Δεν θελω να ζησεις οσα εζησα …

Δεν θελω να νιωσεις οτι δεν εισαι αρκετα καλος για να σε αγαπουν ,αρκετα ομορφος, αρκετα εξυπνος η αρκετα γλυκος…

Εισαι ολα αυτα και αλλα τοσα μωρο μου ομορφο…

Εισαι πανω απο ολα ο εαυτος σου…

Ο θεατρινος ο μουργος που προσπαθεις με καθε τροπο να καταφερεις οτι βαλεις στο μυαλο σου…

Εισαι ανεξαρτητος  εχεις τρομερο χιουμορ και εισαι απιστευτο πειραχτηρι…

Οταν με αγκαλιαζεις η καρδια μου σταματα…

Καθε φιλι που μου δινεις με ταξιδευει…

Σε αγαπω τοσο πολυ που νιωθω την καρδια μου να σκιζεται καθε φορα που θα νιωσεις ριγμενος.

Πως ειναι δυνατον αστερι μου να χωρισω την καρδια μου στα δυο ανισα ?

Την εχετε ολοκληρη και οι δυο…

Σαν την αγκαλια μου σαν τα λεπτα της ημερας τις ωρες που περναμε ολοι μαζι…

Ειμαι η μαμα σου προσπαθω παντα για το καλυτερο και θα ειμαι παντα δικη σου….

Η μανουλα

Πρωτη μερα στον παιδικο σταθμο! Τα παιδακια μου ξεκινησαν κολειο!!!

Published Ιουνίου 24, 2013 by sofiaathanasiadou

972118_528019510577835_483136817_n

Πρωτη μερα στο “κολειο” και τα παιδακια μου τραγουδουσαν ρυθμικα κολειο σκολειοοοο και χτυπαγαν παλαμακια μεχρι να φτασουμε!!!
Ναι τα προετοιμασα παρα πολυ καλα τοσο καλα που μας παρακαλουσαν να πανε!

Τι ομορφα που ειναι στο σχολειο με τα αλλα παιδακια τα τραγουδακια που θα μαθουν τα νεα παιχνιδια αυτα και αλλα πολλα εκαναν τον Σταθη να ανυπομωνει να ερθει η μερα …

Οσο για την μικρη μας σουρλουλου?

Τελω και γω να παω σχολειο με το Ταθη μου…

Δεν διανοηστε τι ζω…

Ο Σταθης αφου “φαγαμε ακυρο” λογω ηλικιας της Αννυς απο 1 παιδικο ηρθε και μου ειπε πολυ σοβαρα..

-Μανουλα γιατι δεν θελουν να παρουν την  Αννυ μου σχολειο?

385333_526473590732427_1360563621_n

Θα την προσεχω εγω…

Η ψυχη μου…

Σημερα πριν φυγουμε απο το σπιτι , αρκετα αργοπορημενοι και αγουροξυπνημενοι, την πηρε αγκαλιτσα την φιλησε και της ειπε…

-Μωρο μου μην φοβασαι θα σε προσεχω εγω…

Ελιωσα η μανα…

Μαμα θα εισαι και εσυ?

Πρεπει να παει στην δουλεια η μανουλα…

Πληρης κατανοηση και απο τα 2…
Με το που φτασαμε αργοπορημενοι οπως σας ειπα  μπηκαμε μεσα, και οταν ηρθε η ωρα να φυγουμε επρεπε να τους ζητησω φιλακι…

Ηταν τοσο απασχολημενοι με τα αλλα παιδακια που δεν μας εδιναν καμια σημασια..

Φιληθηκαμε και βγηκα ακολουθωντας τον Αντωνη για να φυγουμε…

Σκεφτηκα δεν μπορει να ειναι ολα τοσο ροδινα…
Τοτε πεταχτηκε η Αννυ φωναζοντας…
Ακομα ενα φιλακι πριν φυγεις μανουλα…

Ουτε κλαμματα ουτε στεναχωρια μονο κατανοηση της καταστασης και λαχταρα για κατι καινουργιο…

Περασαν οι ωρες και εμενα το μυαλο μου ηταν εκει…

Να ειναι ολα καλα δεν χτυπησε το τηλεφωνο να εκλαψαν μετα να να να…

Στο τελος χαλαρωσα γιατι απλα περασε η ωρα χιχιιχχι

Ηρθαν να με δουν απο το μαγαζι μεσα στην καλη χαρα και αρχισαν να κεληδουν τα νεα…

Κοιμηθηκα επαιξα εφαγα ολο το φαγητο μου μαμα θα παμε και αυριο γινεται να ερθεις και εσυ και αλλα πολλα ευχαριστα που με εκαναν να κανω τον σταυρο μου…

Ειλικρινα δεν ξερω πως θα αντιδρουσα αν η κατασταση ηταν διαφορετικη…

Στον Αντωνη ειπαν πως ηταν σαν να πηγαινουν βδομαδες εκει και πως περασαν αρκετα καλα χωρις κανενα προβλημα γκρινια η κλαμμα για το σπιτι…

Τα μωρα μου μεγαλωνουν και ωριμαζουν και συναισθηματικα..

Και βλεποντας τα ετσι δεν μπορω παρα να σκεφτω…

Ναι σιγουρα κανω κατι σωστα…

Παιδακια μου ευχομαι ολη σας η ζωη να ειναι μια ευχαριστη περιπετεια γεματη νεες γνωριμιες ευχαριστες στιγμες και ξεγνοιασια..

Καλη μας αρχη ψυχουλες μου

υγ. Αυτα που εμαθα απο την νεα μας αρχη στο σχολειο ειναι :

1.Mην εμπιστευεστε στον μπαμπα να βαλει ξυπνητηρι και να ετοιμασει τα πραγματα απο την προηγουμενη νυχτα ,

Ο δικος μας ολα τα ειχε ετοιμα ολα (δηλ τιποτα)και μεχρι πανω στο κινητο κοιμηθηκε και δεν ακουσαμε το ξυπνητηρι χιχιχιιχ

2. Μην σκεφτεστε οτι τα μωρακια σας δεν θα το παρουν καλα και προετοιμαστε τα καλα οσο πιο καλα μπορειτε !!

Φιλακια στα μουτρακια σας

Σοφια

Οταν πιστεψα πως εχασα τον πριγκηπα μου…

Published Ιουνίου 13, 2013 by sofiaathanasiadou

a_bad_dream_by_inessa_emilia

Νιωθω φριχτα αυτες τις μερες..

Ενιωθα την μαυριλα να ποτιζει τα κοκκαλα μου…

Ενιωθα μια αρνητικουρα απιστευτη…

Δεν ξερω για εσας αλλα πιστευω πολυ στην αρνητικη ενεργεια και ακομα περισσοτερο στα ονειρα …

Παλια πιστευα πως οφειλονται ολα αυτα στην διατροφη πριν τον υπνο…

Πληρωσα και εμαθα ομως να εμπιστευομαι την διαισθηση και το υποσεινηδητο που προσπαθει να μας μιλησει απο εκει…

Εκεινη την νυχτα κοιμηθηκα καλα..

Ειμαι πολυ πιεσμενη ολο αυτον τον καιρο σε τραγικο σημειο…

Ειλικρινα πιστευω πως δεν αντεχει ενας ανθρωπος και μονο ολο αυτον τον κυκεωνα  αλλα μια μαμα αντεχει τα παντα!

Θυμαμαι  τα παντα σκοτεινα  και γω ξαφνικα βρεθηκα χωρις καθολου δοντια…

Ενιωθα τρομερο αγχος αλλα ακομα και στον υπνο μου εψαχνα να βρω αμεση λυση.

Ειναι αστειο αλλα αυτος ειναι ο μηχανισμος μου ετσι λειτουργω παντα και για αυτο ισως δεν πνιγομαι στα προβληματα…

Παντα λεω τωρα τι κανουμε?

Και συνεχιζω…

Ετσι λοιπον και στο ονειρο  μου βρηκα την λυση θα εκανα εμφυτευση…

Πηγαινοντας στον οδοντριατρο ειδα κοσμο μαζεμενο γυρω απο ενα παιδακι που ηταν ξαπλωμενο καταγης..

Ηταν ο γιος μου…

Τι εγινε φωναζα, τι επαθε ο Σταθης?

Ενιωθα να σβηνω να χανομαι…

Αυτο δεν μπορουσα να το αντεξω..

Θυμαμαι την τελευταια φορα που τον ειδα ετσι ειχα σκεφτει να πεσω απο το μπαλκονι…

Μην ανυσηχεις μου ειπε ενα πολυ φωτεινο παιδακι που στεκοταν διπλα του…

Ειμαστε εδω και τον προσεχουμε…

Επαθε μια κριση αλλα εκανα ολα οσα μας ειπες και απλα περιμενουμε να συνελθει…

Η καρδια μου εσπασε σε χιλια κομματια και ξυπνησα  πολυ στρεσσαρισμενη…

Ημουν σαν να ειδα φαντασμα η καρδια μου χτυπουσε σαν να ετρεχα σε μαραθωνιο…

Πεταχτηκα πανω και ετρεξα να δω που ειναι τα παιδια…

Στο σπιτι κανεις…

Πηρα τον Αντωνη και τα ακουσα απο μεσα να γελανε μαμα τρωμε παγωτο ειμαστε κουνιες…

Παναγια μου ηταν ενα ονειρο…

Το χειροτερο ολων οσων εχω δει μεχρι τωρα…

Ολα θα πανε καλα τιποτε δεν θα συμβει…

Μην το σκεφτεσαι  απλα κακοκοιμηθηκες…

Αυτα και τοσα αλλα σκεφτομουν για να ηρεμησω…

Ανεβασα το περιστατικο στο γκρουπ και τα κοριτσια προσπαθησαν να με ηρεμησουν !

Αγχος ειναι , σταυρουδακια καρδουλες μην σκας ολα καλα θα πανε…

Δεν μπορουσα να πιστεψω κανενα μονο να παρακαλεσω τον θεο μπορουσα να μην ειναι αληθεια να μην βγει αληθινο…

Μετα απο 2 3 μερες ουτε που θυμαμαι  ημουν στο μαγαζι μετα απο μια πολυ κουραστικη ψυχολογικα μερα και πολυωρη ταλαιπωρια στο τμημα μετα απο μια αναιτια επιθεση ενος περαστικου (Κρατιεμαι με το ζορι να μην “στολισω”) εις βαρους μου.

Εκεινη ακριβως την στιγμη που ο “κυριος” ερχοταν καταπανω μου με τις εκφρασεις που χρησιμοποιουσε ενιωσα σαν να εχω απεναντι μου τον εξωαποδω…

Ενα συναισθημα που ακουγεται τρελο αλλα το βλεμμα το μισος με το οποιο με κοιτουσε αλλα και αυτα που ξεστομιζε μονο αποκοσμα φαινονταν…

Συγνωμη αν ακουγομαι σαν παλαβη αλλα θα συμφωνησουν και οσοι ηταν μπροστα…

Οση ωρα ημουν στο τμημα εμαθα οτι ο Σταθης ανεβασε πυρετο…

Μου κοπηκαν τα ποδια τρελαθηκα..

Δεν ειναι δυνατον ποσα μαζι?

Εφτασα μαγαζι αργα και αποφασισα να κλεισω  αμεσως  αφου ο Σταθουλης δεν ηταν πολυ καλα και μετα αποο ολα οσα τραβηξα στο τμημα το μυαλο μου ηταν “αλλου” κυριολεκτικα!

Πηρα τον Αντωνη..

Κοιμηθηκαν?

Οχι μολις φευγουμε απο την μαμα μου…

Περαστε να με παρετε και μενα θα κλεισω….

Τα λεπτα περνουσαν το τηλεφωνο δεν χτυπουσε και ο Αντωνης πουθενα…

Ενιωθα απαισια φοβομουν μην μου παθει κατι ο μικρος μου λογω της ευαισθησιας που εχει καθε φορα με τον πυρετο…

Σκεφτηκα να τον παρω αλλα παραλληλα χτυπησε το τηλεφωνο μου…

Σοφια τρεχα νοσοκομειο ερχομαστε σε 2 λεπτα…

Δεν θυμαμαι πως εκλεισα και για ποτε βρεθηκα εκει…

Ετρεχα σαν την τρελη με τα ματια θολωμενα απο το κλαμμα…

Εφτασα την ωρα που παρκαραν για να δω ενα γειτονα που κρατουσε τον Σταθη σαν αψυχη κουκλα στα χερια του…

Αναπνεει?

Ουρλιαζα πες μου αν αναπνει…

Ο Αντωνης σαν το φαντασμα εδινε λεπτομερειες του περιστατικου στους γιατρους …

Αναπνεει?

Ξαναρωτησα ετοιμη να πεθανω εκει επι τοπου.

Αναπνεει και τον εβαλαν αμεσως στο οξυγονο.

Εκανα οτι μου ειχες πει ψελλισε ο Αντωνης…

Τον βαλαμε στο πλαι εκανε και δευτερο εδωσα 2 δοσεις και ξαναεκανε …

Ηταν το χειροτερο επεισοδιο ολων ειπε και εκει ειδα ποσο τρομαγμενος ηταν…

Ο Σταθης εκανε το επεισοδιο μεσα στο αυτοκινητο ενω ηταν δεμενος στο καρεκλακι του..

Ο Αντωνης  πηγε ως το σπιτι γιατι εκει εχουμε το φαρμακο του για τις επειγουσες καταστασεις.

Φωναξε στους γειτονες να βγουν να τον βοηθησουν ενω η Αννυ ουρλιαζε στο καρεκλακι της.

Ο Σταθουλης χτυπιοταν σαν το ψαρι για τουλαχιστον 6 λεπτα σε καθε επεισοδιο..

Και η αδερφουλα του εκλαιγε γιατι δεν καταλαβαινε …

Εμεινε μονη στο αμαξι ενω ο Αντωνης ετρεχε να ανεβει τις σκαλες αγκαλια με τον Σταθη..

Οι γειτονες εβγαλαν την μικρη απ το αμαξι και προσπαθουσαν  να βοηθησουν τον Αντωνη να δωσει τις πρωτες βοηθειες..

Ο μικρος δεν συνερχοταν με τιποτε…

Η Αννυ ειχε ξαπλωσει στο πατωμα διπλα και του μιλουσε….Σταθη αγαπη μου Σταθη μου Σταθη μου τι εχεις?

Ενα δυο τρια φουυυυυυ να περασει…(παιχνιδακι που κανουμε οταν χτυπανε )

Εκεινο το βραδυ ενιωσα πως χανω τα λογικα μου…

Εκεινο το βραδυ μετα απο ακομα ενα επεισοδιο στο κεντρο υγειας και  5 ωρες τουλαχιστον που το παιδακι μου δεν ειχε επαφη με το περιβαλλον ενιωσα τον απολυτο τρομο .

Εκλαψα προσευχηθηκα  και ενιωσα πιο απαισια απο ποτε…

Δεν ημουν μαζι του δεν ημουν εκει…

Θα συνελθει?

Καταστολη απο τα φαρμακα θα συνελθει μολις περασει η επηρρεια μην ανυσηχεις μου ειπε η νοσοκομα…

Πως να μην ανυσηχω οταν το μονο που εχει σημασια στη ζωη μου ειναι να ειναι καλα αυτα?

Οταν συνηλθε δεν μπορουσε να μιλησει να κουνηθει τον ανασηκωσα και του ειπα να μην φοβαται …

Το μονο που εβγαζε ηταν κραυγες στην προσπαθεια του να μιλησει δεν καταλαβαινε που ηταν τι συνεβαινε και ηταν  πολυ φοβισμενος…

Ηρεμησε αγαπη μου μην φοβασαι ειναι το φαρμακο που δεν μπορεις να μιλησεις σε λιγο θα εισαι καλα…

Τον κρατουσα αγκαλια μεχρι να ηρεμησει του μιλουσα του τραγουδουσα…

1 ωρα μετα καναμε βολτες με το αν. καροτσακι μεσα στο αδειο κεντρο υγειας …

Μαμα και αλλο….

Ειδα τα ματακια του να χαμογελουν κυριολεκτικα..

Ποσο απλα γινονται τα παιδια μας ευτυχισμενα?

Με το τιποτα …

Με τρομαξες Σταθη…

Σε αγαπω μαμα μου…

Τοοοοσο πολυ και ανοιξε τα χερακια του διαπλατα.

Αυτη η μερα δεν ηταν απλα η τρομακτικοτερη της ζωης μου…

Ηταν και η μερα που συνειδητοποιησα για ακομα μια φορα ποσο ευθραυστα ειναι ολα γυρω μας.

Η ζωη οι στιγμες αυτα που νομιζεις πως εχεις δεδομενα.

Αυτα που νομιζεις πως ειναι δικα σου μπορουν να χαθουν μεσα σε ενα λεπτο.

Οχι δεν θα ειμαι δικαιη αν πω πως ειχα αναγκη απο ακομα ενα φροντιστηριο γιατι εχω καιρο που εχω επιγνωση.

Ισως ηταν μια αφορμη να το ξαναθυμισω στους γυρω μου…

Καθε φορα κλαιω καθε φορα φοβαμαι…

Καθε φορα παρακαλαω να μην το ξαναζησω…

Καθε φορα  ξερω πως πρεπει να σφιξω τα δοντια μου  να παρω μια ανασα και να συνεχισω.

Ξερω πως πηρα δυναμη απο τον μικρο μου που με ειχε αναγκη …

Εμαθα πως το να εισαι μαμα σημαινει αυτοματα να εχεις υπερδυναμεις για να αντεχεις τα παντα…

Σε ευχαριστω θεε μου που ολα αυτα ηταν απλα ενα κακο ονειρο…

Σοφια

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 895 other followers