8 τρόποι για να ‘χαλάσετε’ τα παιδιά σας

Published Ιουλίου 1, 2015 by sofiaathanasiadou

 

ΠΑΙΔΙ-ΚΑΙ-ΜΗ

Τα λάθη που πρέπει να αποφύγουμε να κάνουμε με τα παιδιά μας, σύμφωνα με τις συμβουλές  των  παιδοψυχολόγων, ψυχιάτρων και άλλων εμπειρογνωμόνων.

1.   Απειλώντας τα παιδιά σας ότι θα φύγετε χωρίς αυτά

Έχει συμβεί σε όλους μας. Φτάνει η ώρα να φύγετε από το πάρκο και τα παιδιά δεν σας ακούνε. Τρέχουν, κρύβονται, αρνούνται. Εκνευρίζεστε όλο και περισσότερο. Είναι δελεαστικό να ακολουθήσετε αυτή την τακτική εφόσον τα παιδιά δεν συμμορφώνονται με ότι τους λέτε,  όμως η απειλή της εγκατάλειψης (δεν έχει σημασία αν θα μπορούσε να φέρει αποτέλεσμα στην συγκεκριμένη περίπτωση) είναι εξαιρετικά επιζήμια για τα παιδιά.

Η αίσθηση του δεσίματος με τους γονείς, είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα στην ανάπτυξη του παιδιού, ιδιαίτερα στα πρώτα χρόνια. Η απειλή εγκατάλειψης, ακόμα και με φαινομενικά ανάλαφρο τρόπο, μπορεί να ταρακουνήσει τα θεμέλια της ασφάλειας που αντιπροσωπεύετε στα μάτια του. Όταν λέτε φράσεις όπως “Φεύγω και σας αφήνω εδώ», αφήνετε ανοιχτό το ενδεχόμενο ότι κάποια στιγμή μπορεί να μην υπάρχει προστασία και φροντίδα για τα παιδιά. Για ένα παιδί, η σκέψη ότι θα μπορούσατε να το αφήσετε μόνο του σε μια δύσκολη στιγμή, είναι τρομακτική και μπορεί να σταματήσει να σας θεωρεί ως ασφαλή βάση.

Έτσι, την επόμενη φορά προσπαθήσετε με απλά λόγια να του εξηγήσετε πως έχει η κατάσταση. Αν ήρθε η ώρα να φύγετε από το πάρκο, προετοιμάστε το πρώτα, δεδομένου ότι οι απότομες αλλαγές είναι δύσκολες για τα παιδιά. Πείτε του για παράδειγμα, ότι σε πέντε λεπτά πρέπει να φύγετε γιατί είναι ώρα φαγητού. Στη συνέχεια υπενθυμίστε το κάθε λεπτό που περνάει, έτσι ώστε να προετοιμαστεί ψυχολογικά.

2. Λέγοντας ψέμματα στο παιδί σας

Ένας απλός, αλλά εξαιρετικά σημαντικό κανόνας στην ανατροφή των παιδιών είναι «Μην ψεύδεσθε στο παιδί σας.»  Για παράδειγμα, λέγοντας στο παιδί σας ότι το κατοικίδιο ζώο που είχατε σπίτι έχει φύγει και ίσως επιστρέψει, ενώ στην πραγματικότητα το ζώο έχει πεθάνει, είναι ένα καλό παράδειγμα αυτού του λάθος που κάνουν οι γονείς. Όταν διαστρεβλώνουμε την αλήθεια με τέτοιους τρόπους, δεν το κάνουμε φυσικά  κακόβουλα. Προσπαθούμε να μην πληγώσουμε τον συναισθηματικό κόσμο των τα παιδιών. Μπορεί να μην είμαστε σίγουροι για το πώς να χειριστούμε αυτές τις δύσκολες καταστάσεις, και να ελπίζουμε ότι θα  αποφύγουμε τη συζήτηση, αλλά κάνοντας τα πράγματα να φαίνονται καλύτερα ή λέγοντας ψέματα για να προστατεύσουμε το παιδί μας από την στεναχώρια, τελικά δεν φέρνει κανένα αποτέλεσμα αλλά είναι και επιζήμιο για το παιδί.

Είναι όμως σημαντικό, η εξήγηση που θα δώσετε να είναι κατάλληλη για την ηλικία του παιδιού. Ένα πολύ μικρό παιδί δεν έχει ανάγκη από μια λεπτομερή εξήγηση του θανάτου. Λέγοντάς του ότι ήταν πολύ ηλικιωμένο το ζώο ή πολύ άρρωστο με μια σοβαρή ασθένεια και  οι γιατροί δεν μπορούσαν να το κάνουν καλά, μπορεί να είναι αρκετό για το παιδί.

Αυτό το λάθος των γονιών,  περιλαμβάνει πολλές φορές και την  «στρέβλωση των συναισθημάτων» όπου πολλές ισχυριζόμαστε στα παιδιά, ότι αισθάνονται κάτι που όμως στην πραγματικότητα δεν το αισθάνονται, ή ακόμα  συχνότερα, λέγοντάς τους ότι δεν αισθάνονται αυτό που στην πραγματικότητα αισθάνονται.

Για παράδειγμα, αν το παιδί σας λέει ότι φοβάται να πάει στο σχολείο την πρώτη φορά, αντί να του πείτε ότι δεν φοβάται ή ότι είναι ανόητο αν φοβάται, αναγνωρίστε τα συναισθήματα του παιδιού σας και ενεργήστε με βάση αυτό το δεδομένο.

Την επόμενη φορά που θα μπείτε στον πειρασμό να πείτε ένα μικρό ψέμα, σκεφτείτε έναν άλλο τρόπο. Είναι μια ευκαιρία για τα παιδά σας να ‘ωριμάσουν’. Πείτε την αλήθεια και βοηθήσετε το παιδί να τα βγάλει πέρα με την πάλη των συναισθημάτων. Μακροπρόθεσμα θα είναι πολύ καλύτερα για την ψυχική υγεία του.

3. Αγνοώντας την δικιά σας άσχημη συμπεριφορά.

Οι γονείς μπορεί να ασπάζονται το παλιό δόγμα «Κάνε αυτό που λέω, όχι αυτό που κάνω», όμως  αυτό αποδεδειγμένα δεν λειτουργεί. Τα παιδιά μαθαίνουν με βάση αυτά που βιώνουν. Απορροφούν σαν σφουγγάρια τα πάντα γύρω τους, και είναι εξαιρετικά ικανά να μαθαίνουν και να αντικατοπτρίζουν τις καλές και κακές συμπεριφορές, ακόμα και από τότε που είναι πολύ μικρά.

Αντανακλώντας στον εαυτό μας, την συμπεριφορά που περιμένουμε από τα παιδιά μας, είναι ένα από τα καλύτερα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε ως γονείς. Αυτά που κάνετε, επηρεάζουν πολύ περισσότερο το παιδί,  σε σχέση με αυτά που λέτε.

