Μαμαδες που χρειαζονται τις συμβουλες μας

All posts in the Μαμαδες που χρειαζονται τις συμβουλες μας category

Η κορη μου εχει συμπτωματα Επιλεκτικης αλαλιας! Χρειαζομαι τις συμβουλες σας!

Published Μαρτίου 12, 2014 by sofiaathanasiadou

epilektikialalia

Η μεγάλη μου κόρη 4ρων εχει συμπτώματα ” επιλεκτικης αλαλιας”, εχω μιλήσει με κάποιον παιδοψυχολογο & μου το ανέφερε με μια περιγραφή της συμπεριφοράς του παιδιού μου!!

Δεν μιλάει στις δασκάλες της στο νηπιαγωγείο δεν συμμετέχει σε καμία εργασία, μιλάει μονο σε ένα δυο κοριτσάκια κ εκείνο ψιθυριστά όπως έχω παρατήρησει!!

Σε γνωστούς μας μιλάει σε πολυ λίγους κ σε άγνωστους καθολου!!

Στο σπίτι ειναι ένα φυσιολογικότατο παιδι με πλούσιο λεξιλόγιο χαρούμενο,ζωγραφίζει ολη μερα παίζει!

Το θέμα μου ειναι οταν βγαίνουμε εκτός σπιτιού!

Δεν εχει πει ποτε καλημέρα ούτε φυσικα να απαντήσει στην ερώτηση πως σε λένε!

Θέλω να με βοηθήσουν οι μανούλες κ να μου πουν αν έχουν ζήσει ανάλογη εμπειρία με το παιδι τους!

Πως το αντιμετώπισαν..

Ακολούθησαν κάποια θεραπεία; Φαρμακευτική;( κάτι τέτοιο άκουσα πως ισως χρειαστεί) κ αν μπορούν να μου συστήσουν κάποιο καλο παιδοψυχολογο!

Νομιζω πως δεν πρέπει να κάτσω με σταυρωμένα χέρια κ να κάνω κάτι τωρα που εινΑι νωρίς!!

Σας ευχαριστω πολυ!!

Μαμα Λ.

Ο γιατρος μου ειπε να αφηνω το παιδι να σπαραζει στο κλαμμα…

Published Ιανουαρίου 18, 2014 by sofiaathanasiadou

il_fullxfull.303708828

Σοφια καλησπέρα!

Θαυμάζω πολυ την σελίδα σου!

Είμαι κ εγω νέα μαμά μόλις 40 ημερών κ είμαι πολυ ευτυχισμένη!!

Θέλω την γνώμη σου σε κάτι!

Προχθές πήγαμε στον παιδιατρο όλα πηγαιναν  καλα ώσπου φτάσαμε στο θέμα του ύπνου .

Με μαλωσε που τον κοιμιζω αγκαλιά μου ( που μπορεί κ 2ωρες στην αγκαλια μου να κοιμηθεί)  & τονισε πως μεγαλώνοντας το παιδι θα τα βρω όλα μπροστά μου & ότι θα φοβάται μόνο του κτλπ.

Για να μην στα πολυλογω η γνώμη του ειναι όταν τρώει το παιδι ρεψιμο & κατευθείαν στο κρεβάτι του

Αν κλαίει να το αφήνω εκει μέχρι να κουραστεί κ θα κοιμηθεί!

Η αλήθεια έιναι πως το έκανα & μετα κοιμήθηκε αλλα σπαραξε στο κλάμα .

Δεν ανεχω να το βλέπω να κάνει έτσι  & όσο μπορω το αποφεύγω!

Εχω μπερδευτεί πραγματικά!

Θα ήθελα πολυ την γνώμη σας.

Μαρια

Βοηθεια το παιδι μου δεν κοιμαται! Μια μανουλα χρειαζεται τις συμβουλες μας!

Published Σεπτεμβρίου 18, 2013 by sofiaathanasiadou

IMG_7902

Θα ηθελα να θεσω ενα θεμα μηπως μπορειτε και με βοηθησετε με το υπεροχο κοινο σας!!!

Εχω μια μικρουλα που τον οκτωβρη κλεινει τα 2 χρονια.

Εδω και μια βδομαδα ξυπναει στις 1 τα ξημερωματα και κοιματε στις 6 τα ξημερωματα…

Δεν ξερω που οφειλετε αυτο…

Παρολου που της δινω γαλα πριν κοιμηθει και της κανω και ντουζακι να χαλαρωσει ,εδω και μια βδομαδα δεν κοιματε…

Σκεφτηκα μιας που γκρινιαζει να την ξεχωρισω και να την παω στο δωματιο της.

Ειναι καλη περιοδος τωρα να γινει αυτο η οχι?

Και πως να το κανω?

Τι να κανω για να νιωσει ασφαλης και να προσαρμοστει στο καινουργιο περιβαλλον?

Ευχαριστω εκ των προτερων….

Μαμα Ρανια

Θελω να γινω μανουλα …

Published Ιουλίου 12, 2013 by sofiaathanasiadou

2720836936_76a3b8c032

Καλησπέρα, Ονομάζομαι Ι. και είμαι μέλος της σελίδας σας πολυυυ καιρό, παρακολουθώ τα νέα σας, ανησυχώ με τις ανησυχίεςσας, ασπάζομαι τα προβλήματά σας και χαίρομαι με τις χαρές σας.

Δυστυχώς δεν είμαι ακόμα μανούλα αλλά εύχομαι να ήμουν.

Προσπαθώ εδώ και 8 μήνες αλλά τίποτα ακόμα..(  )

 Πρέπει να ξεκινήσω να κάνω κάποιες εξετάσεις;

Μήπως υπάρχει κάποιο πρόβλημα;

Ή πιστεύετε ότι είναι νωρίς ακόμα για να ανησυχώ;

  • Δυστυχώς έχω αστατο κύκλο ( 30, 34, 29, 37 μέρες) και δεν μπορω να υπολογισω στάνταρ…

Θα ήθελα να δημοσιεύσετε την απορία μου χωρίς το όνομα μου (αν δεν σας πειράζει) να μου δώσουν οι γλυκές μανούλες τις συμβουλές τους.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων για το χρόνο σας

Οι εργαζομενες μαμαδες πως τα καταφερνουν?

Published Ιουλίου 3, 2013 by sofiaathanasiadou

145E2748A0C1487F3CDA5BA512EED2

Σε λιγες μερες θα ξεκινησω τη δουλεια και εχω ενα μικρο μωρακι…

Νιωθω την αναγκη να πω ενα τεραστιο μπραβο σε ολες τις εργαζομενες μητερες που εχουν αυτο το ανεξαντλητο αποθεμα σωματικης και ψυχικης δυναμης…που καταφερνουν να ειναι μανουλες-συζυγοι-νοικοκυρες-εργαζομενες…που για εκεινες η μερα εχει 24ωρες για να κανουν τα παντα…

Προσωπικα με στεναχωρει πολυ το οτι η δουλεια θα μου στερει χρονο απο το μεγαλωμα του παιδιου μου και που θα χανω στιγμες πολυτιμες…

Εννοειται πως δεν ειμαι η μονη που η αναγκη τη φερνει σε αυτη τη θεση αλλα μεσα απο την ψυχη μου θελω να πω αυτο το τεραστιο μπραβο για τις μανουλες που τα καταφερνουν…

Ευχομαι να χανω μονο ποσοτικο χρονο απο τη σχεση μου με το παιδι μου και οχι ποιοτικο…

Πειτε μου εσεις πως τα καταφερνετε?

Ποιοι ειναι οι τροποι που θα με βοηθησουν να εχω και να κρατησω μια ισσοροπια στην οικογενεια μου?

Εχετε παρατηρησει αλλαγη στην συμπεριφορα του μωρου σας?

Καλο κουραγιο και καλη δυναμη ευχομαι σε ολες τις μανουλες που ειναι και θα ειναι στην ιδια θεση με εμενα…

Ζωη

Δεν φτανει και δεν του προσφερει τιποτα το γαλα μου! Τωρα τι απαντανε?

Published Μαΐου 31, 2013 by sofiaathanasiadou

IMG_1822

Γεια σας, ειμαι η Ραφαελα εχω ενα γιο 10μηνων και σας στελνω αυτο το μηνυμα επειδη θελω να σας πω ενα μεγαλο ευχαριστω για τις πληροφοριες συμβουλες που δημοσιευετε .

Βρηκα το site σας λιγο πριν γεννησω και 10 μηνες μετα συνεχιζω να σας διαβαζω ,χαρη σε εσας καταφερα να θηλασω αποκλειστικα και ακομα συνεχιζουμε  .

Η γιαγια μου & η μαμα μου δεν θηλασαν γιατι( φυσικα )δεν ειχαν αρκετο γαλα (καταλαβαινετε)  οποτε δεν ηξεραν να μου πουν και πολλα περι θηλασμου.

Δεν ειχα σκεφτει να θηλασω και πιστευα οτι ουτε εγω θα τα καταφερνα.

.Εσεις ησασταν η αρχη για να ψαξω και να ενημερωθω για τον θηλασμο και πραγματικα σας ευχαριστω παρα πολυ.

Πλεον κλεισαμε 10 μηνες θηλασμου.. μετα δοντακια τραβηξαμε λιγο ζορι…τωρα εχουμε 4 που εχουν βγει για τα καλα.

Ειχαμε ενα θεματακι πριν κανα μηνα , με δαγκωνε, αλλα μετα απο καμια εβδομαδα το ξεπερασαμε .

Τωρα ξεχνιετε καμια φορα αλλα αχισε να καταλαβαινει.

θα ηθελα να σας ρωτησω ποσες φορες πρεπει να πινει γαλα τωρα πο τρωει και φαγητο?

O παιδιατρος μου ειπε οτι οσο μπαινουν τα γευματα με φαι στο προγαμμα θα περιοριστει το γαλα σε πρωι και βραδυ. Του εδινα λιγο πριν κοιμηθει μεχρι το πρωι (οσες φορες ζητησει οσο θελει) αλλα μου μειωθηκε το γαλα και του δινω και λιγο πριν το μεσημεριανο υπνο.

Επισης μεχρι ποτε να τον θηλαζω?

Εχουν αρχισει να μου λενε διαφορα ,οτι θα ερχετε να μου τραβαει τα ρουχα και να φωναζει για γαλα οταν βγαινουμε εξω , οτι πλεον δεν του προσφερει τιποτα το γαλα μου κτλ

Σας ευχαριστω πολυ

Ρ.

Το κοριτσακι μου διαγνωστηκε με συνδρομο Duane. Ψαχνω για οικογενειες με αναλογο προβλημα.

Published Μαΐου 30, 2013 by sofiaathanasiadou

images (2)

Η Μαρια ειναι μια γλυκια μανουλα  και θα ηθελα να την βοηθησουμε ολες μαζι να βρει και αλλες οικογενειες που να εχουν τα παιδακια τους το ιδιο συνδρομο…

Σκεφτομαι πως μπορει να ενιωσε με την ανακοινωση του γιατρου για το μοναδικο πλασματακι που εχει στην αγκαλιτσα της.

Σαν να τρακαρεις μετωπικα με τοιχο που δεν εχεις ιδεα πως ξεφυτρωσε μπροστα σου…

Ειναι τοσο τρομακτικο να μην ξερεις κανενα και νιωθεις τοσο απομονωμενη μην γνωριζοντας σε ποιον να εμπιστευτεις την ιστορια σου…

Για αυτο σας παρακαλω να κοινοποιησουμε την ιστορια της και να την στηριξουμε οσο μπορουμε με οποιαδηποτε πληροφορια εχουμε..

Σας ευχαριστω πολυ προκαταβολικα

Σοφια

Είμαι η μαμά Μαρία και έχω ένα αστεράκι 11 μηνών, το κοριτσάκι μου..

Είναι όλη μου η ζωή, ο λόγος που υπάρχω..Ο μπαμπάς της και εγώ την λατρεύουμε ,την περιμέναμε καιρό και η γέννηση της ήταν για μας το μεγαλύτερο θαύμα ..

Ζούσαμε σε ένα όνειρο τους τέσσερις πρώτους μήνες της ζωής της, όλα έμοιαζαν υπέροχα ώσπου μια περίεργη κίνηση που έκανε με το ματάκι της μας οδήγησε στον παιδοοφθαλμίατρο …

Συνδρομο Duane η διάγνωση..

Ένα νεύρο από το αριστερό ματάκι της δεν λειτούργει με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κινηθεί προς το αυτί και το δεξί ματάκι, το «καλό» στρέφεται προς τη μύτη και στραβίζει στην προσπάθεια της να κοιτάξει προς τα αριστερά. Αυτό που με τρομοκράτησε πραγματικά ήταν όταν ο γιατρός μου είπε πως δεν θεραπεύεται , δεν χειρουργείται και σε κάποιες περιπτώσεις συνδέεται με κάποια άλλα προβλήματα νευρολογικής φύσεως , όπως προβλήματα στην ακοή ,στην κίνηση ,στο περπάτημα , αυτισμό ,προβλήματα λόγου και άλλα που δεν συγκράτησα τότε.

Μας είπε πως όταν γίνουμε 1 έτους θα κάνουμε μαγνητική τομογραφία , εγκεφαλογράφημα και κάποιες άλλες εξετάσεις.
Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου, έψαχνα μανιωδώς στο ιντερνετ να βρω πληροφορίες ,όμως αυτά που κατάφερα να συλλέξω είναι πολύ περιορισμένα.

Από τότε με βασανίζει ένα γιατί ,τι πήγε στραβά ,μήπως έκανα εγώ κάτι ,δεν πρόσεξα στη εγκυμοσύνη και συνέβη αυτό ;;;Κάνεις δεν ξέρει να μου απαντήσει, κανένας γιατρός δεν μπορεί να μου πει από πού προήλθε.
Από τότε πέρασαν 7 μήνες ,το κοριτσάκι μου μεγαλώνει και ως τώρα τα πράγματα πάνε καλά όσον αφορά την ανάπτυξη της ,διανοητικά και σωματικά-κινητικά ακολουθεί τα παιδάκια της ηλικίας της και αυτό είναι μια ανακούφιση για μένα.

Θα ήθελα όμως πολύ να βρω μαμάδες που έχουν παιδάκια με το ίδιο πρόβλημα ,να συζητήσουμε ,να μου πουν πως θα είναι η ζωή μας στο μέλλον ,στο σχολείο κλπ.

Mε απασχολει φυσικα και η αντιμετωπιση της απο αλλα παιδακια..
Αν γνωρίζετε κάποια μαμά ή έχετε κάποιο παιδάκι με αντίστοιχο πρόβλημα ,θα χαρώ πολύ αν επικοινωνήσετε μαζί μου στο e-mail: louigi85@windowslive.com

Ειμαι αχαριστη που θελω να βρω τους αληθινους μου γονεις?

Published Μαΐου 21, 2013 by sofiaathanasiadou

images

Πιστεύω πως στην παρέα μας σίγουρα θα βρίσκονται μανούλες (και όχι μόνο) που είτε είναι υιοθετημένες, είτε έχουν υιοθετήσει ένα παιδάκι. Πόσο μεγάλη πράξη αγάπης είναι να υιοθετεί κάποιος ένα παιδάκι ε?!… Μια από αυτές τις μανούλες είμαι και εγώ . Είμαι μια υιοθετημένη γυναίκα 24 ετών, βέβαια εγώ το ξέρω από πολύ μικρή, που πιστεύω πως είναι ότι καλύτερο μπορούν να κάνουν οι θετοί γονείς για το παιδί τους, να του πουν από όσο πιο νωρίς γίνεται την αλήθεια. Και ωστόσο έχω και ένα παιδάκι 2 ετών τώρα. Πιστεύω, πως εμείς τα υιοθετημένα άτομα, μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα,τα έντονα και αμφιλεγόμενα,ας τα πούμε, συναισθήματα που νοιώθουμε όταν σκεφτόμαστε το θέμα της υιοθεσίας μας.
Αρχικά, επιτρέψτε μου να μοιραστώ την δική μου ιστορία μαζί σας: εγώ λοιπόν, υιοθετήθηκα όταν ήμουν γύρω στους 18 μήνες, μεγάλη σχετικά, προφανώς η μητέρα μου δεν θα μπορούσε να με μεγαλώσει,ή ποιος ξέρει, δεν το έχω ανακαλύψει ακόμα, βρίσκομαι στην μέση περίπου της αναζήτησης των ριζών μου.Με υιοθέτησε λοιπόν μια οικογένεια πάρα πολύ καλή, που έκαναν πάντα ότι καλύτερο για μένα, μου πρόσφεραν τα πάντα και σίγουρα τους ευχαριστώ πάρα πολύ γιαυτό. Έφτασε λοιπόν και για μένα η ώρα, καθώς ανήσυχο πνεύμα που είμαι, να αναζητήσω τις δικές μου ρίζες. (Ο μέγας φόβος όλων των θετών γονιών είναι αυτός να ξέρετε, άσχετα με το αν λένε: θα σε βοηθήσω εγώ παιδί μου…) Ακατόρθωτο σχετικά, στην δική μου περίπτωση, καθώς οι περισσότερες δημόσιες και αρμόδιες αρχές δεν με βοήθησαν καθόλου. Ο επιμένων βέβαια νικά, που λέει και το ρητό, και έτσι κατάφερα, σε σχετικά μικρο χρονικό διάστημα να συλλέξω όλες σχεδόν τις πληροφορίες για την βιολογική μου μητέρα μόνη μου. Ακόμα βέβαια μου απομένει να την εντοπίσω,να επικοινωνήσω μαζί της και φυσικά αν δεχτεί και αυτή να την συναντήσω…
Κάθε ιστορία υιοθεσίας είναι φυσικά μοναδική, και προσωπική εμπειρία,και καθένας την βιώνει διαφορετικά, και πρέπει να αντιμετωπίζεται με τον κατάλληλο τρόπο, για μένα. Εσείς είχατε το κουράγιο να ξεκινήσετε αυτό το πολύ κουραστικό και ψυχοφθόρο ταξίδι της αναζήτησης των ριζών σας, αλλά που στο τέλος είναι τόσο μοναδικά λυτρωτικό. Αντιμετωπίσατε προβλήματα στην πορεία, όπως εγώ, που δεν ήταν λίγοι εκείνοι που με αποκάλεσαν αχάριστη, επειδή ήθελα να βρω τις ρίζες μου, και που θα πλήγωνα έτσι τους θετούς γονείς μου. Για μένα φίλοι και φίλες, τα υιοθετημένα παιδιά, έχουμε κάθε δικαίωμα να ξέρουμε από που προερχόμαστε-καταγόμαστε. Είναι φυσική ανάγκη,η αναζήτηση, και οι θετοί γονείς θα έπρεπε να αποδέχονται και αντιμετωπίζουν με σεβασμό ολόκληρη την ταυτότητα του παιδιού τους και να μην του ζητούν να αρνηθεί κάποιο κομμάτι του εαυτού του. Εξάλλου για μένα, μόνο όταν κάποιος αποδεχτεί ποιος είναι μπορεί να ζήσει ελεύθερα. Επίσης είναι λογικό πως και όλες οι ιστορίες υιοθεσίας δεν έχουν πάντα ‘happy end’, άλλα νομίζω πως όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα που θα βρούμε από την αναζήτηση σας, το ταξίδι αυτό, μας ωριμάζει πολύ και μας κάνει πιο δυνατούς…
Εύχομαι όλοι εμείς οι υιοθετημένοι, να μπορέσουμε να καλύψουμε το κενό αυτό που έχουμε μέσα μας,και μας πονάει τόσο πολύ, και που μόνο εμείς μπορούμε να καταλάβουμε, και να νοιώσουμε, και κανένας άλλος, και σε όσους (γιατί γνωρίζω αρκετούς), φοβούνται ναι ξεκινήσουν την αναζήτηση, να το κάνουν μην διστάζουν πια, είναι κρίμα, πρέπει να παραμερίσουμε τους φόβους μας, και να παλέψουμε γιαυτό που θα μας απαλύνει τον πόνο, πριν είναι αργά.

Εσείς? Θα θέλατε να μοιραστείτε την δική σας ιστορία υιοθεσίας μαζί μου? Το πως νιώσατε όταν το μάθατε? Αν ποτέ κάνατε αναζήτηση των βιολογικών σας ριζών, τα αποτελέσματά που βρήκατε και τα συναισθήματα σας…

Εαν κάποιος/α θέλει να επικοινωνήσει μαζί μου ιδιαιτέρως το email μου είναι: christell1989@hotmail.com”.

Χριστινα

Παιρνω διαζυγιο και μου στερουν το δικαιωμα στο θηλασμο!

Published Μαΐου 13, 2013 by sofiaathanasiadou

lawvibe-20100317-divorce-painting

Θέλω να δημοσιοποιήσω ένα μεγάλο προσωπικό μου πρόβλημα και να το μοιραστώ με όσο το δυνατόν περισσότερες μανούλες γίνεται…

Eίμαστε σε διαδικασίες διαζυγίου, όχι συναινετικό, με τον πατέρα των παιδιών μου. Πριν λίγες μέρες βγήκε η απόφαση για τα προσωρινά μέτρα. Προβλέπει 2 ΣΚ το μήνα και για τα 2 παιδιά
και 2 εβδομάδες συνεχόμενες το καλοκαίρι.
(Ότι έχω τρελαθεί από τη στεναχώρια μου, είναι αυτονόητο βέβαια.)
Ο γιος μου είναι 3 χρονών και η κορούλα μου είναι 15 μηνών, την οποία και θηλάζω ακόμα. Το δικαστήριο το γνώριζε αυτό και αποφάνθηκε ότι η 15μηνη Ραφαέλα πρέπει να σταματήσει να θηλάζει….
Δεν είναι δικαίωμά μου να θηλάσω το μωρό μου όσο θέλω????
Πως μου στερούν το δικαίωμα αυτό????
Η δικηγόρος μου είναι πολύ καλή και συνεργάσιμη αλλά είπε ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
Β Ο Η Θ Ε Ι Α!!!!!!!!

To παιδι μου ζηταει αδερφακι αλλα εχουμε αποφασισει με τον συζηγο μου να μην αποκτησουμε αλλο παιδι…

Published Μαΐου 11, 2013 by sofiaathanasiadou

149231_448301461906659_1817017304_n

Κοριτσια γεια σας!

Εχω ένα κοριτσάκι τεσσάρων ετών και τον τελευταίο καιρό ζητά επιμονά αδερφάκι.
‘Εχουμε αποφασίσει όμως με τον σύζηγο απο κοινού , ότι δεν θέλουμε να αποκτήσουμε άλλο παιδί.
Πως να το αντιμετωπίσω και πως να το  χειριστώ , λέγοντας στην κορη μου  φυσικά την αλήθεια χωρίς να την πληγώσω?
Πως να της το παρουσιάσω ώστε να το δεχτεί ανώδυνα?
Ο λόγος που πήραμε αυτή την απόφαση δεν ειναι για λογους υγείας, είμαστε υγιείς & εγώ κ ο άνδρας μου.
ευχαριστώ.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 874 other followers