Ενα γραμμα για την μαμα μου…

Published Νοεμβρίου 14, 2012 by sofiaathanasiadou

Λυπαμαι πολυ που ειμαι τοσο δειλη …

Δεν το συνηθιζω..

Δεν θελω να κρυφτω πισω απο την ανωνυμια μου…

Δεν ντρεπομαι για μενα…

Ζηταω λιγη κατανοηση…

Αυτο το γραμμα ηθελα καιρο να το γραψω…

Μπορει καποια μερα να βρεθει στα χερια του παραληπτη…

Το ιντερνετ εχει δυναμη…μια δυναμη που εγω δεν εχω …

Ειναι κατι που δεν μπορω να το κανω…

Αγαπημενη μου μαμα …

Ποσο ψευτικο ακουγεται αυτο;

Ξερω πως ισως δεν σε συναντησω ξανα ποτε στην ζωη μου αν και σεναρια «τυπου πακετο» με εμενα παραληπτη εχω φερει στο μυαλο μου πολλες φορες…

Ξερω φυσικα εσυ δεν θα εκανες ποτε τιποτα τετοιο…

Εσυ; Να μετανιωσεις; Ποτε…

Εσυ; Να ριξεις τον εγωισμο σου και να ζητησεις να με δεις; Ποτε…

Προσπαθησα πολλες φορες να σε καταλαβω…

Να μπω στην λογικη σου να νιωσω σαν και εσενα…

Να σε δικαιολογησω…

Ησουν μικρη, μονη, εξαντλημενη, πολλες οι ευθυνες, δυσκολη η ζωη ………..

Τιποτα δεν μπορει να σε δικαιολογησει…

Εχω προσπαθησει να ξεχασω αλλα ποτε δεν σταματαει ο πονος…

Ειναι οποτε το σκεφτομαι σαν να με χτυπας και παλι…

Ζωνες τσοκαρα πλαστες σκουποξυλα μπουνιες κλωτσιες χτυπανε αλυπητα την ψυχη μου ξανα και ξανα…

Τα λογια σου με στηνουν στον τοιχο καθε μερα και νιωθω να με εκτελουν ξανα και ξανα…

Χαζη βλαμμενο δεν εχεις κουκουτσι μυαλο…

Δεν εισαι σαν το παιδι της απεναντι…

Εκανα μεγαλο αγωνα για να αγαπησω το κοριτσι πισω απο τα δικα σου λογια …

Εκανα αγωνα να πιστεψω οτι μπορω και αξιζω…

Ανεχτηκα μεχρι να μαθω να με μειωνουν και αλλοι…

Αλλωστε αυτο εμαθα οτι ειναι η αγαπη…

Θυμασαι τοτε στα 16;

Ποσο πολυ μπορει να ποναει ενας ανθρωπος για να μην θελει να ζει;

Ποσο πολυ μπορει να μην πιστευα οτι υπαρχει ελπιδα και φως στην ζωη μου;

Νομιζεις  πως εκανες καλη δουλεια να με διδαξεις;

Αναρωτιεσαι ποτε πως μπορει να ενιωσα κλειδωμενη σε εκεινη την τουαλετα εχοντας παρει ενα σκασμο χαπια να πεθανω αφου με σαπισατε στο ξυλο να σας ακουω να λετε…

-Αστο να πεθανει σαν το σκυλι…

Πως μπορει να νομιζεις οτι ενιωσα οταν δεν ηρθες καν στο νοσοκομειο να δεις αν ζω;

Πως μπορει να νομιζεις οτι ενιωθα οταν ολοι με κοιτουσαν με οικτο;

Καθε φορα που εκανα κατι μεγαλο ησουν εκει με ενα τεραστιο ψαλιδι να μου κοβεις τα φτερα …

Δεν αξιζεις… Απο που και ως που εσυ…

Αραγε τα θυμασαι; Εχεις μετανιωσει;

Παντα σε θυμαμαι να λες για μενα τα χειροτερα…

Μηπως αυτη που ημουν στα ματια σου  ηταν ο καθρεφτης της ανικανοτητας σου να αναθρεψεις παιδια;

Ποτε δεν καταλαβα γιατι ημουν παντα αυτη που εφταιγε…

Γιατι εγω ημουν αυτη που με ευκολια σηκωνες το χερι…ενω οι αλλοι ειχαν διαφορετικη αντιμετωπιση….

Ξερεις οτι οσο ημουν μικρη προσευχομουν και ελεγα να μεινω μια μερα χωρις να τις φαω;

Επελεξα να μην υπαρχεις στην ζωη μου…

Εφυγα , γλιτωσα αλλα με κυνηγας ….

Ισως οχι εσυ αλλα το τερας στο μυαλο μου…

Παλευω με νυχια και με δοντια να μην σε σκεφτομαι…

Αλλα παντα υπαρχουν στιγμες που περνας μεσα απο τις χαραμαδες

Το μονο που θυμαμαι εντονα ειναι η διψα μου…

Διψα για την αγαπη την στοργη σου ενα χαδι μια αγκαλια λιγη αναγνωριση…

Ενα μπραβο…

Εαν προσπαθουσες να με μεγαλωσεις και να με κανεις ανικανη να νιωθω χαρα καθε φορα που καποιος μου ελεγε μπραβο εκανες πολυ καλη δουλεια…

Εαν προσπαθουσες να με μεγαλωσεις νιωθωντας «ζηλια» για καθε αληθινη σχεση μαμας -κορης μπραβο εκανες πολυ καλη δουλεια…

Εαν προσπαθουσες να μου μαθεις την αλλη οψη για να ξερω τι να μην γινω μπραβο εκανες καλη δουλεια…

Να σαι καλα μαμα μου

Σε αγαπω…

About these ads

30 comments on “Ενα γραμμα για την μαμα μου…

  • εγω δε παρακολουθησα την εκπομπη της Μενεγακη αλλα θελω να πω οτι αυτο το αρθρο με βοηθησε σε πολλα πραγματα!την εβιτα δε την μειωνω αλλα τη μαλωνω συχνα και της φωναζω και που και που τρωει και λιγο ξυλο (οχι χωρις λογο)! αλλα τωρα αυτα που διαβασα με βοηθησαν να καταλαβω πως νοιωθει οποτε και υποσχεθηκα στον εαυτο μου και στην ιδια οτι περισσοτερο θα μιλαμε παρα θα τσακωνομαστε

    • τρώει λίγο ξύλο (όχι χωρίς λόγο); όποιο πρόβλημα και να νομίζετε ότι έχει το παιδί σας, το δικό σας είναι μεγαλύτερο. Το ξύλο δεν είναι διδακτική μέθοδος, δε θα βοηθήσει κανένα παιδί «να μάθει» ή «να κάνει το σωστό ή αυτό που πρέπει».

      • Λυπαμαι πολυ,παρα πολυ.Μακαρι να μπορουσα να σου κανω μια τεραστια αγκαλιτσα.Θα γινεις καποια στιγμη μανουλα και ολα θα χαθουν.Ειμαι σιγουρη πως οταν ερθει εκεινη η στιγμη θα εισαι μια υπεροχη μητερα.

  • Σοφία μου αυτά είναι τα τέρατα του παρελθόντος.ευτυχώς δεν στάθηκαν ικανά να σε κρατήσουν δέσμια κ να σε αιχμαλωτισουν μια ζωή…βγήκαν στο φως όλα τα όμορφα που είχες καλά κρυμμένα στη ψυχή σου…το παρελθόν μας δεν μπορούμε να το διαγράψουμε μπορούμε όμως να το χρησιμοποιήσουμε προς όφελος μας…ΞΈΡΕΙΣ τι δεν θα θελες ποτέ να κανείς στην οικογένεια σου…

    • Πως μπορεις να μην νιωθεις τιποτα για την μαμα σου? ενα παιδι οσο και να εχει κακοποιηθει την μαμα του θελει κοριτσια… Μιληστε με καμια ψυχολογο να δειτε την τραγικοτητα της καταστασης… Και επειδη γνωριζω απο πρωτο χερι πως ειναι να νιωθεις πως δεν εχεις κανεναν αν δεν εχεις διπλα σου τους γονεις σου τα ποσα ανεχεσαι τα ποσα καταπινεις το πως πετας την σκουφια σου οταν σε βαζουν στην ζωη τους και το πως προσγειωνεσαι με τα μουτρα οταν ξαναζεις τα ιδια… Εαν κανεις το λαθος να μισησεις καταστρεφεις τον εαυτο σου… το σε αγαπω δεν σημαινει απαραιτητα ζω για καθε ανασα σου…ΕΙΝΑΙ εγω παντα σε αγαπουσα και ας με πληγωνες …Οσο για το τι αξιζουν τα παιδια και το αν εχουν συμπεριφερθει για να αξιζουν το ξυλο πραγματικα θα κανω εμετο…. οταν μιλαμε για χρονια κακοποιησης συστηματικης να απορουμε μετα για την οργισμενη συμπεριφορα των παιδιων…

