Καθε τελος του χρονου κανω τον απολογισμο μου…

Κοιταω πρωτα απο ολα τι αφησα ορθιο διπλα μου και μετα τι εχω καταφερει…

Εχω διπλα μου ενα πραγματικο στηριγμα τον μπαμπα μας που φροντιζει καθημερινα τα παιδακια μου …

Οσο και να τον διωχνω καθοτι ειμαι και λιγο αυτοκαταστροφικη αυτος ειναι εκει…

Διπλα μου να με αγαπαει οπως και να ειμαι…

Με τα καλα μου και τα κακα μου …

Με τα νευρακια και τα καπριτσια μου…

Το τραγουδι σε εχω κακομαθημενο βγηκε για αυτον σιγουρα…

Με κακομαθαινει απο τοτε που με γνωρισε…

Οχι οτι του εδωσα και αλλη επιλογη αλλωστε…

Ηρθε στην ζωη μου ακριβως οταν ειχα αποφασισει πως θελω να μου συμπεριφερονται πως δεν θα κανω πισω για τιποτα το λιγοτερο πως δεν θα συμβιβαστω ποτε ξανα…

Ηταν εκει να με βαζει για υπνο χαιδευοντας μου τα μαλλια μεχρι να κοιμηθω κρατωντας μου το χερι για να μην φοβαμαι…

Ηταν εκει χωρις ποτε να φοβηθω η να σκεφτω πως υπαρχει περιπτωση να τον χασω…

Ποτε πραγματικα δεν εχω νιωσει τοσο υπερμετρα οτι αυτος ο ανθρωπος ειναι δικος μου…

Οχι με την εννοια της ιδιοκτησιας αλλα με την ανθρωπινη εννοια του…

Αυτος ειναι ο αντρας μου…

Παντα οταν του ελεγα Σ αγαπω μου απαντουσε εγω πιο πολυ και ημουν σιγουρη πως ειναι ετσι…

Οχι γιατι δεν τον αγαπουσα οσο αυτος αλλα γιατι ενιωθα πως η δικη του καρδια η δικη του ψυχη δεν εχει τερμα…

Στην δικη μου εθεσα ορια για να με προφυλλασω…

Αυτον τον τελευταιο χρονο περασαμε μεσα απο τρικυμιες …

Προβληματα το ενα πισω απο το αλλο σε ολεθριο συνδυασμο με την καταθλιψη …

Ενω παλευα να ξεφυγω ενω βουλιαζα αυτος ηταν εκει να μου υπενθυμιζει οτι αυτο που εχουμε μαζι ειναι αγαπη αληθινη …

Και ας μην το πιστευα πια…

Τον εστηνα στον τοιχο καθημερινα και δεν εβρισκα τιποτε να μας ενωνει…

Οχι ομως και αυτος…

Ο Αντωνης ειναι ενας superdad αλλα και ενας καταπληκτικος ανθρωπος!

Ειναι το στηριγμα μου…

Μπορει να ειναι ο μοναδικος ανθρωπος που μπορει να με βγαλει τοσο εξω απο τα ρουχα μου αλλα ξερω πως τον αγαπω…

Ειναι ο πατερας των παιδιων μου και τα καταφερνει σε ολα τοσο καλα…

Τα ντυνει τα ταιζει τα πηγαινει βολτα τα κοιμιζει τους διαβαζει ιστοριες και τους τραγουδαει ….

Τα κανει ολα αυτα χωρις να παραπονιεται και με αγαπη!

Μπορει να μην ειναι τελειος ….

Αλλα ειναι ο δικος μας Superμπαμπας!

Δεν ξερω ειλικρινα που θα μας βγαλει η ζωη αλλα αν για κατι ειμαι 100% σιγουρη στην ζωη μου ειναι πως δεν θα παψω ποτε να τον αγαπω!

Σοφια

Υπαρχουν φορες που ντρεπομαι για μενα….

Σημερα ειναι μια τετοια μερα…

Ο Αντωνης ηταν ο ανθρωπος που μαζι του ενιωσα οτι βρηκα αυτο που παντα εψαχνα…

Ενιωσα οτι επιτελους ηρθε στην ζωη μου ο πριγκηπας που παντα περιμενα…

Ο φιλος που δεν θα με πληγωνε ποτε χρησιμοποιωντας αυτα που του εμπιστευτηκα.

Ο ανθρωπος που μαζεψε τα κομματια της ραγισμενης μου ψυχης ενα ενα και μου υποσχεθηκε οτι δεν θα με πληγωσει ποτε…

Ο αντρας μου, που εγινε πατερας και μητερα μου φιλος και αδερφος μου…

Εγινε η οικογενεια που ποτε δεν ειχα…

Με φροντισε μου εμαθε να με προσεχω με εμαθε να χαλαρωνω και μου εδειξε κρατωντας με απο το χερακι πως η ζωη ειναι ομορφη κανοντας πραγματα που δεν τα ειχα ποτε φανταστει…

Μια ζωη δουλευα σκληρα, ηθελα καριερα και πιστευα πως θα μεινω για παντα μονη…

Μου αλλαξε την ζωη και μου χαρισε 2 υπεροχα παιδια…

Τον εχω στεναχωρεσει πολυ…

Ακομα εχω την εικονα απο το πονεμενο βλεμμα του και με εχει τσακισει…

Δεν φταιω σε οσα του ειπα και σιγουρα το πεισμα του σκαει γαιδαρο… η να το πω καλυτερα σκαει εμενα την γαιδαρα…

Αλλα τον πονεσα ,τον πληγωσα και τον διελυσα…

Εχω απιστευτα μεγαλο ταλεντο σε αυτο…

Ντρεπομαι…

Σε αγαπω πολυ, ισως το ιδιο πολυ  με  την πρωτη μερα….

Συγνωμη αγαπη μου …

Παιδι μου ηρθες στον κοσμο και με αυτα τα χερια σε κρατησα αγκαλια…
Με αυτα τα χερια σε χαιδεψα σε εβαλα για υπνο…
Αυτα τα χερια ηταν που κρατουσαν το παραμυθι που σου διαβαζα…
Αυτα τα χερια ειναι που θα σου δωσουν ωθηση να πραγματοποιησεις ολα σου τα ονειρα..
Που θα εργαστουν για να σου προσφερω τα παντα…
Αυτα θα ειναι τα χερια που θα σε περιποιηθουν οταν αρρωστησεις.. τα χερια που θα σε αγκαλιασουν για να σε παρηγορησω στην πρωτη σου ερωτικη απογοητευση…
Παιδι μου αυτα τα χερια θα ειναι παντα εδω για οσο ζω να σε προστατευουν και να σε βοηθουν να ξανασηκωθεις…
Με αγαπη ο μπαμπας σου!!!!
♥ Γραμμενο και αφιερωμενο με πολυ αγαπη στους μπαμπαδες των παιδιων μας η ακομα και τους δικους μας!

Σοφια

Αυτο ειναι το 1 τατουαζ που εκανε ο Αντωνης μου για τον Σταθη μας!

Ειναι το πραγματικο αποτυπωμα της πατουσας του και ειμαι πολυ χαρουμενη που το εκανε αν και τοτε του ειχα βαλει τις  φωνες ….

Εγω εχω κανει ενα τατουαζ αλλα σαν ρομαντικο πλασμα που ειμαι ηταν ενα κειμενο αγαπης σε μια γλωσσα που μιλιεται μονο απο λιγους ανθρωπους στον κοσμο… Αλλα θα σας πω μια αλλη φορα γι αυτο χιχι να μην ξεφευγω παλι…

Το αποτυπωμα το πηραμε με μελανι και ο Αντωνης δεν πονεσε καθολου οταν του το εκανε…

Καποτε λογο του οτι ειχα μετανιωσει για ενα τατουαζ που εκανα ειχα πει πως δεν θα ξανακανω ποτε… Ο λογος που μετανιωσα ηταν οτι πηγα οπου βρηκα πιο οικονομικα και ο σκορπιος μου βγηκε χαλια… Βεβαια ειμαι και λιγο τελειομανης …Λιγοι προσεχουν κατι… Αλλα απο ολη αυτη την ιστορια αποκομισα και κατι…

Τα επομενα μου tattoo θα ειναι απο εμπειρα χερια… Εχω βρει το Sake studio στην Αθηνα οι οποιοι κανουν απιστευτα καλη δουλεια… Δουλεια τους θα βρειτε σε ολα τα “επωνυμα κορμια” της Αθηνας…

Αν θυμαστε καλα πριν γινω μαμα  επαιρνα συνεντευξεις για το Hiphop.gr και ετσι γνωρισα καλλιτεχνες που ασχολουνται με Graffiti και φυσικα τραγουδιστες της σκηνης! Ειδα πανω τους τα καλλιτεχνηματα του Sake tattoo studio και επαθα…

Το επομενο μου Tattoo θα λεει

Mis hijos son mi vida…  και θα το κανω μονο εκει!

Στα Ισπανικα σημαινει … Τα παιδια μου ειναι η ζωη μου! Σας βαζω  βιντεο με τη δουλεια τους που παρουσιαστηκε και σε διαφορες εκπομπες!

Κολοκοτρώνη 9 και Γκίνη 6
ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ TOPSHOP
15234 Χαλάνδρι, Αθήνα – Ελλάδα

Τρι-Παρ : 11:00-20:00

Δευ & Σαβ: 11:00-17:00

Κυριακή Κλειστά

T.: +30 210 681 4 681
K.: +30 6977 148 272
e-mail: saketattoo@gmail.com

Oχι αυτη τη φορα δεν ανηκουν σε εμενα τα συγχαρητηρια…

Ο κουβαλητης μου ο προσωπικος μου σεφ η αγαπη μου, ο Αντωνακος μου τα καταφερε μονος του!

Εβαλα τα μικρα μας για μεσημεριανο υπνο και μαζι με αυτα κοιμηθηκα και εγω μιας και που ειχα σηκωθει νωρις για να κανουμε τις εξετασεις ουρων τις μικρης…

Ο Αντωνης μου υποσχεθηκε μετα απο μπολικο κυνηγητο χαζοαπειλες  και σαχλαμαροπαιχνιδιου του τυπου “καποτε με ειχες βασιλισσα και μου εφερνες breakfast in bed και τωρα το μονο που κανεις ειναι break και fast εξαφανιζολ για να μην μου κανεις καφε”να μου φτιαξει μια pizza που θα μιλαω για αυτην 10 χρονια!!!

Ναι το ξερω ειμαι γαιδουρα, που δεν εκτιμω που μου μαγειρευει σχεδον καθε μερα και μου φτιαχνει κεικ στις 3 το πρωι …. Αλλα βρε κοριτσια δεν τα εννοω…. Τα λεω γλυκα και παραπονιαρικα και παντα καταφερνω κατι χεχε….

Φυσικα οταν ξυπνησα ειδα την pizza και επαθα σοκ… Την εβαλε στο φουρνο και κοιμηθηκε ο ταλαιπωρος….

Για την pizza θα χρειαστητε ζυμη ελιες πιπεριες σαλτσα ντοματας αλλαντικα επιλογης σας ισως τον ξεχασιαρη κουρασμενο Αντωνη χαμηλη φωτια και 3 τουλαχιστον ωρες ψησιμο!

Αν δεν τα καταφερετε θα σας στειλω την δικια μας  μην σας πω μαζι πακετο με τον Αντωνη!!!! 

Βρηκα αυτο το αρθρο !

Το διαβασα και με συγκινησε πολυ!

Με εβαλε κατευθειαν σε σκεψεις…

Οχι πως δεν το ζω καθημερινα με τον Αντωνη μου να φροντιζει εξισου καλα τα παιδια μας…

Τον κοιταζω και λιωνω απο την αστειρευτη τρυφεροτητα και αγαπη που δειχνει στα μωρουλια μας!

Ειναι πολυ ωραιο οταν βλεπεις εναν πατερα να συμμετεχει  ενεργα στο μεγαλωμα των παιδιων και εγω προσωπικα δεν θα μπορουσα να φανταστω την ζωη μου με καποιον που δεν θα ηθελε η θα το αντιμετωπιζε σαν αγγαρεια…

Πανε οι εποχες που ο μπαμπας απλα επαιζε με τα παιδια …

Οι μπαμπαδες αυτης της γενιας  ισως ειναι οι δευτερες μαμαδες…

Αυτα ειναι  τα λογια που εγραψε ο Οδυσσεας Ιωαννου!

Ταΐζω ένα μωρό. Ένα ζωικό κουβαράκι τεσσάρων μηνών, μονίμως γελαστό, ένα κουτάκι αγάπης, το δελφινάκι μου. Όταν το φιλάω δεν ξέρω πως κρατιέμαι και δεν του κόβω κομμάτια – ποτέ δεν θα μάθει ότι την αρτιμέλειά του την χρωστάει στη γενναία αυτοσυγκράτησή μου, στα αστείρευτα αποθέματά μου πειθαρχίας και αυτοέλεγχου…

Τα μεσημέρια του Σαββατοκύριακου ξαπλώνει στο κρεββάτι ανάμεσά μας. Ακούω τα πνευμόνια του, ανάσα την ανάσα γυμνάζεται στην ζωή και από γατί γίνεται άνθρωπος. Ένα μωρό είναι σαν το αναμμένο τζάκι, ποτέ δεν είναι ίδιο, ποτέ δεν θα πετύχεις το ίδιο σχήμα φωτιάς.

Ταΐζω ένα μωρό. Κι όλος ο κόσμος γίνεται στόμα. Βγάζει ήχους, σπέρματα λέξεων ωραίων, υγρούς ήχους, γεμίζει σιγά σιγά την θάλασσά του να ‘χει να δελφινοβολτάρει. Έχει και πατούσες. Αμέ! Ο Θεός να τις κάνει… Τα κλειδιά του σπιτιού είναι μεγαλύτερα… Παλεύει να κρατήσει το κεφάλι της όρθιο, κάθε μέρα και καλύτερα. Σκαρφαλώνει πάνω μου σαν σκίουρος που έχει πάρει L.S.D, γελάει συνέχεια. Τι γελάς ρε σαχλαμάρα;

Ταΐζω ένα μωρό. Ξέρω πως ποτέ δεν θα κάνω κάτι σημαντικότερο. Δεν μου ανήκει, δεν του ανήκω, η σχέση είναι καθαρή από την αρχή. Αλλά κάποιος πρέπει να κρατάει το μπιμπερό… Στα σπάνια κλάματά της μια χνουδωτή καμηλοπάρδαλη αποδεικνύεται πιο χρήσιμη από εμένα. Μόνο αυτή μπορεί να σταματήσει το κλάμα. Αρχίζω να έχω θέμα με την καμηλοπάρδαλη. Ή αυτή ή εγώ!

Μακάρι να αγαπήσει την θάλασσα και να θελήσει να της την μάθω. Μακάρι να αγαπήσει και να θελήσει να μου μάθει.
Βέβαια δεν έχω αυταπάτες. Τον βλέπω τον διάλογο να έρχεται
- Καλημέρα λουλούδι μου!
- Δεν μας χέζεις ρε πατέρα πρωί πρωί;
Ταΐζω ένα μωρό. Κι όλος ο κόσμος γίνεται γάλα.