Για παράδειγμα, τα παιδιά των καπνιστών έχουν διπλάσιες πιθανότητες να καπνίζουν από τα παιδιά των μη καπνιστών γονέων, οι γονείς με υπερβολικό βάρος είναι πολύ πιο πιθανό να έχουν υπέρβαρα παιδιά από  τους γονείς με φυσιολογικό βάρος. Ακόμα και πιο πολύπλοκες συμπεριφορές, όπως το πώς αντιμετωπίζετε τα άλλα μέλη της οικογένειας και πως αλληλεπιδράτε με τους ξένους, τα ζώα και το περιβάλλον, είναι παραδείγματα προς μίμηση για τα παιδιά σας.

Έτσι για παράδειγμα, εάν θέλετε το παιδί σας να σέβεται τον άλλον και να είναι ευγενικό, να δείχνετε και εσείς ανάλογη συμπεριφορά, ακόμα και όταν είστε θυμωμένοι ή διαφωνείτε με κάποιον. Εσείς, οι γονείς, είστε το πρότυπο στη ζωή του παιδιού σας.

4. Υποθέτωντας ότι αυτό που ‘δούλεψε’ για το πρώτο σας παιδί, θα λειτουργήσει το ίδιο και στο δεύτερο παιδί.

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα με τις συμβουλές ανατροφής, είναι ότι η ίδια μέθοδος δεν ταιριάζει σε όλους. «Το ίδιο βραστό νερό που σκληραίνει το αυγό, μαλακώνει το καρότο».  Η  ίδια γονική συμπεριφορά, μπορεί να έχει διαφορετικά αποτελέσματα ανάλογα με την προσωπικότητα του κάθε παιδιού.

Αν έχετε περισσότερα από ένα παιδιά, θα έχετε παρατηρήσει ότι δεν διαφέρουν μόνο ως προς την προσωπικότητα, αλλά και σε άλλες παραμέτρους, όπως οι συνήθειες του ύπνου, δυνατότητα προσοχής, το τρόπο διαβάσματος, κλπ. Είναι σημαντικό να θυμόσαστε ότι αυτό που λειτούργησε καλά για ένα παιδί, δεν σημαίνει ότι απαραίτητα θα λειτουργήσει το ίδιο  και για τα άλλα.

Το ίδιο ισχύει και για το τι ανάγκες που είχατε εσείς όταν είσασταν παιδί, και τις ανάγκες έχει το παιδί σας.  Μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικές.

5. Με το να πανικοβληθείτε, επειδή το παιδί σας δεν τήρησε κάποιο κανόνα

Οι περισσότεροι γονείς έχουν διαμορφωμένες απόψεις  για τα πράγματα που είναι καλά για το παιδί τους. Όταν το παιδί κάνει κάτι που το θεωρούν κακό, στεναχωριούνται και εκνευρίζονται πολύ.

Όμως μια «κακή» δραστηριότητα που γίνεται αραιά (όπως η ενασχόληση με βιντεοπαχνίδια που έχουν βία) , δεν θα είναι πολύ επιζήμια για την ανάπτυξη του παιδιού σας, εάν το υπόλοιπο 99 % των δραστηριοτήτων του είναι ευθυγραμμισμένες με τις πεποιθήσεις σας.

Εάν ένα παιδί μεγαλώνει με αγάπη, σε καλό οικογενειακό περιβάλλον και τα συναισθήματά του λαμβάνονται υπόψιν, τότε ‘κακές’ δραστηριότητες δεν θα έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην ανάπτυξη του παιδιού σας.

6. Τιμωρώντας το παιδί επειδή πέταξε πράγματα.

Εκφράζοντας ένα παιδί το θυμό του, χτυπώντας ή πετώντας πράγματα, είναι μια απόλυτα φυσιολογική συμπεριφορά για ένα παιδί. Είναι ένας τρόπος για τα παιδιά, που είναι ανώριμα ψυχικά ακόμα,  να εκφράσουν τα συναισθήματα τους.

Αντί για σταματήστε την συναισθηματική έξαρση του παιδιού, βοηθήστε το να καταλάβει τον λόγο που σας απογοητεύσε η συμπεριφορά του και δώστε του να καταλάβει  ότι υπάρχει καλύτερος τρόπος να εκφράζει τα συναισθήματα του.

7. Προσπαθώντας να είστε φίλος με το παιδί, και όχι γονέας

Αυτό είναι ένα συχνό λάθος που κάνουν οι γονείς, ιδίως όσο μεγαλώνουν τα παιδιά τους . Όλοι οι γονείς θέλουν τα παιδιά τους να τους επιζητούν και να τους αγαπάνε , οπότε είναι εύκολο να διολισθήσουν στο ρόλο του φίλου, παρά στο ρόλο του γονέα. Είναι όμως πολύ σημαντικό να παραμείνουν γονείς και να βρούν τη σωστή ισορροπία στη σχέση τους με το παιδί.

8. Με το να θεωρείτε ότι φέρετε την αποκλειστική ευθύνη – ή αντίθετα καμία ευθύνη – στην ανάπτυξη  του παιδιού σας

Όλοι έχουμε επίγνωση της σημασίας που έχει η ανατροφή που δίνουμε στα παιδιά. .Όμως μερικές φορές δίνουμε μυθικές διαστάσεις  στο πόσο μπορούμε να επηρεάσουμε την πορεία ενος παιδιού.

Το να γίνετε γονέας γεμάτος άγχος και ενοχές  είναι ένας σίγουρος τρόπος για να χαλάσετε τα παιδιά σας.  Υπάρχουν πολλοί άλλοι παράγοντες εκτός από εσας, που επηρεάζουν την προσωπικότητα και την ανάπτυξή των παιδιών : τα γονίδια, άλλα μέλη της οικογένειας, το σχολείο, οι φίλοι, κλπ. Έτσι, αν κάτι πάει στραβά, μην το πάρετε προσωπικά , δεδομένου ότι δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι φταίτε εσείς.

όχι Από την άλλη όμως,  μην θεωρήσετε ότι δεν  έχετε κανένα ρόλο στην ανάπτυξη του παιδιού σας. Μερικοί άνθρωποι το βλέπουν ανάποδα, ότι οι επιτυχίες και τα προβλήματα των παιδιών οφείλονται κυρίως στα γονίδια ή στους δάσκαλους στο σχολείο, και στους ίδιους.

Και οι δύο ακραίες απόψεις, είναι λάθος. Η ανατροφή που θα του δώσετε είναι σημαντική στη ζωή του παιδιού, αλλά δεν είστε ο μόνος παράγοντας που θα καθορίσει την πορεία του.

Πηγή: antikleidi.wordpress.com

4 Απίστευτα Πράγματα που Μπορείτε να Κάνετε με το Ληγμένο Γάλα σας

Published Ιουλίου 1, 2015 by sofiaathanasiadou

Pouring milk from white plastic bottle into glass on blue

Πόσες φορές σας έχει λήξει το γάλα χωρίς να το πάρετε χαμπάρι; Δείτε γιατί δεν πρέπει να το πετάτε και τι μπορείτε να κάνετε για να χρησιμοποιήσετε μέχρι και την τελευταία του σταγόνα.

Φτιάξτε ό,τι γλυκά τραβάει η όρεξή σας με ληγμένο γάλα.

Ψήστε με αυτό Το (ελαφρώς) ληγμένο γάλα, δηλαδή 1-2 μέρες μετά την αναγραφόμενη ημερομηνία, αποτελεί κοινό συστατικό σε συνταγές για pancakes, κέικ και βάφλες. Μόλις βράσει δεν μπορεί να προκαλέσει κανένα πρόβλημα στην υγεία μας. Πώς σας φαίνεται; Μήπως τώρα ανυπομονείτε να σας λήξει το γάλα;

Φτιάξτε μάσκα Μια πολύ ωραία χρήση του ληγμένου γάλακτος είναι να φτιάξετε μια μάσκα προσώπου με αυτό. Το γάλα κάνει την επιδερμίδα πιο απαλή και της δίνει ένα πιο ζωντανό χρώμα. Απλώστε ληγμένο γάλα στο πρόσωπό σας με λίγο βαμβάκι, αφήστε το να κάνει τη δουλειά του για 10-15 λεπτά και ξεπλύντε το επίσης με γάλα. Τέλος, ξεπλύντε το με μπόλικο νερό και είστε έτοιμοι.

Χρησιμοποιήστε το στο σπίτι σας Για να καθαρίσετε τα ασημικά σας μπορείτε να γεμίσετε ένα μπολ με γάλα και να βουτήξετε μέσα σε αυτό τα ασημικά σας. Αφήστε τα εκεί για ένα ολόκληρο βράδυ και την επόμενη μέρα απλά ξεπλύντε τα. Τα ασημικά σας θα λάμψουν!

Χρησιμοποιήστε το στον κήπο σας Για να δείτε τις τριανταφυλλιές σας να μεγαλώνουν πιο γρήγορα και να ανθίζουν ακόμα περισσότερο, μπορείτε να τις ποτίζετε που και που με ληγμένο γάλα, όποτε έχετε.

Πηγή: spirossoulis.com

Συμβουλές για πρόωρα μωράκια

Published Ιουλίου 1, 2015 by sofiaathanasiadou

 

2882014145

Κείμενο: Έλλη Πάντα

Καμία γυναίκα δεν πιστεύει ότι θα γεννήσει πρόωρα, όμως είναι αρκετές οι περιπτώσεις που μωρά γεννιούνται πριν από την 37η βδομάδα της εγκυμοσύνης. Από τη στιγμή που γεννιούνται τα μωρά αυτά έχουν και παραπάνω ανάγκη για φροντίδα, οι γονείς όμως συνήθως δεν είναι προετοιμασμένοι για μια τέτοια κατάσταση. Ακολουθούν ορισμένες συμβουλές για πρόωρα μωράκια.

Θηλάστε το μωράκι αν μπορείτε.

Επειδή τα πρόωρα μωρά μεγαλώνουν με πιο γρήγορους ρυθμούς από ότι τα μωρά που γεννιούνται στην ώρα τους, έχουν και μεγαλύτερες διατροφικές ανάγκες. Τα ειδικά γάλατα του εμπορίου είναι μεν εμπλουτισμένα με όλα τα στοιχεία που χρειάζεται ο οργανισμός τους, όμως το μητρικό γάλα περιέχει αντισώματα, που θα βοηθήσουν το ανοσοποιητικό τους σύστημα να ενισχυθεί. Μόλις το μωρό γεννηθεί, η μητέρα αρχίζει να παράγει αμέσως γάλα. Οπότε, ακόμα κι αν γεννηθεί πριν από τις 32 με 34 βδομάδες, που συνήθως δεν μπορεί ακόμα να ρουφήξει γάλα από το στήθος, το μητρικό γάλα παρέχεται στο μωρό με ειδικό σωληνάκι από το στόμα ή τη μύτη του.

Αυτός βέβαια ο τρόπος ταΐσματος μπορεί να σας κάνει να νιώθετε άσχημα. Νοσοκόμες παραδέχονται ότι πολλές μητέρες νιώθουν αβοήθητες όταν το μωρό τους βρίσκεται στη μονάδα εντατικής θεραπείας νεογνών. Όμως, ο θηλασμός δίνει θάρρος και δύναμη στις μητέρες, καθώς αντιλαμβάνονται ότι είναι τα μόνα άτομα που μπορούν να βοηθήσουν το μωράκι τους να δυναμώσει.

Να είστε κοντά στο μωράκι σας.

Όταν το μωρό είναι στη μονάδα εντατικής θεραπείας νεογνών είναι δύσκολο για τους γονείς να είναι κοντά του. Ειδικά όταν το μωρό βρίσκεται στη θερμοκοιτίδα και είναι συνδεδεμένο με διάφορα σωληνάκια. Όταν όμως σταθεροποιηθεί, πρέπει να αναπτύξετε μαζί του δεσμούς σώμα με σώμα, ακουμπώντας το απευθείας πάνω στο δέρμα σας. Η επαφή αυτή, εκτός από τη χαρά που δίνει σε εσάς, βοηθά το μωρό (σύμφωνα με μελέτες) να είναι ζεστό, να παίρνει βάρος, να κοιμάται βαθιά και να μειώσει το στρες του.

Φροντίστε σωστά τον ύπνο και τη διατροφή του.

Τα πρόωρα μωράκια αντιμετωπίζουν συχνά υπνική άπνοια, δηλαδή σταματάει η αναπνοή τους στον ύπνο τους για 20 δευτερόλεπτα ή και παραπάνω. Στο νοσοκομείο ρυθμίζεται η κατάσταση αυτή και τα μωράκια επιτρέπεται να πάνε στο σπίτι τους μόνο όταν δεν παρατηρηθεί καθόλου άπνοια για μια ολόκληρη βδομάδα. Στο σπίτι όμως, πρέπει να βάζετε το μωρό να κοιμάται ανάσκελα. Επιπλέον, πρέπει να το ξυπνάτε ανά τακτά χρονικά διαστήματα για να το ταΐσετε. Τα πρόωρα μωρά δεν έχουν όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζονται, κι έτσι χρειάζεται να τρώνε πιο συχνά στην αρχή.

Μεγάλη προσοχή όταν το πάρετε στο σπίτι.

Συνήθως ένα πρόωρο μωρό πηγαίνει στο σπίτι όταν συμπληρώσει τις 36 με 38 βδομάδες του, ανάλογα και με το πόσο πρόωρο γεννήθηκε. Ακόμα κι αν είναι εντελώς υγιές και δε χρειάζεται ειδικός εξοπλισμός στο σπίτι, χρειάζονται κάποιες προφυλάξεις, αφού είναι ακόμα επιρρεπές σε ασθένειες που μπορούν να οδηγήσουν σε σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα και κατά συνέπεια, σε επιστροφή στο νοσοκομείο. Για αυτό, χρησιμοποιείστε ένα αλκοολούχο τζελ χεριών και επιβάλλετε σε όλους να το χρησιμοποιούν. Μην επιτρέπετε σε κανέναν άρρωστο να πλησιάζει το μωρό. Μια άλλη λύση είναι να κάνουν όλα τα μέλη της οικογένειας το εμβόλιο της γρίπης.

Επίσης, διατηρείστε το σπίτι ήρεμο. Η δυνατή μουσική, τα έντονα φώτα και γενικώς η αναστάτωση στο σπίτι είναι ιδιαιτέρως ενοχλητικά για τα πρόωρα μωρά.

Πηγή: www.babyads.gr

10 πράγματα που έμαθα όταν απέκτησα 2ο παιδί

Published Ιουλίου 1, 2015 by sofiaathanasiadou

Siblings making silly faces in bath tub

Νούμερο 1: Ότι αγοράζω πλέον πρέπει να είναι διπλό. Πάντα! Ζυγός αριθμός.

Πηγαίνεις στο σούπερ μάρκετ με το μεγάλο σου παιδί (ο μπαμπάς και το μικρό παιδί είναι στο σπίτι), σου ζητά ένα kinder αυγό, του το αγοράζεις, γυρίζετε σπίτι, βλέπει ο μικρός το αυγό και θέλει να το πάρει. Ο μεγάλος αντιστέκεται, αρχίζει ο τσακωμός, αρχίζει η γκρίνια, τα νεύρα κουρέλια. Ξαναβγαίνεις, πετάγεσαι στο περίπτερο για άλλο ένα αυγό ή απλά μένεις με τις τύψεις που αδίκησες τον μικρό.

Έχετε βγει για ψώνια με τον μικρό, σου ζητά μια κίτρινη μπάλα, του την αγοράζεις, γυρίζετε σπίτι όλο χαρά. Σχολάει ο μεγάλος από το σχολείο, βλέπει την μπάλα, θέλει να παίξει, ο μικρός αρχίζει την γκρίνια γιατί είναι δικιά του η μπάλα, ο μεγάλος νιώθει αδικημένος που δεν τον σκέφτηκες κι αυτόν. Ξαναβγαίνεις έξω, αγοράζεις μια ίδια μπάλα αλλά πράσινη (γιατί οι κίτρινες τελείωσαν), γυρίζεις σπίτι, χαίρεται ο μεγάλος αλλά ο μικρός θέλει τώρα την πράσινη μπάλα! Αρχίζει ο τσακωμός, τα τραβήγματα, όχι δικιά μου είναι να λέει ο μεγάλος, ατό ατό να φωνάζει ο μικρός.

Ηθικό δίδαγμα: Όχι μόνο να αγοράζω πάντα διπλό αριθμό αλλά να αγοράζω ακριβώς το ίδιο είδος σε μέγεθος και σε χρώμα γιατί ο τσακωμός σε καρτερεί στη γωνία. Ζυγός αριθμός γιατί αρχίζουν τα εσύ έχεις πιο πολλά από μένα!

Νούμερο 2: Δυσκολίες στον ύπνο παντός τύπου.  

Όταν έχεις ένα παιδί μπορείς να το κοιμίσεις το μεσημέρι ή το βράδυ κι εκείνη την ώρα ή να ξεκουραστείς κι εσύ ή να κάνεις κάποια δουλειά πιο ήσυχα και ήρεμα. Όταν έχεις δύο παιδιά σχεδόν ποτέ δεν θα μπορέσεις να τα συγχρονίσεις να κοιμηθούν. Την ώρα δηλαδή που έχεις κοιμίσει τον μικρό κι έχεις βάλει τον μεγάλο να δει κάποια ταινία ή να παίξει ήσυχα στο δωμάτιο του και λες ωραία ας κάνω αυτό, τότε αρχίζει ο μεγάλος τα μαμά θέλω χυμό, μαμά πεινάω, μαμά έλα να με βοηθήσεις τώρα που μπορείς, μαμά καθάρισε μου ένα μήλο, μαμά τι σημαίνει αυτό;

Όταν έχεις δυο παιδιά ο ένα ενοχλεί τον άλλο στον ύπνο. Όταν κοιμάται ο μεγάλος κι ο μικρός ξυπνά μέσα στη νύχτα με κλάματα και τσιρίδες (αλήθεια γιατί τα μωρά κλαίνε όταν νυστάζουν και ξανακλαίνε όταν ξυπνάνε;) τότε ενοχλεί τον μεγάλο κι αυτός τοποθετεί το μαξιλάρι πάνω στο κεφάλι του για να βουλώσει τα αυτιά του. Αντιθέτως όταν κοιμάται ο μικρός κι ο μεγάλος είναι ξύπνιος όση ησυχία κι αν προσπαθήσει να κάνει ως παιδί θα πατήσει κάποιο παιχνίδι με ήχο, κάτι θα του πέσει από τα χέρια, θα θέλει εκείνη την ώρα να παίξει playstation στο ίδιο δωμάτιο ή θα θέλει να φτιάξει πύργους με τα τουβλάκια του οι οποίοι θα γκρεμιστούν κάποια στιγμή με κραδασμούς και το μωρό θα ξυπνήσει.

Όταν έχεις ένα παιδί μπορείς κάπως να το κουμαντάρεις να κοιμάται στο κρεβάτι του εξηγώντας κι αιτιολογώντας. Όταν έχεις δυο παιδιά και το μικρότερο έρχεται στο κρεβάτι σου δεν μπορείς να απαιτείς από το μεγάλο να κοιμάται στο κρεβάτι του γιατί είναι λογικό να νιώθει παραγκωνισμένος (μαμά γιατί εσείς να κοιμάστε όλοι μαζί ενώ εγώ μόνος μου; είναι άδικο!) με αποτέλεσμα να χάνεις κάθε έλεγχο και να προσπαθείτε κάποιες νύχτες να χωρέσετε και οι τέσσερις στο διπλό κρεβάτι.

Νούμερο 3: Ξεχνάμε τις εξόδους, το σινεμά, τα μπουζούκια και κάθε είδους ξενύχτι. 

Όταν έχεις ένα παιδί μπορείς να το αφήσεις στη γιαγιά και να βγεις για ένα ποτό ή γιατί όχι να κοιμηθεί εκεί για να μπορέσεις να ξενυχτήσεις με την ησυχία σου και να μπορέσεις να κοιμηθείς μετά το ξενύχτι. Γιατί εντάξει, ωραία τα βόλεψες, άφησες το παιδί σου όση ώρα εσύ διασκέδαζες αλλά τι γίνεται όταν γυρνάς στις 5 και το παιδί ξυπνά στις 7; Πώς θα ανταποκριθείς την υπόλοιπη ημέρα με μόνο 2 ώρες ύπνο; Όταν όμως έχεις δυο παιδιά είναι σίγουρα πιο δύσκολο πρακτικά να στα κρατήσει η γιαγιά οπότε κόβεις για ένα διάστημα κάθε είδους ξενύχτι αφού πέρα από τα παραπάνω η αλήθεια είναι πως δεν έχεις και κουράγιο για όλα αυτά εφόσον παρακαλάς να τα πάρει ο ύπνος για να ξαπλώσεις κι εσύ επιτέλους!

Στο δικό μας σπίτι για να καταλάβετε μαζέψαμε και το home cinema αφού δεν υπάρχει περίπτωση να καταφέρουμε (τουλάχιστον προς το παρόν) να δούμε κάποια ταινία οπότε γιατί να σκονίζεται άδικα;

Νούμερο 4: Πλυντήρια, σιδέρωμα στο θεό.

Με το ένα παιδί έβαζα ένα πλυντήριο κάθε δύο μέρες, με τα δύο παιδιά αυτό αντιστράφηκε και βάζω 2 πλυντήρια κάθε μία μέρα! Πραγματικά ούτε εγώ δεν μπορώ να το πιστέψω αυτό που μου συνέβη.

Γυρίζει ο μεγάλος από το σχολείο με ρούχα χάλια είτε γιατί λερώθηκε με το κολατσιό του είτε γιατί έχει πάνω του αφηρημένη τέχνη από μαρκαδόρους, ρούχα στα άπλυτα. Τον αλλάζω γιατί έχει μάθημα κεραμικής κι όταν πάω να τον πάρω μετά από δύο ώρες τον βλέπω άσπρο από πάνω μέχρι κάτω λες κι απλώνει τον πηλό όλο πάνω του, δεν ξέρω τι κάνει πάντως…ρούχα στα άπλυτα. Το ίδιο ισχύει βέβαια κι όταν πάει στην θεατρική αγωγή αφού κάθονται ή ξαπλώνουν πάνω στη σκηνή που πατάνε όλοι με τα παπούτσια.

Ο μικρός από την άλλη είναι στη φάση που θέλει να τα κάνει όλα μόνος του με αποτέλεσμα να λερώνεται κάθε μέρα όλη μέρα με αποτέλεσμα να τον αλλάζω σχεδόν 3-4 φορές, μία γιατί έλιωσε τη σοκολάτα πάνω του, μία γιατί θέλει να πιει χυμό μόνος του και καταλήγει ο μισός πάνω στην μπλούζα του, μία γιατί είχαμε διαρροές στην πάνα και λερώθηκε, μία γιατί ήθελε να ζωγραφίσει και τα ρούχα του οπότε σαν να έχουν ουράνιο τόξο. Ρούχα στα άπλυτα.

Ο σύζυγος από την άλλη γυρνώντας από την μια δουλειά αλλάζει ρούχα για να πάει στην άλλη, ρούχα στα άπλυτα. Βάλε και καμιά πετσέτα, καμιά μαξιλαροθήκη, κανένα σεντόνι. Ε, να. Στα λεγα εγώ!

Νούμερο 5: Μαζί τα κάναμε, εγώ τα μεγαλώνω.

Μαζί με τον ερχομό του δεύτερου παιδιού ο άντρας παθαίνει μια παράκρουση, βαράει κόκκινο από το άγχος για τα οικονομικά και συνήθως οι επαγγελματικές του υποχρεώσεις αυξάνονται με αποτέλεσμα να λείπει πολλές περισσότερες ώρες από το σπίτι κι έτσι να νιώθεις πελαγωμένη, μόνη, σαν να τα μεγαλώνεις μόνη σου ένα πράγμα. Και ξέρεις αν έχεις μάθει να τα κάνεις όλα μαζί του μετά σου κακοφαίνεται διπλά! Μόνη στην παιδίατρο, μόνη στο σχολείο, μόνη στο σουπερ μαρκετ, μόνη σαν το λεμόνι.

Νουμερο 6: Το δεύτερο παιδί σοφέρ.

Αν δεν είσαι από τις τυχερές που μένουν μαζί, πάνω ή κάτω από γονείς και πεθερικά τότε το δεύτερο παιδί θα γίνει σίγουρα ο συνταξιδιώτης σου σε όλα τα καθημερινά πέρα δώθε. Να πας τον μεγάλο σχολείο, να πας να τον πάρεις και μετά βέβαια σε όλες τις απογευματινές του δραστηριότητες το δεύτερο παιδί θέλοντας και μη θα μπαίνει και θα βγαίνει στο αμάξι ταλαιπωρώντας και τον εαυτό του αλλά και εσένα αφού θα πρέπει να ντύνεις και να ετοιμάζεις και τα δυο παιδιά κουβαλώντας πάντα βέβαια την τσάντα του σπορ μπίλι (ξέρεις, πάνα, μωρομάντηλα, νερό, μπισκοτάκια κλπ).

Νούμερο 7: Μειώνεται ο αποκλειστικός χρόνος με τον μεγάλο.

Αλήθεια μου λείπει πολύ ο χρόνος που είχα να ασχοληθώ μονάχα με τον μεγάλο και τώρα νιώθω πως χάνω κάποια πράγματα της ζωής του χωρίς να το θέλω μα εκ των πραγμάτων δεν γίνεται. Ακόμη και τα επιτραπέζια παιχνίδια που παίζαμε στο σπίτι πλέον ο μικρός δεν μας αφήνει αφού άλλοτε αρπάζει το ζάρι και τρέχει σε όλο το σπίτι κι άλλοτε τουμπάρει όλο το ταμπλό. Για εξόδους μόνοι μας (όπως να δούμε μια παιδική ταινία στο σινεμά) ούτε λόγος αφού είπαμε ο χρόνος είναι περιορισμένος όπως είναι περιορισμένη κι η βοήθεια που έχουμε πλέον αφού κάποιος θα πρέπει να κρατήσει τον μικρό κι αυτός δεν θα είναι ο μπαμπάς του (είπαμε είναι στη δουλειά).

Νούμερο 8: Χάος στο σπίτι.

Όσο κι αν προσπαθώ να κάνω το σπίτι να φαίνεται τακτοποιημένο δεν τα καταφέρνω με τίποτα. Φτιάχνω εγώ χαλάνε αυτοί. Σκόρπια παιχνίδια παντού, ζωγραφιές στους τοίχους, αμαξάκια, τουβλάκια, δεινόσαυροι παντού! Σκουπίζεις και σφουγγαρίζεις όλη την ώρα ή απλά δέχεσαι πως θα σας φάνε τα μυρμήγκια. Ψίχουλα παντού από μπισκότα, σταγόνες από χυμό,ο καναπές ένα χάλι.

Νούμερο 9: Βιβλία γιοκ.

Αν με το ένα παιδί προσπαθούσες να διαβάσεις στα κλεφτά, όταν αυτό κοιμόταν (γιατί μόνο τότε έχεις χρόνο κι ησυχία) κάποιο βιβλίο τότε με τα δύο δεν υπάρχει καμία πιθανότητα! Μάζεψε τα, σήκωσε τα ψηλά στη βιβλιοθήκη μέχρι να πάνε παιδικό σταθμό ή σχολείο γιατί αλλιώς όχι μόνο δεν πρόκειται να τα διαβάσεις αλλά υπάρχει κι η πιθανότητα να στα πετσοκόψουν και να τα δεις ένα ωραίο πρωινό στο πάτωμα του σπιτιού σου χαρτοπόλεμο. Βιβλίο για την παραλία μην πάρεις, κρίμα είναι να το κουβαλάς τσάμπα.


Νούμερο 10: Απέραντη, ατελείωτη αγάπη. (last but not least). 

Έμαθα πως η καρδιά με τον ερχομό του δεύτερου παιδιού μεγαλώνει. Η αγάπη πολλαπλασιάζεται. Η αγκαλιά μεγαλώνει και τους χωρά και τους δυο. Ο ένας είναι το δεξί σου χέρι κι ο άλλος το αριστερό. Η οικογένεια ολοκληρώνεται, ο μεγάλος έχει πλέον αδερφό, τα γέλια αυξάνονται και τα μπαγκάζια των διακοπών δεν χωρούν με τίποτα στο αυτοκίνητο.

Πηγή: www.4seasonswithgeo.com

Η εκδίκηση της εφηβείας

Published Ιουνίου 30, 2015 by sofiaathanasiadou

thumbnail

Κείμενο: Ρομίνα Ξύδα

Απόγευμα στο πατρικό. Με τη μεγάλη πέτρινη σκάλα, τον καταπράσινο κήπο, τη μυρωδιά λεβάντας και τα ατέλειωτα φωτογραφικά ενσταντανέ να με κοιτούν χαμογελαστά μέσα από κορνίζες «γυαλισμένες» με άπλετη υπομονή. Δικής μου και της μαμάς. Χαμόγελα στημένα, περίτεχνα «αποτυπωμένα» σε πόζες προσποιητής ευτυχίας.

Εγώ, στα οκτώ μου. Με ροζουλί κορμάκι, παγιεταρισμένες πουέντ και κατάλευκο φιόγκο στη σινιόν κουάφ μου, έτοιμη να βγω στη σκηνή του θεάτρου «Αλίκη» μαζί μ” ένα τσούρμο οκτάχρονες μπαλαρίνες για τις επιδείξεις της διάσημης σχολής μου. Δεν έχω μνήμες. Έχω συναισθήματα. Καταπίεσης, οργής, λύπης, ανημποριάς. Δεν θέλω να είμαι μπαλαρίνα, θέλει όμως η μαμά και θα χορέψω! Βγαίνω στη σκηνή. Η Λίμνη των κύκνων ξεκινά κι εγώ εκείνη κιόλας τη στιγμή αποφασίζω να υποδυθώ το «ασχημόπαπο». Αντί να πετάξω ανάλαφρα στον αέρα, στρογγυλοκάθομαι στη σκηνή με τα χέρια σταυρωμένα φουσκώνοντας και ξεφουσκώνοντας τα παχουλά μου μάγουλα μπροστά στους δεκάδες θεατές που με κοιτούν με χαμόγελο αμηχανίας στα χείλη. Η πρώτη μου επανάσταση στέφεται με απόλυτη επιτυχία. Η madame της σχολής με πετάει έξω για το ρεζιλίκι που της προκάλεσα, η μαμά στοιβάζει με πόνο καρδιάς κορμάκια και πουέντ κι εγώ απαλλάσσομαι από το πρώτο μου μεγάλο βάσανο: το μπαλέτο.

Το δεύτερο «φιγουράρει» στη διπλανή ακριβώς κορνίζα. Είναι μαύρο, με μεγάλη ουρά, καλογυαλισμένα πλήκτρα και μια δασκάλα που ωρύεται για το φτωχό μου «αυτί», τα μακριά μου νύχια και την απέχθειά μου στον λατρεμένο της Μπαχ: «Μαμά, δεν θέλω να μάθω πιάνο. Δεν μου αρέσει». «Θα μάθεις! Άλλα παιδιά παρακαλάνε να έχουν ένα πιάνο! Θα μάθεις, κι αν δεν το θέλεις πούλησέ το όταν γίνεις 18!» Το πουλάω. Ακριβώς την ημέρα που κλείνω τα 18 μου χρόνια, βάζω αγγελία στην εφημερίδα και το πουλάω για μια χούφτα χιλιάρικα. Η μαμά επιστρέφει σπίτι, βάζει φωνές και κλάματα, αλλά είναι ήδη αργά. Η δεύτερη επανάσταση έχει ήδη συντελεστεί.

Υπήρξαν κι άλλες επαναστάσεις κατά τη διάρκεια της εφηβείας μου, άλλοτε μικρής κι άλλοτε μεγαλύτερης έντασης. Άλλοτε με λάβαρα κι άλλοτε μουλωχτές. Άλλοτε ακίνδυνες κι άλλοτε τόσο παράτολμες που θα μπορούσαν να μου έχουν κοστίσει την ίδια μου τη ζωή. Εγώ, στα 16 μου, να πηδάω από ταράτσες και μπαλκόνια για να βρεθώ στο «απαγορευμένο πάρτι», επειδή κατά τα λεγόμενα του μπαμπά «δεν ξέρω τι οικογένειες έχουν μεγαλώσει τα παιδιά που θα πάνε σ’ αυτό το σπίτι». Εγώ στα 15 μου να ντεκαπάρω το μαλλί και δύο ώρες αργότερα να το περνάω με μαύρο κορακί επειδή κατά τα λεγόμενα της μαμάς «τα μαλλιά σου δεν θα τα βάψεις ποτέ». Εγώ στα 17 μου να ακροβατώ σε μηχανές που σκίζουν στα δύο την παραλιακή, επειδή κατά τα λεγόμενα των γονιών μου «μόνο οι αλήτες καβαλάνε μηχανές». Εγώ να μη διαβάζω, εγώ να μη συγκεντρώνομαι, εγώ να μη συνεννοούμαι, εγώ να μη συνυπάρχω, εγώ να μην υπάρχω. Εγώ, το δυνατό, το ήσυχο, το υπάκουο, το άψογο παιδί είχα μετατραπεί σε μία χίμαιρα αντιδράσεων απέναντι στους πάντες και στα πάντα. Η πίεση της τελειότητας που είχα υποστεί στα πρώτα χρόνια της ζωής, μου επέβαλλε τώρα αποσυμπίεση και φρέσκο αέρα απέναντι σε όσα ήθελα πραγματικά να κάνω, αλλά δεν ήταν οικογενειακώς αρεστά ή κοινωνικώς επιτρεπτά. Και τα έκανα. Ετεροχρονισμένα μεν, αλλά τα έκανα πληρώνοντας λανθασμένα –τόσο εγώ όσο και οι δικοί μου– το κόστος μιας εκρηκτικής εφηβείας που γεννά σχεδόν πάντα η παράλογη πίεση που θέλει τα παιδιά τεφροδόχους των καμένων γονεϊκών ονείρων.

Η σοφή δασκάλα των παιδιών μου, η καλή μας κυρία Καίτη, υποστηρίζει ότι υπάρχει μια πρώτη εφηβεία που τελείται περίπου στο πέμπτο έτος του παιδιού. Λέει ακόμη ότι αν την περίοδο εκείνη δεν σταθούμε δίπλα στο παιδί μας για να το ακούσουμε, να το εμπιστευτούμε και να το συναισθανθούμε, αν σε εκείνα τα πρώτα χρόνια της ζωής του ξεκινήσουμε να το φορτώνουμε με τα δικά μας «θέλω», τις δικές μας προσδοκίες και τα δικά μας όνειρα, το παιδί μας θα περάσει μία δύσκολη, ενδεχομένως και άγρια εφηβεία. Υποστηρίζει σοφά πως οι γονείς πρέπει να έχουν αντίληψη του κόσμου του παιδιού τους για να μπορέσουν αμφότεροι να ζήσουν ευτυχισμένοι και ότι οφείλουν ν’ αφήσουν τα παιδιά ξεγυμνωμένα από κάθε έννοια «ιδιοκτησίας», από κάθε απόπειρα εξουσίας και, προπάντων, από κάθε μισοτελειωμένο απωθημένο. Ναι. Ήθελα ο πεντάχρονος γιος μου να κολυμπάει σαν ψάρι και αποπειράθηκα πολλές φορές να τον γράψω σε κάποιο κολυμβητήριο. Δεν θέλει όμως εκείνος και είμαι υποχρεωμένη να το σεβαστώ αν δεν θέλω να τον δω αύριο μεθαύριο να «πνίγεται» σε μία κουταλιά νερό. Ναι. Ήθελα η τετράχρονη κόρη μου να κάνει μαθήματα χορού, όπως άλλα κοριτσάκια της ηλικίας της και να την καμαρώνω όπως οι υπόλοιπες χαζομαμάδες. Δεν θέλει όμως εκείνη. Και είμαι υποχρεωμένη να το δεχτώ αν δεν θέλω να τη δω αύριο μεθαύριο να στρογγυλοκάθεται με τα νεύρα τσιτωμένα και τα μάγουλα φουσκωμένα στη σκηνή κάποιου θεάτρου. Ναι. Θέλω τα παιδιά μου να μιλάνε άπταιστα τρεις γλώσσες, να γνωρίζουν καλά κάποιο μουσικό όργανο, να λατρεύουν το θέατρο, να είναι άριστα στο σχολείο, να σπουδάσουν Νομική ή Ιατρική, να… να… να… Ακόμη περισσότερο όμως θέλω να νιώθουν ελεύθερα και να μην εθιστούν ποτέ σε ξένους ρόλους ακόμη κι αν οι τελευταίοι αποτελούν το μεγάλο όνειρο ή τον διακαή πόθο της δικής τους μαμάς…

Πηγή: www.babyads.gr

Ποια είναι τα 20 πράγματα που ΠΡΕΠΕΙ να γνωρίζει ένας καλός γονιός;;;

Published Ιουνίου 30, 2015 by sofiaathanasiadou

hhdjaxbkxj50939637417ab

Για να μπήκες να διαβάσεις αυτό το άρθρο σημαίνει ότι κι εσύ είσαι ένας γονέας που τηρεί τον πιο σημαντικό κανόνα: Προσπαθεί να βλέπει αντικειμενικά τον εαυτό του και να εξελίσσεται σαν γονιός με το να μην θεωρεί ότι τα κάνει όλα σωστά. Εξάλλου δεν είναι εκεί το ζητούμενο. Ο καλός γονέας δεν τα κάνει όλα σωστά… Απλά προσπαθεί καθημερινά για το καλύτερο…

1. Μην προσπαθείς να έχεις το τέλειο παιδί
Το μόνο που θα καταφέρεις στην προσπάθειά σου να έχεις το τέλειο παιδί, είναι να καταστρέψεις την αυτοεκτίμησή του.

2. Μην επιβραβεύεις μόνο το κατόρθωμα
Αυτό που θέλεις να μάθει είναι να μην τα παρατάει, να πιστεύει στις ικανότητές του και να μην απογοητεύεται με κάθε αποτυχία (που φυσικά είναι στο πρόγραμμα). Έτσι, επιβράβευσε κυρίως την προσπάθεια.

3. Μην προσπαθείς να είσαι καλύτερος από το παιδί σου
Δεν πειράζει να χάνεις στα παιχνίδια (αρκεί να χάνεις σωστά) ούτε και εσύ θα πρέπει να είσαι ο αλάνθαστος και να μην ζητάς ποτέ συγνώμη.

4. Βρες τα στοιχεία που θαυμάζεις στο παιδί σου
Το κάθε παιδί έχει αξιοθαύμαστα χαρακτηριστικά. Ανακάλυψε ποια είναι αυτά στο δικό σου παιδί, τόνισέ τα σε κάθε ευκαιρία και απογείωσε την αυτοεκτίμησή του.

5. Δεν υπάρχει αρνητικό παιδικό χαρακτηριστικό
Μπορεί να θεωρείς ότι κάποια χαρακτηριστικά του παιδιού σου είναι αρνητικά. Αν όμως το καλοσκεφτείς τα βλέπεις αρνητικά μέσα από την δική σου υποκειμενική ματιά που διαμορφώθηκε από τα δικά σου βιώματα. Όποιο κι αν είναι το χαρακτηριστικό του είναι δικό του και μπορείς να πιστέψεις σε αυτό έτσι ώστε να ενθαρρύνεις το παιδί σου να το χρησιμοποιήσει στη ζωή του λειτουργικά.

6. Μάθε να περνάς ωραία με το μικρό σου
Ξέρω… είναι δύσκολο να απολαμβάνεις να παίζεις με τις Βarbie ή με τα γρήγορα αυτοκινητάκια με τις ώρες. Για μπορέσεις να το πετύχεις χρειάζεται να βγεις για λίγο από τον κόσμο σου και να μπεις στον δικό του.

7. Τα παιδιά σου δικαιούνται τον σεβασμό σου, απλά επειδή είναι κι αυτά άνθρωποι
Ένα παιδί που έχει μάθει ότι δεν αξίζει τον σεβασμό των γονιών του, θεωρεί σε όλη του τη ζωή ότι δεν τον αξίζει από κανέναν.

8. Μην πιέζεις το παιδί σου να συμμετέχει σε κάποια δραστηριότητα, ακόμη κι αν είναι φανερό πως έχει ταλέντο
Όλοι σου λένε ότι έχει ταλέντο στο ποδόσφαιρο, για παράδειγμα. Όμως δεν θέλει. Πώς να το κάνουμε. Εκείνο θα σου δείξει τι το ικανοποιεί. Αυτό μετράει και όχι να αποδείξεις ότι έχεις ένα ταλαντούχο παιδί.

9. Κάποιες στιγμές οι κανόνες πρέπει να παραβιάζονται
Μην κολλάς στους κανόνες σε κάθε περίσταση. Άκουσε το ένστικτό σου. μην βάζεις κανέναν κανόνα πάνω από το παιδί σου.

10. Το παιδί θα είναι εκείνο που τελικά θα αποφασίσει πόσο σκληρά θέλει να προσπαθήσει
Κάποια στιγμή ο δικός σου ο ρόλος πρέπει να οπισθοχωρεί και να αφήνεις το παιδί να έχει τον πρώτο λόγο. Δεν έχεις εσύ την πλήρη ευθύνη των πράξεων του παιδιού εξάλλου ο στόχος είναι να το μάθεις να αναλαμβάνει τις ευθύνες του και αυτό θα γίνει με το να του τις αναθέτεις χωρίς να εμπλέκεσαι.

11. Ηρέμησε όσον αφορά στις δικές σου ατέλειες και μην είσαι ανταγωνιστική προς τους άλλους γονείς
Ένας γονιός που ξέρει ότι κάνει το καλύτερο δεν έχει ανάγκη αν το αποδείξει στους άλλους. Είναι σίγουρος. Εξάλλου όσο είσαι εσύ ανταγωνιστική, τόσο θα θεωρεί το παιδί σου ότι μόνο αν είναι το καλύτερο θα μπορέσει να σε ικανοποιήσει. Έτσι, χάνει την αίσθηση της αυτοαξίας και μπαίνει στη διαδικασία συνεχούς σύγκρισης.

12. Μάθε στο παιδί σου να σκέφτεται για τον εαυτό του
Μην του δίνει έτοιμες όλες τις απαντήσεις. Όταν είναι 2 χρονών ρώτησέ το γιατί νομίζει ότι γαυγίζει το σκυλάκι, γιατί κλαίει το παιδάκι… Δεν έχει σημασία η ερώτηση, σημασία έχει να το βάλεις στη διαδικασία να σκεφτεί, όταν θα είναι δεκατρία, ρώτησέ αν θεωρεί ότι η τιμή ενός προϊόντος είναι δικαιολογημένη για παράδειγμα.

13. Δεν είσαι η μόνη. Και το παιδί σου ανησυχεί. Έτσι, κράτα τις ανησυχίες σου για τον εαυτό σου.
Όσο μεταφέρεις τις ανησυχίες σου, κάνεις το παιδί σου να φοβάται περισσότερο από όσο νομίζεις.

14. Όπως η κάθε συνταγή χρειάζεται διαφορετικά υλικά, έτσι και το κάθε παιδί, χρειάζεται διαφορετική αντιμετώπιση
Δεν μπορείς να εφαρμόζεις τις ίδιες τακτικές, τους ίδιους κανόνες και την ίδια προσέγγιση σε όλα τα παιδιά ανεξάρτητα του χαρακτήρα τους. Λάβε υπ’ όψιν σου την ιδιοσυγκρασία του παιδιού, σεβάσου την και μην προσπαθείς να την αλλάξεις.

15. Μην κάνει το λάθος και αγνοήσεις τη σχέση σου με τον σύντροφό σου. Εξάλλου αγάπησες αυτό τον άνθρωπο τόσο, ώστε να φτάσεις στο σημείο να κάνεις παιδί μαζί του.
Το παιδί μπορεί να απορροφά το πιο πολύτιμο χρόνο σου, όμως αυτό που έχει περισσότερη ανάγκη είναι να νιώθει ασφάλεια στο σπίτι του και αυτό θα γίνει όταν βλέπει δυο γονείς αγαπημένους. Μην κάνεις το λάθος και ζητάς για τα παιδιά όταν θα βγεις με τον σύντροφό σου. Χρειάζεστε να είστε και ζευγάρι εκτός από γονείς.

16. Αν το παιδί είναι όλη σου η ζωή, αυτό του δημιουργεί τρομερό βάρος και πίεση
Οι γονείς που θαυμάζω είναι εκείνοι που έχουν διατηρήσει τα ενδιαφέροντα τους και βρίσκουν (έστω και λίγο) χρόνο για τον εαυτό τους. Έτσι, μπορούν να δώσουν περισσότερα στα παιδιά τους.

17. Πείτε στα παιδιά σας τι συμβαίνει
Εάν χάθηκε κάποιο κοντινό πρόσωπο ή εάν αποφασίσατε το διαζύγιο, μιλήστε με τα παιδιά σας. Μιλήστε τους ανάλογα με την ηλικία τους και πείτε τους την αλήθεια. Δεν μπορούν να καταλάβουν πολλά. Ειδικά τα μικρά παιδιά, όμως έχουν μια ασύλληπτη ικανότητα τα διαισθάνονται τα συναισθήματα των γύρω τους και να εισπράττουν το κλίμα της ατμόσφαιρας.

18. Κρύψου για λίγο από τα παιδιά σου έχεις αυτό το δικαίωμα
Θυμάμαι το ασταμάτητο κλάμα της μικρούλας όταν ήταν μηνών και πόσο με εξουθένωνε μόνο που το άκουγα… Κάποιες στιγμές είχα την ανάγκη να απομονωθώ, έστω για λίγα δευτερόλεπτα… όταν νιώθεις ότι δεν αντέχεις άλλο, κρύψου για λίγο, πάρε ανάσες, βρες τις δυνάμεις σου μετά εμφανίσου δριμύτερη.

19. Ποτέ μην συγκρίνεις το παιδί σου
Αν συγκρίνεις το παιδί σου με αδέλφια ή ξαδέλφια ή φίλους, είτε το συγκρίνεις θετικά είτε αρνητικά, μπερδεύεις την εικόνα που έχει για τον εαυτό του και καταστρέφεις την αυτοεκτίμησή του. Θα γίνει ένας ζηλιάρης και ανταγωνιστικός και ανικανοποίητος ενήλικας.

20. Σε καμία περίπτωση, μην το αποκαλύψεις αν κάποιο παιδί είναι το αγαπημένο σου
Το παιδί δεν θα σκεφτεί ότι αξίζει απλά τυγχάνει να αγαπάς περισσότερο το αδελφάκι του. θα νιώσει αρνητικά για τον εαυτό του και αυτό θα είναι ένα συναίσθημα που θα το κουβαλάει για μια ζωή.

Πηγή: www.athensmagazine.gr

8 μυστικά για πιο χαρούμενους γονείς

Published Ιουνίου 30, 2015 by sofiaathanasiadou

 

 

kalyteroi-goneis-628x432

Γιατί η ευτυχία βρίσκεται παντού, αρκεί να ξέρεις πώς να την αναζητήσεις.

Η καθημερινότητα με τα παιδιά δεν είναι γεμάτη μόνο με αγάπη, ευτυχισμένες στιγμές, γέλια και χαρές αλλά πολλές φορές και με γκρίνια, θυμό, ένταση, φωνές και φασαρία. Εμείς σας παρουσιάζουμε μικρά μυστικά που θα κάνουν χαρούμενους εσάς αλλά και τα παιδιά σας.

happy-fams-01

Πηγή: familyinaction.gr

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 977 other followers