      • Sofia , egw den exw faei ksilo … exw faei tin adiaforia me to tsouvali ….
        Pote den ksipnisa mia fora kai to proto pragma pou mourthe sto mialo na itan i mana mou … otan genaga den tis skeftika oute lepto , ston gamo mou den me eniakse pou den itan ekei … tin exw ksexasei …
        Den iparxi pouthena … den itan pouthena , den tin gnorisa pote … mename sto idio spiti mexri ta 14 mou alla den tin thimame , den tin kserw …
        Pote den eniosa tin anaggi na apodiksw pws eimai kaliteri mana apo ekeinh giati eimoun sigouri giafto …
        Einai tragiko to ksilo , kanonika eprep na benoun filaki bas kai stamatisei afto to egglima pou ginete eones tora …

  • Ο κάθε άνθρωπος κρύβει απίστευτη δύναμη μέσα του. “Ετσι κι εσύ. Είσαι σπουδαία και μοναδική και κανένας και ποτέ να μην αφήσεις να στο στερήσει ή να το αμφισβητήσει αυτό. Προχώρα μπροστά και κάνε τους ανθρώπους ευτυχισμένους όπως μόνο εσύ μπορείς!

  • den-mporw-na-katalabw-pws-mporei-mia-mana-na-kanei-na-niwthei-etsi-asxhma-to-ageloydi-ths.otan-tha-kaneis-ena-paidaki-tha-to-agapas-toso-poly-kai-ola-ayta-tha-sbysoyn.na-eisai-sigoyrh….yparxoyn-antropoi-poy-na-mas-agapane!sthn-arxh-enas-syntrofos-kai-meta-h-oikogenoia..ola-tha-pane-kala!

  • Λοιπον…. ολα αυτα που διαβασα δεν με συγκινησαν στο ελαχιστο γιατι πολυ απλα τα εχω περασει ναι κ συνεχιζω να δεχομαι κριτικη για οτι κανω απο την μητερα μου. ΟΜΩΣ…. για θυμισου στα 16 τι εκανες για να τα κανει αυτα??Γιατι εγω θυμαμαι τι εκανα…. Θα μου πεις εγω αυτο που ηθελα ηταν η προσοχη της κ η αγκαλια της κ οχι μια μανα μονιμως να καπνιζει κ να μου λεει ειμαι κουρασμενη…. ακομα κ την σφαλιαρα που εφαγα στα 16 μου την αξιζα κ ας ειχα δικιο…. το εχασα με τον τροπο που της μιλησα…. Αναλογησου λοιπον τι εκανες κ εσυ κ αναλογισου οτι τοτε ηταν ας πουμε ο τροπος του να φερονται… δεν λεω οτι δεν υπηρχαν οι μαμαδες οι αλλες (κατ’εμε) που ηταν παντα εκει που φροντιζαν που χαιδευαν που,που,που…. Θελω να καταληξω ομως στο μεγαλο αγαθο της συγχωρεσης!! Αυτο που πρεπει να κανουμε αν θελουμε σαν μανες πια να μας συγχωρησουν τα παιδια μας για οποιο μικρο η μεγαλο λαθος κανουμε…τις προαλλες εγραφες οτι σε εφεραν στα ορια σου γιατι δεν κοιμοντουσαν κ οτι αναγκαστηκες να γινεις αυστηρη κ αναρωτηθηκες αραγε θα με συγχωρεσουν??πως θα μαθουν να συγχωρουν αν πρωτα εσυ δεν τους το διδαξεις?? Κ φυσικα δεν το λεω για τωρα…γιατι στα 2 κ στα 3 ειναι ευκολα…στα 16,17,18 που θα ζητανε πχ λεω μηχανη μεγαλου κυβισμου κ εμεις θα γινουμε οι κακοι γονεις που απο φοβο δεν αγοραζουμε ενω η αλλη μανα θα εχει παρει στο βλασταρι της εκει να μου πειτε…. ας διδαξουμε στα παιδια μας απο τη δικη μας συμπεριφορα γιατι αν εμεις σημερα δεν μιλαμε στους γονεις μας η φερομαστε ασχημα για οτι εγινε στα 16 μας τοτε τα παιδια μας θα κανουν τα ιδια…. :( Με πολλη πολλη αγαπη!!!

    • Αγαπητη Μαριν ειλικρινα εχω μεινει αφωνη με το σχολιο σου…. Σχολιαζεις και απευθυνεσαι σε εμενα κατω απο ενα ΑΝΩΝΥΜΟ κειμενο στην κατηγορια τα ΔΙΚΑ ΣΑΣ…
      Ας πουμε οτι ειναι δικη μου η ιστορια και ειμαι εγω αυτη που στηνεις στον τοιχο.. γιατι λιγο πολυ ολοι γνωριζουμε τι εχω ζησει…
      Μου λες λοιπον οτι το καθημερινο ξυλο επι χρονια απο παιδι που ετρωγα το ζητουσε ο οργανισμος μου… Εφταιγα… Δηλ. δερνουμε ενα παιδακι 3 4 5 6 7 εως τα 16 που κανει αποπειρα αυτοκτονιας και το αξιζε… Γιατι σιγουρα κατι εκανε και εφταιγε.. Λυπαμαι που θα σε προσγειωσω με πολυ αγαπη και εγω..Το ξυλο δεν ειναι μεθοδος διδασκαλιας ουτε τροπος αντιμετωπισης στυλ ζωης..Συγκρινεις τα χρονια λεκτικης και σωματικης κακοποιησης γιατι ειπα στα παιδακια μου πως επειδη δεν κοιμουνται αποχωρω απο το δωματιο…και αυτα εκλαιγαν γτ φοβηθηκαν και εμενα που ενιωσα σκατα…. γιατι ημουν εγω αυτη που δεν ειχα αλλο υπομονη…
      Οχι δεν μειωνω αυτο που εκανα αλλα θα σου πω πως ΓΝΩΡΙΖΩ ποσο σημαντικο αγαθο ειναι η συγχωρεση… Εσυ δεν μπορεις να γνωριζεις εαν εχω συγχωρεσει εαν εχω προχωρησει και το να καθεσαι να συγκρινεις το ξυλο με το δεν θα αγορασω μηχανη ειναι το λιγοτερο ΓΕΛΟΙΟ. Απο ολα αυτα που διαβασες αυτα ηθελες να καταλαβεις?
      Αναρωτιεμαι παιδακια εχεις? Τα χτυπας? Συγκρινεις μια σφαλιαρα για καπριτσιο με την κακοποιηση και τον βιασμο ψυχης… Για να σε πληροφορησω οταν το παιδι μου ζητησει μηχανη δεν θα του ριξω σφαλιαρα για να καταλαβει πως δεν ειναι καλο για την υγεια του να την παρει… Εχω στομα και θα μιλησω και θα προσπαθησω τουλαχιστον να του δωσει να καταλαβει..Τι ακριβως μου λες να διδαξω οτι ειναι οκ να τρωμε ξυλο? Να δωσουμε το καλο παραδειγμα?

      • ελεος!!!! πως ειναι δυνατο να ασκει ενας γονιος βια στο ιδιο του το παιδι!!! και το χειροτερο καποιες » μανες » η μελλοντικες μανες να υποστηριζουν τετοιου ειδους πραξεις και συμπεριφορες. τιποτα απολυτως δεν δικαιολογει τετοια συμπεριφορα. πως ειναι δυνατο να λεμε οκ στο ξυλο οταν εχουμε μπροστα μας τα παιδια μας κομματι του εαυτου μας ! ειναι λες και χαστουκιζεις και βασανιζεις τον ιδιο σου τον εαυτο! πως ειναι δυνατο να εχει καποιος μπροστα του το παιδι του να το βλεπει στα ματια και να το βασανιζει , γιατι για μενα και ενα «απλο» χαστουκι ειναι βια, προκαλει πονο μειωνει ενα παιδι, ενα παιδι δεν θα καταλαβει το λαθος του με το ξυλο. απο φοβο δεν θα το ξανακαμει μην πονεσει!!! οσοι » ανθρωποι » σκεφτονται και πραττουν ετσι δεν πρεπει να γινονται γονεις !!!

    • Αυτό κοινώς ονομάζεται «σύνδρομο της Στοκχόλμης»… Επίσης μου κάνει εντύπωση ότι το μόνο που σε ενδιαφέρει σε σχέση με τα παιδιά σου είναι να σε συγχωρήσουν και όχι να σε αγαπήσουν, να νιώσουν ότι τους νοιάζεσαι, να αναπτύξετε μια σχέση εμπιστοσύνης… Και η καλύτερη «επένδυση» για το μέλλον της σχέσης σου με τα παιδιά σου είναι να συγχωρήσεις τη μάνα σου, πιστεύοντας ότι «άξιζες» τέτοια αντιμετώπιση… τι να πω….

  • Ενταξει δεν υπαρχει αυτο που διαβασα….κοιτα ρε κατι γυναικες που γινονται μανες και αλλες προσπαθουν με νυχια και με δοντια…..κοριτσι μου μπραβο σου πραγματικα για το μεγαλειο της ψυχης σου…..ειμαι μανα και εγω εκ μερος της δικης σου σου ζηταω συγνωμη…..

  • Συγκλονιστικό! Σου εύχομαι να δημιουργήσεις την πιο όμορφη οικογένεια, και να ανταποδώσεις όλα αυτά που δεν ένιωσες μικρούλα στα παιδάκια !

  • φοβερό!!! ξαναζώ τα παιδικά μου χρόνια. με μερικές μικρές αλλαγές. πήρα τα χάπια όταν ήμουν 13 και όχι 16. και στο νοσοκομείο ήρθε να με δει… αλλά γιατί φοβότανε «τι θα πει ο κόσμος» όχι γιατί νοιαζότανε για μένα. έχω τέσσερα χρόνια να τη δω και πολύ το χαίρομαι. δε μου λείπει καθόλου, και αν γινότανε να μη μιλούσα μαζί της απ” το τηλέφωνο μια φορά το μήνα θα ήμουνα ακόμα πιο ευτυχισμένη. τα λίγα που θυμάμαι από τη μάνα μου είναι το ξύλο (πολλές φορές στη μέση του δρόμου- μπροστά σε όλους), την υστερία της, τις άπειρες φορές που μ” έκανε να κατουρηθώ πάνω μου από το φόβο και τον πόνο. δε θυμάμαι ούτε ένα χάδι, ούτε μισό καλό λόγο, ούτε μια υποψία χαμόγελου…. συνειδητά επέλεξα να μην κάνω παιδιά -εξαιτίας της. θα έχω πάντα την απορία και μ” αυτήν πλέον έμαθα να ζω: αφού δε με ήθελε γιατί με γέννησε;;;;

  • το ταρακούνημα ποιο είναι ακριβώς για να καταλάβω.Να το σπάσεις στο ξύλο??? Να κάνει αποπείρα αυτοκτονίας και να πεις αστο να ψοφήσει???ειλικρινά θλίβομαι όταν διαβάζω τέτοια σχόλια .Ενα παιδί ειναι πάντα παιδι.Και Η συμπεριφορά του είναι ο καθρευτής της δικής σου συμπεριφοράς.α

    • Αν μιλάμε για γονείς παλαιών αρχών αυτό ήταν το μοναδικό που ήξεραν τότε. Καμιά φορά πρέπει να αναρωτηθούμε αν όλα αυτά τα έκαναν γιατί δεν ήξεραν τι άλλο να κανουν για να σωσουν το παιδί τους.

  • Είναι τόσο κρίμα να συμβαίνουν όλα αυτά, όποιος και να τα πέρασε, για όποιο λόγο και να τα πέρασε…… αυτό το τέρας δεν σβήνει ποτέ…
    ΕΥΤΥΧΩΣ δεν το έζησα, με τις χίλιες ανασφάλειες που έχω….. παρόλο που έζησα σε ένα «υγιές» περιβάλλον, αν είχα ζήσει έτσι δεν θα το άντεχα……. μεγάλος πόνος,
    είστε άξιες όσες τα καταφέρνετε….. αυτό να έχετε στο μυαλό σας.

  • Διαβασα αυτήν την ιστορία και μέχρι την στιγμή της αυτοκτονίας νόμιζα ότι πρόκειται για μένα. Έχω φάει κι εγώ πολύ ξύλο με την παντόφλα ανάποδα από εκεί που πονάει και με σκουπόξυλο και με μαλλιοτραβήγματα και κλειδώματα στα σκοτεινά στην τουαλέτα κτλ. Ο πατέρας μου δεν με κτυπούσε αλλά ήταν απών γενικότερα και αδιάφορος ειδικότερα , με απειρους καυγάδες μεταξύ τους.Η ηρεμία μέσα στο σπίτι ήταν κάτι που μου έλειπε πάντα και η εμπιστοσύνη στον εαυτό μου ακόμα ίσως και σήμερα μιας και η σύγκριση με άλλα παιδιά θα με έβγαζε πάντα κατώτερη
    Είχα φάει τόσο ξύλο που είχα φτάσει σε τέτοιο σημείο που θυμάμαι ότι έλεγα εγώ θα κάνω το δικό μου θα φάω ξύλο και θα περάσει αλλά τουλάχιστον θα κάνω αυτό που θέλω.
    Μερικές φορές τα λόγια της με πονούσαν πιο πολύ από το ξύλο. Θυμάμαι Γ δημοτικου η δασκάλα μας είπε να κάνουμε μια εκπληξη στην μαμά μας για την γιορτή της μητέρας. Έπρεπε να πάρω λεφτά απο τον κουμπαρά μου και να αγορ’ασω από το σχολείο ένα ημερολόγιο για να της κάνω εκπληξη. Με επιασε όμως και εφαγα ξύλο με είπε κλέφτρα με εφτυσε κτλ παρόλο που της εξήγησα. Πήγα στο σχολείο κι εκλαιγα όλη την ημέρα χωρίς να πω σε κανέναν τίποτα γιατι ντρεπόμουν. Οταν γύρισα σπίτι δεν μου μιλούσε (ούτε μπήκε στην διαδικασία τσεκάρει αν της είχα πει την αλήθεια) Το βράδυ έβαλα την αδερφή μου να την παρακαλέσει να με αφήσει να την φιλησω για καληνύχτα και με άφησε. Την ώρα που την φιλούσα γύρισε και μου είπε ότι της δίνω το φιλί του Ιουδα. Όλο το βράδυ έκλαιγα..
    Το χειρότερο από όλα είναι ότι τις στιγμές που με πλήγωσε δεν τις θυμάται καν ενώ εγώ τις θυμάμαι σαν χτες και μερικές φορές μπορεί ακόμα και σήμερα να με μειώνει (αλλά δεν με πληγώνει πλέον τόσο πολύ) Το ξέρω ότι με αγαπούσε και με αγαπάει κι ότι θα ήθελε να είχε κάνει περισσότερα. Δεν μου έλειψε σχεδόν τίποτα και ξέρω ότι προσπαθούσε να καλύψει τις υλικές μας ανάγκες απλά υστερούσε πολύ στην τρυφερότητα Έχω συγχωρήσει την μητέρα μου για πολλά και νομίζω ότι τώρα έχει καταλάβει κι αυτή πολλά από όσα εχει κάνει.Βέβαια συγνώμη δεν μου είπε ποτέ αλλα η φράση ήμουν μικρή και δεν ήξερα όλα τα αντιμετώπιζα μόνη μου κρύβει την ενοχή της. Ακόμη και το ότι με βοηθάει τόσο πολύ σήμερα ίσως να είναι η σιωπηρή της συγνώμη.
    Κι εγώ την αγαπάω την μαμά μου απλά εύχομαι να μην της μοιάσω σε τίποτα όσον αφορά την ανατροφή των παιδιών μου, παρόλο που τα βιώματα μου στέκουν εμπόδιο σε αυτόν μου τον αγώνα. Αλλά δίνω μάχη κάθε μέρα για να με ξεπεράσω και όταν πέφτω δεν ξεχνώ να τους ζητώ αμέσως συγνώμη έχω πολύ δρόμο ακόμα μπροστα μου αφού είναι μικρούλες αλλά τις αγαπώ τόσο πολύ που θα δώσω όλο μου το είναι για να καταφέρω όσο μπορώ να τις κάνω ευτυχισμένες και γεμάτες εμπιστοσύνη στον εαυτό τους.

    Συγνώμη για το τεράστιο μηνυμα

  • Ειλικρινα δεν μπορω να καταλαβω την εμμονη με το παραδειγμα παιδιων σε μεγαλη ηλικια και ολα αυτα τα προσωπικα παραδειγματα του καθενος και τα βιωματα δεν χωρανε σε μια και μονο μεγαλη αληθεια Τα παιδια δεν τα χτυπαμε και μιλαμε για παιδικη συστηματικη κακοποιηση αγαπητε Punisher που απορω πραγματικα με την εκλογικευση καταστασεων που με μαθηματικη ακριβεια θα οδηγησουν εκει εναπαιδι εν εξελιξει…

  • ΕΧΩ ΣΟΚΑΡΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ!!!!!!!!!!!Υπαρχει δικαιολογια για κακοποιηση ανηλικου????Υπαρχει δικαιολογια για οποιαδηποτε κακοποιηση??Σε οποιαδηποτε ηλικια??Ειστε με τα καλα σας??Μιλαμε για ενα μικρο παιδι!!!!!!!ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ δικαιολογια!!Ακομη και στην εφηβεια να ειναι ενα παιδι,που κανει την επανασταση του κατι που ειναι πολυ φυσικο..ο γονιος,η μανα πρεπει να το στηριξει!!!Πατε καλα??Αντι να πονεσετε ενα παιδακι που το σαπιζε στο ξυλο η μανα του…αναρωτιεσται αν εφταιγε το παιδι??Δηλαδη….σημερα που η 3 χρονη κορη μου που ειχε νευρα ουρλιαζε γιατι νυσταζε,ηταν αυπνη,με ιωση με εσπρωξε και μου τραβηξε τα μαλλια…δεν ετρωγε,επρεπε να την σπασω στο ξυλο???Εγω οταν ημουν στην εφηβεια και καπνιζα,ανεβαινα σε μηχανες επρεπε να με σπανε στο ξυλο??Κυρια ΜΑΡΙΝ ελπιζω να μην ειστε μητερα και επισης σας ευχομαι να μην γινετε ποτε μητερα!!Σας εχω ενα νεο!!Τα παιδια μας δεν τα επιλεγουμε!!Το καθενα εχει το χαρακτηρα του!!Οι πραγματικες ΜΑΝΕΣ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΑ!!!Κυρια ΜΑΡΙΝ εαν ο αντρας σας σας εσπαγε στο ξυλο γιατι βγεικατε μια βολτα με τις φιλες σας και αργησατε,η σας εσπαγε στο ξυλο επειδη σας εβρισε και εσεις για ανταποδωση τον βριζατε και εσεις…η σας εσπαγε στο ξυλο γιατι κανατε φασαρια με την ηλεκτρικη σκουπα και τον ξυπνησατε θα τον δικαιολογουσατε?????ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ!!!!!!Ντροπη σας που δικαιολογειτε οποιαδηποτε μορφη βιας!!Σας συνιστω συντομα να επισκεφτειτε ψυχιατρο!!Ειναι φιλικη συμβουλη με πολυ αγαπη!!!!!

  • Hμαρτον…ειλικρινα εχω σοκαριστει με ολα αυτα που ακουω!!!μου επεσαν τα μαλλια!!!οχι τοσο για το γραμμα που μπορω να το καταλαβω στο 100% του αλλα για την νοοτροπια καποιων μαμαδων-τερατα που εχουν αυτην την αποψη για το ξυλο και το θεωρουν και φυσιολογικο παναγιτσα μου!!!ρε το ξυλο και το φτυσιμο στα μουτρα το θελουμε εμεις οχι τα παιδακια μας!λυπαμαι παρα πολυ που υπαρχουν τοσο αρρωστημενα μυαλα….

  • Σχολιάστε

    Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

    WordPress.com Logo

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

    Twitter picture

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

    Facebook photo

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

    Google+ photo

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

    Σύνδεση με %s

    Follow

    Get every new post delivered to your Inbox.

    Join 927 other followers

    %d bloggers like this: