προσοχη!

All posts in the προσοχη! category

Κανε τις αγορες μαζι με τα παιδια σου απολαυστικες! Μαθε τον τροπο

Published Οκτωβρίου 23, 2014 by sofiaathanasiadou
Κάνε τις αγορές μαζί με τα παιδιά σου απολαυστικές! Μάθε τον τρόπο

Τα ψώνια στο super market για μια μαμά, μπορεί να εξελιχθούν σε δοκιμασία για γερά νευρά, ειδικά, αν εκτός από το καρότσι και τη λίστα, πρέπει να έχει το νου της και σε ένα ή δυο πιτσιρίκια που τρέχουν στους διαδρόμους, κατεβάζουν πράγματα από τα ράφια ή ακόμα χειρότερα παραπονιούνται ότι πεινούν, διψούν, θέλουν να πάνε τουαλέτα ή, σύμφωνα με το mother.gr, απλά αποφασίζουν να τσακωθούν μεταξύ τους.

Και επειδή όλες οι μαμάδες δεν έχουν την πολυτέλεια να αφήνουν τα παιδιά στο σπίτι και να πηγαίνουν μόνες τους και ήρεμες για ψώνια, ας δούμε μερικά tips που ίσως σας βοηθήσουν:

  • Ποτέ χωρίς λίστα. Μην πηγαίνετε για ψώνια, χωρίς να ξέρετε τι ακριβώς χρειάζεστε. Κάντε τη ζωή σας πιο εύκολη προγραμματίζοντας τις αγορές σας και εξηγήστε στο παιδί σας ότι αγοράζουμε μόνο ότι είναι γραμμένο στη λίστα.
  • Διδάξτε στο παιδί τους κανόνες του super – market. Αν νομίζετε ότι επειδή είπατε μια φορά πριν από καιρό στο παιδί σας πώς πρέπει να φέρεται, αυτό θα το θυμάται, μάλλον αυταπατάστε. Κάθε φορά που πηγαίνετε για ψώνια, πρέπει να επαναλαμβάνετε στο παιδί τους κανόνες του super – market ή να του ζητάτε να σας τους πει εκείνο, για να βεβαιωθείτε ότι τους θυμάται και θα τους ακολουθήσει.
  • Κανόνες super- market. Πείτε ήρεμα, αλλά αποφασιστικά στο παιδί σας ότι όση ώρα θα κάνετε τα ψώνια σας, θέλετε να μην τρέχει σους διαδρόμους, να είναι πάντα δίπλα σας, να μην φωνάζει, ενώ μπορεί να κοιτά, αλλά δεν επιτρέπεται να πειράζει τα πράγματα στα ράφια. Πείτε τους κανόνες από το σπίτι ή μέσα στο αυτοκίνητο.
  • Αφήστε το να σας βοηθήσει. Αναθέστε του αρμοδιότητες, όπως να κρατά τη λίστα ή να σπρώχνει το καρότσι. Μπορεί να σας πάρει περισσότερο χρόνο, αλλά σίγουρα όταν ένα παιδί απασχολείται με κάτι, είναι πιο ήρεμο και νιώθει χαρούμενο που σας βοηθά.
  • Δώστε του επιλογές. Αν είστε ανάμεσα σε δύο κουτιά δημητριακών ή δύο παιδικά σαμπουάν, ζητήστε από το παιδί να διαλέξει εκείνο που προτιμά, δείχνοντας του πόσο υπολογίζετε την γνώμη του.
  • Το δώρο του super – market. ‘Ενα έξυπνο κόλπο για να επιβραβεύετε τo παιδί, όταν συμπεριφέρεται καλά, είναι να καθιερώσετε το «δώρο του super- market». Αποφασίστε από πριν ένα χρηματικό πόσο (2 έως 5 ευρώ) και πείτε στο παιδί ότι με αυτά τα χρήματα θα μπορεί να πάρει ότι θέλει, αν ακολουθήσει τους κανόνες. Με αυτό τον τρόπο και δίνετε κίνητρο στο παιδί και γλιτώνετε από τα «θέλω το ένα , θέλω το άλλο».
Τέλος, καλό θα είναι να μην πηγαίνετε για ψώνια αν το παιδί σας είναι λίγο άρρωστο, κουρασμένο, νυστάζει ή πεινά, γιατί είναι σίγουρο ότι δεν θα είναι καθόλου συνεργάσιμο.

Συμβουλες για παιδια χωρις στρες

Published Οκτωβρίου 23, 2014 by sofiaathanasiadou

 

Οι γονείς είναι οι καλύτεροι «ψυχολόγοι» του παιδιού τους, γιατί εκείνοι το γνωρίζουν σε όλα τα στάδια της ζωής του. Μάθετε πώς θα μπορέσετε να καταλάβετε τι το αγχώνει και να το βοηθήσετε.
Συζητήστε μαζί του: Μόλις δείτε κάποιες αποκλίσεις στη συμπεριφορά του παιδιού, πρέπει να αρχίσετε να το ρωτάτε γιατί το κάνει, τι νιώθει, τι θα ήθελε, ώστε να καταλάβετε τι το προβληματίζει και πού χρειάζεται παρακολούθηση, φροντίδα και βοήθεια. Αν πηγαίνει στο νηπιαγωγείο ή στο σχολείο, θα σας βοηθήσει ιδιαίτερα να το ρωτήσετε για τη μέρα του εκεί, τις σχέσεις με τους συμμαθητές και τη δασκάλα, το πώς βλέπει το ίδιο τις επιδόσεις του και αν αισθάνεται ικανό να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις του.

Προσπαθήστε να καταλάβετε από τα λόγια του πώς είναι το σχολικό του περιβάλλον, αν επικρατεί βία ή αν δημιουργείται εκφοβισμός από τα άλλα παιδιά, ένα πρόσφατο φαινόμενο που δυστυχώς έχει εμφανιστεί και στην Ελλάδα.

Δείτε τον κόσμο από τα μάτια του παιδιού σας.
 Πολλές φορές οι γονείς ξεχνούν ότι τα μικρά παιδιά δεν έχουν τις ίδιες αντιληπτικές και αναλυτικές ικανότητες με τον ενήλικο, ότι δυσκολεύονται να δουν τις διαφορετικές οπτικές των πραγμάτων και ότι αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα με βαρόμετρο τον ίδιο τους τον εαυτό. Με άλλα λόγια, οτιδήποτε και να συμβαίνει στο άμεσο περιβάλλον τους το παίρνουν προσωπικά και απόλυτα. Για παράδειγμα, πιστεύουν ότι οι γονείς τσακώνονται γιατί το ίδιο είναι κακό παιδί και τους κάνει να μαλώνουν. Ή είναι πεπεισμένο ότι η δασκάλα το μάλωσε γιατί δεν είναι ικανό να τα καταφέρει. Φροντίστε, λοιπόν, να εξηγείτε στο παιδί με όρους που το ίδιο μπορεί να καταλάβει τι συμβαίνει γύρω του.

Μην έχετε πολύ μεγάλες προσδοκίες από εκείνο
. Αξίζει να θυσιάσετε τις προσδοκίες σας και να βοηθήσετε το παιδί να νιώσει καλά με τον εαυτό και όχι απλώς να δείχνει προσαρμοσμένο. Ο έπαινος χαλαρώνει το στρες, ηρεμεί το νευρικό σύστημα, αυξάνει την αυτοπεποίθηση. Το παιδί αποκτά αποθέματα για να μπορεί να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της ζωής.

Διατυπώστε προσεκτικά την κριτική σας. 
Αν χρειαστεί να ασκήσετε κριτική σε κάτι, μην ξεχάσετε να ξεκινήσετε την πρότασή σας βρίσκοντας κάτι το θετικό ή αναγνωρίζοντας το συναίσθημα του παιδιού. Με τον τρόπο αυτό το παιδί δεν νιώθει την κριτική ως απόρριψη και είναι πιο έτοιμο να την ακούσει και να την αποδεχτεί. Επιπλέον, η κριτική σας πρέπει να καταλήγει σε μελλοντικές προτάσεις. Δεν αρκεί να εξηγείτε στο παιδί τί πήγε στραβά. Αυτό που μειώνει το άγχος του είναι οι προτάσεις για την αντιμετώπιση αντίστοιχων μελλοντικών καταστάσεων.

Επιτρέψτε στο παιδί να νιώσει άσχημα. 
Από πολύ μικρά τα παιδιά -και ιδιαίτερα τα αγόρια- μαθαίνουν ότι δεν πρέπει να κλαίνε, δεν πρέπει να θυμώνουν, δεν πρέπει να αισθάνονται κανένα αρνητικό συναίσθημα και πολύ περισσότερο να το εκφράζουν ανοιχτά. Ο μύθος αυτός αποθαρρύνει τα παιδιά από το να ζητήσουν βοήθεια για τις δυσκολίες τους, ενώ τα «εγκλωβίζει» σε μια μόνιμη κατάσταση στρες, αφού πλέον νιώθουν άσχημα για το γεγονός ότι νιώθουν άσχημα! Άλλωστε, η ικανότητα ενός ατόμου να αναγνωρίζει και να αποδέχεται τα συναισθήματά του, θετικά και αρνητικά, βοηθά στην καλή ψυχική υγεία.

Δείξτε πίστη στις ικανότητές του.
 Με τη συμπεριφορά σας δώστε του να καταλάβει ότι πιστεύετε πως μπορεί να τα καταφέρει μόνο του. Μη βιαστείτε να λύσετε εσείς τα δικά του προβλήματα, αλλά στηρίξτε το στην προσπάθειά του να επιλύσει τα θέματά του. Η δική σας ενίσχυση και επιβεβαίωση προσφέρει στο παιδί τη δύναμη που χρειάζεται για να αντιμετωπίσει στρεσογόνες καταστάσεις. Αντίθετα, η επίλυση των δύσκολων καταστάσεων από εσάς, παρότι άμεσα αποτελεί την πιο εύκολη λύση, μακροπρόθεσμα οδηγεί σε αδυναμία του παιδιού να στηριχτεί στα πόδια του.

Δώστε εσείς το καλό παράδειγμα. 
Πρέπει πρώτα να μάθετε εσείς να αντιμετωπίζετε τα προβλήματά σας, να τα εντοπίζετε, να κατεβάζετε ιδέες, να αξιολογείτε τις πιθανές συνέπειες και να μάθετε να φτιάχνετε ένα πρόγραμμα με σκοπό να βοηθήσετε τον εαυτό σας να αντεπεξέλθει σε έντονες καταστάσεις. Μόνο έτσι η συμπεριφορά σας θα αποτελέσει καλό παράδειγμα για το παιδί και θα το βοηθήσει να αντιμετωπίζει σωστά και χωρίς άγχος ό,τι συμβαίνει στη ζωή του.

Αφήστε το να παίξει.
 Το παιχνίδι έχει καταπληκτικές εκπαιδευτικές ιδιότητες, καθώς ενδυναμώνει τις νοητικές ικανότητες του παιδιού, όπως είναι η γλώσσα, η μνήμη, η λογική σκέψη και η δημιουργικότητα, ενώ το δυαδικό ή ομαδικό παιχνίδι αυξάνει τις κοινωνικές του δεξιότητες. Το παιχνίδι, όμως, έχει και «θεραπευτικές» ιδιότητες. Μέσα από τις ιστορίες που φτιάχνει το παιδί έχει τη δυνατότητα να αναπαραστήσει τους προβληματισμούς του, να επιλύσει συγκρούσεις, να εκτονώσει το άγχος του και να επιδιορθώσει καταστάσεις. Για παράδειγμα, ένα παιδί μπορεί να αισθάνεται άσχημα να συζητήσει με τη μητέρα του ότι στο σχολείο η δασκάλα το πρόσβαλε επειδή δεν ήξερε το μάθημα. Στο παιχνίδι του, όμως, μπορεί να αναπαράγει το περιστατικό, να εκφράσει τα συναισθήματα του θυμού, της θλίψης ή της απογοήτευσης που εκείνη τη στιγμή κατέπνιξε και πιθανόν να δώσει μια άλλη θετική λύση (π.χ. λέει το μάθημα καταπληκτικά και η δασκάλα το επιβραβεύει), αποκαθιστώντας έτσι την ψυχική του ηρεμία.

Πώς θα καταλάβετε ότι είναι αγχωμένο;
Το στρες εκδηλώνεται με διάφορα συμπτώματα: στη συμπεριφορά και στην υγεία του παιδιού.
Αλλαγές στη συμπεριφορά 

  • Απομόνωση: Το παιδί αποσύρεται από τις συνηθισμένες παιδικές του παρέες και προτιμά να περνά τις περισσότερες ώρες μόνο του. Αν το περιβάλλον του σπιτιού δεν σας βοηθά να προσδιορίσετε κάτι τέτοιο, πάρτε πληροφορίες για τη συμπεριφορά του παιδιού στο χώρο του σχολείου. Η δασκάλα μπορεί να σας προσφέρει ουσιαστική βοήθεια.
  • Επιθετικότητα: Εμφανίζει συχνά επιθετική συμπεριφορά απέναντι στα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου ή του περιβάλλοντός του. Αν δεν υπάρχει άλλο αδελφάκι στην οικογένεια ή παιδιά στο άμεσο οικογενειακό περιβάλλον αναζητήστε πληροφορίες από τους γονείς των άλλων παιδιών.
  • Δεν συμμετέχει σε δραστηριότητες: Προτιμά να κάθεται άπραγο παρά να συμμετέχει σε άλλες δραστηριότητες και κυρίως στα παιχνίδια των συνομηλίκων του (κάτι που τα παιδιά σχεδόν ποτέ δεν αποφεύγουν). Παρατηρήστε αν περνά πολλές ώρες χωρίς να κάνει ουσιαστικά τίποτα ή αν είναι υπερβολικά αφηρημένο.
  • Έχει «φοβίες»: Είναι φυσικό πολλά παιδιά να φοβούνται το σκοτάδι ή να τρομάζουν από έναν αλλόκοτο θόρυβο. Οι «φοβίες», όμως, είναι φόβοι υπερβολικοί και ανεπίτρεπτοι, ακόμη και για τα μικρά παιδιά. Δεν είναι δυνατόν ένα παιδί έξι χρόνων να φοβάται, για παράδειγμα, την κατσαρόλα γιατί μπορεί μόλις την ανοίξει να ξεπηδήσει κάποιο τέρας.
  • Έχει αϋπνίες: Είναι αφύσικο για κάθε παιδί από την προσχολική ηλικία μέχρι και την εφηβεία να έχει αϋπνίες, να αργεί να κοιμηθεί ή να ξυπνά πολύ νωρίς το πρωί. Οι δυσκολίες στον ύπνο μπορεί να είναι «προάγγελος» χρόνιας κόπωσης ή άλλων ψυχολογικών προβλημάτων, όταν όμως συνοδεύονται από τα παραπάνω συμπτώματα, τότε μάλλον σημαίνουν ότι το παιδί υποφέρει από έντονο στρες.

Σωματικά συμπτώματα: 

  • Πόνος στην κοιλιά: Είναι πολύ συνηθισμένο για τα παιδιά να παραπονιούνται ότι πονά η κοιλίτσα τους. Πολλές φορές αυτός ο πόνος δηλώνει ένα μικρό παράπονο ή μια ανάγκη για προσοχή ή ακόμη και κάποια ένταση που δημιουργήθηκε στο χώρο του νηπιαγωγείου ή του σχολείου. Όταν όμως ο πόνος αυτός επαναλαμβάνεται χωρίς να υπάρχει κάποιο άλλο παθολογικό αίτιο, τότε πρέπει να αναζητηθεί η ρίζα του σε μια πιθανή κατάσταση στρες.
  • Σφίξιμο στο στήθος: Πρόκειται για το προκάρδιο άλγος, το σφίξιμο δηλαδή που αισθανόμαστε συχνά στην περιοχή γύρω από την καρδιά, όταν είμαστε υπό πίεση. Σε ένα μικρό παιδί αυτός ο πόνος δεν μπορεί να δηλώνει παρά την ένταση που προκαλείται από μια δυσάρεστη συναισθηματική ή ψυχολογική κατάσταση. Οι πιθανότητες να πρόκειται για καρδιακό πρόβλημα είναι απειροελάχιστες.
  • Δύσπνοια: Πολλές φορές το παιδάκι που αγχώνεται και υποφέρει παρουσιάζει δυσκολίες στην αναπνοή ή μια κατάσταση σαν είναι μόνιμα λαχανιασμένο.
  • Εμφανίζει τικ, ψευδίζει, τραυλίζει: Όλα αυτά πρέπει να προσεχτούν ιδιαίτερα, γιατί μπορεί πολύ συχνά να γίνουν και αιτίες χλευασμού και κοροϊδίας από τα άλλα παιδιά, μια κατάσταση που θα επιδεινώσει κάποιο πρόβλημα που μπορεί να προϋπάρχει.
  • Συχνοί εμετοί: Οι επαναλαμβανόμενοι εμετοί που δεν έχουν σχέση με κάποια ασθένεια είναι ένα πολύ συχνό σημάδι του στρες. Χαρακτηριστικό των εμετών αυτών είναι ότι εμφανίζονται λίγη ώρα πριν το παιδί αντιμετωπίσει μια δύσκολη ή δυσάρεστη γι’ αυτό κατάσταση (π.χ. πριν πάει στο σχολείο, πριν πάει στο γιατρό κ.λπ.)
  • Ενούρηση: Σε περιπτώσεις έντονου άγχους είναι πιθανόν το παιδί να επιστρέψει σε προηγούμενα στάδια της ανάπτυξής του παρουσιάζοντας ενούρηση συνήθως νυχτερινή. Εφόσον έχουν αποκλειστεί ιατρικοί λόγοι, πρόκειται για μια σαφή ένδειξη έντονου ψυχολογικού στρες, το οποίο το παιδί αδυνατεί να κατανοήσει και να χειριστεί.
Με τη συνεργασία του Αντώνη Κακούρου (παιδοψυχίατρος).
πηγή:imommy

Δυσκολες συμπεριφορες για τον γονιο… υγιεις για το παιδι!

Published Οκτωβρίου 23, 2014 by sofiaathanasiadou

Ας ξεχωρίσουμε επιτέλους ποια από τα ζητούμενα μας έχουν να κάνουν με την κάλυψη δικών μας αναγκών και ποια με την εξυπηρέτηση των αναγκών των παιδιών μας. Σκεφτείτε πόσο πιο εύκολες είναι οι λύσεις που εξυπηρετούν τις δικές μας ανάγκες εις βάρος, όμως, αυτών των παιδιών μας!

