προσοχη!

All posts in the προσοχη! category

Οδηγός επιβίωσης για τους 3 πρώτους μήνες στο σπίτι με το νεογέννητο!

Published Φεβρουαρίου 27, 2015 by sofiaathanasiadou
Οδηγός επιβίωσης για τους 3 πρώτους μήνες στο σπίτι με το νεογέννητο!

Τα νεογέννητα είναι απίστευτα. Μυρίζουν μοναδικά, μοιάζουν με αγγελούδια όταν κοιμούνται και δίνουν τα ωραιότερα χαμόγελα του κόσμου. Αλλά ας παραδεχτούμε κάτι. Τα νεογέννητα είναι μια δύσκολη υπόθεση.

Μερικά μωρά τρώνε, κοιμούνται και κάνουν την ανάγκη τους ακριβώς στην ώρα τους αλλά τα περισσότερα νεογέννητα έχουν την τάση να ακολουθούν το δικό τους πρόγραμμα, ανεξάρτητα από το τι έχετε διαβάσει στα αμέτρητα βιβλία εγκυμοσύνης-τοκετού. Αυτός είναι και ο λόγος που θέλουμε να σας δώσουμε 10 απλές συμβουλές για το πώς θα τα βγάλετε πέρα τους τρεις πρώτους μήνες με το νεογέννητό σας στο σπίτι.

1. Κάντε μια λίστα με διάφορες δραστηριότητες και δουλειές που θα θέλατε να ολοκληρώσετε κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων μηνών. Προσθέστε διάφορες ταινίες που θέλετε να δείτε, ανθρώπους που θα θέλατε να επισκεφθείτε, καθώς και βιβλία που θέλετε να διαβάσετε. Στη συνέχεια, πάρτε τη λίστα και κάψτε τη.

2. Αγοράστε κάθε τύπο θηλής μπουκαλιού και πιπίλας, που μπορεί να κυκλοφορεί στην αγορά. Σιλικόνη ή καοτσούκ. Μικρές ή μεγάλες. Έτσι θα σιγουρευτείτε ότι θα έχετε τα πάντα στο σπίτι μέχρι να διαλέξει ποια του αρέσει περισσότερο.

3. Σταματήστε να φοράτε ένα ρολόι. Τα μωρά δεν πιστεύουν στο χρόνο.

4. Κρατήστε σημειώσεις με όλες τις συμβουλές που σας έχουν δώσει διάφορες φίλες μαμάδες, για τον ύπνο,τη διατροφή και το λούσιμο ενός νεογέννητου. Δεν θα σας χρειαστούν, καθώς θα ανακαλύψετε ότι το δικό σας παιδί έχει τον δικό του τρόπο σε όλα.

5. Να φοράτε γυαλιά ηλίου. Συχνά.

6. Όταν ξυπνήσετε για 25η φορά μέσα στη νύχτα και ο σύντροφός σας κοιμάται ειρηνικά, ρωτήστε τον αν την επόμενη μέρα, θέλει να αλλάξετε για ένα βράδυ ρόλους.

7. Αγοράστε ΠΟΛΛΑ μωρομάντηλα και τοποθετήστε από ένα πακέτο σε κάθε γωνιά του σπιτιού, του αυτοκινήτου ενώ βάλτε από ένα πακέτο και σε κάθε τσάντα σας.

8. Συνηθίστε κάποιος να σας αγγίζει. Μερικές φορές θα αισθάνεστε τυχερές αν το μικρό σας, αγγίζει μόνο το χέρι σας ή το πόδι σας, μιας και την περισσότερη ώρα θα θέλει να είναι ολόκληρο πάνω σας.

9. Θα πρέπει να μάθετε τεχνικές και τρόπους να ξεφεύγετε από το δωμάτιο του παιδιού χωρίς να γίνεται αντιληπτές.

10. Μην εστιάζετε σε όλα τα άσχημα και κουραστικά πράγματα της πρώτης περιόδου. Κρατήστε όλα τα καλά για να θυμάστε πόσο όμορφα περάσατε τον πρώτο καιρό με το μωράκι σας.

πηγη

Δασκάλα δωρίζει το νεφρό της σε 6χρονο μαθητή της

Published Φεβρουαρίου 27, 2015 by sofiaathanasiadou

Δασκάλα δωρίζει το νεφρό της σε 6χρονο μαθητή της

Ο 6χρονος Matthew Parker από το Texas έχει μια ευκαιρία να ζήσει μια φυσιολογική ζωή, αφού η δασκάλα του, Lindsey Painter θα του χαρίσει το ένα της νεφρό!

Η Lindsey Painter γνώριζε ότι ο μικρός Matthew ήταν σοβαρά άρρωστος, αφού ο οργανισμός του απέρριψε το νεφρό που του είχε μεταμοσχευτεί, όταν ήταν βρέφος. Χωρίς δισταγμό προσφέρθηκε εθελοντικά, μαζί με άλλους 80 περίπου δωρητές οργάνων, να εξεταστεί και η έκπληξη της ήταν τεράστια, όταν της ανακοινώθηκε ότι ήταν απόλυτα συμβατή.

Μετά από σοβαρή σκέψη η Lindsey Painter αποφάσισε να προχωρήσει στην μεταμόσχευση και να προσφέρει στον μαθητή της το νεφρό της. «Κοιτάζω τα δικά μου παιδιά και βλέπω όλα αυτά τα πράγματα που ο Matthew δεν μπορεί να κάνει εξαιτίας της ασθένειας του. Έχει και αυτός δικαίωμα να τρέξει, να φωνάξει και να κάνει όλα αυτά που κάνουν τα παιδιά της ηλικίας του», δήλωσε δικαιολογώντας την απόφαση της.

Οι γονείς του Matthew είναι ενθουσιασμένοι και ευγνώμονες, καθώς οι πιθανότητες να βρεθεί απόλυτα συμβατός δότης ήταν ελάχιστες. Μάλιστα ο ίδιος ο 6χρονος Matthew είπε: «Όταν έμαθα ότι η κυρία Painter είναι συμβατή, έτρεξα και την αγκάλιασα. Πάντα χαίρομαι, όταν την βλέπω, γιατί είναι καταπληκτική δασκάλα. Θέλω όλοι να ξέρουν τι σημαίνει αυτό που κάνει για μένα και την οικογένεια μου». Η μεταμόσχευση θα πραγματοποιηθεί στα μέσα Μαρτίου.

mother.gr

Μαρτυρία: «Δεν θα τερματίσω τη ζωή του παιδιού μου για να ζήσω εγώ»

Published Φεβρουαρίου 24, 2015 by sofiaathanasiadou
Μαρτυρία: «Δεν θα τερματίσω τη ζωή του παιδιού μου για να ζήσω εγώ»

Η αυτοθυσία μιας καρκινοπαθούς μάνας για την αγέννητη κόρη της!

Η αγάπη της μαμάς για το παιδί της είναι το πιο ανιδιοτελές συναίσθημα του κόσμου. Για την 24χρονη Ashley Bridges από την Καλιφόρνια, η αυτοθυσία ήταν το λιγότερο που μπορούσε να κάνει για το παιδί της, που ήταν ακόμα αγέννητο.

Μέσα στο 2013, η Ashley, ενώ ζούσε ευτυχισμένη με τον 5χρονο γιο της Braiden και τον αρραβωνιαστικό της Jonathan Caughey, άρχισε κατά διαστήματα να νιώθει έναν οξύ πόνο στο δεξί γόνατο. Μετά από πολλές επισκέψεις στους γιατρούς επί μήνες, τελικά διαγνώστηκε με επιθετικό καρκίνο των οστών. Όμως, λίγο πριν μάθει τα δυσάρεστα νέα για την υγεία της, είχε ανακαλύψει ότι ήταν έγκυος στο δεύτερο παιδί της.

Οι ειδικοί επέμεναν να ξεκινήσει άμεσα τη χημειοθεραπεία, λέγοντάς της ότι είναι ο μόνος τρόπος να σώσει τη ζωή της, ενώ θα έπρεπε να τερματίσει την εγκυμοσύνη της. Σε μια απίστευτη πράξη αυτοθυσίας, η Ashley αποφάσισε να πει «όχι» στη χημειοθεραπεία και «ναι» στη ζωή της αγέννητής κόρης της. Με την υποστήριξη του αρραβωνιαστικού της και όλης της οικογένειας, η Bridges καθυστέρησε οποιαδήποτε λήψη φαρμακευτικής αγωγής που θα μπορούσε να βλάψει την εγκυμοσύνη της.

«Δεν πρόκειται να τερματίσω τη ζωή ενός υγιούς παιδιού, επειδή είμαι εγώ άρρωστη. Η μικρή δεν φταίει σε τίποτα. Η ζωή της είναι το ίδιο σημαντική με τη δική μου – αν όχι πιο σημαντική. Σανμαμά, έχω καθήκον να προστατέψω το μωρό μου», εξηγεί η ίδια στο CNN για αυτή της την απόφαση.

Έτσι, τον περασμένο Ιούλιο έφερε στον κόσμο τη μικρή Paisley, παρόλο που ο καρκίνος είχε κάνει πλέον μετάσταση σε όλο της το σώμα. Οι γιατροί της είπαν ότι είναι στο τελευταίο στάδιο, δίνοντάς της μόνο λίγους μήνες ζωής. Τότε, το ζευγάρι αποφάσισε να επισπεύσει το γάμο του, ανεβαίνοντας τα σκαλιά της εκκλησίας το Νοέμβριο μαζί με τα δύο του παιδιά και όλους τους αγαπημένους συγγενείς και φίλους.

Τώρα η νιόπαντρη μαμά εύχεται να προλάβει έστω τα πρώτα γενέθλια της κόρης της, αν και δίνει μάχη με τον καρκίνο μέρα με τη μέρα. «Θέλω να ξέρουν τα παιδιά μου πόσο πολύ τα αγαπώ και πόσο πολύ πάλεψα γι’ αυτά», εξομολογείται συγκινημένη.

πηγη

«Κι αν κάποιος πει στην κόρη μου ότι δεν είναι όμορφη;» Μία μαμά μας εξηγεί πώς να μάθουμε στις κόρες μας να αγαπούν το σώμα τους!

Published Φεβρουαρίου 24, 2015 by sofiaathanasiadou
«Κι αν κάποιος πει στην κόρη μου ότι δεν είναι όμορφη;» Μία μαμά μας εξηγεί πώς να μάθουμε στις κόρες μας να αγαπούν το σώμα τους!

Όταν βρίσκουμε τέτοια κείμενα μας αρέσει να τα μοιραζόμαστε μαζί σας. Αυτό γιατί όλες οι μαμάδες έχουμε τις ίδιες ανησυχίες, γιατί όλες οι μαμάδες θέλουμε να μάθουμε πώς θα μεγαλώσουμε σωστά παιδιά.

Παιδιά που δεν θα στερούνται αυτοπεποίθησης και θα αγαπούν τον εαυτό τους όπως είναι. Αυτό προσπάθησε η Αμερικανίδα blogger Lynn Morrison και μητέρα δύο κοριτσιών να κάνει. Κάνοντας την αυτοκριτική της στη σελίδα της «The nomad mom diary» έγραψε ένα κείμενο για το πώς περνάει τα λάθος μηνύματα- πρότυπα στην κόρη της. Διαβάστε παρακάτω και ίσως βοηθήσει και εσάς.

«»Μαμά, έλα γρήγορα!», φώναξε η κόρη μου από το μπάνιο του επάνω ορόφου. Εξφενδονίστηκα, πιστεύοντας ότι θα τη βρω μισοβυθισμένη στην μπανιέρα. Αντί αυτού βρήκα την 5,5 ετών κόρη μου ανεβασμένη στο σκαμνάκι του μπάνιου, με κατεβασμένο το εσώρουχό της, να κοιτάζεται στον καθρέφτη.

«Το κατέβασα και τώρα μπορώ να δω όλο μου το σώμα!», μου εξήγησε όσο στρεφόταν πότε απ’ τη μία και πότε απ’ την άλλη, κοιτάζοντας τον εαυτό της στον καθρέφτη. Κοίταξε το μπράτσο της και σχολίασε περήφανη: «Είμαι πολύ δυνατή!»

Στα μάτια μου ήταν τέλεια. Και ήταν τέλεια και στα δικά της μάτια όμως!

Ξέρω όμως ότι κάποια μέρα, κάποιος θα της πει ότι δεν είναι τέλεια. Κι όσο το σκέφτομαι, θυμώνω. Φωνές μέσα μου με κάνουν να γίνομαι έξαλλη. Γιατί κάποιος, κάποιος βλάκας κάποτε θα εμφανιστεί και θα πει στο τέλειο παιδί μου ότι τα πόδια της είναι παχουλά ή ότι η μύτη της είναι στραβή, όπως του πατέρα της η μύτη. Θα κοιτάξει τα αδύνατα μπράτσα της και θα της πει «Φάει κάτι». Κάποιος κάποτε θα τη δει και θα της πει ή να τρώει περισσότερο ή να πάψει να τρώει. Κάποιος θα έρθει μια μέρα και θα αλλάξει τον τρόπο που η κόρη μου βλέπει το σώμα της.

Όσο κοιτάζεται αυτάρεσκα μπροστά στον καθρέφτη το μυαλό μου δεν σταματάει να σκέφτεται, ποιος θα μπορούσε να είναι αυτός που θα την πληγώσει.

Έχει μια παρέα κοριτσιών στο σχολείο, που τα περισσότερα από αυτά έχουν μεγαλύτερες αδερφές. Μήπως είναι κάποιο από αυτά τα κορίτσια; Βρίσκεται σε αυτή την ηλικία που το χειρότερο που μπορούν να της πουν αυτή τη στιγμή είναι «Δεν θέλω να είμαι η καλύτερή σου φίλη πια»

Πλησίασα την υπέροχη κόρη μου και την αγκάλιασα. «Κοίταξέ μας, μαμά» μου είπε δείχνοντάς μου τον καθρέφτη. Σήκωσα το κεφάλι μου και κοίταξα μερικές γκρίζες τρίχες, έπειτα κοίταξα τις ρυτίδες στο μέτωπό μου και με την παλάμη μου, τέντωσα το δέρμα μου για να εξαφανιστούν. Ξάφνου άκουσα χαχανητά. Γύρισα και είδα την κόρη μου να αντιγράφει τις κινήσεις μου. Με κοίταξε και είπε «Μαμά, είσαι όμορφη!».

----------------09ik

Όπως φάνηκε εγώ είμαι εκείνος ο βλάκας… Εγώ είμαι ο άνθρωπος που της μαθαίνει να ενδιαφέρεται για το τι πιστεύει ο κόσμος. Εγώ είμαι αυτή που της δείχνω τις άσχημες σκέψεις. Μου λέει «Βάλε το μαύρο παντελόνι!» κι εγώ της απαντάω ότι έχω παχύνει πολύ και δεν μου πάει καθόλου πια. Μου λέει «Μαμά, είσαι όμορφη!» κι εγώ της λέω όχι, δείχνοντάς της όλα μου τα ψεγάδια ένα-ένα. Εγώ είμαι αυτή που της επισημαίνω με κάθε τρόπο, πόσο δεν μου αρέσει ο εαυτός μου!

«Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω σαν εσένα!»

Το κοριτσάκι μου, δεν βλέπει το ίδιο πρόσωπο που βλέπω και εγώ, μια γυναίκα μεσήλικη, κουρασμένη, που δεν αγαπά το σώμα και το πρόσωπό της. Θέλει να μοιάσει στην δυναμική Θεά που βλέπει, σε αυτή που διώχνει τους κακούς ανθρώπους μακριά, σε αυτή που την κρατάει στην αγκαλιά της και της δίνει απλόχερα την αγάπη της.

Έδιωξα τις αρνητικές σκέψεις απ’ το μυαλό μου. Δεν θα γίνω εγώ αυτή που θα συντρίψει την αυτοεκτίμησή της. Δεν θα της μεταφέρω τις χιλιάδες ανασφάλειες που με τυραννούν.

Αύριο το πρωί θα ξυπνήσω και θα της πω ότι και οι δύο είμαστε όμορφες. Και θα το λέω ξανά και ξανά και ξανά, κάθε μέρα, μέχρι να το πιστέψω και μέχρι να κάνω τη μικρή μου κόρη να πιστεύει το ίδιο για τον εαυτό της.

Και κάποτε, κάποια μέρα, κάποιος θα της πει ότι δεν είναι τέλεια. Και τουλάχιστον αυτός ο «κάποιος», δεν θα είμαι εγώ.»

πηγη

Πώς πρέπει να καθαρίζετε τα αυτάκια του μωρού σας

Published Φεβρουαρίου 19, 2015 by sofiaathanasiadou
Πώς πρέπει να καθαρίζετε τα αυτάκια του μωρού σας
Το κερί που παράγει το αυτί του μωρού είναι πραγματικά πολύ χρήσιμο, παρά το γεγονός ότι πολλές μητέρες έχουν την εντύπωση ότι είναι ακαθαρσία και το αφαιρούν συνέχεια.
Η αξία του κεριού στο αυτί του μωρού είναι μεγάλη, καθώς προστατεύει το τοίχωμα του έξω ακουστικού πόρου και παγιδεύει ο,τιδήποτε προσπαθήσει να μπει μέσα στο αυτί του μωρο σας π.χ έντομο.
Κάποια μωράκια παράγουν περισσότερο κερί από αυτό που πραγματικά χρειάζεται το αυτί τους και για αυτό χρειάζεται να καθαρίζετε πολύ συχνά το αυτάκι τους προκείμενου να αποφευχθεί ο κίνδυνος να φράξει ο έξω ακουστικός πόρος.
Γενικά όμως είναι καλό να γνωρίζετε πως τα αυτιά του μωρού σας πρέπει να τα καθαρίζετε πολύ προσεκτικά και όχι συχνά και να μη χρησιμοποιείτε μπατονέτες. Η χρήση τους μπορεί να τραυματίσει το αυτάκι του μωρού σας αλλά ενδεχομένως μπορεί να σπρώξει το κερί πιο μέσα. Περιοριστείτε στον καθαρισμό του εξωτερικού μέρους του αυτιού με την μπατονέτα, όποτε το μωρό σας κάνει μπάνιο.
Στα φαρμακεία διατίθεται ένα φυτικό σπρέι που και έχει τη δυνατότητα να διαλύσει το κερί μέσα σε λίγα λεπτά. Κάτι τέτοιο θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε κατόπιν συνεννόησης με τον παιδίατρο σας , για να αποφευχθεί η συσσώρευση κεριού στο αυτάκι του παιδιού σας.

Οι περίεργες λιγούρες της εγκυμοσύνης

Published Φεβρουαρίου 18, 2015 by sofiaathanasiadou
Οι περίεργες λιγούρες της εγκυμοσύνης
Η εγκυμοσύνη παίζει περίεργα παιχνίδια με την όρεξή σας! Σκεφτόσαστε διαρκώς το φαγητό και επιθυμείτε φαγητά και γεύσεις που μέχρι τώρα ίσως να μην αγγίζατε. Οι διατροφικές αυτές περίεργες συνήθειες ευθύνονται στις ορμονικές αλλαγές που γίνονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Κάποιο άλλοι βέβαια υποστηρίζουν πως οι λιγούρες είναι στην πραγματικότητα ένα μήνυμα που στέλνει ο οργανισμός στην έγκυο γυναίκα για να της πει  τι ακριβώς έχει ανάγκη. Πιο συγκεκριμένα αν λαχταράτε το γάλα, πιθανότατα σας λείπει ασβέστιο, ενώ αν θέλετε συνεχώς να τρώτε φρούτα, ίσως χρειάζεστε περισσότερες βιταμίνες.

Όσον αφορά τις ξαφνικές μεταμεσονύκτιες λιγούρες για σπάνιες γεύσεις οι ειδικοί πιστεύουν πως οφείλονται τόσο στη δράση των ορμονών,
που κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης… στήνουν χορό, όσο καιστην ανάγκη κάθε γυναίκας να χαίρει της προσοχής και της περιποίησης κυρίως του συντρόφου της την περίοδο που είναι έγκυος.
Διαβάστε παρακάτω αυτά που συνήθως λιγουρεύονται οι έγκυες γυναίκες και ερμηνεύστε το λόγο.

Τουρσί και ελιές:
Η λαχτάρα για αλμυρά δείχνει ανάγκη για νάτριο. Μπορεί να είναι επίσης ένας τρόπος για να ισορροπήσετε τη λαχτάρα σας για γλυκά.

Φρούτα: Το σώμα σας μπορεί να επιθυμεί βιταμίνες C και A και μέταλλα όπως φώσφορο, κάλιο και μαγνήσιο.

Τυρί: Είναι μια σπουδαία πηγή ασβεστίου, φωσφόρου και αργιλίου. Αν θέλετε μια εναλλακτική με χαμηλά λιπαρά, δοκιμάστε το μπρόκολο και άλλα πράσινα λαχανικά.

Γάλα: Είναι μια από τις καλύτερες πηγές ασβεστίου και την περίοδο αυτή ο οργανισμός σας έχει αυξημένες ανάγκες .Εμπρός λοιπόν, πιείτε ένα ποτήρι παραπάνω και μην ανησυχήσετε αν σας μυρίσει ρυζόγαλο τα μεσάνυχτα.

Ψάρι: Τρώγοντας κάποια λιπαρά ψάρια όπως ο σολομός, σας βοηθούν να έχετε ποικιλία στην πρόσληψη πρωτεΐνης. Εάν μέχρι τώρα δεν επιλέγατε τα ψάρια, μπορεί το διάστημα των εννέα μηνών της εγκυμοσύνης σας να είναι από τις πέντε αγαπημένες σας επιλογές.

Απόκριες: Γιατί το παιδί μου φοβάται τον κλόουν;

Published Φεβρουαρίου 18, 2015 by sofiaathanasiadou
Οι απόκριες είναι μια περίοδος γιορτής και χαράς για μικρούς και μεγάλους. Όλοι σκέφτονται τι θα ντυθούν και σε ποια πάρτι θα πάνε. Τα περισσότερα παιδιά απολαμβάνουν αυτή τη γιορτή καθώς τους δίνεται η ευκαιρία να μεταμφιεστούν στον αγαπημένο τους ήρωα. Οι πριγκίπισσες, οι νεράιδες, οι υπερήρωες και πολλοί άλλοι παιδικοί ήρωες έχουν την τιμητική τους. Υπάρχουν όμως αρκετά παιδιά, κυρίως προσχολικής ηλικίας που μπορεί να φοβούνται τους μασκαράδες. Είναι φυσιολογική αντίδραση και καλό είναι να την αναγνωρίζουμε εγκαίρως και να την αποδεχθούμε καθώς μπορεί να καθιερωθούν φόβοι στην παιδική ψυχή.

Ένα πρώτο βήμα για να αντιμετωπίσουμε σωστά τους φόβους των παιδιών είναι να τους κατανοήσουμε.
Αρχικά, οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι ένας άνθρωπος που φοράει μάσκα ή έχει μακιγιαριστεί έντομα με πολύχρωμη ή περίεργη περούκα είναι λογικό να τρομάζει τα παιδιά. Τα μικρά παιδιά δυσκολεύονται να κατανοήσουν ότι πίσω από τη μάσκα κρύβεται ένας άνθρωπος που πολλές φορές μάλιστα είναι γνωστός τους. Η γνωστική τους αντίληψη δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα και έτσι τα παιδιά αντιλαμβάνονται αυτό που βλέπουν μπροστά τους ως πραγματικότητα. Επομένως, ένας κλόουν ή ένας άνθρωπος που φοράει μάσκα είναι ένα θέαμα αρκετά πρωτόγνωρο για τα παιδιά. Επίσης, οι μάσκες κρύβουν τα πραγματικά χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου, στα οποία βασίζονται τα παιδιά για να κρίνουν τις προθέσεις των άλλων.
Ένα ακόμη χαρακτηριστικό των μασκαράδων είναι η περίεργη συμπεριφορά. Ξαφνικά τα παιδιά βλέπουν άγνωστους ανθρώπους με περίεργη εμφάνιση να τα πλησιάζουν, να τους λένε αστεία, να χορεύουν περίεργα, να μιλάνε με διαφορετική φωνή. Όλο αυτό το σκηνικό είναι λογικό να προκαλέσει άγχος στα παιδιάπροσχολικής ηλικίας καθώς δεν ξέρουν πώς να συμπεριφερθούν.

Πώς διαχειριζόμαστε τους φόβους των παιδιών.
Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε και να αποδεχθούμε το γεγονός ότι το παιδί μας φοβάται τους μασκαράδες. Δεν χρειάζεται να υποτιμήσουμε τους φόβους του γιατί έτσι προκαλούμε ακόμη περισσότερο άγχος στο παιδί. Αν υποτιμούμε τους φόβους του, το παιδί δεν μαθαίνει πώς να τους διαχειριστεί και τους κρύβει μέσα του. Αργά ή γρήγορα αυτοί οι παιδικοί φόβοιμπορεί να γίνουν μεγαλύτεροι ή να μεταβιβαστούν σε κάποιο άλλο αντικείμενο. Επομένως, φράσεις όπως: «Καλέ τι φοβάσαι, ένας κλόουν είναι μόνο!», « Μην γίνεσαι μωρό, δεν πρέπει να φοβάσαι!», « Κοίτα ο αδελφός σου που δεν φοβάται!», δεν βοηθούν σε τίποτα.
Ο φόβος για τις Απόκριες και τους μεταμφιεσμένους ανθρώπους είναι απόλυτα λογικό να συμβαίνει σε μικρή ηλικία. Σιγά σιγά με την πάροδο του χρόνου ο φόβος μειώνεται και το παιδί συνήθως απολαμβάνει τη διαδικασία της μεταμφίεσης. Επομένως, η υπομονή από τη μεριά των γονέων είναι πολύ σημαντική.

Πώς βοηθάμε το παιδί να μειώσει τους φόβους;
-      Συζητάμε με το παιδί τι γίνεται τις απόκριες. Για ποιο λόγο μεταμφιέζονται οι άνθρωποι; Είναι έθιμο για να διασκεδάσουν, να τραγουδήσουν και να χορέψουν. Αν τα παιδιά πηγαίνουν στο παιδικό σταθμό θα έχει γίνει και εκεί κάποιος λόγος για τις Απόκριες και τα έθιμα, όπως για το γαϊτανάκι, επομένως μπορούν οι γονείς να μάθουν από τη νηπιαγωγό πώς προσέγγισε το θέμα.
-      Μοιραζόμαστε προσωπικές εμπειρίες λέγοντας τι ντυνόμασταν εμείς ως παιδιά ή ακόμα και τώρα. Μπορούμε να δούμε μαζί με το παιδί φωτογραφίες από Απόκριες και να του δείξουμε οικεία πρόσωπα που ήταν μασκαράδες.
-      Καλό είναι επίσης στην ασφάλεια του σπιτιού να παίξουμε  με μάσκες. Έτσι θα διαπιστώσει το παιδί ότι πίσω από τη μάσκακρύβεται ένας άνθρωπος και ότι η μάσκα δεν σε κάνει κάποιον άλλο.
-      Συνήθως κάποιες λέξεις που χρησιμοποιούμε μπορούν να δώσουν διαφορετικό νόημα σε αυτά που λέμε. Είναι σημαντικό, όταν μιλάμε με το παιδί που φοβάται, να λέμε τις λέξεις: «μεταμφιέζεται», «προσποιείται», «κάνει τον…», «υποκρίνεται», «στα ψέματα» και γενικά όποια λέξη μπορεί να καταλάβει το παιδί. Για παράδειγμα, μπορούμε να πούμε «Κοίτα αυτήν που κάνει την μάγισσα» και όχι «Κοίτα την μάγισσα!»
-      Μέσω του θεατρικού παιχνιδιού που μπορούμε να παίξουμε στο σπίτι εξηγούμε στο παιδί ότι όπως μεταμφιεζόμαστε για τους ρόλους του θεάτρου, το ίδιο κάνουμε και τις Απόκριες. Δεν γινόμαστε κακοί άνθρωποι, ούτε άλλοι άνθρωποι, απλά φοράμε κοστούμια.
-      Επιλέγουμε κοστούμι αποκριάτικο το οποίο το διαλέγουμε μαζί με το παιδί και προτιμούμε κάποιον αγαπημένο ήρωα ή ρόλο με «καλές προθέσεις», όπως Ζορό, νεράιδα, γατούλα, μπαλαρίνα, πυροσβέστης, Σούπερμαν κλπ.

Είναι καλό να λαμβάνουμε υπόψη μας τους φόβους των παιδιών και να μην τους κοροϊδεύουμε. Αν το παιδί δεν θέλει να ντυθεί ή να συμμετέχει σε κάποια αποκριάτικη εκδήλωση δεν το πιέζουμε να το κάνει. Σεβόμαστε τουςφόβους των μικρών μας φίλων, όπως θα θέλαμε να συμβεί και σε εμάς. Δεν καταφέρνουμε τίποτα όταν πιέζουμε τα μικρά παιδιά να ξεπεράσουν τους φόβους τους.

Υπομονή, λοιπόν, και Καλές Απόκριες!

Με την συνεργασία της κας Βασιλικής Τσούτσου Ψυχολόγος, M.Sc. Παιδαγωγική Ψυχολογία.
πηγη
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 960 other followers