H δικη μου ιστορια… Κοντεψα να χασω το παιδι μου απο την Noσο Kawasaki!

Published Φεβρουαρίου 28, 2013 by sofiaathanasiadou

images (2)

Η νοσος Kawasaki ειναι σπανια… Δεν ξερω για εσας αλλα ενω ηξερα το ονομα δεν ηξερα τι συμβαινει…
Με την μανουλα της ιστοριας μας ταυτιστηκα σε πολλα… Το περιστατικο του Σταθη με το H1n1 …
Συγκλονιστικη η ιστορια της…

Δεν μπορω να διανοηθω πως στεκεσαι στα ποδια σου…

Δυναμη ψυχης

Ας συστηθώ…

Είμαι η μαμά ενός αξιολάτρευτου μωρού 9,5 μηνών!

Πέρασα / περάσαμε με τον σύζυγο μια εγκυμοσύνη υψηλού κίνδυνου,  λόγω της υγείας μου.. Ο λόγος που σας γράφω δεν είναι η εγκυμοσύνη( αν και ήταν άθλος για εμάς, τελικά καταφέραμε να κρατήσουμε στα χεριά μας ένα υγιέστατο πλάσμα) αλλά η υγεία του μωρού μου και ποσό ξαφνικά μπορούν να συμβούν όλα στη ζωή μας!

Ξεκινώ λοιπόν λιτά και απλά..

Ο Γολγοθάς..

Όλα κυλούσαν αρμονικά, μάθαινα το μωρό μου κι αυτό έμενα.. ώσπου μια μέρα  του Αύγουστου το μωρό μου για πρώτη φορά κάνει ένα 37,8… πανικός! Μικρομανα, χωρίς εμπειρία , ο πρώτος «πυρετός» του παιδιού!

Το «παλέψαμε» με όλο το άγχος των νέων γονιών..καταλαβαίνετε!! Περνούσαν οι ώρες..38,2.. πήραμε τον παιδίατρο και συνέστησε ντεπον.. έπεσε στο 37,8! Ανακούφιση προσωρινή!

Για πρώτη φορά κοιμηθήκαμε μαζί στο κρεβάτι για να τον παρακολουθώ..σχετικά καλά τη νύχτα με 37 που όλο ανεβοκατέβαινε.. το πρωί μας βρήκε με 38,1 ..ξανά τα ιδία..πάλι τηλ τον παιδίατρο. Πάλι ντεπον.. όλη την ημέρα ντουζακια, κομπρέσες..τίποτα..

Απόγευμα Κυριακής 26/08/2012, το παιδί άρχισε να μην δείχνει καθόλου καλά..παρατήρησα κάτι σημαδάκια κόκκινα στα ποδαράκια του και την γλωσσίτσα του να ασπρίζει..πηρά πάλι τον παιδίατρο..

« Φεύγετε ΤΩΡΑ για το νοσοκομείο » φτάνοντας το παΐδι έφτασε 39,1..

Εισαγωγή! Ήμουν σίγουρη ότι αυτό δεν ήταν κάτι απλό! Είχα προαίσθημα ασχημο!

Το ίδιο και ο παιδίατρος… Στην εξέταση που του έκαναν- κι ενώ με ρωτούσαν το ιστορικό του μωρού- η επιμελήτρια ψιθύρισε το εξής : «πάμε για Kawasaki»!

Κόκκαλο! Τι ήταν αυτό; Το είχα ακούσει, το είχα διαβάσει , αλλά όχι και σε εμάς!

Μας κάνουν οσφυονωτιαια παρακέντηση για τυχόν μηνιγγίτιδα, αρνητικό!

Από την Κυριακή το βράδυ έως Ξημερώματα δευτέρας έβλεπα το παιδί μου να λιώνει από τον πυρετό, να μην φαίνεται το δέρμα του από τα εξανθήματα, να έχει πυώδης επιπεφυκίτιδα, στοματίτιδα, ουλίτιδα, χειλιτιδα, να αιμοραγουν τα χειλακια του, να κλαιει συνεχως, ώσπου ήχος δεν έβγαινε..να με κοιτά στα μάτια απαρηγόρητα! 3,5 μηνών μωρό!!!!

Μέσα σε 12 ώρες ήταν τόσο χάλια λες και πέρασαν μέρες με την αρρώστια!