Το παιδί που δεν τρώει εύκολα, θα το βάλουμε μπροστά στην τηλεόραση και το πιάτο θα αδειάσει. Μας κερδίσαμε χρόνο. Το εκπαιδεύσαμε, όμως, σε κακές συνήθειες διατροφής. Το παιδί που δεν πίνει το γάλα του,  θα του βάλουμε κακάο. Το παιδί που είναι ζωντανό, ζωηρό, υπερκινητικό -όπως θα έπρεπε ουσιαστικά να είναι- με τις απόπειρες οριοθέτησής μας, θα του «κοιμήσουμε» τη ζωντάνια και την παρόρμησή του, αντί να εφεύρουμε τρόπους να διοχετεύσει την ενεργητικότητά του.

Διαρκώς οι γονείς διαμαρτύρονται για τη ζωηράδα των παιδιών, αντί να την ορίζουν ως ζωντάνια που πυροδοτεί την ανάπτυξή τους. Ελέγχουν πολλές φορές τις φυσικές τους τάσεις… με εργαλεία την τηλεόραση, το μάλωμα, την εξαγορά αντί να τις βοηθήσουν να αναδυθούν και να προσαρμοστούν στο περιβάλλον τους. Τη στιγμή της υπερέντασης και της νευρικότητας του παιδιού, το μαλώνουν, αντί να αναζητήσουν τις συνθήκες του περιβάλλοντός του και τους λόγους που το κάνουν δυσαρεστημένο. Έτσι, δεν αναρωτιούνται αν πεινάει, αν είναι κουρασμένο, αν βαριέται, αν ζηλεύει και συμπεριφέρεται έτσι. Οι εύκολοι τρόποι για το γονιό  σπάνια είναι και οι σωστοί, όπως και οι εύκολες συμπεριφορές του παιδιού, σπάνια είναι και οι πιο «υγιείς». 
- Το παιδί μου έχει μάθει να λέει ευχαριστώ, παρακαλώ και ορίστε, όταν απευθύνεται σε κάποιον. Συγχαρητήρια, οι άλλοι θα σε θαυμάζουν για τους καλούς τρόπους που του έμαθες.
-Ξέρει να χρησιμοποιεί ασυνήθιστες λέξεις στο λεξιλόγιο του και να μετράει ως το 100 μπροστά και ανάποδα. Υπέροχα! Πρέπει να καμαρώνεις όταν επιδεικνύει τις γνώσεις του και στους άλλους.
- Έχει συνηθίσει να παίζει με τις ώρες μόνο του χωρίς να μου αποσπά την προσοχή. Μπράβο, κατάφερες να κάνεις την καθημερινότητά σου πιο εύκολη.
- Έχει μάθει να συμμορφώνεται μετά που θα το μαλώσω ή μετά που θα υποστεί τις συνέπειες της τιμωρίας. Τέλεια, έχεις βρει τον τρόπο να είσαι αποτελεσματικός στους κανόνες που του ορίζεις.
- Το παιδί μου συνεχώς με διακόπτει την ώρα που μιλάω, κάνοντας εκατοντάδες ερωτήσεις γύρω από αυτά που δεν έχω καν προλάβει να ολοκληρώσω. Κουραστικό, αλλά μεγαλώνεις ένα παιδί και πρέπει να σέβεσαι την περιέργειά του και τη δίψα του για γνώση.
- Είναι ικανό να βάλει τα κλάματα, όταν βλέπει ένα άλλο παιδάκι να το μαλώνουν ή να υποφέρει για κάποιο λόγο. Θλιβερό, αλλά μεγαλώνεις έναν άνθρωπο με αγάπη και ενδιαφέρον για το συνάνθρωπο του.
- Καταστρέφει τα παιχνίδια του και βρίσκει τους πιο ανορθόδοξους τρόπους για να τα χρησιμοποιεί. Εκνευριστικό, αλλά αναπτύσσει τη δημιουργικότητα του και την φαντασία του.
- Θέλει διαρκώς να με συμπεριλαμβάνει στο παιχνίδι του. Βαριέται μόνο του! Κουραστικό, αλλά έμαθε να απολαμβάνει τα πάντα μέσα από τις σχέσεις του με τους άλλους.
Στο παιχνίδι λασπώνεται, μουτζουρώνεται, τραυματίζεται. Σου τρώει πολύ χρόνο να το φροντίσεις, αλλά σίγοyρα γυρνάει πανευτυχές μετά το παιχνίδι του!
«Το κείμενο αποτελεί μια συνεργασία του flowmagazine.gr με την κ. Θεοδοσιάδου. Για περισσότερα κείμενα του συγκεκριμένου αρθρογράφου πατήστε εδώ»
πηγή:flowmagazine.gr

Πoτε πρεπει να επισκεφθειτε τον οφθαλμιατρο με το παιδακι σας;

Published Οκτωβρίου 16, 2014 by sofiaathanasiadou
Πότε πρέπει να επισκεφθείτε τον οφθαλμίατρο με το παιδάκι σας;
Στη χώρα μας οι περισσότεροι γονείς, αν και φροντίζουν συστηματικά για την υγεία των παιδιών τους, δεν φαίνεται να δείχνουν το ίδιο ενδιαφέρον και για τα μάτια τους. Μάλιστα, σύμφωνα με το mother.gr, τα πιο πολλά παιδιά επισκέπτονται για πρώτη φορά οφθαλμίατρο, λίγο πριν ξεκινήσουν το δημοτικό για να πάρουν το αντίστοιχο πιστοποιητικό, ενώ είναι πιθανόν από φέτος που δεν απαιτείται πλέον αυτό το πιστοποιητικό, πολλά παιδάκια να καθυστερήσουν ακόμα περισσότερο αυτήν την επίσκεψη.Κανονικά ο οφθαλμολογικός έλεγχος θα πρέπει να ξεκινά πολύ νωρίς και να επαναλαμβάνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Ωστόσο, αν το παιδί σας εμφανίζει κάποιο από τα παρακάτω συμπτώματα, θα πρέπει να επισκεφτείτε παιδοφθαλμίατρο άμεσα:
  • Τρίβει συνεχώς και έντονα τα μάτια του.
  • Κλείνει ή καλύπτει το ένα του μάτι όταν κοιτάζει ένα αντικείμενο.
  • Γέρνει το κεφάλι του προς μια πλευρά όταν εστιάζει σε ένα αντικείμενο ή βλέπει τηλεόραση.
  • Ανοιγοκλείνει πολλές φορές τα βλέφαρα του.
  • Κρατά τα βιβλία πολύ κοντά στα μάτια του ή πηγαίνει πολύ κοντά στην τηλεόραση για να δει.
  • Σκοντάφτει συχνά και πέφτει φαινομενικά χωρίς λόγο.
  • Δεν μπορεί να συμμετέχει σε παιχνίδια, γιατί παραπονιέται ότι δεν βλέπει καλά.
  • Τα ματάκια του φαίνεται να αλληθωρίζουν.
Να θυμάστε ότι η καλή όραση αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ομαλή σωµατική και πνευματική ανάπτυξη των παιδιών, αφού ένα παιδί που δεν βλέπει καλά, είναι απόλυτα λογικό να μην μπορεί να συγκεντρωθεί , να μην μπορεί να διαβάσει , να είναι ανήσυχο και πιθανόν να εμφανίσει στο μέλλον μαθησιακές δυσκολίες.Επίσης, πρέπει να ξέρετε ότι υπάρχουν κάποιες παθήσεις των οφθαλμών, όπως για παράδειγμα η αμβλυωπία ή αλλιώς «τεμπέλικο μάτι», οι οποίες αν δεν διαγνωστούν και δεν αντιμετωπιστούν εγκαίρως, μετά δυστυχώς δεν διορθώνονται. Για όλους αυτούς τους λόγους, λοιπόν, μην αμελείτε τον προληπτικό έλεγχο των ματιών των παιδιών σας και βάλτε στο πρόγραμμα σας μια επίσκεψη σε παιδοφθαλμίατρο.
gobastileto

Μηπως το παιδι σας πασχει απο σχολικη φοβια?

Published Οκτωβρίου 16, 2014 by sofiaathanasiadou
Μήπως το παιδί σας «πάσχει» από σχολική φοβία;

Όταν η άρνηση για το σχολείο προχωρά πέρα από την απλή απροθυμία, σκεφτείτε μήπως πάσχει από «σχολική φοβία»
Μήπως κάθε Δευτέρα πρωί, βλέπετε το παιδί να «κουκουλώνεται» με τα σκεπάσματα, να παραπονιέται ότι  πονάει το κεφάλι του, η κοιλιά του, νιώθει ζαλάδα, ή θέλει να κάνει εμετό; Αν αυτά τα παράπονα επαναλαμβάνονται κάθε τόσο, ίσως είναι καιρός να ανησυχήσετε.

Τι είναι η σχολική φοβία;
Αρχικά αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε είναι πως η σχολική φοβία δεν έχει να κάνει ούτε με τη φυσιολογική άρνηση που μπορεί να παρουσιάσουν τα παιδιά τις πρώτες μέρες της σχολικής χρονιάς ούτε με την επίσης φυσιολογική επιθυμία για μια μέρα κοπάνας.

Με τον όρο σχολική φοβία εννοούμε τον έντονο και συχνά αδικαιολόγητο φόβο που εκφράζεται με τη δυσκολία και επίμονη άρνηση του παιδιού να πάει στο σχολείο

Η συγκεκριμένη φοβία διαφέρει από το άγχος του αποχωρισμού, το οποίο εμφανίζεται από τον έβδομο μήνα έως το δεύτερο περίπου έτος της ζωής του παιδιού και σχετίζεται με την ανησυχία του ότι θα χάσει την προστασία και την ασφάλεια που του παρέχει η μαμά του.

Η σχολική φοβία δεν πρέπει να συγχέεται με τη συνειδητή άρνηση του παιδιού για το σχολείο. Πρόκειται για κάτι βαθύτερο. Είναι η εκδήλωση ενός σοβαρού προβλήματος, μιας διαταραχής με επίμονη ανησυχία του παιδιού να εγκαταλείψει το σπίτι του. Σύμφωνα με έρευνες, μάλιστα, εμφανίζεται συχνότερα σε παιδιά δημοτικού και σε μεγαλύτερο ποσοστό στα κορίτσια απ’ ό,τι στα αγόρια.

Πώς εκδηλώνεται η σχολική φοβία  
Τα πρώτα συμπτώματα της σχολικής φοβίας εμφανίζονται κυρίως το πρωί, την ώρα που το παιδί πρέπει να πάει σχολείο, κι επιδεινώνονται τη στιγμή της αναχώρησης ή την ώρα που φτάνει στη σχολική αυλή. Σε αντίθεση με τις κρίσεις της… καθημερινότητας, υπάρχουν ελάχιστα συμπτώματα τα Σαββατοκύριακα και τις διακοπές, ενώ εμφανίζονται συχνότερα την Κυριακή το βράδυ και τη Δευτέρα το πρωί.

Σε ποια παιδιά είναι πιο συχνή
Ένα παιδί που υποφέρει από σχολική φοβία είναι συνήθως ένα παιδί ντροπαλό, ιδιαίτερα ευαίσθητο και συνεσταλμένο, με δυσκολία προσαρμογής και αποδοχής μεταβατικών καταστάσεων και αλλαγών. Ωστόσο, αυτό δεν είναι πάντα ο κανόνας. Ακόμα και εξωστρεφή, κοινωνικά και ανεξάρτητα παιδιά μπορεί να εμφανίσουν σχολική φοβία, όπως και εκείνα που είναι γενικά αγχώδη, με τάσεις τελειομανίας και υπέρμετρης φιλοδοξίας.

Τα συμπτώματα της σχολικής φοβίας
Η σχολική φοβία εκδηλώνεται με:
συστηματική και έντονη άρνηση του παιδιού να πάει στο σχολείο,
απροσδιόριστα παράπονα του παιδιού σχετικά με το σχολείο, τους συμμαθητές, το δάσκαλο νευρικότητα, ευερεθιστότητα και έντονο θυμό ή κλάμα την ώρα που ετοιμάζεται για το σχολείο, ψυχοσωματικές διαταραχές όπως πονοκέφαλοι, εμετός, κοιλιακοί πόνοι κ.ά.,
δυσκολία του παιδιού να αποκοιμηθεί το βράδυ ή διαταραγμένος ύπνος κατά τη διάρκεια της νύχτας, δυσκολίες στο φαγητό.

Που οφείλεται η σχολική φοβία;
Τα περισσότερα παιδιά που αρνούνται επίμονα να πάνε σχολείο κατακλύζονται από έντονο άγχος σχετικά με το πώς θα προσαρμοστούν και θα επιβιώσουν σ’ ένα χώρο έξω από το σπίτι τους. Πώς θα τους αντιμετωπίσουν οι συμμαθητές τους; Ο δάσκαλος θα είναι αυστηρός μαζί τους; Θα τα καταφέρουν με τα μαθήματα ή θα αποτύχουν; Είναι μερικά από τα ερωτήματα που βασανίζουν ένα «σχολειοφοβικό» παιδί και αποτελούν τα ερεθίσματα που του προκαλούν απίστευτη ένταση.

Μια άλλη πολύ σημαντική αιτία είναι το μόνιμο άγχος αποχωρισμού που βιώνουν από πολύ νωρίς. Η προσκόλληση κυρίως στο πρόσωπο της μητέρας και η δημιουργία ισχυρού συναισθηματικού δεσμού μαζί της έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση έντονου άγχους, όταν το παιδί καλείται να απομακρυνθεί απ’ την προστατευτική αγκαλιά της και να εμπλακεί σε νέες δραστηριότητες έξω από την οικογένεια.

Άλλες αιτίες είναι επίσης η δυσλειτουργική δομή της οικογένειας και η έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ των μελών της, η υπερπροστατευτικότητα της μητέρας και η ταυτόχρονη παθητικότητα του πατέρα, καθώς και η σύνδεση, από την πλευρά του παιδιού, του σχολείου με κάποια δυσάρεστη εμπειρία που ενεργοποίησε το φόβο του».

Τι να κάνετε όταν αντιληφθείτε ότι υπάρχει πρόβλημα
Αρχικά μην πανικοβληθείτε. Μην αντιδράσετε δηλαδή σπασμωδικά με φωνές ή τιμωρίες. Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να επιδεινώσετε το πρόβλημα και τίποτα άλλο. Η καλύτερη λύση είναι να απευθυνθείτε άμεσα σε ειδικό. Είναι το πλέον κατάλληλο πρόσωπο για να σας ενημερώσει αρχικά για το πρόβλημα που αντιμετωπίζετε, να αναλύσει τα συμπτώματα και να εντοπίσει την πηγή τους, ώστε να βοηθήσει στην επίλυσή του.

Αντιδράστε σωστά και έγκαιρα. Μην ξεχνάτε η δική σας στάση είναι αυτή που θα παίξει κύριο ρόλο ώστε η παρέμβαση να είναι γρήγορη και αποτελεσματική και το παιδί να προσαρμοστεί, να επανέλθει ευκολότερα στο σχολικό περιβάλλον και στη σχολική ζωή.

Με τη συνεργασία της Κατερίνας Στρουμπούλη, ψυχολόγος

imommy.gr

Βοηθειστε το παιδι να ξεπερασει το διαζυγιο

Published Οκτωβρίου 15, 2014 by sofiaathanasiadou

Σήμερα, ο αριθμός των διαζυγίων αυξάνεται δραματικά, τόσο στη χώρα μας, όσο και σε ολόκληρο τον κόσμο. Πώς αντιδρούν όμως τα παιδιά σ’ αυτήν την κατάσταση και ποιος είναι ο ρόλος των χωρισμένων γονιών;

Η στάση των παιδιών απέναντι στο διαζύγιο.

Τα παιδιά μισούν το διαζύγιο. Δεν μπορούν να κατανοήσουν γιατί ο μπαμπάς και η μαμά δεν αγαπιούνται πια, γιατί πρέπει να ζήσουν χωριστά. Έτσι λοιπόν, νιώθουν πληγωμένα, φοβισμένα, απογοητευμένα.
Θυμώνουν με τους γονείς τους αλλά και με τον εαυτό τους, αφού συχνά πιστεύουν πως εκείνα προκάλεσαν το χωρισμό και πως αν συμπεριφέρονταν καλύτερα, ή αν έφερναν καλύτερους βαθμούς, οι γονείς τους δε θα θύμωναν, δε θα μάλωναν κλπ. Μακροπρόθεσμα, αυτή η ενοχή, μπορεί να έχει καταστροφικά αποτελέσματα. Μπορεί να οδηγήσει σε χαμηλή αυτοεκτίμηση, κατάθλιψη και χρόνια κακή συμπεριφορά.
Ένα παιδί διαζευγμένων γονιών μπορεί ακόμη να νιώσει ντροπή και κατωτερότητα σε σχέση με τα άλλα παιδιά. Σ’ αυτήν την τρυφερή ηλικία μάλιστα, τα παιδιά μπορούν γίνουν πολύ σκληρά με τις ερωτήσεις τους, όπως «σήμερα είναι η μέρα του πατέρα, εσύ δεν έχει πατέρα;» που φέρνουν το παιδί αντιμέτωπο για ακόμη μια φορά με τη σκληρή πραγματικότητα του διαζυγίου.
Δεν είναι λίγα τα παιδιά που μετά από ένα διαζύγιο δεν εμπιστεύονται πλέον κανέναν, αφού πληγώθηκαν από τους ανθρώπους που εμπιστεύονταν και αγαπούσαν περισσότερο από καθετί στον κόσμο.
Άλλα παιδιά, εκδηλώνουν τη στενοχώρια τους για το διαζύγιο των γονιών τους με αντικοινωνική συμπεριφορά, άλλα πάλι με οξυθυμία και επιθετικότητα ανάλογα με το χαρακτήρα τους. Κοινός παρονομαστής όμως σε κάθε αντίδραση, είναι η θλίψη που νιώθει κάθε παιδί σε ανάλογες καταστάσεις.
Σημαντικός λοιπόν, είναι ο ρόλος των γονέων οι οποίοι καλούνται να προετοιμάσουν το έδαφος για τον επικείμενο χωρισμό μιλώντας στο παιδί τους και να το βοηθήσουν να αντιμετωπίσει τις νέες αλλαγές στη ζωή του.

Πώς να μιλήσω στο παιδί μου για το διαζύγιο;

Είναι σημαντικό να μιλήσουν και οι δυο γονείς στο παιδί όσες φορές χρειαστεί. Πρέπει να του εξηγήσουν πως η μαμά και ο μπαμπάς δεν τα πάνε καλά για προσωπικούς λόγους και πως εκείνο δε φέρει καμία ευθύνη για τις διαφορές τους. Επίσης, ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να αλλάξει την κατάσταση, αφού οι «μεγάλοι» έχουν πάρει την απόφασή τους.
Είναι βασικό να του τονίσετε πως ανεξάρτητα με το διαζύγιο, εσείς θα συνεχίσετε να το αγαπάτε για πάντα, δε θα το εγκαταλείψετε ποτέ και θα είστε πάντα μια οικογένεια ακόμη και αν η μαμά δε μένει μαζί με τον μπαμπά. Η μόνη διαφορά θα είναι πως εφεξής, θα έχει δύο σπίτια.
Ενημερώστε το για τις νέες αλλαγές στη ζωή του. Για μια ενδεχόμενη μετακόμιση, για ένα νέο γάμο ενός απ’ τους δυο γονείς, για ένα νέο ετεροθαλές αδελφάκι, οτιδήποτε καινούριο που θα πρέπει ν’ αποδεχθεί.
Συνήθως τα μικρότερα παιδιά, δυσκολεύονται ν’ αποδεχθούν την κατάσταση. Σε παιδάκια ηλικίας 3-5 ετών ωστόσο, δε χρειάζεται να εξηγείτε τα πάντα. Αρκεστείτε σε μια σύντομη απάντηση. Όσο για τα μεγαλύτερα παιδιά, εξηγείστε τους αποφεύγοντας να υπεραναλύσετε την κατάσταση. Θα καταλάβουν μεγαλώνοντας και ωριμάζοντας.
Να έχετε πάντοτε κατά νου ότι η αντίδραση του παιδιού σας μπορεί να είναι έντονη. Μπορεί να χρειαστεί καιρό για να συνειδητοποιήσει τι συμβαίνει και να ακολουθήσει μια πολύ δυσάρεστη περίοδος τόσο για εκείνο, όσο και για εσάς. Το ρητό «ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός» ίσως είναι η καλύτερη λύση για να ξεπεραστούν τα προβλήματα ενός διαζυγίου.

Πώς να το βοηθήσω να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα;

Όπως προαναφέραμε, μην περιμένετε μια εύκολη μετάβαση. Κυρίως αν πρόκειται να ξαναφτιάξετε σύντομα τη ζωή σας. Σ’ αυτήν την περίπτωση, οφείλετε να ενημερώσετε το παιδί σας για το νέο μπαμπά ή τη νέα μαμά. Σίγουρα δεν μπορείτε να το αναγκάσετε να συμπεριφερθεί στον πατριό ή τη μητριά ως πραγματικό γονιό, όμως οφείλει να προσπαθήσει να χτίσει μια όμορφη σχέση μαζί τους.
Πολύ συχνά, ένα διαζύγιο συνοδεύεται από αλλαγές στον κοινωνικό περίγυρο του παιδιού: φίλους, συγγενείς, συμμαθητές. Για να μην είναι απότομη η αλλαγή, προσπαθήστε τουλάχιστον αρχικά, να διατηρήσετε τις παλιές συνήθειες και παρέες του παιδιού.

  • Όταν ακολουθήσετε για τα καλά τους ρυθμούς της νέας σας ζωής, δείξτε πως είστε άνετοι με τη νέα κατάσταση. Δείξτε πως την απολαμβάνετε και παροτρύνετε το παιδί σας να κάνει το ίδιο. Σίγουρα θα το επηρεάσει η θετική σας στάση.
  • Ορίστε άμεσα ποιος θα αναλάβει την κηδεμονία και οργανώστε το χρόνο που θα περνά καθένας σας με το παιδί. Φροντίστε, να περνά το παιδί αρκετό χρόνο με το γονιό που θα μένει μακριά του, αξιοποιώντας και τα σαββατοκύριακα αν αυτό είναι δυνατό, χωρίς όμως να είναι τόσο συχνές οι αλλαγές του περιβάλλοντος που να κάνουν το παιδί να σαστίσει.
  • Όποιος αναλάβει την κηδεμονία, πρέπει να οργανώσει σύντομα το νέο πρόγραμμα ζωής. Προσοχή! Ακόμη και να το παιδί αντιδρά διαρκώς στα νέα δεδομένα, επιβάλλετε πειθαρχία και θέστε τα όρια. Μην ξεχνάτε, πως ένα παιδί δεν μπορεί να έχει λόγο στη διαμόρφωση της ζωής ενός ενηλίκου.

Τι δεν πρέπει να κάνετε:

1)Στις περισσότερες περιπτώσεις, μετά από ένα διαζύγιο, οι σχέσεις των γονέων είναι πολύ κακές. Αυτό, το εισπράττει αμέσως το παιδί. Δε χρειάζεται λοιπόν να κακολογείτε τον πρώην ή την πρώην σύζυγό σας καλλιεργώντας στο παιδί αρνητικά συναισθήματα προς το πρόσωπό του. Ακόμη και αν ο πρώην ή η πρώην σύντροφός σας φέρθηκε πολύ άσχημα στην οικογένεια, δεν παύει να είναι γονιός, ρόλος που θα έχει πάντα. Το παιδί, οφείλει να έχει σχηματισμένη στο μυαλό του την καλύτερη εικόνα για τη μαμά και τον μπαμπά. Αυτό βέβαια, δε σημαίνει πως πρέπει να πείτε ψέματα αποκρύπτοντας την κατάσταση. Απλώς αναφέρετε τα γεγονότα ως έχουν, και όχι π.χ., ο μπαμπάς αποφάσισε πως είναι καλύτερα να χωρίσουμε γιατί δε μας αγαπάει.

2)Μη χρησιμοποιείτε ποτέ το παιδί ως αγγελιαφόρο. Δεν είναι σωστό να νιώθει πως πρέπει να είναι ο διαμεσολαβητής που θα μεταφέρει απ’ τον ένα στον άλλο μυστικά και κατηγορίες. Αυτή η τακτική υιοθετείται συνήθως όταν ο ένας απ’ τους δυο γονείς θέλει να μάθει πληροφορίες για τη νέα ή το νέο σύντροφο του άλλου, ή κάποιες φορές για να εξακριβωθεί, συνήθως απ’ τον πατέρα, αν γίνεται σωστά η διαχείριση της διατροφής. Θα πρέπει να γνωρίζετε πως αυτή η πολιτική πιέζει το παιδί και το κάνει να νιώθει πως όποια πλευρά και αν πάρει, θα προδώσει έναν απ’ τους δυο γονείς του και θα εμπλακεί σ’ ένα πόλεμο που δεν επέλεξε. Ενδέχεται μάλιστα, να αυξηθεί το αίσθημα ενοχής που ήδη νιώθει. Άντ’ αυτού λοιπόν, προτιμήστε να μιλήσετε κατευθείαν στον πρώην σύζυγο για ζητήματα που αφορούν στο παιδί και αν κρίνεται απαραίτητο, κανονίστε μια συνάντηση.

3)Πολλές φορές, οι γονείς έχουν την τάση, μάλλον ασυναίσθητα να θυματοποιούν τον εαυτό τους και να παριστάνουν τους αθώους. Επιτιμώντας τον ή τη σύζυγο, προσπαθούν να δείξουν πως δε φέρουν κανένα μερίδιο ευθύνης για το χωρισμό, κάτι που όχι μόνο είναι δείγμα ανωριμότητας, αλλά επιπλέον εντείνει τη θλίψη και τον πόνο χωρίς να είναι απαραίτητο.

Η πολύτιμη βοήθεια τρίτων.

Η στήριξη από αγαπημένα πρόσωπα, μπορεί να είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη για τα παιδιά, όπως συμβουλεύουν οι παιδοψυχολόγοι. Η εκκλησία, οι φίλοι, οι συγγενείς, ίσως μπορούν να βοηθήσουν εσάς και το παιδί σας να προσαρμοστείτε στο χωρισμό και τη νέα ζωή σας. Σημαντική είναι συνήθως και η συναναστροφή με άτομα, γονείς ή παιδιά, που βιώνουν ανάλογες καταστάσεις. Με αυτόν τον τρόπο, μικροί και μεγάλοι, μπορούν να βρουν συμπαράσταση σε άλλους ανθρώπους, να μοιραστούν τις εμπειρίες τους και γιατί όχι, να μοιραστούν το βάρος της στενοχώριας. Για το λόγο αυτό μάλιστα, έχουν ιδρυθεί και ανάλογοι σύλλογοι, τόσο στο εξωτερικό, όσο και στην Ελλάδα, όπου μπορούν να στραφούν οι διαζευγμένοι γονείς με τα παιδιά τους.

Ακόμη και αν συμβεί κάτω απ’ τις καλύτερες, ένα διαζύγιο είναι πάντα επώδυνο τόσο για τα παιδιά, όσο και για τους γονείς. Δεν έχει σημασία ποιος φέρει την ευθύνη για αυτό καθεαυτό το γεγονός, ούτε υπάρχουν μαγικές συνταγές για την κατάλληλη αντιμετώπιση του θέματος. Το παν, είναι με πόση ωριμότητα θα χειριστούν το θέμα οι γονείς και πώς θα πορευτεί η οικογένεια στη συνέχεια. Όσο πιο ειρηνικά επέλθει ο χωρισμός, τόσο πιο ανώδυνα θα αντιμετωπίσει το παιδί την κατάσταση. Αυτό που είναι σημαντικό να γνωρίζει σε κάθε περίπτωση, είναι πως οι γονείς του θα το αγαπούν και θα το συντροφεύουν για μια ζωή αφού θα είναι για πάντα κομμάτι του εαυτού τους.

10 «κλισε» που ολες οι νεες μαμαδες ακουνε!

Published Οκτωβρίου 14, 2014 by sofiaathanasiadou
10 «κλισέ» που όλες οι νέες μαμάδες ακούνε!

Ποτέ δεν θα ακούσατε περισσότερες συμβουλές (που δε ζητήσατε) στη ζωή σας από τη στιγμή που κάνετε παιδί. Συμβουλές για τα πάντα: Από το πόσο καλό κάνει το φασκόμηλο στα μωρά, μέχρι σε ποια θέση πρέπει να καθίσετε στην τουαλέτα για να ξεπεράσετε τη δυσκοιλιότητα της εγκυμοσύνης! Συμβουλές, φυσικά όχι πάντα κακοπροαίρετες, αλλά σχεδόν πάντα πολύ εκνευριστικές. Να λοιπόν 10 «κλισέ» που όλες οι μαμάδες ακούμε ιδιαίτερα τους πρώτες μήνες της «καινούριας» μας ζωής με το μωρό! Και δεν θέλουμε να τα ξανακούσουμε!

1. Τίποτε δεν είναι… ένα απλό εξάνθημα είναι!
Μόνο που τις περισσότερες φορές δεν ξέρεις τι είναι και σε αυτήν την περίπτωση καλό θα ήταν να πλύνεις τα χέρια σου πριν αγγίξεις το μωρό για την επιστημονική σου διάγνωση!

2. Να είσαι πάντα προετοιμασμένη για το χειρότερο!
Κλισέ που πάντα λέγεται καταστάσεις έκτακτης ανάγκης! Μα γιατί όχι για το καλύτερο;

3. Και αυτό θα περάσει
Κλισέ που επίσης λέγεται συνήθως σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, όπως πυρετός 41…Ναι αλλά μέχρι να περάσει θα έχω γίνει κουρέλι από την αγωνία, την ταραχή και την αυπνία

4. Μωρό είναι θα κλάψει. Η ζωή όμως συνεχίζεται…
Όπως και το κλάμα του μωρού που δεν έχει σταματήσει για τα τρία τελευταία 24ωρα!

5. Να ελπίζεις στο καλύτερο
Το καλύτερο που έχει να ελπίζει μια νέα μαμά είναι ένας συνεχόμενος 8ωρος ύπνος

6. Αχχχ, έτσι είναι τα παιδιά, έχουν βάσανα και αγωνίες
Και γιατί πριν τα κάνεις κανείς δεν σου το ανέφερε;

7. Οι άντρες δυστυχώς δεν βοηθάνε. Το παιδί είναι της μάνας έτσι κι αλλιώς!
Κλισέ νομιμοποιημένο στην κοινωνία οπότε και καθόλου βοηθητικό!

8. Τα παιδιά πρέπει να κοιμούνται στα κρεβάτια τους
Γιατί δεν έρχεσαι εσύ το βράδυ να τους το πεις;

9. Οι δουλειές όταν έχεις παιδί δεν τελειώνουν ποτέ
Και αυτό που δεν τελειώνει ποτέ είναι η μπουγάδα του νεογέννητου

10. Ναι αλλά όλα αυτά που ζεις δεν αξίζουν τον κόπο;
Το μόνο πέρα ως πέρα αληθινό κλισέ απ’ όλα. Ναι, αξίζει!

imommy.gr
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 921 other followers