παιδικες ασθενειες νοσοκαι αλλα ιατρικης φυσης

All posts in the παιδικες ασθενειες νοσοκαι αλλα ιατρικης φυσης category

Νοσος του χεριου του ποδιου και του στοματος! Μια νοσος που πολλοι γιατροι μπερδευουν με αλλες ! Ονομαζετε αλλιως και κοξακι.

Published Φεβρουαρίου 2, 2013 by sofiaathanasiadou

kidshealth_org_20110619_133332

Ειναι μια ιδιαιτερως ενοχλητικη ακρως μεταδοτικη ασθενεια που προσβαλλει τα παιδια συνηθως σε παιδοτοπους παιδικους σταθμους και νηπιαγωγεια…

Ειναι πολυ πιθανων να προσβληθει και ο ενηλικας που φροντιζει το παιδι  και το μονο καλο στην υποθεση ειναι πως εαν το εχεις περασει μετα δεν το ξανακολλας…

Ο ιος κοξακι γιατι περι ιου προκειται προσβαλλει τους παντες χωρις διακρισεις και οι γιατροι μεριδιο ευθυνης δινουν στην ελλειψη υγειηνης.

Για να καταλαβετε το γιατι θα πρεπει να σας πω πως ο ιος μεταδιδετε με τις ακαθαρσιες τα περιτωμματα απο μη καθαρα πλυμενα χερια που ερχονται σε επαφη με το στομα…

Για αυτο τον λογο και μεταξυ παιδιων που μοιραζονται τα ιδια παιχνιδια ειναι και πιο ευκολη η μεταδοση…

Οι γιατροι προειδοποιουν καλο πλυσιμο των χεριων και των αντικειμενων σε περιπτωση κρουσματος!

Τι συμβαινει οταν ενα παιδακι κολλαει?

Το παιδακι εμφανιζει σπυθουρακια στο στομα η γυρω απο αυτο στα χερια και στα ποδια και σε λιγοτερο συνηθισμενη περιπτωση στην περιοχη της πανας!

Συνηθως οι γιατροι μπερδευουν τα σημαδια με ανεμοβλογια εντονο παρατριμμα η συγκαμα και ετσι το παιδακι ταλαιπωρειτε αφανταστα λογω της μη σωστης αγωγης…

Συνηθως ανεβαζουν πυρετο οχι πολυ υψηλο και υπαρχει περιπτωση να μην ανεβασουν καθολου…

Ποναει πολυ το στοματακι τους και τσουζει  τοσο πολυ που αρνουνται συνηθως να φανε..

Τα εξανθηματα μοιαζουν ακριβως ετσι…

hand_foot_and_mouth_disease (1)

και για αυτο τον λογο οι γιατροι δυσκολευονται να τα ξεχωρισουν!

Συνηθως εχουμε διφορικη διαγνωση με

Ερπητική ουλοστοματίτιδα

Ερπητική κυνάγχη (από εντεροϊούς)

Ιλαρά

Ανεμοβλογιά

Πολύμορφο ερύθημα

Πορφύρα Ηenoch-Schοnlein

Synd. Steven Johnson

N. Kawasaki

Να φροντιζετε το παιδακι σας να παιρνει αρκετα υγρα για να μην αφυδατωθει και οπλιστειτε με πολυ υπομονη!

Η περιοδος επωασης ειναι απο 5 εως και 14 μερες!

Μπορειτε μονο να ανακουφισετε τα συμπτωματα και να περιμενετε να κανει τον κυκλο της!

Εαν το παιδακι σας παρουσιαζει τα προηγουμενα συμπτωματα και ο γιατρος δεν ειναι σιγουρος αναφερετε του το Κοξακι για να παρει το παιδακι σας την καταλληλη αντιμετωπιση των συμπτωματων γιατι θεραπεια δυστηχως δεν υπαρχει !

Ο εφιαλτης των πυρετικων σπασμων… Τι να κανετε σε περιπτωση πυρετικων σπασμων η επιληπτικου επεισοδιου… Η δικη μας ιστορια

Published Ιανουαρίου 19, 2013 by sofiaathanasiadou

s1

Αυτη η γλυκια φατσουλα ειναι το αγορακι μου…

Ειναι ενα απο τα 2 πλασματα στον κοσμο για τα οποια ειναι βεβαιο οτι θα εδινα και την ιδια μου την ζωη για αυτα…

Ειναι το μικρο μου αντρακι που ταλαιπωρηθηκα τοσο πολυ για να το φερω στον κοσμο η αρχη της αλλαγης μεσα μου, τα παντα μου…

Παρουσιασε πρωτη φορα πυρετικους σπασμους σε ηλικια 9 μηνων  απο Η1ν1 μεχρι τοτε δεν ειχε αρρωστησει ποτε το μικρακι μου…

Το επεισοδειο ηταν με 39.5 πυρετο που ανεβηκε ξαφνικα ενω κοιμοταν στην αγκαλιτσα μου…

Τα επεισοδια οπως εχω μαθει απο πρωτο χερι  ποικιλουν και δεν ειναι απαραιτητα παντα τα ιδια..

Δυστηχως μετραμε 17 συνολο με τα 11 μεσα σε 6 μηνες…

Γραφω αυτο το αρθρο για να τονισω τα λαθη που εμεις καναμε και να σας δωσω οποιαδηποτε πληροφορια εχω που θα σας φανει χρησιμη για να αντιμετωπισετε τετοιο περιστατικο!

Για να το γραψω ολοκληρωμενα βρηκα τις απαραιτητες πληροφοριες για τους πυρετικους σπασμους στο site Paidiatros.gr

Σε καμια περιπτωση αυτο το αρθρο δεν αντικαθιστα την ιατρικη γνωματευση !

Καθε παιδι μετα απο επεισοδιο πυρετικων σπασμων πρεπει να μεταφερεται στο νοσοκομειο γιατι υπαρχουν και σοβαρες οιογενεις λοιμωξεις που μπορει να τους προκαλεσουν και χρειαζεστε διαγνωση!

Οι πυρετικοι σπασμοι ειναι στην ουσια επιληπτικές κρίσεις, (δηλαδή παροξυσμικά κλινικά επεισόδια, που προκαλούνται από υπερβολική και συγχρονισμένη μεταβολή της ηλεκτρικής δραστηριότητας μεγάλων ομάδων νευρικών κυττάρων του εγκεφάλου), οι οποίες εμφανίζουν ακούσιες (χωρίς την θέλησή μας) μυϊκές συσπάσεις, διαρκείς (τονικές), διακεκομμένες (κλονικές) ή μικτές (τονικοκλονικές).

Ακομη δεν γνωριζουμε με βεβαιοτητα τι τους προκαλει  και καθε επεισοδιο καταγραφετε λεπτομερως  στα νοσοκομεια και συνηθως ζητουνται λεπτομερειες τοσο για το οικογενειακο ιστορικο οσο και για τον τροπο με τον οποιο γεννησατε  και στις ποσες εβδομαδες …

Πιθανολογείται ότι οφείλονται στην επίδραση του πυρετού από ορισμένους λοιμογόνους παράγοντες, συνήθως ιούς, στον ανώριμο εγκέφαλο του βρέφους και του μικρού παιδιού.

Οι πυρετικοί σπασμοί διακρίνονται σε απλούς (είναι γενικευμένοι τονικοκλονικοί σπασμοί που εμφανίζονται μέσα σε ώρες από την έναρξη του πυρετού, διαρκούν λιγότερο από 15 λεπτά, δεν υποτροπιάζουν στο 24ωρο, δεν συνοδεύονται από εστιακά γνωρίσματα, η νευρολογική εξέταση καθώς και το ηκεκτροεγκεφαλογράφημα μεταξύ των επεισοδίων είναι φυσιολογικά) και σύνθετους (είναι συνήθως εστιακοί, διαρκούν περισσότερο από 15 λεπτά, υποτροπιάζουν στο 24ωρο και μετά το τέλος του επεισοδίου παρατηρείται πάρεση Τοdd ενός μέλους ή ημιμορίου του σώματος για λίγες ώρες).

Στην δικη μας περιπτωση τα εχουμε κανει ολα…

Στο πρωτο επεισοδειο ενω κοιμοταν ανοιξε τα ματακια του εστιασε στο κενο και τεντωσε τα ακρα και “χτυπιοταν σαν το ψαρι” δεν με αναγνωριζε και ενιωθα πως τον εχανα…

Βρισκομασταν σε φιλικο σπιτι και ευτυχως μαζι μια εμπειρη μαμα και μικροβιολογο η οποια με βοηθησε να περιποιηθω το αγορακι μου…

Καναμε χλιαρο ντουζακι στο μωρο αφου συνηλθε και επεσε ο πυρετος …

Φυγαμε για το νοσοκομειο το οποιο εφημερευε και αφου μας εξετασαν και αρχισαν οι ερωτησεις  ξεκινησε και η οικογενειακη μας μαχη…

Οι γιατροι σε αυτες τι περιπτωσεις κρατανε παντα μεσα το παιδι για παρακολουθηση…

Ο Αντωνης μου ομως δεν πιστευε οτι τα πραγματα ειναι σοβαρα  και με ακυρωνε μπροστα στους γιατρους..

Δεν ηταν σπασμοι ηταν ριγος ειναι υπερβολικη  να παμε σπιτι και να ξαναρθουμε αν ειναι κτλπ…

Οι γιατροι παντα εστιαζουν σε αυτον που πιστευουν οτι ειναι πιο ηρεμος που παρακολουθει χωρις να ειναι συναισθηματικα φορτισμενος και δεν ξερω για πιο λογο πιστευουν παντα πως οι μαμαδες ειναι υπερβολικες.

Ετσι μας αφησαν να φυγουμε και να παμε σπιτακι μας με οδηγια αντιπυρετικο καθε 4 ωρες και να το ξαναπαμε αν ο πυρετος επιμενει μετα απο 2 μερες!!!

Ο μικρουλης μας ψηνοταν ο μπαμπας μας ηταν ανενδοτος να ξαναπαμε στο νοσοκομειο και να ακολουθησουμε κατα γραμμα τις οδηγιες των γιατρων ετσι μετα απο 9 ωρες ο μικρος δεν ετρωγε και με το ζορι κρατουσε τα ματια του ανοιχτα…

Φαινοταν να τον κουραζει ακομα και που ανεπνεε…

Βρισκομασταν Θεσσαλονικη για διακοπες στην ουσια μολις ειχαμε φτασει την προηγουμενη ημερα…

Μεναμε στην κουμπαρα και νονα του μικρουλι που και αυτη δεν ειχε ιδεα απο παιδια και πιστευε οτι ημουν υπερβολικα φοβισμενη…

Ομως το ενστικτο μου δεν με αφηνε να συνεχισω να περιμενω να περασουν οι ωρες που συστησαν οι γιατροι…

Εριξα ενα καυγα καλεσαμε ταξι και πηγαμε στο Παπαγεωργιου που εφημερευε…

Δευτερη μαχη με τον Αντωνη μπροστα στους γιατρους μολις αποφασισαν και αυτοι οτι ειμαι υπερβολικη…

Τους ειπα για τους σπασμους… ριγος ηταν ειπε  ο μπαμπας μας…

Τους ειπα οτι ο μικρος δεν τρωει τιποτα μα εφαγε ειπε ο μπαμπας μας…

Μολις ακουσα το ντεπον και σπιτι βγηκα απο τα ρουχα μου…

Αρχισα να τους λεω πως δεν εχω ιδεα πως ειναι οι πυρετικοι σπασμοι αλλα ξερω πως ειναι να εχεις ριγος…

Πως το μωρο μου το μονο πλασμα που ειχε αξια στην ζωη μου εκεινη την στιγμη δεν ειχε επαφη και χτυπιοταν σαν να ειχε επιληψια και εχω εμπειρια απο τετοια επεισοδεια…

Πως εαν δεν πιστευουν εμενα ισως μια μικροβιολογος και μανα 24 χρονου με εμπειρια στους πυρετικους σπασμους τους πεισει…

Στο τελος ρωτησα αν 30 γραμμαρια γαλα σε 12 ωρες θεωρειτε ικανοποιητικο φαγητο για ενα μωρο 9 μηνων…

Η γιατρος νομιζω πως διεκρινε την διαφορα υπερβολικης ανυσηχιας απο την υπερβολικη χαλαροτητα του μπαμπα μας και αποφασισαν να μας κρατησουν μεσα…

Εκεινη την νυχτα το αγορακι μου παλεψε με τον Χαρο και νικησε γιατι ειμασταν στο νοσοκομειο…

Εκεινη την νυχτα και τις επομενες 3 παλευα και εγω και η μικρη μου που κυοφορουσα να κρατηθει στην ζωη στην εντατικη..

Ειχαμε κολλησει οικογενειακως Η1Ν1

Εαν δεν εδινα μαχη να μεινουμε στο νοσοκομειο δεν ξερω τι θα συνεβαινε..

Εμενα με εξετασαν οταν μετα απο ενα διωρο περιμενοντας εξετασεις με επιασαν πονοι στην κοιλια…

Ημουν στο πρωτο τριμηνο της εγκυμοσυνης και μετα απο το επιχρυσμα που πηραν ηξεραν με βεβαιοτητα τι ειχα..

Το δικο μας λαθος ηταν του μπαμπα μας εδω…

Μην ανυσηχειτε υπερβολικα αλλα μην βγαζετε και δικες σας διαγνωσεις !

Μην ακυρωνεται καποιον γιατι ανυσηχει και ξεψαχνιστε καθε ιατρικη εκδοχη..

Μπορει να ταλαιπωρηθειτε λιγο παραπανω ισως αλλα θα ξερετε και δεν θα κινδυνεψετε να συμβει κατι απο λαθος…

Στην συνεχεια και μεχρι 15 μηνων ο Σταθης εκανε επεισοδια με και χωρις πυρετο επεισοδια που δεν τους εδωσαν την πρεπουσα σημασια και μου απεκρυψαν γιατι ημουν Θεσσαλονικη για 3 μηνες για παρακολουθηση της εγκυμοσυνης της μικρης που παρουσιαζε προβληματα..

Οταν ….. αφου ειχα την μικρη 3 μηνων αγκαλια και θηλαζε ο Σταθης επαθε το μεγαλυτερο και σοβαροτερο  επεισοδιο μεχρι τοτε …

Ενω ηταν ορθιος γυρισαν τα ματακια του αναποδα μελανιασε η περιοχη γυρω και τα χειλακια του και ξαπλωθηκε φαρδυς πλατυς στο πατωμα…

Αψυχος τον επιασα αγκαλια και αρχισε να χτυπιεται σαν το ψαρι με τα ματια παντα αναποδα…

Επιασα το κινητο να παρω τον Αντωνη αλλα μου επεσε κατω…

Σχηματιζα αριθμους επαιρνα αλλα οποιος και να το σηκωνε δεν με ακουγε…

Βγηκα στο μπαλκονι και αρχισα να φωναζω βοηθεια μηπως με ακουσει καποιος…

Δεν υπηρχε κανεις…

Ο Αντωνης καταλαβε πως κατι δεν παει καλα και ευτυχως ηρθε σπιτι …

Ο Σταθης ειχε ηδη αρχισει να συνερχεται και απλα ηταν εξουθενωμενος…

Πηραμε το καραβι για Αθηνα και εφοσων δεν ειχα αποδειξεις μας εστειλαν και παλι σπιτι μετα απο 3 μερες διαμονης στο νοσοκομειο…

Για εμας που ειμαστε απο νησι και δεν εχουμε κανενα νοσοκομειο ειδικα σε αυτην την δυσκολη οικονομικη περιοδο καθε βολτα ειναι επωδυνη…

Ημουν πολυ θυμωμενη για τον αντρα μου που δεν με στηριζε για το οικογενειακο περιβαλλον που μου φεροταν λες και ηθελα το παιδι μου να εχει κατι και τον εφυσηχασμο τους  σε καθε περιστατικο δεν ειναι τιποτα θα περασει  και θυμωμενη με το συστημα υγειας που αν δεν πεθαινει δεν  δικαιουσαι εξετασεις…

Ετσι φτασαμε στα προσφτατα  γεγονοτα της Αθηνας ….

Τιποτα δεν μπορουσε να με προιδεασει για το τι ακριβως θα συνεβαινε αν και η αληθεια ειναι πως ενιωθα μεσα μου πως κατι κακο θα συμβει…

Ειμασταν στον παιδοτοπο οταν παρατηρησα πως τα μαγουλα του ηταν κοκκινα…

Μηπως εχει πυρετο ? Ρωτησα την φιλη μου Χριστινα…

Οχι μωρε επαιζε και κοκκινησαν τα μαγουλα του…

Ο Σταθουλης ηταν λιγο περιεργος και ανασφαλης …

Δεν συνηθιζει να μας θελει αυτοκολλητα του οταν παιζει αλλα αφου ετσι ενιωθε ημουν εκει διπλα τους.

Θα χορευαμε θα χοροπηδουσαμε και θα περναγαμε μια τελεια ημερα!

Ετσι ηθελα να ειναι οι λιγες ημερες μας στην Αθηνα…

Η μικρη ετρεξε στην τραμπαλα εδαφους και ειπα και στον Σταθη να παει μαζι της…

Αποσταση μισο μετρο απο εμενα  .

Ζητησα  ενα μπαλονι γιατι  δωσαμε τα δικα μας σε αλλα παιδακια.

Δεν προλαβαινω να γυρισω το κεφαλι μου απο την αλλη και χανεται ο Σταθης απο το οπτικο μου πεδιο…

Κοιταζω κατω και ειναι χυμενος στο πατωμα ενω το κεφαλακι του ανεβοκατεβαινει με την φορα της  τραμπαλας..

Η κοπελα που τα προσεχει στον κοσμο της..

Τι κανει εκει της λεω? Τι επαθε?

Τιποτα παιζει,….

Αποκλειεται σκεφτηκα  και ετρεξα διπλα του κατευθειαν…

Μου κοπηκε το αιμα τα γονατα ενιωσα πως πεθαινω οταν ειδα τον Σταθη μελανιασμενο με το στοματακι ανοιχτο και τα ματια αναποδα..

Αψυχος…

Τον πηρα αγκαλια και ακουσα που πνιγοταν με την γλωσσα του…

Προσπαθησα να κρατησω ανοιχτο το στομα του για να βοηθσω μην πνιγει …

Το στομα σφραγισε και ο Σταθης χτυπιοταν σαν το ψαρι …

Προσπαθησε να το ανοιξει ο Αντωνης μεσα στον πανικο του και βοηθησε και ενας ακομα φιλος μας αλλα ματαιο…

Πλεον πνιγοταν και δεν μπορουσαμε να κανουμε τιποτα …

Τουλαχιστον ετσι νομιζαμε εμεις…

Οταν ακουσα οτι πνιγεται με τον εμετο του  τοτε και μονο τοτε τον γυρισαν μπρουμητα και ευτυχως ανοιξε και το σαγονι  και εβγαλε τα υγρα που τον επνιγαν…

Καπου εκει αρχισε να συνερχεται…

Εξουθενωμενος χωρις να εχει δυναμη καθολου ουτε να κουνηθει ουτε να μιλησει…

Καλεσαμε ασθενοφορο…

Απο ολους τους παρευρισκομενους ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ Η ΤΙ ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ και για αυτο το λογο οφειλουμε ολοι να ενημερωθουμε…

Ο Σταθης συνηλθε πληρως την επομενη μερα το επεισοδιο ηταν δυνατο και ακολουθησε αλλο 1 οσο καναμε την εισαγωγη…

Αυτην την φορα ο Αντωνης καταλαβε την διαφορα και την ενταση απο το πρωτο επεισοδιο που ειχε δει και ηταν σιγουρος οτι κατι δεν παει καλα…

Καποιοι απο εσας διαβαζοντας μεχρι εδω εχετε ηδη καταλαβει τα  λαθη μας  αλλα καποιοι οχι…

Ξερω απο πρωτο χερι πως νιωθεις οταν φοβασαι μην χασεις το παιδι σου αλλα οταν κατι τοσο σοβαρο συμβαινει οφειλουμε σαν γονεις να ειμαστε προετοιμασμενοι!

Ψαχνοντας στο ιντερνετ βρηκα και αλλα λαθη που ισως κανουμε ενω δεν ξερουμε…

Οταν το παιδι μας η ενα παιδι παθαινει μια τετοια κριση ΠΟΤΕ δεν το παιρνουμε αγκαλια  και ΠΟΤΕ δεν το αφηνουμε ξαπλωμενο στην πλατη του…

Το γυριζουμε στο πλαι.

Η γλωσσα ειναι μυς ο οποιος χαλαρωνει και πεφτει προς τα πισω πνιγοντας ετσι το παιδι μας …

Ειναι ΜΥΘΟΣ πως η γλωσσα γυριζει και δεν πρεπει να βαζετε το χερι/δαχτυλο σας η κουταλι …

Εαν το παιδι ειναι ανασκελα κινδυνευει και απο αναρροφηση.

Μην βρεχετε το παιδι για να συνελθει…

Μην το τρανταζετε μην το φυσατε και μην του δινετε να μυρισει αρωματα

Μιληστε του αργα χαιδευοντας του την πλατη και καθυσηχαστε το .

Καλεστε ασθενοφορο η μεταφερετε το παιδι ΑΜΕΣΩΣ στο νοσοκομειο…

Καντε ολες τις απαραιτητες εξετασεις και εαν χρειαστει θα παρετε αγωγη…

Αν υπάρχει θετικό οικογενειακό ιστορικό   πυρετικών   σπασμών, προληπτικά      παρακολουθούμε τη θερμοκρασία του παιδιού, όταν είναι άρρωστο, και φροντίζουμε να διατηρούμε τον πυρετό σε χαμηλά επίπεδα δινοντας αντιπυρετικο απο 37,5C

Βάζουμε αντιπυρετικό υπόθετο για να βοηθήσουμε την πτώση του πυρετού, όχι τους σπασμούς.

Αν το παιδί έχει κάνει και άλλα επεισόδια πυρετικών σπασμών, εφαρμόζουμε τις οδηγίες που μας έχει δώσει ο παιδίατρος.

Στην δικη μας περιπτωση πρεπει οπου παει να εχουμε παντα σε περιπτωση αναγκης το φαρμακακι του…

Ξερω πως ειναι πολυ δυσκολο αλλα πρεπει να κρατησετε την ψυχραιμια σας …

Τουλαχιστον να ακολουθησετε αυτες τις οδηγιες…

Δεν ειχε τυχει ποτε να δω μπροστα μου κατι για τους πυρετικους σπασμους…

Ειμαι σιγουρη οτι εαν εχετε προετοιμαστει εαν ξερετε τι πρεπει να αποφυγετε και τι να κανετε ολα θα ειναι καλυτερα…

Κανονικα θα επρεπε σαν γονεις το κρατος να μας διδασκει πρωτες βοηθειες …

Αλλα τι ονειρευομαι τωρα εδω δεν κανει αλλα και αλλα….

Οι πυρετικοι σπασμοι ειναι εφιαλτικοι…

Ειναι πολυ δυσκολο να το περνας και να βλεπεις το παιδι σου να σβηνει και εσυ να εισαι αδυναμη να κανεις κατι…

Τουλαχιστον τωρα θα ξερουμε πως να το αντιμετωπισουμε καλυτερα …

Ξερω πως σε πολλες αυτο το αρθρο θα ξυπνησει αγωνιες και αναμνησεις αλλα  και πως θα βοηθησει αλλες τοσες…

Η γνωση σε αυτην την περιπτωση ειναι δυναμη μανουλες μου…

Φιλακια στα μουτρακια σας

Σοφια

Δεν είσαι η μαμά μου, είσαι σωσίας! Μια περιεργη & σπανια ασθενεια!

Published Δεκεμβρίου 9, 2012 by sofiaathanasiadou

223843043949454393_pMxQkx4r_c

Μοιάζει με ταινία επιστημονικής φαντασίας αλλά είναι αλήθεια.Τοσύνδρομο Capgras κάνει κάποιον να πιστεύει πως οι κοντινοί του άνθρωποι έχουν αντικατασταθεί με σωσίες.

Μια 21χρονη φοιτήτρια στις ΗΠΑ έχει μια θαυμάσια σχέση με τη μητέρα της. Είναι το τελευταίο από τα έξι παιδιά και ίσως το πιο αγαπημένο. Ξαφνικά άρχισε να πιστεύει πως η μητέρα της δεν ήταν πια η αληθινή της μητέρα, αλλά μία σωσίας της.

Δεν πρόκειται για αστείο ή για σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά για μια σοβαρή και σπανιότατη ασθένεια, το σύνδρομο Capgras. Οι ασθενείς πιστεύουν ακράδαντα ότι οι κοντινοί τους άνθρωποι έχουν αντικατασταθεί με σωσίες. Κανένα λογικό επιχείρημα δεν μπορεί να τους πείσει για το αντίθετο, όπως για παράδειγμα ότι υπάρχουν πράγματα που μόνο οι γονείς, τα αδέλφια ή οι σύζυγοι μπορεί να γνωρίζουν.

Η συγκεκριμένη φοιτήτρια διασκεδάζει προς το παρόν με αυτή την κατάσταση, οι περισσότεροι ασθενείς όμως τη βρίσκουν αφόρητη και υποφέρουν πολύ. Οι κοντινοί άνθρωποι γίνονται ξαφνικά ξένοι.

Πρόκειται για μια διαταραχή του εγκεφάλου. Παρατηρείται ένα χάσμα ανάμεσα σε αυτό που αντιλαμβάνονται τα οπτικά νεύρα και στο συναίσθημα. Ξαφνικά δεν νιώθει κανείς όπως θα έπρεπε να νιώθει για κοντινούς του ανθρώπους, οι οποίοι γίνονται τελείως ξένοι.

Δεν υπάρχει πλήρης θεραπεία

Οι επιστήμονες δεν έχουν εντοπίσει τι ακριβώς προκαλεί αυτή την κατάσταση. Συναντάται κάποιες φορές σε ανθρώπους που έχουν πάθει κάποιο ατύχημα και έχουν χτυπήσει στο κεφάλι. Άλλοτε πάλι μία εξήγηση μπορεί να αποτελεί η σχιζοφρένεια.

Μέχρι στιγμής πάντως δεν έχει βρεθεί θεραπεία αυτής της ασθένειας. Αντιμετωπίζεται καλύτερα σε ανθρώπους που έχουν χτυπήσει στο κεφάλι. Οι υπόλοιποι είναι συχνά υποχρεωμένοι σε ολόκληρη τη ζωή τους να παίρνουν φάρμακα. Η εξέλιξη της τεχνολογίας είναι πάντως ένας πολύ βοηθητικός και υποστηρικτικός παράγοντας. Οι μαγνητικές τομογραφίες στο μέλλον θα είναι ακόμα πιο λεπτομερείς και οι επιστήμονες υπολογίζουν πως σε 30 ή 40 χρόνια οι αποτυπώσεις του εγκεφάλου θα είναι τέτοιες που θα επιτρέπουν στους επιστήμονες να εκτιμήσουν με σχετική ακρίβεια που εντοπίζεται η βλάβη, ώστε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικότερα.

Για τη συγκεκριμένη ασθένεια ισχύει μάλλον το ότι η πραγματικότητα ξεπερνάει τη φαντασία.

Πηγή Deutsche Welle

Εσεις ξερετε τι να κανετε σε περιπτωση αιμοραγιας? Οδηγιες για να κουραρετε το παιδι σας σε περιπτωση αιμοραγιας απο την Μαρια Καραθωμα.

Published Νοεμβρίου 20, 2012 by sofiaathanasiadou

Ένα πολύ σύνηθες φαινόμενο στους παιδικούς σταθμούς αλλά και πολύ συχνά στο σπίτι είναι οι αιμορραγίες.

Ο φόβος και ο τρόμος των μαμάδων είναι να δούν το παιδάκι τους να χτυπάει τόσο ώστε να αιμορραγήσει.

Σήμερα θα σας γράψω λίγα πράγματα για τις αιμορραγίες και πως τις αντιμετωπίζουμε.

Οι αιμορραγίες χωρίζονται σε 6 είδη:αρτιριακή,φλεβική,τριχοειδική,μικτή,εξωτερική και εσωτερικη.

Πρώτες βοήθειες εξωτερικών αιμορραγιών:

-Αρχικά πιέζουμε το σημείο για 5-10 λεπτά,αν δούμε οτι σταματάει δεν χρειάζεται να πιέσουμε άλλο.

-Ανυψώνουμε το μέλος που αιμορραγεί πάνω απο το επίπεδο της καρδιάς.

-Αν δουμε οτι υπάρχει πολλαπλη αιμορραγία και δε μπορούμε να ασκήσουμε πίεση τότε πιέζουμε την υπεύθυνη αρτηρία για 15 λεπτά ουτως ώστε να ελλατώσουμε τη ροή του αίματος.

Για παράδειγμα αν υπάρχει πολλαπλή αιμορραγία στο πόδι τότε θα πιέσουμε τη μηριαία αρτηρία.

Αν η αιμορραγία δε σταματήσει τότε καλούμε ασθενοφόρο και κάνουμε περίδεση του σημείου λίγο πιο πάνω απο το σήμείο που αιμορραγεί ελέγχοντας συχνά αν αιματώνεται το μέλος.

Ένας τρόπος για να το δούμε αυτό π.χ σε μιααιμορραγία χεριού-ποδιού είναι να πιέσουμε τα νύχια αν ξαναγίνουν ροζ τότε το μέλος αιματώνεται αν μείνει άσπρο τότε δεν αιματώνεται και θα πρέπει να χαλαρώσουμε τη περίδεση.

Πρώτες βοήθειες εσωτερικής αιμορραγίας.

Μια πολύ συχνή εσωτερική αιμορραγία στα παιδιά είναι η ρινορραγία ,κοινώς το άνοιγμα της μύτης.

-Σε αυτή τη περίπτωση βάζουμε το παιδί να σκύψει το κεφάλι του ελαφρώς ΜΠΡΟΣΤΑ και όχι πίσω όπως συνηθιζόταν παλιότερα γιατί υπάρχει κίνδυνος να αναγουλιάσει και να πνιγεί.

-Ασκούμε πίεση στα μαλακά μόρια της μύτης (χαμηλά μπροστά) για 5-10 λεπτά.

- Αν δε σταματήσει η αιμορραγία τότε συνεχίζουμε τη πίεση για 10 λεπτά ακόμα.

-Αν δε σταματήσει κάνουμε πρόσθιο επιπωματισμό, πέρνουμε μια αποστειρώμενη γάζα τη τυλίγουμε και τη βάζουμε στη μύτη.

Αυτή η γάζα θα πρέπει να παραμείνει στο σημείο τουλάχιστον για μια ώρα και να αφαιρεθεί σε λιγότερο απο 24 ώρες.

-Αν έχοντας κάνει όλα τα παραπάνω η ρινορραγία επιμένει τότε θα πρέπει να πάτε στο νοσοκομείο.Όταν σταματήσει,το παιδί για τις πρώτες ώρες δε θα πρέπει να φυσήξει τη μύτη του ή να σκύψει γιατί υπάρχει κίνδυνος ναξανα αιμορραγήσει.

Πάνω απολα ψυχραιμία μαμάδες!

Μαρια Καραθωμα

Συμβουλες προς εγκυους εν οψει καλοκαιριου απο τον γυναικολογο μαιευτηρα ουρολογο κ. Νικο Παπανικολαου

Published Ιουνίου 27, 2012 by sofiaathanasiadou

1) το μπανιο στην θαλασσα ΔΕΝ απαγορευεται ! Το αντιθετο μαλιστα συστηνεται – η κολυμβηση αποτελει την καλυτερη ισως γυμναστικη κατα την διαρκεια της εγκυμοσυνης- η ανωση βοηθα στο να μην αισθανεται η εγκυος το βαρος της εγκυμοσυνης
2) προσοχη στο να αποφευγεται η εκθεση στον ηλιο. Ο ηλιος δεν βλαπτει την εγκυμοσυνης – αυτο που βλαπτει ειναι η αφυδατωση . Συστηνεται στην εγκυο να ειναι καλα ενυδατωμενη.
3) Αντηλιακα επιτρεπονται
4) Για αποφυγη μυκητιασεων συστηνεται στην εγκυο γυναικα να μην μενει με βρεγμενο μαγιω πολλη ωρα εκτος νερου . Το υλικο του μαγιω δεν ειναι και το πλεον pregnancy friendly και ευνοει την αναπτυξη μυκητων στον κολπο κατα την διαρκεια της εγκυμοσυνης.
5) Προτιματε καθαρες θαλασσες . Πισινες καλων ξενοδοχειων επισης επιτρεπονται διοτι ειναι συνηθως πολυ καλα χλωριωμενες.
6) Το μπανιο επιτρεπεται εως ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ στην εγκυμοσυνη. Οι εγκυος γυναικα μπορει να κανει μπανιο εως και το τελος της εγκυμοσυνης (εφοσον μπορει να γεννησει ενα παιδι μεσα στο νερο – δεν υπαρχει κανενα προβλημα στο να παει στην θαλασσα την 38η ή 39η εβδομαδα της εγκυμοσυνης)

Δειτε αλλη μια περιπτωση της σπανιας “γεννας με σκεπη” η “πεπλο”!

Published Ιουνίου 26, 2012 by sofiaathanasiadou

Αυτες οι φωτογραφιες ειναι απο το σπανιο φαινομενο της σκεπης η πεπλου που σας εχω ξαναμιλησει!

Με το που τις ειδα σαστισα…

Η προηγουμενη περιπτωση που σας ειχα εμφανισει  δεν ηταν τοσο ολοκληρωμενη…

Ετσι ακριβως μοιαζουν τα παιδακια μας μεσα στην κοιλιτσα μας…

Ειναι το ιδιο “στριμωγμενα”

Στο προηγουμενο μου αρθρο σας ειχα βαλει το λινκ και απο το βιντεο…

Θα το βρειτε εδω!

Παρολα αυτα ξαναναφερω τι σημαινει και τι ακριβως συμβαινει οταν ενα παιδι γεννιεται ετσι!

Το να γεννηθει το παιδι με “πεπλο”μαζι με τον αμνιακο σακο προκειτε για μια σπανια περιπτωση!

Θεωρειτε απο μερικους μεγαλη τυχη για το παιδι και συμφωνα με την wiκkipedia ο Ναπολεων,ο Λορδος Βυρων  ηταν ενα απο τα παιδια που γεννηθηκαν μαζι με τον αμνιακο σακο!

Για την ακριβεια ειναι ενα ειδος μεμβρανης (caul) που καποιοι γνωριζουν ως προσωπιδα,περικεφαλαια, σκεπη η πεπλο!

Υπάρχουν δύο τύποι μεμβρανών σκέπες, και υπάρχουν τέσσερις τρόπους, που  μπορεί να εμφανιστουν.
Ο πιο κοινός τύπος της σκέπης είναι ένα κομμάτι της λεπτής, διαφανής εσωτερικής επένδυσης του άμνιου, που σπάει με τα πόδια και μενει σφιχτά στο κεφάλι κατά τη διάρκεια του τοκετού.

 ”Πλεον ειναι πολυ σπανιο το φαινομενο που  ένα μωρό γεννιέται με μια λεπτή, ημιδιαφανη αμνιακή μεμβράνη, που καλύπτει το κεφάλι του …

Ο κυριοτερος λογος ειναι η προκληση του τοκετου!

Το σπανιότερο είδος σκέπης είναι μια παχια  μαλακη μεμβράνη άγνωστου τύπου ιστού, η οποία καλυπτει κατά πάσα πιθανότητα κατά το κεφάλι του βρέφους κατά τη διάρκεια της κύησης.

Στη Γερμανία ονομάζεται “κράνος” (Galea) για τα αγόρια, και στην Ιταλία, για τα κορίτσια, ένα «φιλέτο»  ή “πουκάμισο” (αμφίεσμα, camisia).
Το λιγοτερο συχνο στον τύπο του ιστού της σκέπης ειναι να καλυπτει το πρόσωπο και το κεφάλι από τα σημεία στερέωσης και να σχηματίζει βρόχο πίσω από τα αυτιά, καθιστώντας ετσι τη διαδικασία αφαίρεσης πιο περίπλοκη. Σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις, η σκέπη ειναι παχύτερη και  καλυπτει ολόκληρο το σώμα του βρέφους, που μοιάζει με ένα κουκούλι.
Η σκέπες είναι ακίνδυνο και μπορουν να  αφαιρεθούν αμέσως από τον γιατρό ή τη μαία κατά την παράδοση του παιδιού.

Αν η μεμβράνη είναι του αμνιακου ιστού,  αφαιρειτε πιο  εύκολα  και γλιστρά μακριά από το δέρμα του παιδιού αμεσως.

Η αφαίρεση της μεμβράνης που ειναι παχύτερη είναι πιο περίπλοκη.

Αν γίνει σωστά, ο θεράπων ιατρός θα κανει μια μικρή τομή στη μεμβράνη στο σημειο που ειναι τα ρουθούνια, έτσι ώστε το παιδί να αναπνεύσει.

Στην συνεχεια προσπαθουν να το ξεκολλησουν προσεκτικα από πίσω από τα αυτιά.

Το υπόλοιπο της σκέπης μπορεί να τραβηχτεί προς τα πίσω είτε πολύ προσεκτικά από το δέρμα, ή τρίβοντας απαλά με ένα φύλλο χαρτιού, το οποίο στη συνέχεια σπρωχνει τη φλούδα μακριά.

Αν αφαιρεθούν πολύ γρήγορα, η σκέπη μπορεί να αφήσει πληγές στη σάρκα του βρέφους στα σημεία σύνδεσης, με αποτελεσμα  να αφήσει μόνιμες ουλές.

Η μεμβράνη (πεπλο) σε ορισμένες περιπτώσεις  δινεται στη μητέρα να διατηρηθεί.

Υπαρχει μια λαικη ικασια οτι ο ανθρωπος αν χασει το πεπλο του θα ειναι πολυ ατυχος…

 Ωστόσο, πολλοι ειναι οι γιατροι που δεν ενημερωνουν τους γονεις οτι το παιδι γεννηθηκε με “πεπλο”

Μια τετοια  γέννηση, δεν πρέπει να συγχέεται με την “μπόλια” που  συμβαίνει όταν το βρέφος γεννιέται μέσα στο αμνιακό σάκο ολόκληρο.

Ο σάκος δηλαδηπου μοιαζει με μπαλονι κατά τη γέννηση, μαζι με το αμνιακό υγρό και το παιδί στο εσωτερικό της ή εν μέρει αδιάσπαστη μεμβράνη!

Αυτο ειναι ενα αλλο φαινομενο με εμφανηση 1 στις 80.0000!

Aυτος ειναι ο μικρουλης που εχει γεννηθει ετσι!

Την αναρτηση βρηκα στο blog της μαμας του Tech Boys!

Φοβερο?

Αν σας αρεσε πατηστε share και μοιραστειτε το !

Αν γνωριζετε κατι περι αυτου αφηστε ενα σχολιο κατω απο αυτο το αρθρο!

Φιλακια στα μουτρακια σας

Σοφια

Ολα οσα θα θελατε να μαθετε για την θεραπεια ακρατειας ουρων με ταινιες ελευθερου τασεως! Ενα αρθρο του κ.Παπανικολαου

Published Μαΐου 29, 2012 by sofiaathanasiadou

Αλλο ενα πολυ ενδιαφερον αρθρο του γυναικολογου μαιευτηρα κ.Παπανικολαου! Τον Κ.Παπανικολαου μπορειτε να τον βρειτε και στην σελιδα του στο Facebook για οποιαδηποτε διευκρiνηση!

Dr. Papanikolaou Gynaecology & Obstetrics

Επισης μπορειτε να γινεται μελη στο γκρουπ του

Γυναικα – Υγεία – facebook

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ: Ταινίες ελευθέρου τάσεως

Tension free Vaginal Tape (TVT)

Φυσιολογικά η ουρήθρα παραμένει κλειστή και συγκρατεί τα ούρα εντός της κύστης. Σε γυναίκες με ακράτεια στρες οι αδύναμοι μύες του πυελικού εδάφους δεν μπορούν να στηρίξουν την ουρήθρα στην σωστή της θέση. Αυτό ακριβώς διορθώνει το TVT. Πρόκειται για μια μικρή ταινία από συνθετικό ύφασμα πολυπροπυλενίου που τοποθετείται ακριβώς κάτωθεν της ουρήθρας μέσω του κόλπου. Έτσι παρέχει επιπλέον στήριξη κάτω από την ουρήθρα και στο μέσο αυτής (το σημείο όπου ασκείται η μεγαλύτερη πίεση κατά τον πταρμό, τον βήχα κλπ). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η ουρήθρα να παραμένει κλειστή στον πταρμό/βήχα και έτσι τα ούρα να συγκρατιούνται μέσα στην κύστη και να μην υπάρχει ακράτεια.

Στα χέρια ενός έμπειρου ουρογυναικολόγου το TVT:

-Είναι ελάχιστα επεμβατικό: 2 μόνο μικρές τομές, του ενός εκατοστού πάνω από το τριχωτό στο εφήβαιο
-Ελάχιστος πόνος: οι πιο πολλές ασθενείς δεν απαιτούν επιπλέον αναλγησία πέραν του χειρουργείου.
-Ποσοστό επιτυχίας > 90%
-Χρόνος χειρουργείου: 20 λεπτά
-Αναισθησία: γενική ή ραχιαία ή τοπική ανάλογα την περίσταση
-Ελάχιστες επιπλοκές
-Η ταινία τοποθετείται χωρίς τίποτα να είναι ορατό από την ασθενή στο τέλος του χειρουργείου
-Άμεση αποτελεσματικότητα
-Μέχρι σήμερα >250.000 γυναίκες παγκοσμίως έχουν επωφεληθεί από τα ευεργετικά αποτελέσματα του TVT.

Ενα blog για την Ιωαννα! Σκεψεις και ενημερωση για την νοσο SMA… Ενα αγγελουδι και μια μαμα που εχει βαλει σαν στοχο να κανει γνωστη την ασθενεια που θα της στερησει το μωρακι της!

Published Μαΐου 27, 2012 by sofiaathanasiadou

 

Η   Φωτεινη Λεονταριτη μου συστησε να διαβασω το blog μιας μαμας…

Ηθελε να διαδωσω την ιστορια της…

Να μαθει ο κοσμος τι ειναι το Sma…

Eπισκεφτηκα αμεσως το blog και η καρδια μου ραγισε….

 Δεν μπορει να το συλλαβει το μυαλο μου οτι συμβαινει αυτο…

Εμεινα να κοιταζω φωτογραφιες  και πραγματικα  θαυμαζω αυτη την οικογενεια !

Δεν υπαρχει κατι που να μαρτυραει αυτο που περναει…

Η Βικη ειπε οτι ειχε 2 επιλογες η να καθισει να μιζεριασει για αυτο που της ετυχε, η να ζησει και να ρουφηξει καθε λεπτο ζωης που εχει μαζι με το αγγελουδι της την Ιωαννα…

Η ιστορια θα σας συγκλονισει …

Ισως σας κανει να σκεφτειτε και να επαναπροσδιορισετε πολλα πραγματα ….

Επισκεφτειτε το blog της μικρης Ιωαννας ,ναι ναι εκεινη μας γραφει και οχι η μαμα….

Για την Ιωαννα

Την Βικη και την Ιωαννα θα βρειτε στην σελιδα τους στο facebok

Gia tin ioanna

Τα παρακατω κομματα τα πηρα απο το blog της μικρουλας….

Ευχομαι ολοψυχα να οανε ολα καλα και να διαψευσει τους γιατρους…

Ειναι μια κουκλιτσα μαμα Βικη να την χαιρεστε!

Γεία σε όλους, με λένε Ιωάννα και είμαι 5 μηνών ακριβώς. Γεννήθηκα στις 29 Νοεμβρίου 2011 στην Αμερική αλλα η μαμά μου και ο μπαμπάς μου είναι απο τη Θεσσαλονίκη.
Όταν ήμουν 2 μήνων η μαμά μου, μου είπε πως διαγνώστηκα με μια γενετική ασθενεια που λέγεται νωτιαία μυική ατροφία τύπου 1. Είναι η νούμερο 1 γενετική αιτία θανάτου των βρεφών ηλικίας κάτω των 2, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν ποτέ ακούσει για αυτή. Περίπου 1 στα 40 άτομα είναι φορείς αυτού γονιδίου. Η ασθένεια αυτή προκαλεί μυική αδυναμία/ατροφία χωρίς να έχει καμία επίδραση στην νοητική ικανότητα.
Λοιπόν επι του παρόντος δεν υπάρχει θεραπεία για αυτή την ασθένεια και έτσι η μαμά μου και ο μπαμπάς μου αποφάσισαν πως μπορούν είτε να καθίσουν και να παρακαλοθούν πως θα φύγω ή να κανούν τη κάθε μέρα μου μοναδική και αξέχαστη! Για αυτό λοιπόν έφτιαξα αυτό το blog, θα σας λέω πως πέρασα τη καθε μου μέρα που ελπίζω να είναι η μια καλύτερη απο την άλλη :) . Για την ώρα θα σας δειξω μερικες φωτογράφίες μου για να δείτε πόσο όμορφη είμαι, και δε το λέω αυτό επειδή είμαι μπροστά. :)

Νομίζω πως εδώ μοιάζω πολύ στο μπαμπά μου…αλλά μη του το πείτε :)
Αυτή είναι η αγαπημένη της μαμάς.

Με λένε Βίκυ και είμαι η μαμά της Ιωάννας

Με λένε Βίκυ και είμαι η μαμά της Ιωάννας. Ακομα και τώρα 5 μήνες μετά ακουγεται σαν ψέμα. Η εγκυμοσύνη, η γέννα — ολα ήταν τέλεια, μέχρι που η μικρή μας έκλεισε το δεύτερο μήνα και εγινε η διάγνώση.Η ασθένεια, νωτιαία μυική ατροφία, γενετική, έγω και ο άντρας μου είμασταν φορείς χωρίς να το γνωρίζουμε, προσδόκιμο ζωής το πολύ 2 χρόνια με μέσο όρο τους 9 μήνες. Άνοιξε η γή να με καταπιεί.

Νομιζα πώς ζούσα έναν εφιάλτη και πως κάποια στιγμή θα ξυπνήσω. Ήμουν σοκαρισμένη και ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ γυρνούσε στο μυαλό μου. Στο νοσοκομείο της έβαλαν ένα σωληνάκι στη μύτη για να τρέφεται και μετα απο 5 μέρες πήγαμε σπίτι, δεν υπαρχεί θεραπεία!

Μετά απο κάποιες μέρες ομώς αρχισαμε να σκεφτομαστε διαφορετικά. Η Ιώαννα έιναι δώρο για έμας. Μας έδωσε και μας δίνει τόσες ευχαριστες στιγμές. Αυτό είναι το DNA της, αυτό ήταν απο τη πρώτη στιγμή που δημιουργήθηκε, δεν είχε άλλη επιλογή να έρθει στο κοσμό. Σκέφτηκα πως της αξίζει να ζεί όπως καθέ άλλο παιδί της ηλικίας της και φυσικά να έχει μια μαμά και έναν μπαμπά που την αγαπάν και της δίνουν το καλύτερο δυνατό, και αύτο θα γινόταν μόνο αν ξεπερνούσαμε τον εαυτό μας και σκεφτόμασταν την Ιωάννα και μόνο. Σκεφτήκαμε πως στεναχωριόμαστε για τον εαυτό μας, γιατί δεν ικανοποιούνται τα δικά μας όνειρα, η Ιωάννα είχε τα δικά της “σχέδια”, θα πρέπει να χαιρόμαστε την κάθε στιγμή και όχι να σκεφτόμαστε τι θα γίνει μετα. Στο κατώ κατώ της γραφής κανένας δε ξέρει τι θα γίνει στο μέλλον. Αποφασίσαμε πως μπροστά της δε θα κλάψουμε ποτέ! Η Ιώαννα μας έχει διδάξει μέσα σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα ό,τι κάποιος μαθαίνει μετά απο μια ολόκληρη ζωή.

Το blog αυτό είναι αφιερωμένο στη ζωή της!

Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία (SMA)
Η Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία, (Spinal muscular atrophy, SMA) θεωρείται μία από τις πιο συχνές αιτίες βρεφικής θνησιμότητας οφειλόμενη σε γενετικούς παράγοντες. Η διαταραχή αυτή χαρακτηρίζεται από εκφυλισμό των πρόσθιων κεράτων των α-κινητικών νευρώνων του νωτιαίου μυελού και έχει ως αποτέλεσμα συμμετρική μυϊκή αδυναμία και την εκφύλιση των κινητικών μυών. Σπάνια στην εκδήλωση της νόσου εμπλέκονται άλλα όργανα ή άλλο τμήμα του νευρικού συστήματος.
Το 1993 πραγματοποιήθηκε μια διεθνή συνάντηση (International SMA Consortium) με σκοπό να καθορίσει τα διαγνωστικά κριτήρια της νόσου τα οποία συνοψίζονται στα παρακάτω:

  1. Σε όλες τις περιπτώσεις παρατηρείται αδυναμία. Η αδυναμία είναι συμμετρική κυρίως κετρομελική και συνοδεύεται από υποτονία.
  2. Παρατηρείται απονεύρωση η οποία επιβεβαιώνεται μετά από ηλεκτρομυογράφημα, βιοψία μυός και κλινικά κριτήρια
  3. Δεν πρέπει να υπάρχει συμμετοχή από το κεντρικό νευρικό σύστημα (εκτός από τους κινητικούς νευρώνες του νωτιαίου μυελού), αρθρογρύπωση, αδυναμία προσώπου ή οφθαλμών. Τα παραπάνω θεωρούνται και κριτήρια αποκλεισμού. Ταυτόχρονα καθιερώθηκε η εξής ταξινόμηση των διαφόρων τύπων SMA :
    Τύπος Ηλικία Έναρξης Συμπτωμάτων Εξέλιξη
    0 Εμβρυϊκή ηλικία Μειωμένη εμβρυϊκή δραστηριότητα και ελάχιστη αυτόνομη αναπνευστική ικανότητα αμέσως μετά τη γέννηση, θάνατος από αναπνευστικές επιπλοκές
    I Κατά τη γέννηση ή πριν την ηλικία των 6 μηνών Δεν έχουν την ικανότητα να κάθονται ποτέ, θάνατος από αναπνευστικές επιπλοκές
    II Πριν τους 18 μήνες Στέκονται και βαδίζουν μόνο υποβοηθούμενοι
    III a Πριν την ηλικία των 3 ετών Έχουν την ικανότητα να βαδίζουν χωρίς βοήθεια
    III b Μετά την ηλικία των 3 ετών Έχουν την ικανότητα να βαδίζουν χωρίς βοήθεια
    IV Κατά την ενηλικίωση Πιθανή μέτριας μορφής μυϊκή αδυναμία

ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΤΗΤΑ

Η SMA είναι ένα γενετικό μονογονιδιακό νόσημα που κληρονομείται με αυτοσωματικό υπολειπόμενο τρόπο δηλαδή για να εκδηλωθεί η νόσος θα πρέπει το παιδί να κληρονομήσει και από τους δύο του γονείς από ένα παθολογικό (μεταλλαγμένο) γονίδιο. Μελέτες αναφέρουν ότι 98% των περιπτώσεων φέρουν το παθολογικό γονίδιο από προηγούμενες γενιές καθώς η νόσος για να εκδηλωθεί θα πρέπει οι γονείς να είναι και δύο φορείς.

ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ

Η συχνότητα της νόσου στη λευκή φυλή είναι περίπου 1:8000. Με βάση αυτή τη συχνότητα οι φορείς υπολογίζονται σε 1:40. Στη Ελλάδα η SMA θεωρείται ότι αποτελεί το τρίτο πιο συχνό γενετικό νόσημα μετά την μεσογειακή αναιμία και την ινοκυστική ίνωση και αν και μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν επιδημιολογικές μελέτες.

ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΟ ΝΟΣΗΜΑ

Στο 95% των περιπτώσεων το νόσημα οφείλεται σε ομόζυγη έλλειψη των εξωνίων 7 και/ή 8 του γονιδίου SMN1. Στην ίδια γενετική θέση υπάρχει και το αντίγραφο γονίδιο SMN2 που ενώ παρουσιάζει μεγάλη ομολογία με το SMN1 εν τούτοις άτομα που έχουν έλλειψη στα εξώνια 7 και 8 του SMN2 δεν εμφανίζουν τη νόσο. Παρόλα αυτά έχει βρεθεί, χωρίς να είναι κανόνας, ότι όπου υπάρχουν πολλά αντίγραφα γονιδίου SMN2 παρατηρείται ηπιότερη εξέλιξη της νόσου. Επίσης είναι δυνατόν εκτός από τα γονίδια SMN1 και SMN2 να ανιχνεύονται στους ασθενείς ελλείψεις και γειτονικών γονιδίων (NAIP, ) που αν και συνδέονται με βαρύτερη εκδήλωση της νόσου, όταν μεταλλάσσονται μόνο αυτά δεν δημιουργούν SMA.

ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ ΣΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ

Η επιβεβαίωση της κλινικής διάγνωσης γίνεται στο 95% των περιπτώσεων με ανάλυση DNA όπου αναζητούνται ομόζυγες ελλείψεις των εξωνίων 7 και/ή 8 του γονιδίου SMN1. Σε περίπτωση ανίχνευσης ημιζυγώτη ασθενούς (φέρει ένα αντίγραφο SMN1 αντί για δύο) που δεν δείχνει την παραπάνω έλλειψη πρέπει να αναζητούνται σημειακές μεταλλάξεις στο γονίδιο SMN1. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις (1-2%) συνιστάται βιοψία μυός.

ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ

Η πρόληψη της νόσου γίνεται με τρεις τρόπους:

  1. με τον προγεννητικό έλεγχο με μελέτη χοριακής λάχνης (11η εβδομάδα) ή με μελέτη αμνιακού υγρού (17η εβδομάδα)
  2. με την προεμφυτευτική διάγνωση όπου ελέγχονται τα έμβρυα πριν την εμφύτευσή τους στη μήτρα της μητέρας
  3. με την ανίχνευση φορέων
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Μέχρι σήμερα ο προγεννητικός έλεγχος και η προεμφυτευτική διάγνωση εφαρμόζεται μόνο σε οικογένειες με μεγάλο ρίσκο εμφάνισης της νόσου εξαιτίας προηγούμενου παιδιού στην οικογένεια. Στο γενικό πληθυσμό δεν ενδείκνυται εκτός εάν υπάρχουν ενδείξεις από τον έλεγχο φορέων.
Πηγή: ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΓΕΝΕΤΙΚΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΙΔΩΝ «ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ» ΧΩΡΕΜΕΙΟ

Κυκλοφορουν πολλοι μυθοι γυρω απο την παρατεταμενη χρηση πιπιλας… Διαβαστε τι ισχυει και τι οχι

Published Μαΐου 18, 2012 by sofiaathanasiadou

Εξήντα χρόνια ερευνας  από την πρώτη πιπίλα αρκουν για να εχουμε εγκυρες πληροφοριες για την χρηση πιπιλας!

Σιγουρα ειναι ενα αντικειμενο που βλαπτει εαν θελεις να θηλασεις αλλα αρκετα σωτηριο για πολλες μητερες!

Εαν επιθυμειτε να θηλασετε ειδικα τις πρωτες 60 μερες καλο θα ηταν να την αποφυγεται!

Το βρεφος εχει αναγκη να θηλαζει διαρκως το στηθος για να ρυθμιστει η παραγωγη γαλακτος!

Στην κορη μου εδινα μονο οταν ειμασταν στο αυτοκινητο εν κινηση και επρεπε να ηρεμησει για να μεινει στο καρεκλακι της!

Μην πιστευετε τους μυθους που ακουτε αλλα να εχετε το νου σας μην στραβωσουν τα δοντακια…

Αλλα η δικη μου γνωμη ειναι πως θα ηταν καλυτερο να μην μαθουν στην πιπιλα αλλα εαν δεν θηλαζετε ειναι δυσκολο…

Εαν το παιδακι σας δυσκολευεται να αποχωριστει την πιπιλα του μην αγχωνεστε…

Ποσους ενηλικες εχετε δει να κυκλοφορουν με πιπιλες?

Απόψεις24/06/2010
Εξήντα χρόνια από την πρώτη πιπίλα

Πριν από 60 χρόνια κατασκευάστηκε η πρώτη πιπίλα στη Γερμανία: δύο γιατροί κατασκεύασαν το υποκατάστατο της μητρικής θηλής από φυσικά υλικά και -όπως διαφήμιζαν τότε- σύμφωνα με τις ορθοδοντικές προδιαγραφές.

Τον Αύγουστο του 1949 κυκλοφόρησε στη γερμανική αγορά η πρώτη πιπίλα. Οι δημιουργοί της, ο γναθοχειρουργός Βίλχελμ Μπάλτερς και ο οδοντίατρος Άντολφ Μύλερ, ήθελαν να προσφέρουν ένα μέσο καταπολέμησης της ακατάσχετης γκρίνιας ενός μωρού. Η πιπίλα υποκαθιστά την μητρική θηλή και εμποδίζει τα βρέφη να πιπιλίζουν συχνά τον αντίχειρά τους, που στην ουσία είναι ο ‘φυσικός τρόπος’, θα λέγαμε, υποκατάστασης της μητρικής θηλής. Γιατί γίνεται αυτό;

Γιατί τα έμβρυα και τα βρέφη έχουν έντονα ανεπτυγμένο το ένστικτο του θηλασμού, που από τη μια μεριά ικανοποιεί τη ζωτική ανάγκη της διατροφής, από την άλλη όμως ο αντίχειρας ή η πιπίλα αντικαθιστά την σύνδεσή τους με την ίδια τη μητέρα και τα ηρεμεί. Η πιπίλα για πολλές μητέρες ήταν και είναι σωτήρια, αλλά για τα μωρά δεν είναι ό,τι καλύτερο κυρίως μάλιστα εάν παραταθεί η χρήση της πέραν του 4ου έτους της ηλικίας τους.

Ο καθηγητής Λογοθεραπείας Χάινριχ Πφάαρ βλέπει μόνον αρνητικές επιπτώσεις στην πιπίλα: «Είναι βολικό να υπάρχει μια εναλλακτική λύση στο θηλασμό, που να ηρεμεί το μωρό. Συχνά μάλιστα κάποιες μητέρες βουτάνε την πιπίλα στη μερέντα ή σε κάτι που αρέσει στο μωρό. Τακτική που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε τερηδόνα. Επίσης από την κατάχρηση της πιπίλας στραβώνουν οι μπροστινοί κοπτήρες και προεξέχουν.»

Ναι στην πιπίλα μέχρι το 2ο έτος της ηλικίας
Σύμφωνα με τους λογοθεραπευτές τα βρέφη δεν πρέπει να κάνουν χρήση πιπίλας μετά το 2ο έτος της ηλικίας τους. Σύμφωνα με τους ψυχολόγους και τους παιδιάτρους μπορεί να παραταθεί η χρήση της μέχρι και το 3ο έτος.

Και εάν το μωρό θέλει την πιπίλα και μετά το 3ο έτος; Τι γίνεται; 
Ο καθηγητής Πφάαρ επιμένει ότι οι σημερινές μητέρες επιλέγουν πάντα την ευκολία και τη βόλεψη: «Οι μητέρες πρέπει να θηλάζουν τόσο χρονικό διάστημα, όσο χρειάζεται το μωρό και όχι όσο οι μητέρες δεν χαλάνε τη ζαχαρένια τους. Επιπλέον πρέπει να δίνουν σημασία στο βρέφος, να του μιλάνε, να το απασχολούν. Οφείλουμε να επιστρέψουμε στη φυσική διαδικασία. Και τότε δεν θα χρειάζεται να παρέμβουμε εκ των υστέρων για να διορθώσουμε τις συνέπειες της πιπίλας, όπως κάνουμε σήμερα με πολλά παιδιά.»

Τελικά επιτρέπεται ή όχι η πιπίλα;
Ναι, λένε πρόσφατες έρευνες, διότι λειτουργεί προληπτικά κατά του θηλασμού των δακτύλων, συνήθεια που μπορεί να είναι η φυσική εναλλακτική λύση, αλλά έχει σοβαρές συνέπειες στην ανάπτυξη της παιδικής οδοντοστοιχίας. Επιπλέον η χρήση της πιπίλας εξαρτάται από τη μητέρα, ενώ η χρήση του δακτύλου μόνον από το μωρό.

Να ενισχύσουμε αυτή τη θέση υπενθυμίζοντας ότι πιπίλες χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, οι αρχαίοι Έλληνες, οι Κέλτες, αλλά και οι αρχαίοι Γερμανοί. Υπήρχαν λοιπόν πάντα γκρινιάρικα ή φοβισμένα μωρά που ήθελαν συνεχώς να θηλάζουν ακόμη και όταν δεν πεινούσαν, γιατί η διαδικασία αυτή τους πρόσφερε ηρεμία και σιγουριά.

Πηγή : Deutsche Welle

Eσεις γνωριζετε πως πρεπει να γινεται η φροντιδα των γεννητικων οργανων των αγοριων? Ενα αρθρο του Παιδιατρου Στελλιου Παπαβεντση

Published Μαΐου 17, 2012 by sofiaathanasiadou

Η μαμα Σμαρω μοιραζετε μαζι μας ενδιαφεροντα αρθρα που καθε μητερα θα ηθελε να διαβασει!

Αυτη την φορα μας εστειλε ενα πολυ ενδιαφερον αρθρο που εχει να κανει με το γνωστο θεμα που αντιμετωπιζουν ολες οι αγορομανες!

Να πειραξουμε (τραβηξουμε προς τα πισω ) το πουλακι του μωρου η οχι?

Πολλες απο εμας το κανουν…

Αλλες στο καθημερινο μπανιο του μωρου αλλες οποτε κρινουν απαραιτητο…

Σε αλλες μαμαδες το συστηνουν οι παιδιατροι τους…

Ο  παιδιατρος κ.Στελλιος Παπαβεντσης μας εξηγει γιατι δεν πρεπει να αποτελει τακτικη σε ολες τις περιπτωσεις και για πιο λογο δεν επεμβαινουν οι μητερες …

Πρεπει να σας εκμυηστηριευτω πως ειχα μια ανησυχια και ρωτησα την παιδιατρο μας γιατι ειχα ακουσει απο συγγενικο προσωπο οτι πρεπει να γινεται…

Μου απαντησε πως οχι…

Δεν εχω επεμβει ποτε αλλα μια ανυσηχια την ειχα ωσμου διαβασα αυτο το αρθρο!

Αν εχετε και εσεις κατι που θελετε να μοιραστειτε μαζι μας μην διστασετε να επικοινωνησετε μαζι μου μεσω του

προσωπικου μου λογαριασμου στο  facebook Sofia Athanasiadou

η στο mail μου SuperMom@hotmail.com

Οι γονείς είναι σημαντικό να γνωρίζουν πώς να φροντίζουν (ή καλύτερα πώς να ΜΗΝ φροντίζουν) την καθαριότητα των γεννητικών οργάνων των παιδιών τους.
Τα αγοράκια γεννιούνται με φυσιολογική φίμωση. Πρόκειται για μια φυσιολογική κατάσταση, όπου τα περισσότερα βρέφη έχουν την ακροποσθία – το «πετσάκι» που καλύπτει την βάλανο – αρκετά σφιχτή που να καλύπτει την κεφαλή του πέους, χωρίς να είναι δυνατόν να τραβηχτεί πίσω και να αποκαλυφθεί η βάλανος. Η φυσιολογική ανάπτυξη της περιοχής οδηγεί, στην πορεία του χρόνου, σε σταδιακή χαλάρωση αυτής της ακροποσθίας, όπου σταδιακά το πετσάκι αυτό διαχωρίζεται από την βάλανο, ο αρχικός συνδετικός ιστός ανάμεσα στα δύο μέρη λεπταίνει και διαλύεται, ώστε μεγαλώνει η διάμετρος που η κεφαλή του πέους γίνεται οπτικά εμφανής. Σε πολλά αγόρια η βάλανος γίνεται πλήρως εμφανής φυσιολογικά μέχρι 2 ετών, σε άλλα μπορεί να μην γίνει εμφανής έως 5-6 ετών, ενώ σε λίγες περιπτώσεις αυτό μπορεί να συμβεί φυσιολογικά έως και την εφηβεία. Δεν είναι σπάνιο η οπισθοχώρηση να συμβαίνει κατά την περίοδο που το παιδί αρχίζει να ασχολείται έντονα με το σώμα του και με το πέος του, συχνά στις ηλικίες των 5 με 7 ετών. Όλες αυτές οι καταστάσεις είναι φυσιολογικές, με την προυπόθεση να μην έχουν γίνει βίαιοι χειρισμοί της περιοχής από γιατρούς ή από τους γονείς προκαλώντας ουλοποίηση.
Σε έναν μικρό αριθμό αγοριών, αυτή η σταδιακή οπισθοχώρηση της ακροποσθίας δεν συμβαίνει ποτέ και δεν μπορεί να τραβηχτεί πίσω από την κεφαλή του πέους. Αυτή η κατάσταση λέγεται παθολογική φίμωση, σπάνια είναι αποτέλεσμα ανεπαρκούς ωρίμανσης της περιοχής, αλλά πολύ συχνότερα είναι αποτέλεσμα βίαιων εξωγενών χειρισμών. Η ακροποσθία του παιδιού δεν πρέπει ποτέ να τραβιέται προς τα πίσω βίαια με σκοπό τον καθαρισμό.Δεν υπάρχει καμία ανάγκη να γίνει οποιοσδήποτε καθαρισμός της ακροποσθίας και της βαλάνου μέσα από την ακροποσθία σε μικρά αγόρια, αντίθετα απομακρύνεται χρήσιμη αμυντική έκκριση της περιοχής και, στην προσπάθεια να κατεβάσει κανείς απότομα το πετσάκι του παιδιού, προκαλείται ουλοποίηση, δημιουργία επίκτητου συνδετικού ιστού ο οποίος κολλάει περαιτέρω την βάλανο με την ακροποσθία δημιουργώντας μη αναστρέψιμες ουλές και προβλήματα στο μέλλον.
Τα περισσότερα μικρά αγόρια κάποια στιγμή περνούν μια περίοδο κατά την οποία συχνά αγγίζουν ή παίζουν με την περιοχή του πέους. Αυτό είναι μια φυσιολογική διαδικασία στην ψυχοκινητική τους και σωματική ανάπτυξη και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν πρέπει να την αποτρέπουμε. Είναι αναγκαίο να περιεργαστούν και να μάθουν το σώμα τους. Όταν η ακροποσθία ωριμάζει και είναι έτοιμη να υποχωρήσει, πολλές φορές τα παιδιά το διαπιστώνουν από μόνα τους, πειραματίζονται περισσότερο και αποκαλύπτουν τη βάλανο με δικούς τους χειρισμούς.
Στην περίπτωση κοριτσιού, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι, αντίστοιχα με την ανατομία της περιοχής στα αγόρια, αρκετά κοριτσάκια γεννιούνται με μερική ή ολική σύμφυση χειλέων στην περιοχή του αιδοίου, ενώ παρουσιάζουν και μια φυσιολογική, προστατευτική έκκριση βλέννας στην περιοχή. Δεν επεμβαίνουμε με βίαιους χειρισμούς στην περιοχή και δεν απομακρύνουμε αυτήν την βλέννα, αλλά καθαρίζουμε τακτικά με απλό τρεχούμενο νερό.
Τι πρέπει να επισημάνουμε στους γονείς;
Ότι το δέρμα του παιδιού σε καμία ηλικία δεν πρέπει να τραβιέται απότομα προς τα πίσω με σκοπό να «καθαριστεί» η βάλανος. Δεν υπάρχει καμία ανάγκη για τέτοιου είδους καθαρισμό εσωτερικά της ακροποσθίας σε βρέφη, σε νήπια και σε μικρά παιδιά.
• Όταν η ακροποσθία ωριμάσει και είναι έτοιμη να αποκολληθεί, το αγοράκι το ανακαλύπτει συνήθως από μόνο του και το καταφέρνει. Από εκεί και έπειτα είναι καλό το αγοράκι να μάθει να το κάνει τακτικά ως κομμάτι του συνήθους πλυσίματος στο μπάνιο. Θα πρέπει να προσέχουμε το παιδί να ξεπλένει το σαπούνι και να καλύπτει και πάλι την βάλανο με την ακροποσθία αφού τελειώσει τον καθαρισμό.
• Το πλύσιμο είναι ακριβώς όπως και για οποιοδήποτε άλλο μέρος του σώματος του παιδιού, με νερό και σαπούνι και καλό ξέβγαλμα στο τέλος.
• Λερωμένες πάνες θα πρέπει να αλλάζονται έγκαιρα
• Εάν το παιδί περνάει περίοδο που εξερευνά το σώμα του προσπαθήστε να το αφήσετε να το κάνει, αφήνοντάς το για λίγο γυμνό χωρίς πάνα ή χωρίς εσώρουχο εάν θέλει.
• Δεν πρέπει να βάζουμε αντισηπτικές κρέμες ή διαλύματα στην περιοχή «προληπτικά» αλλά μόνο εφόσον υπάρχει λοίμωξη.
Τι είναι η βαλανίτιδα;
Δε είναι σπάνιο κάποιες φορές να αναπτύσσεται ερεθισμός στην περιοχή του πέους που μπορεί να εξελιχθεί σε βαλανίτιδα, με πρήξιμο, ερυθρότητα, πόνο.
Πολλές φορές γίνεται διάγνωση βαλανίτιδας χωρίς να υπάρχει κάτι τέτοιο. Συχνά, ιδιαίτερα σε μικρές ηλικίες, παρατηρείται μια ερυθρότητα στην κορυφή της ακροποσθίας. Μπορεί να προκαλείται από ερεθιμσό από λερωμένη πάνα, από υπολείμματα σαπουνιού όταν δεν το απομακρύνουμε καλά με νερό ή από την προσπάθεια γονιού ή γιατρού να τραβήξει το πετσάκι προς τα κάτω. Επομένως το πιο απλό είναι να αποφεύγονται αυτές οι καταστάσεις, να γίνονται συχνές αλλαγές πάνας, να ξεπλένεται η περιοχή καλά με νερό, να τοποθετείται στα βρέφη κρέμα υδρόφοβη, συμπεριλαμβανομένης και της περιοχής του πέους. Μπάνιο για αρκετή ώρα και μούλιασμα σε ζεστό νερό βοηθάει, με καλό σκούπισμα στο τέλος.
Άλλες φορές πάλι γονείς ή και γιατροί νομίζουν ότι είναι παθολογικό το σμήγμα, μία άσπρη προς κιτρινωπή πηχτή έκκριση που περιέχει κύτταρα τα οποία έχουν αποκολληθεί από την ακροποσθία. Το σμήγμα αυτό είναι εντελώς φυσιολογικό, έχει και προστατευτικές ιδιότητες και σιγά σιγά εξαφανίζεται από μόνο του. Δεν πρέπει να το απομακρύνουμε βίαια και δεν χρειάζεται καμία θεραπεία.
Στην πραγματική βαλανίτιδα μέρος της βαλάνου ή όλη η βάλανος παρουσιάζει φλεγμονή, με κοκκίνισμα, πρήξιμο και πόνο. Μπορεί να υπάρχει και πυώδης έκκριση από το πέος. Το παιδί μπορεί να πονάει την στιγμή που ουρεί. Η αντιμετώπιση γίνεται τοπικά με αντισηπτικά και αντιβιοτικά σκευάσματα, ενώ το ζεστό μπάνιο μπορεί επίσης να βοηθήσει.
Στέλιος Παπαβέντσης MRCPCH DCH IBCLC 2012
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 728 other followers