ΤΙΣ επόμενες μέρες  άρχισε το ξεφλούδισμα σε χέρια και πόδια..πέτσες κρέμονταν από πάνω του!

Οι γιατροί έτρεχαν, εξετάσεις συνέχεια, αγωνιά και απίστευτο ενδιαφέρον για το μωρό μου!

Ορούς, φάρμακα, τρυπημένα χεράκια, ποδαράκια και ένα μωράκι να λιώνει..

Άρχισαν οι διάρροιες  κάθε 3 λεπτά.. φρίκη..δεν μπορεί να το ζούσα εγώ αυτό!

Δεν μπορεί!!!

Δευτέρα βράδυ με αντικαθιστά η μαμά μου για να πάω να ξεκουραστώ ώστε να συνεχίσω πιο δυνατή την επόμενη!

Που να κοιμηθώ… κοιμάσαι;;; έφυγα κλαίγοντας από το νοσοκομείο και κάνοντας συνεχώς το σταυρό μου, είχα πίστη και αυτό μου έδωσε κουράγιο!

Πήγαμε στο σπίτι των γονιών μου με τον άντρα μου! Κάποια στιγμή άκουσα το τηλ του πατέρα μου να χτυπά..ήταν η μάνα μου και υποτίθεται ότι του ζήτησε να της πάει κάποια ρούχα γιατί λερώθηκε.

Το πίστεψα;;; δεν ξέρω! Ήμουν σα πρεζόνι, που πηρέ τη δόση του και κοιτά το ταβάνι χωρίς να σκέπτεται η να καταλαβαίνει!

Η αλήθεια ήταν ότι το μωράκι μου δεν ήταν καθόλου καλά εκείνο το βράδυ! (Για αυτό η μάνα μου ζήτησε να πάει κοντά της ο πατέρας μου, να μην είναι μόνη της)

Του έδωσαν οξυγόνο γιατί μετά βίας έπαιρνε ανάσες και το κλάμα του(αν αυτό ακουγόταν ως κλάμα)ήταν  τόσο «αθόρυβο» που νόμιζες θα τον το τελευταίο του.. πίστεψαν όλοι ότι τον χάνουμε..

Πρώτη φορά στη ζωή μου είχα τόσο άγχος να πάρω τηλ τη μάνα μου- πριν ξεκινήσω τα χαράματα για το νοσοκομείο! Κρατούσα το κινητό(δεν ήξερα τι είχε συμβεί το βράδυ) και δεν μπορούσα να τηλεφωνήσω..φοβόμουν ότι θα μου έλεγε άσχημα νέα.

Μου είπε μόνο «τα ίδια είμαστε με χθες»

Έτρεξα στο μωρό μου..το είδα τόσο χάλια που βγήκα από το δωμάτιο κλαίγοντας! Δεν μπορούσα να είμαι εκεί μέσα και να το βλέπω έτσι!!! Αυτό έλεγα συνέχεια» δεν μπορώ να τον βλέπω έτσι» «δεν μπορώ» !!!!

‘Οποιος ερχόταν να τον δει(μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού) έφευγε κλαίγοντας ! να σημειώσω ότι αφού ξεπεράσαμε τον σκόπελο , όσοι τον επισκέφτηκαν είπαν  ότι καλυτέρα να μην τον έβλεπαν έτσι..

Οι μέρες περνούσαν και δειλά δειλά οι πρώτες ελπίδες έκαναν την κάρδια μας να σκάει κρυφά χαμογελά.. μετά από 10 μέρες πυρετού πάνω από 38,5, άρχισαν όλα να φεύγουν από το σωματάκι του, να καθαρίζει, να ξεκινά δέκατα, να χαμογελά ξανά…

Κλαίω κάθε φορά που σκέπτομαι όλα αυτά… ζητουσα από τον Κύριο να χαμογελάσει ξανά το αντράκι μου… χαμογέλασε, αλλά ποτέ το χαμόγελο του πλέον δεν είναι το ίδιο..

Η νόσος Kawasaki είναι περίεργη ιστορία..στην ουσία δεν ξέρουν από τι προκαλείται..άλλοι λένε μεταβολικό νόσημα, άλλοι αυτοανοσο, άλλοι μετάλλαξη ενός κοινού ιού που εισέρχεται στο σώμα κτλ!

Αν το γκουγκλαρετε θα δείτε τόσα διαφορετικά πράγματα!

Το Kawasaki μας έκανε μια ωραιότατη περικαρδίτιδα, μετά μυοκαρδίτιδα, θρομβοκυτταρωση, έμφραγμα, κάναμε αντιπηκτική θεραπεία, τριπλέξ καρδιάς, καρδιογραφήματα,  μαγνητική και μια παρακολούθηση για τουλάχιστον 3 χρόνια κάθε 6 μήνες!

Το αντράκι μου είναι καλά..(μετά από όλα αυτά και τι κι αν έχει χαμηλό σίδηρο, η λίγο τσιμπημένα αιμοπετάλια κτλ είναι όλα τέλεια αν με καταλαβαίνετε..) δεν θα θυμάται τίποτα, μόνο από τις περιγραφές μας θα έχει εικόνα τι του συναιβει! Θα μπορούσε να είχε πάθει απανωτά εμφράγματα η καρδιακή ανεπάρκεια, αλλά τίποτα από αυτά δεν έγιναν!

Τον προφύλαξε ο Θεός και τον άφησε ξανά στα χέρια μου γερό και δυνατό!

Το παιδί δεν θα θυμάται, αλλά εμείς πάντα θα θυμόμαστε..εγώ πάντα θα ξυπνώ τη νύχτα να δω αν ανασαίνει, θα παίρνω τον παιδίατρο με το παραμικρό, θα κλαίω κρυφά και φανερά γιατί φοβάμαι για το παιδί μου.. παρόλα αυτά σφίγγω τα δόντια και σκέπτομαι τα παιδάκια που αρρωσταίνουν πιο βαριά από εμάς και τις μανούλες που κλαίνε ημερόνυχτα γιατί χάνουν τα παιδιά τους από ανίατες ασθένειες.

Σηκώνω ανάστημα και ευχαριστώ το Θεό που μας έστειλε αυτό κι όχι κάτι άλλο.. το ξεπεράσαμε; Ποιος ξέρει αν η καρδούλα του δεν υποτροπιάσει , αλλά όπως και να χει, τον κρατώ πάλι στην αγκαλιά μου!

Παιδεύτηκα να τον φέρω στον κόσμο! Τόσα φάρμακα, τόσες εξετάσεις, τόση αγωνιά και τώρα τι;

Το μωρό να αρρωσταίνει τόσο σοβαρά;; ποιος να το πιστέψει;

Δεν υπάρχει νύχτα που να ξαπλώσω και να μην το σκεφτώ.

Ίσως χρειάζομαι βοήθεια για να ηρεμήσει το μυαλό μου, να πάψω να ελέγχω τη νύχτα την αναπνοή του, αλλά δεν θέλω να ηρεμήσω, αρνούμαι!

Γιατί; Δεν ξέρω! Αλήθεια δεν ξέρω! Ίσως τώρα αρχίζω να συνειδητοποιώ ότι θα μπορούσε να φύγει από κοντά μας! Δεν επιτρέπω σε κανέναν να τον πει Άγγελο! «άγγελε μου» Ποτέ! Αυτή η λέξη έχει σβήσει από το λεξιλόγιο μας! Κάνω συνειρμούς ..

Ορκίστηκα στον γιο μου ότι δάκρυα χύσω από δω και στο εξής θα ναι μόνο χαράς! Δεν θα πούμε ποτέ «κουραστήκαμε» γιατί είμαστε δυνατοί και όλα αυτά είναι περαστικά( με λίγο ζόρι βεβαία) .

Όμως θυμώνω πολύ με τους γύρω μας… ολοι έχουν λόγο και κάνουν συμβουλευτικά πάντα υποδείξεις για το πώς πρέπει να χειριζόμαστε το θέμα.. τρέμω όταν κάποιος είναι άρρωστος, μην τον κολλήσουμε τίποτα( θα ναι πολύ δύσκολη η ανάρρωση από οποιονδήποτε ιό), μην ανεβάσει πυρετό, μην βήξει, μην το ένα, μην το άλλο!

Με λένε ψυχωτική με το παιδί!

Δεν το έχω βάλει σε γυάλα, αλλά τον προστατεύω όσο μπορώ! Μόνο εγώ ξέρω πως είναι να προσεύχεσαι να κρατηθεί ζωντανό το παιδί σου, να σου λένε πέρασε έμφραγμα 3,5 μηνών μωρό..μόνο εγώ και κάνεις άλλος..

έξω από τον χορό πολλά τραγούδια λένε όλοι και δεν μπορώ να πιστέψω πως λένε την λέξη «καταλαβαίνουμε»!

ΟΧΙ! Δεν καταλαβαίνει κανένας τους!

Τέλος πάντων, θέλω να μείνω ήσυχη και ήρεμη και να μην έχω και την «έννοια» των «άσχετων» γύρω μας! Όχι ότι με νοιάζει ιδιαίτερα, αλλά είναι άδικο να σχολιάζουν κάτι τόσο τρομερό.

Ορισμένες φορές, όταν προσπαθώ από τώρα να τον διαπαιδαγωγήσω, σκέπτομαι ότι τα κάνω  όλα λάθος!

Γιατί να τον μαλώσω η να μην τον αφήσω να κάνει ότι θέλει;

Γιατί να μην συμμετέχω κι εγώ στις σκανδαλιές και στις ζημιές του αργότερα;

Δεν θέλω να δω ποτέ αυτό το παιδί να κλαίει η να σκεφτεί ότι δεν τον «αγαπώ». Ξέρω πως αυτό είναι λάθος, γιαυτο φροντίζω να μια όσο το δυνατόν σωστή στην ανατροφή του..αλλά πονάει η καρδιά μου στην σκέψη ότι θα τον μαλώσω αργότερα για κάτι που θα κάνει.. δεν ξέρω αν μπορείτε να φανταστείτε τι νιώθω και πως το νιώθω , αλλά προσπαθήστε λιγάκι, είναι σα να παλεύει η μάνα που θέλει να δώσει αρχές στον γιο της, με την μάνα που κόντεψε να χάσει το μωρό της και θέλει να του κάνει όλα τα χατίρια..

Άραγε πότε θα ηρεμήσω; Πότε θα πάψω να φοβάμαι; Μάλλον ποτέ! Σκέπτομαι πως όσα παιδιά κι αν κάνω σαν τον λατρεμένο μου γιο δεν ξέρω αν θα τα αγαπήσω..ναι μεν θα τα αγαπώ όπως μια μάνα τα παιδιά της, αλλά στον αντρακο μου θα χω αδυναμία και θα μια πάντα υπερπροστατευτική. Τρελό; Ναι!

 

Γιε μου σε αγαπώ χωρίς όρια και με όλη μου την δύναμη..

Εύχομαι και εκλιπαρώ να σαι πάντα υγιής και καλότυχος

Ότι κι συμβεί στη ζωή σου, ακόμα και σ το πρώτο δάκρυ για γυναίκα ,θα μαι κει να σου κρατώ το χέρι και να σου λέω «αγάπα  με όλη σου την καρδιά»

Χαμογελά πάντα στην ζωή σου και νιώσε αγάπη… να σε περιβάλλει τόση αγάπη που να μπορείς να ζήσεις μόνο με αυτήν!

Να σε δω λιγάκι να μεγαλώνεις, να μου φωναξεις»μανουλα σαγαπω» να τρέχεις στην αγκαλιά μου, να χεις τις ωραιότερες αναμνήσεις από έμενα κι ας με πάρει ο Θεός σε αντάλλαγμα κάθε μου λεπτό σε αυτή τη ζωή να ναι έτη ευτυχίας για εσένα!

Μου κόβεται η ανάσα..ποτάμια κυλούν στα μάτια μου..τον βλέπω να κοιμάται και μετρώ τις ανάσες του..

ΓΙΕ ΜΟΥ ΣΑΓΑΠΩ!

Ως άνθρωπος με χιούμορ(το όποιο με βοήθησε σημαντικά) θέλω να κάνω μια δήλωση… αν τολμήσει να ζητήσει μηχανή και μάλιστα Kawasaki σας το λέω να ξέρετε, θα πάθω συγκοπή!!!

 

Σας ευχαριστώ..

Με τιμή

             Μια μάνα που χαμογελά στο ωραιότερο απαλότερο χάδι του κόσμου..του γιου μου

About these ads

12 comments on “H δικη μου ιστορια… Κοντεψα να χασω το παιδι μου απο την Noσο Kawasaki!

  • σε νιωθω σε πολυ μεγαλο βαθμο…περνωντας 2 μηνων μηνιγγιτιδα ο γιος μου,περασαμε εναν μεγαλο Γολγοθα,σε σημειο που αργησα να “δεθω ” με το παιδι μου,απο το φοβο μηπως και ξανασυμβει κατι…μπορει να ακουγεται εγωιστικο,αλλα ηταν σαν μια αμυνα..μεγαλωσε το γιο σου οπως σου λεει η καρδουλα σου και οχι οι υπολοιποι…

  • οταν θα τελειωσει και η δικη μας περιπετεια θα σας πω και την δικη μου μικρη πικρη ιστορια μεχρι τοτε να ειναιτα παιδια σας γερα και δυνατα!

  • Κλαιω κλαιω κλαιω…ειμαι και 7μηνων εγκυος!κοριτσακι μου τι περασατε με το αγορακι σου..ο θεος να σου δωσει δυναμη να το ξεπερασεις και να σου χαρισει μονο ομορφες μερες γεματες γελιο!απο καρδιας θα σ’εχω παντα στο μυαλο μου!

  • Πόσο σε νιώθω πρίν δυο μέρες βγήκαμε από το ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ! Νοσηλεύτηκε ο πρίγκιπάς μου 55 ημερών με βροχιολίτιδα! Οξυγόνο,όρος,μάσκες.. Η φωνούλα του δεν ακουγόταν καθόλου, όμως έχει δυνατό οργανισμό μας είπαν και μετά από έξι μέρες γυρίσαμε σπιτάκι μας! Δέθηκα μαζί του ακόμα πιο πολύ και τον αγαπώ ακόμα πιο δυνατά!!! Ποτέ ξανά κανένα μωράκι να μην περάσει ότι τα δικά μας! Ο Θεός να μας έχει όλους καλά και να δίνει δύναμη σ’εκείνες τις μάνες που έχουν να αντιμετωπίσουν καθημερινά ιδιαίτερες καταστάσεις με τα παιδάκια τους!

  • Εγώ κορίτσια 6 μήνες δε δεχόμουν κανέναν σπίτι, ήταν και καταχείμωνο, ήταν και πρόωρος… Και δόξα τω Θεώ όλα καλά πήγαν… Δε με νοιάζει που έλεγαν αηδίες οι γύρω ξερόλες, που παρεξηγήθηκαν αρκετοί, αρκεί που ο μικρός μου δεν έπαθε κάτι!!! Γι αυτό μην ακούτε τους γύρω σας… αν θελετε κάτι για το παιδί σας… οι γύρω ας κοιτάξουν τα σπίτια τους και τα χάλια τους !!! Αιντε γιατι βαρέθηκα με τις αηδίες τους όλοι, λες και αυτοί θα πεθάνουν από φόβο αν πάθει κάτι το παιδί!!!

  • poso ma poso se niotho ,mu thimises ta dika mu kleo me afta pu diavazo…..eheis apolita dikio na niotheis etsi na thes na ton prostatefseis ,to idhio ekana kai ego…ase tus allus na lene oti thelun esi kane afto pu niotheis to kalitero…..Emen to diko mu 57 imero nosileftike me varia brohiolitidha kai alla oksigono maskes na tremei kai apo dimpla tu ego nas min fevgo stigmh ekei na kleo na parakalao themu giati ,voithise to paidi mu,to pai na trmei na mhn bori na katsi orthio logo ths megakhs doseis ton farmakon ………..eftihos meta apo 10 meres pigame spiti.Kai ego na fovame mehri tora opos esi,,,,,,THEOULI mu ehei ka ola ta paidia tu kosmu mono afto leo sineheia

  • Euxomai kalo kouragip!! De tha sou po kati parapano ,se katalavaino apoluta apo oles tis pleures… koita mono na eisai iremi ,na skeftesai thetika giati ti thesi tis mans kaneis de mporei na tin parei!!! Na xamogelas sto paidi sou pou eixe pei enas giatros sti meth giati oi goneis pou xamogelane ta paidia tous pane kalutera!!! Ara niothei ta panta!!! Einai san tin keraia to paidi ,opos to piaseis tetoio mnm tha doseis!!! Na mou to filiseis kai tha proseuxomai gia sas!!! Euxomai ola ta paidia tou kosmou na einai panta gera kai xamogelasta!!!

  • Υποβολή απάντησης

    Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

    WordPress.com Logo

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

    Twitter picture

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

    Facebook photo

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

    Google+ photo

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

    Σύνδεση με %s

    Follow

    Get every new post delivered to your Inbox.

    Join 920 other followers

    %d bloggers like this: